Messenger Ads ៖ ប្ដូរ សារ ចូល ជា ការ លក់ នៅ កម្ពុជា

មាន ហាង លក់ គ្រឿង បន្លាស់ ទូរស័ព្ទ មួយ នៅ ជិត ផ្សារ ដេប៉ូ ក្នុង រាជធានី ភ្នំពេញ ដែល ម្ចាស់ ហាង បើក កុំព្យូទ័រ តែ ខែ ម្តង ដើម្បី បង់ ថ្លៃ ជួល។ ការងារ ទាំង អស់ របស់ គាត់ កើត ឡើង នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ របស់ ទូរស័ព្ទ ៖ អតិថិជន ផ្ញើ រូប មក សួរ ថា « មាន ស្រោម ពណ៌ នេះ ទេ បង » គាត់ ឆ្លើយ តម្លៃ គាត់ ថត រូប បន្ថែម មួយ សន្លឹក គាត់ ប្រាប់ ថ្លៃ ដឹក ទៅ ខេត្ត កំពត រួច គាត់ ផ្ញើ រូប QR របស់ ធនាគារ។ ប្រាំ នាទី ក្រោយ លុយ ចូល។ ការ លក់ មួយ ចប់ ដោយ គ្មាន គេហទំព័រ គ្មាន កន្ត្រក ទំនិញ គ្មាន ប្រព័ន្ធ បង់ ប្រាក់ អន ឡាញ អ្វី ទាំង អស់។

ហាង បែប នេះ មិន មែន ជា ករណី ពិសេស ទេ។ វា ជា រូប រាង ធម្មតា បំផុត នៃ ការ លក់ អន ឡាញ នៅ កម្ពុជា។ ដូច្នេះ ពេល ម្ចាស់ ហាង ទាំង នេះ ចាក់ លុយ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម រឿង ដែល គួរ សួរ ជា ដំបូង មិន មែន « តើ ត្រូវ ធ្វើ គេហទំព័រ ទេ » នោះ ទេ ៖ វា ជា « តើ ត្រូវ ធ្វើ យ៉ាង ណា ឲ្យ ការ ផ្សាយ នាំ មនុស្ស ចូល ដល់ ប្រអប់ សារ ខ្ញុំ ដោយ ផ្ទាល់ »។ ការងារ នោះ មាន ឈ្មោះ ជា ផ្លូវ ការ ៖ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល ចុច ទៅ សារ ឬ ដែល អ្នក ធ្វើ ទី ផ្សាយ ភាគ ច្រើន ហៅ ខ្លី ថា Messenger Ads។

អត្ថបទ នេះ សរសេរ សម្រាប់ ម្ចាស់ ហាង តូច និង អ្នក គ្រប់ គ្រង Page ដែល លក់ ទំនិញ ទាំង ស្រុង តាម ការ សន្ទនា។ យើង នឹង ដើរ តាម លំដាប់ ពិត នៃ ការងារ មួយ ថ្ងៃ ៖ Messenger Ads ជា អ្វី គោល ដៅ បី កន្លែង ខុស គ្នា ត្រង់ ណា របៀប រៀប ចំ យុទ្ធនា ការ ជា ជំហាន សំណួរ បី ដែល ត្រូវ សួរ ក្នុង សារ ដំបូង ល្បឿន ឆ្លើយ ប៉ុន្មាន ទើប មិន បាត់ ការ លក់ ការ ឆ្លើយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ដល់ ណា ទើប នៅ ដូច មនុស្ស ផ្លូវ ពី សារ ទៅ ការ បង់ ប្រាក់ របៀប រាប់ ការ លក់ ពេល អ្វី ៗ នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ និង ចុង ក្រោយ របៀប បញ្ជូន សញ្ញា ត្រឡប់ ទៅ Facebook វិញ ដើម្បី ឲ្យ ការ ផ្សាយ លើក ក្រោយ ឆ្លាត ជាង មុន។

មុន ចាប់ ផ្តើម មាន រឿង មួយ ត្រូវ និយាយ ឲ្យ ត្រង់ ៖ អត្ថបទ នេះ មិន មែន ជា ការ សន្យា ថា សារ ចូល ច្រើន ស្មើ នឹង លុយ ចូល ច្រើន ទេ។ សារ ជា វត្ថុ ធាតុ ដើម ប៉ុណ្ណោះ។ អ្វី ដែល បំប្លែង វា ទៅ ជា ការ លក់ គឺ របៀប ដែល អ្នក ឆ្លើយ ល្បឿន ដែល អ្នក ឆ្លើយ និង របៀប ដែល អ្នក រៀប ចំ បញ្ជី ការ ទិញ។ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ត្រឹម តែ បើក ទ្វារ ហាង ឲ្យ ធំ ជាង មុន ៖ អ្នក នៅ តែ ជា អ្នក លក់ ដដែល។

តើ Messenger Ads គឺ ជា អ្វី?

ចម្លើយ ខ្លី ក្នុង បី ប្រយោគ

Messenger Ads គឺ ជា ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល នៅ ពេល មនុស្ស ចុច លើ វា ពួក គេ មិន ត្រូវ បាន នាំ ទៅ គេហទំព័រ ទេ ៖ ពួក គេ ត្រូវ បាន នាំ ចូល ទៅ ក្នុង ការ សន្ទនា ជាមួយ ហាង របស់ អ្នក ដោយ ផ្ទាល់។ ការ សន្ទនា នោះ បើក ភ្លាម នៅ ក្នុង កម្មវិធី ដែល គេ កំពុង ប្រើ ស្រាប់ ហើយ សារ ស្វាគមន៍ ដែល អ្នក សរសេរ ទុក មុន នឹង លេច ឡើង ជា ជួរ ដំបូង។ អ្នក ទទួល សារ នោះ នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ ដដែល ដែល អ្នក ប្រើ រាល់ ថ្ងៃ។

ខុស ពី ការ ចុច ទៅ គេហទំព័រ ដែល តម្រូវ ឲ្យ មនុស្ស ចេញ ពី Facebook រង់ ចាំ ទំព័រ ដំណើរ ការ រួច រក ប៊ូតុង ទិញ ខ្លួន ឯង ការ ចុច ទៅ សារ បញ្ចប់ ដំណើរ នោះ ត្រឹម ជំហាន តែ មួយ។ មនុស្ស នៅ ក្នុង កម្មវិធី ដដែល គេ មិន ចាំ បាច់ បញ្ចូល អាសយដ្ឋាន គេ មិន ចាំ បាច់ បង្កើត គណនី ថ្មី ហើយ គេ ក៏ មិន ចាំ បាច់ ជឿ លើ ទំព័រ បង់ ប្រាក់ ដែល គេ មិន ធ្លាប់ ឃើញ ដែរ។

ចំណុច ទី បី ដែល ត្រូវ ចាំ ៖ សម្រាប់ ការ ផ្សាយ ប្រភេទ នេះ អ្វី ដែល Facebook រាប់ ជា លទ្ធផល គឺ ការ សន្ទនា ដែល បាន ចាប់ ផ្តើម មិន មែន ការ លក់ ទេ។ នេះ ជា ឫស គល់ នៃ ការ យល់ ច្រឡំ ធំ បំផុត ដែល យើង នឹង ដោះ ស្រាយ នៅ ផ្នែក ក្រោយ ៖ លេខ ដែល Facebook បង្ហាញ អ្នក និង លេខ ដែល ចូល ក្នុង ហោប៉ៅ អ្នក មិន ដូច គ្នា ទេ បើ អ្នក មិន រៀប ចំ អ្វី បន្ថែម។

ឈ្មោះ ផ្លូវ ការ និង ឈ្មោះ ដែល គេ ហៅ គ្នា

នៅ ក្នុង ឯកសារ ផ្លូវ ការ របស់ Meta ការ ផ្សាយ ប្រភេទ នេះ មាន ឈ្មោះ ថា ads that click to message គឺ ការ ផ្សាយ ដែល ចុច ទៅ សារ។ ចំណែក អ្នក ធ្វើ ទី ផ្សាយ និង ក្រុម ហ៊ុន សេវា កម្ម ភាគ ច្រើន ហៅ វា ថា Messenger Ads ឬ Click to Messenger។ ពាក្យ ទាំង នេះ សំដៅ ដល់ រឿង ដដែល ហើយ អ្នក នឹង ឃើញ ទាំង ពីរ លាយ គ្នា នៅ ក្នុង ក្រុម Facebook ខ្មែរ ដែល និយាយ ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម។

ហេតុ អ្វី ត្រូវ ដឹង ឈ្មោះ ផ្លូវ ការ? ព្រោះ ពេល អ្នក ចូល ទៅ ក្នុង Ads Manager ដើម្បី រៀប ចំ អ្នក នឹង មិន ឃើញ ពាក្យ « Messenger Ads » នៅ ទី ណា ទេ។ អ្នក នឹង ឃើញ គោល បំណង មួយ ឈ្មោះ ថា Engagement ឬ Sales រួច នៅ ខាង ក្នុង ទើប មាន ជម្រើស ទី តាំង បញ្ជូន ឈ្មោះ Messaging apps។ អ្នក ដែល រក ពាក្យ Messenger Ads ដោយ ផ្ទាល់ តែង តែ វង្វេង នៅ ជំហាន នេះ រួច សន្និដ្ឋាន ខុស ថា គណនី របស់ ខ្លួន គ្មាន មុខ ងារ នេះ។

គោល ដៅ បី កន្លែង ៖ Messenger, Instagram Direct និង WhatsApp

ការ ផ្សាយ ដែល ចុច ទៅ សារ អាច បញ្ជូន មនុស្ស ទៅ កាន់ ទី តាំង បី ខុស ៗ គ្នា ហើយ Meta សរសេរ បញ្ជី នេះ ចេញ ជា ផ្លូវ ការ ៖ Messenger, Instagram Direct និង WhatsApp។ អ្នក ជ្រើស ទី តាំង ណា មួយ ឬ ជ្រើស ច្រើន ជាង មួយ ក្នុង ពេល តែ មួយ ក៏ បាន ដែរ។ រឿង សំខាន់ ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន មិន ដឹង គឺ ថា ទី តាំង ដែល អ្នក ជ្រើស ប៉ះ ពាល់ ដល់ កន្លែង ដែល ការ ផ្សាយ របស់ អ្នក អាច លេច ឡើង ៖ ជម្រើស ខ្លះ បើក ទូលាយ ជាង ជម្រើស ខ្លះ ទៀត។

សម្រាប់ ហាង នៅ កម្ពុជា ជម្រើស ស្ទើរ តែ ជានិច្ច គឺ Messenger។ មូល ហេតុ សាមញ្ញ ណាស់ ៖ Messenger ជា កម្មវិធី ដែល អតិថិជន បើក ស្រាប់ រាល់ ថ្ងៃ ហើយ ជា កន្លែង ដែល គេ ធ្លាប់ ទិញ អ្វី ៗ ពី មុន មក រួច ហើយ។ Instagram Direct សម ជាង សម្រាប់ ហាង ម៉ូដ ហាង គ្រឿង សម្អាង និង ហាង កាហ្វេ ដែល មាន គណនី Instagram រស់ រវើក។ ចំណែក WhatsApp នៅ កម្ពុជា មិន សូវ មាន អ្នក ប្រើ សម្រាប់ ការ ទិញ លក់ ប្រចាំ ថ្ងៃ ដូច ប្រទេស ជិត ខាង ខ្លះ ទេ ដូច្នេះ ភាគ ច្រើន វា មិន មែន ជា ជម្រើស ដំបូង ឡើយ។

ចំណុច ត្រូវ ប្រយ័ត្ន ៖ បើ អ្នក ជ្រើស ទី តាំង ច្រើន ក្នុង ពេល តែ មួយ ថវិកា របស់ អ្នក នឹង ត្រូវ ចែក ទៅ តាម ទី តាំង ទាំង នោះ ដោយ ផ្អែក លើ លទ្ធភាព ដែល ការ សន្ទនា នឹង កើត ឡើង។ ជា ភាសា ធម្មតា គឺ ៖ Facebook នឹង យក លុយ ទៅ ចាក់ ត្រង់ កន្លែង ដែល វា គិត ថា មនុស្ស នឹង ឆ្លើយ ច្រើន ជាង គេ។ បើ អ្នក មិន ទាន់ ស៊ាំ សូម ចាប់ ផ្តើម ដោយ ទី តាំង តែ មួយ ដើម្បី ឲ្យ លេខ ដែល អ្នក អាន ងាយ យល់។

ខុស ពី ការ ចុច ទៅ គេហទំព័រ ត្រង់ ណា ខ្លះ

ភាព ខុស គ្នា ធំ បំផុត មិន មែន នៅ ត្រង់ បច្ចេក ទេស ទេ ៖ វា នៅ ត្រង់ អ្នក ណា ជា អ្នក ធ្វើ ការ បន្ត។ ពេល អ្នក បញ្ជូន មនុស្ស ទៅ គេហទំព័រ គេហទំព័រ ជា អ្នក លក់ ជំនួស អ្នក ៖ វា បង្ហាញ រូប វា បង្ហាញ តម្លៃ វា ទទួល ការ បញ្ជា ទិញ ហើយ វា ធ្វើ ការ ២៤ ម៉ោង។ ពេល អ្នក បញ្ជូន មនុស្ស ទៅ ប្រអប់ សារ អ្នក ជា អ្នក លក់ ហើយ ហាង បើក តែ ពេល ដែល អ្នក អាន សារ ប៉ុណ្ណោះ។

នេះ ជា ហេតុ ផល ដែល យើង នឹង ចំណាយ ផ្នែក មួយ ទាំង មូល នៅ ខាង ក្រោម ដើម្បី និយាយ ពី ល្បឿន ឆ្លើយ និង ការ ចែក វេន។ ការ ចាក់ លុយ ឲ្យ សារ ចូល ច្រើន ខណៈ ដែល គ្មាន នរណា អាន សារ ក្នុង រយៈ ពេល ប្រាំមួយ ម៉ោង គឺ ដូច ជា ការ បើក ភ្លើង ហាង ទុក ចោល ដោយ គ្មាន អ្នក លក់ នៅ ក្នុង នោះ។ លុយ ចេញ ដដែល តែ គ្មាន នរណា ទទួល ភ្ញៀវ ទេ។

ភាព ខុស គ្នា ទី ពីរ គឺ អ្វី ដែល នៅ សល់ បន្ទាប់ ពី ការ សន្ទនា ចប់។ គេហទំព័រ ទុក ដាន ជា កំណត់ ត្រា ៖ អ្នក ដឹង ថា អ្នក ណា មើល ទំព័រ ណា អ្នក ណា ដាក់ ចូល កន្ត្រក អ្នក ណា បង់ ប្រាក់។ ប្រអប់ សារ ទុក ដាន ជា អត្ថបទ ដែល គ្មាន រូប រាង ៖ វា ជា ការ សន្ទនា រាប់ រយ ដែល លាយ ឡំ គ្នា ហើយ គ្មាន នរណា រាប់ ជំនួស អ្នក ទេ។ ការងារ រាប់ នោះ ត្រូវ តែ មាន ប្រព័ន្ធ ហើយ យើង នឹង ដាក់ ប្រព័ន្ធ ស្លាក ជូន នៅ ផ្នែក ទី ប្រាំ ពីរ។

ភាព ខុស គ្នា ទី បី គឺ តម្លៃ។ តាម បទ ពិសោធន៍ ធ្វើ ការ ជាមួយ ហាង តូច ការ ផ្សាយ ដែល សុំ ឲ្យ មនុស្ស ផ្ញើ សារ ជា ធម្មតា ទទួល បាន សកម្មភាព ច្រើន ជាង ការ ផ្សាយ ដែល សុំ ឲ្យ មនុស្ស ចាក ចេញ ទៅ គេហទំព័រ ព្រោះ ការ ផ្ញើ សារ ជា ចលនា តូច ជាង។ តែ សូម កុំ យក ប្រយោគ នេះ ធ្វើ ជា លេខ ធានា ៖ វា ជា ការ សង្កេត មិន មែន ជា លទ្ធផល ស្រាវជ្រាវ ដែល មាន តួ លេខ ទេ។ ការ ពិត ចំពោះ ហាង របស់ អ្នក ត្រូវ វាស់ ដោយ ខ្លួន អ្នក ផ្ទាល់។

ហេតុ អ្វី នៅ កម្ពុជា « ការ បញ្ជា ទិញ » ស្មើ នឹង « ការ ផ្ញើ សារ »

ហាង ស្ថិត នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ មិន មែន នៅ លើ គេហទំព័រ

បើ អ្នក សួរ ម្ចាស់ ហាង តូច នៅ ភ្នំពេញ ថា « ហាង បង នៅ ឯ ណា » ចម្លើយ ជា ញឹក ញាប់ គឺ ឈ្មោះ Page មួយ។ Page នោះ មាន រូប ទំនិញ មាន តម្លៃ សរសេរ ក្នុង ចំណង ជើង រូប មាន លេខ ទូរស័ព្ទ និង មាន ប៊ូតុង ផ្ញើ សារ។ គ្រប់ អ្វី ដែល ហាង មួយ ត្រូវការ ដើម្បី លក់ សុទ្ធ តែ នៅ ទី នោះ ហើយ ការ ចំណាយ ដើម្បី រក្សា វា ស្មើ សូន្យ។

ក្នុង បរិបទ បែប នេះ ការ ណែ នាំ ដែល ថា « ត្រូវ មាន គេហទំព័រ ជា មុន សិន ទើប ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម បាន » គឺ ជា ការ ណែ នាំ ដែល បក ស្រាយ មក ពី បរិបទ ផ្សេង។ វា មិន ខុស ទាំង ស្រុង ទេ តែ វា មិន មែន ជា ជំហាន ដំបូង សម្រាប់ ហាង ដែល ទើប ចាប់ ផ្តើម នៅ ទី នេះ ឡើយ។ ជំហាន ដំបូង គឺ ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា កើត ឡើង ឲ្យ បាន ច្រើន និង ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា នោះ បញ្ចប់ ដោយ ការ ទិញ។

ការ បង់ ប្រាក់ ក៏ កើត ក្នុង ការ សន្ទនា ដែរ

នៅ ប្រទេស ដែល ការ បង់ ប្រាក់ តាម កាត ជា រឿង ធម្មតា ការ លក់ បញ្ចប់ នៅ លើ ទំព័រ បង់ ប្រាក់។ នៅ កម្ពុជា វា បញ្ចប់ នៅ ក្នុង ការ សន្ទនា ៖ អ្នក លក់ ផ្ញើ រូប QR អតិថិជន បើក កម្មវិធី ធនាគារ ស្កេន បញ្ចូល ចំនួន ទឹក ប្រាក់ រួច ថត អេក្រង់ ការ ផ្ទេរ ប្រាក់ ផ្ញើ ត្រឡប់ មក វិញ ជា ភស្តុតាង។ ជំហាន ចុង ក្រោយ នេះ សំខាន់ ណាស់ ៖ ភស្តុតាង នៃ ការ ទិញ ក៏ ជា សារ មួយ ដែរ។

ដូច្នេះ ប្រអប់ សារ របស់ អ្នក មិន មែន ជា កន្លែង ជជែក ទេ ៖ វា ជា ទាំង តូប លក់ ទាំង ម៉ាស៊ីន គិត លុយ និង ទាំង សៀវភៅ កត់ ត្រា ក្នុង ពេល តែ មួយ។ ការ យល់ ដឹង នេះ ផ្លាស់ ប្តូរ របៀប ដែល អ្នក គួរ រៀប ចំ វា ទាំង ស្រុង ហើយ វា ក៏ ពន្យល់ ថា ហេតុ អ្វី ការ ទុក សារ ចោល មួយ យប់ ថ្លៃ ជាង ការ បិទ ហាង មួយ យប់ ដែរ ៖ ហាង បិទ គេ ដឹង ថា បិទ តែ សារ ដែល មិន ឆ្លើយ គេ គិត ថា អ្នក មិន យក ចិត្ត ទុក ដាក់។

ការ ដឹក ជញ្ជូន ត្រូវ ព្រម ព្រៀង ជា ពាក្យ

រឿង មួយ ទៀត ដែល ធ្វើ ឲ្យ ការ លក់ នៅ កម្ពុជា ជាប់ នឹង ការ សន្ទនា គឺ ការ ដឹក ជញ្ជូន។ អតិថិជន មិន សួរ ត្រឹម « ថ្លៃ ដឹក ប៉ុន្មាន » ទេ ៖ គេ សួរ ថា ដឹក ដល់ ផ្ទះ ឬ ដល់ ការិយាល័យ ក្រុមហ៊ុន ដឹក ជញ្ជូន គេ សួរ ថា បើ គេ មិន នៅ ផ្ទះ តើ ត្រូវ ធ្វើ ដូច ម្តេច គេ សួរ ថា បង់ លុយ មុន ឬ បង់ ពេល ទទួល ទំនិញ។ សំណួរ ទាំង នេះ គ្មាន ទំព័រ ណា មួយ ឆ្លើយ ជំនួស បាន ទេ ព្រោះ ចម្លើយ ផ្លាស់ ប្តូរ តាម មនុស្ស ម្នាក់ ៗ។

ដូច្នេះ ការ បញ្ជូន មនុស្ស ទៅ គេហទំព័រ ដែល មាន តែ ប៊ូតុង « បន្ថែម ចូល កន្ត្រក » ជា ញឹក ញាប់ ធ្វើ ឲ្យ ការ លក់ រអាក់ រអួល ជាង ការ បញ្ជូន គេ ចូល ប្រអប់ សារ ដែល អ្នក អាច ឆ្លើយ សំណួរ ទាំង នេះ ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ វិនាទី។ គេហទំព័រ មាន តម្លៃ របស់ វា ហើយ នៅ ពេល ហាង ធំ ឡើង វា ក្លាយ ជា ការ ចាំ បាច់ ៖ តែ វា ជា ជំហាន ក្រោយ មិន មែន ជា លក្ខខណ្ឌ ដើម្បី ចាប់ ផ្តើម ទេ។

ដូច្នេះ គោល បំណង ត្រូវ ជា « សារ » មិន មែន « ចូល មើល គេហទំព័រ »

ចំណុច នេះ គឺ ជា ការ សម្រេច ចិត្ត តែ មួយ ដែល សំខាន់ ជាង គេ ក្នុង អត្ថបទ ទាំង មូល។ ពេល អ្នក បង្កើត យុទ្ធនា ការ ថ្មី Facebook សួរ អ្នក ថា ចង់ បាន អ្វី។ បើ អ្នក ឆ្លើយ « ចរាចរ ចូល គេហទំព័រ » ប្រព័ន្ធ នឹង ទៅ រក មនុស្ស ដែល មាន ទម្លាប់ ចុច តំណ ចេញ ទៅ ក្រៅ។ បើ អ្នក ឆ្លើយ « សារ » ប្រព័ន្ធ នឹង ទៅ រក មនុស្ស ដែល មាន ទម្លាប់ បើក ការ សន្ទនា ជាមួយ អាជីវកម្ម។

មនុស្ស ពីរ ក្រុម នេះ មិន ដូច គ្នា ទេ ហើយ អ្នក មិន អាច បញ្ឆោត ប្រព័ន្ធ បាន ដោយ ការ ជ្រើស គោល បំណង មួយ រួច សង្ឃឹម បាន លទ្ធផល មួយ ទៀត ឡើយ។ ការ ជ្រើស ខុស នៅ ជំហាន ដំបូង គឺ ជា មូល ហេតុ ទូទៅ បំផុត ដែល ម្ចាស់ ហាង និយាយ ថា « ខ្ញុំ ចាក់ លុយ ហើយ តែ គ្មាន នរណា ផ្ញើ សារ មក »។ ការ ផ្សាយ ដំណើរ ការ ធម្មតា ៖ វា គ្រាន់ តែ ដំណើរ ការ ទៅ រក អ្វី ផ្សេង ពី អ្វី ដែល អ្នក ចង់ បាន។

បើ អ្នក ធ្លាប់ អាន អត្ថបទ របស់ យើង ស្តី ពី ភាព ខុស គ្នា រវាង ប៊ូតុង Boost និង Ads Manager អ្នក នឹង ចាំ ថា ប៊ូតុង Boost ក៏ អាច ជ្រើស ឲ្យ លទ្ធផល ជា សារ បាន ដែរ។ វា ពិត ណាស់ ហើយ សម្រាប់ ការ ចាប់ ផ្តើម វា គ្រប់ គ្រាន់។ អ្វី ដែល Ads Manager ឲ្យ បន្ថែម គឺ ទី តាំង បញ្ជូន ច្បាស់ លាស់ ទម្រង់ សារ ដែល រៀប ចំ បាន វែង ជាង និង លទ្ធភាព បែង ចែក ក្រុម មនុស្ស ជា ច្រើន ដើម្បី ប្រៀប ធៀប។ អត្ថបទ នេះ សរសេរ តាម ផ្លូវ Ads Manager ព្រោះ វា ជា ផ្លូវ ដែល នៅ ជាប់ បាន យូរ ជាង។

រៀប ចំ យុទ្ធនា ការ ចុច ទៅ សារ ជា ជំហាន

អ្វី ខ្លះ ដែល ត្រូវ មាន ជា មុន

មុន បើក Ads Manager សូម ពិនិត្យ បញ្ជី បួន ជួរ នេះ ជា មុន សិន។ បើ ជួរ ណា មួយ ខ្វះ អ្នក នឹង ជាប់ គាំង នៅ ពាក់ កណ្តាល ផ្លូវ ហើយ ត្រូវ ចាប់ ផ្តើម ឡើង វិញ ៖ ទី មួយ Page ដែល មាន រូប មាន ការ ពិពណ៌នា ខ្លី និង មាន ព័ត៌មាន ទំនាក់ ទំនង។ ទី ពីរ គណនី ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល ស្ថិត ក្នុង Business Manager ជាមួយ Page នោះ។ ទី បី មធ្យោបាយ បង់ ប្រាក់ ដែល ដំណើរ ការ បាន ជា ធម្មតា ជា កាត ធនាគារ ក្នុង ស្រុក។ ទី បួន មនុស្ស ម្នាក់ ដែល ទទួល ខុស ត្រូវ អាន សារ ក្នុង ម៉ោង ណា ច្បាស់ លាស់។

ជួរ ទី បួន ជា ជួរ ដែល គេ ភ្លេច ញឹក ញាប់ បំផុត ហើយ វា ជា ជួរ ដែល ថ្លៃ បំផុត បើ ខ្វះ។ សូម កុំ បើក យុទ្ធនា ការ នៅ ថ្ងៃ ដែល អ្នក ដឹង ស្រាប់ ថា ខ្លួន នឹង រវល់ ដល់ ថ្ងៃ ក្រោយ។ ការ ចាក់ លុយ ចូល ខណៈ គ្មាន នរណា ឆ្លើយ មិន មែន ត្រឹម តែ ខាត លុយ ទេ ៖ វា ក៏ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន ដែល ធ្លាប់ ចាប់ អារម្មណ៍ ចាក ចេញ ដោយ មិន ត្រឡប់ មក វិញ ដែរ។

ប្រាំមួយ ជំហាន នៅ ក្នុង Ads Manager

ជំហាន ១ ៖ បង្កើត យុទ្ធនា ការ ថ្មី។ ជ្រើស គោល បំណង ដែល មាន ជម្រើស សារ នៅ ខាង ក្នុង។ បើ អ្នក ទើប ចាប់ ផ្តើម សូម ជ្រើស គោល បំណង ដែល ផ្តោត លើ ការ បង្កើត ការ សន្ទនា ៖ វា ជា ផ្លូវ ត្រង់ បំផុត ហើយ ជា ផ្លូវ ដែល តម្រូវ ការ ទិន្នន័យ តិច បំផុត ដើម្បី ចាប់ ផ្តើម រៀន។

ជំហាន ២ ៖ ជ្រើស ទី តាំង បញ្ជូន។ នៅ កម្រិត ក្រុម ការ ផ្សាយ អ្នក នឹង ឃើញ បញ្ជី ទី តាំង។ ជ្រើស Messenger បើ អ្នក លក់ តាម Page។ បើ Page និង គណនី Instagram របស់ អ្នក ភ្ជាប់ គ្នា ស្រាប់ ហើយ អ្នក អាច សាក ល្បង Instagram Direct ជា ក្រុម ការ ផ្សាយ ដាច់ ដោយ ឡែក ដើម្បី ប្រៀប ធៀប។

ជំហាន ៣ ៖ កំណត់ ក្រុម មនុស្ស។ ត្រង់ នេះ ច្បាប់ ដដែល នឹង អ្វី ដែល យើង បាន សរសេរ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី ការ កំណត់ គោល ដៅ អតិថិជន នៅ លើ Facebook Ads ៖ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ទី តាំង ភូមិ សាស្ត្រ ដែល អ្នក ដឹក ដល់ ពិត ប្រាកដ រួច បន្ថែម ចំណង់ ចំណូល ចិត្ត តែ ពីរ ឬ បី ប៉ុណ្ណោះ។ កុំ បិទ ក្រុម ឲ្យ តូច ពេក តាំង ពី ថ្ងៃ ដំបូង។

ជំហាន ៤ ៖ សរសេរ ទម្រង់ សារ។ នេះ ជា ជំហាន ដែល មនុស្ស ភាគ ច្រើន ធ្វើ លឿន ពេក។ ទម្រង់ សារ គឺ ជា អ្វី ដែល អតិថិជន ឃើញ ភ្លាម ពេល ប្រអប់ សន្ទនា បើក ហើយ វា កំណត់ ថា គេ នឹង ឆ្លើយ ឬ បិទ ចោល។ យើង នឹង និយាយ លម្អិត នៅ ផ្នែក បន្ទាប់។

ជំហាន ៥ ៖ រៀប ចំ រូប និង អត្ថបទ ការ ផ្សាយ។ ច្បាប់ តែ មួយ ដែល ត្រូវ ចាំ ៖ រូប ត្រូវ បង្ហាញ ទំនិញ ឲ្យ ច្បាស់ ហើយ អត្ថបទ ត្រូវ បញ្ចប់ ដោយ ការ អញ្ជើញ ឲ្យ ផ្ញើ សារ។ បើ អ្នក សរសេរ « ទូរស័ព្ទ មក លេខ នេះ » នៅ ក្នុង ការ ផ្សាយ ដែល មាន គោល ដៅ ជា សារ អ្នក កំពុង ប្រយុទ្ធ ជាមួយ ខ្លួន ឯង។

ជំហាន ៦ ៖ កំណត់ ថវិកា រួច បើក ដំណើរ ការ។ ថវិកា ចាប់ ផ្តើម ដែល ប្រើ ជា ទូទៅ សម្រាប់ ហាង តូច គឺ ចន្លោះ បី ទៅ ប្រាំ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ដែល ស្មើ ប្រហែល ១២.០០០ ដល់ ២០.០០០ រៀល ហើយ ទុក ឲ្យ វា ដំណើរ ការ បី ថ្ងៃ ជាប់ គ្នា។ លេខ នេះ ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម សម្រាប់ រៀន មិន មែន ជា ការ សន្យា លទ្ធផល ទេ។

ទម្រង់ សារ ស្វាគមន៍ ត្រូវ សរសេរ យ៉ាង ណា

ទម្រង់ សារ ស្វាគមន៍ មាន ការងារ តែ មួយ ៖ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន វាយ អក្សរ ឆ្លើយ។ វា មិន មែន ជា កន្លែង ណែ នាំ អំពី ហាង ទេ ហើយ វា ក៏ មិន មែន ជា កន្លែង ដាក់ បញ្ជី តម្លៃ ទាំង អស់ ដែរ។ សារ ស្វាគមន៍ ដែល វែង ពេក ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន អាន មិន ចប់ រួច បិទ ចោល ព្រោះ គេ បើក វា នៅ ពេល ដែល គេ កំពុង ធ្វើ រឿង ផ្សេង។

រូប រាង ដែល ដំណើរ ការ ជា ទូទៅ មាន បី ជួរ ៖ ជួរ ទី មួយ ស្វាគមន៍ ខ្លី និង ប្រាប់ ឈ្មោះ ហាង។ ជួរ ទី ពីរ សំណួរ តែ មួយ ដែល ងាយ ឆ្លើយ។ ជួរ ទី បី ជម្រើស ចម្លើយ ដែល អតិថិជន ចុច បាន ដោយ មិន បាច់ វាយ អក្សរ។ ជម្រើស ចុច នេះ សំខាន់ ណាស់ នៅ កម្ពុជា ព្រោះ ការ វាយ អក្សរ ខ្មែរ លើ ទូរស័ព្ទ យឺត ជាង ការ ចុច ច្រើន។

ឧទាហរណ៍ មួយ ដែល អាច យក ទៅ ប្រើ បាន ភ្លាម ៖ « សួស្តី បង! ហាង យើង នៅ ភ្នំពេញ ដឹក ដល់ គ្រប់ ខេត្ត។ បង ចង់ ដឹង អំពី ទំនិញ មួយ ណា? » រួច ដាក់ ជម្រើស បី ៖ « តម្លៃ និង ពណ៌ », « ថ្លៃ ដឹក ទៅ ខេត្ត », « មាន ស្តុក ឬ អត់ »។ អតិថិជន ចុច មួយ ក្នុង បី នោះ ហើយ ការ សន្ទនា ចាប់ ផ្តើម ដោយ អ្នក ដឹង ស្រាប់ ថា គេ ចង់ បាន អ្វី។

ចំណុច ដែល ត្រូវ ជៀស វាង ៖ កុំ សរសេរ សារ ស្វាគមន៍ ដែល ចាប់ ផ្តើម ដោយ « សូម រង់ ចាំ បន្តិច » ។ វា ជា ប្រយោគ ដែល ប្រាប់ អតិថិជន ថា គ្មាន នរណា នៅ ទី នេះ ទេ ហើយ វា បង្កើត ការ រំពឹង ចិត្ត អាក្រក់ តាំង ពី វិនាទី ទី មួយ។ បើ អ្នក ពិត ជា មិន អាច ឆ្លើយ ភ្លាម បាន សូម ប្រាប់ ម៉ោង ជាក់ លាក់ ជំនួស វិញ។

បួន កំហុស ពេល រៀប ចំ លើក ដំបូង

កំហុស ទី មួយ ៖ ជ្រើស គោល បំណង ខុស។ យើង បាន និយាយ រួច ហើយ តែ វា កើត ឡើង ញឹក ញាប់ ណាស់ ដូច្នេះ វា សម នឹង ត្រូវ និយាយ ពីរ ដង។ បើ លទ្ធផល ដែល អ្នក ចង់ បាន ជា សារ សូម ជ្រើស សារ។

កំហុស ទី ពីរ ៖ បញ្ជូន ទៅ ទី តាំង ដែល អ្នក មិន បាន បើក មើល។ មាន ហាង ខ្លះ ជ្រើស Instagram Direct ទាំង ដែល គ្មាន នរណា ក្នុង ក្រុម បើក Instagram សោះ។ សារ ចូល រួច ដេក នៅ ទី នោះ រាប់ ថ្ងៃ។ ជ្រើស តែ ទី តាំង ដែល អ្នក ពិត ជា មើល រាល់ ថ្ងៃ។

កំហុស ទី បី ៖ ដាក់ លេខ ទូរស័ព្ទ ធំ ៗ នៅ លើ រូប។ នៅ ពេល អ្នក ចង់ បាន សារ រាល់ ជម្រើស ផ្សេង ដែល អ្នក ដាក់ លើ រូប នឹង ទាញ មនុស្ស ចេញ ពី ផ្លូវ ដែល អ្នក កំពុង វាស់។ បើ គេ ទូរស័ព្ទ មក ការ លក់ នោះ នឹង មិន ត្រូវ បាន រាប់ នៅ ក្នុង លេខ ណា មួយ ឡើយ។

កំហុស ទី បួន ៖ ប្តូរ រូប និង អត្ថបទ រាល់ ថ្ងៃ។ ការ ផ្សាយ ត្រូវ ការ ពេល ដើម្បី រក ក្រុម មនុស្ស ដែល ត្រូវ។ បើ អ្នក ប្តូរ រាល់ ថ្ងៃ អ្នក កំពុង តែ ចាប់ ផ្តើម ដំណើរ រៀន ឡើង វិញ រាល់ ថ្ងៃ ដែរ។ ទុក ឲ្យ វា ដំណើរ ការ យ៉ាង តិច បី ថ្ងៃ មុន នឹង សម្រេច ចិត្ត អ្វី មួយ។

សំណួរ បី ដែល ត្រូវ សួរ ក្នុង សារ ដំបូង

ហេតុ អ្វី សំណួរ សំខាន់ ជាង ការ ស្វាគមន៍

ការ ស្វាគមន៍ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន មាន អារម្មណ៍ ល្អ តែ សំណួរ ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា រំកិល ទៅ មុខ។ ភាព ខុស គ្នា រវាង ហាង ដែល ឆ្លើយ សារ រាប់ រយ រួច លក់ បាន តិច និង ហាង ដែល ឆ្លើយ សារ តិច ជាង តែ លក់ បាន ច្រើន ជា ញឹក ញាប់ ស្ថិត នៅ ត្រង់ ចំណុច នេះ ៖ ក្រុម ទី ពីរ ដឹង ថា អតិថិជន ត្រូវការ អ្វី តាំង ពី សារ ទី ពីរ ចំណែក ក្រុម ទី មួយ នៅ តែ ឆ្លើយ « បាទ មាន ចាស » រហូត ដល់ សារ ទី ដប់។

សំណួរ ល្អ មាន លក្ខណៈ បី យ៉ាង ៖ វា ខ្លី វា មាន ចម្លើយ ជាក់ លាក់ និង វា នាំ ទៅ រក ជំហាន បន្ទាប់ ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ។ សំណួរ ដែល សួរ ថា « បង ត្រូវការ ជំនួយ អ្វី ដែរ » មិន មាន លក្ខណៈ ណា មួយ ក្នុង បី នេះ ទេ ព្រោះ វា ផ្ទេរ ការងារ គិត ត្រឡប់ ទៅ អតិថិជន វិញ។

សំណួរ ទី ១ ៖ ទំនិញ មួយ ណា ដែល បង មើល

សំណួរ នេះ មើល ទៅ ដូច ជា ធម្មតា តែ វា ដោះ ស្រាយ បញ្ហា ធំ មួយ ៖ អតិថិជន ដែល មក ពី ការ ផ្សាយ ជា ញឹក ញាប់ ភ្លេច ថា គេ ចុច លើ រូប មួយ ណា។ គេ អូស មើល ការ ផ្សាយ រាប់ សិប ក្នុង មួយ នាទី ដូច្នេះ ពេល ប្រអប់ សន្ទនា បើក គេ ត្រូវ ការ ការ រំឭក។ បើ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក អាច ភ្ជាប់ ឈ្មោះ ទំនិញ ទៅ នឹង ការ ផ្សាយ នីមួយ ៗ បាន កាន់ តែ ប្រសើរ។

វិធី ធ្វើ ដ៏ សាមញ្ញ ៖ សម្រាប់ រាល់ ការ ផ្សាយ មួយ សូម សរសេរ ទម្រង់ សារ ស្វាគមន៍ ដាច់ ដោយ ឡែក ដែល និយាយ ឈ្មោះ ទំនិញ នោះ ចេញ មក ត្រង់ ៗ។ ការងារ នេះ ចំណាយ ពេល បន្ថែម ប្រហែល ដប់ នាទី ក្នុង មួយ ការ ផ្សាយ តែ វា កាត់ បន្ថយ ការ ឆ្លើយ ទៅ វិញ ទៅ មក ដែល គ្មាន ន័យ ចេញ បាន ច្រើន ជួរ។

សំណួរ ទី ២ ៖ ដឹក ទៅ ខេត្ត ណា

សំណួរ នេះ មាន គោល បំណង ពីរ ក្នុង ពេល តែ មួយ។ គោល បំណង ទី មួយ ជា ការ ជូន ព័ត៌មាន ៖ អ្នក ត្រូវ ដឹង ថ្លៃ ដឹក មុន នឹង ប្រាប់ តម្លៃ សរុប។ គោល បំណង ទី ពីរ ជា ការ ត្រង ៖ អតិថិជន ដែល ឆ្លើយ ឈ្មោះ ខេត្ត បាន ភ្លាម គឺ ជា អតិថិជន ដែល កំពុង គិត ដល់ ការ ដឹក ជញ្ជូន ពិត ប្រាកដ មិន មែន ត្រឹម តែ មើល លេង ទេ។

ចម្លើយ ចំពោះ សំណួរ នេះ ក៏ ប្រាប់ អ្នក អំពី ថ្លៃ ដើម នៃ ការ លក់ នោះ ដែរ។ បើ ថ្លៃ ដឹក ទៅ ខេត្ត ឆ្ងាយ ស្មើ នឹង ចំណេញ របស់ អ្នក អ្នក អាច សម្រេច ចិត្ត ដោយ ដឹង ខ្លួន ថា គួរ ស្នើ ការ បញ្ជា ទិញ ធំ ជាង ឬ គួរ ប្រាប់ ថ្លៃ ដឹក ឲ្យ ច្បាស់ តាំង ពី ដំបូង។

សំណួរ ទី ៣ ៖ ត្រូវការ ពេល ណា

សំណួរ ចុង ក្រោយ នេះ ជា សំណួរ ដែល ហាង តូច ភ្លេច ញឹក ញាប់ បំផុត ហើយ វា ជា សំណួរ ដែល បង្ហាញ កម្រិត ចង់ បាន ច្បាស់ ជាង គេ។ អតិថិជន ដែល ឆ្លើយ ថា « ត្រូវការ ថ្ងៃ ស្អែក ព្រោះ មាន ពិធី » គឺ ជា អតិថិជន ដែល ត្រូវ ឆ្លើយ មុន គេ។ អតិថិជន ដែល ឆ្លើយ ថា « គ្រាន់ តែ សួរ មើល សិន » ក៏ មិន មែន ជា អតិថិជន អាក្រក់ ដែរ ៖ គេ គ្រាន់ តែ មិន ទាន់ ដល់ ពេល ហើយ អ្នក ត្រូវ រៀប ចំ ការ ត្រឡប់ ទៅ រក គេ ជា ក្រោយ។

ការ ដឹង ចម្លើយ នេះ ជួយ អ្នក ចែក ពេល វេលា។ នៅ ថ្ងៃ ដែល សារ ចូល ច្រើន ជាង អ្វី ដែល អ្នក ឆ្លើយ ទាន់ អ្នក មិន គួរ ឆ្លើយ តាម លំដាប់ ចូល ទេ ៖ អ្នក គួរ ឆ្លើយ អ្នក ដែល ប្រញាប់ មុន។ នេះ ជា ការ សម្រេច ចិត្ត តូច មួយ ដែល ផ្លាស់ ប្តូរ លទ្ធផល ចុង ខែ ច្រើន ជាង អ្វី ដែល មនុស្ស គិត។

អ្វី ដែល មិន គួរ សួរ ក្នុង សារ ដំបូង

កុំ សុំ លេខ ទូរស័ព្ទ នៅ សារ ទី មួយ។ វា ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន ដក ថយ ព្រោះ គេ មិន ទាន់ ដឹង ថា គេ ចង់ ទិញ ឬ អត់ ផង។ លេខ ទូរស័ព្ទ ជា រឿង ដែល ត្រូវ សុំ នៅ ពេល ព្រម ព្រៀង គ្នា រួច ហើយ ដើម្បី ដឹក ជញ្ជូន។

កុំ សុំ ឲ្យ គេ ចែក រំលែក ការ ផ្សាយ ឬ ចុច ចូល ចិត្ត Page ជា ការ ដោះ ដូរ។ សកម្មភាព ទាំង នោះ មិន នាំ ការ លក់ មក ទេ ហើយ វា ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា វិល ចេញ ពី ផ្លូវ។ កុំ ផ្ញើ បញ្ជី តម្លៃ វែង ជា រូប ដែល អាន មិន ច្បាស់ ៖ ឆ្លើយ តម្លៃ តែ ទំនិញ ដែល គេ សួរ ជា អក្សរ ធម្មតា។

ហើយ ចុង ក្រោយ ៖ កុំ សួរ សំណួរ ច្រើន ជាង មួយ ក្នុង សារ តែ មួយ។ សារ ដែល មាន សំណួរ បី ជា ធម្មតា ទទួល បាន ចម្លើយ តែ មួយ ហើយ អ្នក ត្រូវ សួរ ម្តង ទៀត ដដែល។ សួរ មួយ ៗ តាម លំដាប់ លឿន ជាង។

ល្បឿន ឆ្លើយ ៖ រក្សា ការ លក់ បាន ប៉ុន្មាន នាទី

អ្វី កើត ឡើង ខណៈ អ្នក មិន ទាន់ ឆ្លើយ

ពេល អតិថិជន ផ្ញើ សារ មក គេ មិន បាន បិទ ទូរស័ព្ទ រួច អង្គុយ រង់ ចាំ អ្នក ទេ។ គេ បន្ត អូស មើល ការ ផ្សាយ បន្ទាប់។ ក្នុង ការ អូស នោះ គេ ឃើញ ហាង ផ្សេង ដែល លក់ ទំនិញ ដូច គ្នា ហើយ គេ ផ្ញើ សារ ទៅ ហាង នោះ ដែរ។ ដល់ ពេល អ្នក បើក អាន សារ អ្នក មិន មែន កំពុង និយាយ ជាមួយ មនុស្ស ដែល ទើប សួរ ទេ ៖ អ្នក កំពុង និយាយ ជាមួយ មនុស្ស ដែល បាន ទទួល ចម្លើយ ពី កន្លែង ផ្សេង រួច ហើយ។

នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល ល្បឿន ឆ្លើយ មិន មែន ជា រឿង សុភាព ទេ ៖ វា ជា រឿង តម្លៃ។ រាល់ នាទី ដែល កន្លង ទៅ តម្លៃ នៃ សារ នោះ ធ្លាក់ ចុះ ព្រោះ អ្នក បាន បង់ លុយ ដើម្បី ទិញ វា រួច ហើយ។ ការ ចាក់ លុយ ថែម ដើម្បី ទិញ សារ ថ្មី ខណៈ សារ ចាស់ នៅ មិន ទាន់ ឆ្លើយ គឺ ជា របៀប ធ្វើ ការ ដែល ថ្លៃ ជាង គេ បំផុត។

សូម និយាយ ឲ្យ ត្រង់ អំពី លេខ ៖ អត្ថបទ នេះ មិន ដាក់ ចំនួន នាទី ជាក់ លាក់ ជា ស្តង់ដារ សម្រាប់ កម្ពុជា ទេ ព្រោះ យើង គ្មាន ការ វាស់ វែង ដែល អាច យោង បាន សម្រាប់ ទី ផ្សារ នេះ។ អ្វី ដែល យើង ដាក់ ជូន ខាង ក្រោម ជា ច្បាប់ ធ្វើ ការ ដែល ចេញ មក ពី បទ ពិសោធន៍ រៀប ចំ វេន ឆ្លើយ សារ ៖ វា ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម ដែល អ្នក ត្រូវ កែ តាម ហាង របស់ អ្នក ផ្ទាល់ បន្ទាប់ ពី វាស់ មួយ ខែ។

បួន កម្រិត នៃ ការ ឆ្លើយ

កម្រិត ទី មួយ ៖ ឆ្លើយ ក្នុង ពេល ដែល អតិថិជន នៅ តែ បើក កម្មវិធី។ នេះ ជា ស្ថាន ភាព ល្អ បំផុត។ អតិថិជន នៅ តែ គិត ពី ទំនិញ នោះ ការ សន្ទនា ដើរ ជា ជួរ ត ៗ គ្នា ហើយ ការ បញ្ជា ទិញ អាច ចប់ ក្នុង ការ សន្ទនា តែ មួយ។ បើ ហាង របស់ អ្នក អាច ធ្វើ បែប នេះ បាន ក្នុង ម៉ោង ដែល ការ ផ្សាយ ដំណើរ ការ អ្នក មិន ចាំ បាច់ អាន ផ្នែក ខាង ក្រោម នេះ ទេ។

កម្រិត ទី ពីរ ៖ ឆ្លើយ ក្នុង ម៉ោង ដដែល។ នៅ តែ ល្អ។ អតិថិជន ចាំ បាន ថា ខ្លួន ធ្លាប់ សួរ អ្វី ហើយ គេ បើក អាន ដោយ មិន ចាំ បាច់ ឲ្យ អ្នក រំឭក។ ភាគ ច្រើន នៃ ការ លក់ តាម ប្រអប់ សារ កើត ឡើង នៅ កម្រិត នេះ។

កម្រិត ទី បី ៖ ឆ្លើយ នៅ ថ្ងៃ ដដែល តែ ខុស ម៉ោង។ ចាប់ ផ្តើម ពិបាក។ សារ ដំបូង របស់ អ្នក ត្រូវ តែ រំឭក បរិបទ ៖ « សួស្តី បង ខាង លើ បង សួរ ពី ស្រោម ពណ៌ ខៀវ » ។ បើ អ្នក ឆ្លើយ ត្រឹម « បាទ » អតិថិជន ត្រូវ អូស មើល ឡើង លើ ដើម្បី ចាំ ហើយ ភាគ ច្រើន គេ មិន ធ្វើ ទេ។

កម្រិត ទី បួន ៖ ឆ្លើយ នៅ ថ្ងៃ បន្ទាប់ ឬ យូរ ជាង។ ត្រង់ នេះ សារ នោះ លែង ជា ការ លក់ ហើយ ៖ វា ក្លាយ ជា ការ ចាប់ ផ្តើម ថ្មី។ អ្នក នៅ តែ គួរ ឆ្លើយ ព្រោះ វា មិន ខាត អ្វី ទេ តែ សូម កុំ រាប់ វា ជា ការ លក់ ដែល នៅ សល់។ ជា ជាង នោះ សូម ដាក់ មនុស្ស ទាំង នេះ ចូល ទៅ ក្នុង ក្រុម ដែល អ្នក នឹង ផ្សាយ ដល់ ម្តង ទៀត ដូច ដែល យើង បាន សរសេរ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ។

ចែក វេន តាម ម៉ោង ដែល សារ ចូល មិន មែន តាម ម៉ោង ធ្វើ ការ

ហាង ជា ច្រើន ចែក វេន ឆ្លើយ សារ តាម ម៉ោង ការិយាល័យ គឺ ពី ប្រាំបី ព្រឹក ដល់ ប្រាំ ល្ងាច។ បញ្ហា គឺ អតិថិជន មិន អូស មើល Facebook តាម ម៉ោង ការិយាល័យ ទេ។ ពួក គេ អូស មើល នៅ ពេល សម្រាក ពេល ជិះ រថ យន្ត ត្រឡប់ ទៅ ផ្ទះ និង នៅ ពេល យប់ មុន គេង។

វិធី ដោះ ស្រាយ មិន ត្រូវការ ការ ស្មាន ទេ ព្រោះ លេខ មាន នៅ ក្នុង ដៃ អ្នក ស្រាប់។ បើក ប្រអប់ សារ រួច រាប់ ដោយ ដៃ ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ បួន ថ្ងៃ ថា សារ ថ្មី ចូល នៅ ម៉ោង ណា ខ្លះ។ គូស តារាង ពីរ ជួរ ៖ ម៉ោង និង ចំនួន សារ។ បន្ទាប់ មក ដាក់ មនុស្ស ឲ្យ នៅ ត្រង់ កំពូល ទាំង នោះ។ ការងារ នេះ ចំណាយ ពេល មួយ ល្ងាច ហើយ វា ជា ការ ផ្លាស់ ប្តូរ ដែល ថោក បំផុត ក្នុង អត្ថបទ ទាំង មូល។

មធ្យោបាយ ទី ពីរ ដែល ថោក ដូច គ្នា ៖ កំណត់ ពេល ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ ឲ្យ ត្រូវ នឹង វេន។ បើ គ្មាន នរណា ឆ្លើយ សារ ចាប់ ពី ដប់ យប់ ដល់ ប្រាំមួយ ព្រឹក សូម កុំ ឲ្យ ការ ផ្សាយ ដំណើរ ការ ក្នុង ម៉ោង នោះ។ អ្នក នឹង បាន សារ តិច ជាង តែ សារ នីមួយ ៗ មាន តម្លៃ ខ្ពស់ ជាង ព្រោះ វា ត្រូវ បាន ឆ្លើយ ទាន់ ពេល។

ថ្ងៃ សៅរ៍ អាទិត្យ និង ថ្ងៃ បុណ្យ

ចុង សប្តាហ៍ និង រដូវ បុណ្យ ជា ពេល ដែល មនុស្ស មាន ពេល អូស មើល ច្រើន ជាង ដូច្នេះ សារ ចូល ច្រើន ជាង។ វា ក៏ ជា ពេល ដែល ហាង ភាគ ច្រើន បិទ ការ ឆ្លើយ ដែរ។ គម្លាត នេះ ជា ឱកាស សម្រាប់ ហាង ណា ដែល ព្រម រៀប ចំ វេន ខ្លី មួយ ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ចុង សប្តាហ៍ ៖ សូម្បី តែ ពីរ ម៉ោង ក៏ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី កុំ ឲ្យ សារ ដេក រហូត ដល់ ថ្ងៃ ចន្ទ។

ក្នុង រដូវ បុណ្យ ធំ ៗ របស់ ខ្មែរ ដូច ជា បុណ្យ ភ្ជុំ បិណ្ឌ និង បុណ្យ ចូល ឆ្នាំ ខ្មែរ អាកប្ប កិរិយា អតិថិជន ប្រែ ប្រួល ខ្លាំង ៖ គេ ធ្វើ ដំណើរ ទៅ ខេត្ត គេ ទិញ អំណោយ និង គេ ត្រូវការ ការ ដឹក ជញ្ជូន លឿន ជាង ធម្មតា។ បើ អ្នក មិន អាច ដឹក ទាន់ សូម និយាយ ចេញ មក ត្រង់ តាំង ពី សារ ដំបូង។ ការ ប្រាប់ ការ ពិត មុន ទទួល លុយ ថ្លៃ ជាង ការ សុំ ទោស ក្រោយ ពី ទទួល លុយ ច្រើន ណាស់។

បើ អ្នក នៅ តែ ម្នាក់ ឯង

ហាង តូច ភាគ ច្រើន គ្មាន ក្រុម ទេ ៖ មាន តែ ម្ចាស់ ហាង ម្នាក់ ដែល ថត រូប ឆ្លើយ សារ ខ្ចប់ ទំនិញ និង ទៅ ផ្ញើ អ្នក ដឹក ជញ្ជូន ដោយ ខ្លួន ឯង។ ក្នុង ស្ថាន ភាព នេះ ចម្លើយ មិន មែន « ត្រូវ ជួល មនុស្ស បន្ថែម » ទេ ៖ វា គឺ « ត្រូវ បន្ថយ ចំនួន សារ ដែល ត្រូវការ ការ ឆ្លើយ »។

មធ្យោបាយ បី យ៉ាង ដែល ធ្វើ បាន ភ្លាម ៖ ទី មួយ ដាក់ តម្លៃ និង ថ្លៃ ដឹក ចូល ក្នុង អត្ថបទ ការ ផ្សាយ ដើម្បី កុំ ឲ្យ សារ ពាក់ កណ្តាល ចូល មក សួរ រឿង ដដែល។ ទី ពីរ ប្រើ ជម្រើស ចុច ក្នុង ទម្រង់ សារ ដើម្បី កុំ ឲ្យ អ្នក ត្រូវ វាយ ចម្លើយ ដដែល ៗ។ ទី បី កំណត់ ម៉ោង ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ ឲ្យ ខ្លី តែ ជាប់ លាប់ ជា ជាង ឲ្យ វា ដំណើរ ការ ពេញ មួយ ថ្ងៃ។

ការ ឆ្លើយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ៖ ដល់ ណា ទើប នៅ ដូច មនុស្ស

បី កម្រិត នៃ ការ ឆ្លើយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ

កម្រិត ទី មួយ ៖ សារ ស្វាគមន៍ ដែល លេច ឡើង ភ្លាម។ នេះ ជា កម្រិត ដែល គ្រប់ ហាង គួរ ប្រើ។ វា មិន មែន ជា ការ ក្លែង ធ្វើ ជា មនុស្ស ទេ ព្រោះ អតិថិជន ដឹង ស្រាប់ ថា វា ជា សារ រៀប ចំ ទុក។ តម្លៃ របស់ វា គឺ ការ បង្ហាញ ថា ហាង នេះ រស់ និង ការ សួរ សំណួរ ដំបូង ជំនួស អ្នក។

កម្រិត ទី ពីរ ៖ ចម្លើយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ចំពោះ សំណួរ ដដែល ៗ។ ថ្លៃ ដឹក ម៉ោង បើក ទី តាំង ហាង វិធី បង់ ប្រាក់។ សំណួរ បួន នេះ កាន់ កាប់ ផ្នែក ធំ នៃ សារ ចូល របស់ ហាង ភាគ ច្រើន ហើយ ចម្លើយ របស់ វា មិន ដែល ប្រែ ប្រួល ទេ។ ការ ឲ្យ ម៉ាស៊ីន ឆ្លើយ ត្រង់ នេះ មិន ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន អាក់ អន់ ចិត្ត ឡើយ ៖ ផ្ទុយ ទៅ វិញ គេ សប្បាយ ចិត្ត ព្រោះ គេ បាន ចម្លើយ ភ្លាម។

កម្រិត ទី បី ៖ ការ ជជែក ស្វ័យ ប្រវត្តិ ដែល ព្យាយាម បិទ ការ លក់។ ត្រង់ នេះ ត្រូវ ប្រយ័ត្ន ខ្លាំង។ ការ ចរចា តម្លៃ ការ សន្យា ថ្ងៃ ដឹក និង ការ ទទួល ការ បញ្ជា ទិញ ជា កន្លែង ដែល កំហុស មួយ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ខាត ទាំង លុយ ទាំង ឈ្មោះ។ បើ អ្នក មិន ទាន់ មាន ប្រព័ន្ធ ត្រួត ពិនិត្យ សូម ទុក កម្រិត នេះ ឲ្យ មនុស្ស។

អ្វី ដែល ត្រូវ ឲ្យ ម៉ាស៊ីន ធ្វើ និង អ្វី ដែល ត្រូវ ទុក ឲ្យ មនុស្ស

ច្បាប់ ចែក ការងារ ដ៏ សាមញ្ញ ៖ ម៉ាស៊ីន ធ្វើ អ្វី ដែល ចម្លើយ តែ មួយ ត្រូវ សម្រាប់ គ្រប់ គ្នា ហើយ មនុស្ស ធ្វើ អ្វី ដែល ចម្លើយ ប្រែ ប្រួល តាម មនុស្ស ម្នាក់ ៗ។ ថ្លៃ ដឹក ទៅ បាត់ ដំបង ដូច គ្នា សម្រាប់ គ្រប់ គ្នា ៖ ម៉ាស៊ីន ធ្វើ បាន។ ការ សម្រេច ថា គួរ បញ្ចុះ តម្លៃ ប៉ុន្មាន ឲ្យ អតិថិជន ដែល ទិញ ជា លើក ទី បី ៖ មនុស្ស ធ្វើ។

ចំណុច ដែល ត្រូវ ជៀស វាង ៖ កុំ ឲ្យ ម៉ាស៊ីន ឆ្លើយ សំណួរ ដែល វា មិន យល់ ដោយ ការ សួរ ត្រឡប់ ថា « សូម សរសេរ ម្តង ទៀត »។ ការ វិល ជុំ បែប នេះ ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន បិទ កម្មវិធី។ បើ ម៉ាស៊ីន មិន យល់ វា គួរ ប្រាប់ ត្រង់ ៗ ថា វា នឹង បញ្ជូន ទៅ មនុស្ស រួច ដាក់ សារ នោះ ចូល ជួរ រង់ ចាំ។

បី ប្រយោគ ដែល ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន ដក ថយ

ប្រយោគ ទី មួយ ៖ « យើង នឹង ឆ្លើយ ទៅ វិញ ក្នុង ពេល ឆាប់ ៗ »។ វា គ្មាន ព័ត៌មាន អ្វី ទេ។ ជំនួស ដោយ ម៉ោង ជាក់ លាក់ ៖ « យើង ឆ្លើយ រាល់ ថ្ងៃ ចាប់ ពី ប្រាំបី ព្រឹក ដល់ ប្រាំបួន យប់ »។

ប្រយោគ ទី ពីរ ៖ « សូម មើល តម្លៃ នៅ ក្នុង Page »។ ការ ផ្ញើ អតិថិជន ត្រឡប់ ទៅ រក ព័ត៌មាន ដោយ ខ្លួន ឯង ខណៈ គេ ទើប សួរ អ្នក គឺ ជា ការ បដិសេធ ដោយ សុភាព។ ឆ្លើយ តម្លៃ ជា អក្សរ ភ្លាម។

ប្រយោគ ទី បី ៖ « ទំនិញ នេះ អស់ ហើយ »។ ប្រយោគ នេះ ត្រឹម ត្រូវ តែ វា បញ្ចប់ ការ សន្ទនា។ បន្ថែម ជម្រើស មួយ ជានិច្ច ៖ អស់ ពណ៌ នេះ តែ មាន ពណ៌ ណា ខ្លះ ឬ ចូល ស្តុក ថ្ងៃ ណា។ ការ បន្ថែម ប្រយោគ តែ មួយ រក្សា អតិថិជន នោះ ទុក បាន។

ពី សារ ទៅ ការ បង់ ប្រាក់

ប្រាំ ជំហាន ក្នុង ការ សន្ទនា តែ មួយ

ការ លក់ តាម ប្រអប់ សារ មាន រូប រាង ដដែល ស្ទើរ តែ គ្រប់ ពេល។ ការ ស្គាល់ រូប រាង នេះ ជួយ អ្នក ដឹង ថា ខ្លួន កំពុង នៅ ជំហាន ណា ហើយ ត្រូវ និយាយ អ្វី បន្ត។ ជំហាន ទាំង ប្រាំ គឺ ៖ បញ្ជាក់ ទំនិញ ចេញ តម្លៃ សរុប រួម ទាំង ថ្លៃ ដឹក យក អាសយដ្ឋាន និង លេខ ទូរស័ព្ទ ផ្ញើ រូប QR ដើម្បី បង់ ប្រាក់ និង បញ្ជាក់ ការ ដឹក។

កំហុស ទូទៅ បំផុត គឺ ការ លោត ជំហាន ៖ អ្នក លក់ ផ្ញើ QR មុន នឹង ប្រាប់ ថ្លៃ ដឹក។ អតិថិជន ឃើញ ចំនួន ទឹក ប្រាក់ ដែល ខ្ពស់ ជាង អ្វី ដែល គេ រំពឹង រួច ស្ងាត់ ទៅ។ ជំហាន ទី ពីរ ដែល ជា ការ ចេញ តម្លៃ សរុប ត្រូវ តែ ពេញ លេញ តាំង ពី ដំបូង ៖ តម្លៃ ទំនិញ បូក ថ្លៃ ដឹក ស្មើ ចំនួន ដែល ត្រូវ ផ្ទេរ។

ការ ប្រាប់ តម្លៃ ឲ្យ ច្បាស់

សូម សរសេរ តម្លៃ ជា អក្សរ ធម្មតា ក្នុង សារ។ កុំ ផ្ញើ ជា រូប កុំ ផ្ញើ ជា ឯកសារ និង កុំ ប្រាប់ ឲ្យ គេ មើល ក្នុង ចំណង ជើង រូប ចាស់។ ហេតុ ផល ៖ អតិថិជន នឹង ត្រូវ ចម្លង តម្លៃ នោះ ទៅ ប្រាប់ អ្នក ផ្សេង នៅ ក្នុង គ្រួសារ ហើយ អក្សរ ចម្លង បាន រូប ចម្លង មិន បាន។

បើ អ្នក មាន តម្លៃ ច្រើន កម្រិត សូម ប្រាប់ ត្រឹម កម្រិត ដែល គេ សួរ។ បញ្ជី តម្លៃ ទាំង មូល ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស ស្ទាក់ ស្ទើរ ព្រោះ គេ ត្រូវ ធ្វើ ការ ជ្រើស រើស បន្ថែម ដែល គេ មិន បាន សុំ។ ការ ជ្រើស រើស ច្រើន ពេក ក្នុង សារ តែ មួយ ជា មូល ហេតុ ស្ងាត់ មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា ឈប់។

ថ្លៃ ដឹក ត្រូវ និយាយ មុន គេ សួរ

ថ្លៃ ដឹក ជា ចំណុច ដែល ការ លក់ តាម ប្រអប់ សារ បាក់ ញឹក ញាប់ បំផុត នៅ កម្ពុជា។ អតិថិជន នៅ ខេត្ត មិន ដឹង ថា ការ ដឹក ថ្លៃ ប៉ុន្មាន ហើយ គេ រំពឹង ថា វា តូច។ ពេល លេខ ចេញ មក ធំ ជាង ការ រំពឹង នោះ ការ សន្ទនា ស្ងាត់ ភ្លាម។

ដំណោះ ស្រាយ មាន ពីរ ៖ ទី មួយ សរសេរ ថ្លៃ ដឹក ទៅ តំបន់ សំខាន់ ៗ ចូល ក្នុង អត្ថបទ ការ ផ្សាយ តាំង ពី ដំបូង។ អ្នក នឹង បាន សារ តិច ជាង តែ សារ ដែល ចូល មក គឺ ជា មនុស្ស ដែល ព្រម ទទួល ថ្លៃ នោះ រួច ហើយ។ ទី ពីរ បើ អ្នក ព្រម ទទួល ថ្លៃ ដឹក ជំនួស ក្នុង ករណី បញ្ជា ទិញ ធំ សូម ប្រាប់ លក្ខខណ្ឌ នោះ ចេញ មក ត្រង់ ៗ ជា ជាង ទុក ជា រង្វាន់ លាក់។

ផ្ញើ QR ធនាគារ ឬ ប្រាក់ ពេល ទទួល ទំនិញ

នៅ កម្ពុជា ការ ផ្ទេរ ប្រាក់ តាម កម្មវិធី ធនាគារ ក្នុង ស្រុក ជា មធ្យោបាយ ធម្មតា បំផុត ហើយ វា លឿន ណាស់។ អ្វី ដែល ត្រូវ រៀប ចំ គឺ រូប QR ដែល ច្បាស់ អាន បាន ក្នុង ពន្លឺ ធម្មតា និង ការ សរសេរ ឈ្មោះ អ្នក ទទួល ជា អក្សរ ក្នុង សារ ដដែល ដើម្បី ឲ្យ អតិថិជន ផ្ទៀង ផ្ទាត់។

ចំពោះ អតិថិជន ដែល សុំ បង់ ប្រាក់ ពេល ទទួល ទំនិញ សូម កុំ បដិសេធ ភ្លាម។ សំណើ នេះ ជា ធម្មតា មិន មែន មក ពី ការ មិន ជឿ ជាក់ លើ ហាង ទេ ៖ វា មក ពី ការ មិន ជឿ ជាក់ លើ ការ ទិញ អន ឡាញ ជា ទូទៅ។ បើ ការ ដឹក ជញ្ជូន របស់ អ្នក អនុញ្ញាត សូម ដាក់ វា ជា ជម្រើស ដែល មាន លក្ខខណ្ឌ ច្បាស់។ បើ មិន អនុញ្ញាត សូម ពន្យល់ មូល ហេតុ ដោយ សុភាព រួច ស្នើ ការ ផ្ទេរ ប្រាក់ មួយ ចំណែក ជា ជម្រើស កណ្តាល។

ការ បញ្ជាក់ និង ការ ណាត់ ដឹក

បន្ទាប់ ពី លុយ ចូល សារ ចុង ក្រោយ របស់ អ្នក ត្រូវ មាន បី រឿង ៖ ការ អរគុណ ការ បញ្ជាក់ ឡើង វិញ នូវ អ្វី ដែល គេ ទិញ និង ថ្ងៃ ដែល ទំនិញ នឹង ចេញ ដំណើរ។ សារ នេះ មិន មែន ជា ការ សុភាព ទេ ៖ វា ជា ឯកសារ ដែល ការ ពារ អ្នក បើ មាន ការ យល់ ច្រឡំ ក្រោយ មក។

ការ បញ្ជាក់ នេះ ក៏ ជា កន្លែង ដែល អ្នក ដាក់ ស្លាក ចូល ក្នុង ប្រអប់ សារ ដែរ ដូច ដែល យើង នឹង និយាយ នៅ ផ្នែក បន្ទាប់។ ការ ធ្វើ ការងារ ពីរ នេះ ក្នុង ពេល តែ មួយ សន្សំ ពេល វេលា ច្រើន នៅ ចុង ខែ។

អតិថិជន ដែល និយាយ ថា « គិត សិន »

មនុស្ស ក្រុម នេះ ជា ក្រុម ធំ បំផុត ក្នុង ប្រអប់ សារ របស់ ហាង ភាគ ច្រើន ហើយ គេ មិន មែន ជា មនុស្ស ដែល បដិសេធ ទេ។ តារាង ខាង ក្រោម ជា វិធី ចាត់ ចែង ដែល យើង ណែ នាំ ៖

អ្វី ដែល អតិថិជន និយាយ	អ្វី ដែល វា ជា ធម្មតា មាន ន័យ	អ្វី ដែល ត្រូវ ធ្វើ បន្ត
« ថ្លៃ ណាស់ បង »	មិន ទាន់ ឃើញ តម្លៃ ដែល ត្រូវ បង់ សម នឹង អ្វី ដែល ទទួល បាន	ពន្យល់ អ្វី ដែល រួម បញ្ចូល រួច ស្នើ ជម្រើស ថោក ជាង មួយ
« ខ្ញុំ គិត សិន »	ត្រូវ ពិគ្រោះ ជាមួយ អ្នក ផ្សេង ឬ រង់ ចាំ ថ្ងៃ បើក ប្រាក់ ខែ	សួរ ថា ត្រូវការ ពេល ណា រួច ដាក់ ស្លាក ត្រឡប់ មក វិញ
« ដឹក យូរ ពេក »	ត្រូវការ ទំនិញ ទាន់ ថ្ងៃ ណា មួយ ជាក់ លាក់	សួរ ថ្ងៃ ដែល ត្រូវការ រួច ឆ្លើយ ថា ទាន់ ឬ អត់ ដោយ ត្រង់
អាន រួច មិន ឆ្លើយ	រវល់ នៅ ពេល នោះ មិន មែន បដិសេធ ទេ	ផ្ញើ សារ រំឭក តែ មួយ នៅ ថ្ងៃ បន្ទាប់ រួច ឈប់

សូម កត់ សម្គាល់ ជួរ ចុង ក្រោយ ៖ សារ រំឭក តែ មួយ។ ការ ផ្ញើ សារ រំឭក ច្រើន ដង ធ្វើ ឲ្យ អតិថិជន ទប់ ទល់ ហើយ ក្នុង ករណី ខ្លះ វា នាំ ឲ្យ គេ រាយ ការណ៍ ថា រំខាន។ បន្ទាប់ ពី សារ រំឭក មួយ អ្នក គួរ ប្តូរ ទៅ ប្រើ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ ជំនួស ៖ វា ជា វិធី ដែល រំឭក ដោយ មិន ជ្រៀត ចូល។

រាប់ ការ លក់ ពេល អ្វី ៗ នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ

បញ្ហា ៖ ប្រអប់ សារ មិន មែន ជា សៀវភៅ គណនី

ចុង ខែ មក ដល់ អ្នក ចង់ ដឹង ថា ការ ផ្សាយ ដែល អ្នក ចាក់ លុយ បី រយ ដុល្លារ នាំ ការ លក់ មក ប៉ុន្មាន។ អ្នក បើក Ads Manager ហើយ ឃើញ លេខ « ការ សន្ទនា ដែល បាន ចាប់ ផ្តើម » មួយ។ លេខ នោះ មិន មែន ជា ការ លក់ ទេ។ អ្នក បើក ប្រអប់ សារ ហើយ ឃើញ ការ សន្ទនា រាប់ រយ លាយ ឡំ គ្នា ដោយ គ្មាន សញ្ញា ណា ប្រាប់ ថា មួយ ណា បាន បង់ ប្រាក់។

នេះ ជា ចន្លោះ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន សម្រេច ចិត្ត ដោយ អារម្មណ៍ ៖ « ខែ នេះ ដូច ជា ល្អ » ឬ « ខែ នេះ ដូច ជា មិន សូវ ដើរ »។ ការ សម្រេច ចិត្ត ដោយ អារម្មណ៍ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក បន្ថែម ថវិកា នៅ ពេល ដែល មិន គួរ និង កាត់ ថវិកា នៅ ពេល ដែល ការ ផ្សាយ ទើប តែ ចាប់ ផ្តើម ដើរ។

ស្លាក បួន ប្រភេទ ដែល គ្រប់ គ្រាន់

ដំណោះ ស្រាយ មិន ត្រូវការ កម្មវិធី ថ្មី ទេ។ ប្រអប់ សារ អាជីវកម្ម អនុញ្ញាត ឲ្យ ដាក់ ស្លាក លើ ការ សន្ទនា ហើយ ស្លាក បួន គឺ គ្រប់ គ្រាន់ សម្រាប់ ហាង តូច ៖ ថ្មី គិត សិន ទិញ ហើយ និង បិទ។ រាល់ ពេល អ្នក ឆ្លើយ សារ រួច សូម ដាក់ ស្លាក មួយ។ ការងារ នេះ ចំណាយ ពេល ពីរ វិនាទី ក្នុង មួយ ការ សន្ទនា។

ស្លាក « ថ្មី » សម្រាប់ សារ ដែល ទើប ចូល និង មិន ទាន់ ដល់ ការ ចេញ តម្លៃ។ ស្លាក « គិត សិន » សម្រាប់ អ្នក ដែល បាន ដឹង តម្លៃ សរុប ហើយ តែ មិន ទាន់ បង់ ៖ នេះ ជា ក្រុម ដែល មាន តម្លៃ បំផុត សម្រាប់ ការ ផ្សាយ ឡើង វិញ។ ស្លាក « ទិញ ហើយ » សម្រាប់ អ្នក ដែល បង់ ប្រាក់ រួច។ ស្លាក « បិទ » សម្រាប់ ការ សន្ទនា ដែល ចប់ ដោយ គ្មាន លទ្ធផល ដូច ជា ដឹក មិន ដល់ ឬ អស់ ស្តុក។

លេខ បី ដែល ត្រូវ រាប់ រាល់ ចុង សប្តាហ៍

លេខ ទី មួយ ៖ ចំនួន ការ សន្ទនា ថ្មី។ រាប់ ពី ស្លាក « ថ្មី » ដែល បាន បង្កើត ក្នុង សប្តាហ៍។ ប្រៀប ធៀប នឹង ចំនួន ដែល Ads Manager រាយ ការណ៍ ៖ បើ លេខ ពីរ នេះ ខុស គ្នា ឆ្ងាយ មាន ន័យ ថា មនុស្ស មួយ ចំណែក ធំ ចូល មក ដោយ មិន ឆ្លើយ អ្វី ទាល់ តែ សោះ ហើយ សារ ស្វាគមន៍ របស់ អ្នក ត្រូវ កែ។

លេខ ទី ពីរ ៖ ចំនួន ស្លាក « ទិញ ហើយ »។ នេះ ជា លេខ ការ លក់ ពិត ប្រាកដ របស់ អ្នក។ ចែក ចំណាយ ការ ផ្សាយ ក្នុង សប្តាហ៍ នឹង លេខ នេះ អ្នក ទទួល បាន ថ្លៃ ដើម ក្នុង មួយ ការ លក់។ លេខ នេះ ជា លេខ តែ មួយ ដែល ត្រូវ យក ទៅ ប្រៀប ធៀប នឹង ចំណេញ ក្នុង មួយ ការ លក់។

លេខ ទី បី ៖ ចំនួន ស្លាក « គិត សិន » ដែល នៅ សល់។ នេះ ជា ស្តុក ឱកាស របស់ អ្នក។ បើ លេខ នេះ កើន ឡើង រាល់ សប្តាហ៍ ខណៈ ការ លក់ មិន កើន នោះ បញ្ហា មិន មែន នៅ ត្រង់ ការ ផ្សាយ ទេ ៖ វា នៅ ត្រង់ ជំហាន បិទ ការ លក់។ ការ បន្ថែម ថវិកា ក្នុង ស្ថាន ភាព នេះ ធ្វើ ឲ្យ បញ្ហា ធំ ជាង មុន។

ចំណាយ ក្នុង មួយ សារ គិត យ៉ាង ណា

រូប មន្ត សាមញ្ញ ៖ ចំណាយ សរុប ចែក នឹង ចំនួន ការ សន្ទនា ថ្មី។ លេខ ដែល ចេញ មក ជា ថ្លៃ ដើម នៃ សារ មួយ។ វា មាន ប្រយោជន៍ សម្រាប់ ការ ប្រៀប ធៀប រវាង ការ ផ្សាយ ពីរ ក្នុង ហាង តែ មួយ ៖ ការ ផ្សាយ ណា ដែល ទិញ សារ បាន ថោក ជាង នៅ ក្នុង ក្រុម មនុស្ស ដូច គ្នា។

អ្វី ដែល លេខ នេះ មិន អាច ធ្វើ បាន ៖ វា មិន អាច ប្រៀប ធៀប រវាង ហាង នេះ និង ហាង ផ្សេង បាន ទេ។ តម្លៃ ទំនិញ ខុស គ្នា ចំណេញ ខុស គ្នា ក្រុម មនុស្ស ខុស គ្នា ដូច្នេះ ថ្លៃ ដើម ក្នុង មួយ សារ របស់ ហាង ម្នាក់ មិន មែន ជា ស្តង់ដារ សម្រាប់ ហាង មួយ ទៀត ឡើយ។ បើ អ្នក ឮ គេ និយាយ លេខ មួយ ក្នុង ក្រុម សូម ចាត់ ទុក វា ជា រឿង និទាន មិន មែន ជា គោល ដៅ។

ចំពោះ របៀប អាន លេខ ដទៃ ទៀត នៅ ក្នុង របាយ ការណ៍ ការ ផ្សាយ និង របៀប គិត ថវិកា ត្រឡប់ ពី ចំណេញ អ្នក អាច អាន បន្ថែម នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី តម្លៃ Boost Page ប៉ុន្មាន ក្នុង មួយ ថ្ងៃ ទើប គ្រប់ គ្រាន់។

បញ្ជូន សញ្ញា ត្រឡប់ ទៅ Facebook វិញ

ហេតុ អ្វី Facebook មិន ដឹង ថា អ្នក លក់ បាន

ត្រង់ នេះ ជា ចំណុច ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន មិន ដែល គិត ដល់។ ពេល អតិថិជន ផ្ទេរ លុយ តាម កម្មវិធី ធនាគារ រួច ផ្ញើ រូប ថត អេក្រង់ មក ក្នុង ការ សន្ទនា ការ លក់ នោះ បាន កើត ឡើង នៅ ក្នុង ពិភព ដែល Facebook មើល មិន ឃើញ។ អ្វី ដែល Facebook ដឹង គឺ ថា មនុស្ស ម្នាក់ បាន ចុច លើ ការ ផ្សាយ ហើយ បាន ចាប់ ផ្តើម ការ សន្ទនា។ ចប់ ត្រឹម នោះ។

ផល ប៉ះ ពាល់ មិន មែន ត្រឹម រឿង របាយ ការណ៍ ទេ។ ប្រព័ន្ធ ចែក ចាយ ការ ផ្សាយ រៀន ពី លទ្ធផល ដែល វា ទទួល បាន ៖ បើ អ្វី ដែល វា ដឹង មាន តែ « ការ សន្ទនា បាន ចាប់ ផ្តើម » វា នឹង ព្យាយាម រក មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត ចាប់ ផ្តើម ការ សន្ទនា។ មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត ចាប់ ផ្តើម ការ សន្ទនា និង មនុស្ស ដែល ចូល ចិត្ត ទិញ មិន មែន ជា ក្រុម តែ មួយ ទេ។ បន្ទាប់ ពី ពីរ បី សប្តាហ៍ អ្នក អាច នឹង ទទួល សារ ច្រើន ជាង មុន តែ លក់ បាន តិច ជាង មុន។

ដំណោះ ស្រាយ គឺ ការ ប្រាប់ ត្រឡប់ ៖ ពេល ការ លក់ មួយ កើត ឡើង អ្នក ផ្ញើ សញ្ញា មួយ ទៅ Facebook វិញ ថា « ការ សន្ទនា នេះ បញ្ចប់ ដោយ ការ ទិញ »។ បន្ទាប់ ពី មាន សញ្ញា ទាំង នេះ គ្រប់ គ្រាន់ ប្រព័ន្ធ ចាប់ ផ្តើម រក មនុស្ស ដែល ស្រដៀង នឹង អ្នក ទិញ មិន មែន ស្រដៀង នឹង អ្នក សួរ ទៀត ទេ។

សកម្មភាព ណា ខ្លះ គួរ បញ្ជូន

សម្រាប់ ហាង ដែល លក់ តាម ប្រអប់ សារ បញ្ជី សកម្មភាព ដែល មាន ន័យ ខ្លី ណាស់ ៖ ការ សន្ទនា ដែល បាន ដល់ ជំហាន ចេញ តម្លៃ ការ បញ្ជា ទិញ ដែល បាន ព្រម ព្រៀង និង ការ បង់ ប្រាក់ ដែល បាន បញ្ជាក់។ បី សញ្ញា នេះ គ្រប់ គ្រាន់ សម្រាប់ ឆ្នាំ ដំបូង។ សញ្ញា ដទៃ ទៀត ដូច ជា « មើល ទំព័រ » គ្មាន អត្ថ ន័យ ក្នុង ដំណើរ ការ លក់ តាម សារ ទេ។

ចំណុច ដែល ត្រូវ ប្រុង ប្រយ័ត្ន គឺ ការ រាប់ ទ្វេ ដង។ បើ អ្នក បញ្ជូន សញ្ញា « ការ បញ្ជា ទិញ » នៅ ពេល ព្រម ព្រៀង ហើយ បញ្ជូន ម្តង ទៀត នៅ ពេល លុយ ចូល ប្រព័ន្ធ នឹង គិត ថា មាន ការ លក់ ពីរ។ ដូច្នេះ សូម សម្រេច ចិត្ត ជា មុន ថា « ការ លក់ » នៅ ក្នុង ហាង របស់ អ្នក មាន ន័យ ថា អ្វី ៖ ព្រម ព្រៀង ឬ បង់ ប្រាក់។ ជ្រើស មួយ រួច ប្រកាន់ តាម វា គ្រប់ ខែ។

Conversion API ក្នុង បរិបទ លក់ តាម សារ

ឈ្មោះ បច្ចេក ទេស នៃ ការ បញ្ជូន សញ្ញា ពី ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក ទៅ Facebook គឺ Conversion API។ អ្នក អាច គិត អំពី វា ជា បំពង់ មួយ ដែល ដើរ ពី កន្លែង ដែល អ្នក កត់ ត្រា ការ លក់ ទៅ កាន់ គណនី ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម របស់ អ្នក។ វា មិន ត្រូវការ គេហទំព័រ ទេ ៖ អ្វី ដែល វា ត្រូវការ គឺ កន្លែង ណា មួយ ដែល ការ លក់ ត្រូវ បាន កត់ ត្រា ជា ទិន្នន័យ។ ការ រៀប ចំ ជា ជំហាន ព្រម ទាំង វិធី សាក ល្បង ថា សញ្ញា ចូល ដល់ ឬ អត់ យើង បាន សរសេរ ដាច់ ដោយ ឡែក នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី Conversion API ៖ វាស់ ការ លក់ ពិត ពី Facebook Ads។

សម្រាប់ ហាង ដែល កត់ ត្រា ការ លក់ ក្នុង សៀវភៅ ដៃ ជំហាន ដំបូង មិន មែន បច្ចេក ទេស ទេ ៖ វា ជា ការ ប្តូរ ពី សៀវភៅ ដៃ ទៅ តារាង ក្នុង កុំព្យូទ័រ ឬ ក្នុង កម្មវិធី ណា មួយ ដែល មាន ជួរ ថ្ងៃ ខែ ឈ្មោះ អតិថិជន និង ចំនួន ទឹក ប្រាក់។ ដរាប ណា ទិន្នន័យ នៅ ក្នុង ក្បាល អ្នក វា មិន អាច ធ្វើ ដំណើរ ទៅ ណា បាន ទេ។

រឿង មួយ ទៀត ដែល ត្រូវ និយាយ ឲ្យ ត្រង់ ៖ ការ បញ្ជូន សញ្ញា មិន ធ្វើ ឲ្យ ការ ផ្សាយ អាក្រក់ ក្លាយ ជា ល្អ ទេ។ បើ រូប មិន ច្បាស់ បើ តម្លៃ មិន ប្រកួត ប្រជែង ឬ បើ គ្មាន នរណា ឆ្លើយ សារ ការ បន្ថែម បំពង់ ទិន្នន័យ គ្រាន់ តែ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ឃើញ បញ្ហា ច្បាស់ ជាង មុន ប៉ុណ្ណោះ។ វា ជា ឧបករណ៍ វាស់ មិន មែន ជា ឧបករណ៍ ព្យាបាល ទេ។

បើ អ្នក មិន ចង់ ប៉ះ បច្ចេក ទេស សោះ

មាន ផ្លូវ ដែល មិន ត្រូវការ បច្ចេក ទេស អ្វី ទាំង អស់ ហើយ វា ដំណើរ ការ បាន ល្អ សម្រាប់ ហាង តូច ៖ ប្រើ ស្លាក ក្នុង ប្រអប់ សារ ដែល យើង បាន និយាយ នៅ ផ្នែក មុន រួច រាប់ ដោយ ដៃ រាល់ សប្តាហ៍។ អ្នក នឹង មិន បាន អត្ថ ប្រយោជន៍ ពី ការ រៀន របស់ ប្រព័ន្ធ ទេ តែ អ្នក នឹង មាន លេខ ពិត ដើម្បី សម្រេច ចិត្ត។

ចន្លោះ រវាង ការ រាប់ ដោយ ដៃ និង ការ ភ្ជាប់ ប្រព័ន្ធ ពេញ លេញ ជា កន្លែង ដែល ហាង ភាគ ច្រើន ស្ថិត នៅ អស់ រយៈ ពេល មួយ ឆ្នាំ ឬ ពីរ ឆ្នាំ ហើយ នោះ មិន មែន ជា រឿង អាក្រក់ ទេ។ អ្វី ដែល អាក្រក់ គឺ ការ មិន រាប់ អ្វី សោះ រួច បន្ថែម ថវិកា ដោយ សង្ឃឹម។

បញ្ជី ត្រួត ពិនិត្យ មុន បើក ដំណើរ ការ

មុន ចុច ប៊ូតុង បើក ដំណើរ ការ សូម ឆ្លង កាត់ បញ្ជី ប្រាំបី ជួរ នេះ។ បើ ជួរ ណា មួយ នៅ ទទេ សូម កុំ បើក នៅ ថ្ងៃ នេះ ៖

ជួរ	អ្វី ដែល ត្រូវ ពិនិត្យ	សញ្ញា ថា វា មិន ទាន់ រួច
១	គោល បំណង យុទ្ធនា ការ ជា សារ មិន មែន ចរាចរ គេហទំព័រ	អ្នក មិន ឃើញ ជម្រើស ទី តាំង បញ្ជូន នៅ កម្រិត ក្រុម ការ ផ្សាយ
២	ទី តាំង បញ្ជូន ជា កម្មវិធី ដែល អ្នក បើក រាល់ ថ្ងៃ	អ្នក ត្រូវ សួរ អ្នក ផ្សេង ថា គណនី នោះ អ្នក ណា មើល
៣	ទម្រង់ សារ មាន សំណួរ តែ មួយ និង ជម្រើស ចុច	សារ ស្វាគមន៍ វែង ជាង បួន ជួរ
៤	តម្លៃ និង ថ្លៃ ដឹក សរសេរ ក្នុង អត្ថបទ ការ ផ្សាយ	អ្នក រំពឹង ថា នឹង ឆ្លើយ សំណួរ ថ្លៃ ដឹក ដោយ ដៃ រាល់ ដង
៥	មាន មនុស្ស ទទួល ខុស ត្រូវ ឆ្លើយ ក្នុង ម៉ោង ដែល ការ ផ្សាយ ដំណើរ ការ	អ្នក មិន អាច ប្រាប់ ម៉ោង ជាក់ លាក់ បាន
៦	ស្លាក បួន ត្រូវ បាន បង្កើត ក្នុង ប្រអប់ សារ រួច ហើយ	អ្នក គិត ថា នឹង រៀប ចំ ស្លាក « ពេល ក្រោយ »
៧	ថវិកា ប្រចាំ ថ្ងៃ តូច និង រយៈ ពេល យ៉ាង តិច បី ថ្ងៃ	អ្នក គ្រោង នឹង បិទ វា ក្នុង ថ្ងៃ ដំបូង បើ គ្មាន សារ
៨	អ្នក បាន សម្រេច ជា មុន ថា « ការ លក់ » មាន ន័យ ថា ព្រម ព្រៀង ឬ បង់ ប្រាក់	អ្នក នឹង សម្រេច ចិត្ត នៅ ចុង ខែ

សប្តាហ៍ ដំបូង ៖ ធ្វើ អ្វី ខ្លះ ជា លំដាប់

ថ្ងៃ ទី ១ ៖ រៀប ចំ ស្លាក បួន ក្នុង ប្រអប់ សារ រួច សរសេរ ទម្រង់ សារ ស្វាគមន៍ ដែល មាន សំណួរ តែ មួយ។ សាក ល្បង ដោយ ខ្លួន ឯង ពី គណនី ផ្សេង ដើម្បី មើល ថា វា លេច ឡើង ត្រឹម ត្រូវ។

ថ្ងៃ ទី ២ ៖ រាប់ ម៉ោង ដែល សារ ចូល ក្នុង រយៈ ពេល ដប់ បួន ថ្ងៃ ចុង ក្រោយ រួច សម្រេច ថា វេន ឆ្លើយ នៅ ម៉ោង ណា។ កំណត់ ម៉ោង ដំណើរ ការ ការ ផ្សាយ ឲ្យ ត្រូវ នឹង វេន នោះ។

ថ្ងៃ ទី ៣ ៖ បង្កើត យុទ្ធនា ការ តាម ប្រាំមួយ ជំហាន ខាង លើ ដោយ ថវិកា តូច។ ជ្រើស ទី តាំង បញ្ជូន តែ មួយ។

ថ្ងៃ ទី ៤ ដល់ ទី ៦ ៖ កុំ ប៉ះ អ្វី សោះ។ ឆ្លើយ សារ ដាក់ ស្លាក និង កត់ ត្រា ការ លក់។ ការ កែ ប្រែ នៅ ថ្ងៃ ទី បួន ជា មូល ហេតុ ទូទៅ បំផុត ដែល ធ្វើ ឲ្យ គ្មាន លេខ ត្រឹម ត្រូវ សម្រាប់ សម្រេច ចិត្ត។

ថ្ងៃ ទី ៧ ៖ រាប់ លេខ បី ដែល យើង បាន រៀប រាប់ ៖ ការ សន្ទនា ថ្មី ស្លាក ទិញ ហើយ និង ស្លាក គិត សិន ដែល នៅ សល់។ សម្រេច ចិត្ត តែ មួយ ៖ បន្ថែម ថវិកា រក្សា ដដែល ឬ កែ សារ ស្វាគមន៍។ កុំ ធ្វើ ការ ផ្លាស់ ប្តូរ បី យ៉ាង ក្នុង ពេល តែ មួយ ព្រោះ អ្នក នឹង មិន ដឹង ថា មួយ ណា ដែល ធ្វើ ឲ្យ លទ្ធផល ប្រែ ប្រួល ទេ។

សង្ខេប

Messenger Ads មិន មែន ជា ល្បិច ថ្មី ទេ ៖ វា គ្រាន់ តែ ជា ការ ទទួល ស្គាល់ ថា នៅ កម្ពុជា ហាង ស្ថិត នៅ ក្នុង ប្រអប់ សារ ហើយ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម គួរ នាំ មនុស្ស ទៅ ត្រង់ ទី នោះ ដោយ ផ្ទាល់។ ការ សម្រេច ចិត្ត សំខាន់ មាន បួន ប៉ុណ្ណោះ ៖ គោល បំណង ជា សារ ទី តាំង បញ្ជូន ដែល អ្នក ពិត ជា មើល សំណួរ តែ មួយ ក្នុង សារ ដំបូង និង មនុស្ស ដែល ឆ្លើយ ទាន់ ពេល។

រីឯ ការងារ ដែល ធ្វើ ឲ្យ លុយ ចូល វិញ ភាគ ច្រើន មិន នៅ ក្នុង Ads Manager ទេ ៖ វា នៅ ក្នុង ល្បឿន ឆ្លើយ ក្នុង របៀប សួរ សំណួរ ក្នុង ការ ប្រាប់ ថ្លៃ ដឹក ឲ្យ ត្រង់ និង ក្នុង ការ ដាក់ ស្លាក ដែល ចំណាយ ពេល ពីរ វិនាទី។ ការ ផ្សាយ បើក ទ្វារ ៖ អ្នក ជា អ្នក លក់។

ជំហាន បន្ទាប់ ដែល សម ជាង គេ បន្ទាប់ ពី សប្តាហ៍ ដំបូង គឺ ការ ត្រឡប់ ទៅ រក អ្នក ដែល សួរ រួច មិន ទិញ។ វិធី ធ្វើ រឿង នោះ យើង បាន សរសេរ ជា ជំហាន នៅ ក្នុង អត្ថបទ ស្តី ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឡើង វិញ ហើយ បើ អ្នក លក់ ដោយ ប្រើ តែ ទូរស័ព្ទ ដៃ សូម អាន របៀប Boost Page តាម ទូរស័ព្ទ ដៃ ជា មុន សិន។

អ្នក អាច អាន អត្ថបទ ផ្សេង ទៀត ជា ភាសា ខ្មែរ អំពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ការ ធ្វើ គេហទំព័រ និង ការ គ្រប់ គ្រង បុគ្គលិក នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ របស់ Orova។