Boost ដោយ មិន បង់ លុយ បាន ទេ ៖ ការ ពិត និង វិធី ជំនួស

ថវិកា ខែ នេះ អស់ ហើយ តែ ទំនិញ នៅ ក្នុង ស្តុក នៅ តែ ច្រើន។ អ្នក បើក ទំព័រ Facebook របស់ ហាង រួច ឃើញ ប៉ុស្ត៍ ដែល ខំ ថត ខំ សរសេរ អស់ មួយ ព្រឹក មាន អ្នក ឃើញ ត្រឹម ជាង មួយ រយ នាក់ ប៉ុណ្ណោះ។ ចុច ចូល ទៅ មើល ក្នុង ប្រអប់ សារ ក៏ ស្ងាត់ ដែរ។ អ្នក ក៏ ចាប់ ផ្តើម ស្វែង រក ថា តើ Boost ដោយ មិន បង់ លុយ បាន ទេ ព្រោះ បើ បាន នោះ បញ្ហា ទាំង អស់ នេះ ដោះ ស្រាយ បាន ភ្លាម ដោយ មិន ចាំបាច់ រង់ចាំ ដល់ ខែ ក្រោយ។

អ្វី ដែល អ្នក ជួប ពេល ស្វែង រក គឺ ជា រឿង ដែល ធ្វើ ឲ្យ ច្រឡំ ថែម ទៀត។ ទំព័រ ដែល ឡើង មុន គេ ភាគ ច្រើន មិន មែន ជា ការ ណែនាំ ទេ វា ជា សេវា លក់ ៖ លក់ Like លក់ អ្នក តាម ដាន លក់ « ការ ប៊ូស » ដែល តម្លៃ ថោក ជាង ការ ចាក់ លុយ ពិត។ ខ្លះ ទៀត ជា ឃ្លីប ខ្លី ដែល និយាយ ថា មាន គន្លឹះ សម្ងាត់ តែ ពេល មើល ចប់ គ្មាន ការងារ ណា មួយ ដែល អ្នក យក ទៅ ធ្វើ បាន ទេ។ រីឯ ទំព័រ ជំនួយ ផ្លូវ ការ របស់ Facebook ជា ភាសា អង់គ្លេស ទាំង អស់ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន បិទ ចោល ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ វិនាទី។ ចុង ក្រោយ អ្នក នៅ តែ មិន ដឹង ថា ចម្លើយ ពិត គឺ អ្វី។

អត្ថបទ នេះ ឆ្លើយ ត្រង់ តាំង ពី ជួរ ដំបូង រួច បន្ត ទៅ រឿង ដែល មាន ប្រយោជន៍ ជាង ៖ អ្វី ដែល អ្នក ធ្វើ បាន ថ្ងៃ នេះ ដោយ មិន ចំណាយ លុយ មួយ រៀល ណា ការងារ ណា ដែល មើល ទៅ ឥត បង់ លុយ តែ កំពុង បំផ្លាញ ទំព័រ របស់ អ្នក បន្តិច ម្តង ៗ លេខ ណា ដែល ប្រាប់ ថា ការងារ នោះ ដើរ ឬ អត់ និង ពេល ណា ទើប ដល់ វេន ដែល ត្រូវ ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ ជា លើក ដំបូង។ គ្រប់ ឧទាហរណ៍ ក្នុង អត្ថបទ នេះ សុទ្ធ តែ យក ពី ការ លក់ ពិត នៅ កម្ពុជា ៖ ការ ដឹក ដោយ ម៉ូតូ ក្នុង ភ្នំពេញ ការ ផ្ញើ តាម J&T ទៅ ខេត្ត និង ការ ទូទាត់ តាម ABA PayWay ឬ Wing។

តើ Boost ដោយ មិន បង់ លុយ បាន ទេ?

មិន បាន ទេ។ ប៊ូតុង Boost គឺ ជា ការ ទិញ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដូច្នេះ វា គិត លុយ ជានិច្ច។ អ្វី ដែល ឥត បង់ លុយ គឺ « ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ » ពោល គឺ ចំនួន មនុស្ស ដែល ឃើញ ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ដោយ សារ Facebook សម្រេច ចិត្ត បង្ហាញ វា ដោយ ខ្លួន ឯង។ ពីរ រឿង នេះ ខុស គ្នា ស្រឡះ ហើយ ការ យល់ ច្រឡំ ចាប់ ផ្តើម ត្រង់ នេះ។

អ្វី ដែល ប៊ូតុង Boost លក់ ឲ្យ អ្នក

ពេល អ្នក ចុច Boost អ្នក មិន មែន ទិញ « ការ ជួយ រុញ » ពី Facebook ទេ។ អ្នក ទិញ កន្លែង បង្ហាញ។ Facebook យក ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ទៅ ដាក់ នៅ មុខ មនុស្ស ដែល មិន ធ្លាប់ តាម ដាន ទំព័រ របស់ អ្នក ដោយ ផ្អែក លើ លក្ខខណ្ឌ ដែល អ្នក កំណត់ ៖ ទីតាំង អាយុ ភេទ និង ចំណាប់ អារម្មណ៍។ រាល់ ការ បង្ហាញ មួយ ដង មាន តម្លៃ ហើយ តម្លៃ នោះ ដក ចេញ ពី ថវិកា ដែល អ្នក ដាក់។

ដោយ សារ វា ជា ការ ទិញ ទើប វា មាន លក្ខណៈ របស់ ការ ទិញ គ្រប់ យ៉ាង ៖ ត្រូវ មាន វិធី បង់ ប្រាក់ ដែល ដំណើរ ការ ត្រូវ មាន ថវិកា ត្រូវ មាន ថ្ងៃ ចាប់ ផ្តើម និង ថ្ងៃ ចប់ ហើយ ពេល ថវិកា អស់ ការ បង្ហាញ ក៏ ឈប់ ភ្លាម។ គ្មាន ការ បន្ត ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ដោយ សេរី ទេ។ នេះ ជា ចំណុច ដែល ម្ចាស់ ហាង ថ្មី តែង ភ្ញាក់ ផ្អើល ៖ ថ្ងៃ ដែល ចាក់ លុយ សារ ចូល ដប់ ដល់ ដប់ ប្រាំ តែ ថ្ងៃ បន្ទាប់ ដែល ឈប់ ចាក់ សារ ចូល សូន្យ។ វា មិន មែន ជា កំហុស ទេ វា ជា របៀប ដែល ប្រព័ន្ធ នេះ រៀប ចំ តាំង ពី ដើម។

អ្វី ដែល ឥត បង់ លុយ ពិត ប្រាកដ

ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ គឺ ជា អ្វី ដែល អ្នក ទទួល បាន ដោយ មិន បង់ លុយ។ វា មាន ពិត វា មិន មែន ជា រឿង និទាន ទេ តែ វា ដើរ តាម ច្បាប់ ផ្សេង ៖ អ្នក មិន ជ្រើស អ្នក មើល បាន ទេ Facebook ជ្រើស ជំនួស អ្នក។ ប្រព័ន្ធ មើល ថា មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ឃើញ ប៉ុស្ត៍ ស្រដៀង នេះ ធ្វើ អ្វី ខ្លះ ៖ គេ ឈប់ មើល គេ អាន ដល់ ចប់ គេ សរសេរ មតិ ឬ គេ រុញ ចោល ភ្លាម។ បើ សញ្ញា ល្អ ប្រព័ន្ធ បង្ហាញ បន្ត ទៅ មនុស្ស ច្រើន ថែម ទៀត។ បើ សញ្ញា អាក្រក់ វា ឈប់ ត្រឹម នោះ។

ភាព ខុស គ្នា ធំ បំផុត គឺ រយៈ ពេល។ ការ ចាក់ លុយ ឲ្យ លទ្ធផល ក្នុង ប៉ុន្មាន ម៉ោង។ ការងារ ឥត បង់ លុយ ឲ្យ លទ្ធផល ក្នុង ប៉ុន្មាន សប្តាហ៍ ហើយ លុះ ត្រា តែ អ្នក ធ្វើ ជា ប្រចាំ។ ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន បោះ បង់ នៅ សប្តាហ៍ ទី ពីរ ព្រោះ គេ ប្រៀបធៀប វា នឹង ល្បឿន របស់ ការ ចាក់ លុយ ដែល ជា ការ ប្រៀបធៀប មិន យុត្តិធម៌ តាំង ពី ដើម។

ហេតុ អ្វី គេ ច្រឡំ ពីរ រឿង នេះ

មូល ហេតុ ទី មួយ គឺ ភាសា។ ពាក្យ « ប៊ូស » ត្រូវ បាន គេ យក ទៅ ប្រើ សម្រាប់ រឿង ពីរ យ៉ាង ក្នុង ពេល តែ មួយ ៖ ប៊ូតុង ពិត នៅ ក្នុង កម្មវិធី និង ការ « ធ្វើ ឲ្យ ប៉ុស្ត៍ ល្បី » ជា ទូទៅ។ ពេល នរណា ម្នាក់ សរសេរ ថា គាត់ ចេះ « ប៊ូស ឥត បង់ លុយ » គាត់ កំពុង និយាយ ពី អត្ថន័យ ទី ពីរ តែ អ្នក អាន យល់ ជា អត្ថន័យ ទី មួយ។

មូល ហេតុ ទី ពីរ គឺ សេវា ដែល លក់ នៅ លើ បណ្តាញ។ ការ ស្វែង រក ជា ភាសា ខ្មែរ អំពី ការ ប៊ូស នាំ ទៅ រក ទំព័រ ដែល ផ្សព្វផ្សាយ សេវា « ប៊ូស ផេក » ក្នុង តម្លៃ តូច។ អ្វី ដែល គេ លក់ ជា ក់ ស្តែង គឺ ចំណូល ចិត្ត និង អ្នក តាម ដាន មិន មែន ការ ទៅ ដល់ ពិត ទេ ហើយ រឿង នេះ យើង នឹង និយាយ លម្អិត នៅ ផ្នែក ក្រោយ។

មូល ហេតុ ទី បី គឺ បទ ពិសោធន៍ ផ្ទាល់ ខ្លួន។ អ្នក ប្រហែល ធ្លាប់ ដាក់ ប៉ុស្ត៍ មួយ ដែល ស្រាប់ តែ មាន មនុស្ស ឃើញ ពីរ បី ពាន់ នាក់ ដោយ មិន បាន ចាក់ លុយ សោះ។ រឿង នោះ កើត ឡើង ពិត ហើយ វា ជា ភស្តុតាង ថា ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ នៅ តែ មាន។ តែ វា ក៏ ជា អន្ទាក់ ដែរ ៖ អ្នក ទន្ទឹង រង់ចាំ ឲ្យ វា កើត ឡើង ម្តង ទៀត ដោយ ចៃដន្យ ជំនួស ឲ្យ ការ រក ឲ្យ ឃើញ ថា ហេតុ អ្វី ប៉ុស្ត៍ នោះ ដើរ ល្អ។

ហេតុ អ្វី ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ របស់ ទំព័រ ធ្លាក់?

ចម្លើយ ខ្លី ៖ ចំនួន ប៉ុស្ត៍ ដែល ដាក់ ចូល ក្នុង ប្រព័ន្ធ ច្រើន ជាង ចំនួន ដែល មនុស្ស អាច មើល អស់ ដូច្នេះ Facebook ត្រូវ តែ ជ្រើស។ ហើយ វា ជ្រើស ដោយ ផ្អែក លើ សំណួរ តែ មួយ ៖ តើ ប៉ុស្ត៍ នេះ ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស នៅ ក្នុង កម្មវិធី យូរ ជាង ឬ ក៏ ធ្វើ ឲ្យ គេ ចាក ចេញ លឿន ជាង?

ប្រព័ន្ធ រៀប តាម អ្វី ដែល មនុស្ស នៅ មើល

រាល់ ពេល នរណា ម្នាក់ បើក Facebook ប្រព័ន្ធ ត្រូវ រៀប បញ្ជី ប៉ុស្ត៍ រាប់ ពាន់ ឲ្យ ក្លាយ ជា លំដាប់ មួយ។ វា មិន បាន សួរ ថា « នរណា ជា អ្នក ដាក់ » ជា ចម្បង ទេ វា សួរ ថា « អ្នក នេះ នឹង ធ្វើ អ្វី ពេល ឃើញ ប៉ុស្ត៍ នេះ »។ សញ្ញា ដែល មាន ទម្ងន់ ខ្លាំង គឺ ការ ឈប់ រុញ ការ មើល វីដេអូ ដល់ ចប់ ការ សរសេរ មតិ ការ ចែក រំលែក និង ការ ចុច ចូល ទៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ។ សញ្ញា ដែល មាន ទម្ងន់ ខ្សោយ គឺ ការ ចុច Like សាមញ្ញ ដែល មនុស្ស ធ្វើ ដោយ មិន បាន គិត។

នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល ប៉ុស្ត៍ ថត ក្នុង ហាង ដោយ ទូរស័ព្ទ តែង ដើរ ល្អ ជាង រូប ផ្សព្វផ្សាយ ដែល រចនា ស្អាត។ រូប រចនា ស្អាត មើល ទៅ ដូច ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ហើយ មនុស្ស រុញ ចោល ដោយ សភាវ គតិ។ រូប ដែល មាន ដៃ អ្នក លាង បន្លែ មាន ស្នាម ប្រឡាក់ លើ តុ មាន សំឡេង ពិត — រូប បែប នេះ ធ្វើ ឲ្យ គេ ឈប់ មើល មួយ វិនាទី ហើយ មួយ វិនាទី នោះ ជា អ្វី ដែល ប្រព័ន្ធ រាប់។

ប៉ុស្ត៍ លក់ ត្រង់ ៗ ចាញ់ នៅ ត្រង់ ណា

ប៉ុស្ត៍ ដែល សរសេរ ថា « ទំនិញ ថ្មី មក ដល់ ហើយ តម្លៃ ២៥ ដុល្លារ ចាប់ អាហ្វុង ១២ ដុល្លារ » គ្មាន អ្វី ខុស ទេ តែ វា មិន ផ្តល់ ហេតុ ផល ណា មួយ ឲ្យ មនុស្ស ឈប់ មើល ក្រៅ ពី មនុស្ស ដែល កំពុង ចង់ ទិញ វត្ថុ នោះ ស្រាប់។ ចំនួន មនុស្ស ដែល កំពុង ចង់ ទិញ ក្នុង វិនាទី នោះ តូច ណាស់។ ដូច្នេះ ប៉ុស្ត៍ ទទួល បាន សញ្ញា ខ្សោយ រួច ប្រព័ន្ធ ឈប់ បង្ហាញ ហើយ អ្នក ក៏ សន្និដ្ឋាន ថា « ផេក ស្លាប់ »។

ការ ដោះ ស្រាយ មិន មែន ការ ឈប់ លក់ ទេ។ វា ជា ការ ដាក់ ហេតុ ផល ណា មួយ ឲ្យ មនុស្ស ឈប់ មើល មុន នឹង ដល់ តម្លៃ ៖ បញ្ហា ដែល ទំនិញ នេះ ដោះ ស្រាយ ការ ប្រៀបធៀប មុន និង ក្រោយ សំណួរ ដែល អតិថិជន សួរ ញឹក ញាប់ ឬ រឿង ខ្លី អំពី អតិថិជន ម្នាក់។ តម្លៃ នៅ តែ មាន តែ វា មក ជា ជួរ ចុង ក្រោយ។

ចំនួន អ្នក តាម ដាន មិន មែន ជា ចំនួន អ្នក ឃើញ

ចំណុច នេះ ធ្វើ ឲ្យ ម្ចាស់ ហាង ខក ចិត្ត ជាង គេ ៖ ទំព័រ មាន អ្នក តាម ដាន មួយ ម៉ឺន នាក់ តែ ប៉ុស្ត៍ មាន អ្នក ឃើញ ប្រាំ រយ។ ការ តាម ដាន គ្រាន់ តែ ជា សិទ្ធិ ចូល ជួរ ប៉ុណ្ណោះ វា មិន មែន ជា ការ ធានា ថា នឹង បាន ឃើញ ទេ។ ហើយ បើ អ្នក តាម ដាន ជា ច្រើន មិន ដែល មាន ប្រតិកម្ម នឹង ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ប្រព័ន្ធ រៀន ថា មនុស្ស ក្រុម នេះ មិន ចាប់ អារម្មណ៍ រួច បញ្ឈប់ ការ បង្ហាញ ទៅ គេ ជា បណ្តើរ ៗ។

នេះ ជា ហេតុ ផល ដែល ការ ទិញ អ្នក តាម ដាន បំផ្លាញ ទំព័រ ៖ អ្នក បន្ថែម មនុស្ស ដែល មិន ដែល មាន ប្រតិកម្ម ចូល ក្នុង បញ្ជី រួច ធ្វើ ឲ្យ សមាមាត្រ សញ្ញា ល្អ ធ្លាក់ ចុះ។ លេខ អ្នក តាម ដាន ឡើង តែ ចំនួន អ្នក ឃើញ ធ្លាក់។ យើង នឹង ត្រឡប់ មក រឿង នេះ វិញ នៅ ផ្នែក ទី បួន។

អ្វី ដែល ប្តូរ បាន និង អ្វី ដែល ប្តូរ មិន បាន

អ្នក ប្តូរ វិធី រៀប របស់ Facebook មិន បាន ទេ។ គ្មាន ការ កំណត់ ណា មួយ គ្មាន ក្រុម សម្ងាត់ ណា មួយ គ្មាន ការ ចែក រំលែក ក្នុង ក្រុម ណា មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ប្រព័ន្ធ រុញ ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ជា ពិសេស ទេ។ អ្វី ដែល អ្នក ប្តូរ បាន គឺ សញ្ញា ដែល ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក បញ្ចេញ ៖ គេ ឈប់ មើល ប៉ុន្មាន វិនាទី គេ សរសេរ មតិ ឬ អត់ គេ ចុច ចូល ប្រអប់ សារ ឬ អត់។ ការងារ ប្រាំពីរ ជួរ ខាង ក្រោម សុទ្ធ តែ ធ្វើ ការ លើ ចំណុច នេះ តែ មួយ គត់។

ប្រាំពីរ ការងារ ឥត បង់ លុយ ដែល មាន ប្រយោជន៍ ពិត

ជួរ ខាង ក្រោម នេះ តម្រៀប តាម ល្បឿន ដែល ឃើញ លទ្ធផល មិន មែន តាម ភាព ងាយ ស្រួល ទេ។ បើ អ្នក មាន ពេល ត្រឹម ដប់ នាទី ក្នុង មួយ ថ្ងៃ សូម ធ្វើ ជួរ ទី មួយ មុន គេ។ បើ អ្នក មាន ក្រុម ការងារ ពីរ បី នាក់ សូម ចែក ជួរ ទី មួយ ដល់ មនុស្ស ម្នាក់ ដាច់ ដោយ ឡែក ព្រោះ វា ជា ការងារ ដែល ត្រូវ ធ្វើ រាល់ ម៉ោង មិន មែន រាល់ ថ្ងៃ។

១. ឆ្លើយ សារ និង មតិ ក្នុង រយៈ ពេល ៣០ នាទី

នេះ ជា ការងារ ដែល ផ្តល់ លទ្ធផល លឿន បំផុត ហើយ ក៏ ជា ការងារ ដែល គេ មើល រំលង ជាង គេ ដែរ ព្រោះ វា មិន មាន អារម្មណ៍ ដូច « ការ ធ្វើ ទី ផ្សារ » ទេ។ ការ ឆ្លើយ លឿន ធ្វើ ការ ពីរ យ៉ាង ក្នុង ពេល តែ មួយ ៖ វា រក្សា មនុស្ស ដែល កំពុង ចង់ ទិញ ឲ្យ នៅ ក្នុង ការ សន្ទនា មុន ពេល គេ ទៅ រក ហាង ផ្សេង ហើយ វា ក៏ បង្កើត សញ្ញា ល្អ ដល់ ប្រព័ន្ធ ដែរ ព្រោះ ការ ឆ្លើយ តប គ្នា ក្នុង មតិ ជា សញ្ញា ដែល មាន ទម្ងន់ ខ្លាំង។

របៀប ធ្វើ ៖ បើក ការ ជូន ដំណឹង សម្រាប់ ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក ពី គណនី ផ្ទាល់ ខ្លួន កំណត់ ម៉ោង ណាត់ ជួប ជា មួយ ប្រអប់ សារ បួន ដង ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ឧទាហរណ៍ ម៉ោង ៨ ព្រឹក ១២ ថ្ងៃ ត្រង់ ៥ ល្ងាច និង ៩ យប់ ហើយ សរសេរ ចម្លើយ ត្រៀម ទុក សម្រាប់ សំណួរ ប្រាំ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់ បំផុត ៖ តម្លៃ ប៉ុន្មាន មាន ស្តុក ទេ ផ្ញើ ទៅ ខេត្ត បាន ទេ ថ្លៃ ដឹក ប៉ុន្មាន និង បង់ ប្រាក់ តាម វិធី ណា។

អន្ទាក់ ដែល ត្រូវ ចៀស ៖ កុំ ឆ្លើយ ត្រឹម « inbox » នៅ ក្នុង មតិ។ អ្នក អាន ផ្សេង ទៀត ដែល មាន សំណួរ ដូច គ្នា មិន បាន ចម្លើយ ទេ ហើយ មតិ នោះ ក៏ គ្មាន សញ្ញា អ្វី ដែរ។ សូម ឆ្លើយ តម្លៃ ត្រង់ ៗ នៅ ក្នុង មតិ រួច សរសេរ បន្ថែម ថា « ផ្ញើ សារ មក ដើម្បី កក់ » ។ ការ បង្ហាញ តម្លៃ ជា សាធារណៈ ជម្រុះ អ្នក ដែល មិន ទិញ ចេញ តាំង ពី ដំបូង ហើយ សន្សំ ពេល វេលា របស់ អ្នក។

២. ដាក់ ប៉ុស្ត៍ ក្នុង ម៉ោង ដែល អតិថិជន ទំនេរ

ប៉ុស្ត៍ មួយ ទទួល បាន ការ វាយ តម្លៃ ខ្លាំង បំផុត ក្នុង មួយ ម៉ោង ដំបូង។ បើ ក្នុង ម៉ោង នោះ មាន មនុស្ស តិច ព្រោះ គេ កំពុង ធ្វើ ការ ឬ កំពុង ដេក ប៉ុស្ត៍ នោះ ចាប់ ផ្តើម ដោយ សញ្ញា ខ្សោយ ហើយ ស្ទើរ តែ មិន អាច ងើប វិញ បាន ទេ ទោះ បី ខ្លឹមសារ ល្អ ក៏ ដោយ។

កុំ ជឿ តារាង « ម៉ោង ល្អ បំផុត » ដែល គេ ចែក ចាយ លើ បណ្តាញ ព្រោះ តារាង ទាំង នោះ ភាគ ច្រើន គិត តាម ទម្លាប់ របស់ ប្រទេស ផ្សេង។ សូម ធ្វើ ការ តេស្ត ដោយ ខ្លួន ឯង ៖ ក្នុង រយៈ ពេល ពីរ សប្តាហ៍ ដាក់ ប៉ុស្ត៍ ក្នុង ម៉ោង ខុស ៗ គ្នា បួន ម៉ោង រួច កត់ ចំនួន អ្នក ឃើញ ក្នុង មួយ ម៉ោង ដំបូង។ សម្រាប់ ហាង លក់ រាយ នៅ ភ្នំពេញ ម៉ោង ដែល តែង ដើរ ល្អ គឺ ពេល ព្រឹក មុន ចូល ធ្វើ ការ ពេល សម្រាក អាហារ ថ្ងៃ ត្រង់ និង ពេល យប់ បន្ទាប់ ពី អាហារ ពេល ល្ងាច។

រឿង មួយ ទៀត ដែល គេ ភ្លេច ៖ ថ្ងៃ ក៏ សំខាន់ ដែរ។ ថ្ងៃ ចុង សប្តាហ៍ មនុស្ស ទំនេរ ជាង តែ ចំនួន ប៉ុស្ត៍ ដែល ប្រកួត ប្រជែង ក៏ ច្រើន ជាង ដែរ។ បើ អ្នក លក់ ទំនិញ ដែល ត្រូវ គិត យូរ មុន ទិញ ថ្ងៃ ធ្វើ ការ អាច ល្អ ជាង។

៣. សរសេរ បន្ទាត់ ដំបូង ដូច ជា កំពុង និយាយ

មនុស្ស ឃើញ ត្រឹម ពីរ បី ជួរ ដំបូង មុន នឹង សម្រេច ចិត្ត ថា រុញ ចោល ឬ ចុច « មើល បន្ថែម »។ បន្ទាត់ ដំបូង ដែល សរសេរ ថា « ហាង យើង ខ្ញុំ សូម ណែនាំ ផលិត ផល ថ្មី ដ៏ មាន គុណភាព » គឺ ជា បន្ទាត់ ដែល មនុស្ស រុញ ចោល ព្រោះ វា ជា សំឡេង ផ្សព្វផ្សាយ។ បន្ទាត់ ដែល សរសេរ ថា « អតិថិជន ម្នាក់ សួរ ខ្ញុំ ម្សិល មិញ ថា ហេតុ អ្វី ក្រែម នេះ ថ្លៃ ជាង គេ ២ ដុល្លារ » គឺ ជា បន្ទាត់ ដែល មនុស្ស ចង់ ដឹង ចម្លើយ។

គន្លឹះ សាមញ្ញ ៖ សរសេរ ដូច ជា អ្នក កំពុង ឆ្លើយ សំណួរ របស់ អតិថិជន ម្នាក់ ដែល ឈរ នៅ មុខ អ្នក។ បើ អ្នក អាន ចេញ ជា សំឡេង រួច ស្តាប់ ទៅ ដូច មនុស្ស និយាយ នោះ គឺ ត្រូវ ហើយ។ បើ ស្តាប់ ទៅ ដូច ខិត្ត បណ្ណ សូម សរសេរ ឡើង វិញ។

រឿង ដែល ត្រូវ ចៀស ៖ ការ ដាក់ សញ្ញា និង រូប សញ្ញា ច្រើន ពេក នៅ ដើម ប៉ុស្ត៍ ការ សរសេរ អក្សរ ធំ ទាំង អស់ និង ការ ដាក់ ពាក្យ ដូច ជា « ចែក រំលែក ដើម្បី ទទួល បាន » ដែល ប្រព័ន្ធ ចាត់ ទុក ជា ការ សុំ ប្រតិកម្ម ដោយ សិប្បនិម្មិត។

៤. ដាក់ វីដេអូ បញ្ឈរ ខ្លី

វីដេអូ បញ្ឈរ ប្រវែង ដប់ ប្រាំ ដល់ សែសិប វិនាទី គឺ ជា ទ្រង់ ទ្រាយ ដែល ទទួល បាន ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ ច្រើន ជាង គេ នៅ ពេល នេះ ព្រោះ វា ត្រូវ បាន បង្ហាញ ដល់ មនុស្ស ដែល មិន បាន តាម ដាន ទំព័រ របស់ អ្នក ផង ដែរ។ សម្រាប់ ហាង នៅ កម្ពុជា នេះ ជា ឱកាស ធំ ព្រោះ អ្នក មិន ត្រូវ ការ ឧបករណ៍ ថត អ្វី ក្រៅ ពី ទូរស័ព្ទ ទេ។

អ្វី ដែល ត្រូវ ថត ៖ ដំណើរ ការ ធ្វើ ទំនិញ ការ ខ្ចប់ បញ្ជា ទិញ មុន ផ្ញើ ការ ប្រៀបធៀប ទំនិញ ពីរ មុខ ការ ឆ្លើយ សំណួរ មួយ ដែល អតិថិជន សួរ ញឹក ញាប់ និង ការ បង្ហាញ ថា ទំនិញ ប្រើ យ៉ាង ណា ឲ្យ ត្រូវ។ បី វិនាទី ដំបូង ត្រូវ បង្ហាញ រឿង ដែល ចង់ និយាយ ភ្លាម កុំ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ការ ស្វាគមន៍ វែង។

ចំណុច បច្ចេកទេស ដែល សំខាន់ សម្រាប់ ទី ផ្សារ នេះ ៖ សូម ដាក់ អក្សរ រត់ លើ អេក្រង់ ព្រោះ មនុស្ស ជា ច្រើន មើល ដោយ បិទ សំឡេង នៅ លើ ឡាន ក្រុង ឬ នៅ ក្នុង ហាង។ ហើយ សូម ថត ក្នុង ទី ភ្លឺ ព្រោះ ការ ថត ក្នុង ទី ងងឹត ធ្វើ ឲ្យ ឯកសារ ធំ និង ព្រិល នៅ ពេល បញ្ជូន ឡើង តាម បណ្តាញ ទូរស័ព្ទ។

៥. យក ប៉ុស្ត៍ ចាស់ ដែល ដើរ ល្អ មក ប្រើ ម្តង ទៀត

ប៉ុស្ត៍ ដែល ធ្លាប់ ដើរ ល្អ កាល ពី បី ខែ មុន នៅ តែ ជា ខ្លឹមសារ ល្អ ដដែល ហើយ អ្នក តាម ដាន ថ្មី របស់ អ្នក ភាគ ច្រើន មិន ធ្លាប់ ឃើញ វា ទេ។ តែ ការ ចែក រំលែក ប៉ុស្ត៍ ចាស់ ដដែល មិន ដើរ ល្អ ទេ ព្រោះ ប្រព័ន្ធ ស្គាល់ ឯកសារ រូប ភាព ដដែល នោះ រួច ហើយ។ សូម ថត ឡើង វិញ ឬ សរសេរ អត្ថបទ ថ្មី សម្រាប់ គំនិត ដដែល នោះ។

របៀប រក ថា ប៉ុស្ត៍ ណា ធ្លាប់ ដើរ ល្អ ៖ ចូល ទៅ ក្នុង ផ្នែក ស្ថិតិ របស់ ទំព័រ រៀប តាម ចំនួន អ្នក ឃើញ រួច ជ្រើស ប្រាំ ប៉ុស្ត៍ ខ្ពស់ ជាង គេ ក្នុង ប្រាំមួយ ខែ ចុង ក្រោយ។ សួរ ខ្លួន ឯង ថា ប៉ុស្ត៍ ទាំង នោះ មាន អ្វី ដូច គ្នា ៖ ជា វីដេអូ ទាំង អស់ មែន ទេ? ជា ការ ឆ្លើយ សំណួរ មែន ទេ? មាន មនុស្ស នៅ ក្នុង រូប មែន ទេ? ចម្លើយ នោះ ជា រូប មន្ត សម្រាប់ ប៉ុស្ត៍ បន្ទាប់ របស់ អ្នក។

៦. ភ្ជាប់ ទំនិញ ចូល ក្នុង ប៉ុស្ត៍

ការ ដាក់ ឈ្មោះ និង តម្លៃ ទំនិញ ចូល ក្នុង ផ្នែក ហាង របស់ ទំព័រ រួច ភ្ជាប់ វា ចូល ក្នុង ប៉ុស្ត៍ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន មិន ចាំបាច់ សួរ តម្លៃ ម្តង ទៀត។ រឿង នេះ មើល ទៅ តូច តែ វា កាត់ បន្ថយ ចំនួន សារ ដែល អ្នក ត្រូវ ឆ្លើយ បាន ច្រើន ហើយ សារ ដែល នៅ សល់ ជា សារ ពី មនុស្ស ដែល ដឹង តម្លៃ រួច ហើយ ពោល គឺ ជិត នឹង ការ ទិញ ជាង។

សម្រាប់ ហាង នៅ កម្ពុជា សូម ដាក់ ព័ត៌មាន បី យ៉ាង នេះ ឲ្យ ច្បាស់ នៅ ក្នុង ការ ពិពណ៌នា ទំនិញ ៖ តម្លៃ ជា ដុល្លារ និង ជា រៀល វិធី ទូទាត់ ដែល អ្នក ទទួល ដូច ជា ABA PayWay ឬ Wing និង របៀប ដឹក ជញ្ជូន ដូច ជា ដឹក ដោយ ម៉ូតូ ក្នុង ភ្នំពេញ ឬ ផ្ញើ តាម J&T ទៅ ខេត្ត។ ព័ត៌មាន ទាំង នេះ ជា សំណួរ បី ដំបូង ដែល អតិថិជន សួរ ជានិច្ច។

៧. សុំ អតិថិជន ចាស់ ជួយ ចែក រំលែក

ការ ចែក រំលែក ពី គណនី ពិត របស់ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ទិញ មាន តម្លៃ ជាង ការ ចែក រំលែក ពី ក្រុម ណា មួយ ព្រោះ វា នាំ ប៉ុស្ត៍ ទៅ ដល់ មនុស្ស ដែល ជឿ ទុក ចិត្ត អ្នក នោះ។ តែ អ្នក ត្រូវ សុំ ឲ្យ ត្រូវ វិធី។

វិធី ដែល ដើរ ៖ ពេល អតិថិជន ម្នាក់ ទទួល ទំនិញ ហើយ សរសេរ មក ថា ពេញ ចិត្ត សូម សួរ គាត់ ថា តើ គាត់ អនុញ្ញាត ឲ្យ អ្នក យក សារ នោះ ទៅ ដាក់ ជា រូប ថត អេក្រង់ បាន ទេ ហើយ សុំ រូប ថត ទំនិញ ពី គាត់ ផង។ រួច ដាក់ ជា ប៉ុស្ត៍ ដោយ បញ្ជាក់ ឈ្មោះ តាម ដែល គាត់ អនុញ្ញាត។ មនុស្ស ភាគ ច្រើន ចែក រំលែក ប៉ុស្ត៍ ដែល មាន ខ្លួន គេ នៅ ក្នុង នោះ ដោយ ខ្លួន ឯង ដោយ មិន ចាំបាច់ សុំ ផង។

វិធី ដែល មិន ដើរ ៖ ការ ដាក់ ប្រយោគ « សូម ចែក រំលែក ដើម្បី ចូល រួម ចាប់ រង្វាន់ » ក្នុង គ្រប់ ប៉ុស្ត៍។ វា នាំ មក នូវ មនុស្ស ដែល ចង់ បាន រង្វាន់ មិន មែន អតិថិជន ហើយ ប្រព័ន្ធ ក៏ ចាត់ ទុក ការ សុំ បែប នេះ ជា សញ្ញា មិន ល្អ ដែរ។

តើ ត្រូវ ធ្វើ ការងារ ទាំង ប្រាំពីរ នេះ ក្នុង ពេល តែ មួយ ទេ?

មិន ត្រូវ ទេ ហើយ មិន គួរ ផង។ សូម ជ្រើស ជួរ ទី មួយ និង ជួរ ទី ពីរ ធ្វើ ឲ្យ បាន ជាប់ លាប់ អស់ ពីរ សប្តាហ៍ មុន សិន។ បន្ថែម ជួរ ថ្មី មួយ ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ បន្ទាប់ ពី នោះ។ ការ ចាប់ ផ្តើម ទាំង ប្រាំពីរ ជួរ ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ នាំ ឲ្យ អ្នក បោះ បង់ ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ ថ្ងៃ ហើយ អ្នក ក៏ មិន ដឹង ថា ជួរ ណា មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ លេខ ប្តូរ ដែរ។

តើ អ្វី ខ្លះ ដែល មើល ទៅ ឥត បង់ លុយ តែ កំពុង បំផ្លាញ ទំព័រ?

មាន បី យ៉ាង ៖ ការ ទិញ Like និង អ្នក តាម ដាន ការ ដូរ Like គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក និង ការ យក ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ដទៃ មក ដាក់ វិញ។ ទាំង បី យ៉ាង ចំណាយ លុយ តិច ឬ គ្មាន លុយ សោះ តែ តម្លៃ ពិត របស់ វា ចេញ មក ជា ការ បាត់ បង់ អតិថិជន នៅ ខែ ក្រោយ។

អន្ទាក់ ទី ១ ៖ ការ ទិញ Like និង អ្នក តាម ដាន

សេវា ទាំង នេះ រាយ តម្លៃ ថោក ណាស់ ហើយ វា ដឹក ជញ្ជូន បាន ពិត ៖ អ្នក បញ្ជា ទិញ ពាន់ នាក់ រួច ក្នុង រយៈ ពេល ពីរ បី ថ្ងៃ លេខ ឡើង មែន។ បញ្ហា មាន បី យ៉ាង។

ទី មួយ គណនី ទាំង នោះ មិន ទិញ ទំនិញ ទេ។ វា មិន ដែល បើក ប្រអប់ សារ វា មិន ដែល សួរ តម្លៃ វា មិន ដែល មក ដល់ ហាង។ អ្នក បង់ លុយ ដើម្បី ទិញ លេខ មួយ ដែល មិន ប្រែ ក្លាយ ជា ចំណូល។

ទី ពីរ វា ធ្វើ ឲ្យ ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ របស់ អ្នក ធ្លាក់។ ដូច ដែល បាន និយាយ ខាង លើ ប្រព័ន្ធ មើល សមាមាត្រ រវាង ចំនួន មនុស្ស ដែល ឃើញ និង ចំនួន មនុស្ស ដែល មាន ប្រតិកម្ម។ ពេល អ្នក បន្ថែម មនុស្ស ដែល មិន ដែល មាន ប្រតិកម្ម រាប់ ពាន់ នាក់ សមាមាត្រ នោះ ធ្លាក់ ចុះ ភ្លាម ហើយ ប៉ុស្ត៍ បន្ទាប់ របស់ អ្នក ទទួល បាន ការ បង្ហាញ តិច ជាង មុន។

ទី បី វា ធ្វើ ឲ្យ ការ ចាក់ លុយ នៅ ថ្ងៃ ក្រោយ មាន តម្លៃ ថ្លៃ ជាង។ ពេល អ្នក ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ ពិត ប្រព័ន្ធ ព្យាយាម រក មនុស្ស ដែល ស្រដៀង នឹង អ្នក តាម ដាន របស់ អ្នក។ បើ អ្នក តាម ដាន របស់ អ្នក ពាក់ កណ្តាល ជា គណនី ក្លែង ក្លាយ ប្រព័ន្ធ រៀន ខុស ក្រុម តាំង ពី ថ្ងៃ ដំបូង ហើយ អ្នក បង់ លុយ ដើម្បី រក មនុស្ស ខុស។

សញ្ញា ដែល ប្រាប់ ថា ទំព័រ មួយ បាន ទិញ Like ៖ អ្នក តាម ដាន រាប់ ម៉ឺន នាក់ តែ ប៉ុស្ត៍ នីមួយ ៗ មាន មតិ ត្រឹម ពីរ បី ប៉ុណ្ណោះ ហើយ មតិ ទាំង នោះ ជា អក្សរ ដែល មិន ទាក់ ទង នឹង ខ្លឹមសារ។ បើ អ្នក ធ្លាប់ ជួល សេវា បែប នេះ សូម មើល ផ្នែក ខាង ក្រោម អំពី របៀប សម្អាត។

អន្ទាក់ ទី ២ ៖ ការ ដូរ Like គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក

នេះ ជា ក្រុម ដែល សមាជិក ព្រម ព្រៀង គ្នា ចុច Like លើ ប៉ុស្ត៍ របស់ គ្នា ទៅ វិញ ទៅ មក។ វា ឥត បង់ លុយ មែន ហើយ វា ក៏ មាន អារម្មណ៍ ថា ជា ការ ជួយ គ្នា ដែរ។ តែ លទ្ធផល គឺ ដូច គ្នា នឹង ការ ទិញ ៖ អ្នក ទទួល បាន ប្រតិកម្ម ពី មនុស្ស ដែល មិន មែន ជា អតិថិជន។

ផល ប៉ះ ពាល់ ធ្ងន់ ជាង នៅ ត្រង់ នេះ ៖ ព្រោះ គណនី ទាំង នោះ ជា គណនី ពិត ប្រព័ន្ធ ជឿ សញ្ញា នោះ ហើយ រៀន ថា មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក គឺ ជា មនុស្ស ដែល រត់ ការ លក់ អនឡាញ ដូច គ្នា។ បន្ទាប់ មក វា បង្ហាញ ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ទៅ ម្ចាស់ ហាង ផ្សេង ទៀត ជំនួស ឲ្យ អ្នក ទិញ។ អ្នក នឹង ឃើញ រឿង នេះ ច្បាស់ នៅ ថ្ងៃ ដែល អ្នក ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ ៖ សារ ដែល ចូល មក សួរ តម្លៃ លក់ ដុំ ជា ជាង សួរ ទិញ រាយ។

អន្ទាក់ ទី ៣ ៖ ការ យក ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក ដទៃ មក ដាក់ វិញ

ការ ទាញ វីដេអូ ពី ទំព័រ ផ្សេង មក ដាក់ លើ ទំព័រ ខ្លួន ជា វិធី សន្សំ ពេល ដ៏ ល្បី ព្រោះ វា ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ មាន ខ្លឹមសារ ដាក់ រាល់ ថ្ងៃ។ ហានិភ័យ មាន ពីរ កម្រិត។

កម្រិត ទី មួយ គឺ បញ្ហា រូប ភាព ៖ ពេល អតិថិជន ស្គាល់ ថា ខ្លឹមសារ នោះ ជា របស់ ហាង ផ្សេង ការ ជឿ ទុក ចិត្ត ធ្លាក់ ភ្លាម។ រឿង នេះ កើត ឡើង ញឹក ញាប់ ជាង ដែល អ្នក គិត ព្រោះ ទី ផ្សាយ អនឡាញ នៅ កម្ពុជា នៅ តូច ហើយ មនុស្ស តាម ដាន ហាង ជា ច្រើន ក្នុង វិស័យ តែ មួយ។

កម្រិត ទី ពីរ គឺ បញ្ហា ផ្លូវ ការ ៖ ម្ចាស់ ដើម អាច រាយ ការណ៍ រឿង សិទ្ធិ លើ រូប ភាព បាន។ បើ រឿង នេះ កើត ឡើង ច្រើន ដង ទំព័រ អាច បាត់ សិទ្ធិ ខ្លះ រួម ទាំង សិទ្ធិ ដាក់ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ផង ដែរ។ ពេល នោះ ទោះ បី អ្នក មាន លុយ ចង់ ចាក់ ក៏ ចាក់ មិន បាន ដែរ។

អ្វី ដែល ធ្វើ បាន ជំនួស ៖ សុំ អនុញ្ញាត ដោយ ផ្ទាល់ រួច ដាក់ ឈ្មោះ ប្រភព ឲ្យ ច្បាស់ ឬ ថត ខ្លឹមសារ ស្រដៀង ដោយ ខ្លួន ឯង ដោយ ប្រើ ទំនិញ ពិត របស់ អ្នក។ ការ ថត ឡើង វិញ ចំណាយ ពេល ដប់ នាទី តែ វា ក្លាយ ជា ទ្រព្យ សម្បត្តិ របស់ ទំព័រ អ្នក។

ធ្លាប់ ធ្វើ រួច ហើយ តើ ត្រូវ សម្អាត យ៉ាង ណា?

មិន ចាំបាច់ បោះ ចោល ទំព័រ ទេ។ សូម ធ្វើ តាម បួន ជំហាន ខាង ក្រោម ក្នុង រយៈ ពេល មួយ ខែ។

ជំហាន ១ ៖ ឈប់ ភ្លាម។ កុំ បន្ថែម ការ បញ្ជា ទិញ ថ្មី ណា មួយ ទៀត ហើយ ចាក ចេញ ពី ក្រុម ដូរ Like ទាំង អស់។ រាល់ ថ្ងៃ ដែល នៅ បន្ត គឺ ជា ថ្ងៃ ដែល បញ្ជី អ្នក តាម ដាន កាន់ តែ កខ្វក់។

ជំហាន ២ ៖ លុប អ្នក តាម ដាន ក្លែង ក្លាយ ដែល មើល ឃើញ ច្បាស់។ នៅ ក្នុង ការ កំណត់ របស់ ទំព័រ មាន បញ្ជី អ្នក តាម ដាន ហើយ អ្នក អាច ដក ចេញ ម្តង មួយ បាន។ វា យឺត តែ សូម ធ្វើ បន្តិច ម្តង ៗ គោល ដៅ ត្រឹម សាមសិប នាក់ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ក៏ បាន ដែរ។ គណនី ដែល គ្មាន រូប ថត គ្មាន ប៉ុស្ត៍ និង មាន ឈ្មោះ ចម្លែក គឺ ជា គោល ដៅ ដំបូង។

ជំហាន ៣ ៖ ដាក់ ខ្លឹមសារ ពិត ជា ប្រចាំ អស់ បួន សប្តាហ៍។ នេះ ជា ផ្នែក ដែល សំខាន់ បំផុត។ ប្រព័ន្ធ រៀន ពី ទិន្នន័យ ថ្មី ដូច្នេះ ការ បង្កើត សញ្ញា ល្អ ថ្មី ៗ គឺ ជា វិធី លាង សញ្ញា ចាស់។ ប៉ុស្ត៍ ដែល មាន មតិ ពិត បួន ប្រាំ មាន តម្លៃ ជាង ប៉ុស្ត៍ ដែល មាន Like មួយ ពាន់។

ជំហាន ៤ ៖ កុំ ទើប តែ សម្អាត រួច ចាក់ លុយ ភ្លាម។ សូម រង់ចាំ ឲ្យ លេខ ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ ឡើង វិញ ជា មុន សិន។ បើ អ្នក ចាក់ លុយ ពេល បញ្ជី នៅ កខ្វក់ អ្នក គ្រាន់ តែ បង់ លុយ ដើម្បី បញ្ជាក់ នូវ ការ រៀន ខុស ប៉ុណ្ណោះ។

ត្រូវ មើល លេខ ណា ដើម្បី ដឹង ថា ការងារ ឥត បង់ លុយ ដើរ?

មាន បី លេខ ៖ ចំនួន មនុស្ស ដែល ឃើញ ប៉ុស្ត៍ ចំនួន សារ ដែល ចូល មក ក្នុង ប្រអប់ សារ និង ចំនួន ការ លក់ ដែល កើត ចេញ ពី សារ ទាំង នោះ។ លេខ ទី បី សំខាន់ ជាង គេ ហើយ វា ជា លេខ ដែល គេ ភ្លេច កត់ ជាង គេ ដែរ។

លេខ ទី ១ ៖ ចំនួន មនុស្ស ដែល ឃើញ

រក ឃើញ នៅ ក្នុង ផ្នែក ស្ថិតិ របស់ ទំព័រ ក្រោម ឈ្មោះ ការ ទៅ ដល់។ សូម មើល តួ លេខ សម្រាប់ ប៉ុស្ត៍ ដែល មិន បាន ចាក់ លុយ តែ ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះ បើ លាយ ជា មួយ ប៉ុស្ត៍ ដែល ចាក់ លុយ អ្នក នឹង យល់ ខុស ថា ការងារ ឥត បង់ លុយ កំពុង ដើរ ល្អ។

អ្វី ដែល ត្រូវ មើល មិន មែន ជា តួ លេខ របស់ ថ្ងៃ ណា មួយ ទេ គឺ ជា និន្នាការ ក្នុង រយៈ ពេល បួន សប្តាហ៍។ ប៉ុស្ត៍ មួយ ដែល ផ្ទុះ ខ្លាំង មិន មាន ន័យ អ្វី ទេ។ មធ្យម ភាគ ដែល ឡើង ពី មួយ សប្តាហ៍ ទៅ មួយ សប្តាហ៍ ទើប មាន ន័យ។

លេខ ទី ២ ៖ ចំនួន សារ ថ្មី

នេះ ជា លេខ ដែល ជិត នឹង លុយ ជាង ចំនួន អ្នក ឃើញ ព្រោះ មនុស្ស ដែល សរសេរ សារ បាន ចំណាយ ការ ខិត ខំ រួច ហើយ។ សូម រាប់ តែ សារ ថ្មី មិន មែន សារ ឆ្លើយ តប។ បើ អ្នក មិន មាន ឧបករណ៍ អ្វី សូម រាប់ ដោយ ដៃ នៅ ចុង ថ្ងៃ ហើយ សរសេរ ចូល សៀវភៅ។

លេខ ទី ៣ ៖ ចំនួន ការ លក់ ដែល មក ពី សារ

រាល់ ពេល មាន ការ លក់ មួយ សូម សួរ ខ្លួន ឯង ថា អតិថិជន នេះ មក ពី ណា ៖ ពី សារ លើ ទំព័រ ពី ការ ណែនាំ របស់ មិត្ត ភក្តិ ឬ ពី ការ ដើរ កាត់ មុខ ហាង។ សរសេរ អក្សរ តែ មួយ នៅ ក្បែរ លេខ វិក័យ ប័ត្រ ៖ ស សម្រាប់ សារ ណ សម្រាប់ ការ ណែនាំ និង ដ សម្រាប់ ដើរ កាត់។ ចុង សប្តាហ៍ រាប់ អក្សរ ស។ នេះ ជា វិធី ដែល សាមញ្ញ បំផុត ហើយ វា ដំណើរ ការ ដោយ មិន ត្រូវ ការ កម្មវិធី អ្វី សោះ។

តារាង កត់ ត្រា សាមញ្ញ ដែល ប្រើ បាន តាំង ពី ថ្ងៃ ស្អែក

ចាំបាច់ ត្រឹម សៀវភៅ មួយ និង បួន ជួរ ៖ កាល បរិច្ឆេទ ចំនួន អ្នក ឃើញ សរុប ក្នុង សប្តាហ៍ ចំនួន សារ ថ្មី និង ចំនួន ការ លក់ ដែល មក ពី សារ។ បំពេញ វា មួយ ដង ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ នៅ ថ្ងៃ អាទិត្យ ល្ងាច។ បន្ទាប់ ពី បួន សប្តាហ៍ អ្នក នឹង មាន អ្វី ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន គ្មាន ៖ ភស្តុតាង ជា លេខ ថា ការងារ របស់ អ្នក ដើរ ឬ អត់។

មាន បញ្ហា មួយ ដែល តារាង នេះ ដោះ ស្រាយ ជូន អ្នក ដោយ ស្ងាត់ ៗ ៖ វា ការ ពារ អ្នក ពី ការ សម្រេច ចិត្ត តាម អារម្មណ៍។ ដោយ គ្មាន លេខ អ្នក នឹង ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ នៅ ថ្ងៃ ដែល អ្នក អផ្សុក មិន មែន នៅ ថ្ងៃ ដែល ដល់ ពេល។

ពេល ណា ទើប គួរ ចាប់ ផ្តើម បង់ លុយ?

ពេល ដែល ការងារ ឥត បង់ លុយ ដល់ ពិដាន។ ជា ក់ ស្តែង គឺ ៖ អ្នក បាន ធ្វើ ជួរ ការងារ ខាង លើ ជា ប្រចាំ អស់ យ៉ាង ហោច ណាស់ ពីរ សប្តាហ៍ លេខ ទាំង បី ឈប់ ឡើង ហើយ អ្នក មាន ប៉ុស្ត៍ យ៉ាង ហោច ណាស់ មួយ ដែល ដើរ ល្អ ដោយ ខ្លួន ឯង។ បី លក្ខខណ្ឌ នេះ គ្រប់ គ្រាន់ ហើយ។

ហេតុ អ្វី ត្រូវ រង់ចាំ ឲ្យ មាន ប៉ុស្ត៍ ដែល ដើរ ល្អ ជា មុន

ការ ចាក់ លុយ មិន ធ្វើ ឲ្យ ប៉ុស្ត៍ អាក្រក់ ក្លាយ ជា ប៉ុស្ត៍ ល្អ ទេ។ វា គ្រាន់ តែ បង្ហាញ ប៉ុស្ត៍ នោះ ដល់ មនុស្ស ច្រើន ជាង ប៉ុណ្ណោះ។ បើ ប៉ុស្ត៍ នោះ មិន ធ្វើ ឲ្យ អ្នក តាម ដាន របស់ អ្នក ឈប់ មើល ផង វា ក៏ នឹង មិន ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស ចម្លែក ឈប់ មើល ដែរ។ អ្នក គ្រាន់ តែ បង់ លុយ ដើម្បី ឲ្យ មនុស្ស កាន់ តែ ច្រើន រុញ ចោល។

ដូច្នេះ លំដាប់ ត្រឹម ត្រូវ គឺ ៖ ថត និង សរសេរ ជា ច្រើន ប៉ុស្ត៍ ទុក រហូត ដល់ ឃើញ ថា មាន មួយ ឬ ពីរ ដែល លេច ធ្លោ ជាង គេ ដោយ ខ្លួន ឯង រួច យក ប៉ុស្ត៍ នោះ ទៅ ចាក់។ នេះ ជា គោលការណ៍ ដដែល ដែល អ្នក ធ្វើ ទី ផ្សារ ប្រើ នៅ លើ បណ្តាញ ផ្សេង ទៀត ដែរ ហើយ បើ អ្នក អាន ភាសា អង់គ្លេស បាន អត្ថបទ ជា ភាសា អង់គ្លេស របស់ យើង អំពី ការ យក ប៉ុស្ត៍ ដែល ដើរ ល្អ ដោយ ធម្មជាតិ ទៅ ធ្វើ ជា ការ ផ្សាយ ដែល បង់ លុយ ពន្យល់ រឿង នេះ លម្អិត ជាង។

ចាក់ ប៉ុន្មាន ក្នុង មួយ ថ្ងៃ សម្រាប់ ការ សាកល្បង ដំបូង

ចាប់ ផ្តើម ត្រឹម $3–5 ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ស្មើ នឹង ប្រហែល ១២.០០០–២០.០០០៛ ហើយ ដំណើរ ការ វា រយៈ ពេល បី ថ្ងៃ។ គោល ដៅ របស់ ការ ចាក់ លើក ដំបូង នេះ មិន មែន ដើម្បី បាន ការ លក់ ទេ គឺ ដើម្បី បាន លេខ។ អ្នក ចង់ ដឹង ថា មនុស្ស ដែល មិន ស្គាល់ អ្នក មាន ប្រតិកម្ម យ៉ាង ណា នឹង ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក។

ហេតុ អ្វី មិន គួរ ចាក់ តិច ជាង នេះ ៖ ថវិកា តូច ពេក ធ្វើ ឲ្យ ការ បង្ហាញ រាយ ប៉ាយ ខ្លាំង ពេក ហើយ ប្រព័ន្ធ មិន ទាន់ ប្រមូល បាន ទិន្នន័យ គ្រប់ គ្រាន់ មុន ថវិកា អស់ ទេ។ អ្នក ចំណាយ លុយ ហើយ ចេញ មក គ្មាន ចម្លើយ អ្វី សោះ។

ហេតុ អ្វី មិន គួរ ចាក់ ច្រើន ជាង នេះ ក្នុង លើក ដំបូង ៖ ព្រោះ អ្នក មិន ទាន់ ដឹង ថា អ្វី ដែល ដើរ។ លុយ ដែល ចាក់ ចូល ទៅ ក្នុង ការ មិន ដឹង គឺ ជា លុយ ដែល បង្រៀន អ្នក បាន តិច ជាង លុយ ដដែល ដែល ចាក់ បន្ទាប់ ពី ដឹង។

អ្វី ដែល ត្រូវ មើល ក្នុង រយៈ ពេល បី ថ្ងៃ នោះ

មើល បី យ៉ាង ៖ តម្លៃ ក្នុង មួយ សារ ភាព ខុស គ្នា រវាង សារ ពី ការ ចាក់ លុយ និង សារ ធម្មតា និង ថា តើ សារ ទាំង នោះ មក ពី តំបន់ ដែល អ្នក ដឹក ទៅ ដល់ ឬ អត់។ ចំណុច ចុង ក្រោយ នេះ ជា កំហុស ដែល ថ្លៃ បំផុត នៅ កម្ពុជា ៖ ការ ចាក់ ទូ ទាំង ប្រទេស ព្រោះ លេខ ប៉ាន់ ស្មាន មើល ទៅ ស្អាត រួច ទទួល សារ ពី ខេត្ត ដែល ថ្លៃ ដឹក ស៊ី អស់ ចំណេញ។

បើ បី ថ្ងៃ កន្លង ទៅ ហើយ គ្មាន សារ ណា មួយ សោះ សូម កុំ បន្ថែម លុយ។ សូម ត្រឡប់ ទៅ ប៉ុស្ត៍ វិញ ៖ ប្តូរ រូប ប្តូរ បន្ទាត់ ដំបូង ឬ ប្តូរ ទំនិញ ដែល យក មក ផ្សព្វផ្សាយ។ ការ បន្ថែម ថវិកា ទៅ លើ ប៉ុស្ត៍ ដែល គ្មាន ប្រតិកម្ម គឺ ជា វិធី លឿន បំផុត ដើម្បី បាត់ បង់ លុយ។

ការ ចំណាយ ដែល គេ ភ្លេច គិត

ថ្លៃ ពិត នៃ ការ ចាក់ លុយ មិន មែន មាន តែ ថវិកា ទេ។ វា មាន ពេល វេលា ដែល អ្នក ចំណាយ ដើម្បី តាម ដាន ដើម្បី ឆ្លើយ សារ ដែល កើន ឡើង និង ដើម្បី រៀន អេក្រង់ ថ្មី។ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ រួច បោះ បង់ ក្នុង រយៈ ពេល មួយ ខែ មិន មែន ព្រោះ គ្មាន លទ្ធផល ទេ តែ ព្រោះ ការ គ្រប់ គ្រង វា ដោយ ដៃ ស៊ី ពេល ខ្លាំង ពេក។ បើ អ្នក ចង់ អាន ការ បែងចែក ថ្លៃ ទាំង នេះ ជា លម្អិត អត្ថបទ ជា ភាសា អង់គ្លេស របស់ យើង អំពី ថ្លៃ ពិត នៃ ការ គ្រប់ គ្រង ការ ផ្សាយ ដោយ ដៃ មាន តារាង ច្បាស់ លាស់។

មួយ សប្តាហ៍ ឥត បង់ លុយ ធៀប នឹង មួយ សប្តាហ៍ ចាក់ លុយ

តារាង ខាង ក្រោម នេះ មិន មែន ដើម្បី ប្រាប់ ថា ខាង ណា ឈ្នះ ទេ។ វា ដើម្បី ប្រាប់ ថា ពីរ ខាង នេះ ឲ្យ លទ្ធផល ខុស ប្រភេទ គ្នា ដូច្នេះ ការ ជ្រើស អាស្រ័យ លើ ថា អ្នក កំពុង ត្រូវ ការ អ្វី នៅ ខែ នេះ។

ចំណុច ប្រៀបធៀប	សប្តាហ៍ ឥត បង់ លុយ	សប្តាហ៍ ចាក់ $3–5 ក្នុង មួយ ថ្ងៃ
អ្នក ដែល ឃើញ ប៉ុស្ត៍	ភាគ ច្រើន ជា អ្នក តាម ដាន ចាស់ និង មិត្ត ភក្តិ របស់ គេ	មនុស្ស ថ្មី ដែល អ្នក ជ្រើស តាម ទីតាំង អាយុ និង ចំណាប់ អារម្មណ៍
ចំនួន សារ	តិច តែ ភាគ ច្រើន ជិត នឹង ការ ទិញ	ច្រើន ជាង តែ ត្រូវ ចំណាយ ពេល ជម្រុះ
ការ លក់	មក ពី មនុស្ស ដែល ស្គាល់ ហាង រួច	មក ពី មនុស្ស ដែល ទើប ស្គាល់ ហាង ថ្ងៃ នេះ
ថ្លៃ ក្នុង មួយ សារ	គិត ជា ពេល វេលា មិន មែន ជា លុយ	គិត ជា រៀល បាន ភ្លាម នៅ ចុង សប្តាហ៍
អ្វី ដែល កើត ឡើង ពេល ឈប់	លទ្ធផល ថយ យឺត ៗ ក្នុង រយៈ ពេល ជា ច្រើន សប្តាហ៍	លទ្ធផល ឈប់ ភ្លាម នៅ ថ្ងៃ បន្ទាប់
អ្វី ដែល នៅ សល់ ជា ទ្រព្យ	អ្នក តាម ដាន ពិត និង ខ្លឹមសារ ដែល នៅ ប្រើ បាន	ទិន្នន័យ អំពី ក្រុម អតិថិជន ដែល ដើរ ល្អ

ការ រួម បញ្ចូល គ្នា ដែល ដើរ ល្អ បំផុត សម្រាប់ ហាង តូច

ធ្វើ ការងារ ឥត បង់ លុយ ជា មូល ដ្ឋាន រាល់ ថ្ងៃ រួច ចាក់ លុយ តែ ទៅ លើ ប៉ុស្ត៍ ដែល បាន បញ្ជាក់ ខ្លួន ឯង រួច ហើយ ប៉ុណ្ណោះ។ ការ រៀប បែប នេះ ធ្វើ ឲ្យ លុយ ដែល ចេញ ទៅ មាន ឱកាស ត្រឡប់ មក វិញ ខ្ពស់ ជាង ហើយ វា ក៏ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក មិន ពឹង ផ្អែក ទាំង ស្រុង លើ ថវិកា ដែរ។ ខែ ណា ដែល លក់ មិន សូវ ដាច់ អ្នក បិទ ការ ចាក់ លុយ ចោល បាន ដោយ ទំព័រ មិន ស្លាប់។

ចំណុច ដែល ត្រូវ ចាំ ៖ កុំ ឈប់ ធ្វើ ការងារ ឥត បង់ លុយ នៅ ថ្ងៃ ដែល ចាប់ ផ្តើម ចាក់ លុយ។ នេះ ជា កំហុស ដែល កើត ឡើង ស្ទើរ តែ គ្រប់ គ្នា ៖ ពេល ឃើញ ថា ការ ចាក់ លុយ នាំ សារ មក លឿន គេ ឈប់ ឆ្លើយ មតិ ឈប់ ថត វីដេអូ ហើយ បី ខែ ក្រោយ មក ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ ធ្លាក់ ដល់ សូន្យ។ ពេល នោះ គេ ត្រូវ បង់ លុយ ដើម្បី ទៅ ដល់ សូម្បី តែ អ្នក តាម ដាន របស់ ខ្លួន ឯង។

តើ ទំព័រ ជំនួយ របស់ Meta និយាយ យ៉ាង ណា?

ជំនួស ឲ្យ ការ ជឿ តាម អ្វី ដែល គេ សរសេរ ក្នុង ក្រុម យើង សូម ទៅ មើល អ្វី ដែល ខ្លួន Meta សរសេរ ដោយ ផ្ទាល់។ ទំព័រ ជំនួយ ផ្លូវ ការ របស់ ខ្លួន បញ្ជាក់ ត្រង់ ថា ប៉ុស្ត៍ ដែល បាន Boost គឺ ជា ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល អ្នក បង្កើត ចេញ ពី ប៉ុស្ត៍ ដែល មាន ស្រាប់ លើ ទំព័រ របស់ អ្នក។ ពាក្យ « ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម » នេះ ជា ចម្លើយ ចប់ សព្វ គ្រប់ សម្រាប់ សំណួរ ដើម របស់ អត្ថបទ នេះ។

ចំណុច ដែល មាន តម្លៃ បំផុត សម្រាប់ ហាង នៅ កម្ពុជា

ទំព័រ នោះ ក៏ មាន សេចក្តី ព្រមាន មួយ ដែល ទាក់ ទង ដោយ ផ្ទាល់ នឹង របៀប ធ្វើ ការ របស់ ម្ចាស់ ហាង នៅ ទី នេះ ៖ ការ ចុច Boost ពី ក្នុង កម្មវិធី Facebook លើ ទូរស័ព្ទ iPhone ឬ iPad អាច ត្រូវ បូក ថ្លៃ សេវា របស់ Apple បន្ថែម ទៅ លើ ថវិកា របស់ អ្នក ហើយ ថ្លៃ នោះ ជា របស់ Apple មិន មែន របស់ Facebook ទេ។ ចំណុច នេះ សំខាន់ ព្រោះ ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន ធ្វើ ការ ទាំង អស់ លើ ទូរស័ព្ទ។

អ្វី ដែល ត្រូវ ធ្វើ ៖ បើ អ្នក ប្រើ iPhone សូម ចាក់ ពី កម្មវិធី រុក រក លើ កុំព្យូទ័រ ឬ ពី កម្មវិធី រុក រក លើ ទូរស័ព្ទ វិញ ជំនួស ឲ្យ ការ ចុច ក្នុង កម្មវិធី Facebook ដោយ ផ្ទាល់។ លុយ ដដែល នោះ ទៅ ដល់ ការ បង្ហាញ ច្រើន ជាង។

សំណួរ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់

តើ មាន កូដ ឬ គន្លឹះ ណា ដែល ធ្វើ ឲ្យ Boost ឥត បង់ លុយ ទេ?

គ្មាន ទេ។ រាល់ ការ ផ្សព្វផ្សាយ ដែល និយាយ ថា មាន កូដ បែប នេះ គឺ ជា ការ បោក បញ្ឆោត ហើយ វា ច្រើន តែ បញ្ចប់ ដោយ ការ សុំ ពាក្យ សម្ងាត់ គណនី របស់ អ្នក ឬ សុំ ឲ្យ អ្នក ដំឡើង កម្មវិធី ដែល មិន ស្គាល់ ប្រភព។ បើ អ្នក ធ្លាប់ ផ្តល់ ព័ត៌មាន គណនី ទៅ ឲ្យ សេវា បែប នេះ សូម ប្តូរ ពាក្យ សម្ងាត់ ភ្លាម ហើយ បើក ការ ផ្ទៀង ផ្ទាត់ ពីរ ជាន់។

តើ Facebook មាន ថវិកា អប្បបរមា ប៉ុន្មាន?

ចំនួន អប្បបរមា ប្រែប្រួល តាម រូបិយ ប័ណ្ណ របស់ គណនី និង តាម ប្រភេទ លទ្ធផល ដែល អ្នក ជ្រើស ដូច្នេះ សូម មើល តួ លេខ ដែល បង្ហាញ នៅ លើ អេក្រង់ របស់ អ្នក ផ្ទាល់។ អ្វី ដែល យើង ណែនាំ ក្នុង អត្ថបទ នេះ គឺ ចំនួន សម្រាប់ ការ សាកល្បង ដែល មាន ន័យ មិន មែន ចំនួន អប្បបរមា ដែល ប្រព័ន្ធ អនុញ្ញាត ទេ។ ការ ចាក់ ត្រឹម អប្បបរមា ជា ញឹក ញាប់ មិន ផ្តល់ ទិន្នន័យ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី សម្រេច ចិត្ត អ្វី បាន ទេ។

តើ ការ ដាក់ ប៉ុស្ត៍ ក្នុង ក្រុម ជា ច្រើន ជួយ បាន ទេ?

ជួយ បាន បន្តិច បើ ក្រុម នោះ ត្រូវ នឹង ទំនិញ របស់ អ្នក ពិត ប្រាកដ ហើយ អ្នក ចូល រួម ក្នុង ក្រុម នោះ ជា មនុស្ស មិន មែន ជា អ្នក ផ្សាយ។ តែ ការ ចម្លង ប៉ុស្ត៍ ដដែល ទៅ ដាក់ ក្នុង ក្រុម ដប់ ក្នុង ពេល តែ មួយ ត្រូវ បាន ចាត់ ទុក ជា សារ រំខាន ហើយ វា អាច ធ្វើ ឲ្យ គណនី ផ្ទាល់ ខ្លួន របស់ អ្នក ត្រូវ កំណត់។ បើ គណនី ផ្ទាល់ ខ្លួន ត្រូវ កំណត់ អ្នក ក៏ បាត់ សិទ្ធិ គ្រប់ គ្រង ទំព័រ ដែរ។

តើ ការ ដាក់ ប៉ុស្ត៍ ញឹក ញាប់ ជាង ធ្វើ ឲ្យ ទៅ ដល់ ច្រើន ជាង ទេ?

មិន មែន ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ទេ។ បើ អ្នក ដាក់ ប៉ុស្ត៍ បួន ដង ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ហើយ ប៉ុស្ត៍ នីមួយ ៗ ខ្សោយ ដូច គ្នា អ្នក គ្រាន់ តែ បង្កើត សញ្ញា ខ្សោយ បួន ដង ប៉ុណ្ណោះ។ ការ ដាក់ មួយ ប៉ុស្ត៍ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ដែល មាន គុណភាព ល្អ ឲ្យ លទ្ធផល ប្រសើរ ជាង។ សម្រាប់ ហាង ដែល ទើប ចាប់ ផ្តើម ប្រាំ ប៉ុស្ត៍ ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ គឺ ជា ចង្វាក់ ដែល រក្សា បាន យូរ។

តើ ត្រូវ ការ គេហទំព័រ ទេ បើ លក់ តែ លើ Facebook?

មិន ត្រូវ ការ ភ្លាម ទេ។ ហាង តូច ជា ច្រើន នៅ កម្ពុជា ដំណើរ ការ បាន ល្អ ដោយ មាន តែ ទំព័រ Facebook និង ប្រអប់ សារ ប៉ុណ្ណោះ។ តែ សូម ចាំ ថា ទំព័រ នោះ មិន មែន ជា កម្ម សិទ្ធិ របស់ អ្នក ទាំង ស្រុង ទេ ៖ បើ វា ត្រូវ បិទ អ្នក បាត់ បញ្ជី អតិថិជន ទាំង អស់ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ។ ការ ប្រមូល លេខ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន ទុក ក្នុង សៀវភៅ ឬ ក្នុង ឯកសារ តារាង គឺ ជា ការ ការ ពារ ដែល ចំណាយ សូន្យ រៀល។

តើ អត្ថបទ ខ្មែរ ផ្សេង ទៀត អាន នៅ ឯណា?

អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ ស្តី ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ការ ធ្វើ SEO ការ ជ្រើស រើស បុគ្គលិក និង ការ បណ្តុះ បណ្តាល ត្រូវ បាន ចេញ ផ្សាយ ជា ប្រចាំ នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ របស់ Orova។ អត្ថបទ ដែល មាន តំណ ភ្ជាប់ ជា ភាសា អង់គ្លេស ក្នុង អត្ថបទ នេះ នាំ ទៅ ទំព័រ ជា ភាសា អង់គ្លេស ដូច្នេះ សូម ត្រៀម មុន ចុច។

ការងារ ដែល គួរ ធ្វើ នៅ ថ្ងៃ នេះ

បើ អ្នក អាន មក ដល់ ត្រង់ នេះ ហើយ ចង់ ចាប់ ផ្តើម ភ្លាម សូម ធ្វើ ប្រាំ យ៉ាង ខាង ក្រោម ក្នុង រយៈ ពេល មិន ដល់ មួយ ម៉ោង។

មួយ ៖ បើក ស្ថិតិ ទំព័រ រួច សរសេរ ចុះ ចំនួន អ្នក ឃើញ សរុប របស់ សប្តាហ៍ មុន។ នេះ ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម របស់ អ្នក។ ដោយ គ្មាន លេខ នេះ អ្នក នឹង មិន ដឹង ថា អ្វី ដែល អ្នក ធ្វើ បន្ទាប់ មាន ប្រយោជន៍ ឬ អត់ ទេ។

ពីរ ៖ សរសេរ ចម្លើយ ត្រៀម សម្រាប់ សំណួរ ប្រាំ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់ បំផុត រួច រក្សា ទុក ក្នុង កំណត់ ចំណាំ លើ ទូរស័ព្ទ។ បន្ទាប់ ពី នេះ ការ ឆ្លើយ សារ នឹង ចំណាយ ពេល ដប់ វិនាទី ជំនួស ឲ្យ ពីរ នាទី។

បី ៖ ត្រឡប់ ទៅ មតិ ទាំង អស់ ក្នុង ប្រាំពីរ ថ្ងៃ ចុង ក្រោយ រួច ឆ្លើយ ឲ្យ អស់ ទោះ បី វា យឺត ហើយ ក៏ ដោយ។ មតិ ចាស់ ដែល បាន ឆ្លើយ នៅ តែ បង្កើត សញ្ញា។

បួន ៖ ថត វីដេអូ បញ្ឈរ មួយ ប្រវែង សាមសិប វិនាទី អំពី ទំនិញ ដែល លក់ ដាច់ ជាង គេ ដោយ ចាប់ ផ្តើម ភ្លាម ដោយ បញ្ហា ដែល ទំនិញ នោះ ដោះ ស្រាយ។ កុំ ខំ ធ្វើ ឲ្យ វា ល្អ ឥត ខ្ចោះ។

ប្រាំ ៖ ចាក ចេញ ពី ក្រុម ដូរ Like ទាំង អស់ ហើយ បោះ បង់ គំនិត ទិញ អ្នក តាម ដាន ចោល ជា ស្ថាពរ។

ពេល ណា ដល់ វេន ឧបករណ៍

ការងារ ទាំង អស់ ខាង លើ ធ្វើ បាន ដោយ ដៃ ហើយ គួរ តែ ធ្វើ ដោយ ដៃ នៅ ដំណាក់ កាល ដំបូង ព្រោះ អ្នក កំពុង រៀន ស្គាល់ អតិថិជន របស់ ខ្លួន។ ឧបករណ៍ ចាប់ ផ្តើម មាន តម្លៃ នៅ ពេល ដែល អ្នក ចាក់ លុយ ជា ប្រចាំ លើ បណ្តាញ ច្រើន ជាង មួយ ហើយ លែង អាច ចាំ បាន ថា ការ ចាក់ ណា ដើរ ល្អ។

នៅ ចំណុច នោះ Orova Ads ភ្ជាប់ ដោយ ផ្ទាល់ ទៅ Meta Ads Google Ads និង TikTok Ads រួច បង្ហាញ campaign adset និង ad ទាំង អស់ ក្នុង តារាង តែ មួយ។ វា ក៏ មាន ជំនួយការ ដែល អ្នក កំណត់ ច្បាប់ គោល សម្រាប់ រាល់ សកម្មភាព បាន និង មាន API ការ បម្លែង សម្រាប់ បណ្តាញ ទាំង បី ដើម្បី ដឹង ថា ការ ចាក់ ណា នាំ មក នូវ ការ លក់ ពិត។ ទំព័រ នោះ ជា ភាសា អង់គ្លេស។

អ្វី ដែល Orova មិន ធ្វើ ៖ វា មិន បង្កើន ការ ទៅ ដល់ តាម ធម្មជាតិ ជំនួស អ្នក ទេ វា មិន ថត វីដេអូ ជំនួស អ្នក ទេ ហើយ វា ក៏ មិន ឆ្លើយ សារ ក្នុង ប្រអប់ សារ របស់ ទំព័រ អ្នក ដែរ។ ការងារ ប្រាំពីរ ជួរ ក្នុង អត្ថបទ នេះ គឺ ជា ការងារ របស់ អ្នក និង ក្រុម របស់ អ្នក។ ឧបករណ៍ ចូល មក ជួយ តែ នៅ ផ្នែក ដែល មាន លុយ ចេញ ប៉ុណ្ណោះ។

សេចក្តី សន្និដ្ឋាន

សំណួរ ដើម គឺ តើ Boost ដោយ មិន បង់ លុយ បាន ទេ ហើយ ចម្លើយ គឺ មិន បាន។ តែ សំណួរ ដែល មាន ប្រយោជន៍ ជាង គឺ ៖ តើ អ្វី ដែល ខ្ញុំ ធ្វើ បាន ដោយ គ្មាន លុយ ដើម្បី ឲ្យ ថ្ងៃ ដែល ខ្ញុំ មាន លុយ ការ ចាក់ នោះ មាន តម្លៃ ជាង? ចម្លើយ សម្រាប់ សំណួរ នោះ មាន ប្រាំពីរ ជួរ ហើយ វា ចាប់ ផ្តើម ដោយ ការ បើក ប្រអប់ សារ របស់ ទំព័រ អ្នក ឥឡូវ នេះ។