Retargeting ៖ ទាញ អតិថិជន ដែល មើល រួច ឲ្យ ត្រឡប់ មក វិញ

មាន ហាង លក់ គ្រឿង សម្អាង មួយ នៅ តាម បណ្តោយ ផ្លូវ ២៧១ ក្នុង រាជធានី ភ្នំពេញ ដែល ម្ចាស់ ហាង រាប់ សារ ចូល រាល់ ល្ងាច។ ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ មាន មនុស្ស ជិត មួយ រយ នាក់ ផ្ញើ សារ មក សួរ តម្លៃ។ ក្នុង ចំណោម នោះ មាន តែ ដប់ បួន នាក់ ទេ ដែល បង់ ប្រាក់។ អ្នក ដែល នៅ សល់ សួរ រួច អាន រួច ហើយ ស្ងាត់ ទៅ។ គាត់ ហៅ ពួក គេ ថា « អ្នក បាត់ » ហើយ រាល់ ខែ គាត់ ចាក់ លុយ ថ្មី ដើម្បី រក មនុស្ស ថ្មី មក ជំនួស អ្នក ដែល បាត់ ទាំង នោះ។

តែ អ្នក ទាំង នោះ មិន បាន បាត់ ទៅ ណា ទេ។ គេ នៅ តែ ប្រើ Facebook រាល់ ថ្ងៃ ដដែល។ គេ គ្រាន់ តែ មិន បាន ចាំ ថា ធ្លាប់ សួរ តម្លៃ នៅ ហាង ណា មួយ កាល ពី សប្តាហ៍ មុន ព្រោះ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ គេ អូស មើល ការ ផ្សាយ រាប់ រយ។ អ្វី ដែល ត្រូវ ធ្វើ មិន មែន ជា ការ រក មនុស្ស ថ្មី ទេ ៖ វា ជា ការ ធ្វើ ឲ្យ ខ្លួន អ្នក លេច ឡើង ម្តង ទៀត នៅ មុខ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ លើក ដៃ ឡើង រួច ហើយ។ ការងារ នោះ មាន ឈ្មោះ ៖ Retargeting ឬ ជា ភាសា ខ្មែរ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ។

អត្ថបទ នេះ សរសេរ សម្រាប់ ម្ចាស់ ហាង តូច និង អ្នក គ្រប់ គ្រង Page លក់ ទំនិញ ដែល បាន ចាក់ លុយ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម មក ជា យូរ ហើយ តែ នៅ តែ ចាប់ ផ្តើម ពី សូន្យ រាល់ ខែ។ យើង នឹង ដើរ តាម លំដាប់ ពិត ៖ វា ជា អ្វី ហេតុ អ្វី វា ថោក ជាង ការ ផ្សាយ លើក ដំបូង បួន ប្រភព ទស្សនិកជន ដែល មិន ត្រូវ ការ គេហទំព័រ របៀប បង្កើត វា ជា ជំហាន បង្អួច ពេល វេលា ណា សម នឹង ទំនិញ ណា ខ្លឹមសារ ត្រូវ សរសេរ បែប ណា ញឹក ញាប់ ប៉ុន្មាន ទើប មិន រំខាន និង ត្រូវ ចែក ថវិកា ប៉ុន្មាន ភាគ រយ។

មុន ចាប់ ផ្តើម មាន រឿង មួយ ត្រូវ និយាយ ឲ្យ ច្បាស់ ៖ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ មិន មែន ជា ល្បិច ទេ ហើយ វា ក៏ មិន មែន ជា ការ តាម ដាន មនុស្ស ដែរ។ អ្វី ដែល កើត ឡើង គឺ អ្នក ប្រាប់ Facebook ថា « យក ការ ផ្សាយ នេះ ទៅ បង្ហាញ ដល់ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក ខ្ញុំ ក្នុង ដប់ បួន ថ្ងៃ ចុង ក្រោយ » ។ Facebook មិន ប្រាប់ អ្នក ថា អ្នក ណា ខ្លះ នៅ ក្នុង បញ្ជី នោះ ទេ ហើយ អ្នក ក៏ មិន អាច ឃើញ ឈ្មោះ គេ ដែរ។ អ្នក គ្រាន់ តែ ចង្អុល ទៅ ក្រុម មនុស្ស មួយ ក្រុម រួច សុំ ឲ្យ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក លេច ឡើង ត្រង់ នោះ។

តើ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ គឺ ជា អ្វី?

ចម្លើយ ខ្លី ក្នុង បី ប្រយោគ

ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ គឺ ជា ការ បង្ហាញ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក ទៅ កាន់ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ធ្វើ អ្វី មួយ ជាមួយ ហាង អ្នក រួច ហើយ មិន មែន ទៅ កាន់ មនុស្ស ចៃដន្យ ទេ។ សកម្មភាព នោះ អាច ជា ការ ផ្ញើ សារ ការ មើល វីដេអូ ការ ចុច ចូល Page ឬ ការ ចូល មើល គេហទំព័រ បើ អ្នក មាន គេហទំព័រ។ Facebook រក្សា បញ្ជី មនុស្ស ទាំង នោះ ជំនួស អ្នក រួច អ្នក ជ្រើស ថា ចង់ និយាយ អ្វី ជាមួយ គេ ជា លើក ទី ពីរ។

ចំណុច សំខាន់ បំផុត ដែល ត្រូវ ចាំ ចាប់ ពី ពេល នេះ ទៅ ៖ បញ្ជី នោះ កើត ចេញ ពី សកម្មភាព ចាស់។ បើ ខែ មុន គ្មាន នរណា ធ្វើ អ្វី ជាមួយ Page អ្នក ទេ ថ្ងៃ នេះ អ្នក គ្មាន អ្វី ត្រូវ ផ្សាយ ឡើង វិញ ដល់ អ្នក ណា ទេ។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ មិន អាច ជំនួស ការ ផ្សាយ រក មនុស្ស ថ្មី បាន ឡើយ ៖ វា ជា ជំហាន ទី ពីរ មិន មែន ជា ជំហាន ទី មួយ។

ឧទាហរណ៍ នៅ ផ្សារ ៖ អ្នក ដែល លើក ទំនិញ ឡើង រួច ដាក់ ចុះ វិញ

ស្រមៃ ថា អ្នក លក់ សំពត់ នៅ ផ្សារ ថ្មី។ ក្នុង មួយ ព្រឹក មាន មនុស្ស ដើរ កាត់ មុខ តូប អ្នក ប្រហែល ពីរ រយ នាក់។ ក្នុង ចំណោម នោះ មាន ម្ភៃ នាក់ ឈប់ មើល។ ក្នុង ចំណោម ម្ភៃ នាក់ នោះ មាន ប្រាំ នាក់ លើក សំពត់ ឡើង ស្ទាប រួច សួរ តម្លៃ។ ហើយ ក្នុង ចំណោម ប្រាំ នាក់ នោះ មាន តែ ម្នាក់ ទេ ដែល ទិញ។

ឥឡូវ សួរ ខ្លួន ឯង ៖ បួន នាក់ ដែល លើក សំពត់ ឡើង រួច ដាក់ ចុះ វិញ នោះ ដូច គ្នា នឹង មនុស្ស ដែល ដើរ កាត់ ទៅ ដោយ មិន បាន បែរ មើល សោះ ឬ ទេ? ទេ ទាល់ តែ សោះ។ អ្នក ស្គាល់ មុខ គេ អ្នក ដឹង ថា គេ ចាប់ អារម្មណ៍ ទំនិញ មួយ ណា ហើយ អ្នក ដឹង ថា គេ ស្ទាក់ ស្ទើរ ត្រង់ ចំណុច ណា ៖ តម្លៃ ទំហំ ឬ ពណ៌។ បើ ថ្ងៃ ស្អែក គេ ដើរ កាត់ ម្តង ទៀត អ្នក នឹង មិន ចាប់ ផ្តើម ដោយ ពាក្យ « អញ្ជើញ មើល ចុះ បង » ទេ ៖ អ្នក នឹង និយាយ ថា « បង ពណ៌ ខ្មៅ ដែល បង សួរ ម្សិល មិញ ចូល មក ដល់ ហើយ » ។

ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ គឺ ជា ការ និយាយ ប្រយោគ ទី ពីរ នោះ។ បញ្ហា គឺ នៅ លើ Facebook អ្នក មិន ស្គាល់ មុខ គេ ទេ ដូច្នេះ អ្នក ត្រូវ ឲ្យ ប្រព័ន្ធ ចាំ ជំនួស។ អ្វី ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន ធ្វើ ខុស គឺ គេ និយាយ ប្រយោគ ទី មួយ ម្តង ហើយ ម្តង ទៀត ដល់ មនុស្ស ដដែល ៗ រហូត ដល់ គេ ធុញ។

Retargeting និង Remarketing ខុស គ្នា ទេ?

ជា ការ អនុវត្ត ជាក់ ស្តែង គឺ ដូច គ្នា។ ពាក្យ ពីរ នេះ កើត ចេញ ពី ក្រុមហ៊ុន ពីរ ខុស គ្នា ៖ Google ប្រើ ពាក្យ Remarketing ចំណែក អ្នក ធ្វើ ទី ផ្សាយ លើ Facebook ភាគ ច្រើន ប្រើ ពាក្យ Retargeting។ អត្ថន័យ ដដែល ៖ បង្ហាញ ការ ផ្សាយ ដល់ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ស្គាល់ អ្នក រួច។

មាន តែ មួយ ចំណុច ដែល គួរ ដឹង ៖ ពាក្យ Remarketing ជួន កាល ត្រូវ គេ ប្រើ រួម បញ្ចូល ទាំង ការ ផ្ញើ សារ តាម អ៊ីមែល ឬ ការ ផ្ញើ សារ ទៅ អតិថិជន ចាស់ ដោយ ផ្ទាល់ ផង។ នៅ ក្នុង អត្ថបទ នេះ យើង និយាយ ត្រឹម ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល ចាក់ លុយ ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះ នោះ ជា អ្វី ដែល ម្ចាស់ ហាង នៅ កម្ពុជា ធ្វើ ជា ប្រចាំ។

ហេតុ អ្វី ការ ផ្សាយ លើក ទី ពីរ ថោក ជាង លើក ដំបូង

ចម្លើយ ខ្លី ៖ ព្រោះ អ្នក លែង ត្រូវ ចំណាយ លុយ ដើម្បី ទិញ ការ ស្គាល់ ម្តង ទៀត។ ការ ស្គាល់ នោះ អ្នក បាន ទិញ រួច ហើយ កាល ពី លើក មុន។

ពេល អ្នក ផ្សាយ ដល់ មនុស្ស ដែល មិន ធ្លាប់ ស្គាល់ អ្នក សោះ អ្នក កំពុង តែ សុំ ឲ្យ គេ ធ្វើ រឿង ពីរ ក្នុង ពេល តែ មួយ ៖ ជឿ ថា ហាង នេះ ពិត ហើយ សម្រេច ថា ទំនិញ នេះ គួរ ទិញ។ រឿង ទី មួយ ពិបាក ជាង រឿង ទី ពីរ ច្រើន ណាស់ ជា ពិសេស នៅ កម្ពុជា ដែល ការ បង់ ប្រាក់ តាម ABA ឬ Wing ទៅ ឲ្យ មនុស្ស ដែល មិន ធ្លាប់ ជួប ទាមទារ ការ ទុក ចិត្ត ខ្ពស់។ ពេល អ្នក ផ្សាយ ដល់ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក រឿង ទី មួយ ស្រេច ហើយ។

លើស ពី នេះ ការ ដេញ ថ្លៃ របស់ Facebook មិន គិត តែ លុយ ទេ វា គិត ទាំង ប្រូបាប នៃ សកម្មភាព ផង។ បើ ក្រុម មនុស្ស ដែល អ្នក ចង់ បង្ហាញ មាន ទំនោរ ចុច និង ផ្ញើ សារ ខ្ពស់ ជាង មធ្យម ប្រព័ន្ធ នឹង ឲ្យ អ្នក ឈ្នះ ការ ដេញ ថ្លៃ ដោយ តម្លៃ ទាប ជាង។ នេះ មិន មែន ជា អំណោយ ទេ ៖ វា ជា គណិត វិទ្យា។ ការ ផ្សាយ ដែល មនុស្ស ចុច ច្រើន ជា ការ ផ្សាយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ Facebook រក បាន ច្រើន ដូច្នេះ វា លក់ ឲ្យ អ្នក ថោក ជាង។

ត្រង់ នេះ ត្រូវ ប្រយ័ត្ន មួយ ៖ « ថោក ជាង » មិន មែន មាន ន័យ ថា « ចាក់ លុយ ច្រើន ជាង នឹង បាន ច្រើន ជាង » ទេ។ ក្រុម មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក អ្នក ក្នុង ដប់ បួន ថ្ងៃ ចុង ក្រោយ ប្រហែល ជា មាន តែ ពីរ បី រយ នាក់ ប៉ុណ្ណោះ។ បើ អ្នក ចាក់ លុយ ដប់ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ទៅ លើ ក្រុម តូច ប៉ុណ្ណឹង គេ នឹង ឃើញ មុខ អ្នក ដប់ ដង ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ហើយ ធុញ។ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ជា ការងារ ដែល ថវិកា តូច តែ ជាប់ លាប់ ដើរ ល្អ ជាង ថវិកា ធំ ៗ។

ហេតុ អ្វី ហាង នៅ កម្ពុជា ត្រូវ ការ វា ជាង គេ

ការ ទិញ លក់ កើត ឡើង ក្នុង ប្រអប់ សារ

នៅ ប្រទេស ជា ច្រើន ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម នាំ មនុស្ស ទៅ គេហទំព័រ រួច គេ ដាក់ ទំនិញ ចូល កន្ត្រក រួច បង់ ប្រាក់ តាម កាត។ នៅ កម្ពុជា ដំណើរ ការ នេះ ខុស ស្រឡះ ៖ ការ ផ្សាយ នាំ មនុស្ស ទៅ ប្រអប់ សារ។ គេ សួរ តម្លៃ គេ សុំ រូប បន្ថែម គេ សួរ ថ្លៃ ដឹក ទៅ បាត់ ដំបង រួច គេ ផ្ទេរ លុយ តាម ABA ឬ Wing។ គ្រប់ ជំហាន សុទ្ធ តែ កើត ក្នុង ការ សន្ទនា មួយ។

ដំណើរ ការ បែប នេះ មាន ចំណុច ខ្លាំង មួយ ៖ អ្នក ទទួល បាន សញ្ញា ច្បាស់ បំផុត ដែល អតិថិជន អាច ផ្តល់ ឲ្យ បាន គឺ គេ បើក មាត់ សួរ។ តែ វា ក៏ មាន ចំណុច ខ្សោយ ដែរ ៖ ការ សន្ទនា ដែល ស្ងាត់ ទៅ គឺ ស្ងាត់ រហូត។ គ្មាន កន្ត្រក ដែល នៅ សល់ គ្មាន អ៊ីមែល រំឭក គ្មាន អ្វី ទាំង អស់។ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ គឺ ជា វិធី តែ មួយ គត់ ដែល នាំ មនុស្ស នោះ ត្រឡប់ មក វិញ ដោយ មិន បាច់ ឲ្យ អ្នក ផ្ញើ សារ ទៅ រំខាន គេ ដោយ ផ្ទាល់។

អតិថិជន សួរ តម្លៃ រួច បាត់ ស្ងាត់

រឿង នេះ កើត ឡើង រាល់ ថ្ងៃ ហើយ វា មិន មែន មក ពី អ្នក លក់ មិន ល្អ ទេ។ មនុស្ស សួរ តម្លៃ នៅ ពេល ដែល គេ មិន ទាន់ រួច រាល់ ៖ គេ កំពុង ជិះ ម៉ូតូ ទៅ ធ្វើ ការ គេ កំពុង ញ៉ាំ បាយ គេ កំពុង ប្រៀប ធៀប នឹង ហាង ផ្សេង ទៀត ឬ គេ ត្រូវ រង់ ចាំ ថ្ងៃ បើក ប្រាក់ ខែ។ ការ ស្ងាត់ មិន មែន ជា ការ បដិសេធ ទេ ៖ ភាគ ច្រើន វា ជា ការ ពន្យារ។

ភាព ខុស គ្នា រវាង ហាង ដែល រីក ចម្រើន និង ហាង ដែល ដើរ ថ្មី ជា រៀង រាល់ ខែ ស្ថិត នៅ ត្រង់ ចំណុច នេះ ៖ ហាង ទី មួយ មាន វិធី ត្រឡប់ ទៅ រក អ្នក ដែល ពន្យារ ចំណែក ហាង ទី ពីរ ទុក ឲ្យ ពួក គេ បាត់ ទៅ ហើយ ចាក់ លុយ រក មនុស្ស ថ្មី។ ការ រក មនុស្ស ថ្មី ថ្លៃ ជាង ការ រំឭក មនុស្ស ចាស់ ជា និច្ច ព្រោះ អ្នក ត្រូវ ចាប់ ផ្តើម ការ ពន្យល់ ពី សូន្យ ម្តង ទៀត។

ហាង ភាគ ច្រើន គ្មាន គេហទំព័រ

ពេល អ្នក អាន អត្ថបទ បរទេស ស្តី ពី Retargeting អ្នក នឹង ឃើញ គេ និយាយ ពី Pixel ពី ទំព័រ ទំនិញ និង ពី កន្ត្រក ដែល គេ បោះ ចោល។ អាន ទៅ ដូច ជា ត្រូវ មាន គេហទំព័រ ជា មុន ទើប ធ្វើ បាន។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល ម្ចាស់ ហាង កម្ពុជា ជា ច្រើន បិទ ទំព័រ ចោល ហើយ គិត ថា រឿង នេះ មិន មែន សម្រាប់ ខ្លួន។

ការ យល់ បែប នោះ ខុស។ Meta មាន ប្រភេទ ទស្សនិកជន មួយ ក្រុម ដែល ប្រើ តែ សកម្មភាព ដែល កើត នៅ លើ Facebook និង Instagram ប៉ុណ្ណោះ ៖ អ្នក មើល វីដេអូ អ្នក ចុច លើ Page អ្នក ផ្ញើ សារ អ្នក បើក ទម្រង់ ព័ត៌មាន និង អ្នក ចូល រួម ព្រឹត្តិការណ៍។ គ្មាន មួយ ណា ក្នុង ចំណោម នេះ ត្រូវ ការ គេហទំព័រ ទេ។ ហាង ដែល មាន តែ Page មួយ និង វីដេអូ ពីរ បី ក៏ អាច ចាប់ ផ្តើម បាន ដែរ ហើយ យើង នឹង បង្ហាញ បញ្ជី ផ្លូវ ការ របស់ Meta ជា រូប ថត អេក្រង់ នៅ ផ្នែក បន្ទាប់។

តើ ត្រូវ មាន មនុស្ស ប៉ុន្មាន ទើប ចាប់ ផ្តើម បាន?

ចម្លើយ ត្រង់ ៖ បើ ក្រុម មនុស្ស របស់ អ្នក តូច ពេក Facebook នឹង មិន ព្រម ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ នោះ ទេ ឬ វា នឹង ដំណើរ ការ តែ ដោយ ខ្ជិល ព្រោះ គ្មាន មនុស្ស គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី ចែក ចាយ។ បើ ជួប ស្ថាន ភាព នេះ អ្នក មាន ជម្រើស បី យ៉ាង ៖ បង្កើន បង្អួច ពេល វេលា ឲ្យ វែង ជាង មុន ដាក់ ប្រភព ជា ច្រើន រួម បញ្ចូល គ្នា ក្នុង ទស្សនិកជន តែ មួយ ឬ ចាក់ លុយ រក មនុស្ស ថ្មី មួយ រយៈ សិន រួច ត្រឡប់ មក វិញ។

ជម្រើស ទី បី ជា ជម្រើស ដែល ត្រឹម ត្រូវ បំផុត សម្រាប់ ហាង ដែល ទើប បើក។ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ត្រូវ ការ ធនធាន មួយ ៖ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ស្គាល់ អ្នក។ បើ ធនធាន នោះ មិន ទាន់ មាន អ្នក ត្រូវ បង្កើត វា ជា មុន។ សូម កុំ ចាក់ លុយ ទាំង អស់ ទៅ លើ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ តាំង ពី សប្តាហ៍ ដំបូង ៖ វា ដូច ជា ការ ច្រូត កាត់ ស្រូវ ដែល មិន ទាន់ ដាំ។

ចំណុច នេះ ភ្ជាប់ ដោយ ផ្ទាល់ ទៅ នឹង អ្វី ដែល យើង បាន និយាយ នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី ការ កំណត់ គោល ដៅ អតិថិជន នៅ លើ Facebook Ads ៖ ស្រទាប់ ខាង ក្រៅ ចិញ្ចឹម ស្រទាប់ ខាង ក្នុង។ បើ អ្នក បិទ ស្រទាប់ ខាង ក្រៅ ចោល ស្រទាប់ ខាង ក្នុង នឹង ស្ងួត ក្នុង រយៈ ពេល មិន ដល់ មួយ ខែ។

បួន ប្រភព ទស្សនិកជន ដែល មិន ត្រូវ ការ គេហទំព័រ

នេះ ជា ផ្នែក សំខាន់ បំផុត នៃ អត្ថបទ ទាំង មូល សម្រាប់ ម្ចាស់ ហាង នៅ កម្ពុជា។ ប្រភព ទាំង បួន ខាង ក្រោម ប្រើ តែ សកម្មភាព ដែល កើត ឡើង នៅ ក្នុង ប្រព័ន្ធ របស់ Meta ប៉ុណ្ណោះ ៖ អ្នក មិន ត្រូវ ការ គេហទំព័រ មិន ត្រូវ ការ អ្នក សរសេរ កូដ និង មិន ត្រូវ ការ ដាក់ អ្វី បន្ថែម លើ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន ទេ។

ប្រភព ទី ១ ៖ អ្នក ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក Page

នេះ ជា ក្រុម ក្តៅ បំផុត ក្នុង ចំណោម ទាំង បួន ហើយ វា ជា ក្រុម ដែល ហាង កម្ពុជា គួរ ចាប់ ផ្តើម មុន គេ។ មនុស្ស ក្នុង ក្រុម នេះ បាន ធ្វើ រឿង ដែល ពិបាក បំផុត រួច ហើយ ៖ គេ បើក ប្រអប់ សារ ហើយ វាយ អក្សរ ទៅ អ្នក។ គេ លែង ជា មនុស្ស ចម្លែក ទៀត ហើយ។

ក្រុម នេះ មាន គុណ សម្បត្តិ មួយ ទៀត ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន មិន បាន កត់ សម្គាល់ ៖ វា រួម បញ្ចូល ទាំង អ្នក ដែល បាន ទិញ រួច ផង។ បើ អ្នក ចង់ លក់ ទំនិញ បំពេញ បន្ថែម ដូច ជា គ្រឿង បន្លាស់ ឬ ទឹក បំពេញ ក្រុម នេះ ជា កន្លែង ដែល ត្រូវ ចាប់ ផ្តើម។ តែ បើ អ្នក ចង់ លក់ ទំនិញ ដដែល ម្តង ទៀត អ្នក ត្រូវ ដក អ្នក ទិញ រួច ចេញ ជា មុន ហើយ យើង នឹង និយាយ ពី វិធី ដក នៅ ផ្នែក ក្រោយ។

ចំណុច ខ្សោយ របស់ ក្រុម នេះ គឺ ទំហំ ៖ វា តូច។ ហាង ដែល ទទួល សារ ដប់ ទៅ ម្ភៃ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ នឹង មាន មនុស្ស ត្រឹម ពីរ បី រយ នាក់ ក្នុង បង្អួច ដប់ បួន ថ្ងៃ។ ទំហំ ប៉ុណ្ណឹង គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី ដំណើរ ការ តែ វា មិន គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី ស្រូប ថវិកា ធំ ទេ។

ប្រភព ទី ២ ៖ អ្នក ដែល ធ្លាប់ មើល វីដេអូ

ប្រភព នេះ ជា ប្រភព ធំ បំផុត និង ថោក បំផុត ក្នុង ចំណោម ទាំង បួន។ រាល់ វីដេអូ ដែល អ្នក ធ្លាប់ ដាក់ លើ Page — មិន ថា ជា វីដេអូ ដែល អ្នក ចាក់ លុយ ផ្សាយ ឬ វីដេអូ ដែល ដាក់ ធម្មតា — សុទ្ធ តែ ទុក ដាន មនុស្ស ដែល បាន មើល។ អ្នក អាច ជ្រើស កម្រិត នៃ ការ មើល ចាប់ ពី បី វិនាទី ឡើង ទៅ រហូត ដល់ អ្នក ដែល មើល ស្ទើរ គ្រប់ វីដេអូ។

ត្រង់ នេះ មាន ការ ជ្រើស រើស មួយ ដែល សម្រេច លទ្ធផល ៖ ជ្រើស កម្រិត ទាប នោះ ក្រុម ធំ តែ រាយ ប៉ាយ ជ្រើស កម្រិត ខ្ពស់ នោះ ក្រុម តូច តែ ស្អាត។ ច្បាប់ ដែល ដើរ បាន សម្រាប់ ហាង តូច ៖ បើ វីដេអូ របស់ អ្នក ខ្លី ជាង សាមសិប វិនាទី សូម ជ្រើស អ្នក ដែល មើល បាន ពាក់ កណ្តាល ឬ ច្រើន ជាង នេះ។ បើ វីដេអូ វែង ជាង មួយ នាទី សូម ជ្រើស អ្នក ដែល មើល បាន ដប់ ប្រាំ វិនាទី ព្រោះ អ្នក ដែល ទ្រាំ មើល រហូត ដល់ ទី នោះ គឺ ជា អ្នក ចាប់ អារម្មណ៍ ពិត។

ប្រភព នេះ ជា ហេតុ ផល ដ៏ ធំ មួយ ទៀត ដែល ធ្វើ ឲ្យ វីដេអូ គួរ ឲ្យ ចាក់ លុយ ៖ វា មិន ត្រឹម តែ លក់ ក្នុង ថ្ងៃ នោះ ទេ វា ថត ទុក បញ្ជី មនុស្ស ឲ្យ អ្នក ប្រើ នៅ ខែ ក្រោយ ផង។ បើ អ្នក ចង់ ដឹង ថា ត្រូវ ថត វីដេអូ បែប ណា សូម អាន ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម វីដេអូ លើ Facebook ដែល និយាយ លម្អិត ពី បី វិនាទី ដំបូង និង ខ្នាត វីដេអូ ដែល លក់ ដាច់។

ប្រភព ទី ៣ ៖ អ្នក ដែល ធ្វើ អន្តរកម្ម នឹង Page

ក្រុម នេះ រួម បញ្ចូល មនុស្ស ដែល ចូល មើល Page របស់ អ្នក ចុច លើ ការ ផ្សាយ ណា មួយ រក្សា ទុក ការ ផ្សាយ ឬ ចុច លើ ប៊ូតុង ណា មួយ នៅ លើ Page។ វា ជា ក្រុម ដែល ស្ថិត នៅ កណ្តាល ៖ ក្តៅ ជាង អ្នក មិន ស្គាល់ តែ ត្រជាក់ ជាង អ្នក ផ្ញើ សារ។

មនុស្ស ក្នុង ក្រុម នេះ ភាគ ច្រើន ស្គាល់ ឈ្មោះ ហាង អ្នក តែ មិន ទាន់ មាន ហេតុ ផល ដើម្បី និយាយ ជាមួយ អ្នក។ ខ្លឹមសារ ដែល សម នឹង ក្រុម នេះ គឺ ខ្លឹមសារ ដែល ផ្តល់ ហេតុ ផល នោះ ៖ ទំនិញ ចូល ថ្មី ការ បញ្ចុះ តម្លៃ តាម រដូវ ឬ ការ ឆ្លើយ សំណួរ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់ បំផុត។

ប្រភព ទី ៤ ៖ សកម្មភាព លើ Instagram

បើ ហាង របស់ អ្នក មាន គណនី Instagram សូម កុំ ភ្លេច ប្រភព នេះ ព្រោះ វា ត្រូវ បាន រាប់ ដាច់ ដោយ ឡែក ពី Page។ មនុស្ស ដែល ចូល មើល ទម្រង់ Instagram របស់ អ្នក ឬ ធ្វើ អន្តរកម្ម នឹង ការ ផ្សាយ នៅ ទី នោះ មិន ស្ថិត ក្នុង ក្រុម Page ទេ។

ចំណុច ត្រូវ ធ្វើ មុន ៖ គណនី Instagram ត្រូវ ប្តូរ ទៅ ជា គណនី អាជីវកម្ម ហើយ ត្រូវ ភ្ជាប់ ចូល ក្នុង Business Manager តែ មួយ ជាមួយ Page។ បើ មិន ភ្ជាប់ ទេ អ្នក នឹង មិន ឃើញ ជម្រើស នេះ លេច ឡើង ក្នុង បញ្ជី ទស្សនិកជន ឡើយ។ សម្រាប់ ហាង ម៉ូដ ហាង គ្រឿង សម្អាង និង ហាង កាហ្វេ នៅ ភ្នំពេញ ក្រុម នេះ ជួន កាល ធំ ជាង ក្រុម Page ទៅ ទៀត។

បញ្ជី ផ្លូវ ការ ៖ Meta សរសេរ អ្វី ខ្លះ ដោយ ខ្លួន ឯង

ដើម្បី កុំ ឲ្យ អ្នក ត្រូវ ជឿ តែ ពាក្យ របស់ យើង នេះ ជា រូប ថត អេក្រង់ ពី ទំព័រ ឯកសារ ផ្លូវ ការ របស់ Meta ដែល រាយ ប្រភេទ ទស្សនិកជន តាម អន្តរកម្ម ទាំង អស់ ដែល មាន។ សូម កត់ សម្គាល់ ថា គ្មាន មួយ ណា ក្នុង បញ្ជី នេះ ត្រូវ ការ គេហទំព័រ ទេ។

រូប នេះ ក៏ បង្ហាញ រឿង មួយ ទៀត ដែល ត្រូវ និយាយ ឲ្យ ត្រង់ ៖ ឯកសារ ដើម មាន តែ ជា ភាសា អង់គ្លេស។ នេះ ជា ស្ថាន ភាព ដែល ម្ចាស់ ហាង កម្ពុជា ជួប រាល់ ដង ដែល គេ ព្យាយាម រៀន រឿង ថ្មី លើ Facebook ៖ ចម្លើយ មាន តែ វា ត្រូវ បាន សរសេរ ជា ភាសា ដែល គេ អាន មិន រលូន។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល យើង សរសេរ អត្ថបទ នេះ ជា ភាសា ខ្មែរ ដោយ រក្សា ពាក្យ បច្ចេក ទេស ជា អក្សរ ឡាតាំង ដដែល ដើម្បី ឲ្យ អ្នក ស្គាល់ វា ពេល ឃើញ លើ អេក្រង់។

របៀប បង្កើត ទស្សនិកជន ជា ជំហាន ៗ

ប្រាំមួយ ជំហាន ក្នុង Ads Manager

ជំហាន ខាង ក្រោម នេះ ធ្វើ បាន ទាំង លើ កុំព្យូទ័រ និង លើ ទូរស័ព្ទ តាម រយៈ កម្មវិធី Meta Business Suite។ ឈ្មោះ ម៉ឺនុយ អាច ខុស គ្នា បន្តិច បន្តួច តាម កំណែ ប៉ុន្តែ លំដាប់ នៅ ដដែល។

1. បើក ផ្នែក ទស្សនិកជន។ ក្នុង Ads Manager សូម ចូល ទៅ ម៉ឺនុយ ដែល មាន ឈ្មោះ Audiences។ បើ អ្នក មិន ឃើញ វា ចាំ បាច់ ត្រូវ ពិនិត្យ ថា អ្នក កំពុង នៅ ក្នុង គណនី ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ត្រឹម ត្រូវ ឬ អត់។
2. ជ្រើស បង្កើត ថ្មី។ ជ្រើស ប្រភេទ Custom Audience មិន មែន Saved Audience ទេ។ Saved Audience គ្រាន់ តែ ជា ការ រក្សា ទុក ការ កំណត់ ដូច ជា ខេត្ត និង អាយុ ប៉ុណ្ណោះ។
3. ជ្រើស ប្រភព។ ត្រង់ នេះ អ្នក នឹង ឃើញ បញ្ជី ដូច ក្នុង រូប ខាង លើ ៖ វីដេអូ Page Instagram ទម្រង់ ព័ត៌មាន និង ព្រឹត្តិការណ៍។ ជ្រើស មួយ ដែល សម នឹង អ្វី ដែល អ្នក មាន។
4. កំណត់ លក្ខខណ្ឌ។ សម្រាប់ Page អ្នក នឹង ឃើញ ជម្រើស ដូច ជា « អ្នក ដែល ធ្លាប់ ផ្ញើ សារ មក Page » និង « អ្នក ដែល ធ្លាប់ ធ្វើ អន្តរកម្ម នឹង ការ ផ្សាយ » ។ សម្រាប់ វីដេអូ អ្នក នឹង ជ្រើស កម្រិត នៃ ការ មើល រួច ជ្រើស វីដេអូ ណា ខ្លះ។
5. កំណត់ បង្អួច ពេល វេលា។ នេះ ជា ចំនួន ថ្ងៃ ដែល អ្នក ចង់ ឲ្យ Facebook ថយ ក្រោយ ទៅ រើស សកម្មភាព។ យើង នឹង និយាយ លម្អិត ពី លេខ នេះ នៅ ផ្នែក បន្ទាប់។
6. ដាក់ ឈ្មោះ រួច រក្សា ទុក។ ចំណុច នេះ មើល ទៅ ដូច ជា រឿង តូច តាច តែ វា សន្សំ ពេល អ្នក ច្រើន ក្នុង ខែ ក្រោយ។

ដាក់ ឈ្មោះ ឲ្យ ចាំ បាន

ក្នុង រយៈ ពេល បី ខែ អ្នក នឹង មាន ទស្សនិកជន ដប់ ទៅ ដប់ ប្រាំ ក្រុម។ បើ ឈ្មោះ របស់ វា ជា « Audience 1 » និង « ចម្លង នៃ Audience 1 » អ្នក នឹង លែង ដឹង ថា មួយ ណា ជា មួយ ណា ហើយ អ្នក នឹង ចាក់ លុយ ខុស ក្រុម។ សូម ប្រើ ទម្រង់ ឈ្មោះ ដែល មាន បី ផ្នែក ៖ ប្រភព បូក លក្ខខណ្ឌ បូក ចំនួន ថ្ងៃ។

ឧទាហរណ៍ ៖ សារ Page ១៤ ថ្ងៃ · វីដេអូ ៥០ ភាគ រយ ៣០ ថ្ងៃ · អន្តរកម្ម Page ៦០ ថ្ងៃ · IG អន្តរកម្ម ៣០ ថ្ងៃ។ ឈ្មោះ បែប នេះ អាន ម្តង ដឹង ភ្លាម ថា វា ជា អ្វី ហើយ ពេល អ្នក បង្កើត កំណែ ថ្មី ដែល មាន បង្អួច ខុស គ្នា អ្នក នឹង មិន ច្រឡំ ឡើយ។

ពេល ចំនួន មនុស្ស តិច ពេក ត្រូវ ធ្វើ យ៉ាង ណា

បើ Facebook បង្ហាញ សញ្ញា ព្រមាន ថា ទស្សនិកជន តូច ពេក អ្នក មាន ជម្រើស បី យ៉ាង ដែល គួរ សាក ល្បង តាម លំដាប់ នេះ ៖

• ពង្រីក បង្អួច ជា មុន សិន។ ប្តូរ ពី ដប់ បួន ថ្ងៃ ទៅ សាមសិប ថ្ងៃ។ នេះ ជា វិធី ដែល ថោក បំផុត និង លឿន បំផុត ហើយ វា គ្រប់ គ្រាន់ សម្រាប់ ករណី ភាគ ច្រើន។
• បញ្ចូល ប្រភព ច្រើន ចូល គ្នា។ ក្នុង ទស្សនិកជន តែ មួយ អ្នក អាច ដាក់ ទាំង អ្នក ផ្ញើ សារ ទាំង អ្នក មើល វីដេអូ និង ទាំង អ្នក ចុច លើ Page។ Facebook នឹង យក មនុស្ស ដែល ចូល លក្ខខណ្ឌ ណា មួយ ក្នុង ចំណោម នោះ។
• បន្ថយ កម្រិត ការ មើល វីដេអូ។ ប្តូរ ពី « មើល បាន ៥០ ភាគ រយ » ទៅ « មើល បាន ៣ វិនាទី » ។ ក្រុម នឹង ធំ ភ្លាម តែ គុណភាព ធ្លាក់ ចុះ ដូច្នេះ សូម ទុក វិធី នេះ ជា ជម្រើស ចុង ក្រោយ។

បើ សាក ទាំង បី រួច ហើយ នៅ តែ តូច នោះ ជា សញ្ញា ច្បាស់ ថា អ្នក មិន ទាន់ ដល់ ពេល ត្រូវ ធ្វើ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ទេ។ ត្រូវ ត្រឡប់ ទៅ ចាក់ លុយ រក មនុស្ស ស្គាល់ សិន ដូច ដែល បាន ពន្យល់ នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី របៀប Boost Page ឲ្យ ចំ អតិថិជន គោល ដៅ។

តើ ធ្វើ តាម ទូរស័ព្ទ បាន ទេ?

បាន តែ មាន ព្រំ ដែន។ កម្មវិធី Meta Business Suite លើ ទូរស័ព្ទ អនុញ្ញាត ឲ្យ បង្កើត ទស្សនិកជន ពី ប្រភព សាមញ្ញ ៗ បាន ហើយ ក៏ អនុញ្ញាត ឲ្យ ជ្រើស ទស្សនិកជន ដែល មាន ស្រាប់ ពេល ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ ដែរ។ តែ ការ ដក ក្រុម ចេញ ពី ក្រុម ការ បញ្ចូល ប្រភព ច្រើន ចូល គ្នា និង ការ ពិនិត្យ ការ ត្រួត គ្នា រវាង ក្រុម ធ្វើ បាន ស្រួល ជាង ច្រើន នៅ លើ អេក្រង់ ធំ។

ដំបូន្មាន ជាក់ ស្តែង ៖ រៀប ចំ ទស្សនិកជន ទាំង អស់ ម្តង នៅ លើ កុំព្យូទ័រ ក្នុង រយៈ ពេល សាមសិប នាទី រួច បន្ទាប់ មក គ្រប់ គ្រង ប្រចាំ ថ្ងៃ តាម ទូរស័ព្ទ។ វិធី សាស្ត្រ លម្អិត សម្រាប់ អ្នក ដែល មាន តែ ទូរស័ព្ទ មាន នៅ ក្នុង មគ្គុទ្ទេសក៍ Boost Page តាម ទូរស័ព្ទ ដៃ។

អ្នក ដែល មាន គេហទំព័រ ត្រូវ បន្ថែម អ្វី ខ្លះ

បើ ហាង របស់ អ្នក មាន គេហទំព័រ ឬ ទំព័រ លក់ តែ មួយ សន្លឹក អ្នក បាន ប្រភព ទី ប្រាំ បន្ថែម ៖ សកម្មភាព ដែល កើត នៅ លើ គេហទំព័រ នោះ។ ប្រភព នេះ ច្បាស់ ជាង ប្រភព ទាំង បួន ខាង លើ ព្រោះ វា ប្រាប់ អ្នក ថា មនុស្ស នោះ បាន មើល ទំនិញ ណា និង បាន ទៅ ដល់ ជំហាន ណា។ ចំណែក ហាង ដែល គ្មាន គេហទំព័រ សូម រំលង ផ្នែក នេះ ៖ អ្នក មិន ខ្វះ អ្វី ទេ បួន ប្រភព ខាង លើ គ្រប់ គ្រាន់ ហើយ។

Pixel គឺ ជា អ្វី ហើយ វា ធ្វើ អ្វី

Pixel គឺ ជា កូដ តូច មួយ ដែល អ្នក ដាក់ ចូល ក្នុង គេហទំព័រ របស់ អ្នក។ រាល់ ពេល មាន មនុស្ស បើក ទំព័រ ណា មួយ កូដ នោះ ផ្ញើ សញ្ញា មួយ ទៅ Facebook ថា « មាន គេ បើក ទំព័រ នេះ » ។ ពី សញ្ញា ទាំង នោះ Facebook បង្កើត បញ្ជី មនុស្ស ឲ្យ អ្នក ៖ អ្នក ដែល បើក ទំព័រ ទំនិញ អ្នក ដែល ដាក់ ចូល កន្ត្រក អ្នក ដែល ចាប់ ផ្តើម បង់ ប្រាក់ តែ មិន បាន បញ្ចប់។

អ្វី ដែល ត្រូវ ដឹង ជា ការ ពិត ៖ Pixel ដំណើរ ការ នៅ ក្នុង កម្មវិធី រុករក របស់ អតិថិជន។ បើ កម្មវិធី រុករក នោះ បិទ ការ តាម ដាន បើ អតិថិជន ប្តូរ ពី ទូរស័ព្ទ ទៅ កុំព្យូទ័រ ពាក់ កណ្តាល ផ្លូវ ឬ បើ បណ្តាញ អ៊ីនធឺណិត ដាច់ នោះ សញ្ញា មួយ ចំនួន នឹង បាត់។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល តួ លេខ ក្នុង Facebook តែង តែ តិច ជាង ចំនួន ក្នុង សៀវភៅ លក់ របស់ អ្នក។

Conversion API ៖ ហេតុ អ្វី ត្រូវ មាន ទាំង ពីរ

Conversion API ដោះ ស្រាយ បញ្ហា ខាង លើ ដោយ ផ្ញើ សញ្ញា ចេញ ពី ម៉ាស៊ីន មេ ជំនួស ឲ្យ កម្មវិធី រុករក។ ពេល មាន គេ បញ្ជា ទិញ ម៉ាស៊ីន មេ របស់ អ្នក ដឹង រឿង នេះ ច្បាស់ ជាង នរណា ទាំង អស់ ដូច្នេះ វា ផ្ញើ សញ្ញា ដោយ ផ្ទាល់ ដោយ មិន អាស្រ័យ លើ អ្វី ដែល កើត នៅ លើ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន។

សំណួរ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់ ៖ បើ មាន Conversion API ហើយ តើ ត្រូវ ដក Pixel ចេញ ទេ? ចម្លើយ គឺ ទេ។ ត្រូវ ដំណើរ ការ ទាំង ពីរ ព្រម គ្នា ហើយ ត្រូវ ដាក់ លេខ សម្គាល់ ដូច គ្នា ទៅ លើ ព្រឹត្តិការណ៍ តែ មួយ ដើម្បី ឲ្យ Facebook ដឹង ថា ការ ទិញ នោះ ជា ការ ទិញ តែ មួយ មិន មែន ពីរ។ ការងារ នេះ ជា ការងារ បច្ចេក ទេស តែ វា ធ្វើ ម្តង រួច ភ្លេច ទៅ បាន។

ព្រឹត្តិការណ៍ ណា ខ្លះ គួរ បញ្ជូន

សូម កុំ បញ្ជូន គ្រប់ យ៉ាង។ ព្រឹត្តិការណ៍ ដែល មាន តម្លៃ ពិត សម្រាប់ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ របស់ ហាង តូច នៅ កម្ពុជា មាន ត្រឹម បួន ៖

• មើល ទំព័រ ទំនិញ។ នេះ ជា ក្រុម ធំ បំផុត ហើយ ជា ក្រុម ដែល ត្រូវ ផ្សាយ ឡើង វិញ ដំបូង គេ។
• ដាក់ ចូល កន្ត្រក។ ក្រុម នេះ តូច ជាង តែ ក្តៅ ជាង ច្រើន ព្រោះ គេ បាន សម្រេច រួច ហើយ ថា ចង់ បាន។
• ចាប់ ផ្តើម បង់ ប្រាក់។ មនុស្ស ក្នុង ក្រុម នេះ បាន ទៅ ដល់ ជំហាន ចុង ក្រោយ ហើយ ថយ ក្រោយ។ ជា ក្រុម ដែល មាន តម្លៃ បំផុត។
• បញ្ជា ទិញ សម្រេច។ ក្រុម នេះ ប្រើ សម្រាប់ ពីរ ការងារ ៖ ដក ចេញ ពី ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ និង ធ្វើ ជា ប្រភព សម្រាប់ ស្វែង រក មនុស្ស ស្រដៀង។

ចំណុច ត្រូវ ប្រយ័ត្ន ៖ បើ អ្នក ទទួល ការ បង់ ប្រាក់ តាម ABA ឬ Wing ក្រៅ គេហទំព័រ នោះ ព្រឹត្តិការណ៍ « បញ្ជា ទិញ សម្រេច » នឹង មិន កើត ឡើង ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ទេ។ អ្នក ត្រូវ រក វិធី ជូន ដំណឹង ដល់ ប្រព័ន្ធ នៅ ពេល អ្នក បញ្ជាក់ ការ ទទួល ប្រាក់ ដោយ ដៃ។ ការ ខក ខាន ត្រង់ ចំណុច នេះ ជា មូល ហេតុ ធំ បំផុត ដែល ធ្វើ ឲ្យ លេខ ក្នុង Facebook មើល ទៅ ដូច ជា ការ ផ្សាយ គ្មាន លទ្ធផល ទាំង ដែល សៀវភៅ លក់ ពេញ។

បើ អ្នក លក់ តាម ប្រអប់ សារ តែ មាន ទំព័រ លក់ តូច មួយ

ស្ថាន ភាព នេះ កាន់ តែ ច្រើន ឡើង នៅ កម្ពុជា ៖ ហាង មាន ទំព័រ តែ មួយ សន្លឹក ដែល រាយ ទំនិញ និង តម្លៃ រួច មាន ប៊ូតុង « ផ្ញើ សារ មក យើង » ដែល នាំ ត្រឡប់ ទៅ Messenger វិញ។ ក្នុង ករណី នេះ ព្រឹត្តិការណ៍ ដែល គួរ បញ្ជូន គឺ ការ ចុច លើ ប៊ូតុង នោះ។ ចាត់ ទុក វា ជា « ការ ចាប់ ផ្តើម សន្ទនា » ហើយ ប្រើ វា ជា ប្រភព ទស្សនិកជន។

លទ្ធផល គឺ អ្នក បាន ក្រុម មនុស្ស ដែល បង្ហាញ ចេតនា ច្បាស់ តែ អាច នឹង មិន បាន ផ្ញើ សារ ពិត ប្រាកដ ៖ ជា ក្រុម ដែល ស័ក្តិ សម បំផុត សម្រាប់ ការ រំឭក។ ព័ត៌មាន លម្អិត ស្តី ពី វិធី ភ្ជាប់ ការ ផ្សាយ ទៅ ប្រអប់ សារ ស្ថិត នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី Boost Post ឬ Ads Manager សម្រាប់ ហាង តូច ដែល ពន្យល់ ថា ជម្រើស មួយ ណា ឲ្យ អ្នក កាន់ ចង្កូត ច្រើន ជាង។

បង្អួច ពេល វេលា ៖ ថយ ក្រោយ ប៉ុន្មាន ថ្ងៃ ទើប ត្រូវ

លេខ នេះ ជា លេខ ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន ដាក់ ដោយ មិន គិត ហើយ វា ជា លេខ ដែល ធ្វើ ឲ្យ លទ្ធផល ខុស គ្នា ឆ្ងាយ បំផុត។ បង្អួច ពេល វេលា គឺ ជា ចំនួន ថ្ងៃ ដែល អ្នក សុំ ឲ្យ Facebook ថយ ក្រោយ ទៅ រើស សកម្មភាព។ បើ អ្នក ដាក់ សាមសិប ថ្ងៃ នោះ មនុស្ស ដែល ធ្វើ អ្វី មួយ កាល ពី ម្ភៃ ប្រាំបួន ថ្ងៃ មុន នៅ តែ ជាប់ ក្នុង បញ្ជី តែ បើ គេ លែង ធ្វើ អ្វី ទៀត ថ្ងៃ ស្អែក គេ នឹង ធ្លាក់ ចេញ។

មាន ន័យ ថា បញ្ជី នេះ ធ្វើ ឲ្យ ថ្មី ដោយ ខ្លួន ឯង រាល់ ថ្ងៃ។ អ្នក មិន ចាំ បាច់ បង្កើត ទស្សនិកជន ថ្មី រាល់ ខែ ទេ ៖ បង្កើត ម្តង រួច ទុក ដដែល លុះ ត្រា តែ អ្នក ចង់ ប្តូរ ចំនួន ថ្ងៃ ឬ ប្តូរ ប្រភេទ សកម្មភាព។

ជ្រើស តាម រយៈ ពេល ដែល អតិថិជន ត្រូវ ការ ដើម្បី សម្រេច

ច្បាប់ តែ មួយ ៖ បង្អួច គួរ ស្មើ នឹង រយៈ ពេល ដែល អតិថិជន ធម្មតា ត្រូវ ការ ចាប់ ពី ពេល ដឹង រហូត ដល់ ពេល បង់ ប្រាក់។ ទំនិញ ដែល គេ សម្រេច ក្នុង មួយ ថ្ងៃ មិន ត្រូវ ការ បង្អួច សាមសិប ថ្ងៃ ទេ ហើយ ទំនិញ ដែល ត្រូវ ពិគ្រោះ ជាមួយ ប្តី ប្រពន្ធ មិន គួរ ដាក់ បង្អួច ប្រាំពីរ ថ្ងៃ ឡើយ។

ប្រភេទ ទំនិញ	បង្អួច ដែល សម	ខ្លឹមសារ ដែល គួរ ដាក់
ម្ហូប និង ភេសជ្ជៈ ដឹក ជូន	៣ ដល់ ៧ ថ្ងៃ	រំឭក ម៉ឺនុយ ថ្ងៃ នេះ និង ម៉ោង ដឹក
សម្លៀក បំពាក់ និង គ្រឿង សម្អាង	៧ ដល់ ១៤ ថ្ងៃ	ទំហំ ពណ៌ ដែល នៅ សល់ និង ថ្លៃ ដឹក
គ្រឿង អេឡិចត្រូនិក	១៤ ដល់ ៣០ ថ្ងៃ	ការ ធានា និង ការ ប្រៀប ធៀប ម៉ូដែល
គ្រឿង សង្ហារិម និង ទំនិញ ថ្លៃ	៣០ ដល់ ៦០ ថ្ងៃ	ភស្តុតាង ពី អតិថិជន និង ការ បង់ រំលស់
សេវា និង វគ្គ សិក្សា	១៤ ដល់ ៣០ ថ្ងៃ	ឆ្លើយ សំណួរ ដែល គេ សួរ ញឹក ញាប់

តារាង នេះ ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម មិន មែន ជា ច្បាប់ ដែក ទេ។ វិធី ត្រឹម ត្រូវ បំផុត គឺ បើក សៀវភៅ លក់ របស់ អ្នក រួច រាប់ ថា ចាប់ ពី សារ ដំបូង ដល់ ការ ផ្ទេរ ប្រាក់ ជា មធ្យម ចំណាយ ពេល ប៉ុន្មាន ថ្ងៃ។ លេខ នោះ ជា លេខ ត្រឹម ត្រូវ សម្រាប់ ហាង របស់ អ្នក ដោយ ឡែក។

ចែក ក្រុម តាម បង្អួច ដើម្បី កុំ ឲ្យ ត្រួត គ្នា

នេះ ជា កំហុស ដែល កើត ឡើង ស្ទើរ តែ គ្រប់ គណនី ៖ ម្ចាស់ ហាង បង្កើត ក្រុម « សារ ៧ ថ្ងៃ » និង ក្រុម « សារ ៣០ ថ្ងៃ » រួច ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ ពីរ ខុស គ្នា ទៅ លើ ក្រុម ទាំង ពីរ ក្នុង ពេល តែ មួយ។ បញ្ហា គឺ មនុស្ស ដែល ផ្ញើ សារ កាល ពី ប្រាំ ថ្ងៃ មុន ស្ថិត ក្នុង ក្រុម ទាំង ពីរ។ លទ្ធផល ៖ ការ ផ្សាយ ពីរ របស់ អ្នក ដេញ ថ្លៃ ប្រកួត នឹង គ្នា ហើយ អ្នក ក៏ បង្ហាញ មុខ ដល់ មនុស្ស ដដែល ពីរ ដង។

ដំណោះ ស្រាយ សាមញ្ញ ៖ ក្នុង ក្រុម « ៣០ ថ្ងៃ » សូម ដក ក្រុម « ៧ ថ្ងៃ » ចេញ។ បែប នេះ អ្នក បាន ក្រុម ពីរ ដែល មិន ត្រួត គ្នា ៖ ក្រុម ក្តៅ ថ្មី ៗ និង ក្រុម ចាស់ ជាង។ អ្នក ក៏ អាច និយាយ ខុស គ្នា ជាមួយ ក្រុម នីមួយ ៗ ដែរ ព្រោះ មនុស្ស ដែល សួរ ម្សិល មិញ និង មនុស្ស ដែល សួរ កាល ពី បី សប្តាហ៍ មុន ស្ថិត ក្នុង អារម្មណ៍ ខុស គ្នា ឆ្ងាយ។

រឿង ការ ត្រួត គ្នា រវាង ក្រុម នេះ មាន ការ យល់ ច្រឡំ ជា ច្រើន ជុំ វិញ វា។ អត្ថបទ ជា ភាសា អង់គ្លេស របស់ យើង ដែល មាន ចំណង ជើង Do Your Ad Sets Bid Against Each Other? The Audience Overlap Myth ពន្យល់ ថា ពេល ណា ការ ត្រួត គ្នា ពិត ជា បញ្ហា និង ពេល ណា វា មិន មែន ជា បញ្ហា។ សូម ជម្រាប ជា មុន ថា អត្ថបទ នោះ ជា ភាសា អង់គ្លេស។

បង្អួច វែង ៖ ទុក សម្រាប់ ការងារ ផ្សេង

បង្អួច មួយ រយ ប៉ែតសិប ថ្ងៃ មើល ទៅ គួរ ឲ្យ ចង់ ប្រើ ព្រោះ វា ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម ធំ ភ្លាម។ តែ សូម គិត ឲ្យ ដល់ ៖ មនុស្ស ដែល មើល វីដេអូ របស់ អ្នក កាល ពី ប្រាំមួយ ខែ មុន ភ្លេច អ្នក អស់ ហើយ។ ការ ផ្សាយ ដល់ គេ ដោយ សម្តី ដូច ជា គេ ចាំ អ្នក នឹង ធ្វើ ឲ្យ គេ ច្រឡំ។

ជំនួស វិញ សូម ប្រើ ក្រុម ធំ នោះ ជា ប្រភព ដើម្បី ឲ្យ Facebook ស្វែង រក មនុស្ស ដែល មាន ចរិត ស្រដៀង នឹង ពួក គេ។ នេះ ជា ការងារ ខុស ពី ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ៖ វា ជា ការ រក មនុស្ស ថ្មី ដោយ ប្រើ អតិថិជន ចាស់ ជា គំរូ។ ក្រុម ស្រដៀង កម្រិត តូច បំផុត ជា ក្រុម ដែល ជិត នឹង គំរូ របស់ អ្នក ជាង គេ ហើយ វា ធំ គ្រប់ គ្រាន់ សម្រាប់ ហាង តូច នៅ កម្ពុជា រួច ទៅ ហើយ។

ខ្លឹមសារ លើក ទី ពីរ ត្រូវ ខុស ពី លើក ដំបូង

នេះ ជា ចំណុច ដែល ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ភាគ ច្រើន បរាជ័យ។ ម្ចាស់ ហាង រៀន ពី វិធី បង្កើត ទស្សនិកជន បាន ត្រឹម ត្រូវ ដាក់ បង្អួច ត្រឹម ត្រូវ រួច យក ការ ផ្សាយ ដដែល មក ដំណើរ ការ ម្តង ទៀត។ លទ្ធផល ៖ មនុស្ស ដែល បាន មើល រួច ហើយ ឃើញ សេចក្តី ដដែល ជា លើក ទី ពីរ ទី បី ទី ប្រាំ រហូត ដល់ គេ លាក់ ការ ផ្សាយ នោះ ឬ រាយ ការណ៍ ថា រំខាន។

ត្រូវ ចាំ ថា មនុស្ស ក្នុង ក្រុម នេះ មិន ខ្វះ ព័ត៌មាន ទេ។ គេ ដឹង រួច ហើយ ថា អ្នក លក់ អ្វី និង តម្លៃ ប៉ុន្មាន។ អ្វី ដែល គេ ខ្វះ គឺ ហេតុ ផល ដែល ធ្វើ ឲ្យ គេ ឈប់ ស្ទាក់ ស្ទើរ។ ដូច្នេះ ខ្លឹមសារ លើក ទី ពីរ ត្រូវ វាយ ត្រង់ ការ ស្ទាក់ ស្ទើរ មិន មែន វាយ ត្រង់ ការ ណែនាំ ទៀត ទេ។

ខ្នាត ទី ១ ៖ ឆ្លើយ ការ សង្ស័យ ដោយ ផ្ទាល់

សូម រៀប ចំ បញ្ជី មួយ ៖ បើក ប្រអប់ សារ របស់ Page រួច អាន សារ ចុង ក្រោយ ចំនួន ហាសិប។ សរសេរ ចុះ រាល់ សំណួរ ដែល អតិថិជន សួរ បន្ទាប់ ពី គេ ដឹង តម្លៃ ហើយ។ អ្នក នឹង ឃើញ ថា សំណួរ ទាំង នោះ ធ្លាក់ ចូល ក្នុង ក្រុម ដដែល ៗ ៖ ធានា យូរ ប៉ុន្មាន? ដឹក ដល់ ខេត្ត ទេ? បើ ដាក់ មិន សម តើ ដូរ បាន ទេ? ទំនិញ ពិត ឬ ចម្លង? អ្នក នៅ ទី ណា ខ្ញុំ ចង់ មើល ផ្ទាល់?

រាល់ សំណួរ ក្នុង បញ្ជី នោះ ជា គ្រាប់ ពូជ សម្រាប់ ការ ផ្សាយ មួយ។ ខ្លឹមសារ ត្រូវ លើក សំណួរ នោះ ចេញ មុខ តាំង ពី ប្រយោគ ដំបូង ៖ « ខ្លាច ទិញ ហើយ ដាក់ មិន សម មែន ទេ? » រួច ឆ្លើយ ភ្លាម ៗ ដោយ លក្ខខណ្ឌ ជាក់ លាក់។ សូម កុំ ប្រើ ពាក្យ ស្តី ដែល មិន ចាប់ ៖ « គុណភាព ល្អ បំផុត » មិន ឆ្លើយ សំណួរ ណា មួយ ក្នុង បញ្ជី នោះ ទេ។

ចំណុច មួយ ដែល ដើរ ល្អ ជា ពិសេស នៅ កម្ពុជា ៖ ថ្លៃ ដឹក និង រយៈ ពេល ដឹក។ អតិថិជន នៅ ខេត្ត តែង តែ ស្ទាក់ ស្ទើរ ព្រោះ គេ មិន ដឹង ថា ត្រូវ បន្ថែម ថវិកា ប៉ុន្មាន និង ត្រូវ រង់ ចាំ ប៉ុន្មាន ថ្ងៃ។ ការ ដាក់ ចម្លើយ ត្រង់ ៗ ជា មួយ ឈ្មោះ ក្រុមហ៊ុន ដឹក ជញ្ជូន ដែល អ្នក ប្រើ លុប បំបាត់ ការ ស្ទាក់ ស្ទើរ នេះ ភ្លាម។

ខ្នាត ទី ២ ៖ បង្ហាញ ភស្តុតាង ពី មនុស្ស ពិត

ភស្តុតាង គឺ ជា អ្វី ដែល ធ្វើ ឲ្យ ការ ទុក ចិត្ត កើត ឡើង ដោយ មិន បាច់ ឲ្យ អ្នក អះ អាង ដោយ ខ្លួន ឯង។ ទម្រង់ ភស្តុតាង ដែល ដើរ បាន ល្អ បំផុត តាម លំដាប់ ៖ រូប ថត ឬ វីដេអូ ខ្លី ដែល អតិថិជន ពិត កាន់ ទំនិញ នៅ ក្នុង ផ្ទះ របស់ គេ បន្ទាប់ មក ជា រូប ថត អេក្រង់ សារ អរគុណ រួច ទើប ដល់ តួ លេខ ដូច ជា ចំនួន កញ្ចប់ ដែល អ្នក ដឹក ក្នុង មួយ សប្តាហ៍។

ច្បាប់ ដែល ត្រូវ គោរព ៖ សុំ ការ អនុញ្ញាត ជា អក្សរ មុន ពេល យក រូប ឬ សារ របស់ អតិថិជន ទៅ ប្រើ ហើយ រក្សា ទុក ការ អនុញ្ញាត នោះ។ វិធី សាមញ្ញ បំផុត គឺ ផ្ញើ សារ ត្រង់ ៗ ថា ៖ « បង អនុញ្ញាត ឲ្យ ហាង យក រូប នេះ ទៅ ចែក ចាយ បាន ទេ? » រួច លាក់ ឈ្មោះ និង លេខ ទូរស័ព្ទ មុន ដាក់ ចេញ។ ការ យក សារ អតិថិជន ទៅ ប្រើ ដោយ មិន សុំ ជា ហានិភ័យ ដែល មិន សម នឹង តម្លៃ ដែល ទទួល បាន។

ចំណុច មួយ ដែល គេ តែង តែ មើល រំលង ៖ ភស្តុតាង ដែល នៅ ជិត ផ្ទះ គួរ ជឿ ជាង ភស្តុតាង ដែល ធំ។ អតិថិជន នៅ បាត់ ដំបង ជឿ រូប ថត អតិថិជន បាត់ ដំបង ម្នាក់ ទៀត ជាង ជឿ តារា ល្បី ណា មួយ។ បើ អ្នក មាន អតិថិជន នៅ ខេត្ត ជា ច្រើន សូម ធ្វើ កំណែ ខ្លឹមសារ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ខេត្ត នីមួយ ៗ។

ខ្នាត ទី ៣ ៖ ហេតុ ផល ដែល ត្រូវ សម្រេច ថ្ងៃ នេះ

ខ្នាត នេះ ដាក់ នៅ ចុង ក្រោយ ព្រោះ វា ដើរ បាន តែ ក្រោយ ពី ការ សង្ស័យ ត្រូវ បាន ដោះ ស្រាយ រួច។ បើ អ្នក ប្រញាប់ ដាក់ វា មុន គេ វា នឹង ក្លាយ ជា ការ ជំរុញ ដែល គួរ ឲ្យ រំខាន។

ហេតុ ផល ដែល អាច ប្រើ បាន ដោយ ស្មោះ ត្រង់ ៖ ចំនួន ដែល នៅ សល់ ពិត ប្រាកដ ថ្លៃ ដឹក ឥត គិត ថ្លៃ ដល់ ថ្ងៃ ណា មួយ ការ បញ្ចុះ តម្លៃ តាម រដូវ ដែល មាន កាល បរិច្ឆេទ ច្បាស់ ឬ វត្ថុ តម្រូវ ដែល ជាប់ នឹង ពេល វេលា ដូច ជា ការ ចូល ឆ្នាំ និង បុណ្យ ភ្ជុំ បិណ្ឌ។

ហេតុ ផល ដែល មិន គួរ ប្រើ ៖ « នៅ សល់ ៣ ប៉ុណ្ណោះ » ទាំង ដែល នៅ ក្នុង ឃ្លាំង មាន រាប់ រយ។ អតិថិជន ខ្មែរ តាម ដាន Page ជា ច្រើន ក្នុង ពេល តែ មួយ ហើយ បើ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក និយាយ ថា « នៅ សល់ ៣ » អស់ រយៈ ពេល ពីរ ខែ គេ នឹង ដឹង។ ការ បាត់ បង់ ការ ទុក ចិត្ត ថ្លៃ ជាង ការ លក់ បន្ថែម មួយ ពីរ មុខ ច្រើន ណាស់។

លំដាប់ ដែល ត្រូវ ដាក់ ខ្នាត ទាំង បី

សម្រាប់ ហាង ដែល មាន មនុស្ស ពីរ បី នាក់ វដ្ត ដែល ដើរ បាន ស្រួល បំផុត គឺ វដ្ត បី សប្តាហ៍ ៖ សប្តាហ៍ ទី មួយ ដាក់ ខ្នាត ឆ្លើយ ការ សង្ស័យ សប្តាហ៍ ទី ពីរ ដាក់ ខ្នាត ភស្តុតាង សប្តាហ៍ ទី បី ដាក់ ខ្នាត ហេតុ ផល ត្រូវ សម្រេច។ រួច ចាប់ ផ្តើម វិល ជុំ ថ្មី ដោយ ប្តូរ រូប និង ប្តូរ សំណួរ។

មនុស្ស ដែល នៅ តែ មិន ទិញ បន្ទាប់ ពី ឃើញ ទាំង បី ខ្នាត នេះ គឺ ជា មនុស្ស ដែល មិន ទិញ ក្នុង វដ្ត នេះ។ សូម ទុក ឲ្យ គេ ធ្លាក់ ចេញ ពី បង្អួច ដោយ ខ្លួន ឯង ហើយ កុំ ដេញ តាម។ បើ គេ ត្រឡប់ មក សួរ ម្តង ទៀត នៅ ខែ ក្រោយ គេ នឹង ចូល ក្នុង បញ្ជី ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ជា ថ្មី។

ញឹក ញាប់ ប៉ុន្មាន ទើប មិន រំខាន

តើ ត្រូវ មើល លេខ ណា

ក្នុង របាយការណ៍ របស់ Ads Manager មាន ជួរ ឈរ មួយ ដែល ប្រាប់ ថា ជា មធ្យម មនុស្ស ម្នាក់ ឃើញ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក ប៉ុន្មាន ដង។ ជួរ ឈរ នេះ សំខាន់ ជា ពិសេស សម្រាប់ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ព្រោះ ក្រុម មនុស្ស តូច ចំណែក ថវិកា មិន តូច។ ពេល ក្រុម តូច ហើយ លុយ ច្រើន លទ្ធផល តែ មួយ ដែល អាច កើត ឡើង គឺ មនុស្ស ដដែល ឃើញ ការ ផ្សាយ ដដែល ច្រើន ដង។

ច្បាប់ ជាក់ ស្តែង ដែល ដើរ បាន សម្រាប់ ហាង តូច ៖ បើ លេខ នេះ ឡើង ដល់ ជាង បួន ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ សូម ចាប់ ផ្តើម ប្រុង ប្រយ័ត្ន ហើយ បើ វា ឡើង ដល់ ជាង ប្រាំមួយ សូម ធ្វើ អ្វី មួយ ភ្លាម។ សូម កត់ សម្គាល់ ថា នេះ ជា ច្បាប់ មេ ដៃ ដែល កើត ចេញ ពី ការ អនុវត្ត មិន មែន ជា លេខ ផ្លូវ ការ របស់ Facebook ទេ ៖ សូម ប្រៀប ធៀប នឹង លទ្ធផល របស់ ហាង អ្នក ដោយ ខ្លួន ឯង។

បួន សញ្ញា ថា គេ ធុញ ហើយ

• ចំណាយ ក្នុង មួយ សារ ឡើង ថ្លៃ ជា លំដាប់។ សញ្ញា ដែល ច្បាស់ បំផុត ៖ ចំណាយ ដដែល តែ សារ ចូល តិច ជាង មុន ជា រៀង រាល់ ថ្ងៃ។
• អត្រា ចុច ធ្លាក់ ចុះ ជាង ពាក់ កណ្តាល។ ខ្លឹមសារ ដដែល ដែល ធ្លាប់ ដើរ បាន ល្អ រួច ធ្លាក់ ចុះ ភ្លាម ៗ គឺ ជា សញ្ញា នៃ ការ ធុញ មិន មែន សញ្ញា ថា ខ្លឹមសារ អាក្រក់ ទេ។
• មនុស្ស ចាប់ ផ្តើម លាក់ ការ ផ្សាយ។ Facebook រាយ ការណ៍ រឿង នេះ ជា មតិ អវិជ្ជមាន។ បើ វា ចាប់ ផ្តើម លេច ឡើង សូម ឈប់ ភ្លាម។
• មាន គេ សរសេរ មតិ ថា ឃើញ ច្រើន ដង ពេក។ នេះ ជា សញ្ញា យឺត បំផុត។ បើ ដល់ ថ្នាក់ នេះ អ្នក បាន ខាត លុយ មួយ រយៈ ហើយ។

វិធី បន្ថយ ដោយ មិន បាច់ បិទ

មិន ចាំ បាច់ បិទ ការ ផ្សាយ ចោល ទាំង ស្រុង ទេ។ សូម សាក វិធី ទាំង នេះ តាម លំដាប់ ៖ បន្ថយ ថវិកា ប្រចាំ ថ្ងៃ ចុះ ពាក់ កណ្តាល ជា មុន សិន បន្ទាប់ មក ពង្រីក បង្អួច ពេល វេលា ឲ្យ ក្រុម ធំ ជាង មុន បន្ទាប់ ទៀត ដាក់ កំណែ ខ្លឹមសារ ថ្មី ចូល ក្នុង ការ ផ្សាយ ដដែល ដើម្បី ឲ្យ មនុស្ស ឃើញ រូប ខុស គ្នា ហើយ ចុង ក្រោយ ទើប ផ្អាក ពីរ បី ថ្ងៃ។

ការ ផ្អាក ពីរ បី ថ្ងៃ មាន ប្រសិទ្ធភាព ខ្ពស់ ជាង អ្វី ដែល គេ គិត។ ក្រុម មនុស្ស របស់ អ្នក ធ្វើ ឲ្យ ថ្មី ដោយ ខ្លួន ឯង រាល់ ថ្ងៃ ដូច្នេះ ក្នុង រយៈ ពេល បី ថ្ងៃ ដែល អ្នក ផ្អាក មាន មនុស្ស ថ្មី ចូល មក ជំនួស អ្នក ដែល ធ្លាក់ ចេញ។

ដក អ្នក ដែល ទិញ រួច ចេញ

ហេតុ អ្វី ត្រូវ ដក

ចម្លើយ ត្រង់ បំផុត ៖ ព្រោះ អ្នក កំពុង ចាក់ លុយ ដើម្បី បញ្ចុះ បញ្ចូល មនុស្ស ដែល បាន បង់ ប្រាក់ ឲ្យ អ្នក រួច ទៅ ហើយ។ លុយ នោះ គ្មាន លទ្ធផល អ្វី ទាល់ តែ សោះ ហើយ វា ក៏ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន មិន សប្បាយ ចិត្ត ផង។ អ្នក ដែល ទើប ទិញ ថ្ងៃ ម្សិល មិញ រួច ឃើញ ការ ផ្សាយ ដដែល ថ្ងៃ នេះ ជា មួយ តម្លៃ បញ្ចុះ នឹង គិត ថា ខ្លួន បាន ទិញ ថ្លៃ។

មាន ករណី លើក លែង មួយ ៖ ទំនិញ ដែល ត្រូវ ទិញ ម្តង ទៀត ជា ប្រចាំ ដូច ជា គ្រឿង សម្អាង ទឹក ដោះ គោ កូន និង ម្ហូប។ ក្នុង ករណី នេះ សូម កុំ ដក ចេញ ជា រហូត ៖ ដក ចេញ ក្នុង រយៈ ពេល ដែល គេ កំពុង ប្រើ ទំនិញ នោះ រួច ទុក ឲ្យ គេ ត្រឡប់ ចូល វិញ ជិត ដល់ ពេល អស់។

ពេល ការ បញ្ជា ទិញ នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ

នេះ ជា បញ្ហា ជាក់ ស្តែង បំផុត នៅ កម្ពុជា ៖ Facebook មិន ដឹង ថា អ្នក ណា បាន ទិញ ទេ ព្រោះ ការ ទិញ កើត ឡើង នៅ ក្នុង ការ សន្ទនា និង ការ ផ្ទេរ ប្រាក់ ក្រៅ ប្រព័ន្ធ។ អ្នក ត្រូវ ប្រាប់ វា ដោយ ខ្លួន ឯង។

វិធី ដែល ធ្វើ បាន មាន ពីរ ៖

1. ស្លាក ក្នុង ប្រអប់ សារ។ Meta Business Suite អនុញ្ញាត ឲ្យ ដាក់ ស្លាក ទៅ លើ ការ សន្ទនា។ បង្កើត ស្លាក មួយ ឈ្មោះ « ទិញ រួច » រួច ដាក់ វា រាល់ ពេល បញ្ជាក់ ការ ទទួល ប្រាក់។ វិធី នេះ សាមញ្ញ តែ វា មិន ប្តូរ ទៅ ជា ក្រុម ដក ចេញ ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ទេ ៖ វា ជា ការ រៀប ចំ សម្រាប់ អ្នក មើល ដោយ ភ្នែក។
2. បញ្ជី លេខ ទូរស័ព្ទ។ នេះ ជា វិធី ដែល ដក ចេញ បាន ពិត ប្រាកដ។ អ្នក ធ្វើ បញ្ជី លេខ ទូរស័ព្ទ របស់ អតិថិជន ដែល បាន ទិញ រួច ផ្ទុក វា ឡើង ជា ទស្សនិកជន មួយ រួច ដក ទស្សនិកជន នោះ ចេញ ពី ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ។

បញ្ជី លេខ ទូរស័ព្ទ ៖ ធ្វើ ឲ្យ ត្រូវ ទម្រង់ និង ត្រូវ ច្បាប់

ចំណុច បច្ចេក ទេស ដែល ធ្វើ ឲ្យ បញ្ជី បរាជ័យ ញឹក ញាប់ បំផុត គឺ ទម្រង់ លេខ។ សូម សរសេរ លេខ ទូរស័ព្ទ ជា ទម្រង់ អន្តរជាតិ ដោយ ដាក់ លេខ កូដ ប្រទេស នៅ ខាង មុខ រួច ដក លេខ សូន្យ ដើម ចេញ។ បើ អ្នក ផ្ទុក លេខ ក្នុង ទម្រង់ ក្នុង ស្រុក ភាគ ច្រើន នឹង មិន ត្រូវ បាន ផ្គូ ផ្គង ទេ ហើយ អ្នក នឹង គិត ថា វិធី នេះ មិន ដើរ។

ចំណុច ច្បាប់ ៖ លេខ ទូរស័ព្ទ ជា ព័ត៌មាន ផ្ទាល់ ខ្លួន។ សូម ប្រើ តែ លេខ របស់ អតិថិជន ដែល បាន ទិញ ពី អ្នក ពិត ប្រាកដ ហើយ សូម កុំ ទិញ ឬ ខ្ចី បញ្ជី លេខ ពី អ្នក ដទៃ ជា ដាច់ ខាត។ ក្រៅ ពី ហានិភ័យ ច្បាប់ វា ក៏ ជា វិធី ដ៏ លឿន បំផុត ដើម្បី ធ្វើ ឲ្យ គណនី ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម របស់ អ្នក ត្រូវ បាន ផ្អាក ដែរ។

អ្នក ដែល គួរ ដក ចេញ ផង ដែរ

ក្រៅ ពី អ្នក ទិញ រួច មាន ក្រុម ពីរ ទៀត ដែល គួរ ដក ចេញ ៖ បុគ្គលិក របស់ អ្នក ខ្លួន ឯង និង អ្នក ដែល បាន សរសេរ មតិ អវិជ្ជមាន ឬ លាក់ ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក។ ក្រុម ទី មួយ ធ្វើ ឲ្យ លេខ របស់ អ្នក លម្អៀង ព្រោះ បុគ្គលិក ចុច ចូល មើល រាល់ ថ្ងៃ។ ក្រុម ទី ពីរ គ្រាន់ តែ ជា ការ គោរព ចំពោះ មនុស្ស ដែល បាន បង្ហាញ ច្បាស់ ថា មិន ចង់ ឃើញ។

ចែក ថវិកា ប៉ុន្មាន ភាគ រយ សម្រាប់ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ

សំណួរ នេះ ជា សំណួរ ដែល គេ សួរ ច្រើន បំផុត ហើយ ចម្លើយ ពិត គឺ ៖ វា អាស្រ័យ លើ ថា ហាង របស់ អ្នក នៅ ដំណាក់ កាល ណា។ ការ ចែក ថវិកា ខុស ដំណាក់ កាល ជា មូល ហេតុ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ហាង មួយ ចំនួន ខាត លុយ ទាំង ដែល គេ ធ្វើ គ្រប់ ជំហាន បច្ចេក ទេស ត្រឹម ត្រូវ។

ដំណាក់ កាល របស់ ហាង	ថវិកា សរុប ក្នុង មួយ ថ្ងៃ	រក មនុស្ស ថ្មី	ផ្សាយ ឡើង វិញ
ទើប បើក មិន ទាន់ មាន សារ ចូល	៣–៥ ដុល្លារ ≈ ១២.០០០–២០.០០០៛	ទាំង អស់	មិន ទាន់ ចាប់ ផ្តើម
មាន សារ ចូល ជា ប្រចាំ រាល់ ថ្ងៃ	៥–១០ ដុល្លារ ≈ ២០.០០០–៤០.០០០៛	ភាគ ច្រើន	ចំណែក តូច មួយ
ដើរ ស្ថិរ មាន វីដេអូ និង អតិថិជន ចាស់	តាម លទ្ធផល ដែល វាស់ បាន	ចំណែក ធំ ជាង គេ	ចំណែក ទី ពីរ

តួ លេខ ដុល្លារ ខាង លើ ជា កម្រិត ចាប់ ផ្តើម ដែល ប្រើ សម្រាប់ វាស់ មិន មែន សម្រាប់ រក ចំណេញ ភ្លាម ទេ។ ចំណែក ជួរ ចុង ក្រោយ យើង ចេតនា មិន ដាក់ លេខ ព្រោះ នៅ ដំណាក់ កាល នោះ អ្នក មាន លេខ ពិត របស់ ខ្លួន ឯង រួច ហើយ ៖ ចំណាយ ក្នុង មួយ សារ និង ចំនួន សារ ដែល ប្តូរ ទៅ ជា ការ ទិញ។ ថវិកា គួរ តាម លេខ ទាំង នោះ មិន គួរ តាម តារាង ក្នុង អត្ថបទ ណា មួយ ឡើយ។

ហេតុ អ្វី ចំណែក ផ្សាយ ឡើង វិញ មិន គួរ ធំ ជាង ចំណែក រក មនុស្ស ថ្មី

ព្រោះ លទ្ធផល នៃ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ មាន ព្រំ ដែន ដោយ ធម្មជាតិ។ បើ ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ មាន មនុស្ស ពីរ រយ នាក់ ផ្ញើ សារ មក អ្នក នោះ ទោះ បី អ្នក ចាក់ លុយ ប៉ុន្មាន ក៏ មនុស្ស ដែល អ្នក អាច រំឭក បាន នៅ តែ ពីរ រយ នាក់ ដដែល។ ការ បន្ថែម លុយ លើស ពី ចំណុច នោះ គ្រាន់ តែ បង្កើន ចំនួន ដង ដែល គេ ឃើញ មុខ អ្នក ប៉ុណ្ណោះ។

ផ្ទុយ មក វិញ ការ រក មនុស្ស ថ្មី ធ្វើ ឲ្យ ក្រុម ខាង ក្នុង ធំ ឡើង ហើយ ក្រុម ខាង ក្នុង ធំ ឡើង ធ្វើ ឲ្យ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ មាន ដី ទំនេរ ដើម្បី ដុះ។ វដ្ត នេះ ជា វដ្ត ដែល ត្រូវ រក្សា ៖ ចាក់ ទឹក មុន ច្រូត កាត់ ក្រោយ។

បួន កំហុស ដែល ធ្វើ ឲ្យ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ខូច

កំហុស ទី ១ ៖ ចាប់ ផ្តើម ពេល មិន ទាន់ មាន អ្វី ត្រូវ រំឭក

ហាង ដែល ទើប បើក បាន មួយ សប្តាហ៍ ហើយ ចង់ ធ្វើ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ភ្លាម នឹង ជួប ក្រុម មនុស្ស ដប់ នាក់ សាមសិប នាក់ ហើយ ខក ចិត្ត។ សូម ចំណាយ ពេល មួយ ខែ ដំបូង ដើម្បី បង្កើត ខ្លឹមសារ និង ចាក់ លុយ រក មនុស្ស ស្គាល់ សិន។ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ជា ជំហាន ទី ពីរ ជា និច្ច។

កំហុស ទី ២ ៖ ដាក់ ថវិកា ធំ លើ ក្រុម តូច

នេះ ជា កំហុស ដែល ថ្លៃ បំផុត។ ក្រុម មនុស្ស តូច បូក នឹង ថវិកា ធំ ស្មើ នឹង ចំនួន ដង ដែល គេ ឃើញ អ្នក ខ្ពស់ ស្មើ នឹង ការ ធុញ ស្មើ នឹង ការ លាក់ ការ ផ្សាយ។ បើ អ្នក មាន លុយ បន្ថែម សូម យក ទៅ ដាក់ លើ ការ រក មនុស្ស ថ្មី ជំនួស វិញ។

កំហុស ទី ៣ ៖ ប្រើ ខ្លឹមសារ ដដែល

យើង បាន និយាយ រឿង នេះ ខាង លើ រួច ហើយ តែ វា សម នឹង និយាយ ម្តង ទៀត ព្រោះ វា កើត ឡើង ញឹក ញាប់ បំផុត។ បើ អ្នក មិន មាន ពេល ធ្វើ ខ្លឹមសារ ថ្មី យ៉ាង ហោច ណាស់ សូម ប្តូរ រូប គម្រប និង ប្តូរ ប្រយោគ ដំបូង។ ការ ធ្វើ តែ ប៉ុណ្ណឹង ក៏ ធ្វើ ឲ្យ ខុស គ្នា ដែរ។

កំហុស ទី ៤ ៖ ភ្លេច ដក អ្នក ទិញ រួច ចេញ

កំហុស នេះ មិន ធ្វើ ឲ្យ លេខ មើល ទៅ អាក្រក់ ភ្លាម ទេ ដូច្នេះ គេ រក ឃើញ វា យឺត។ សូម ដាក់ វា ជា ការងារ ប្រចាំ សប្តាហ៍ ៖ រៀង រាល់ ថ្ងៃ សុក្រ បន្ថែម លេខ ទូរស័ព្ទ អតិថិជន ថ្មី ចូល ក្នុង បញ្ជី ដក ចេញ។ ដប់ នាទី ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ សន្សំ លុយ បាន ច្រើន ក្នុង មួយ ខែ។

សំណួរ ដែល ម្ចាស់ ហាង សួរ ញឹក ញាប់

តើ អតិថិជន ដឹង ទេ ថា ខ្ញុំ កំពុង តាម ដាន គេ?

គេ មិន ដឹង ថា ជា អ្នក ណា ជាក់ លាក់ ដែល ចង្អុល មក គេ ទេ តែ Facebook មាន មុខ ងារ មួយ ដែល អនុញ្ញាត ឲ្យ អ្នក ប្រើ ចុច មើល ថា « ហេតុ អ្វី ខ្ញុំ ឃើញ ការ ផ្សាយ នេះ » ។ នៅ ទី នោះ គេ នឹង ឃើញ ថា ការ ផ្សាយ នេះ សំដៅ ទៅ លើ មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ ធ្វើ អន្តរកម្ម ជាមួយ ទំព័រ។ នេះ ជា រឿង ធម្មតា ហើយ វា ក៏ ជា ហេតុ ផល ដែល ខ្លឹមសារ ត្រូវ សរសេរ ដោយ គោរព ៖ ចាត់ ទុក អ្នក អាន ជា មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ និយាយ ជាមួយ អ្នក រួច មិន មែន ជា គោល ដៅ ទេ។

តើ ខ្ញុំ អាច ឃើញ ឈ្មោះ មនុស្ស ក្នុង បញ្ជី ទេ?

ទេ។ អ្នក ឃើញ តែ ចំនួន ប៉ាន់ ស្មាន ប៉ុណ្ណោះ។ បញ្ជី នេះ ស្ថិត នៅ ខាង Facebook ហើយ អ្នក ត្រឹម តែ ចង្អុល ទៅ វា។ បើ អ្នក ចង់ បាន ព័ត៌មាន ទំនាក់ ទំនង អតិថិជន សម្រាប់ ការ តាម ដាន ដោយ ផ្ទាល់ អ្នក ត្រូវ សុំ វា ក្នុង ការ សន្ទនា ដូច ធម្មតា។

តើ ត្រូវ មាន Business Manager ទេ?

ត្រូវ។ ការ បង្កើត ទស្សនិកជន ស្ថិត នៅ ក្នុង Ads Manager ដែល ដំណើរ ការ ក្រោម រចនា សម្ព័ន្ធ Business Manager។ បើ អ្នក នៅ តែ ប្រើ ត្រឹម ប៊ូតុង Boost នៅ លើ ការ ផ្សាយ អ្នក មិន ទាន់ មាន ឧបករណ៍ ទាំង នេះ ទេ។

តើ ប៊ូតុង Boost ធម្មតា ធ្វើ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ បាន ទេ?

បាន តែ តិច តួច។ ពេល អ្នក ចុច Boost អ្នក អាច ជ្រើស ទស្សនិកជន ដែល បាន បង្កើត ទុក ជា មុន បាន ក្នុង ករណី ខ្លះ តែ អ្នក មិន អាច ដក ក្រុម ចេញ ពី ក្រុម មិន អាច បញ្ចូល ប្រភព ច្រើន និង មិន អាច ធ្វើ ស៊េរី ខ្លឹមសារ បី ខ្នាត ដូច ដែល បាន ពន្យល់ ខាង លើ ទេ។ នេះ ជា ចំណុច ដែល ធ្វើ ឲ្យ គេ សម្រេច ចិត្ត ប្តូរ ទៅ Ads Manager ហើយ រឿង នេះ មាន ពន្យល់ លម្អិត ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី តម្លៃ Boost Page ក្នុង មួយ ថ្ងៃ។

តើ ធ្វើ នៅ លើ TikTok បាន ដែរ ទេ?

បាន។ TikTok ក៏ មាន ប្រព័ន្ធ ទស្សនិកជន ស្រដៀង គ្នា ដែរ ដោយ ប្រើ អ្នក ដែល មើល វីដេអូ អ្នក ដែល ធ្វើ អន្តរកម្ម និង អ្នក ដែល ចូល មើល ទម្រង់។ គោល ការណ៍ ដដែល ៖ សកម្មភាព ចាស់ ក្លាយ ជា ក្រុម មនុស្ស។ បើ អ្នក ទើប ចាប់ ផ្តើម ជាមួយ TikTok សូម អាន មគ្គុទ្ទេសក៍ ចាប់ ផ្តើម TikTok Ads នៅ កម្ពុជា ជា មុន ព្រោះ ការ បើក គណនី និង ការ បង់ ប្រាក់ មាន ជំហាន ខុស ពី Facebook។

តើ ត្រូវ រង់ ចាំ ប៉ុន្មាន ថ្ងៃ ទើប ដឹង ថា ដើរ ឬ អត់?

យ៉ាង ហោច ណាស់ បី ថ្ងៃ ហើយ ល្អ ជាង គេ គឺ ប្រាំពីរ ថ្ងៃ។ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ដំណើរ ការ លើ ក្រុម តូច ដូច្នេះ លទ្ធផល ប្រចាំ ថ្ងៃ ឡើង ចុះ ខ្លាំង។ ការ សម្រេច ចិត្ត បិទ ឬ បើក ដោយ មើល លទ្ធផល តែ មួយ ថ្ងៃ ជា មូល ហេតុ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន បិទ ការ ផ្សាយ ដែល កំពុង ចាប់ ផ្តើម ដើរ។

បញ្ជី ត្រួត ពិនិត្យ មុន ចុច ដំណើរ ការ

មុន ចាក់ លុយ សូម ដើរ តាម បញ្ជី ប្រាំបី ជួរ នេះ។ បើ មាន ជួរ ណា មួយ មិន ទាន់ ធ្វើ សូម កុំ ទាន់ ចុច ៖

• ជួរ ១ ៖ Page និង គណនី ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម នៅ ក្នុង Business Manager តែ មួយ ហើយ គណនី Instagram បាន ភ្ជាប់ រួច។
• ជួរ ២ ៖ មាន ខ្លឹមសារ ចាស់ គ្រប់ គ្រាន់ ៖ វីដេអូ យ៉ាង ហោច ណាស់ ពីរ បី និង សារ ចូល ជា ប្រចាំ។
• ជួរ ៣ ៖ បង្កើត ទស្សនិកជន យ៉ាង ហោច ណាស់ ពីរ ក្រុម ៖ ក្រុម សារ និង ក្រុម វីដេអូ។
• ជួរ ៤ ៖ បង្អួច ពេល វេលា ត្រូវ បាន ជ្រើស តាម រយៈ ពេល សម្រេច ចិត្ត ពិត របស់ អតិថិជន អ្នក។
• ជួរ ៥ ៖ ក្រុម ដែល ត្រួត គ្នា ត្រូវ បាន ដក ចេញ ពី គ្នា រួច។
• ជួរ ៦ ៖ បញ្ជី អ្នក ទិញ រួច ត្រូវ បាន ផ្ទុក ឡើង និង ដក ចេញ។
• ជួរ ៧ ៖ មាន ខ្លឹមសារ បី ខ្នាត រៀប រួច ជា ស៊េរី មិន មែន ការ ផ្សាយ ចាស់ យក មក ដំណើរ ការ ម្តង ទៀត។
• ជួរ ៨ ៖ ថវិកា តូច ជាង ចំណែក រក មនុស្ស ថ្មី ហើយ អ្នក បាន សម្រេច ចិត្ត ជា មុន ថា នឹង មិន ប៉ះ អ្វី សោះ ក្នុង រយៈ ពេល បី ថ្ងៃ ដំបូង។

បន្ទាប់ ពី ជុំ ដំបូង នេះ អ្នក នឹង ទទួល បាន រឿង មួយ ដែល មាន តម្លៃ ជាង ចំនួន សារ ៖ អ្នក នឹង ដឹង ថា ក្នុង ចំណោម មនុស្ស ដែល ធ្លាប់ សួរ តម្លៃ រួច ស្ងាត់ ទៅ មាន ប៉ុន្មាន ភាគ រយ ដែល ត្រឡប់ មក វិញ ពេល ត្រូវ បាន រំឭក ឲ្យ ត្រូវ ពេល និង ត្រូវ សម្តី។ លេខ នោះ ជា លេខ ដែល ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ឈប់ គិត ថា អតិថិជន « បាត់ » ហើយ ចាប់ ផ្តើម គិត ថា គេ គ្រាន់ តែ « មិន ទាន់ » ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នក អាច អាន អត្ថបទ ផ្សេង ទៀត ជា ភាសា ខ្មែរ អំពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ការ ធ្វើ គេហទំព័រ និង ការ គ្រប់ គ្រង បុគ្គលិក នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ របស់ Orova។