របៀបបង្កើតកូដ QR ឥតគិតថ្លៃ៖ ជ្រើសប្រភេទដាក់ពណ៌បោះពុម្ព

អ្នកត្រូវការកូដមួយសម្រាប់ខិត្តប័ណ្ណដែលនឹងចូលរោងពុម្ពថ្ងៃសុក្រសម្រាប់ពាក្យសម្ងាត់ Wi-Fi នៅបញ្ជរ ឬសម្រាប់ទំព័រទំនិញដែលទើបតែដាក់ព្រឹកនេះ។ អ្នកបើកឧបករណ៍បង្កើតកូដ QR ឥតគិតថ្លៃមួយបិទភ្ជាប់តំណចុចប៊ូតុងទាញយកឯកសារ PNG។ សាមសិបវិនាទីគឺចប់ហើយមើលទៅដូចជាការងាររួចរាល់មែន។

បញ្ហាលេចចេញក្រោយមក។ កូដលើខិត្តប័ណ្ណបោះពុម្ពតូចពេកភ្ញៀវតម្រង់ទូរស័ព្ទទៅហើយម៉ាស៊ីនមិនចាប់។ មានគេប្ដូរពណ៌កូដទៅជាទឹកក្រូចស្រាលលើផ្ទៃក្រែមដើម្បីឲ្យចូលគ្នានឹងម៉ាកដែលនៅលើអេក្រង់អ្នករចនាមើលទៅស្អាតណាស់តែពេលចុះក្រដាសមិនថ្នាំគឺជ្រាបជាប់គ្នាអស់។ កូដដែលបិទលើតុចង្អុលទៅឯកសារម៉ឺនុយ PDF ឆ្នាំមុនកែតម្លៃមួយមុខត្រូវបោះពុម្ពផ្ទាំងតុថ្មីទាំងហាង។ ចំណែកសំណួរថាមានគេស្កេនប៉ុន្មាននាក់គ្មាននរណាឆ្លើយបានទេ។

អត្ថបទនេះនិយាយពីផ្នែកដែលឧបករណ៍បង្កើតកូដមិនបានប្រាប់អ្នក៖ ប្រភេទណាសមនឹងការងារបែបណាប្រភេទដែលគេប្រើញឹកញាប់ត្រូវបំពេញអ្វីខ្លះដាក់ពណ៌ និងរាងបានដល់ណាមុនពេលម៉ាស៊ីនស្កេនចុះចាញ់មុនបញ្ជូនទៅរោងពុម្ពគួរជ្រើសកូដថេរ ឬថាមវន្ត និងត្រូវបោះពុម្ពធំប៉ុន្មានតាមចម្ងាយដែលគេឈរ។ នៅចុងអត្ថបទមានតារាងជ្រើសរហ័ស និងកូដពិតបួនដែលអ្នកយកទូរស័ព្ទស្កេនពីទំព័រនេះបានតែម្ដង។

បង្កើតកូដ QR ឲ្យលឿនបំផុតធ្វើយ៉ាងណា

បីជំហាននោះគឺការងារទាំងមូល។ កន្លែងដែលគេធ្វើខុសមិនមែនត្រង់ការចុចទេតែត្រង់ជំហានទីមួយគឺជ្រើសប្រភេទខុស។

មនុស្សភាគច្រើនស្គាល់តែប្រភេទមួយគឺបែបបិទភ្ជាប់តំណ។ ដូច្នេះពេលចង់ចែកពាក្យសម្ងាត់ Wi-Fi គេធ្វើទំព័រតូចមួយសរសេរពាក្យសម្ងាត់ដាក់រួចធ្វើកូដចង្អុលទៅទំព័រនោះ។ ពេលចង់ឲ្យនាមប័ណ្ណគេថតរូបនាមប័ណ្ណផ្ទុកឡើងកន្លែងណាមួយរួចធ្វើកូដចង្អុលទៅរូបនោះ។ វិធីនេះប្រើបានតែអ្នកស្កេនត្រូវរង់ចាំទំព័រផ្ទុកត្រូវមានអ៊ីនធឺណិតហើយនៅតែត្រូវវាយព័ត៌មានដោយខ្លួនឯងម្ដងទៀត។ ចំណែកកូដ QR មានទម្រង់ធ្វើទុកសម្រាប់ Wi-Fi និងសម្រាប់ទំនាក់ទំនងរួចជាស្រេច៖ ស្កេនរួចទូរស័ព្ទសួរភ្លាមថាតើចង់ភ្ជាប់បណ្ដាញទេ ឬបើកអេក្រង់រក្សាទុកឈ្មោះដែលបំពេញស្រាប់ហើយ។ មិនបាច់អ៊ីនធឺណិត និងមិនបាច់មានទំព័រនៅកណ្ដាល។

កូដ QR មិនមែនសម្រាប់បើកគេហទំព័រតែមួយទេ។ វាជាប្រអប់ដែលផ្ទុកអក្សរហើយទូរស័ព្ទអានអក្សរនោះរួចធ្វើតាមកិច្ចព្រមព្រៀងដែលកំណត់ទុក។ កិច្ចព្រមព្រៀងមានច្រើនបែប។ ដឹងថាបែបណាសមនឹងការងារណាអ្នកសំចៃបានគេហទំព័រទាំងមួយទំព័រ។

បួនក្រុមប្រភេទកូដ និងរបៀបជ្រើស

ឧបករណ៍ល្អតែងរៀបចំប្រភេទស្រេចជាដប់បែប។ ឧបករណ៍លើទំព័រ Orova Link & QR មាន ៥៩ បែបបែងជាបួនក្រុម។ ចំនួនមិនសំខាន់ដូចការយល់ថាបួនក្រុមនេះខុសគ្នាត្រង់ណាទេព្រោះរបៀបជ្រើសដូចគ្នាទាំងអស់មិនថាប្រើឧបករណ៍របស់អ្នកណា។

ក្រុមទី ១៖ កូដដែលចង្អុលទៅតំណ

ជាក្រុមធំជាងគេ ២៨ បែប។ បើបើកមើលខាងក្នុងនឹងឃើញថាដូចគ្នាទាំងអស់៖ កូដផ្ទុកអាសយដ្ឋានគេហទំព័រស្កេនរួចកម្មវិធីរុករកបើកអាសយដ្ឋាននោះ។ អ្វីដែលខុសគ្នាគឺឧបករណ៍ផ្គុំអាសយដ្ឋានជំនួសអ្នកបានប៉ុន្មាន។

Facebook អ្នកបំពេញតែឈ្មោះទំព័រឧបករណ៍នឹងផ្គុំអាសយដ្ឋានពេញជូន។ YouTube អ្នកបិទភ្ជាប់តំណវីដេអូឈ្មោះឆានែលដែលមានសញ្ញា @ ឬលេខសម្គាល់វីដេអូក៏បានដែរ។ WhatsApp អ្នកបំពេញលេខទូរស័ព្ទ និងសារដែលសរសេរទុកមុនអ្នកស្កេនបើកកម្មវិធីឡើងគឺមានឃ្លាដំបូងក្នុងប្រអប់វាយរួចហើយ។ ក្រុមតែមួយនេះក៏មាន Instagram TikTok LinkedIn X Telegram LINE KakaoTalk Zoom Google Meet ព្រមទាំងទម្រង់ឯកសារ និងតារាងរបស់ Google និងតំណវាយតម្លៃ Google របស់អាជីវកម្មផងដែរ។

ប្រភេទដែលគេប្រើច្រើនជាងគេក្នុងក្រុមនេះគឺតំណកំណត់ដោយខ្លួនឯងដែលត្រូវនឹងអ្វីដែលគេស្វែងរកថាធ្វើកូដ QR ពីតំណ។ បិទភ្ជាប់អាសយដ្ឋានណាក៏បានកូដចង្អុលទៅទីនោះ។ មានតែចំណុចមួយត្រូវប្រយ័ត្នគឺដាក់ https នៅខាងមុខផង។ បើមិនដាក់ម៉ាស៊ីនស្កេនខ្លះយល់ថាខ្លឹមសារជាអក្សរធម្មតាមិនមែនអាសយដ្ឋានគេហទំព័រស្កេនចេញបានតែអក្សរមួយជួរមិនបើកទំព័រទេ។

ក្រុមទី ២៖ កូដដែលផ្ទុកខ្លឹមសារក្នុងខ្លួនវា

ប្រាំបួនបែបហើយជាក្រុមដែលគេប្រើមិនសូវអស់តម្លៃជាងគេ។ ខ្លឹមសារនៅក្នុងកូដស្រាប់មិនចង្អុលទៅណាទេដូច្នេះអ្នកស្កេនមិនបាច់មានអ៊ីនធឺណិត។

• Wi-Fi ឈ្មោះបណ្ដាញប្រភេទសុវត្ថិភាព និងពាក្យសម្ងាត់។ ស្កេនរួចទូរស័ព្ទសួរថាភ្ជាប់ទេ។
• នាមប័ណ្ណ vCard ឈ្មោះតំណែងក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទអ៊ីមែលគេហទំព័រ និងកំណត់ចំណាំ។ ស្កេនរួចបើកអេក្រង់បន្ថែមទំនាក់ទំនងដែលបំពេញស្រាប់។
• ទូរស័ព្ទ ស្កេនរួចបើកក្ដារចុចហៅដោយមានលេខស្រាប់។
• សារ SMS លេខអ្នកទទួល និងសារសរសេរទុកមុន។
• អ៊ីមែល អ្នកទទួលចំណងជើង និងអត្ថបទបំពេញស្រាប់ទាំងអស់។
• ប្រតិទិន ឈ្មោះព្រឹត្តិការណ៍ម៉ោងចាប់ផ្ដើមម៉ោងបញ្ចប់ និងទីតាំង។ ស្កេនរួចទូរស័ព្ទសួរថាបន្ថែមចូលប្រតិទិនទេ។
• ផែនទី អាសយដ្ឋាន ឬកូអរដោនេស្កេនរួចបើកកម្មវិធីផែនទី។
• អក្សរសុទ្ធ អក្សរមួយជួរ។ សមនឹងលេខម៉ាស៊ីនលេខសៀរៀល ឬការណែនាំខ្លី។
• ហាងកម្មវិធី ដាក់ទាំងអាសយដ្ឋាន App Store និង Google Play ទូរស័ព្ទណាបើកហាងរបស់ខ្លួន។

ក្រុមនេះមានលក្ខណៈមួយដែលកំណត់អ្វីៗ ទាំងអស់ក្រោយមក៖ ខ្លឹមសារកាន់តែវែងកូដកាន់តែក្រាស់។ កូដ Wi-Fi ដែលពាក្យសម្ងាត់ដប់តួមើលទៅស្រាល និងស្កេនងាយ។ កូដនាមប័ណ្ណដែលបំពេញគ្រប់ប្រអប់ទាំងប្រាំបីនឹងក្រាស់ដូចគុម្ពបោះពុម្ពតូចគឺខូច។ ភាពក្រាស់កំណត់ទំហំបោះពុម្ពដែលមានផ្នែករៀងខ្លួននៅខាងក្រោម។

ក្រុមទី ៣៖ កូដទទួលប្រាក់

ដប់បីបែបមួយប្រទេសមួយស្តង់ដារ។ ទាំងអស់ដើរតាមបទដ្ឋាន EMVCo សម្រាប់ការបង់ប្រាក់តាម QR ដែលជាមូលហេតុធ្វើឲ្យកម្មវិធីធនាគារមួយអានកូដរបស់ធនាគារមួយទៀតបាន។ លើមូលដ្ឋាននោះប្រទេសនីមួយៗ ដាក់ទម្រង់ខ្លួនឯងបន្ថែម៖ កម្ពុជាគឺ KHQR ថៃគឺ PromptPay សិង្ហបុរីគឺ PayNow ម៉ាឡេស៊ីគឺ DuitNow វៀតណាមគឺ VietQR ឥណ្ឌាគឺ UPI ប្រេស៊ីលគឺ PIX អឺរ៉ុបគឺការផ្ទេរ SEPA។ ក្រុមនេះក៏មាន PayPal.Me Alipay WeChat Pay និងអាសយដ្ឋានកាបូបគ្រីបតូដែរ។

សម្រាប់ហាងនៅកម្ពុជារឿងដែលត្រូវញែកឲ្យច្បាស់គឺកូដ KHQR ដែលបោះពុម្ពបិទទុកនៅបញ្ជរ និងកូដដែលចេញពីកម្មវិធីធនាគារតាមវិក្កយបត្រនីមួយៗ ជាការងារពីរផ្សេងគ្នា។ កូដបិទទុកសមនឹងការទទួលប្រាក់ដែលភ្ញៀវវាយចំនួនខ្លួនឯង។ ចំណែកកូដតាមវិក្កយបត្រដែលមានចំនួនស្រាប់គួរបង្ហាញលើអេក្រង់មិនមែនបោះពុម្ពបិទជាអចិន្ត្រៃយ៍ទេ។

ក្រុមនេះមិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកផ្គុំខ្លួនឯងបានទេ។ ស្តង់ដារនីមួយៗ រៀបទិន្នន័យតាមរបៀបខុសគ្នាហើយមានតម្លៃត្រួតពិនិត្យនៅចុងខ្សែអក្សរខុសតួអក្សរមួយគឺកម្មវិធីធនាគារប្រាប់ថាកូដមិនត្រឹមត្រូវ។ បើអ្នកទទួលប្រាក់ពីភ្ញៀវបរទេសសូមប្រើឧបករណ៍ដែលមានប្រភេទរបស់ប្រទេសនោះស្រាប់កុំផ្គុំខ្សែអក្សរខ្លួនឯង។

ក្រុមទី ៤៖ កូដដែលចង្អុលទៅឯកសារដែលអ្នកផ្ទុកឡើង

ប្រាំបួនបែបគឺ PDF រូបភាព PNG វីដេអូសំឡេង Word Excel ស្លាយ និងឯកសារអ្វីក៏បាន។ ក្រុមនេះខុសពីបីក្រុមមុនត្រង់ចំណុចសំខាន់មួយ៖ កូដ QR ផ្ទុកឯកសារមិនបានទេ។ វាផ្ទុកបានតែអក្សរ។ ដើម្បីឲ្យកូដនាំទៅឯកសារ PDF ឯកសារនោះត្រូវស្ថិតនៅលើម៉ាស៊ីនមេ និងមានអាសយដ្ឋានគេហទំព័ររៀងខ្លួនសិនរួចកូដទើបចង្អុលទៅអាសយដ្ឋាននោះ។

ធ្វើកូដ QR ពីឯកសារ PDF ឲ្យត្រូវវិធី

ការស្វែងរកដែលគេធ្វើច្រើនមួយគឺធ្វើកូដ QR ពីឯកសារ PDF។ តាមពិតវាជាបីជំហាន។ ជំហានដំបូងដាក់ឯកសារឡើងលើគេហទំព័ររបស់អ្នក ឬលើកន្លែងផ្ទុកដែលបើកឲ្យអ្នកក្រៅមើលបាន។ ជំហានទីពីរបើកអាសយដ្ឋាននោះលើទូរស័ព្ទមួយទៀតដែលមិនបានចូលគណនីរបស់អ្នកដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ថាមនុស្សទូទៅបើកបានមែន។ ចំណុចនេះគេខុសច្រើនណាស់ជាមួយឯកសារដែលទុកក្នុងថតឯកជន។ ជំហានទីបីទើបយកអាសយដ្ឋាននោះមកធ្វើកូដ។

បើឯកសារ PDF នោះនឹងត្រូវកែនៅថ្ងៃក្រោយដូចជាម៉ឺនុយតារាងតម្លៃ ឬសៀវភៅណែនាំសូមប្រើកូដថាមវន្តតាំងពីដំបូង ឬយ៉ាងហោចណាស់ត្រូវកំណត់ច្បាប់ថានឹងសរសេរជាន់លើឯកសារចាស់ដោយឈ្មោះដដែលជានិច្ចព្រោះកូដដែលបោះពុម្ពទៅហើយចាំតែអាសយដ្ឋានមិនចាំខ្លឹមសារទេ។

ដូច្នេះក្រុមនេះត្រូវមានកន្លែងដាក់ឯកសារជានិច្ចមិនថាជាគណនីជាមួយឧបករណ៍ដែលធ្វើកូដ ឬជាការផ្ទុកឡើងគេហទំព័រផ្ទាល់ខ្លួន។ គ្មានឧបករណ៍ណាមួយក្នុងលោកដែលដាក់ឯកសារ PDF ទាំងមូលចូលក្នុងកូដ QR បានទេទោះការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មសរសេរយ៉ាងណាក៏ដោយ។

ធ្វើកូដ QR សម្រាប់តំណគេហទំព័រ និងបណ្ដាញសង្គម

ការងារនេះជាតម្រូវការធំជាងគេ។ ធ្វើមិនពិបាកតែមានបួនរឿងដែលគួរដោះស្រាយមុនចុចទាញយក។

បង្រួមតំណមុនបង្កើតកូដ។ អាសយដ្ឋានទំព័រទំនិញលើវេទិកាលក់ទំនិញជាធម្មតាវែងមួយរយដល់ពីររយតួបើរួមខ្សែតាមដានចូលផង។ ខ្លឹមសារវែងមានន័យថាត្រូវប្រើប្រអប់ច្រើនជាងដើម្បីផ្ទុកហើយកូដក្រាស់ត្រូវបោះពុម្ពធំជាងទើបអានចេញ។ ប្ដូរអាសយដ្ឋានវែងទៅជាអាសយដ្ឋានខ្លីមុនបង្កើតកូដនឹងបានរូបដែលស្រាលជាងច្បាស់ស្កេនលឿនជាង និងបោះពុម្ពតូចបាន។

បើកទិសដៅលើទូរស័ព្ទមើលសិន។ អ្នកដែលស្កេនកូដកាន់ទូរស័ព្ទស្ទើរគ្រប់ពេល។ បើទិសដៅជាទំព័រដែលរៀបរយតែលើកុំព្យូទ័រ ឬជា PDF ទំហំ A4 ដែលត្រូវពង្រីកទើបអានចេញនោះកូដរបស់អ្នកកំពុងនាំមនុស្សទៅជួបបទពិសោធន៍អាក្រក់។ មុនបោះពុម្ពសូមបើកអាសយដ្ឋាននោះលើទូរស័ព្ទរួចសួរខ្លួនឯងថាមនុស្សមិនស្គាល់ឃើញអ្វីក្នុងបីវិនាទីដំបូង។ រឿងនេះដូចគ្នានឹងគុណភាពទំព័រចុះចតដែលរៀបរាប់ក្នុងការរៀបចំ Landing Page ល្អសម្រាប់ SEO។

ដាក់ប៉ារ៉ាម៉ែត្របើគិតនឹងវាស់។ អ្នកដែលចូលមកពីខិត្តប័ណ្ណចែកក្នុងពិព័រណ៍ និងអ្នកដែលចូលមកពីស្ទីកឃ័រនៅមុខហាងជារឿងពីរផ្សេងគ្នាទោះទាំងពីរធ្លាក់លើទំព័រដើមតែមួយក៏ដោយ។ បន្ថែមប៉ារ៉ាម៉ែត្រ UTM ប្រាំទៅចុងអាសយដ្ឋានមុនបង្កើតកូដឧបករណ៍វិភាគទើបញែកពីរផ្លូវនេះចេញពីគ្នាបាន។ ចំណែករបៀបវាស់ការលក់ពិតដែលមកពីការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មមានក្នុង Conversion API៖ វាស់ការលក់ពិតពី Facebook Ads។

គិតតាំងពីឥឡូវថាទិសដៅនឹងប្ដូរ ឬទេ។ បើមានលទ្ធភាពថាប្រាំមួយខែក្រោយអ្នកនឹងប្ដូរកូដនេះទៅកន្លែងផ្សេងកុំធ្វើជាកូដថេរ។ ផ្នែកកូដថេរ និងថាមវន្តខាងក្រោមជាផ្នែកដែលត្រូវអានមុនបោះពុម្ពអ្វីក៏ដោយ។

កូដ QR Wi-Fi សម្រាប់ហាង និងការិយាល័យ

ប្រភេទ Wi-Fi ឃើញលទ្ធផលភ្លាមតែគេប្រើតិចជាងគេ។ ហាងកាហ្វេគ្រប់ហាងមានក្រដាសមួយសន្លឹកនៅបញ្ជរសរសេរពាក្យសម្ងាត់ទុកទឹកថ្នាំស្រអាប់ទៅរៀងរាល់ខែហើយបុគ្គលិកនៅតែត្រូវអានពាក្យសម្ងាត់ឲ្យភ្ញៀវស្ដាប់ថ្ងៃមួយជាដប់ដង។

អ្នកត្រូវការព័ត៌មានបី៖

• ឈ្មោះបណ្ដាញ ចម្លងតាមតួអក្សរនីមួយៗ រួមទាំងអក្សរធំអក្សរតូច និងដកឃ្លា។ ឈ្មោះបណ្ដាញញែកអក្សរធំតូចចម្លងខុសមួយតួទូរស័ព្ទរកមិនឃើញ។
• ប្រភេទសុវត្ថិភាព រ៉ោតទ័រភាគច្រើនសព្វថ្ងៃជា WPA ឬ WPA2 ដែលជ្រើសជម្រើស WPA ទាំងពីរ។ បណ្ដាញបើកចំហគ្មានពាក្យសម្ងាត់ជ្រើសជម្រើសគ្មានពាក្យសម្ងាត់។
• ពាក្យសម្ងាត់ ចម្លងឲ្យត្រូវ។ បើពាក្យសម្ងាត់មានសញ្ញាចំណុចក្បៀសចំណុចពីរក្បៀស ឬសញ្ញាខ្វែងបញ្ច្រាសសូមប្ដូរពាក្យសម្ងាត់ព្រោះតួអក្សរទាំងនេះជាសញ្ញាញែកក្នុងទម្រង់ Wi-Fi ហើយម៉ាស៊ីនស្កេនជាច្រើនដោះស្រាយវាមិនត្រូវ។

មានប្រអប់មួយទៀតគឺបណ្ដាញលាក់។ ធីកវាតែក្នុងករណីដែលអ្នកចង់លាក់ឈ្មោះបណ្ដាញដោយចេតនា។ ធីកខុសទូរស័ព្ទខ្លះនឹងភ្ជាប់មិនបាន។

កូដ Wi-Fi ជាធម្មតាស្រាលព្រោះខ្លឹមសារខ្លីដូច្នេះបោះពុម្ពតូចក៏នៅស្កេនចេញដែរ។ ផ្ទាំងតុទំហំស្មើនាមប័ណ្ណគឺគ្រប់គ្រាន់។ គួរបោះពុម្ពឈ្មោះបណ្ដាញជាអក្សរតូចនៅក្រោមកូដផងក្រែងលោភ្ញៀវដែលប្រើទូរស័ព្ទចាស់ភ្ជាប់ស្វ័យប្រវត្តិមិនបាននឹងវាយដោយខ្លួនឯង។

រឿងដែលត្រូវនិយាយឲ្យច្បាស់គឺកូដ QR Wi-Fi មិនបានអ៊ិនគ្រីបពាក្យសម្ងាត់ទេ។ អ្នកណាថតរូបកូដនេះក៏អាចដកពាក្យសម្ងាត់ចេញបានដោយកម្មវិធីអានកូដណាក៏បាន។ ដូច្នេះកុំធ្វើកូដ Wi-Fi សម្រាប់បណ្ដាញដែលមានម៉ាស៊ីនមេម៉ាស៊ីនបោះពុម្ព និងម៉ាស៊ីនស្កេនស្នាមម្រាមដៃភ្ជាប់ជាមួយ។ នៅការិយាល័យត្រូវញែកបណ្ដាញសម្រាប់ភ្ញៀវចេញសិនរួចទើបធ្វើកូដឲ្យបណ្ដាញនោះ។

កូដ QR នាមប័ណ្ណ vCard

vCard ជាទម្រង់ស្តង់ដារនៃបញ្ជីទំនាក់ទំនងដែលទូរស័ព្ទគ្រប់គ្រឿងអានបាន។ ស្កេនរួចបើកអេក្រង់បន្ថែមទំនាក់ទំនងដែលបំពេញប្រអប់ស្រាប់ភាគីម្ខាងទៀតគ្រាន់តែចុចរក្សាទុក។

ប្រអប់ធម្មតាមានគោត្តនាមនាមក្រុមហ៊ុនតំណែងទូរស័ព្ទអ៊ីមែលគេហទំព័រ និងកំណត់ចំណាំ។ មិនចាំបាច់បំពេញគ្រប់ទេហើយគួរដឹងថារាល់ប្រអប់ដែលបន្ថែមធ្វើឲ្យកូដក្រាស់ឡើងបន្តិច។

ពីររឿងដែលត្រូវធ្វើឲ្យត្រូវលើកូដនាមប័ណ្ណ៖

សរសេរលេខទូរស័ព្ទជាទម្រង់អន្តរជាតិ។ លេខដែលរក្សាទុកជា ០១២៣៤៥៦៧៨ ហៅចេញពីទូរស័ព្ទដែលទិញពីប្រទេសផ្សេងមិនបាន។ បើរក្សាទុកជា +៨៥៥១២៣៤៥៦៧៨ គ្រឿងណាក៏ហៅចេញបាន។ បើនាមប័ណ្ណប្រើតែក្នុងស្រុកសរសេរបែបណាក៏បានតែទម្រង់អន្តរជាតិមិនខាតអ្វីទេ។

កុំដាក់ប្រវត្តិរូបក្នុងប្រអប់កំណត់ចំណាំ។ នេះជាកំហុសដែលជួបញឹកញាប់ជាងគេលើកូដនាមប័ណ្ណ។ បំពេញគ្រប់ប្រាំបីប្រអប់ហើយថែមការណែនាំខ្លួនប្រាំជួរទៀតកូដនឹងក្រាស់រហូតដល់ក្រដាសនាមប័ណ្ណទំហំស្តង់ដារទ្រាំទំហំដែលស្កេនចេញមិនបាន។ រក្សាកំណត់ចំណាំក្រោមមួយជួររួចដាក់កំណែវែងលើគេហទំព័របញ្ជូនតាមប្រអប់គេហទំព័រជំនួស។

អក្សរខ្មែរមានកត្តាបន្ថែមមួយទៀត៖ កូដ QR ខ្ចប់លេខបានសន្សំជាងអក្សរហើយខ្ចប់អក្សរឡាតាំងបានសន្សំជាងអក្សរខ្មែរ។ ព័ត៌មានចំនួនដូចគ្នាបើបំពេញជាអក្សរខ្មែរកូដនឹងក្រាស់ជាងបំពេញជាអក្សរអង់គ្លេស។ នាមប័ណ្ណពីរភាសាដែលដាក់ទាំងពីរឈុតចូលក្នុងកូដ vCard តែមួយជាធម្មតាក្រាស់លើសពីអ្វីដែលនាមប័ណ្ណមួយសន្លឹកទ្រាំបាន។ ដំណោះស្រាយគឺដាក់តែឈុតសំខាន់ក្នុងកូដឈុតមួយទៀតដាក់លើគេហទំព័រ។

បើអ្នកប្ដូរលេខប្ដូរតំណែងប្ដូរក្រុមហ៊ុនញឹកញាប់សូមពិចារណាផ្លូវមួយទៀត៖ ធ្វើទំព័រណែនាំខ្លួនខ្លីមួយរួចប្រើកូដតំណធម្មតាចង្អុលទៅទំព័រនោះ។ កូដនឹងស្រាលជាងច្រើនហើយកែព័ត៌មានដោយមិនបាច់បោះពុម្ពនាមប័ណ្ណថ្មី។

កូដ QR ម៉ឺនុយសម្រាប់ភោជនីយដ្ឋាន និងហាងកាហ្វេ

កូដម៉ឺនុយមានបញ្ហារៀងខ្លួន៖ ខ្លឹមសារប្ដូរជានិច្ចតែស្ទីកឃ័រដែលបិទលើតុមិនប្ដូរ។ នេះជាមូលហេតុដែលហាងចាប់ផ្ដើមដោយកូដម៉ឺនុយថេរស្ទើរគ្រប់ហាងត្រូវបោះពុម្ពថ្មីយ៉ាងហោចណាស់មួយដងក្នុងឆ្នាំដំបូង។

មានបីវិធីរៀបពីផុយបំផុតទៅធន់បំផុត។

វិធីផុយបំផុត គឺធ្វើកូដចង្អុលត្រង់ទៅឯកសារ PDF ម៉ឺនុយ។ កែតម្លៃមួយមុខត្រូវប្ដូរឯកសារហើយការប្ដូរឯកសារជាធម្មតាប្ដូរអាសយដ្ឋានរបស់វាផងកូដលើតុស្លាប់ភ្លាម។ ចង់ឲ្យកូដនៅរស់ត្រូវសរសេរជាន់លើឯកសារដោយឈ្មោះដដែលជារៀងរហូតហើយត្រូវចាំច្បាប់នេះជារៀងរហូតដែរ។

វិធីល្អជាង គឺធ្វើកូដចង្អុលទៅទំព័រម៉ឺនុយលើគេហទំព័ររបស់ហាង។ ប្ដូរមុខម្ហូបគឺកែទំព័រអាសយដ្ឋាននៅដដែលស្ទីកឃ័រលើតុនៅប្រើបាន។ វិធីនេះទាមទារថាអ្នកមានគេហទំព័រ និងមានគេកែវាបាន។

វិធីធន់បំផុត គឺប្រើកូដថាមវន្ត៖ កូដផ្ទុកអាសយដ្ឋានកណ្ដាលថេរមួយចំណែកទិសដៅពិតនៅក្នុងកម្មវិធីចង់ប្ដូរពេលណាក៏ប្ដូរបាន។ ថ្ងៃនេះចង្អុលទៅ PDF ខែក្រោយចង្អុលទៅទំព័រគេហទំព័រឆ្នាំក្រោយចង្អុលទៅកម្មវិធីកម្មង់ម្ហូប។ ស្ទីកឃ័រលើតុមិនបាច់ប៉ះម្ដងណាទេ។ ដូរវិញកូដថាមវន្តត្រូវការគណនី។

ហាងនៅកម្ពុជាមានបញ្ហាជាក់ស្ដែងមួយទៀត៖ តុត្រូវជូតរៀងរាល់ថ្ងៃត្រូវលើកឡើងលើកចុះញឹកញាប់ដូច្នេះក្រដាសដែលបិទលើផ្ទៃតុរាបក្នុងពីរបីខែ។ កូដដែលរាបមិនមែនស្កេនមិនចេញទេតែត្រូវជិតជាង និងយូរជាងភ្ញៀវសាកពីរដងក៏ឈប់។ ប្ដូរទៅប្រើផ្ទាំងអាគ្រីលិកឈរ ឬកាតអ៊ុតកម្ដៅថ្លៃថោកជាងបោះពុម្ពថ្មីច្រើន។

មិនថាជ្រើសផ្លូវណាមានបីចំណុចបោះពុម្ពត្រូវចាំសម្រាប់កូដលើតុ។ ទីមួយអ៊ុតម៉ាត់កុំអ៊ុតភ្លឺព្រោះផ្ទៃភ្លឺនៅក្រោមភ្លើងពិដានចាំងពន្លឺរហូតកាមេរ៉ាមើលមិនឃើញអ្វីទាំងអស់។ ទីពីរដាក់កូដឈរលើជើងតូចជំនួសការបិទរាបលើផ្ទៃតុព្រោះកូដដេកបង្ខំភ្ញៀវឲ្យឱនចុះ។ ទីបីបោះពុម្ពពាក្យខ្លីមួយប្រាប់ថាកូដនាំទៅណាដូចជាស្កេនដើម្បីមើលម៉ឺនុយកូដដែលគ្មានពាក្យពន្យល់មានគេស្កេនតិចជាងច្បាស់។

ទទួលប្រាក់ដោយកូដ QR

ការធ្វើកូដទទួលប្រាក់ត្រូវការលេខសម្គាល់ធនាគារ ឬទម្រង់លេខគណនីហើយបើចង់ក៏ដាក់ចំនួនទឹកប្រាក់ និងអត្ថបទយោងបន្ថែម។ ការបំពេញចំនួន និងអត្ថបទយោងជាកន្លែងដែលមានតម្លៃបំផុត។ ភ្ញៀវស្កេនរួចចុចបញ្ជាក់គឺចប់៖ គាត់វាយចំនួនខុសមិនបានមិនចាំបាច់គិតអត្ថបទខ្លួនឯងហើយអ្នកផ្គូផ្គងប្រាក់នឹងការបញ្ជាទិញបានដោយមិនបាច់សួរនរណា។

សំណួរដែលជួបរាល់ដង៖

• កូដទទួលប្រាក់ផុតកំណត់ទេ។ កូដដែលបោះពុម្ពចេញផ្ទុកព័ត៌មានគណនីរបស់អ្នកដូច្នេះមិនផុតកំណត់ទេ។ តែកូដដែលមានចំនួនស្រាប់ជារបស់ការបញ្ជាទិញណាមួយជាក់លាក់កុំបោះពុម្ពបែបនោះទៅបិទជាប់។
• បិទកូដថេរមួយនៅបញ្ជរបានទេ។ បានហើយហាងជាច្រើនធ្វើបែបនោះ។ ទុកប្រអប់ចំនួនទឹកប្រាក់ទទេឲ្យភ្ញៀវវាយខ្លួនឯង។ ដូរវិញអ្នកបាត់ការផ្គូផ្គងស្វ័យប្រវត្តិត្រូវអានអត្ថបទយោងទើបដឹងថានរណាបង់ថ្លៃអ្វី។
• អត្ថបទយោងគួរសរសេរអ្វី។ សរសេរខ្លីជាអក្សរឡាតាំង និងលេខហើយមានលេខបញ្ជាទិញដូចជា OD1207។ សរសេរវែងកូដកាន់តែក្រាស់ហើយគ្មាននរណាអានទេ។
• កូដរបស់ខ្ញុំឡើងថាមិនត្រឹមត្រូវ។ ស្ទើរគ្រប់ដងកើតពីលេខសម្គាល់ធនាគារខុស ឬលេខគណនីខុស។ ពីរនេះត្រូវត្រូវគ្នាចំៗ គ្មានស្រទាប់ទាយជំនួសទេ។

ទម្រង់របស់ប្រទេសនីមួយៗ ប្រើឆ្លងគ្នាមិនបាន។ ភ្ញៀវថៃដែលបង់ដោយកម្មវិធីធនាគារថៃត្រូវការ PromptPay ភ្ញៀវសិង្ហបុរីត្រូវការ PayNow ភ្ញៀវម៉ាឡេស៊ីត្រូវការ DuitNow។ បើអ្នកលក់ឲ្យភ្ញៀវច្រើនប្រទេសសូមបោះពុម្ពកូដច្រើនហើយសរសេរឈ្មោះទម្រង់នៅក្រោមកូដនីមួយៗ ឲ្យច្បាស់។

មានចំណុចមួយទៀតដែលគេមិនសូវគិត៖ ផ្ទាំងទទួលប្រាក់ដែលដាក់លើបញ្ជរស្មើនឹងបង្ហាញព័ត៌មានគណនីរបស់អ្នកជាសាធារណៈ។ រឿងនេះខ្លួនវាមិនមែនជាគ្រោះថ្នាក់ទេព្រោះព័ត៌មានគណនីត្រូវតែឲ្យអ្នកបង់ប្រាក់ឃើញស្រាប់។ អ្វីដែលត្រូវការពារពិតប្រាកដគឺមានគេយកកូដខ្លួនឯងមកបិទជាន់លើកូដរបស់អ្នកដែលធ្លាប់កើតនៅតូបដែលមនុស្សច្រើន។ វិធីការពារងាយណាស់៖ ប្រើផ្ទាំងសម្ភារដែលបកពិបាកមើលវាម្ដងរាល់ព្រឹកពេលបើកហាង និងបោះពុម្ពឈ្មោះហាងរបស់អ្នកជាអក្សរតូចលើផ្ទាំងផងភ្ញៀវដែលស្កេនហើយឃើញឈ្មោះអ្នកទទួលមិនត្រូវគ្នានឹងឈប់ខ្លួនឯង។

កូដ QR ថេរ និងកូដ QR ថាមវន្ត

នេះជាការសម្រេចចិត្តធ្ងន់ជាងគេក្នុងអត្ថបទទាំងមូលព្រោះវាកែមិនបានក្រោយពេលបោះពុម្ព។

កូដថេរ ផ្ទុកខ្លឹមសារត្រង់ៗ។ អាសយដ្ឋាននោះរស់នៅក្នុងប្រអប់សខ្មៅទាំងនោះជាអចិន្ត្រៃយ៍។ ទាញយកម្ដងប្រើបានរហូតមិនអាស្រ័យថាសេវាណាមួយនៅរស់ ឬទេហើយមិនអស់លុយ។ ដូរវិញ៖ ខ្លឹមសារកែមិនបាន និងគ្មានវិធីណាដឹងថាមានគេស្កេនប៉ុន្មាននាក់ទេ។

កូដថាមវន្ត ផ្ទុកអាសយដ្ឋានកណ្ដាលខ្លីមួយ។ ការស្កេនឆ្លងកាត់អាសយដ្ឋាននោះសិនរួចត្រូវបញ្ជូនបន្តទៅទិសដៅពិត។ ព្រោះទិសដៅពិតនៅក្នុងកម្មវិធីមិនមែនក្នុងកូដអ្នកប្ដូរពេលណាក៏បានហើយកូដដែលបោះពុម្ពទៅហើយនៅតែត្រឹមត្រូវ។ ហើយព្រោះការស្កេនគ្រប់ដងឆ្លងកាត់អាសយដ្ឋានកណ្ដាលប្រព័ន្ធរាប់ចំនួនបានព្រមទាំងញែកតាមថ្ងៃតាមឧបករណ៍តាមប្រទេស។

កូដថាមវន្តមានគុណសម្បត្តិមួយទៀតដែលគេមិនសូវកត់សម្គាល់៖ វាស្រាលជាង។ អាសយដ្ឋានកណ្ដាលវែងប្រហែលម្ភៃតួចំណែកអាសយដ្ឋានពិតអាចវែងជារាប់រយ។ កូដស្រាលមានប្រអប់ធំជាងកាមេរ៉ាចាប់លឿនជាង និងបោះពុម្ពតូចបានជាង។

របៀបជ្រើសរហ័ស៖

• ជ្រើសថេរ ពេលខ្លឹមសារមិនប្ដូរ និងមិនត្រូវវាស់ដូចជា Wi-Fi នាមប័ណ្ណផែនទីស្លាកលេខបិទលើម៉ាស៊ីន ឬកូដចង្អុលទៅទំព័រដើម។
• ជ្រើសថាមវន្ត ពេលកូដនឹងបោះពុម្ពចំនួនច្រើនពេលទិសដៅអាចផ្លាស់ ឬពេលអ្នកត្រូវដឹងថាឆានែលណានាំការស្កេនមកដូចជាខិត្តប័ណ្ណវេចខ្ចប់ផ្ទាំងក្រៅអគារម៉ឺនុយ និងឯកសារពិព័រណ៍។

មិនច្បាស់ជ្រើសថាមវន្ត។ តម្លៃនៃកំហុសពីរខាងមិនស្មើគ្នាទេ៖ ជ្រើសថាមវន្តទាំងដែលមិនបាច់វាស់អ្នកចំណាយថ្លៃសេវាតិចប៉ុណ្ណោះជ្រើសថេររួចត្រូវផ្លាស់ទិសដៅអ្នកខាតការបោះពុម្ពទាំងដុំ។

មានរឿងមួយត្រូវនិយាយត្រង់ៗ៖ កូដថាមវន្តពឹងលើអ្នកដែលចេញកូដឲ្យ។ បើសេវានោះបិទទ្វារកូដគ្រប់អានដែលបោះពុម្ពទៅហើយនឹងឈប់ដំណើរការ។ ដូច្នេះរបស់ដែលបោះពុម្ពចំនួនច្រើន និងត្រូវប្រើជាច្រើនឆ្នាំសូមជ្រើសអ្នកផ្ដល់សេវាដែលមានផលិតផលពិតនៅពីក្រោយកុំប្រើឧបករណ៍ឥតគិតថ្លៃដែលមិនដឹងថានរណាជាម្ចាស់។

ធ្វើកូដ QR ឲ្យស្អាតដោយមិនធ្វើឲ្យវាខ្វាក់

ការណែនាំអំពីការធ្វើកូដ QR ឲ្យស្អាតភាគច្រើននិយាយតែពាក់កណ្ដាលនៃបញ្ហា។ ប្ដូរពណ៌ដាក់ឡូហ្គោធ្វើប្រអប់ឲ្យមូលទាំងបីមិនពិបាកទេ។ អ្វីដែលពិបាកគឺធ្វើទាំងអស់នោះហើយកូដនៅតែស្កេនចេញ។

ម៉ាស៊ីនស្កេនមើលកូដតាមវិធីសាមញ្ញណាស់៖ វារកតំបន់ងងឹត និងតំបន់ភ្លឺរួចផ្គុំក្រឡាចត្រង្គឡើងវិញ។ ច្បាប់ទាំងអស់ខាងក្រោមចេញពីការពិតតែមួយនេះ។

ភាពផ្ទុយមកមុន

ប្រអប់ងងឹតត្រូវងងឹតមែនប្រអប់ភ្លឺត្រូវភ្លឺមែន។ ពណ៌ស្រាលលើផ្ទៃសស្រអាប់មើលទៅថ្លៃលើអេក្រង់រចនាតែពេលចុះក្រដាសមិនថ្នាំទឹកថ្នាំជ្រាបចន្លោះរវាងពណ៌ពីរបិទជិតគ្នារួចកាមេរ៉ាចុះចាញ់។ វិធីសាកដែលប្រើបានពិត៖ ជ្រើសពណ៌ដែលងងឹតគ្រប់គ្រាន់ងងឹតដល់ថាបើប្ដូររូបជាសខ្មៅអ្នកនៅតែញែកប្រអប់ងងឹតពីប្រអប់ភ្លឺបាន។ វិធីងាយបំផុតគឺយកពណ៌ងងឹតក្នុងឈុតពណ៌ម៉ាកមកប្រើមិនមែនពណ៌បន្ថែមស្រាលៗ។

កុំត្រឡប់ពណ៌

កូដភ្លឺលើផ្ទៃងងឹតមើលទៅទំនើបហើយជាកំហុសដែលជួបញឹកញាប់ជាងគេក្នុងក្រុមនេះ។ ម៉ាស៊ីនស្កេនជាច្រើនកំណត់មកឲ្យរកលំនាំងងឹតលើផ្ទៃភ្លឺ។ ពេលត្រឡប់វិញខ្លះអានបានខ្លះអានមិនបានហើយអ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងបានថាភ្ញៀវកាន់ទូរស័ព្ទម៉ូដែលណា។ អ្វីដែលនឹងបញ្ជូនទៅរោងពុម្ពកុំត្រឡប់ពណ៌។

ទុកគែមសជុំវិញកូដ

ស្តង់ដារទាមទារគែមទទេធំបួនប្រអប់ជុំវិញបួនជ្រុង។ គែមនោះមិនមែនជាទំហំទទេលើសទេវាជាផ្នែកមួយនៃកូដហើយជាអ្វីដែលម៉ាស៊ីនស្កេនប្រើរកព្រំដែន។ អ្នករចនាតែងកាត់វាចេញដើម្បីរៀបចំទំព័រឲ្យណែន ឬដាក់កូដជាន់លើផ្ទៃខាងក្រោយដែលមានក្បាច់ហើយនោះជាមូលហេតុដែលកូដស្អាតៗ ជាច្រើនស្កេនមិនចេញ។ បើផ្ទៃខាងក្រោយមានក្បាច់សូមដាក់កូដលើការេសដិតមួយហើយទុកក្បាច់ឲ្យឆ្ងាយពីគែមកូដ។

ដាក់ឡូហ្គោនៅកណ្ដាលបានតែមានលក្ខខណ្ឌ

កូដ QR មានយន្តការកែកំហុសក្នុងខ្លួនមានន័យថាលំនាំបាត់ខ្លះក៏នៅតែដកខ្លឹមសារចេញបាន។ មានបួនកម្រិតជាធម្មតាសរសេរថា L M Q និង H ដែលសង្គ្រោះទិន្នន័យបានប្រហែល ៧ ១៥ ២៥ និង ៣០ ភាគរយ។ ការដាក់ឡូហ្គោនៅកណ្ដាលគឺការបាំងផ្នែកខ្លះដោយចេតនាហើយយន្តការកែកំហុសជាអ្នកទ្រាំផ្នែកដែលត្រូវបាំងនោះ។

ច្បាប់ដែលមកជាមួយមានពីរ៖ ទទឹងឡូហ្គោមិនត្រូវលើស ៣០ ភាគរយនៃទទឹងកូដហើយពេលមានឡូហ្គោត្រូវដាក់កម្រិតកែកំហុសខ្ពស់បំផុត។ លើសពីនេះកូដនៅតែមើលទៅគ្រប់គ្រាន់នៅតែស្កេនចេញលើអេក្រង់ភ្លឺក្នុងចម្ងាយជិតរួចទៅខូចពេលបោះពុម្ពលើក្រដាសម៉ាត់ ឬពេលស្កេនក្នុងហាងដែលពន្លឺតិច។ នេះជាប្រភេទកំហុសអាក្រក់បំផុតព្រោះវាមិនលេចចេញពេលអ្នកសាកនៅតុធ្វើការទេ។

ដើម្បីយុត្តិធម៌ត្រូវបន្ថែមថាការដាក់កម្រិតកែកំហុសខ្ពស់ធ្វើឲ្យកូដក្រាស់ឡើងព្រោះត្រូវបន្ថែមប្រអប់ទុកទិន្នន័យបម្រុង។ ខ្លឹមសារដូចគ្នាកូដដែលមានឡូហ្គោក្រាស់ជាងកូដទទេជានិច្ចដូច្នេះត្រូវបោះពុម្ពធំជាង។

រាងប្រអប់ និងការេបីជ្រុង

ការេធំបីនៅជ្រុងហៅថាលំនាំកំណត់ទីតាំង។ វាប្រាប់ម៉ាស៊ីនស្កេនថាកូដនៅត្រង់ណា និងបែរទៅទិសណា។ ការធ្វើប្រអប់ទិន្នន័យឲ្យមូលបន្តិច ឬលុបជ្រុងនៃការេទាំងនោះឲ្យកោងបន្តិចគឺសុវត្ថិភាព។ តែការប្ដូរការេទាំងនោះទៅជារាងចម្លែកលុបចេញមួយ ឬទាញសមាមាត្រខាងក្នុងឲ្យខូចរាងធ្វើឲ្យកូដខូចលឿនណាស់ព្រោះសមាមាត្រនៃបន្ទាត់ខាងក្នុងលំនាំកំណត់ទីតាំងជាអ្វីដែលម៉ាស៊ីនស្កេនប្រើដឹងថានេះជាកូដ QR។

ឧបករណ៍ឥតគិតថ្លៃលើទំព័រ Orova Link & QR តម្រូវបានទាំងពណ៌កូដពណ៌ផ្ទៃខាងក្រោយរាងប្រអប់ដែលមានការេមូល និងចំណុចមូល និងរចនាបថការេជ្រុងដែលមានការេមូល និងរង្វង់ទាញយកជា PNG បានបីទំហំ។ ចំណែកឡូហ្គោនៅកណ្ដាលស៊ុមដែលមានពាក្យអញ្ជើញ និងកូដថាមវន្តនៅក្រោយគណនីព្រោះរបស់ទាំងនេះត្រូវរក្សាទុកទើបកែបាននៅថ្ងៃក្រោយ។

បញ្ជូនឯកសារអ្វីទៅរោងពុម្ព

PNG សមនឹងគេហទំព័រ និងការបោះពុម្ពទំហំតូចតែវាជារូបចំណុចពង្រីករួចគែមប្រអប់នឹងក្លាយជាធ្មេញរណារហើយគែមធ្មេញរណារធ្វើឲ្យម៉ាស៊ីនស្កេនយឺត។ សម្រាប់រោងពុម្ពសូមសុំឯកសារវ៉ិចទ័រគឺ SVG ឬ EPS ដែលច្បាស់គ្រប់ទំហំ។ បើមានតែ PNG សូមនាំចេញក្នុងទំហំធំបំផុតដែលឧបករណ៍មានរួចទើបបង្រួមចុះ។ កុំយករូបតូចទៅពង្រីកជាដាច់ខាត។

កូដ QR ផ្ទុកបានប៉ុន្មាន និងអ្វីធ្វើឲ្យវាក្រាស់

ផ្នែកនេះពន្យល់អ្វីដែលនៅពីក្រោយការណែនាំទាំងអស់ខាងលើ។

កូដ QR ជាក្រឡាចត្រង្គនៃការេតូចៗ ដែលហៅថាម៉ូឌុល។ ស្តង់ដារកំណត់ទំហំក្រឡា ៤០ ទំហំហៅថាកំណែ។ កំណែ ១ គឺក្រឡា ២១ គុណ ២១ ប្រអប់ហើយកំណែបន្ទាប់នីមួយៗ បន្ថែម ៤ ប្រអប់ក្នុងមួយជ្រុងរហូតដល់កំណែ ៤០ ដែលជា ១៧៧ គុណ ១៧៧។ ខ្លឹមសារកាន់តែវែងឧបករណ៍កាន់តែត្រូវជ្រើសកំណែធំហើយកូដកាន់តែមើលទៅក្រាស់។

សមត្ថភាពផ្ទុកអតិបរមានៅកំណែធំបំផុតជាមួយកម្រិតកែកំហុសទាបបំផុតស្ថិតប្រហែល ៧០៨៩ ខ្ទង់លេខឬ ៤២៩៦ តួអក្សរ និងលេខឬ ២៩៥៣ បៃ។ ស្ដាប់ទៅច្រើនណាស់តែកុំចូលជិតលេខនោះ៖ កូដដែលប្រើសមត្ថភាពជិតអស់មានក្រឡា ១៧៧ ប្រអប់ក្នុងមួយជ្រុងហើយដើម្បីឲ្យប្រអប់នីមួយៗ នៅតែធំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កាមេរ៉ាមើលឃើញកូដនោះត្រូវបោះពុម្ពធំណាស់។

បីយ៉ាងដែលធ្វើឲ្យកូដក្រាស់ឡើងតាមលំដាប់ឥទ្ធិពល៖

1. ប្រវែងខ្លឹមសារ។ ជាកត្តាខ្លាំងជាងគេដាច់ស្រឡះ។ បង្រួមតំណជាវិធីបន្ថយភាពក្រាស់លឿនបំផុត។
2. កម្រិតកែកំហុស។ ផ្លាស់ពីទាបបំផុតទៅខ្ពស់បំផុតបន្ថែមចំនួនប្រអប់គួរឲ្យកត់សម្គាល់។ បើគ្មានឡូហ្គោមិនត្រូវការកម្រិតខ្ពស់បំផុតទេ។
3. ប្រភេទតួអក្សរ។ កូដ QR ខ្ចប់លេខបានសន្សំជាងអក្សរ និងខ្ចប់អក្សរឡាតាំងធំបានសន្សំជាងអក្សរខ្មែរ។ ខ្សែអក្សរខ្មែរចំណាយទំហំច្រើនដងជាងតួចំនួនដូចគ្នាជាអក្សរឡាតាំង។ នេះជាមូលហេតុដែលអត្ថបទយោងក្នុងការផ្ទេរប្រាក់គេសរសេរជាអក្សរឡាតាំង និងលេខ។

វិធីពិនិត្យរហ័សដោយមិនបាច់យល់អ្វីសោះ៖ បង្កើតកូដពីរមួយប្រើខ្លឹមសារពេញមួយទៀតប្រើខ្លឹមសារដែលបង្រួមហើយដាក់ជាប់គ្នា។ កូដដែលអ្នកមើលឃើញប្រអប់នីមួយៗ ដាច់ពីគ្នាគឺកូដដែលប្រើបាន។ កូដដែលមើលទៅដូចផ្ទាំងប្រផេះអុចៗ នឹងមានបញ្ហាពេលបោះពុម្ព។

បោះពុម្ពកូដ QR ទំហំប៉ុន្មានទើបស្កេនចេញ

មានច្បាប់មួយដែលអ្នកក្នុងវិស័យបោះពុម្ពប្រើយូរមកហើយហៅថាច្បាប់មួយភាគដប់។ ទទឹងកូដដែលបោះពុម្ពចេញគួរស្មើប្រហែលមួយភាគដប់នៃចម្ងាយដែលអ្នកស្កេនឈរ។

អ្នកដែលឈរឆ្ងាយ ៣០ សង់ទីម៉ែត្រដូចជាមើលនាមប័ណ្ណ ឬផ្ទាំងតុត្រូវការកូដទទឹងយ៉ាងហោចណាស់ ៣ សង់ទីម៉ែត្រ។ អ្នកដែលឈរឆ្ងាយ ៣ ម៉ែត្រដូចជាមើលផ្ទាំងរូបលើជញ្ជាំងត្រូវការ ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ។ ផ្ទាំងដែលអានពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រត្រូវការកូដទទឹង ១ ម៉ែត្រ។

ច្បាប់នេះសន្មតថាកូដក្រាស់មធ្យម។ បើកូដក្រាស់ត្រូវបូកបន្ថែម។ គោលការណ៍នៅក្រោមច្បាប់នេះគឺម៉ូឌុលតូចបំផុតក្នុងកូដត្រូវធំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឲ្យកាមេរ៉ាញែកវាចេញពីម៉ូឌុលក្បែរៗ បាន។ លើក្រដាសសន្លឹកដដែលកូដ ២៥ ម៉ូឌុលមានម៉ូឌុលធំជាងកូដ ៥០ ម៉ូឌុលពីរដង។

ទំហំអប្បបរមាជាក់ស្ដែងដែលគួរចាំ៖

• នាមប័ណ្ណ និងស្លាកតូច មិនក្រោម ២ សង់ទីម៉ែត្រហើយតែក្នុងករណីកូដស្រាលប៉ុណ្ណោះ។ កូដនាមប័ណ្ណ vCard ដែលបំពេញគ្រប់ប្រអប់ ២ សង់ទីម៉ែត្រមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។
• ខិត្តប័ណ្ណសន្លឹកបត់ម៉ឺនុយ ២,៥ ដល់ ៣ សង់ទីម៉ែត្រជាចន្លោះសុវត្ថិភាព។
• វេចខ្ចប់ទំនិញ អាស្រ័យលើកន្លែងបិទតែត្រូវចាំថាផ្ទៃកោងធ្វើឲ្យកូដខូចរាងពេលមើលពីជ្រុងដូច្នេះគួរបោះពុម្ពធំជាងការគណនាប្រហែលម្ភៃភាគរយ។
• ផ្ទាំងរូប និងផ្ទាំងឈរ គណនាពីចំណុចដែលគេឈរពិតមិនមែនចំណុចដែលអ្នកចង់ឲ្យគេឈរ។

មានចំណុចមួយដែលគេតែងភ្លេចគឺសម្ភារ។ កូដដែលបោះពុម្ពលើក្រដាសក្រាហ្វពណ៌ត្នោតលើក្រណាត់ ឬលើផ្ទៃភ្លឺខ្លាំងសុទ្ធតែស្កេនពិបាកជាងកូដដដែលលើក្រដាសសម៉ាត់។ ជួបសម្ភារទាំងនេះសូមបោះពុម្ពធំជាង និងទាញភាពផ្ទុយឲ្យឆ្ងាយជាង។

កំហុសប្រាំបីដែលធ្វើឲ្យកូដ QR បោះពុម្ពហើយស្កេនមិនចេញ

រៀបតាមភាពញឹកញាប់ដែលជួប។

1. បោះពុម្ពតូចពេកធៀបនឹងចម្ងាយស្កេន។ លេខមួយ។ លើអេក្រង់ ២៧ អ៊ិញកូដអ្វីក៏មើលទៅធំទាំងអស់ដឹងខ្លួនពេលនៅលើក្រដាស។
2. គែមសបាត់។ កាត់ជិតពេកដាក់កូដជាប់គែមក្រដាស ឬទុកក្បាច់ផ្ទៃខាងក្រោយប៉ះគែមកូដ។
3. ភាពផ្ទុយខ្សោយ។ ពណ៌ស្រាលលើផ្ទៃស្រាល ឬពណ៌ពីរខុសគ្នាតែទម្ងន់ដូចគ្នា។
4. ត្រឡប់ពណ៌។ កូដភ្លឺលើផ្ទៃងងឹត។
5. ឡូហ្គោធំពេក ឬដាក់ខុសកន្លែង។ បាំងលើស ៣០ ភាគរយ ឬជាន់លើលំនាំកំណត់ទីតាំងណាមួយ។
6. សមាមាត្រត្រូវទាញខូច។ មានគេទាញជ្រុងរូបក្នុងកម្មវិធីរៀបចំទំព័ររហូតកូដលែងជាការេ។ កូដ QR ត្រូវជាការេចំៗ។
7. ផ្ទៃចាំង ឬផ្ទៃកោង។ អ៊ុតភ្លឺស្រទាប់ចាំងកូដរុំជុំវិញដប។
8. ទិសដៅស្លាប់។ កូដស្កេនចេញល្អតែនាំទៅទំព័រដែលលុបហើយឯកសារដែលប្ដូរឈ្មោះ ឬការផ្ដល់ជូនដែលផុតកំណត់។ នេះជាកំហុសតែមួយក្នុងបញ្ជីដែលការបោះពុម្ពគ្មានកំហុសអ្វីសោះ។

កូដបួនខាងក្រោមជាកូដពិត។ យកទូរស័ព្ទស្កេនពីលើអេក្រង់បានតែម្ដង។ កូដទីមួយធ្វើតាមច្បាប់ចំណែកបីទៀតមានបញ្ហាតាមលំដាប់គឺគែមសបាត់ត្រឡប់ពណ៌ និងភាពផ្ទុយខ្សោយ។ សាកជាមួយទូរស័ព្ទម៉ូដែលដដែលដែលភ្ញៀវរបស់អ្នកប្រើ និងសាកក្នុងកន្លែងងងឹតផង។

ពិនិត្យបួននាទីមុនបញ្ជូនទៅរោងពុម្ព

ទូរស័ព្ទជំនាន់ថ្មីស្កេនបានដោយកម្មវិធីកាមេរ៉ាផ្ទាល់ដោយមិនបាច់ដំឡើងអ្វីទាំង iPhone ចាប់ពី iOS 11 ឡើងនិង Android ភាគច្រើនសព្វថ្ងៃ។ គ្រឿងចាស់ជាងនេះត្រូវការកម្មវិធីអានកូដ ឬប្រើ Google Lens។

ការពិនិត្យចំណាយពេលបួននាទីហើយត្រូវធ្វើលើសន្លឹកបោះពុម្ពពិតមិនមែនលើអេក្រង់។

1. ស្កេនដោយទូរស័ព្ទពីរគ្រឿងដែលប្រព័ន្ធខុសគ្នា។ iPhone មួយ Android មួយ។ បើមានតែគ្រឿងមួយអានបាននោះកូដមានបញ្ហាភាគច្រើននៅលំនាំកំណត់ទីតាំង ឬនៅឡូហ្គោ។
2. ស្កេននៅចម្ងាយពិត។ ឈរត្រង់ចំណុចដែលភ្ញៀវនឹងឈរកុំយកទូរស័ព្ទទៅជិតពេក។
3. ស្កេនក្នុងកន្លែងពន្លឺតិច។ ហាងពេលយប់ច្រកដើរក្នុងពិព័រណ៍ ឬក្នុងឡាន។ នេះជាកន្លែងដែលភាពផ្ទុយខ្សោយលាតត្រដាងខ្លួន។
4. ចុចចូលទិសដៅដោយគ្រឿងដែលទើបស្កេន។ ទំព័របើកលឿនទេបង្ហាញលើទូរស័ព្ទត្រូវទេសុំចូលគណនី ឬអត់។

បើជាការបោះពុម្ពដុំធំសូមបន្ថែមជំហានមួយ៖ បោះពុម្ពគំរូមួយសន្លឹកលើសម្ភារពិតក្នុងទំហំពិតមុនដំណើរការទាំងដុំ។ ក្រដាសសាកមួយសន្លឹកថោកជាងការខូចទាំងដុំជានិច្ច។

វាស់ថាមានគេស្កេនពិតប៉ុន្មាននាក់

កូដ QR ភាគច្រើនក្នុងពិភពលោកគ្មានការវាស់អ្វីនៅពីក្រោយសោះ។ ហាងមួយបោះពុម្ពខិត្តប័ណ្ណពីរពាន់សន្លឹកដែលមានកូដចែកអស់រួចសន្និដ្ឋានដោយអារម្មណ៍។

ការវាស់ត្រូវការពីរយ៉ាងហើយទាំងពីរត្រូវពឹងលើកូដថាមវន្ត ឬតំណដែលដាក់ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ។

រាប់ចំនួនស្កេន។ កូដថាមវន្តដើរកាត់អាសយដ្ឋានកណ្ដាលដូច្នេះរាល់ការស្កេនរាប់បាន និងញែកតាមថ្ងៃតាមប្រភេទឧបករណ៍តាមប្រទេស។ លេខនេះឆ្លើយសំណួរជាក់ស្ដែងណាស់៖ ខិត្តប័ណ្ណចែកថ្ងៃបើកហាងនាំការស្កេនប៉ុន្មានដងស្ទីកឃ័រសាខា A ឈ្នះសាខា B ឬទេគេស្កេនម៉ោងណា។

ដាក់ប៉ារ៉ាម៉ែត្រលើតំណទិសដៅ។ ចំនួនស្កេនប្រាប់ថាមានគេចូលមកប៉ុន្មាននាក់ចំណែកប៉ារ៉ាម៉ែត្រប្រាប់ថាគេធ្វើអ្វីបន្តលើគេហទំព័រ។ បើមិនដាក់រាល់ការចូលមើលដែលមកពីកូដ QR នឹងទៅគរក្នុងក្រុមចរាចរណ៍ផ្ទាល់ហើយញែកចេញមិនបានទៀតទេ។

មានទម្លាប់តូចមួយដែលស្ទើរគ្មាននរណាធ្វើ៖ បើយុទ្ធនាការតែមួយចេញលើសម្ភារបោះពុម្ពច្រើនប្រភេទសូមធ្វើកូដដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ប្រភេទនីមួយៗ ជំនួសការប្រើកូដតែមួយរួមគ្នា។ ខិត្តប័ណ្ណកូដមួយផ្ទាំងឈរកូដមួយវេចខ្ចប់កូដមួយ។ ទាំងអស់ចង្អុលទៅទំព័រតែមួយក៏បានដែរ។ តែកូដខុសគ្នាជាផ្លូវតែមួយដែលដឹងថាសម្ភារប្រភេទណានាំការស្កេនមកវាមិនអស់លុយបន្ថែមទេតែព័ត៌មានដែលទទួលបានវិញខុសគ្នាទាំងស្រុង។

ចំណែកការធ្វើឲ្យមនុស្សស្គាល់កូដរបស់អ្នកមុនពេលគេស្កេនវាជាការងារផ្សេងទៀតដែលរៀបរាប់ក្នុងការចាប់ផ្ដើម TikTok Ads នៅកម្ពុជា និងការមើលថាគូប្រកួតប្រជែងកំពុងធ្វើអ្វីក្នុងការវិភាគគូប្រកួតប្រជែងលើ Google។

តារាងជ្រើសរហ័ស

ប្រើតារាងនេះពេលអ្នកដឹងរួចហើយថានឹងធ្វើអ្វីហើយចង់ដឹងតែថាត្រូវជ្រើសយ៉ាងណា។

អ្វីដែលអ្នកត្រូវការ	ប្រភេទកូដ	ថេរ ឬថាមវន្ត	ទំហំបោះពុម្ពតិចបំផុត
ចែកពាក្យសម្ងាត់ Wi-Fi ក្នុងហាង	Wi-Fi	ថេរ	២,៥ ស.ម. ផ្ទាំងតុ
នាមប័ណ្ណក្រដាស	vCard ឬតំណទៅទំព័រណែនាំ	ថេរ	២ ស.ម. បើកូដស្រាល
ម៉ឺនុយភោជនីយដ្ឋាន	តំណ ឬឯកសារ PDF	ថាមវន្ត	៣ ស.ម. ដាក់ឈរ
ខិត្តប័ណ្ណចែកដៃ	តំណកំណត់ឯងដែលមានប៉ារ៉ាម៉ែត្រ	ថាមវន្ត	២,៥ ដល់ ៣ ស.ម.
ទទួលប្រាក់នៅបញ្ជរ	KHQR ទុកប្រអប់ចំនួនទទេ	ថេរ	៥ ស.ម. ឈរលើបញ្ជរ
ទទួលប្រាក់តាមវិក្កយបត្រ	KHQR ដែលមានចំនួន និងអត្ថបទយោង	ថេរបង្កើតតាមវិក្កយបត្រ	បង្ហាញលើអេក្រង់
វេចខ្ចប់ទំនិញ	តំណកំណត់ឯង	ថាមវន្ត	២ ស.ម. បូកបន្ថែមផ្ទៃកោង
ផ្ទាំងរូបលើជញ្ជាំង	តំណកំណត់ឯង	ថាមវន្ត	មួយភាគដប់នៃចម្ងាយឈរ
ផ្ទាំងក្រៅអគារ	តំណកំណត់ឯង	ថាមវន្ត	មួយភាគដប់នៃចម្ងាយអាន
ប្រមូលវាយតម្លៃ Google	តំណវាយតម្លៃ Google	ថេរ	៣ ស.ម. ដាក់លើបញ្ជរ
Wi-Fi ភ្ញៀវក្នុងការិយាល័យ	Wi-Fi តែបណ្ដាញភ្ញៀវ	ថេរ	៣ ស.ម. បិទនៅកន្លែងទទួលភ្ញៀវ
ឯកសារពិព័រណ៍	តំណដែលមានប៉ារ៉ាម៉ែត្ររបស់ពិព័រណ៍	ថាមវន្ត	៣ ស.ម.

កន្លែងដែលតារាងសរសេរថាមវន្តតែអ្នកមិនទាន់ចង់បើកគណនីមានផ្លូវវាងមួយ៖ ធ្វើកូដថេរចង្អុលទៅទំព័រណាមួយលើគេហទំព័រផ្ទាល់ខ្លួនរួចពេលទិសដៅផ្លាស់ក៏កែខ្លឹមសារទំព័រនោះ។ ដូរវិញអ្នកនៅតែគ្មានចំនួនស្កេនលុះត្រាតែអ្នកដំឡើងឧបករណ៍វាស់លើទំព័រនោះដោយខ្លួនឯង។

បង្កើតកូដ QR ឥតគិតថ្លៃឥឡូវនេះដោយគ្មានគណនី

បើអ្នកគ្រាន់តែត្រូវការកូដមួយដើម្បីប្រើថ្ងៃនេះលំដាប់ការងារខ្លីណាស់។

1. បើកឧបករណ៍បង្កើតកូដ។ ប្រអប់បង្កើតនៅខាងលើគេនៃទំព័រគ្មានជំហានចូលគណនីទេ។
2. ជ្រើសប្រភេទ។ ក្រឡាប្រភេទមានប្រអប់ស្វែងរកវាយថា wifi ឬ vcard គឺឃើញភ្លាម។
3. បំពេញប្រអប់ដែលមានសញ្ញាផ្កាយ។ ផ្កាយមានន័យថាចាំបាច់ខ្វះមួយកូដមិនទាន់ចេញទេ។
4. តម្រូវពណ៌ និងរាង។ ពណ៌កូដពណ៌ផ្ទៃរាងប្រអប់រចនាបថការេជ្រុង។ ខ្មៅលើសជាចម្លើយសុវត្ថិភាពបំផុតជានិច្ច។
5. ជ្រើសទំហំរួចទាញយក PNG។ មានបីទំហំ។ បើនឹងបោះពុម្ពយកទំហំធំបំផុត។

កូដធ្វើបែបនេះជាកូដថេរ។ វាមិនផុតកំណត់គ្មានឡូហ្គោរបស់នរណាបិទលើហើយមិនសុំអ៊ីមែលរបស់អ្នកទេ។ នេះជាប្រភេទកូដដែលសមនឹងការងារប្រចាំថ្ងៃភាគច្រើន។

គណនីចាំបាច់តែសម្រាប់រឿងដែលនៅសល់៖ ប្ដូរទិសដៅក្រោយបោះពុម្ពរាប់ចំនួនស្កេនដាក់ឡូហ្គោនៅកណ្ដាលបន្ថែមស៊ុមដែលមានពាក្យអញ្ជើញទាញយកឯកសារវ៉ិចទ័រសម្រាប់រោងពុម្ព ឬឯកសារបោះពុម្ពបីវិមាត្រ និងបង្រួមអាសយដ្ឋានវែងទៅជាអាសយដ្ឋានខ្លីដែលរាប់ការចុច។ របស់ទាំងនេះត្រូវរក្សាទុកកន្លែងណាមួយទើបកែបាននៅថ្ងៃក្រោយដែលទំព័រគ្មានការចូលគណនីធ្វើមិនបាន។

សំណួរដែលគេសួរពិត

កូដ QR ផុតកំណត់ទេ

រូបខ្លួនវាមិនផុតកំណត់ទេ។ វាគ្រាន់តែជារូបដែលផ្ទុកអក្សរ។ អ្វីដែលផុតកំណត់គឺអ្វីដែលកូដចង្អុលទៅ។ កូដថេរដែលចង្អុលទៅតំណរស់បានស្មើនឹងអាយុរបស់តំណនោះ។ ចំណែកកូដថាមវន្តពឹងលើសេវាបញ្ជូនបន្តដូច្នេះក៏ពឹងលើថាគណនីរបស់អ្នកនៅដំណើរការ ឬទេ។

ឧបករណ៍បង្កើតកូដ QR ឥតគិតថ្លៃដាក់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទេ

អាស្រ័យលើអ្នកណា។ សេវាឥតគិតថ្លៃខ្លះបង្កើតតែកូដថាមវន្តដែលដើរកាត់ម៉ាស៊ីនមេរបស់ខ្លួនជានិច្ចរួចដល់ពេលណាមួយក៏ដាក់ទំព័រផ្សាយពាណិជ្ជកម្មមុនបញ្ជូនបន្ត ឬបិទកូដបើអ្នកមិនដំឡើងកញ្ចប់។ របៀបសម្គាល់៖ បើឧបករណ៍សុំអ៊ីមែលមុនឲ្យទាញយក ឬបើអាសយដ្ឋានក្នុងកូដមិនមែនជាអាសយដ្ឋានដែលអ្នកវាយចូលនោះជាកូដថាមវន្ត។ កូដថេរពិតស្កេនចេញត្រូវនឹងអ្វីដែលអ្នកបានបំពេញចំៗ គ្មានដូមេនចម្លែកនៅកណ្ដាលទេ។

ហេតុអ្វីកូដរបស់ខ្ញុំស្កេនលើទូរស័ព្ទខ្ញុំចេញតែលើទូរស័ព្ទភ្ញៀវមិនចេញ

មូលហេតុដែលជួបញឹកញាប់មានបីតាមលំដាប់។ ទូរស័ព្ទអ្នកថ្មីជាងដូច្នេះអានកូដដែលក្បែរៗ ស្តង់ដារបាន។ អ្នកស្កេនពីអេក្រង់ភ្លឺចំណែកភ្ញៀវស្កេនពីក្រដាសក្នុងពន្លឺមិនល្អ។ ឬកូដបោះពុម្ពតូចជាងទំហំអប្បបរមាហើយកាមេរ៉ារបស់ភ្ញៀវខ្សោយជាង។ ការពិនិត្យបួននាទីខាងលើរកឃើញទាំងបី។

ដាក់ឯកសារ PDF ចូលក្នុងកូដ QR បានទេ

មិនបានទេ។ កូដ QR ផ្ទុកបានតែអក្សរច្រើនបំផុតក៏ប៉ុន្មានពាន់តួ។ កូដគ្រប់អានដែលអះអាងថាផ្ទុក PDF តាមពិតជាកូដដែលចង្អុលទៅអាសយដ្ឋាននៃឯកសារ PDF ដែលស្ថិតនៅលើម៉ាស៊ីនមេ។ អ្នកត្រូវមានកន្លែងដាក់ឯកសារជានិច្ច។

ប្ដូរពណ៌ធ្វើឲ្យស្កេនពិបាកជាងទេ

ពិបាកតែពេលអ្នកបន្ថយភាពផ្ទុយ ឬត្រឡប់ពណ៌ភ្លឺងងឹត។ កូដពណ៌ខៀវចាស់លើផ្ទៃសស្កេនងាយស្មើកូដខ្មៅលើផ្ទៃស។ ចំណែកកូដពណ៌លឿងលើផ្ទៃសស្ទើរស្កេនមិនចេញសោះ។

កូដ QR មួយស្កេនបានប៉ុន្មានដង

គ្មានដែនកំណត់ទេ។ កូដ QR គ្មានឧបករណ៍រាប់នៅខាងក្នុង។ ដែនកំណត់ណាដែលអ្នកជួបមកពីសេវាកូដថាមវន្តមិនមែនមកពីស្តង់ដារទេ។

កូដ QR Wi-Fi មានសុវត្ថិភាពទេ

ពាក្យសម្ងាត់នៅក្នុងកូដជាទម្រង់ដែលអានចេញបានអ្នកណាថតទៅក៏ដកវាចេញបាន។ ប្រើសម្រាប់បណ្ដាញភ្ញៀវគ្មានបញ្ហាទេតែប្រើសម្រាប់បណ្ដាញខាងក្នុងដែលមានទិន្នន័យសំខាន់មិនគួរទេ។

បោះពុម្ពសខ្មៅ ឬបោះពុម្ពពណ៌ល្អជាង

សខ្មៅសុវត្ថិភាពជាង និងថោកជាងជានិច្ច។ ប្រើពណ៌តែពេលម៉ាកទាមទារ និងតែពេលពណ៌ដែលជ្រើសងងឹតគ្រប់គ្រាន់។ បើជាការបោះពុម្ពដុំធំ ឬបោះពុម្ពលើសម្ភារពិបាកសូមប្រើសខ្មៅ។

កូដដែលរហែក ឬប្រឡាក់មួយជ្រុងនៅប្រើបានទេ

បានក្នុងកម្រិតណាមួយ។ យន្តការកែកំហុសសង្គ្រោះទិន្នន័យបានប្រហែល ៧ ដល់ ៣០ ភាគរយអាស្រ័យលើកម្រិតដែលជ្រើស។ តែបើការខូចធ្លាក់ត្រូវលំនាំកំណត់ទីតាំងណាមួយក្នុងបីជ្រុងស្ទើរប្រាកដថាកូដខូចព្រោះម៉ាស៊ីនស្កេនគណនាទិសមិនចេញ។

បើមិនច្បាស់ពិតគួរជ្រើសថេរ ឬថាមវន្ត

ជ្រើសថាមវន្តបើកូដនឹងទៅបោះពុម្ពចំនួនច្រើន ឬបើទិសដៅអាចផ្លាស់។ ជ្រើសថេរបើខ្លឹមសារថេរជារៀងរហូតដូចជាពាក្យសម្ងាត់ Wi-Fi ឬលេខទូរស័ព្ទ។ កំហុសខាងថេរជាខាងដែលថ្លៃព្រោះវាបង្ខំឲ្យបោះពុម្ពថ្មី។

មុនបញ្ជូនការងាររចនាទៅរោងពុម្ព

ការបង្កើតកូដចំណាយពេលកន្លះនាទី។ តែបួនការសម្រេចចិត្តជុំវិញវាទេដែលកំណត់ថាវានឹងរស់ ឬទេ៖ ជ្រើសប្រភេទឲ្យត្រូវការងារជំនួសការបិទភ្ជាប់តំណរាល់ដងសម្រេចរឿងថេរ ឬថាមវន្តមុនបោះពុម្ពមិនមែនក្រោយរក្សាភាពផ្ទុយ និងគែមសពេលធ្វើឲ្យស្អាត និងគណនាទំហំតាមចម្ងាយដែលគេឈរពិត។

បើអ្នកត្រូវការកូដថ្ងៃនេះសូមធ្វើជាកូដថេរស្កេនដោយទូរស័ព្ទពីរប្រព័ន្ធខុសគ្នារួចទើបបញ្ជូន។ បើកូដនោះនឹងទៅនៅលើរបស់ដែលបោះពុម្ពរាប់ពាន់ ឬអ្នកត្រូវដឹងថាមានគេស្កេនប៉ុន្មាននាក់សូមធ្វើជាកូដថាមវន្តតាំងពីដំបូង។ នោះជាការសម្រេចចិត្តដែលត្រឡប់ក្រោយវិញមិនបានពេលទឹកថ្នាំស្ងួតហើយ។