Landing Page ល្អ សម្រាប់ SEO ៖ រៀបចំ ទំព័រ លក់ តែ ១ ទំព័រ

អ្នក មាន ទំព័រ Facebook មួយ ដែល ដំណើរ ការ ល្អ។ អតិថិជន ផ្ញើ សារ ចូល មក រាល់ ថ្ងៃ អ្នក ឆ្លើយ តម្លៃ ម្តង ហើយ ម្តង ទៀត ហើយ ការ លក់ ក៏ ដើរ ទៅ មុខ បាន។ បញ្ហា ចាប់ ផ្តើម ពេល អ្នក ចង់ ឲ្យ មនុស្ស ដែល មិន ស្គាល់ ហាង របស់ អ្នក រក ឃើញ អ្នក ដោយ ខ្លួន ឯង។ គេ វាយ ឈ្មោះ ទំនិញ ចូល ក្នុង Google ហើយ អ្វី ដែល ឡើង មក គឺ ហាង ផ្សេង។ ប៉ុស្ត៍ របស់ អ្នក មិន ឡើង ទេ ព្រោះ Google មិន បង្ហាញ ខ្លឹមសារ ខាង ក្នុង Page ដូច ដែល វា បង្ហាញ ទំព័រ គេហទំព័រ ទេ។ អ្វី ដែល អ្នក ខ្វះ គឺ ទំព័រ មួយ ដែល ជា Landing Page សម្រាប់ SEO ៖ ទំព័រ លក់ តែ មួយ ដែល មនុស្ស ចុច ចូល ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម បាន ហើយ ដែល Google ក៏ អាន បាន ដែរ។

ផ្លូវ ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន ជ្រើស ពេល ជួប បញ្ហា នេះ គឺ ផ្លូវ វែង ៖ ទៅ សុំ តម្លៃ ធ្វើ គេហទំព័រ ពេញលេញ។ តម្លៃ ដែល គេ ប្រាប់ មក ធ្វើ ឲ្យ គម្រោង ត្រូវ ពន្យារ ចេញ ទៅ ខែ ក្រោយ។ បន្ទាប់ មក ត្រូវ រង់ ចាំ រូប រាង ត្រូវ រង់ ចាំ អត្ថបទ ត្រូវ រង់ ចាំ ទំព័រ « អំពី យើង » ដែល គ្មាន នរណា អាន ហើយ បី ខែ ក្រោយ គេហទំព័រ នោះ ចេញ មក ដោយ គ្មាន នរណា ចូល មើល សោះ។ ការងារ ធំ ពេក បាន ធ្វើ ឲ្យ ការងារ តូច ដែល ចាំបាច់ ជាង ត្រូវ បាន ភ្លេច ចោល។

អត្ថបទ នេះ ដើរ តាម ផ្លូវ ខ្លី។ វា បង្ហាញ ពី របៀប រៀបចំ ទំព័រ លក់ តែ មួយ ដែល អ្នក អាច ធ្វើ បាន ដោយ ខ្លួន ឯង ៖ ប្រាំពីរ ផ្នែក ដែល ទំព័រ នោះ ត្រូវ តែ មាន ផ្នែក SEO របស់ វា ដែល ធ្វើ ដោយ មិន បាច់ ទិញ ឧបករណ៍ ណា មួយ ល្បឿន បើក លើ ទូរស័ព្ទ ការ ជ្រើស រវាង ទំព័រ មួយ ក្នុង មួយ ទំនិញ ឬ ទំព័រ មួយ សម្រាប់ ហាង ទាំង មូល និង របៀប ភ្ជាប់ ទំព័រ នោះ ជា មួយ Page និង ជា មួយ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បី ដឹង ថា ការ បញ្ជា ទិញ នីមួយ ៗ មក ពី ណា។ អ្នក មិន ត្រូវ ការ ក្រុម បច្ចេកទេស ទេ ៖ អ្នក ត្រូវ ការ ពេល មួយ ថ្ងៃ និង ការ សម្រេច ចិត្ត ត្រឹម ត្រូវ ពីរ បី យ៉ាង។

តើ Landing Page សម្រាប់ SEO គឺ ជា អ្វី?

Landing Page គឺ ជា ទំព័រ តែ មួយ ដែល មាន គោល ដៅ តែ មួយ ៖ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ចូល មើល ធ្វើ សកម្មភាព មួយ ដូច ជា ផ្ញើ សារ ឬ បញ្ជា ទិញ។ ពេល យើង បន្ថែម ពាក្យ ថា « សម្រាប់ SEO » វា មាន ន័យ ថា ទំព័រ នោះ ក៏ ត្រូវ បាន សរសេរ ដើម្បី ឲ្យ Google យល់ និង បង្ហាញ វា ដល់ មនុស្ស ដែល កំពុង ស្វែង រក ទំនិញ បែប នោះ ផង ដែរ។

ខុស ពី ទំព័រ ដើម ត្រង់ ណា

ទំព័រ ដើម របស់ គេហទំព័រ មួយ មាន ការងារ ធ្វើ ខុស គ្នា ស្រឡះ។ វា ណែនាំ ហាង ទាំង មូល ៖ វា មាន ម៉ឺនុយ វា មាន តំណ ទៅ ផ្នែក ផ្សេង ៗ វា និយាយ អំពី ប្រវត្តិ ហាង អំពី សេវា ដឹក ជញ្ជូន អំពី សាខា និង អំពី របៀប ទាក់ ទង។ អ្វី ដែល វា ធ្វើ ល្អ គឺ ទទួល មនុស្ស ដែល ស្គាល់ ឈ្មោះ ហាង រួច ហើយ ចង់ មើល ថា មាន អ្វី ខ្លះ។

ទំព័រ លក់ ធ្វើ ការ ផ្ទុយ ពី នេះ។ វា មិន ផ្តល់ ជម្រើស ច្រើន ទេ ព្រោះ ជម្រើស ច្រើន ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស ស្ទាក់ ស្ទើរ។ វា ឆ្លើយ សំណួរ តែ មួយ ដែល មនុស្ស នោះ មាន ក្នុង ក្បាល ៖ « របស់ នេះ ជា អ្វី តម្លៃ ប៉ុន្មាន បង់ ប្រាក់ យ៉ាង ណា ដឹក ដល់ ផ្ទះ ខ្ញុំ ឬ ទេ និង តើ ខ្ញុំ គួរ ទុក ចិត្ត អ្នក ឬ ក៏ អត់? » ពេល ឆ្លើយ ចប់ វា ដាក់ ប៊ូតុង តែ មួយ ឲ្យ ចុច។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល ការ បញ្ជូន មនុស្ស ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ទៅ ទំព័រ ដើម ជា ការ ខាត លុយ ៖ អ្នក បាន បង់ ថ្លៃ ដើម្បី ឲ្យ គេ ចុច រួច អ្នក ទម្លាក់ គេ ចូល ទៅ កន្លែង ដែល គេ ត្រូវ ស្វែង រក ដោយ ខ្លួន ឯង ម្តង ទៀត។

ចំណាំ មួយ ដែល សំខាន់ ៖ ការ មាន ទំព័រ លក់ មិន មែន មាន ន័យ ថា អ្នក ត្រូវ តែ មាន គេហទំព័រ ធំ នោះ ទេ។ ទំព័រ លក់ អាច ជា ទំព័រ តែ មួយ ដែល ឈរ តែ ឯង។ ពេល ក្រោយ បើ ហាង រីក ធំ អ្នក អាច បន្ថែម ទំព័រ ផ្សេង ជុំ វិញ វា ហើយ ទំព័រ ដំបូង នោះ នៅ តែ ដំណើរ ការ ដដែល។

ខុស ពី ទំព័រ Facebook ត្រង់ ណា

នៅ កម្ពុជា ទំព័រ Facebook និង ប្រអប់ Messenger គឺ ជា ហាង ពិត។ គ្មាន នរណា គួរ ប្រាប់ អ្នក ឲ្យ បោះ បង់ Page ចោល ទេ ហើយ អត្ថបទ នេះ ក៏ មិន ប្រាប់ បែប នោះ ដែរ។ អ្វី ដែល ត្រូវ យល់ គឺ ព្រំដែន របស់ Page ៖ ប៉ុស្ត៍ មួយ រស់ បាន ពីរ បី ថ្ងៃ រួច លិច បាត់ ទៅ ក្រោម។ ព័ត៌មាន សំខាន់ បំផុត របស់ អ្នក ដូច ជា តម្លៃ របៀប បង់ ប្រាក់ និង របៀប ដឹក ត្រូវ បាន សរសេរ ឡើង វិញ ក្នុង ប្រអប់ សារ រាល់ ថ្ងៃ ដល់ មនុស្ស ម្នាក់ ម្តង ៗ។

ទំព័រ លក់ ដោះ ស្រាយ រឿង នេះ ដោយ ធ្វើ ជា កន្លែង ដាក់ ចម្លើយ តែ មួយ ដែល នៅ ដដែល រហូត។ ពេល មាន អ្នក សួរ តម្លៃ អ្នក ផ្ញើ តំណ ទៅ វិញ រួច សួរ បន្ត ថា ត្រូវ ការ ទំហំ ណា។ ពេល អ្នក ដំឡើង តម្លៃ អ្នក កែ តែ ម្តង នៅ កន្លែង តែ មួយ។ ហើយ ចំណុច ដែល សំខាន់ បំផុត សម្រាប់ អត្ថបទ នេះ ៖ Google អាន ទំព័រ នោះ បាន ដូច្នេះ មនុស្ស ដែល មិន ដែល ស្គាល់ អ្នក ក៏ អាច រក ឃើញ អ្នក បាន ដែរ។

ក្រុមហ៊ុន កម្ពុជា ខ្លះ ដែល លក់ អនឡាញ បាន ល្អ ប្រើ រូប មន្ត សាមញ្ញ មួយ ដែល គេ និយាយ ត្រង់ ៗ ៖ Facebook សម្រាប់ ការ សន្ទនា និង ការ ទុក ចិត្ត TikTok សម្រាប់ ការ ឲ្យ មនុស្ស ថ្មី ស្គាល់ ហើយ គេហទំព័រ ដែល ធ្វើ តាម បទដ្ឋាន SEO សម្រាប់ ភាព ជា ផ្លូវ ការ។ ក្រុមហ៊ុន លក់ រាយ អនឡាញ ឈ្មោះ Ventorich ជា ឧទាហរណ៍ មួយ ដែល គេ ស្គាល់ ក្នុង ស្រុក ៖ វា មិន ជ្រើស រវាង បណ្តាញ សង្គម និង គេហទំព័រ ទេ វា ប្រើ ទាំង ពីរ ដោយ ដាក់ ការងារ ខុស គ្នា ឲ្យ កន្លែង នីមួយ ៗ។ អ្នក ក៏ អាច ធ្វើ បែប នេះ ដែរ ហើយ ជំហាន ដំបូង គឺ ទំព័រ លក់ តែ មួយ។

ពាក្យ ដែល មនុស្ស វាយ រក រឿង នេះ

មនុស្ស នៅ កម្ពុជា វាយ ស្វែង រក រឿង នេះ ជា បី មុខ អក្សរ ខុស គ្នា ហើយ អ្នក គួរ ដឹង ទាំង បី។ មាន អ្នក វាយ ជា ភាសា ខ្មែរ ថា ទំព័រ លក់ ទំនិញ ឬ រៀបចំ ទំព័រ សម្រាប់ Google។ មាន អ្នក វាយ ជា អក្សរ ឡាតាំង ថា landing page khmer landing page seo khmer ឬ tumpoar lok tomnenh ព្រោះ វាយ អក្សរ ខ្មែរ លើ ទូរស័ព្ទ យឺត ជាង។ ហើយ មាន អ្នក ដែល ចេះ អង់គ្លេស បន្តិច វាយ ត្រង់ ៗ ថា landing page seo ឬ landing page optimization។

ហេតុ អ្វី រឿង នេះ សំខាន់ សម្រាប់ អ្នក? ព្រោះ ទំព័រ តែ មួយ អាច ចាប់ បាន ទាំង បី មុខ អក្សរ បើ អ្នក សរសេរ ឲ្យ ចំ។ ដាក់ ឈ្មោះ ទំនិញ ជា ភាសា ខ្មែរ នៅ ក្នុង ចំណង ជើង ដាក់ ឈ្មោះ ជា អក្សរ ឡាតាំង នៅ ក្នុង តួ អត្ថបទ ម្តង ឬ ពីរ ដង តាម ធម្មជាតិ ហើយ បើ ទំនិញ របស់ អ្នក មាន ឈ្មោះ ជា ភាសា អង់គ្លេស ស្រាប់ ដូច ជា ម៉ាក ណា មួយ ចូរ ទុក វា ដដែល កុំ ប្រែ។ កុំ សរសេរ បញ្ជី ពាក្យ ជា ជួរ ដេក នៅ ខាង ក្រោម ទំព័រ ៖ វា មិន ជួយ ទេ ហើយ វា ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ មើល ទៅ ដូច សារ ឥត បាន ការ។

ហេតុ អ្វី ហាង នៅ កម្ពុជា គួរ ធ្វើ ទំព័រ តែ មួយ មុន គេហទំព័រ ពេញលេញ?

ចម្លើយ ខ្លី គឺ ៖ ព្រោះ ទំព័រ តែ មួយ ចប់ លឿន ថ្លៃ តិច និង វាស់ បាន។ គេហទំព័រ ពេញលេញ ត្រូវ ការ ការ សម្រេច ចិត្ត រាប់ សិប យ៉ាង មុន នឹង មាន អ្វី មួយ ចេញ មក ឲ្យ អតិថិជន មើល។ ទំព័រ តែ មួយ ត្រូវ ការ ការ សម្រេច ចិត្ត ប្រាំពីរ យ៉ាង ហើយ អ្នក ដឹង លទ្ធផល ក្នុង រយៈ ពេល ពីរ សប្តាហ៍។

ថ្លៃ តិច ជាង និង ចប់ លឿន ជាង

តម្លៃ ធ្វើ គេហទំព័រ នៅ ភ្នំពេញ ខុស គ្នា ឆ្ងាយ តាម អ្នក ធ្វើ។ អ្វី ដែល មិន ខុស គ្នា គឺ ពេល វេលា ៖ គម្រោង ធំ តែង តែ យឺត ជាង ការ សន្យា។ ចំណែក ទំព័រ តែ មួយ អ្នក អាច ធ្វើ វា ដោយ ខ្លួន ឯង នៅ លើ ប្រព័ន្ធ ណា មួយ ដែល អ្នក ចេះ ឬ ជួល នរណា ម្នាក់ ធ្វើ ក្នុង តម្លៃ តូច ជាង ច្រើន ព្រោះ ការងារ តូច ជាង ច្រើន។ ការ សម្រេច ចិត្ត សំខាន់ មិន មែន នៅ ត្រង់ ថា ប្រើ ប្រព័ន្ធ ណា ទេ ៖ វា នៅ ត្រង់ ថា ទំព័រ នោះ និយាយ អ្វី។

មាន ហេតុ ផល មួយ ទៀត ដែល មនុស្ស តិច នឹក ដល់។ ពេល គម្រោង តូច អ្នក ចាប់ ផ្តើម បាន ថ្ងៃ នេះ។ ពេល គម្រោង ធំ អ្នក ចាប់ ផ្តើម « ខែ ក្រោយ » ហើយ ខែ ក្រោយ នោះ ជា ខែ ដែល មិន មក ដល់។ ការ លក់ ដែល អ្នក ខាត បង់ ក្នុង រយៈ ពេល រង់ ចាំ នោះ ជា តម្លៃ ពិត របស់ គម្រោង ធំ។

កែ បាន ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ

ទំព័រ លក់ មិន មែន ជា រូប ចម្លាក់ ទេ។ វា ជា ឧបករណ៍ ដែល អ្នក កែ ជា ប្រចាំ។ សប្តាហ៍ នេះ អ្នក ដឹង ថា អតិថិជន សួរ អំពី ការ ធានា ច្រើន ដូច្នេះ អ្នក បន្ថែម ប្រយោគ ពីរ អំពី ការ ធានា។ សប្តាហ៍ ក្រោយ អ្នក ដឹង ថា គេ សួរ អំពី ការ ដឹក ទៅ ខេត្ត ដូច្នេះ អ្នក បន្ថែម តារាង ថ្លៃ ដឹក។ រៀង រាល់ ការ កែ តូច មួយ ធ្វើ ឲ្យ ចំនួន សំណួរ ក្នុង ប្រអប់ សារ ថយ ចុះ ហើយ ចំនួន ការ បញ្ជា ទិញ កើន ឡើង។

ការ កែ បែប នេះ មិន អាច ធ្វើ បាន ទេ ពេល ខ្លឹមសារ របស់ អ្នក រាយ ប៉ាយ ក្នុង ប៉ុស្ត៍ ចាស់ រាប់ រយ។ វា ធ្វើ បាន ពេល មាន កន្លែង តែ មួយ ដែល ជា ប្រភព ពិត។ នេះ ជា មូល ហេតុ ដែល យើង ណែនាំ ឲ្យ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ទំព័រ មួយ ៖ វា មិន ត្រឹម តែ ជា ការងារ តូច ជាង ទេ វា ជា ការងារ ដែល នៅ តែ មាន ប្រយោជន៍ បន្ត ទៀត ពេល ហាង ធំ ឡើង។

វាស់ បាន ជា លេខ

រឿង ចុង ក្រោយ ហើយ ជា រឿង ដែល ផ្លាស់ ប្តូរ របៀប ធ្វើ អាជីវកម្ម របស់ អ្នក ៖ ទំព័រ លក់ មួយ ផ្តល់ លេខ។ អ្នក ដឹង ថា មាន មនុស្ស ប៉ុន្មាន នាក់ បើក ទំព័រ នោះ ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ មនុស្ស ប៉ុន្មាន នាក់ ចុច ប៊ូតុង ផ្ញើ សារ និង ថា តើ គេ មក ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ឬ ពី ការ ស្វែង រក។ ជា មួយ Page ទទេ អ្នក ដឹង តែ ចំនួន ការ ចូល ចិត្ត ដែល មិន ប្រាប់ អ្វី អំពី លុយ ទេ។

ពេល អ្នក ភ្ជាប់ ទំព័រ នោះ ជា មួយ Google Search Console អ្នក នឹង ឃើញ ថែម មួយ ជាន់ ទៀត ៖ ពាក្យ ពិត ដែល មនុស្ស វាយ មុន នឹង ឃើញ ទំព័រ របស់ អ្នក។ បញ្ជី ពាក្យ នោះ ជា ព័ត៌មាន ដ៏ មាន តម្លៃ បំផុត ដែល អ្នក អាច ទទួល បាន ដោយ ឥត បង់ លុយ ហើយ វា ជា មូល ដ្ឋាន សម្រាប់ ការ កែ ទំព័រ ជុំ បន្ទាប់។ យើង នឹង ត្រឡប់ មក រឿង នេះ វិញ នៅ ចុង អត្ថបទ។

ប្រាំពីរ ផ្នែក ដែល ទំព័រ លក់ ត្រូវ តែ មាន

ផ្នែក ទាំង ប្រាំពីរ ខាង ក្រោម មិន មែន ជា ការ តុបតែង ទេ។ ផ្នែក នីមួយ ៗ ដោះ ស្រាយ ការ ស្ទាក់ ស្ទើរ មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ មនុស្ស បិទ ទំព័រ ចេញ។ ពេល ខ្វះ ផ្នែក ណា មួយ អ្នក នឹង ឃើញ រោគ សញ្ញា របស់ វា ចេញ មក ក្នុង ប្រអប់ សារ ភ្លាម ៖ សំណួរ ដដែល ៗ ត្រូវ បាន សួរ ម្តង ហើយ ម្តង ទៀត។

ផ្នែក ទី ១ ៖ ចំណង ជើង ដែល និយាយ ដូច មនុស្ស

ចំណង ជើង ជា ផ្នែក ដែល សម្រេច ថា មនុស្ស នៅ ឬ ចេញ។ វា ត្រូវ ឆ្លើយ សំណួរ តែ មួយ ៖ « ទំព័រ នេះ លក់ អ្វី ហើយ សម្រាប់ អ្នក ណា? » ចូរ សរសេរ ឈ្មោះ ទំនិញ ជា ភាសា ដែល អតិថិជន ប្រើ មិន មែន ជា ភាសា ដែល អ្នក ផ្គត់ ផ្គង់ ប្រើ ទេ។ បើ អតិថិជន ហៅ វា ថា « ម៉ាស៊ីន កិន សាច់ តូច » ចូរ ហៅ តាម គេ កុំ ហៅ ថា « ឧបករណ៍ កែច្នៃ អាហារ ពហុ មុខ ងារ »។

ចំណុច ដែល មនុស្ស ភ្លេច គឺ ទី តាំង។ ការ បន្ថែម ពាក្យ ដូច ជា ភ្នំពេញ សៀមរាប ឬ បាត់ដំបង ចូល ក្នុង ចំណង ជើង ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ របស់ អ្នក ចាប់ បាន មនុស្ស ដែល វាយ រក ទំនិញ បូក នឹង ទី តាំង ហើយ វា ក៏ បញ្ជាក់ ជូន អ្នក អាន ថា អ្នក ជា ហាង ក្នុង ស្រុក មិន មែន ជា គេហទំព័រ បរទេស ដែល ដឹក មក យូរ។ ចំណង ជើង ល្អ មួយ មើល ទៅ ដូច ជា ប្រយោគ ធម្មតា មិន ដូច ជា ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ទេ។

ផ្នែក ទី ២ ៖ រូប ថត ពិត មិន មែន រូប ខ្ចី

រូប ដែល អ្នក ទាញ ពី គេហទំព័រ អ្នក ផ្គត់ ផ្គង់ មាន បញ្ហា ពីរ។ មួយ ៖ ហាង ដប់ ផ្សេង ទៀត ក៏ ប្រើ រូប ដដែល ដែរ ដូច្នេះ អ្នក មិន ខុស ពី គេ ទេ។ ពីរ ៖ អតិថិជន ខ្មែរ ធ្លាប់ ជួប ការ បញ្ជា ទិញ ដែល ទំនិញ មក ដល់ មិន ដូច រូប ដូច្នេះ រូប ស្អាត ពេក បែរ ជា បង្កើន ការ សង្ស័យ ទៅ វិញ។

ចូរ ថត ដោយ ខ្លួន ឯង។ ថត ទំនិញ ដាក់ លើ តុ ធម្មតា ក្នុង ពន្លឺ ថ្ងៃ ថត ជា មួយ ដៃ មនុស្ស ដើម្បី ឲ្យ ឃើញ ទំហំ ថត ខ្ចប់ រួច មុន ដឹក ហើយ បើ អាច ថត វីដេអូ ដប់ វិនាទី ដែល បើក ប្រអប់ ចេញ។ រូប បែប នេះ លក់ បាន ជាង រូប ស្ទូឌីយោ ព្រោះ វា មើល ទៅ ជា រឿង ពិត។ ចំណាំ បច្ចេកទេស តូច មួយ ៖ រូប ដែល ចេញ ពី ទូរស័ព្ទ សម័យ នេះ ធំ ជាង បួន ឬ ប្រាំ មេកាបៃ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ បើក យឺត ណាស់ ដូច្នេះ ត្រូវ បង្រួម វា មុន ដាក់ ឡើង — យើង នឹង និយាយ លម្អិត នៅ ផ្នែក ក្រោយ។

ផ្នែក ទី ៣ ៖ តម្លៃ ដាក់ ជា លេខ

នេះ ជា ចំណុច ដែល មាន ជម្លោះ ច្រើន ជាង គេ។ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន មិន ចង់ ដាក់ តម្លៃ ព្រោះ ខ្លាច គូ ប្រកួត ដឹង ឬ ព្រោះ ចង់ ឲ្យ មនុស្ស ផ្ញើ សារ មក សិន ដើម្បី មាន ឱកាស និយាយ។ ការ ពិត នៅ លើ ទំព័រ ស្វែង រក គឺ ៖ អ្នក ដែល វាយ រក ទំនិញ ក្នុង Google កំពុង ប្រៀបធៀប។ បើ ទំព័រ របស់ អ្នក គ្មាន តម្លៃ គេ ចេញ ទៅ ទំព័រ ដែល មាន។

បើ តម្លៃ របស់ អ្នក ប្រែ ប្រួល តាម ទំហំ ឬ តាម ចំនួន ចូរ ដាក់ ជា ចន្លោះ ឬ ជា តារាង តូច មួយ។ បើ អ្នក លក់ ជា ដុល្លារ ចូរ សរសេរ ទឹក ប្រាក់ ជា រៀល ភ្ជាប់ ផង ដូច ជា $១២ ≈ ៤៨.០០០៛ ព្រោះ អតិថិជន ភាគ ច្រើន គិត តម្លៃ ក្នុង ក្បាល ជា រៀល ពេល ទិញ របស់ តូច។ ការ ដាក់ តម្លៃ មិន ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ខាត ការ សន្ទនា ទេ ៖ វា ធ្វើ ឲ្យ ការ សន្ទនា ដែល នៅ សល់ ជា ការ សន្ទនា ជា មួយ អ្នក ដែល ព្រម បង់ តម្លៃ នោះ រួច ទៅ ហើយ។

ផ្នែក ទី ៤ ៖ របៀប បង់ ប្រាក់

ទំព័រ លក់ ដែល ចម្លង ពី គំរូ បរទេស តែង តែ ដួល ត្រង់ ចំណុច នេះ ព្រោះ វា និយាយ អំពី កាត ឥណទាន ឬ ប្រព័ន្ធ បង់ ប្រាក់ ដែល មនុស្ស នៅ ទី នេះ មិន ប្រើ។ ចូរ សរសេរ ឲ្យ ច្បាស់ ថា អ្នក ទទួល អ្វី ខ្លះ ៖ ការ ផ្ទេរ តាម ABA PayWay តាម Wing តាម Bakong ឬ ការ បង់ ប្រាក់ ពេល ទទួល ទំនិញ។

បន្ថែម លើ ឈ្មោះ សេវា ចូរ ដាក់ ជំហាន ខ្លី ៖ ផ្ញើ សារ មក ជា មួយ ឈ្មោះ ទំនិញ ទទួល លេខ គណនី ផ្ទេរ ប្រាក់ ផ្ញើ រូប បញ្ជាក់ រួច យើង ដឹក ក្នុង ថ្ងៃ បន្ទាប់។ ជំហាន បួន ឃ្លា នេះ ដក ការ ស្ទាក់ ស្ទើរ ចេញ បាន ច្រើន ជាង ការ សរសេរ ថា « យើង ទទួល គ្រប់ ការ បង់ ប្រាក់ » ដែល មិន ប្រាប់ អ្វី សោះ។ បើ អ្នក មាន ការ បង់ ប្រាក់ ពេល ទទួល ទំនិញ ចូរ សរសេរ វា ជា អក្សរ ធំ ៖ វា ជា ភស្តុតាង ខ្លាំង បំផុត មួយ ដែល អ្នក មិន មែន ជា អ្នក បោក។

ផ្នែក ទី ៥ ៖ របៀប ដឹក និង រយៈ ពេល

អតិថិជន ចង់ ដឹង ពីរ យ៉ាង ៖ ថ្លៃ ប៉ុន្មាន និង ដល់ ពេល ណា។ ចូរ ឆ្លើយ ទាំង ពីរ ជា លេខ។ ក្នុង ភ្នំពេញ អ្នក ប្រហែល ដឹក ដោយ ម៉ូតូ ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ។ ទៅ ខេត្ត អ្នក ប្រហែល ប្រើ J&T Express ឬ Vireak Buntham ហើយ រយៈ ពេល ក្លាយ ជា មួយ ទៅ ពីរ ថ្ងៃ។ សរសេរ តារាង តូច មួយ ដែល មាន ជួរ ភ្នំពេញ ជួរ ខេត្ត ជិត និង ជួរ ខេត្ត ឆ្ងាយ ជា ការ គ្រប់ គ្រាន់។

ចូរ សរសេរ ផង ដែរ ថា តើ អ្វី កើត ឡើង ពេល ទំនិញ មាន បញ្ហា។ ការ ប្តូរ វិញ ក្នុង រយៈ ពេល បី ថ្ងៃ បើ ខូច ជា ការ សន្យា តូច មួយ ដែល អ្នក អាច គោរព បាន ហើយ វា ដក ការ ភ័យ ចេញ ពី ការ សម្រេច ចិត្ត។ រាល់ ការ សន្យា ដែល អ្នក សរសេរ ត្រូវ តែ ជា ការ សន្យា ដែល អ្នក រក្សា បាន ៖ ការ សន្យា ធំ ដែល ខូច ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ខាត ជាង ការ គ្មាន សន្យា។

ផ្នែក ទី ៦ ៖ ភស្តុតាង ពី មនុស្ស ពិត

ភស្តុតាង មិន មែន ជា ផ្កាយ ប្រាំ ដែល អ្នក វាយ ដោយ ខ្លួន ឯង ទេ។ ភស្តុតាង ដែល ដំណើរ ការ នៅ កម្ពុជា គឺ រូប ថត អេក្រង់ នៃ សារ អតិថិជន ពិត ដែល បាន សុំ ការ អនុញ្ញាត រូប អតិថិជន កាន់ ទំនិញ ក្នុង ដៃ ចំនួន ការ បញ្ជា ទិញ ដែល អ្នក ដឹក ក្នុង ខែ មុន និង រូប វេច ខ្ចប់ រៀប ជា ជួរ មុន ពេល ដឹក។

ចូរ ដក ឈ្មោះ ពេញ និង លេខ ទូរស័ព្ទ ចេញ ពី រូប ថត អេក្រង់ មុន ដាក់ ឡើង។ ហើយ កុំ បង្កើត ការ វាយ តម្លៃ ក្លែង ក្លាយ ៖ អតិថិជន ខ្មែរ អាន ចេញ លឿន ជាង ដែល អ្នក គិត ព្រោះ គេ ឃើញ ការ បោក ប្រាស់ ច្រើន រួច មក ហើយ។ បី សំឡេង ពិត មាន ឥទ្ធិពល ជាង សាមសិប សំឡេង ក្លែង ក្លាយ។

ផ្នែក ទី ៧ ៖ ប៊ូតុង ផ្ញើ សារ ដែល នៅ ជាប់ អេក្រង់

ផ្នែក ចុង ក្រោយ ជា ផ្នែក ដែល ប្រែ អ្នក អាន ទៅ ជា អតិថិជន។ ចូរ ដាក់ ប៊ូតុង ផ្ញើ សារ Messenger និង លេខ ទូរស័ព្ទ នៅ កន្លែង ដែល ភ្នែក ឃើញ ដោយ មិន បាច់ រុញ ចុះ ក្រោម ហើយ ដាក់ ម្តង ទៀត នៅ ចុង ទំព័រ។ បើ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក អនុញ្ញាត ចូរ ធ្វើ ឲ្យ ប៊ូតុង នោះ នៅ ជាប់ ខាង ក្រោម អេក្រង់ ពេល រុញ។

ចំណុច ដែល មនុស្ស ធ្វេស ប្រហែស គឺ អត្ថបទ លើ ប៊ូតុង។ ពាក្យ ថា « ចុច ទី នេះ » មិន ប្រាប់ អ្វី ទេ។ ពាក្យ ថា « ផ្ញើ សារ សួរ តម្លៃ » ឬ « ផ្ញើ សារ កម្ម ង៉ារ ដឹក » ប្រាប់ ច្បាស់ ថា អ្វី នឹង កើត ឡើង បន្ទាប់ ពី ចុច។ ហើយ បើ អ្នក ដាក់ តំណ ទៅ Messenger ចូរ សាកល្បង វា ដោយ ខ្លួន ឯង នៅ លើ ទូរស័ព្ទ មួយ គ្រឿង ផ្សេង ព្រោះ តំណ ខូច ជា រឿង ដែល កើត ឡើង ញឹក ញាប់ ជាង ដែល អ្នក គិត។

តើ គួរ ដាក់ តម្លៃ លើ ទំព័រ ឬ ទុក ឲ្យ គេ ផ្ញើ សារ មក សួរ?

ដាក់ តម្លៃ។ ទំព័រ ដែល មាន តម្លៃ ទទួល សារ តិច ជាង ប៉ុន្តែ សារ ដែល ចូល មក ជា សារ ពី អ្នក ដែល ព្រម បង់ រួច ហើយ។ ការ លាក់ តម្លៃ បង្កើន ចំនួន សារ ដែល បញ្ចប់ ដោយ ការ ស្ងាត់ ហើយ វា ធ្វើ ឲ្យ អ្នក អស់ ពេល ឆ្លើយ មនុស្ស ដែល មិន ទិញ។

មាន ករណី លើក លែង ពីរ ដែល សម ហេតុ ផល។ ទី មួយ ៖ ទំនិញ ដែល តម្លៃ អាស្រ័យ លើ ការ វាស់ ជាក់ ស្តែង ដូច ជា ការ តាក់ តែង ឬ ការ បញ្ជា ទិញ ជា ដុំ ធំ។ ក្នុង ករណី នេះ ចូរ ដាក់ តម្លៃ ចាប់ ផ្តើម ដូច ជា « ចាប់ ពី $៨ ក្នុង មួយ ដុំ » ជំនួស ការ ទុក ទទេ។ ទី ពីរ ៖ ការ ដេញ ថ្លៃ សម្រាប់ អតិថិជន ធំ។ ក្រៅ ពី ពីរ ករណី នេះ ការ លាក់ តម្លៃ គឺ ជា ការ បាត់ បង់ អតិថិជន ដោយ ស្ម័គ្រ ចិត្ត។

បើ អ្នក បារម្ភ ថា គូ ប្រកួត នឹង មើល តម្លៃ របស់ អ្នក រួច កាត់ ថ្លៃ ចូរ ដឹង ថា គេ ធ្វើ បែប នោះ ជា ធម្មតា រួច ទៅ ហើយ ដោយ គ្រាន់ តែ ផ្ញើ សារ មក សួរ ជា អតិថិជន។ រឿង ដែល អ្នក គ្រប់ គ្រង បាន គឺ អ្វី ដែល នៅ ជុំ វិញ តម្លៃ ៖ ការ ធានា ល្បឿន ដឹក និង របៀប ដែល អ្នក ឆ្លើយ សារ។ បើ ចង់ ដឹង ថា គូ ប្រកួត កំពុង ធ្វើ អ្វី លើ ទំព័រ ស្វែង រក យើង មាន អត្ថបទ ដាច់ ដោយ ឡែក ស្តី ពី ការ វិភាគ គូ ប្រកួត ប្រជែង លើ Google សម្រាប់ អាជីវកម្ម តូច ដែល បំពេញ បន្ថែម អត្ថបទ នេះ។

ផ្នែក SEO នៃ ទំព័រ លក់ ធ្វើ យ៉ាង ណា?

ធ្វើ ប្រាំមួយ យ៉ាង ៖ URL ខ្លី ជា អក្សរ ឡាតាំង ចំណង ជើង ទំព័រ ដែល មាន ឈ្មោះ ទំនិញ បូក ទី តាំង H1 តែ មួយ ដែល និយាយ ច្បាស់ ថា លក់ អ្វី អត្ថបទ ជំនួស រូប គ្រប់ រូប ខ្លឹមសារ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ ដែល អតិថិជន សួរ ពិត និង ល្បឿន បើក លឿន លើ ទូរស័ព្ទ។ ការងារ ទាំង ប្រាំមួយ នេះ ធ្វើ ដោយ ដៃ បាន ក្នុង កន្លះ ថ្ងៃ ហើយ មិន ត្រូវ ការ ឧបករណ៍ បង់ ប្រាក់ ណា មួយ ទេ។

URL ៖ ខ្លី ជា អក្សរ ឡាតាំង

URL គឺ ជា អាសយដ្ឋាន ទំព័រ។ ចូរ ធ្វើ ឲ្យ វា ខ្លី និង អាន ចេញ ដូច ជា /kmeng-kin-sach ឬ /tumpoar-lok-tomnenh។ បើ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក បង្កើត អាសយដ្ឋាន ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ជា លេខ ចម្លែក ដូច ជា /p?id=8817 ចូរ ប្តូរ វា បើ ធ្វើ បាន។

ចំណុច ដែល ត្រូវ ចៀស គឺ ការ ដាក់ អក្សរ ខ្មែរ ចូល ក្នុង អាសយដ្ឋាន ដោយ ផ្ទាល់។ វា ដំណើរ ការ បាន ក្នុង កម្មវិធី រុក រក ប៉ុន្តែ ពេល មាន គេ ចម្លង តំណ នោះ ទៅ ផ្ញើ ក្នុង Messenger វា ក្លាយ ជា ខ្សែ អក្សរ វែង គួរ ឲ្យ ខ្លាច ដែល មនុស្ស មិន ហ៊ាន ចុច។ អក្សរ ឡាតាំង តាម សំឡេង ខ្មែរ ដោះ ស្រាយ រឿង នេះ បាន ហើយ វា ក៏ ជួយ ដល់ មនុស្ស ដែល វាយ ស្វែង រក ជា អក្សរ ឡាតាំង ដែរ។

ចំណង ជើង ទំព័រ និង បន្ទាត់ ពិពណ៌នា

ចំណង ជើង ទំព័រ គឺ ជា បន្ទាត់ ដែល ឡើង ជា អក្សរ ខៀវ នៅ លើ លទ្ធផល Google។ វា ខុស ពី ចំណង ជើង ធំ ដែល មនុស្ស ឃើញ ពេល បើក ទំព័រ ទោះ បី ភាគ ច្រើន គេ សរសេរ ស្រដៀង គ្នា ក៏ ដោយ។ រូប មន្ត ដែល ដំណើរ ការ គឺ ៖ ឈ្មោះ ទំនិញ បូក ពាក្យ សំខាន់ មួយ បូក ទី តាំង។ ឧទាហរណ៍ ៖ « ម៉ាស៊ីន កិន សាច់ តូច សម្រាប់ ផ្ទះ បាយ លក់ ក្នុង ភ្នំពេញ »។

បន្ទាត់ ពិពណ៌នា ខាង ក្រោម វា ជា កន្លែង ដែល អ្នក ដាក់ ហេតុ ផល ឲ្យ គេ ចុច ៖ ថ្លៃ ដឹក របៀប បង់ ប្រាក់ ឬ ការ ធានា។ Google មិន តែង តែ បង្ហាញ បន្ទាត់ នេះ ដូច ដែល អ្នក សរសេរ ទេ ប៉ុន្តែ ការ សរសេរ វា ឲ្យ ល្អ នៅ តែ មាន ប្រយោជន៍។ ចូរ សរសេរ ជា ភាសា ខ្មែរ ដ្បិត អ្នក អាន ភាគ ច្រើន ជា អ្នក ខ្មែរ ហើយ កុំ ដាក់ ឈ្មោះ ហាង នៅ ដើម បន្ទាត់ ៖ ដាក់ ទំនិញ នៅ ដើម ដាក់ ឈ្មោះ ហាង នៅ ចុង។

H1 តែ មួយ

H1 គឺ ជា ចំណង ជើង ធំ បំផុត នៅ ក្នុង ទំព័រ។ ច្បាប់ សាមញ្ញ ៖ មួយ ទំព័រ មាន H1 តែ មួយ។ កំហុស ដែល ជួប ញឹក ញាប់ គឺ ប្រព័ន្ធ ធ្វើ គេហទំព័រ ខ្លះ ដាក់ ឈ្មោះ ហាង ជា H1 នៅ លើ គ្រប់ ទំព័រ រួច ដាក់ ឈ្មោះ ទំនិញ ជា ចំណង ជើង តូច ជាង។ លទ្ធផល គឺ គ្រប់ ទំព័រ មាន ចំណង ជើង ដូច គ្នា ហើយ Google មិន ដឹង ថា ទំព័រ ណា និយាយ អំពី អ្វី។

ចូរ ពិនិត្យ វា យ៉ាង សាមញ្ញ ៖ បើក ទំព័រ របស់ អ្នក រួច សួរ ខ្លួន ឯង ថា « អក្សរ ធំ បំផុត នៅ លើ អេក្រង់ គឺ ជា អ្វី? » បើ ចម្លើយ គឺ ឈ្មោះ ហាង ជំនួស ឈ្មោះ ទំនិញ អ្នក ត្រូវ ប្តូរ។ អ្នក អាន ក៏ ទទួល ផល ដែរ ៖ មនុស្ស ដែល ចុច ចូល ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ចង់ ឃើញ ភ្លាម ថា គេ មក ដល់ ត្រូវ កន្លែង។

អត្ថបទ ជំនួស រូប

រូប នីមួយ ៗ គួរ មាន អត្ថបទ ខ្លី ដែល ពិពណ៌នា វា។ អត្ថបទ នេះ បម្រើ គោល ដៅ បី ៖ វា ជួយ មនុស្ស ដែល មើល មិន ឃើញ ច្បាស់ វា បង្ហាញ ជំនួស ពេល រូប ផ្ទុក មិន ចេញ ដោយ សារ បណ្តាញ យឺត ហើយ វា ប្រាប់ Google ថា រូប នោះ ជា រូប អ្វី។ ចូរ សរសេរ វា ជា ភាសា ខ្មែរ ដូច អ្នក ពន្យល់ រូប នោះ ឲ្យ មិត្ត ស្តាប់ តាម ទូរស័ព្ទ។

កុំ ដាក់ បញ្ជី ពាក្យ ចូល ក្នុង អត្ថបទ ជំនួស រូប។ « ម៉ាស៊ីន កិន សាច់ លក់ ភ្នំពេញ ថោក ល្អ បំផុត ដឹក ឥត គិត ថ្លៃ » មិន មែន ជា ការ ពិពណ៌នា ទេ វា ជា សារ ឥត បាន ការ។ « ម៉ាស៊ីន កិន សាច់ ដាក់ លើ តុ ជា មួយ ចាន សាច់ កិន រួច » ជា ការ ពិពណ៌នា ត្រឹម ត្រូវ ហើយ វា គ្រប់ គ្រាន់។

ខ្លឹមសារ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ ពិត

នេះ ជា ផ្នែក ដែល មាន ឥទ្ធិពល ខ្លាំង ជាង គេ ហើយ ជា ផ្នែក ដែល ត្រូវ បាន ធ្វេស ប្រហែស ជាង គេ។ ចូរ បើក ប្រអប់ Messenger របស់ អ្នក រួច អាន សារ សាមសិប ចុង ក្រោយ។ សរសេរ ចុះ សំណួរ ដែល កើត ឡើង ដដែល ៗ។ សំណួរ ទាំង នោះ ជា គ្រោង នៃ អត្ថបទ របស់ ទំព័រ លក់ របស់ អ្នក ព្រោះ វា ជា រឿង ដែល មនុស្ស ពិត ចង់ ដឹង មិន មែន រឿង ដែល អ្នក ចង់ និយាយ។

ចូរ ដាក់ សំណួរ នីមួយ ៗ ជា ចំណង ជើង តូច រួច ឆ្លើយ វា ក្នុង ពីរ ទៅ បី ប្រយោគ ខាង ក្រោម។ រចនា សម្ព័ន្ធ បែប នេះ មាន ប្រយោជន៍ ពីរ ៖ អ្នក អាន រក ចម្លើយ ឃើញ លឿន ដោយ គ្រាន់ តែ រុញ អេក្រង់ ហើយ ម៉ាស៊ីន ស្វែង រក ក៏ ងាយ ស្រួល ដក ចម្លើយ ខ្លី នោះ ទៅ បង្ហាញ ដែរ។ បើ អ្នក សរសេរ ចំណុច នេះ បាន ត្រឹម ត្រូវ ទំព័រ របស់ អ្នក នឹង ចាប់ បាន សំណួរ ជា ច្រើន ដែល អ្នក មិន ដែល នឹក ស្មាន។

អ្វី ដែល Orova SEO ធ្វើ និង អ្វី ដែល វា មិន ធ្វើ

មុន នឹង បន្ត យើង សូម និយាយ ត្រង់ អំពី ព្រំដែន ដើម្បី កុំ ឲ្យ អ្នក ខក ចិត្ត ពេល ក្រោយ។ Orova SEO ជា ឧបករណ៍ សម្រាប់ ទំព័រ ដែល មាន ស្រាប់ ៖ វា ពិនិត្យ សុខភាព ទំព័រ របស់ អ្នក ហើយ ដាក់ ពិន្ទុ វា វា ភ្ជាប់ ជា មួយ Google Search Console ដើម្បី យក លេខ ពិត វា សរសេរ អត្ថបទ តាម សំឡេង ម៉ាក ដែល អ្នក កំណត់ ដោយ ខ្លួន ឯង វា តម្រូវ URL ចាស់ ជា ដុំ តាម បញ្ជី ដែល អ្នក ដាក់ ចូល ជា ឯកសារ Excel ហើយ វា អាច បញ្ចេញ អត្ថបទ ចូល ទៅ WordPress ដោយ ផ្ទាល់ ឬ ចូល ទៅ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក តាម ការ ភ្ជាប់ ដាច់ ដោយ ឡែក។

វា មិន ជីក រក ពាក្យ គន្លឹះ ជំនួស អ្នក

ឧបករណ៍ មួយ ចំនួន ដែល អ្នក ឃើញ ជា ភាសា អង់គ្លេស សន្យា ថា នឹង ប្រាប់ អ្នក ថា ពាក្យ ណា មាន គេ ស្វែង រក ប៉ុន្មាន ដង ក្នុង មួយ ខែ។ Orova មិន ធ្វើ រឿង នោះ ទេ ៖ វា ទទួល បញ្ជី ពាក្យ ដែល អ្នក ដាក់ ចូល តាម ឯកសារ Excel។ សម្រាប់ ទំព័រ លក់ តែ មួយ រឿង នេះ មិន មែន ជា ការ ខាត បង់ ធំ ទេ ព្រោះ ប្រភព ពាក្យ ដ៏ ល្អ បំផុត របស់ អ្នក គឺ ប្រអប់ សារ របស់ អ្នក ខ្លួន ឯង និង របាយការណ៍ Google Search Console ដែល ឥត គិត ថ្លៃ។

វា គ្មាន ទិន្នន័យ backlink

ការ វិភាគ តំណ ដែល គេហទំព័រ ផ្សេង ភ្ជាប់ មក កាន់ អ្នក ជា ការងារ របស់ ឧបករណ៍ ប្រភេទ ផ្សេង។ Orova គ្មាន មូល ដ្ឋាន ទិន្នន័យ តំណ ទេ ដូច្នេះ វា មិន អាច ប្រាប់ អ្នក ថា គូ ប្រកួត មាន តំណ ពី ណា ខ្លះ។ បើ អ្នក ឃើញ ទំព័រ ណា មួយ ដែល សន្យា ថា Orova ធ្វើ រឿង នេះ បាន នោះ ជា ព័ត៌មាន មិន ត្រឹម ត្រូវ។

វា មិន ទទួល រចនា គេហទំព័រ ជំនួស អ្នក

អត្ថបទ នេះ បង្រៀន ឲ្យ អ្នក ធ្វើ ដោយ ខ្លួន ឯង។ Orova ជា កម្មវិធី មិន មែន ជា ក្រុមហ៊ុន សេវា រចនា ទេ ៖ វា មិន មក ធ្វើ ទំព័រ ជំនួស អ្នក វា មិន ថត រូប ទំនិញ ជំនួស អ្នក ហើយ វា ក៏ មិន គ្រប់ គ្រង ម៉ាស៊ីន មេ របស់ អ្នក ដែរ។ ការ ពិនិត្យ សុខភាព ដែល វា ធ្វើ ជា ការ ដាក់ ពិន្ទុ តាម បញ្ជី ចំណុច មិន មែន ជា ការ វារ ពិនិត្យ គ្រប់ ទំព័រ ក្នុង គេហទំព័រ ទាំង មូល ដូច ឧបករណ៍ បច្ចេកទេស ធុន ធំ ទេ។

ហេតុ អ្វី យើង សរសេរ ព្រំដែន ទាំង នេះ ចេញ មក? ព្រោះ ការ ជ្រើស ឧបករណ៍ ខុស ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ខាត ពេល ច្រើន ជាង ការ គ្មាន ឧបករណ៍ សោះ។ ពេល អ្នក ដឹង ច្បាស់ ថា អ្វី ដែល កម្មវិធី មួយ ធ្វើ បាន និង មិន បាន អ្នក អាច សម្រេច ចិត្ត ដោយ ស្ងប់ ស្ងាត់ ហើយ ដាក់ ពេល វេលា របស់ អ្នក ទៅ លើ ការងារ ដែល ផ្តល់ ផល។

ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ បើក លឿន លើ ទូរស័ព្ទ ដោយ របៀប ណា?

ចាប់ ផ្តើម ពី រូប ព្រោះ រូប ជា មូល ហេតុ លេខ មួយ។ បង្រួម រូប នីមួយ ៗ ឲ្យ តូច ជាង ពីរ រយ គីឡូ បៃ មុន ដាក់ ឡើង កុំ ដាក់ រូប ធំ ជាង ដប់ សន្លឹក លើ ទំព័រ តែ មួយ បិទ ការ ចាក់ វីដេអូ ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ និង ដក ផ្ទាំង លោត ចេញ។ បន្ទាប់ មក សាកល្បង បើក ទំព័រ ដោយ ប្រើ ទិន្នន័យ ចល័ត មិន មែន Wi-Fi។

បង្រួម រូប មុន ដាក់ ឡើង

រូប ដែល ចេញ ពី ទូរស័ព្ទ សម័យ នេះ មាន ទំហំ ធំ ណាស់ ព្រោះ វា ត្រូវ បាន រចនា សម្រាប់ ការ បោះពុម្ព មិន មែន សម្រាប់ ការ បើក លើ អេក្រង់ តូច ទេ។ ការ ដាក់ រូប ដើម ឡើង ទំព័រ ដោយ មិន បង្រួម គឺ ដូច ជា ការ សុំ ឲ្យ អតិថិជន ទាញ ឯកសារ ធំ មួយ មុន នឹង គេ បាន ឃើញ តម្លៃ។ នៅ លើ បណ្តាញ ចល័ត ក្នុង ម៉ោង រវល់ ការ រង់ ចាំ នោះ អាច យូរ ដល់ ដប់ វិនាទី ហើយ អតិថិជន ភាគ ច្រើន មិន រង់ ចាំ ទេ។

វិធី ធ្វើ គឺ សាមញ្ញ ៖ កាត់ ទទឹង រូប ឲ្យ នៅ ត្រឹម ១៦០០ ភីកសែល រួច រក្សា ទុក ជា ទម្រង់ ដែល បង្រួម បាន ល្អ។ កម្មវិធី បង្រួម រូប ឥត គិត ថ្លៃ មាន ច្រើន ហើយ ការងារ នេះ ចំណាយ ពេល តែ ពីរ បី នាទី សម្រាប់ រូប ទាំង មូល។ ចូរ ធ្វើ វា ជា ទម្លាប់ រាល់ ពេល បន្ថែម រូប ថ្មី កុំ ទុក ជា ការងារ សម្អាត ពេល ក្រោយ ព្រោះ ពេល ក្រោយ នោះ មិន មក ដល់ ទេ។

អ្វី ផ្សេង ទៀត ដែល ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ យឺត

ក្រៅ ពី រូប មាន រឿង បី ទៀត ដែល ជួប ញឹក ញាប់ នៅ លើ ទំព័រ លក់ ក្នុង ស្រុក។ ទី មួយ ៖ ផ្ទាំង លោត សុំ លេខ ទូរស័ព្ទ ភ្លាម ពេល បើក ចូល។ វា រំខាន អ្នក អាន ហើយ វា ក៏ ជា ចំណុច ដែល Google លើក ឡើង ថា ធ្វើ ឲ្យ បទ ពិសោធន៍ ទំព័រ អាក្រក់ ដែរ។ ទី ពីរ ៖ វីដេអូ ដែល ចាក់ ដោយ ស្វ័យ ប្រវត្តិ នៅ ខាង លើ ទំព័រ។ ទី បី ៖ កម្មវិធី បន្ថែម ច្រើន ពេក ដែល ដំឡើង ទុក ដោយ គ្មាន គោល ដៅ ច្បាស់ លាស់។

ច្បាប់ ដែល ងាយ ចាំ ៖ អ្វី ដែល មិន ជួយ ឲ្យ មនុស្ស សម្រេច ចិត្ត ទិញ ចូរ ដក វា ចេញ។ ទំព័រ លក់ ល្អ មួយ មើល ទៅ ស្ងាត់ ជាង ដែល អ្នក រំពឹង ៖ រូប ពីរ បី សន្លឹក អត្ថបទ ខ្លី ៗ តម្លៃ និង ប៊ូតុង។

រូប ខាង លើ ជា ទំព័រ ឯកសារ ផ្លូវ ការ របស់ Google ដែល ពន្យល់ ពី « បទ ពិសោធន៍ ទំព័រ »។ អ្វី ដែល គួរ ឲ្យ ចាប់ អារម្មណ៍ គឺ បញ្ជី សំណួរ ដែល គេ ណែនាំ ឲ្យ ម្ចាស់ ទំព័រ សួរ ខ្លួន ឯង ៖ តើ ទំព័រ បើក លឿន ទេ? តើ វា ដំណើរ ការ ល្អ លើ ទូរស័ព្ទ ទេ? តើ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម បាំង ខ្លឹមសារ ទេ? តើ មាន ផ្ទាំង លោត រំខាន ទេ? សំណួរ ទាំង នេះ គ្មាន អ្វី ស្មុគស្មាញ ទេ ហើយ អ្នក ឆ្លើយ វា បាន ដោយ ខ្លួន ឯង ថ្ងៃ នេះ។

របៀប សាកល្បង ដោយ ខ្លួន ឯង

ចូរ ធ្វើ ការ សាកល្បង តាម ជីវិត ពិត មិន មែន តាម ទ្រឹស្តី។ យក ទូរស័ព្ទ មួយ គ្រឿង បិទ Wi-Fi ចេញ ចេញ ទៅ ក្រៅ ផ្ទះ រួច បើក តំណ ទំព័រ របស់ អ្នក ដូច អតិថិជន ធ្វើ។ រាប់ ក្នុង ចិត្ត ៖ មួយ ពីរ បី។ បើ ដល់ បួន ហើយ នៅ តែ មិន ឃើញ អក្សរ អ្នក មាន បញ្ហា ត្រូវ ដោះ ស្រាយ។

ចូរ សាកល្បង ជា មួយ ទូរស័ព្ទ ចាស់ ផង ដែរ។ ម្ចាស់ ហាង តែង តែ សាកល្បង លើ ទូរស័ព្ទ ថ្មី របស់ ខ្លួន រួច សន្និដ្ឋាន ថា គ្រប់ យ៉ាង ល្អ។ អតិថិជន មួយ ចំនួន ធំ ប្រើ ម៉ាស៊ីន ចាស់ ជាង នេះ ហើយ បណ្តាញ ក៏ យឺត ជាង ដែរ ជា ពិសេស នៅ ខេត្ត។ បើ ទំព័រ ដំណើរ ការ បាន ល្អ នៅ ទី នោះ វា ដំណើរ ការ បាន គ្រប់ ទី កន្លែង។

ទំព័រ មួយ សម្រាប់ ទំនិញ មួយ ឬ ទំព័រ មួយ សម្រាប់ ហាង ទាំង មូល?

ចម្លើយ អាស្រ័យ លើ ចំនួន មុខ ទំនិញ ដែល អ្នក លក់ ពិត មិន មែន លើ ចំនួន ដែល អ្នក ចង់ លក់ ទេ។ ចូរ រាប់ មុខ ទំនិញ ដែល នាំ មក នូវ ការ លក់ ភាគ ច្រើន របស់ អ្នក ក្នុង បី ខែ ចុង ក្រោយ រួច សម្រេច តាម បញ្ជី នោះ។

ក្រោម ដប់ មុខ ទំនិញ

ធ្វើ ទំព័រ តែ មួយ។ ដាក់ មុខ ទំនិញ ទាំង អស់ លើ ទំព័រ នោះ ដោយ រៀប ពី មុខ ដែល លក់ ដាច់ ជាង គេ ចុះ មក ក្រោម ហើយ ដាក់ តម្លៃ ជាប់ នឹង រូប នីមួយ ៗ។ អត្ថ ប្រយោជន៍ គឺ អ្នក ថែ ទាំ តែ កន្លែង តែ មួយ ហើយ ការ កែ រាល់ ដង មាន ប្រយោជន៍ ដល់ ទំនិញ ទាំង អស់ ព្រម គ្នា។ ចំណុច ខ្សោយ គឺ ទំព័រ បែប នេះ ពិបាក ឡើង ខ្ពស់ សម្រាប់ ពាក្យ ជាក់ លាក់ ណា មួយ ព្រោះ វា និយាយ អំពី រឿង ច្រើន ក្នុង ពេល តែ មួយ។

ពី ដប់ ដល់ ហាសិប មុខ ទំនិញ

ធ្វើ ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ មុខ ទំនិញ ប្រាំ ដល់ ដប់ ដែល នាំ លុយ មក ច្រើន ជាង គេ រួច ទុក មុខ ទំនិញ ដទៃ ក្នុង បញ្ជី រួម មួយ។ នេះ ជា រូប រាង ដែល សម នឹង ហាង ភាគ ច្រើន បំផុត។ មុខ ទំនិញ នីមួយ ៗ ដែល មាន ទំព័រ ផ្ទាល់ អាច សរសេរ ឆ្លើយ សំណួរ ជាក់ លាក់ របស់ ខ្លួន បាន ហើយ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ក៏ ចង្អុល ទៅ ទំព័រ ត្រូវ បាន ដែរ។

ចូរ ចៀស វាង កំហុស មួយ ដែល ជួប ញឹក ញាប់ ៖ ការ ធ្វើ ទំព័រ ជា រយ ដោយ ចម្លង អត្ថបទ ដដែល រួច ប្តូរ តែ ឈ្មោះ ទំនិញ។ ទំព័រ ដែល ស្រដៀង គ្នា ពេក ប្រកួត ប្រជែង គ្នា ខ្លួន ឯង ហើយ គ្មាន ទំព័រ ណា មួយ ឡើង បាន ល្អ ទេ។ ទំព័រ ប្រាំ ដែល សរសេរ ដោយ យក ចិត្ត ទុក ដាក់ ល្អ ជាង ទំព័រ ហាសិប ដែល ចម្លង គ្នា។

ច្រើន ជាង ហាសិប មុខ ទំនិញ

ដល់ ចំណុច នេះ អ្នក ត្រូវ ការ គេហទំព័រ ពិត ប្រាកដ ជា មួយ ប្រព័ន្ធ គ្រប់ គ្រង ស្តុក មិន មែន ទំព័រ ដែល កែ ដោយ ដៃ ទេ។ ប៉ុន្តែ សូម កុំ រំលង ជំហាន មុន ៖ សូម្បី តែ ហាង ធំ ក៏ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ទំព័រ ពីរ បី ដែល ដំណើរ ការ ដែរ។ ចំណេះ ដឹង ដែល អ្នក ទទួល បាន ពី ទំព័រ ដំបូង ទាំង នោះ — ពាក្យ ណា នាំ មនុស្ស មក រូប ណា ធ្វើ ឲ្យ គេ ចុច អត្ថបទ ណា ធ្វើ ឲ្យ គេ ផ្ញើ សារ — ជា អ្វី ដែល អ្នក យក ទៅ ប្រើ ពេល ធ្វើ គេហទំព័រ ធំ។

មនុស្ស មួយ ចំនួន វាយ ស្វែង រក ថា tumpoar lok tomnenh ឬ landing page khmer ដោយ សង្ឃឹម រក ឃើញ គំរូ ដែល ចម្លង យក ទៅ ប្រើ បាន ភ្លាម។ គំរូ មាន ប្រយោជន៍ ខ្លះ ប៉ុន្តែ អ្វី ដែល ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ លក់ បាន មិន មែន ជា រូប រាង ទេ ៖ វា ជា ចម្លើយ ដែល អ្នក សរសេរ ចូល ក្នុង វា។ គំរូ ស្អាត ដែល គ្មាន តម្លៃ គ្មាន វិធី បង់ ប្រាក់ និង គ្មាន ភស្តុតាង នៅ តែ ជា ទំព័រ ទទេ។

ភ្ជាប់ ទំព័រ លក់ ជា មួយ Page Facebook និង ជា មួយ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម

ទំព័រ ដែល គ្មាន នរណា ដឹង ថា មាន គឺ ដូច ជា ហាង ដែល បើក នៅ ក្នុង ផ្លូវ ស្ងាត់។ ការងារ បន្ទាប់ បន្ទាប់ ពី សរសេរ ទំព័រ ចប់ គឺ ការ បើក ផ្លូវ ចូល ៖ ពី Page របស់ អ្នក ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ដែល អ្នក ចាក់ លុយ និង ពី Google សម្រាប់ មនុស្ស ដែល ស្វែង រក ដោយ ខ្លួន ឯង។

ដាក់ តំណ នៅ កន្លែង ណា ខ្លះ

មាន កន្លែង ប្រាំ ដែល គួរ មាន តំណ ទៅ ទំព័រ លក់ របស់ អ្នក ហើយ ភាគ ច្រើន នៃ ម្ចាស់ ហាង ប្រើ តែ មួយ ឬ ពីរ ប៉ុណ្ណោះ។ ទី មួយ ៖ ប្រអប់ ព័ត៌មាន របស់ Page។ ទី ពីរ ៖ ប៊ូតុង ធំ នៅ លើ Page ដែល អ្នក អាច កំណត់ ជា « ស្វែង យល់ បន្ថែម »។ ទី បី ៖ សារ ស្វាគមន៍ ស្វ័យ ប្រវត្តិ ក្នុង Messenger។ ទី បួន ៖ ប៉ុស្ត៍ ដែល អ្នក ដាក់ ខ្ទាស់ នៅ ខាង លើ Page។ ទី ប្រាំ ៖ ជីវ ប្រវត្តិ របស់ គណនី ដទៃ ទៀត ដែល អ្នក មាន ដូច ជា TikTok។

ចូរ ប្រើ តំណ ខុស គ្នា បន្តិច សម្រាប់ កន្លែង នីមួយ ៗ បើ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក អនុញ្ញាត។ រឿង នេះ មិន ស្មុគស្មាញ ដូច ដែល វា ស្តាប់ ទៅ ទេ ៖ វា គ្រាន់ តែ ជា ការ បន្ថែម ពាក្យ ខ្លី មួយ នៅ ចុង អាសយដ្ឋាន ដែល ប្រាប់ អ្នក ថា មនុស្ស នោះ មក ពី ណា។ បើ ប្រព័ន្ធ របស់ អ្នក មិន អនុញ្ញាត ក៏ គ្មាន បញ្ហា ដែរ ៖ វិធី សួរ ដោយ ផ្ទាល់ ខាង ក្រោម នៅ តែ ដំណើរ ការ។

របៀប ដឹង ថា ការ បញ្ជា ទិញ មួយ មក ពី ផ្លូវ ណា

វិធី សាមញ្ញ បំផុត និង មិន ចាំបាច់ បច្ចេកទេស សោះ គឺ សួរ។ ក្នុង សារ ឆ្លើយ តប ដំបូង របស់ អ្នក ចូរ បន្ថែម ឃ្លា មួយ ៖ « បង ឃើញ ទំព័រ នេះ ពី ណា? » មនុស្ស ភាគ ច្រើន ឆ្លើយ ដោយ រីក រាយ។ កត់ ចម្លើយ ចូល ក្នុង តារាង មួយ សន្លឹក ដែល មាន ជួរ ថ្ងៃ ជួរ ទំនិញ និង ជួរ ប្រភព។

បី សប្តាហ៍ ក្រោយ តារាង នោះ នឹង ប្រាប់ អ្នក នូវ រឿង ដែល អ្នក មិន ដែល ដឹង ៖ ប្រហែល ជា ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម នាំ មនុស្ស ច្រើន តែ ការ បញ្ជា ទិញ ភាគ ច្រើន មក ពី ការ ស្វែង រក ឬ ផ្ទុយ ទៅ វិញ។ ការ សម្រេច ចិត្ត ចាក់ លុយ របស់ អ្នក ខែ ក្រោយ នឹង ផ្អែក លើ លេខ ជំនួស អារម្មណ៍។ នេះ ជា ការ ផ្លាស់ ប្តូរ តូច មួយ ដែល នាំ ឲ្យ មាន លទ្ធផល ធំ។

គួរ ផ្ញើ មនុស្ស ពី ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ទៅ ទំព័រ ឬ ទៅ Messenger?

ទាំង ពីរ សុទ្ធ តែ ត្រឹម ត្រូវ ក្នុង ស្ថានភាព ខុស គ្នា។ សម្រាប់ ទំនិញ ថោក ដែល មនុស្ស សម្រេច ចិត្ត លឿន ការ ផ្ញើ ត្រង់ ទៅ Messenger តែង តែ ផ្តល់ សារ ច្រើន ជាង។ សម្រាប់ ទំនិញ ថ្លៃ ជាង ដែល មនុស្ស ត្រូវ ការ ព័ត៌មាន មុន នឹង និយាយ ជា មួយ អ្នក លក់ ការ ផ្ញើ ទៅ ទំព័រ លក់ ផ្តល់ ការ បញ្ជា ទិញ ច្រើន ជាង ទោះ បី ចំនួន សារ តិច ជាង ក៏ ដោយ។

មាន អត្ថ ប្រយោជន៍ មួយ ទៀត ដែល មនុស្ស ភ្លេច ៖ មនុស្ស ដែល ចូល មើល ទំព័រ របស់ អ្នក អាច ត្រូវ បាន បង្ហាញ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ជា លើក ទី ពីរ ពេល ក្រោយ បើ អ្នក បាន តម្លើង ការ តាម ដាន ត្រឹម ត្រូវ។ ចំណែក អ្នក ដែល គ្រាន់ តែ ផ្ញើ សារ រួច បាត់ ទៅ វិញ ពិបាក ជាង ក្នុង ការ ទាក់ ទង ម្តង ទៀត។ បើ អ្នក ចង់ ស៊ី ជម្រៅ អំពី ការ ធ្វើ ឲ្យ ប៉ុស្ត៍ ទៅ ដល់ មនុស្ស ច្រើន ដោយ មិន ចាំបាច់ ចាក់ លុយ សូម មើល អត្ថបទ របស់ យើង ស្តី ពី ការ Boost ដោយ មិន បង់ លុយ និង វិធី ជំនួស។

បី កំហុស ដែល ជួប ញឹក ញាប់ ជាង គេ

កំហុស ទាំង បី ខាង ក្រោម មិន មែន ជា កំហុស បច្ចេកទេស ទេ។ វា ជា ការ សម្រេច ចិត្ត ដែល មើល ទៅ សម ហេតុ ផល នៅ ពេល ធ្វើ តែ បញ្ចប់ ដោយ ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ មិន លក់ បាន។

កំហុស ទី ១ ៖ ចម្លង ការ ពិពណ៌នា ពី អ្នក ផ្គត់ ផ្គង់

ការ ចម្លង អត្ថបទ ពី គេហទំព័រ អ្នក ផ្គត់ ផ្គង់ សន្សំ ពេល បាន កន្លះ ម៉ោង ហើយ ធ្វើ ឲ្យ អ្នក បាត់ បង់ ឱកាស ទាំង ស្រុង។ ហេតុ ផល ៖ ហាង ផ្សេង ទៀត ក៏ ចម្លង អត្ថបទ ដដែល ដែរ ដូច្នេះ Google ឃើញ អត្ថបទ ដូច គ្នា នៅ លើ ទំព័រ ដប់ ហើយ វា គ្មាន ហេតុ ផល ណា ដែល ត្រូវ ជ្រើស ទំព័រ របស់ អ្នក ទេ។

អ្វី ដែល ត្រូវ ធ្វើ ជំនួស ៖ សរសេរ បី ប្រយោគ ដោយ ខ្លួន ឯង អំពី របស់ នោះ តាម អ្វី ដែល អ្នក ដឹង ពី ការ លក់ ពិត។ ឧទាហរណ៍ ៖ « អតិថិជន ភាគ ច្រើន ទិញ ទំហំ កណ្តាល ព្រោះ ទំហំ ធំ ពិបាក ដាក់ ក្នុង ផ្ទះ បាយ តូច »។ ប្រយោគ បែប នេះ គ្មាន នៅ លើ គេហទំព័រ ណា ផ្សេង ទេ ហើយ វា មាន ប្រយោជន៍ ជាង បញ្ជី លក្ខណៈ បច្ចេកទេស ដប់ ជួរ។

កំហុស ទី ២ ៖ គ្មាន តម្លៃ

យើង បាន និយាយ រឿង នេះ រួច ហើយ ប៉ុន្តែ វា សំខាន់ ដល់ ថ្នាក់ ដែល ត្រូវ និយាយ ពីរ ដង។ ទំព័រ គ្មាន តម្លៃ បង្ខំ អ្នក អាន ឲ្យ ធ្វើ ការងារ បន្ថែម មួយ មុន នឹង ដឹង ថា វា សម នឹង ថវិកា របស់ គេ ឬ អត់។ មនុស្ស ភាគ ច្រើន មិន ធ្វើ ការងារ នោះ ទេ ៖ គេ ចេញ ទៅ។

កំហុស ទី ៣ ៖ គ្មាន វិធី ទាក់ ទង នៅ អេក្រង់ ដំបូង

ចូរ បើក ទំព័រ របស់ អ្នក លើ ទូរស័ព្ទ រួច កុំ រុញ អេក្រង់។ តើ អ្នក ឃើញ វិធី ទាក់ ទង ណា មួយ ទេ? បើ អត់ អ្នក កំពុង បង្ខំ អ្នក អាន ឲ្យ រុញ ចុះ ក្រោម ដើម្បី រក ប៊ូតុង ហើយ ចំណែក មួយ ក្នុង ចំណោម ពួក គេ នឹង មិន រុញ ទេ។ ដំណោះ ស្រាយ ចំណាយ ពេល ប្រាំ នាទី ៖ ដាក់ ប៊ូតុង ផ្ញើ សារ និង លេខ ទូរស័ព្ទ ឲ្យ នៅ ខ្ពស់ ជាង។

បី ការងារ ដែល ត្រូវ ធ្វើ ក្នុង អាទិត្យ នេះ

បើ អ្នក អាន មក ដល់ ត្រង់ នេះ អ្នក មាន ព័ត៌មាន គ្រប់ គ្រាន់ រួច ហើយ។ អ្វី ដែល នៅ សល់ គឺ ការ ចាប់ ផ្តើម។ ចូរ កុំ ព្យាយាម ធ្វើ គ្រប់ យ៉ាង ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ ៖ ធ្វើ បី ការងារ ខាង ក្រោម ក្នុង មួយ សប្តាហ៍ គឺ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី មាន ទំព័រ ដែល ដំណើរ ការ។

ការងារ ទី មួយ ៖ បើក ប្រអប់ Messenger រួច អាន សារ សាមសិប ចុង ក្រោយ។ សរសេរ ចុះ សំណួរ ដែល កើត ឡើង ដដែល ៗ ដោយ រៀប តាម ចំនួន ដង។ បញ្ជី នេះ ជា គ្រោង នៃ ទំព័រ របស់ អ្នក។

ការងារ ទី ពីរ ៖ ថត រូប ថ្មី ប្រាំ សន្លឹក ក្នុង ពន្លឺ ថ្ងៃ ៖ ទំនិញ ដាច់ ដោយ ឡែក ទំនិញ ក្នុង ដៃ មនុស្ស ទំនិញ ខ្ចប់ រួច ស្លាក ដឹក និង រូប កន្លែង ធ្វើ ការ របស់ អ្នក។ បង្រួម វា ទាំង ប្រាំ ភ្លាម បន្ទាប់ ពី ថត។

ការងារ ទី បី ៖ សរសេរ ទំព័រ ដោយ ដាក់ ផ្នែក ទាំង ប្រាំពីរ តាម លំដាប់ រួច ផ្ញើ តំណ ទៅ មិត្ត ពីរ បី នាក់ ដែល មិន ស្គាល់ អាជីវកម្ម របស់ អ្នក។ សួរ គេ សំណួរ តែ មួយ ៖ « បើ បង ចង់ ទិញ របស់ នេះ តើ បង ដឹង ត្រូវ ធ្វើ អ្វី បន្ទាប់ ទេ? » ចម្លើយ របស់ គេ នឹង បង្ហាញ ចន្លោះ ខ្វះ ខាត លឿន ជាង ការ វិភាគ ណា ៗ ទាំង អស់។

ពេល ណា ដល់ វេន ឧបករណ៍

បន្ទាប់ ពី ទំព័រ ដំណើរ ការ បាន មួយ ខែ អ្នក នឹង ចង់ ដឹង លេខ ៖ តើ មនុស្ស វាយ ពាក្យ អ្វី មុន នឹង ឃើញ ទំព័រ របស់ អ្នក តើ ទំព័រ ខ្វះ អ្វី តាម បទដ្ឋាន បច្ចេកទេស និង តើ ត្រូវ កែ អ្វី ជា អាទិភាព។ នៅ ចំណុច នោះ Orova SEO ធ្វើ ការងារ ជំនួស អ្នក បាន ៖ វា ពិនិត្យ សុខភាព ទំព័រ ហើយ ដាក់ ពិន្ទុ វា វា ភ្ជាប់ ជា មួយ Google Search Console ដើម្បី យក លេខ ពិត វា សរសេរ អត្ថបទ តាម សំឡេង ម៉ាក ដែល អ្នក កំណត់ វា តម្រូវ URL ចាស់ ជា ដុំ តាម ឯកសារ Excel ហើយ វា អាច បញ្ចេញ អត្ថបទ ចូល WordPress ដោយ ផ្ទាល់។ ទំព័រ លក់ របស់ វា ជា ភាសា អង់គ្លេស។

តែ សូម កុំ ចាំ ឧបករណ៍ មុន នឹង ចាប់ ផ្តើម។ ទំព័រ ដែល សរសេរ ដោយ ដៃ ហើយ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ ពិត របស់ អតិថិជន ដំណើរ ការ បាន ល្អ ជាង ទំព័រ ដែល រៀបចំ ដោយ ឧបករណ៍ តែ គ្មាន ចម្លើយ។ ឧបករណ៍ ជួយ ពង្រីក អ្វី ដែល មាន ស្រាប់ វា មិន បង្កើត អ្វី ពី សូន្យ ទេ។

បើ អ្នក អាន ភាសា អង់គ្លេស បាន ហើយ ចង់ ស៊ី ជម្រៅ បន្ថែម អំពី ការ រៀបចំ ទំព័រ ទំនិញ ឲ្យ លក់ បាន យើង មាន អត្ថបទ មួយ ស្តី ពី ការ ធ្វើ SEO ដល់ ទំព័រ ទំនិញ ដែល ជា ទំព័រ ជា ភាសា អង់គ្លេស។ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ ផ្សេង ទៀត របស់ យើង សូម មើល នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ របស់ Orova។

សេចក្តី សន្និដ្ឋាន

ទំព័រ លក់ តែ មួយ មិន មែន ជា ការ សម្រុះ សម្រួល ទេ ៖ វា ជា ជម្រើស ត្រឹម ត្រូវ សម្រាប់ អាជីវកម្ម ភាគ ច្រើន នៅ កម្ពុជា នៅ ពេល នេះ។ វា ថ្លៃ តិច វា ចប់ លឿន វា កែ បាន គ្រប់ ពេល ហើយ វា ផ្តល់ លេខ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ការ សម្រេច ចិត្ត បន្ទាប់ ងាយ ស្រួល ជាង។ អ្វី ដែល ធ្វើ ឲ្យ វា ដំណើរ ការ មិន មែន ជា រូប រាង ស្អាត ទេ ៖ វា ជា ចម្លើយ ច្បាស់ លាស់ ចំពោះ សំណួរ ដែល អតិថិជន សួរ រាល់ ថ្ងៃ។

ចាប់ ផ្តើម ដោយ ផ្នែក ទាំង ប្រាំពីរ បន្ថែម ផ្នែក SEO ប្រាំមួយ ចំណុច ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ បើក លឿន លើ ទូរស័ព្ទ រួច បើក ផ្លូវ ចូល ទាំង បី។ បន្ទាប់ មក ធ្វើ រឿង ដែល ពិបាក ជាង គេ ៖ រង់ ចាំ បួន សប្តាហ៍ ដោយ មិន កែ គ្រប់ យ៉ាង រាល់ ថ្ងៃ រួច មើល លេខ។ លេខ នោះ នឹង ប្រាប់ អ្នក ថា ជំហាន បន្ទាប់ ជា អ្វី ហើយ វា នឹង ត្រឹម ត្រូវ ជាង ការ ស្មាន របស់ នរណា ម្នាក់ ទាំង អស់។