កំណត់ គោល ដៅ អតិថិជន Facebook Ads ឲ្យ ត្រូវ តាំង ពី ដំបូង

អ្នក ចាក់ លុយ ទៅ លើ ប៉ុស្ត៍ មួយ រួច សារ ចាប់ ផ្តើម ចូល។ ដំបូង អ្នក រីករាយ ព្រោះ លេខ នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ ឡើង លឿន។ តែ ពេល បើក អាន មួយ ៗ អ្នក ឃើញ ថា មនុស្ស ដែល សួរ នោះ នៅ ឆ្ងាយ ពី ហាង ខ្លាំង ណាស់ គេ សួរ តម្លៃ រួច បាត់ ស្ងាត់ គេ សួរ ថា ផ្ញើ ទៅ ខេត្ត បាន ទេ ហើយ ពេល ដឹង ថ្លៃ ដឹក គេ ក៏ លែង ឆ្លើយ។ បញ្ហា គឺ ថា ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក ទៅ ដល់ មនុស្ស ខុស ក្រុម តាំង ពី ដំបូង។ ការ កំណត់ គោល ដៅ អតិថិជន Facebook Ads ឲ្យ ត្រូវ គឺ ជា ការងារ ដែល សម្រេច លទ្ធផល មុន ពេល រូប ណា មួយ បង្ហាញ ដល់ ភ្នែក នរណា ម្នាក់ ផង។

ចុង ខែ អ្នក រាប់ លុយ ដែល ចេញ ទៅ រួច រក មិន ឃើញ ការ លក់ ដែល ត្រូវ គ្នា នឹង លុយ នោះ ទេ។ បញ្ហា មិន មែន នៅ ត្រង់ រូប មិន ស្អាត ឬ តម្លៃ ថ្លៃ ពេក ទេ។ មូល ហេតុ ដែល រឿង នេះ កើត ឡើង ញឹក ញាប់ គឺ ព្រោះ ប៊ូតុង Boost ជ្រើស ក្រុម មនុស្ស ជំនួស អ្នក ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ បើ អ្នក មិន ប្រាប់ វា។ ប្រព័ន្ធ មិន ដឹង ថា អ្នក ដឹក ដោយ ម៉ូតូ ក្នុង ភ្នំពេញ ប៉ុណ្ណោះ ទេ វា ក៏ មិន ដឹង ថា ទំនិញ របស់ អ្នក សម្រាប់ មនុស្ស អាយុ ប៉ុន្មាន ដែរ។ វា ដឹង តែ ថា ត្រូវ ស្វែង រក មនុស្ស ដែល ងាយ ចុច។ មនុស្ស ដែល ងាយ ចុច និង មនុស្ស ដែល ងាយ ទិញ មិន មែន ជា ក្រុម តែ មួយ ទេ។ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន ព្យាយាម ដោះ ស្រាយ ដោយ ការ ជ្រើស ចំណាប់ អារម្មណ៍ ដប់ ប្រាំ មុខ ក្នុង ការ ចាក់ តែ មួយ ដោយ គិត ថា ជ្រើស កាន់ តែ ច្រើន នោះ កាន់ តែ ត្រូវ។ លទ្ធផល ចេញ មក ផ្ទុយ ស្រឡះ ៖ ក្រុម ធំ ឡើង មនុស្ស ចម្រុះ ឡើង ហើយ ប្រព័ន្ធ រក ចំណុច រួម មិន ឃើញ។

អត្ថបទ នេះ ដើរ តាម លំដាប់ ការងារ ពិត ដែល អ្នក ធ្វើ នៅ ក្នុង អេក្រង់ កំណត់ ក្រុម អតិថិជន។ អ្នក នឹង ឃើញ ស្រទាប់ ក្រុម បី ជាន់ តម្រៀប ពី ថោក ទៅ ថ្លៃ របៀប កំណត់ ទីតាំង ឲ្យ សម នឹង របៀប ដឹក ជញ្ជូន នៅ កម្ពុជា អន្ទាក់ ជួរ ភាសា ដែល កាត់ អតិថិជន ចោល ដោយ ស្ងាត់ ហេតុ ផល ដែល ចំណាប់ អារម្មណ៍ បី មុខ ដំណើរ ការ ល្អ ជាង ដប់ ប្រាំ របៀប បង្កើត បញ្ជី អតិថិជន ចាស់ ពី លេខ ទូរស័ព្ទ ដែល អ្នក មាន ក្នុង ដៃ រួច ជា ស្រេច អត្ថន័យ ពិត នៃ ក្រុម ស្រដៀង មួយ ភាគ រយ នៅ ក្នុង ប្រទេស ដែល មាន អ្នក ប្រើ អ៊ីនធឺណិត ជាង ដប់ លាន នាក់ និង ចុង ក្រោយ គឺ បញ្ជី ត្រួត ពិនិត្យ ប្រាំ មួយ ជួរ ដែល អ្នក អាន ម្តង មុន ចុច ប៊ូតុង ចាក់ រាល់ ដង។

តើ ក្រុម គោល ដៅ អតិថិជន Facebook Ads មាន ប៉ុន្មាន ស្រទាប់?

មាន បី ស្រទាប់ ៖ អ្នក ដែល ស្គាល់ អ្នក រួច អ្នក ដែល ស្រដៀង នឹង អតិថិជន ចាស់ របស់ អ្នក និង អ្នក ដែល មិន ធ្លាប់ ឮ ឈ្មោះ ហាង សោះ។ ស្រទាប់ ទី មួយ ថោក បំផុត ព្រោះ គេ ជឿ អ្នក រួច ហើយ។ ស្រទាប់ ទី បី ថ្លៃ បំផុត ព្រោះ អ្នក ត្រូវ ទិញ ការ ជឿ ទុក ចិត្ត ពី សូន្យ។

ស្រទាប់ ១ ៖ អ្នក ដែល ស្គាល់ អ្នក រួច

ស្រទាប់ នេះ រួម មាន មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ចូល មើល ទំព័រ ហាង ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក ធ្លាប់ មើល វីដេអូ របស់ អ្នក ដល់ ចប់ ធ្លាប់ ចុច ចូល ក្នុង ប៉ុស្ត៍ ឬ ធ្លាប់ ទិញ រួច ជា ស្រេច។ Facebook ចាំ ទុក ព័ត៌មាន ទាំង នេះ សម្រាប់ ទំព័រ របស់ អ្នក ហើយ អ្នក អាច យក វា មក ធ្វើ ជា ក្រុម គោល ដៅ បាន ដោយ ឥត គិត ថ្លៃ។ តម្លៃ ក្នុង មួយ សារ នៅ ស្រទាប់ នេះ ទាប ជាង ស្រទាប់ ដទៃ ជា ធម្មតា ព្រោះ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ឃើញ ឈ្មោះ ហាង រួច ទៅ ហើយ មិន ចាំបាច់ គិត យូរ មុន ចុច ទេ។

ចំណុច ខ្សោយ របស់ ស្រទាប់ នេះ គឺ ទំហំ។ បើ ទំព័រ របស់ អ្នក ទើប តែ បង្កើត ថ្មី ក្រុម នេះ អាច មាន តែ ពីរ បី ពាន់ នាក់ ប៉ុណ្ណោះ ហើយ បើ អ្នក ចាក់ ទៅ លើ ក្រុម តូច ជាប់ ៗ គ្នា ច្រើន ថ្ងៃ មនុស្ស ដដែល នោះ នឹង ឃើញ រូប ដដែល នោះ ដប់ ដង។ ការ ឃើញ ដដែល ច្រើន ដង ធ្វើ ឲ្យ តម្លៃ ឡើង ហើយ ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស ធុញ។ ដូច្នេះ ស្រទាប់ ទី មួយ គឺ ជា កន្លែង ដែល អ្នក ត្រូវ ចាក់ ជា ប្រចាំ តែ ក្នុង ថវិកា តូច មិន មែន ជា កន្លែង ដែល អ្នក ដាក់ លុយ ទាំង អស់ ចូល ទេ។

ការងារ ដែល ត្រូវ ធ្វើ សម្រាប់ ស្រទាប់ នេះ ខុស ពី ស្រទាប់ ដទៃ។ អ្នក មិន ចាំបាច់ ពន្យល់ ថា ហាង អ្នក លក់ អ្វី ទេ ព្រោះ គេ ដឹង រួច។ អ្វី ដែល ត្រូវ គឺ ហេតុ ផល មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ គេ សម្រេច ចិត្ត ថ្ងៃ នេះ ៖ ទំនិញ ថ្មី ចូល ស្តុក ចុង ក្រោយ តម្លៃ ពិសេស ក្នុង រយៈ ពេល ខ្លី ឬ ការ ធានា ថា ដឹក ដល់ ផ្ទះ ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ។

ស្រទាប់ ២ ៖ អ្នក ដែល ស្រដៀង នឹង អតិថិជន ចាស់

ស្រទាប់ នេះ គឺ ជា ក្រុម ស្រដៀង ដែល Facebook បង្កើត ចេញ ពី បញ្ជី ដែល អ្នក ផ្តល់ ឲ្យ។ អ្នក ដាក់ ចូល នូវ បញ្ជី លេខ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន ដែល ធ្លាប់ ទិញ រួច ប្រព័ន្ធ រក លក្ខណៈ រួម របស់ គេ រួច ទៅ ស្វែង រក មនុស្ស ដែល មាន លក្ខណៈ ដូច គ្នា នៅ ក្នុង ប្រទេស។ គុណភាព របស់ ក្រុម នេះ អាស្រ័យ ទាំង ស្រុង ទៅ លើ គុណភាព បញ្ជី ដើម។ បញ្ជី ដែល មាន តែ អ្នក ទិញ ពិត ប្រាកដ ឲ្យ លទ្ធផល ល្អ ជាង បញ្ជី ដែល លាយ ទាំង អ្នក សួរ ហើយ មិន ទិញ។

ស្រទាប់ ទី ពីរ ជា ធម្មតា ជា ចំណុច ល្អ បំផុត សម្រាប់ ហាង តូច ដែល មាន ថវិកា មធ្យម។ វា ធំ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី ចាក់ បាន ច្រើន ថ្ងៃ ដោយ មិន ធុញ មនុស្ស ហើយ វា នៅ តែ ជិត ជាង ការ ចាក់ ទៅ លើ មនុស្ស ចៃដន្យ។ យើង នឹង និយាយ លម្អិត អំពី របៀប បង្កើត វា និង អត្ថន័យ ពិត នៃ លេខ មួយ ភាគ រយ នៅ ក្នុង ផ្នែក ក្រោយ។

ស្រទាប់ ៣ ៖ អ្នក ដែល មិន ធ្លាប់ ឮ ឈ្មោះ ហាង

ស្រទាប់ នេះ គឺ ជា ការ កំណត់ តាម ទីតាំង អាយុ ភេទ និង ចំណាប់ អារម្មណ៍។ វា ជា កន្លែង ដែល មនុស្ស ភាគ ច្រើន ចាប់ ផ្តើម ព្រោះ វា ជា អេក្រង់ ដំបូង ដែល ប៊ូតុង Boost បង្ហាញ។ វា មិន ខុស ទេ តែ វា ជា ស្រទាប់ ដែល ទាមទារ ការ អត់ ធ្មត់ ច្រើន ជាង គេ ព្រោះ អ្នក កំពុង និយាយ ជាមួយ មនុស្ស ដែល មិន ស្គាល់ អ្នក សោះ។

ការ ចាក់ ត្រង់ ស្រទាប់ នេះ ត្រូវ ការ សារ ខុស គ្នា។ រូប ត្រូវ ប្រាប់ ភ្លាម ថា លក់ អ្វី តម្លៃ ប៉ុន្មាន និង នៅ ទី ណា ព្រោះ មនុស្ស មិន មាន ហេតុ ផល ណា មួយ ដែល ត្រូវ ចំណាយ ពេល ស្មាន ទេ។ ការ ដាក់ តម្លៃ ចូល ក្នុង រូប ជា រឿង ដែល ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន ខ្លាច ធ្វើ តែ នៅ ស្រទាប់ នេះ វា កាត់ បន្ថយ សារ ឥត បាន ការ បាន ច្រើន ណាស់។

តើ គួរ ចាប់ ផ្តើម ពី ស្រទាប់ ណា?

បើ ទំព័រ ហាង របស់ អ្នក មាន សកម្មភាព រួច ហើយ សូម ចាប់ ផ្តើម ពី ស្រទាប់ ទី មួយ ក្នុង ថវិកា តូច រួច ដាក់ ថវិកា ធំ ជាង នៅ ស្រទាប់ ទី បី ដើម្បី បង្កើត មនុស្ស ថ្មី ចូល ក្នុង ស្រទាប់ ទី មួយ បន្ត។ បើ ទំព័រ ទើប បង្កើត អ្នក គ្មាន ជម្រើស ក្រៅ ពី ស្រទាប់ ទី បី ទេ ហើយ រឿង នោះ ជា រឿង ធម្មតា។ ការងារ របស់ អ្នក ក្នុង ខែ ដំបូង គឺ ការ ប្រមូល មនុស្ស ចូល ក្នុង ស្រទាប់ ទី មួយ មិន មែន ការ រក ចំណេញ ភ្លាម ៗ ទេ។

ចំណុច មួយ ដែល មនុស្ស តែង ភ្លេច គឺ ថា ស្រទាប់ ទាំង បី មិន មែន ជា ជម្រើស ដែល ត្រូវ រើស តែ មួយ ទេ។ អ្នក អាច មាន ការ ចាក់ បី ដែល ដំណើរ ការ ព្រម គ្នា ដោយ ថវិកា ខុស គ្នា។ អ្វី ដែល មិន គួរ ធ្វើ គឺ ការ លាយ ស្រទាប់ ទាំង បី ចូល ក្នុង ការ ចាក់ តែ មួយ ព្រោះ ពេល នោះ អ្នក លែង ដឹង ថា លុយ ដែល ចេញ ទៅ នោះ ទៅ រក អ្នក ណា ហើយ សារ ដែល ចូល មក នោះ មក ពី ស្រទាប់ ណា។

ចំពោះ ហាង ដែល ទើប តែ ចាប់ ផ្តើម ការ ចាក់ ដំបូង គេ យើង មាន អត្ថបទ ដាច់ ដោយ ឡែក មួយ ស្តី ពី ការ រៀបចំ មុន ចុច ប៊ូតុង Boost នៅ របៀប Boost Page ឲ្យ ចំ អតិថិជន គោល ដៅ ។ អត្ថបទ នេះ សន្មត ថា អ្នក បាន ឆ្លង ជំហាន នោះ រួច ហើយ។

តើ ត្រូវ កំណត់ ទីតាំង យ៉ាង ណា នៅ កម្ពុជា?

ច្បាប់ ងាយ ចាំ គឺ ៖ កំណត់ ទីតាំង តាម របៀប ដឹក ជញ្ជូន របស់ អ្នក មិន មែន តាម ក្តី សុបិន្ត របស់ អ្នក ទេ។ បើ អ្នក ដឹក ដោយ ម៉ូតូ ខ្លួន ឯង សូម ជ្រើស តែ ភ្នំពេញ។ បើ អ្នក ផ្ញើ តាម ក្រុមហ៊ុន ដឹក ជញ្ជូន សូម ជ្រើស ទូ ទាំង ប្រទេស។ ការ ជ្រើស ទីតាំង ដែល អ្នក ដឹក ទៅ មិន ដល់ គឺ ជា ការ បង់ លុយ ដើម្បី ទទួល សារ ដែល អ្នក ត្រូវ បដិសេធ។

ទូ ទាំង ប្រទេស ឬ តែ ភ្នំពេញ

ការ ជ្រើស ទូ ទាំង ប្រទេស ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម របស់ អ្នក ធំ ភ្លាម ហើយ តម្លៃ ក្នុង មួយ ការ បង្ហាញ ធ្លាក់ ចុះ។ លេខ នៅ ក្នុង របាយការណ៍ មើល ទៅ ស្អាត ជាង។ តែ លេខ ដែល ស្អាត នោះ អាច ជា កន្លែង ដែល បញ្ហា កើត ឡើង។ ការ បង្ហាញ ថោក នៅ ខេត្ត ឆ្ងាយ មាន ន័យ ថា ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក ចំណាយ ពេល ភាគ ច្រើន នៅ កន្លែង ដែល អ្នក ដឹក ទៅ មិន ដល់ ហើយ ភាគ តូច ប៉ុណ្ណោះ ដែល នៅ ភ្នំពេញ។ ចុង ក្រោយ អ្នក បាន ការ បង្ហាញ ច្រើន តែ បាន ការ លក់ តិច។

មធ្យោបាយ ដែល ត្រូវ គឺ ការ បំបែក។ បើ អ្នក ចង់ ដឹង ថា ខេត្ត ណា មាន អតិថិជន សូម បង្កើត ការ ចាក់ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ភ្នំពេញ មួយ និង សម្រាប់ ខេត្ត មួយ ទៀត។ ការ ធ្វើ បែប នេះ ឲ្យ អ្នក ឃើញ តម្លៃ ក្នុង មួយ សារ របស់ តំបន់ នីមួយ ៗ ដាច់ ពី គ្នា។ ការ ដាក់ ទាំង អស់ ចូល ក្នុង ការ ចាក់ តែ មួយ ធ្វើ ឲ្យ លេខ លាយ គ្នា ហើយ អ្នក លែង អាច សម្រេច ចិត្ត បាន។

ចំពោះ ហាង ដែល លក់ ទំនិញ តម្លៃ ខ្ពស់ ដូច ជា គ្រឿង អេឡិចត្រូនិក ឬ គ្រឿង សង្ហារិម ការ ជ្រើស ទូ ទាំង ប្រទេស មាន ហេតុ ផល ព្រោះ អតិថិជន ព្រម រង់ចាំ ការ ដឹក ពីរ បី ថ្ងៃ។ ចំពោះ ទំនិញ ដែល ត្រូវ ការ ភ្លាម ដូច ជា ម្ហូប ឬ នំ ការ ជ្រើស ឆ្ងាយ ជាង រង្វង់ ដឹក របស់ អ្នក គ្មាន ន័យ អ្វី សោះ។

រង្វង់ ជុំវិញ ហាង ពេល អ្នក មាន ទី តាំង ពិត

បើ អ្នក មាន ហាង ជា រូបរាង ពិត Facebook អនុញ្ញាត ឲ្យ អ្នក ដាក់ ចំណុច មួយ លើ ផែនទី រួច កំណត់ រង្វង់ ជុំវិញ វា។ សម្រាប់ ហាង កាហ្វេ ឬ ហាង ម្ហូប នៅ ភ្នំពេញ រង្វង់ ពី ប្រាំ ទៅ ដប់ គីឡូម៉ែត្រ ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម សម រម្យ។ រង្វង់ តូច ជាង នេះ ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម តូច ពេក រហូត ដល់ ការ ចាក់ ដំណើរ ការ មិន បាន ល្អ ហើយ រង្វង់ ធំ ជាង នេះ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក បង់ លុយ ដើម្បី ទាក់ ទាញ មនុស្ស ដែល ត្រូវ ឆ្លង កាត់ ការ ស្ទះ ចរាចរណ៍ សែសិប នាទី ដើម្បី មក ដល់។

ចំណុច មួយ ដែល ត្រូវ ប្រយ័ត្ន នៅ ភ្នំពេញ គឺ ថា ចម្ងាយ លើ ផែនទី និង ចម្ងាយ ពិត ក្នុង ការ ធ្វើ ដំណើរ ខុស គ្នា ឆ្ងាយ។ ប្រាំ គីឡូម៉ែត្រ ឆ្លង ស្ពាន ក្នុង ម៉ោង រវល់ អាច ស្មើ នឹង ដប់ ប្រាំ គីឡូម៉ែត្រ នៅ ផ្លូវ ធំ ទំនេរ។ ដូច្នេះ សូម គិត ពី ពេល ធ្វើ ដំណើរ មិន មែន គិត ពី ចំនួន គីឡូម៉ែត្រ ទេ ហើយ បើ ហាង របស់ អ្នក នៅ ជិត ចំណុច ស្ទះ សូម បង្រួម រង្វង់ មក វិញ។

ខេត្ត ធំ ៗ ដទៃ ៖ សៀមរាប បាត់ដំបង និង ក្រុង ព្រះ សីហនុ

ក្រៅ ពី ភ្នំពេញ មាន ទី ក្រុង បី ដែល សម នឹង ការ ចាក់ ដាច់ ដោយ ឡែក ៖ សៀមរាប បាត់ដំបង និង ក្រុង ព្រះ សីហនុ។ ទី ក្រុង ទាំង បី នេះ មាន លក្ខណៈ អតិថិជន ខុស គ្នា ស្រឡះ។ សៀមរាប មាន វដ្ត តាម រដូវ ទេសចរណ៍ ខ្លាំង ជាង គេ បាត់ដំបង មាន តម្លៃ ការ ផ្សាយ ថោក ជាង ភ្នំពេញ ជា ធម្មតា ហើយ ក្រុង ព្រះ សីហនុ មាន ចលនា មនុស្ស ចេញ ចូល ច្រើន ដែល ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម គោល ដៅ ប្រែប្រួល លឿន។

បើ ថវិកា របស់ អ្នក នៅ តូច សូម កុំ បំបែក ខេត្ត ច្រើន ក្នុង ពេល តែ មួយ។ ការ ចាក់ បួន កន្លែង ក្នុង ថវិកា ប្រាំ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ មាន ន័យ ថា កន្លែង នីមួយ ៗ ទទួល បាន មួយ ដុល្លារ ជាង បន្តិច ដែល តូច ពេក រហូត ដល់ ប្រព័ន្ធ រៀន មិន ទាន់ ចេះ។ សូម ជ្រើស មួយ កន្លែង ក្នុង មួយ ខែ រួច ប្តូរ ទៅ កន្លែង បន្ទាប់ វិញ។

អន្ទាក់ ៖ មនុស្ស ដែល កំពុង ធ្វើ ដំណើរ

នៅ ក្នុង ជួរ ទីតាំង មាន ជម្រើស តូច មួយ ដែល មនុស្ស ភាគ ច្រើន មិន ដែល ប៉ះ ៖ តើ អ្នក ចង់ បង្ហាញ ដល់ មនុស្ស ដែល រស់ នៅ ទី នោះ ដល់ មនុស្ស ដែល ទើប មក ដល់ ថ្មី ៗ ឬ ដល់ គ្រប់ គ្នា ដែល នៅ ទី នោះ ក្នុង ពេល នេះ។ តម្លៃ លំនាំ ដើម គឺ គ្រប់ គ្នា ដែល នៅ ទី នោះ ក្នុង ពេល នេះ ដែល មាន ន័យ ថា ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក ក៏ ទៅ ដល់ ភ្ញៀវ ទេសចរណ៍ និង អ្នក ដែល ធ្វើ ដំណើរ ឆ្លង កាត់ ដែរ។

សម្រាប់ ហាង នៅ សៀមរាប ដែល លក់ វត្ថុ អនុស្សាវរីយ៍ ជម្រើស នោះ ត្រូវ។ សម្រាប់ ហាង នៅ ភ្នំពេញ ដែល លក់ ទំនិញ ប្រើ ប្រចាំ ថ្ងៃ ជម្រើស នោះ ខុស ហើយ អ្នក គួរ ប្តូរ ទៅ មនុស្ស ដែល រស់ នៅ ទី នោះ វិញ។ ការ ប្តូរ តែ មួយ ជួរ នេះ អាច កាត់ បន្ថយ សារ ឥត បាន ការ បាន គួរ សម ដោយ មិន ចាំបាច់ ប្តូរ អ្វី ផ្សេង ទៀត ទេ។

ហេតុ អ្វី មិន គួរ ជ្រើស ភាសា ខ្មែរ ក្នុង ជួរ កំណត់ គោល ដៅ?

ព្រោះ ជួរ ភាសា មិន បាន សួរ ថា មនុស្ស និយាយ ភាសា អ្វី ទេ។ វា មើល ភាសា ដែល ដាក់ នៅ ក្នុង កម្មវិធី Facebook របស់ គេ។ អ្នក ប្រើ ជា ច្រើន នៅ កម្ពុជា ដាក់ ផ្ទាំង ជា ភាសា អង់គ្លេស ទោះ បី គេ អាន និង សរសេរ ខ្មែរ ក៏ ដោយ។ ការ ជ្រើស ខ្មែរ ក្នុង ជួរ នេះ កាត់ អតិថិជន ពិត ចោល មួយ ចំណែក ធំ ដោយ ស្ងាត់។

អ្វី ដែល ជួរ ភាសា ធ្វើ ពិត ប្រាកដ

ជួរ នេះ ត្រូវ បាន បង្កើត ឡើង សម្រាប់ ប្រទេស ដែល មាន មនុស្ស ច្រើន ភាសា រស់ នៅ ជាមួយ គ្នា ដូច ជា ការ ចាក់ ជា ភាសា អេស្ប៉ាញ នៅ សហរដ្ឋ អាមេរិក។ វា មាន ន័យ នៅ ទី នោះ ព្រោះ ការ ដាក់ ភាសា ក្នុង កម្មវិធី ជា សញ្ញា ច្បាស់។ នៅ កម្ពុជា សញ្ញា នោះ ច្របូក ច្របល់ ៖ ទូរស័ព្ទ ដែល ទិញ មក ថ្មី តែង តែ ដាក់ ភាសា អង់គ្លេស ជា លំនាំ ដើម ហើយ មនុស្ស ជា ច្រើន មិន ដែល ប្តូរ វា ទេ ព្រោះ គេ ស៊ាំ នឹង ទីតាំង ប៊ូតុង រួច ហើយ។

លទ្ធផល គឺ ថា ក្រុម « អ្នក ប្រើ ភាសា ខ្មែរ » នៅ លើ Facebook តូច ជាង ក្រុម « អ្នក ដែល និយាយ ខ្មែរ » ពិត ប្រាកដ ឆ្ងាយ ណាស់។ ពេល អ្នក ជ្រើស ជួរ នេះ អ្នក មិន បាន បង្កើន ភាព ត្រឹម ត្រូវ ទេ អ្នក គ្រាន់ តែ បាន បង្រួម ក្រុម ដោយ ចៃដន្យ ប៉ុណ្ណោះ ហើយ ការ បង្រួម ដោយ ចៃដន្យ ធ្វើ ឲ្យ តម្លៃ ក្នុង មួយ លទ្ធផល ឡើង។

អ្នក ណា ដែល នឹង ត្រូវ ច្រាន ចោល

ក្រុម ដែល ត្រូវ ច្រាន ចោល ដំបូង គេ គឺ អ្នក ដែល ធ្វើ ការ ក្នុង ការិយាល័យ អ្នក ដែល រៀន សាកល វិទ្យាល័យ និង យុវជន ក្នុង ទី ក្រុង។ នេះ ជា ក្រុម ដែល មាន លុយ ចាយ ច្រើន ជាង គេ ហើយ ជា ក្រុម ដែល ទិញ តាម អ៊ីនធឺណិត ញឹក ញាប់ ជាង គេ។ ការ ចាក់ ដែល ជ្រើស ភាសា ខ្មែរ តែង តែ បាត់ ក្រុម នេះ មួយ ចំណែក ធំ ហើយ ម្ចាស់ ហាង មិន ដឹង សោះ ថា ខ្លួន បាន បិទ ទ្វារ ដាក់ អ្នក ណា។

របៀប ពិនិត្យ ងាយ បំផុត គឺ មើល ទំហំ ក្រុម មុន និង ក្រោយ ការ ជ្រើស។ បើ ទំហំ ធ្លាក់ ចុះ ខ្លាំង ភ្លាម ពេល អ្នក ចុច ខ្មែរ នោះ ជា សញ្ញា ថា អ្នក ទើប តែ ច្រាន មនុស្ស ចោល ច្រើន។ សូម ដក ការ ជ្រើស នោះ ចេញ វិញ រួច ទុក ជួរ ភាសា ឲ្យ ទទេ។

ករណី តែ មួយ ដែល គួរ ប្រើ ជួរ នេះ

មាន ករណី មួយ ដែល ជួរ ភាសា មាន ន័យ ៖ ពេល អ្នក ចាក់ ទៅ ក្រៅ ប្រទេស ដើម្បី ទាក់ ទាញ ជន ជាតិ ខ្មែរ ដែល រស់ នៅ បរទេស។ ក្នុង ករណី នោះ ទីតាំង គឺ ជា ប្រទេស ផ្សេង ហើយ ភាសា គឺ ជា សញ្ញា តែ មួយ ដែល ប្រាប់ ថា មនុស្ស នោះ ជា ជន ជាតិ ខ្មែរ។ ក្រៅ ពី ករណី នេះ សូម ទុក ជួរ នេះ ចោល ជា រៀង រហូត។

ចំណុច ស្រដៀង គ្នា កើត ឡើង នៅ ជួរ ដទៃ ទៀត ដែរ។ ច្បាប់ ទូទៅ ដែល សន្សំ លុយ បាន ច្រើន បំផុត គឺ ៖ ជួរ ណា ដែល អ្នក មិន ដឹង ថា វា វាស់ អ្វី ពិត ប្រាកដ សូម កុំ ប៉ះ វា។ ការ ទុក ជួរ ទទេ មិន មែន ជា ការ ធ្វេស ប្រហែស ទេ វា ជា ការ ប្រាប់ ប្រព័ន្ធ ថា កុំ បង្រួម ដោយ គ្មាន ហេតុ ផល។

តើ ចំណាប់ អារម្មណ៍ ប៉ុន្មាន មុខ ទើប គ្រប់ គ្រាន់?

បី មុខ។ ជ្រើស បី មុខ ដែល ជិត ទំនិញ របស់ អ្នក បំផុត រួច ឈប់។ ការ ជ្រើស ដប់ ប្រាំ មុខ មិន ធ្វើ ឲ្យ ការ ចាក់ ត្រឹម ត្រូវ ជាង ទេ វា ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម ធំ ឡើង និង ចម្រុះ ឡើង។ ចំណាប់ អារម្មណ៍ នៅ ក្នុង ប្រព័ន្ធ នេះ ដំណើរ ការ ជា ការ បូក បញ្ចូល គ្នា មិន មែន ជា ការ ត្រង ជាន់ លើ ជាន់ ទេ។

អ្វី កើត ឡើង ពេល អ្នក ជ្រើស ដប់ ប្រាំ មុខ

សូម ស្រមៃ ថា អ្នក លក់ សម្លៀក បំពាក់ ស្ត្រី។ អ្នក ជ្រើស ម៉ូដ សម្រស់ ការ ដើរ ទិញ ឥវ៉ាន់ ការ ថត រូប ការ ធ្វើ ដំណើរ ភាព ជា មាតា កីឡា យូហ្គា និង មុខ ដទៃ ទៀត រហូត ដល់ ដប់ ប្រាំ។ ប្រព័ន្ធ មិន បាន ស្វែង រក មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត គ្រប់ ដប់ ប្រាំ មុខ នោះ ទេ។ វា ស្វែង រក មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត យ៉ាង តិច មួយ មុខ ក្នុង ចំណោម ដប់ ប្រាំ។ ក្រុម របស់ អ្នក ក្លាយ ជា ក្រុម ដ៏ ធំ មួយ ដែល រួម បញ្ចូល ស្ទើរ តែ គ្រប់ គ្នា។

ពេល ក្រុម ធំ ដល់ ថ្នាក់ នោះ ការ កំណត់ គោល ដៅ លែង មាន ន័យ ហើយ អ្វី ដែល សម្រេច លទ្ធផល វិញ គឺ រូប និង អត្ថបទ របស់ អ្នក តែ ប៉ុណ្ណោះ។ រឿង នេះ មិន មែន ជា មហន្ត រាយ ទេ សម្រាប់ ថវិកា ធំ ព្រោះ ប្រព័ន្ធ មាន ពេល រៀន គ្រប់ គ្រាន់។ តែ សម្រាប់ ថវិកា ប្រាំ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ វា មាន ន័យ ថា លុយ របស់ អ្នក អស់ មុន ពេល ប្រព័ន្ធ រៀន ចេះ។

មាន សញ្ញា មួយ ដែល ប្រាប់ អ្នក ថា ជ្រើស ច្រើន ពេក ៖ ពេល អ្នក ដក ចំណាប់ អារម្មណ៍ ណា មួយ ចេញ ហើយ ទំហំ ក្រុម ស្ទើរ តែ មិន ផ្លាស់ ប្តូរ សោះ។ នោះ មាន ន័យ ថា មុខ នោះ គ្មាន ឥទ្ធិពល អ្វី ទេ ហើយ វា គ្រាន់ តែ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក យល់ ច្រឡំ ថា ខ្លួន កំពុង គ្រប់ គ្រង អ្វី មួយ ប៉ុណ្ណោះ។

របៀប រើស បី មុខ ដែល ត្រូវ

មធ្យោបាយ ដែល ដំណើរ ការ ល្អ បំផុត គឺ ការ សរសេរ ចម្លើយ សម្រាប់ សំណួរ បី មុន ពេល បើក អេក្រង់ Facebook ផង។ សំណួរ ទី មួយ ៖ អតិថិជន ដប់ នាក់ ចុង ក្រោយ របស់ ខ្ញុំ ធ្វើ ការ អ្វី។ សំណួរ ទី ពីរ ៖ គេ ទិញ ទំនិញ នេះ ដើម្បី ដោះ ស្រាយ រឿង អ្វី។ សំណួរ ទី បី ៖ បើ គេ មិន ទិញ ពី ខ្ញុំ គេ ទិញ ពី អ្នក ណា។

ចម្លើយ សម្រាប់ សំណួរ ទី បី ជា ចម្លើយ ដែល មាន តម្លៃ បំផុត ព្រោះ ឈ្មោះ ម៉ាក ដៃ គូ ប្រកួត ប្រជែង តែង តែ មាន នៅ ក្នុង បញ្ជី ចំណាប់ អារម្មណ៍។ ការ ជ្រើស ឈ្មោះ ម៉ាក ដែល អតិថិជន របស់ អ្នក តាម ដាន ជា សញ្ញា ជិត ជាង ការ ជ្រើស ប្រធាន បទ ទូលាយ ដូច ជា « ម៉ូដ » ឬ « សម្រស់ » ឆ្ងាយ ណាស់។

ចំណុច ចុង ក្រោយ គឺ ការ សរសេរ កត់ ទុក។ សូម កត់ ថា ការ ចាក់ លើក នេះ ប្រើ បី មុខ ណា ខ្លះ។ ក្នុង ខែ ទី បី អ្នក នឹង មាន បញ្ជី តូច មួយ ដែល ប្រាប់ ថា មុខ ណា ផ្តល់ សារ ថោក ជាង គេ។ បញ្ជី នោះ មាន តម្លៃ ជាង គ្រប់ ការ ណែនាំ ទូទៅ ណា ៗ ព្រោះ វា ចេញ មក ពី ហាង របស់ អ្នក ផ្ទាល់។

អាយុ និង ភេទ ៖ ទុក ទូលាយ ជាង ដែល អ្នក គិត

មនុស្ស ភាគ ច្រើន បង្រួម អាយុ ខ្លាំង ពេក។ គេ ដាក់ ម្ភៃ ពីរ ដល់ សាមសិប ព្រោះ គេ គិត ថា អតិថិជន របស់ គេ នៅ ក្នុង ចន្លោះ នោះ។ ការ ពិត គឺ ថា Facebook មិន ដឹង អាយុ ពិត របស់ មនុស្ស គ្រប់ គ្នា ទេ វា ដឹង តែ អាយុ ដែល មនុស្ស សរសេរ នៅ ក្នុង គណនី ហើយ លេខ នោះ ខុស ញឹក ញាប់។ ចន្លោះ អាយុ ដែល តូច ពេក កាត់ អតិថិជន ពិត ចោល ដោយ គ្មាន ហេតុ ផល។

ច្បាប់ ដែល ដំណើរ ការ ល្អ គឺ ការ ទុក ចន្លោះ យ៉ាង តិច ម្ភៃ ឆ្នាំ។ ឧទាហរណ៍ ម្ភៃ ពីរ ដល់ សែសិប ប្រាំ ជំនួស ម្ភៃ ពីរ ដល់ សាមសិប។ បន្ទាប់ ពី ការ ចាក់ ដំណើរ ការ ប្រាំ ថ្ងៃ អ្នក អាច បើក របាយការណ៍ បំបែក តាម អាយុ រួច មើល ថា ចន្លោះ ណា ផ្តល់ សារ ច្រើន ជាង គេ។ នោះ ជា ការ បង្រួម ដែល មាន ភស្តុតាង មិន មែន ការ ស្មាន ទេ។

ចំពោះ ភេទ សូម ទុក ទាំង ពីរ លុះ ត្រា តែ ទំនិញ របស់ អ្នក សម្រាប់ ភេទ តែ មួយ ពិត ប្រាកដ។ សូម ចាំ ថា មនុស្ស ទិញ អំណោយ ឲ្យ គ្នា ជា ញឹក ញាប់ នៅ កម្ពុជា ជា ពិសេស ក្នុង រដូវ បុណ្យ ដូច ជា ភ្ជុំបិណ្ឌ និង ចូល ឆ្នាំ ខ្មែរ។ ការ បិទ ភេទ មួយ ចោល មាន ន័យ ថា អ្នក បិទ ទ្វារ ដាក់ អ្នក ទិញ អំណោយ ទាំង អស់។

ការ ពង្រីក ក្រុម ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ

នៅ ក្រោម ជួរ ចំណាប់ អារម្មណ៍ មាន ប្រអប់ តូច មួយ ដែល សួរ ថា តើ អនុញ្ញាត ឲ្យ ប្រព័ន្ធ ចេញ ក្រៅ ក្រុម ដែល អ្នក កំណត់ ពេល វា គិត ថា នឹង ទទួល បាន លទ្ធផល ល្អ ជាង ឬ ទេ។ សម្រាប់ ការ ចាក់ ដែល មាន គោល ដៅ ជា សារ Messenger ការ បើក ប្រអប់ នេះ ជា ធម្មតា ជា រឿង ល្អ ព្រោះ វា ឲ្យ ប្រព័ន្ធ មាន កន្លែង រៀន ធំ ជាង។

តែ មាន លក្ខខណ្ឌ មួយ ៖ បើ អ្នក បើក វា សូម កុំ ត្អូញ ត្អែរ ថា សារ មក ពី មនុស្ស ក្រៅ ក្រុម ដែល អ្នក ជ្រើស។ នោះ ជា អ្វី ដែល អ្នក បាន អនុញ្ញាត។ បើ អ្នក ចង់ គ្រប់ គ្រង ឲ្យ ជាប់ សូម បិទ វា រួច ទទួល យក ថា តម្លៃ អាច ឡើង បន្តិច។ ការ ជ្រើស មួយ ក្នុង ចំណោម ពីរ នេះ ត្រូវ តែ ធ្វើ ដោយ ដឹង ខ្លួន មិន មែន ដោយ ចៃដន្យ ទេ។

របៀប បង្កើត បញ្ជី អតិថិជន ចាស់ ពី លេខ ទូរស័ព្ទ

បញ្ជី អតិថិជន ចាស់ គឺ ជា ទ្រព្យ សម្បត្តិ ដែល ហាង តូច ភាគ ច្រើន មាន ក្នុង ដៃ រួច ហើយ តែ មិន ដែល ប្រើ។ រាល់ ការ លក់ ដែល ធ្វើ តាម Messenger តែង តែ មាន លេខ ទូរស័ព្ទ ភ្ជាប់ មក ជាមួយ ព្រោះ អ្នក ត្រូវ ការ វា ដើម្បី ដឹក ទំនិញ។ លេខ ទាំង នោះ អាច ក្លាយ ជា ក្រុម គោល ដៅ ដ៏ មាន តម្លៃ បំផុត របស់ អ្នក។

ប្រមូល លេខ ពី ណា

មាន បួន កន្លែង ដែល លេខ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន ស្ថិត នៅ សម្រាប់ ហាង នៅ កម្ពុជា។ ទី មួយ គឺ ប្រវត្តិ សារ ក្នុង Messenger។ ទី ពីរ គឺ សៀវភៅ កត់ ការ បញ្ជា ទិញ ដែល អ្នក សរសេរ ដោយ ដៃ។ ទី បី គឺ វិក្កយបត្រ ដឹក ជញ្ជូន ពី ក្រុមហ៊ុន ដូច ជា J&T ឬ Vireak Buntham ដែល តែង តែ មាន បញ្ជី អ្នក ទទួល។ ទី បួន គឺ ប្រវត្តិ ការ ទូទាត់ ក្នុង គណនី ABA ឬ Wing របស់ អ្នក។

ការងារ នេះ គួរ ធ្វើ ជា ដុំ។ សូម បម្រុង ទុក ពេល មួយ ម៉ោង ក្នុង ចុង សប្តាហ៍ រួច បញ្ចូល លេខ ទាំង អស់ ក្នុង ឯកសារ តារាង តែ មួយ។ ការ ចាប់ ផ្តើម ដោយ អតិថិជន ក្នុង រយៈ ពេល ប្រាំ មួយ ខែ ចុង ក្រោយ គ្រប់ គ្រាន់ ហើយ ព្រោះ លេខ ដែល ចាស់ ជាង នោះ អាច ផ្លាស់ ប្តូរ ម្ចាស់ រួច ទៅ ហើយ។

រៀបចំ ឯកសារ ឲ្យ ត្រូវ ទម្រង់

ជួរ ឈរ ដែល សំខាន់ បំផុត គឺ លេខ ទូរស័ព្ទ។ សូម សរសេរ លេខ ជាមួយ លេខ កូដ ប្រទេស នៅ ខាង មុខ ជានិច្ច ព្រោះ ប្រព័ន្ធ ត្រូវ ការ ទម្រង់ អន្តរ ជាតិ ដើម្បី ផ្គូផ្គង។ លេខ ដែល សរសេរ ដោយ គ្មាន កូដ ប្រទេស តែង តែ ផ្គូផ្គង មិន បាន ហើយ អ្នក នឹង ឃើញ អត្រា ផ្គូផ្គង ទាប ខ្លាំង ដោយ មិន ដឹង មូល ហេតុ។

បើ អ្នក មាន ឈ្មោះ និង ទីតាំង ផង សូម ដាក់ ចូល ជា ជួរ ឈរ បន្ថែម ព្រោះ ព័ត៌មាន កាន់ តែ ច្រើន នោះ អត្រា ផ្គូផ្គង កាន់ តែ ខ្ពស់។ តែ សូម កុំ លាយ ព័ត៌មាន ពីរ ប្រភេទ ក្នុង ជួរ តែ មួយ ដូច ជា ការ សរសេរ ឈ្មោះ និង លេខ ក្នុង ប្រអប់ ដដែល។ ប្រព័ន្ធ អាន មិន ដល់ ហើយ ជួរ នោះ ក្លាយ ជា ឥត បាន ការ ទាំង ស្រុង។

ការ ការពារ ព័ត៌មាន អតិថិជន

លេខ ទូរស័ព្ទ របស់ អតិថិជន ជា ព័ត៌មាន ផ្ទាល់ ខ្លួន។ សូម ប្រើ វា សម្រាប់ តែ ការ ផ្សាយ ទំនិញ របស់ អ្នក ប៉ុណ្ណោះ សូម កុំ ផ្តល់ ឲ្យ អ្នក ដទៃ ហើយ សូម កុំ លក់ វា ទៅ ហាង ដទៃ។ ការ បាត់ បង់ ការ ជឿ ទុក ចិត្ត តែ ម្តង ក៏ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី បញ្ចប់ ហាង តូច មួយ នៅ ក្នុង សហគមន៍ ដែល មនុស្ស ស្គាល់ គ្នា។

ចំណុច បច្ចេកទេស មួយ ដែល គួរ ដឹង គឺ ថា ពេល អ្នក ផ្ទុក បញ្ជី ឡើង ប្រព័ន្ធ បម្លែង លេខ ទៅ ជា លេខ កូដ មួយ មុន ពេល ប្រៀបធៀប។ វា មិន បង្ហាញ លេខ ទូរស័ព្ទ ដល់ អ្នក ណា ទេ ហើយ អ្នក ក៏ មិន អាច មើល ឃើញ ថា អ្នក ណា ខ្លះ ស្ថិត ក្នុង ក្រុម នោះ ដែរ។ អ្នក ឃើញ តែ ចំនួន សរុប ប៉ុណ្ណោះ។

ត្រូវ ការ លេខ ប៉ុន្មាន ទើប ដំណើរ ការ

ក្នុង ការ អនុវត្ត បញ្ជី ដែល មាន ក្រោម មួយ ពាន់ លេខ តែង តែ ផ្តល់ ក្រុម តូច ពេក រហូត ដល់ ការ ចាក់ ដំណើរ ការ មិន រលូន។ បើ អ្នក មាន បួន ឬ ប្រាំ រយ លេខ សូម ប្រើ វា ជា ប្រភព សម្រាប់ ក្រុម ស្រដៀង ជំនួស ការ ចាក់ ត្រង់ ទៅ លើ វា។ ការ ធ្វើ បែប នេះ ប្រែ បញ្ជី តូច ទៅ ជា ក្រុម ធំ ដែល នៅ តែ រក្សា លក្ខណៈ អតិថិជន ដើម។

បើ អ្នក មិន ទាន់ មាន បញ្ជី សោះ សូម ចាប់ ផ្តើម កត់ ចាប់ ពី ថ្ងៃ នេះ។ ការ លក់ ម្ភៃ ដង ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ ស្មើ នឹង បញ្ជី មួយ ពាន់ លេខ ក្នុង មួយ ឆ្នាំ។ នេះ ជា ការងារ ដែល តម្លៃ របស់ វា កើន ឡើង រាល់ ខែ ហើយ វា ជា មូល ហេតុ ដែល ហាង ចាស់ តែង តែ ចាក់ ផ្សាយ ថោក ជាង ហាង ថ្មី។

តើ ក្រុម ស្រដៀង មួយ ភាគ រយ ស្មើ នឹង មនុស្ស ប៉ុន្មាន នាក់?

មួយ ភាគ រយ គឺ ជា មួយ ភាគ រយ នៃ អ្នក ប្រើ Facebook នៅ ក្នុង ប្រទេស ដែល អ្នក ជ្រើស មិន មែន មួយ ភាគ រយ នៃ បញ្ជី របស់ អ្នក ទេ។ តាម DataReportal ប្រទេស កម្ពុជា មាន អ្នក ប្រើ អ៊ីនធឺណិត ប្រមាណ ១២,០ លាន នាក់ ស្មើ នឹង ៦៧,៣% នៃ ចំនួន ប្រជាជន។ ដូច្នេះ ក្រុម ស្រដៀង មួយ ភាគ រយ នៅ កម្ពុជា ជា ក្រុម ដែល មាន មនុស្ស រាប់ សិប ពាន់ នាក់ មិន មែន ពីរ បី រយ នាក់ ទេ។

លេខ នេះ សំខាន់ ព្រោះ វា ប្តូរ របៀប ដែល អ្នក គិត អំពី ថវិកា។ ក្រុម ដែល មាន មនុស្ស រាប់ សិប ពាន់ នាក់ មិន អាច « ចាក់ ឲ្យ អស់ » ដោយ ថវិកា ប្រាំ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ទេ។ អ្នក នឹង ទៅ ដល់ តែ ផ្នែក តូច មួយ ប៉ុណ្ណោះ ក្នុង មួយ ខែ ហើយ នោះ ជា រឿង ធម្មតា។ ការ ព្យាយាម បង្រួម ក្រុម ស្រដៀង ដោយ បន្ថែម ចំណាប់ អារម្មណ៍ ចូល ជា កំហុស ដែល កើត ញឹក ញាប់ ព្រោះ វា លុប បំបាត់ អត្ថ ប្រយោជន៍ ដែល ជា ហេតុ ផល នៃ ការ បង្កើត ក្រុម នោះ។

មួយ ភាគ រយ ធៀប ប្រាំ ភាគ រយ ធៀប ដប់ ភាគ រយ

មួយ ភាគ រយ ជា ក្រុម ដែល ស្រដៀង នឹង បញ្ជី ដើម ជាង គេ។ វា តូច ជាង គេ ហើយ តម្លៃ ក្នុង មួយ ការ បង្ហាញ ខ្ពស់ ជាង គេ។ ដប់ ភាគ រយ ជា ក្រុម ដែល ធំ ជាង គេ តម្លៃ ថោក ជាង តែ ភាព ស្រដៀង ថយ ចុះ។ គ្មាន ចម្លើយ តែ មួយ ដែល ត្រូវ សម្រាប់ គ្រប់ ហាង ទេ ហើយ អ្នក ណា ដែល ប្រាប់ ថា មាន គឺ កំពុង លក់ អ្វី មួយ ឲ្យ អ្នក។

ការ សម្រេច ចិត្ត អាស្រ័យ លើ ទំហំ បញ្ជី ដើម និង ថវិកា។ បញ្ជី ដើម ធំ និង ស្អាត ជួយ ឲ្យ មួយ ភាគ រយ មាន គុណភាព ខ្ពស់។ បញ្ជី ដើម តូច ធ្វើ ឲ្យ មួយ ភាគ រយ ក្លាយ ជា ក្រុម ដែល ចង្អៀត ពេក រហូត ដល់ ការ ចាក់ ដំណើរ ការ មិន រលូន ហើយ ក្នុង ករណី នោះ ការ ជ្រើស បី ឬ ប្រាំ ភាគ រយ ជា ជម្រើស ដែល ជាក់ ស្តែង ជាង។

មធ្យោបាយ ដែល រក ចម្លើយ ឲ្យ ហាង របស់ អ្នក ផ្ទាល់ គឺ ការ ដំណើរ ការ ការ ចាក់ ពីរ ដាច់ ដោយ ឡែក ក្នុង ថវិកា ស្មើ គ្នា ៖ មួយ សម្រាប់ ក្រុម មួយ ភាគ រយ និង មួយ ទៀត សម្រាប់ ក្រុម ប្រាំ ភាគ រយ។ បន្ទាប់ ពី ប្រាំ ពីរ ថ្ងៃ សូម ប្រៀបធៀប តម្លៃ ក្នុង មួយ សារ។ នេះ ជា ការ ធ្វើ តេស្ត ដែល ចំណាយ តិច ហើយ ចម្លើយ របស់ វា ប្រើ បាន ជា ច្រើន ខែ។

គុណភាព បញ្ជី ដើម សំខាន់ ជាង ទំហំ ភាគ រយ

បញ្ជី ដើម ដែល មាន តែ អតិថិជន ដែល ទិញ ពីរ ដង ឡើង ទៅ ផ្តល់ ក្រុម ស្រដៀង ដែល ល្អ ជាង បញ្ជី ដែល រួម បញ្ចូល គ្រប់ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ។ មូល ហេតុ គឺ សាមញ្ញ ៖ ប្រព័ន្ធ រៀន តាម អ្វី ដែល អ្នក ឲ្យ វា មើល។ បើ អ្នក ឲ្យ វា មើល មនុស្ស ដែល គ្រាន់ តែ សួរ តម្លៃ រួច បាត់ វា នឹង ទៅ រក មនុស្ស ដែល សួរ តម្លៃ រួច បាត់ បន្ថែម ទៀត។

បើ អ្នក មាន បញ្ជី ធំ សូម ព្យាយាម បំបែក វា តាម តម្លៃ ការ ទិញ។ អតិថិជន ដែល ចំណាយ ច្រើន ជាង គេ ម្ភៃ ភាគ រយ ខាង លើ ជា ប្រភព ដ៏ ល្អ សម្រាប់ ក្រុម ស្រដៀង ព្រោះ អ្នក កំពុង ស្នើ ឲ្យ ប្រព័ន្ធ ទៅ រក មនុស្ស ដែល ស្រដៀង នឹង អតិថិជន ល្អ បំផុត របស់ អ្នក មិន មែន ស្រដៀង នឹង អតិថិជន មធ្យម ទេ។

ការ ធ្វើ ឲ្យ បញ្ជី ស្រស់ ក៏ សំខាន់ ដែរ។ សូម បន្ថែម លេខ ថ្មី ចូល រៀង រាល់ ខែ ជំនួស ការ ផ្ទុក បញ្ជី ដដែល នោះ ឡើង ជា រៀង រហូត។ ទម្លាប់ តូច នេះ រក្សា គុណភាព ក្រុម ស្រដៀង ឲ្យ នៅ ជាប់ ជា ច្រើន ឆ្នាំ។

ព័ត៌មាន បន្ថែម ជា ភាសា អង់គ្លេស

យើង មាន អត្ថបទ វែង មួយ ដែល វិភាគ ថា តើ ក្រុម ស្រដៀង នៅ តែ មាន តម្លៃ ដែរ ឬ ទេ នៅ ក្នុង ដំណាក់ កាល ដែល ប្រព័ន្ធ ស្វ័យ ប្រវត្តិ កាន់ តែ ខ្លាំង។ អត្ថបទ នោះ ចុះ ផ្សាយ ជា ភាសា អង់គ្លេស នៅ ទំព័រ Meta Lookalike Audiences (ជា ភាសា អង់គ្លេស) ។ បើ អ្នក អាន អង់គ្លេស មិន រលូន សូម រំលង វា ចោល ព្រោះ ចំណុច សំខាន់ ទាំង អស់ មាន ស្រាប់ នៅ ក្នុង អត្ថបទ នេះ ហើយ។

ការ ដក ចេញ ៖ កុំ ចំណាយ លុយ ទៅ លើ អ្នក ដែល ទើប ទិញ

ការ ដក ចេញ ជា ជួរ ដែល មនុស្ស ភ្លេច ជាង គេ តែ វា ជា ជួរ ដែល សន្សំ លុយ បាន ភ្លាម។ បើ អ្នក មិន ដក អតិថិជន ដែល ទើប ទិញ កាល ពី ម្សិល មិញ ចេញ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក នឹង តាម បង្ហាញ ដល់ គេ ជា រៀង រាល់ ថ្ងៃ។ គេ លែង ត្រូវ ការ ទំនិញ នោះ ហើយ ការ បង្ហាញ ដដែល ៗ ធ្វើ ឲ្យ គេ ធុញ។

បញ្ជី ដែល គួរ ដក ចេញ

មាន បួន ក្រុម ដែល គួរ ដក ចេញ ក្នុង ស្ថាន ភាព ធម្មតា។ ក្រុម ទី មួយ គឺ អតិថិជន ដែល ទើប ទិញ ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ បួន ថ្ងៃ ចុង ក្រោយ សម្រាប់ ទំនិញ ដែល មិន ទិញ ម្តង ទៀត ឆាប់។ ក្រុម ទី ពីរ គឺ អ្នក ដែល ធ្វើ ការ ក្នុង ហាង របស់ អ្នក ផ្ទាល់ ព្រោះ ការ បង្ហាញ ដល់ ខ្លួន ឯង ជា ការ ចំណាយ ឥត ប្រយោជន៍។ ក្រុម ទី បី គឺ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ស្នើ ឲ្យ ឈប់ ផ្ញើ សារ។ ក្រុម ទី បួន គឺ អ្នក ដែល ស្ថិត ក្នុង ការ ចាក់ ដទៃ របស់ អ្នក ដែល កំពុង ដំណើរ ការ ព្រម គ្នា។

ក្រុម ទី បួន នេះ ជា ចំណុច ដែល ត្រូវ ការ ការ យក ចិត្ត ទុក ដាក់ ជាង គេ។ បើ អ្នក ដំណើរ ការ ការ ចាក់ បី ក្នុង ពេល តែ មួយ ដោយ គ្មាន ការ ដក ចេញ ការ ចាក់ ទាំង បី អាច ទៅ ដល់ មនុស្ស ដដែល។ លទ្ធផល គឺ ថា អ្នក កំពុង ដេញ ថ្លៃ ប្រកួត នឹង ខ្លួន ឯង ហើយ តម្លៃ ដែល អ្នក បង់ ឡើង ខ្ពស់ ដោយ គ្មាន នរណា ចេញ លុយ ប្រកួត នឹង អ្នក សោះ។

ការ ត្រួត គ្នា រវាង ក្រុម

ការ ត្រួត គ្នា កើត ឡើង ញឹក ញាប់ បំផុត នៅ ពេល អ្នក ដំណើរ ការ ក្រុម ស្រដៀង មួយ ភាគ រយ ព្រម គ្នា ជាមួយ ក្រុម ស្រដៀង ប្រាំ ភាគ រយ។ ក្រុម មួយ ភាគ រយ ស្ថិត នៅ ទាំង ស្រុង ខាង ក្នុង ក្រុម ប្រាំ ភាគ រយ។ ដំណោះ ស្រាយ គឺ ការ ដក ក្រុម មួយ ភាគ រយ ចេញ ពី ការ ចាក់ ដែល ប្រើ ក្រុម ប្រាំ ភាគ រយ។

សញ្ញា ដែល ប្រាប់ ថា មាន ការ ត្រួត គ្នា គឺ តម្លៃ ក្នុង មួយ សារ ឡើង ខ្ពស់ ភ្លាម នៅ ថ្ងៃ ដែល អ្នក បើក ការ ចាក់ ថ្មី ទោះ បី ការ ចាក់ ចាស់ មិន បាន ប្តូរ អ្វី សោះ។ ពេល ឃើញ សញ្ញា នេះ សូម បិទ ការ ចាក់ ថ្មី មួយ ថ្ងៃ រួច មើល ថា តម្លៃ ចាស់ ត្រឡប់ មក វិញ ឬ ទេ។ បើ ត្រឡប់ មក វិញ អ្នក បាន រក ឃើញ មូល ហេតុ ហើយ។

អ្នក ដែល ចង់ ដឹង ថា ជួរ ដក ចេញ ស្ថិត នៅ កន្លែង ណា ក្នុង អេក្រង់ ធំ សូម អាន ការ ប្រៀបធៀប រវាង ប៊ូតុង Boost និង Ads Manager នៅ Boost Post ឬ Ads Manager មួយ ណា ល្អ ជាង ។ ជួរ ដក ចេញ ជា មុខងារ មួយ ក្នុង ចំណោម មុខងារ ដែល មាន តែ នៅ ក្នុង Ads Manager ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ជី ត្រួត ពិនិត្យ ៦ ជួរ មុន ចុច ចាក់

មុន ចុច ប៊ូតុង ចាក់ រាល់ ដង សូម អាន ប្រាំ មួយ ជួរ ខាង ក្រោម។ វា ចំណាយ ពេល មិន ដល់ ពីរ នាទី ទេ ហើយ វា ចាប់ បាន កំហុស ភាគ ច្រើន ដែល ធ្វើ ឲ្យ លុយ ចេញ ខុស ទិស។ សូម រក្សា បញ្ជី នេះ ជា រូប ថត នៅ ក្នុង ទូរស័ព្ទ ដើម្បី បើក មើល បាន ភ្លាម។

ជួរ ១ ៖ ទីតាំង ត្រូវ នឹង របៀប ដឹក ជញ្ជូន

សូម សួរ ខ្លួន ឯង ថា បើ មនុស្ស នៅ ក្នុង ទីតាំង នេះ ផ្ញើ សារ មក តើ ខ្ញុំ ដឹក ទៅ ដល់ ទេ។ បើ ចម្លើយ ជា ទេ សូម ដក ទីតាំង នោះ ចេញ ភ្លាម។ សូម ពិនិត្យ ផង ដែរ ថា ជម្រើស អ្នក រស់ នៅ ត្រូវ បាន កំណត់ ឬ នៅ ជា គ្រប់ គ្នា ដែល នៅ ទី នោះ។

ជួរ ២ ៖ ជួរ ភាសា ត្រូវ តែ ទទេ

លុះ ត្រា តែ អ្នក កំពុង ចាក់ ទៅ ក្រៅ ប្រទេស ជួរ នេះ ត្រូវ តែ ទទេ។ បើ អ្នក ឃើញ ពាក្យ ខ្មែរ នៅ ក្នុង ជួរ នេះ សូម ដក វា ចេញ រួច មើល ទំហំ ក្រុម ដែល កើន ឡើង វិញ។ លេខ ដែល កើន ឡើង នោះ គឺ ជា អតិថិជន ដែល អ្នក ទើប តែ យក ត្រឡប់ មក វិញ។

ជួរ ៣ ៖ ចំណាប់ អារម្មណ៍ មិន លើស បី មុខ

រាប់ ចំនួន មុខ។ បើ លើស បី សូម ដក មុខ ដែល ទូលាយ ជាង គេ ចេញ រហូត ដល់ នៅ សល់ បី។ សូម រក្សា មុខ ដែល ជា ឈ្មោះ ម៉ាក ឬ ជា សកម្មភាព ជាក់ លាក់ ហើយ ដក មុខ ដែល ជា ប្រធាន បទ ទូទៅ ចោល ជា មុន។

ជួរ ៤ ៖ ចន្លោះ អាយុ យ៉ាង តិច ម្ភៃ ឆ្នាំ

បើ ចន្លោះ អាយុ របស់ អ្នក តូច ជាង ម្ភៃ ឆ្នាំ សូម សួរ ខ្លួន ឯង ថា តើ អ្នក មាន ភស្តុតាង ពី របាយការណ៍ ចាស់ ឬ ទេ។ បើ គ្មាន សូម ពង្រីក វា។ ការ បង្រួម ដែល គ្មាន ភស្តុតាង គឺ ជា ការ ស្មាន ហើយ ការ ស្មាន ចំណាយ លុយ។

ជួរ ៥ ៖ ការ ដក ចេញ ត្រូវ បាន កំណត់

សូម ពិនិត្យ ថា អតិថិជន ដែល ទើប ទិញ និង ការ ចាក់ ដទៃ ដែល កំពុង ដំណើរ ការ ត្រូវ បាន ដក ចេញ។ បើ អ្នក មាន តែ ការ ចាក់ តែ មួយ ជួរ នេះ ត្រូវ ការ តែ បញ្ជី អតិថិជន ចាស់ ប៉ុណ្ណោះ។ បើ អ្នក មាន ការ ចាក់ ច្រើន សូម គូស ផែនទី តូច មួយ លើ ក្រដាស ដើម្បី កុំ ឲ្យ ក្រុម ត្រួត គ្នា។

ជួរ ៦ ៖ ទំហំ ក្រុម ស្ថិត ក្នុង ចន្លោះ សម រម្យ

សូម មើល លេខ ប៉ាន់ ស្មាន ដែល បង្ហាញ នៅ ខាង ស្តាំ អេក្រង់។ ក្រុម ដែល តូច ជាង ម្ភៃ ពាន់ នាក់ តែង តែ ដំណើរ ការ មិន រលូន ក្នុង ថវិកា តូច។ ក្រុម ដែល ធំ ជាង មួយ លាន នាក់ សម្រាប់ ការ ចាក់ ប្រាំ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ គឺ ធំ ពេក រហូត ដល់ អ្នក លែង គ្រប់ គ្រង អ្វី សោះ។ ចន្លោះ ដែល ធ្វើ ការ បាន ល្អ សម្រាប់ ហាង តូច នៅ កម្ពុជា ជា ធម្មតា ស្ថិត នៅ ចន្លោះ ប៉ែត សិប ពាន់ ទៅ បី រយ ពាន់ នាក់។

ចំពោះ អ្នក ដែល ធ្វើ ការងារ ទាំង នេះ លើ អេក្រង់ ទូរស័ព្ទ ជួរ ខ្លះ លាក់ នៅ ក្នុង ម៉ឺនុយ ជា ស្រទាប់។ យើង បាន ដើរ តាម អេក្រង់ ជាក់ ស្តែង ម្តង មួយ ជំហាន នៅ ក្នុង របៀប Boost Page តាម ទូរស័ព្ទ ដៃ សម្រាប់ អ្នក ដែល គ្មាន កុំព្យូទ័រ។

សំណួរ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់

តើ ខ្ញុំ គួរ ជ្រើស ចំណាប់ អារម្មណ៍ ឬ ទុក ឲ្យ ប្រព័ន្ធ ជ្រើស ជំនួស?

បើ អ្នក ទើប ចាប់ ផ្តើម ហើយ មិន ទាន់ មាន បញ្ជី អតិថិជន សូម ជ្រើស ចំណាប់ អារម្មណ៍ បី មុខ ដោយ ខ្លួន ឯង ព្រោះ ប្រព័ន្ធ គ្មាន ព័ត៌មាន អ្វី អំពី ហាង របស់ អ្នក ទេ។ ក្រោយ ពី អ្នក មាន ការ លក់ ជាង មួយ រយ ដង ហើយ ការ ទុក ឲ្យ ប្រព័ន្ធ ជ្រើស ជំនួស ចាប់ ផ្តើម ដំណើរ ការ ល្អ ជាង ព្រោះ វា មាន អ្វី ដើម្បី រៀន។

តើ ការ ប្តូរ ក្រុម គោល ដៅ កណ្តាល ការ ចាក់ ជា រឿង ល្អ ទេ?

ទេ។ រាល់ ការ ប្តូរ សំខាន់ ធ្វើ ឲ្យ ការ រៀន ចាប់ ផ្តើម ឡើង វិញ ពី ដើម ហើយ ថ្ងៃ ដែល កន្លង ទៅ ក្លាយ ជា ការ ចំណាយ ដែល គ្មាន លទ្ធផល។ បើ ក្រុម ខុស ពិត ប្រាកដ សូម បិទ ការ ចាក់ នោះ រួច បង្កើត ការ ចាក់ ថ្មី ជំនួស ការ កែ។ ការ បង្កើត ថ្មី ស្អាត ជាង ការ កែ ពាក់ កណ្តាល ផ្លូវ។

តើ ខ្ញុំ អាច ប្រើ បញ្ជី លេខ ទូរស័ព្ទ ដែល ទិញ ពី អ្នក ដទៃ បាន ទេ?

មិន គួរ ទេ ទាំង ខាង ច្បាប់ និង ខាង លទ្ធផល។ បញ្ជី ដែល ទិញ មក មិន មែន ជា អតិថិជន របស់ អ្នក ទេ ដូច្នេះ ក្រុម ស្រដៀង ដែល កើត ចេញ ពី វា គ្មាន ទំនាក់ ទំនង អ្វី នឹង ហាង របស់ អ្នក សោះ។ លើស ពី នេះ ការ ប្រើ ព័ត៌មាន ផ្ទាល់ ខ្លួន របស់ មនុស្ស ដែល មិន ដែល ទាក់ ទង ជាមួយ អ្នក ជា ការ បំពាន លក្ខខណ្ឌ ប្រើ ប្រាស់។

តើ ក្រុម គោល ដៅ ត្រូវ តែ ដូច គ្នា សម្រាប់ Facebook និង Instagram ទេ?

ក្រុម ដដែល ត្រូវ បាន ប្រើ សម្រាប់ កន្លែង បង្ហាញ ទាំង អស់ តែ ឥរិយាបថ មនុស្ស ខុស គ្នា។ អ្នក ប្រើ Instagram នៅ កម្ពុជា មាន ចំនួន តិច ជាង ហើយ ភាគ ច្រើន នៅ ក្នុង ទី ក្រុង។ បើ ការ លក់ របស់ អ្នក កើត ឡើង ក្នុង Messenger ទាំង ស្រុង សូម ទុក កន្លែង បង្ហាញ ជា ស្វ័យ ប្រវត្តិ រួច មើល របាយការណ៍ បំបែក តាម កន្លែង បង្ហាញ ក្រោយ ប្រាំ ថ្ងៃ។

តើ ត្រូវ ចាំ ប៉ុន្មាន ថ្ងៃ មុន នឹង សម្រេច ថា ក្រុម នេះ ខុស?

យ៉ាង តិច បី ថ្ងៃ ហើយ ល្អ ជាង គេ គឺ ប្រាំ ពីរ ថ្ងៃ។ ពីរ ថ្ងៃ ដំបូង ជា រយៈ ពេល ដែល ប្រព័ន្ធ កំពុង ស្វែង រក ដូច្នេះ តម្លៃ តែង តែ ខ្ពស់ មិន ធម្មតា។ ការ សម្រេច ចិត្ត នៅ ថ្ងៃ ទី មួយ គឺ ជា មូល ហេតុ ចម្បង ដែល ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន ប្តូរ ការ ចាក់ រាល់ ថ្ងៃ រួច មិន ដែល ទទួល បាន លទ្ធផល ថេរ សោះ។

តើ តម្លៃ ដែល ខ្ញុំ បង់ ប្រែប្រួល តាម ក្រុម គោល ដៅ យ៉ាង ណា?

ក្រុម ដែល តូច និង ត្រូវ ការ ខ្លាំង ដោយ អ្នក ផ្សាយ ដទៃ តែង តែ ថ្លៃ ជាង។ នៅ កម្ពុជា តម្លៃ ឡើង ខ្ពស់ ជាង គេ ក្នុង រដូវ បុណ្យ ធំ ៗ ព្រោះ ហាង ទាំង អស់ ចាក់ ព្រម គ្នា។ រឿង នេះ ត្រូវ បាន ពន្យល់ លម្អិត ជាមួយ ឧទាហរណ៍ ជា រៀល និង ដុល្លារ នៅ ក្នុង តម្លៃ Boost Page ប៉ុន្មាន ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ។

សរុប សេចក្តី

ការ កំណត់ គោល ដៅ អតិថិជន មិន មែន ជា ការ ស្វែង រក ជម្រើស សម្ងាត់ ណា មួយ ទេ។ វា ជា ការ ធ្វើ ការ សម្រេច ចិត្ត តូច ៗ ប្រាំ មួយ ដង ឲ្យ ត្រូវ រួច ទុក ជួរ ដែល នៅ សល់ ចោល។ ស្រទាប់ បី ជាន់ ប្រាប់ អ្នក ថា គួរ ចាប់ ផ្តើម ពី ណា ទីតាំង ត្រូវ ដើរ តាម របៀប ដឹក ជញ្ជូន ជួរ ភាសា ត្រូវ ទុក ទទេ ចំណាប់ អារម្មណ៍ ត្រូវ នៅ ត្រឹម បី មុខ បញ្ជី អតិថិជន ចាស់ ត្រូវ ប្រមូល ចាប់ ពី ថ្ងៃ នេះ ហើយ ការ ដក ចេញ ត្រូវ កំណត់ មុន ចុច ចាក់។

បើ អ្នក ធ្វើ តាម ត្រឹម ប្រាំ មួយ ចំណុច នេះ អ្នក នឹង ឃើញ ការ ផ្លាស់ ប្តូរ ពីរ យ៉ាង ក្នុង ខែ ដំបូង ៖ សារ ដែល ចូល មាន សំណួរ ជាក់ ស្តែង ជាង មុន ហើយ ចំនួន សារ ដែល បញ្ចប់ ដោយ ការ លក់ កើន ឡើង ទោះ បី ចំនួន សារ សរុប ថយ ចុះ ក៏ ដោយ។ នេះ ជា សញ្ញា ត្រឹម ត្រូវ។ សារ តិច ជាង តែ ជិត ជាង តែង តែ ល្អ ជាង សារ ច្រើន ដែល មក ពី មនុស្ស ដែល អ្នក ដឹក ទៅ មិន ដល់។

ចំណុច ដែល ពិបាក ជាង គេ ក្នុង រយៈ ពេល វែង គឺ ការ ដឹង ថា ក្រុម ណា ផ្តល់ ការ លក់ ពិត។ ការ រាប់ សារ ធ្វើ បាន ដោយ ដៃ តែ ការ តភ្ជាប់ សារ ទៅ នឹង ការ លក់ ត្រូវ ការ ទិន្នន័យ ដែល ត្រឹម ត្រូវ ហូរ ត្រឡប់ ទៅ ប្រព័ន្ធ ផ្សាយ វិញ។ Orova Ads មាន មុខងារ API ការ បម្លែង សម្រាប់ Meta Google និង TikTok ដែល អនុញ្ញាត ឲ្យ អ្នក បង្កើត លេខ សម្ងាត់ ផ្ញើ ព្រឹត្តិការណ៍ សាក ល្បង និង មើល បញ្ជី ព្រឹត្តិការណ៍ ដែល បាន ផ្ញើ ចេញ។ ក្រៅ ពី នេះ វា ភ្ជាប់ គណនី ទាំង បី នេះ មក ក្នុង តារាង តែ មួយ ហើយ Agent របស់ វា វិភាគ រួច អនុវត្ត ការ កែ ទៅ លើ គណនី ពិត តាម វដ្ត វិភាគ រួច អនុវត្ត។

ទំព័រ ព័ត៌មាន លម្អិត អំពី ម៉ូឌុល នេះ បច្ចុប្បន្ន មាន ជា ភាសា អង់គ្លេស ប៉ុណ្ណោះ។ បើ អ្នក ចង់ មើល មុខងារ ពិត សូម បើក ទំព័រ Orova Ads (ភាសា អង់គ្លេស) ។ ចំណែក អត្ថបទ ណែនាំ ជា ភាសា ខ្មែរ បន្ថែម ទៀត ចេញ ជា រៀង រាល់ ថ្ងៃ នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ភាសា ខ្មែរ ។