វិភាគ គូ ប្រកួត ប្រជែង លើ Google សម្រាប់ អាជីវកម្ម តូច

អ្នក បើក Google រួច វាយ ឈ្មោះ ទំនិញ ដែល ហាង របស់ អ្នក លក់ ជា ភាសា ខ្មែរ។ ទំព័រ ដែល ឡើង មុន គេ មិន មែន ជា ហាង របស់ អ្នក ទេ។ វា ជា ហាង មួយ ផ្សេង ទៀត ដែល អ្នក ស្គាល់ ខ្លះ ៗ ឬ ជា គេហទំព័រ ណា មួយ ដែល អ្នក មិន ដែល ឮ ឈ្មោះ សោះ។ អ្នក រុញ ចុះ ក្រោម បន្តិច ទៀត ក៏ នៅ តែ មិន ឃើញ ខ្លួន ឯង។ សំណួរ ដំបូង ដែល កើត ឡើង ក្នុង ក្បាល គឺ ៖ គេ ធ្វើ អ្វី ដែល ខ្ញុំ មិន បាន ធ្វើ? ចម្លើយ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ការងារ មួយ ដែល គេ ហៅ ថា វិភាគ គូ ប្រកួត ប្រជែង លើ Google ហើយ វា មិន ត្រូវ ការ លុយ ទេ។

វិធី ដែល ម្ចាស់ ហាង ភាគ ច្រើន ប្រើ ដើម្បី ឆ្លើយ សំណួរ នេះ ចំណាយ ពេល ច្រើន ហើយ ទទួល បាន ចម្លើយ តិច។ ខ្លះ អង្គុយ មើល ទំព័រ គូ ប្រកួត អស់ មួយ រសៀល រួច ចាក ចេញ ដោយ គ្រាន់ តែ មាន អារម្មណ៍ ថា « គេ ធ្វើ ស្អាត ជាង » ដោយ មិន បាន កត់ អ្វី ទុក។ ខ្លះ ទៀត ស្វែង រក ឧបករណ៍ វិភាគ គូ ប្រកួត ហើយ ជួប តែ ទំព័រ ជា ភាសា អង់គ្លេស ដែល ស្នើ ឲ្យ បង់ ជាង ដប់ ដុល្លារ ក្នុង មួយ ខែ មុន នឹង បង្ហាញ លេខ ណា មួយ។ ចុង ក្រោយ ការងារ នេះ ត្រូវ បាន ពន្យារ ពី អាទិត្យ មួយ ទៅ អាទិត្យ មួយ ទៀត។

អត្ថបទ នេះ ដើរ តាម ផ្លូវ ផ្សេង។ វា បង្ហាញ ពី របៀប វិភាគ គូ ប្រកួត ប្រជែង លើ Google ដោយ ប្រើ តែ អ្វី ដែល អ្នក មាន ស្រាប់ ៖ ទូរស័ព្ទ មួយ គ្រឿង ពេល ដប់ នាទី ក្នុង មួយ ទំព័រ និង តារាង មួយ សន្លឹក។ អ្នក នឹង ដឹង ថា នរណា ជា គូ ប្រកួត ពិត លើ អេក្រង់ ត្រូវ មើល ចំណុច ណា ខ្លះ ក្នុង ទំព័រ គេ អ្វី ដែល វាស់ បាន ដោយ ឥត បង់ លុយ និង អ្វី ដែល ត្រូវ ការ ឧបករណ៍ ដែល យើង នឹង និយាយ ត្រង់ ៗ ថា Orova មិន មាន។ ឧទាហរណ៍ ទាំង អស់ យក ពី ការ លក់ ពិត នៅ កម្ពុជា ៖ ហាង នៅ ភ្នំពេញ ការ ទូទាត់ តាម ABA PayWay ឬ Wing និង ការ ដឹក តាម J&T ទៅ ខេត្ត។

តើ « គូ ប្រកួត លើ Google » គឺ ជា នរណា?

គូ ប្រកួត លើ Google គឺ ជា ទំព័រ ដែល ឈរ ពី លើ អ្នក ពេល មាន គេ វាយ ពាក្យ ដែល អ្នក ចង់ បាន។ វា មិន មែន ជា ហាង ដែល នៅ ជាប់ អ្នក លើ ផ្លូវ ទេ។ ហាង ជាប់ គ្នា អាច គ្មាន គេហទំព័រ សោះ ចំណែក គេហទំព័រ ដែល ឈរ ខាង លើ អ្នក អាច ជា ក្រុមហ៊ុន នៅ ប្រទេស ផ្សេង។ ការ វិភាគ ត្រូវ ចាប់ ផ្តើម ពី អេក្រង់ មិន មែន ពី ផ្លូវ។

គូ ប្រកួត ក្រៅ ផ្លូវ និង គូ ប្រកួត លើ អេក្រង់ ខុស គ្នា ត្រង់ ណា

ឧបមា ថា អ្នក លក់ កាបូប ស្បែក ធ្វើ ដោយ ដៃ នៅ ភ្នំពេញ។ គូ ប្រកួត ក្រៅ ផ្លូវ របស់ អ្នក គឺ ហាង ពីរ បី នៅ ក្នុង ផ្សារ តែ មួយ ៖ អ្នក ដឹង តម្លៃ គេ អ្នក ដឹង ថា គេ បើក ម៉ោង ប៉ុន្មាន ហើយ អ្នក ក៏ ដឹង ដែរ ថា អតិថិជន របស់ គេ ជា នរណា។ តែ ពេល មាន នរណា ម្នាក់ វាយ ស្វែង រក « កាបូប ស្បែក ភ្នំពេញ » លទ្ធផល ដែល ចេញ អាច ជា ទំព័រ Facebook មួយ ដែល អ្នក មិន ដែល ដឹង ថា មាន ជា ការ ផ្សាយ លក់ លើ Khmer24 ជា អត្ថបទ ប្លុក របស់ គេហទំព័រ បរទេស ដែល បាន បក ប្រែ ដោយ ម៉ាស៊ីន ឬ ជា គេហទំព័រ ក្រុមហ៊ុន ធំ មួយ ដែល ដឹក ទំនិញ ពី ក្រៅ ប្រទេស មក។

ភាព ខុស គ្នា នេះ សំខាន់ ព្រោះ អ្នក មិន អាច ឈ្នះ បាន ដោយ ការ តាម ដាន ខុស មនុស្ស ទេ។ បើ អ្នក ចំណាយ ពេល មួយ ខែ មើល ហាង ក្បែរ ខាង ខណៈ ដែល អ្នក ដែល យក អតិថិជន ពី អ្នក ជា ទំព័រ ដែល ឡើង លេខ មួយ លើ Google នោះ អ្នក កំពុង ដោះ ស្រាយ បញ្ហា ខុស។ ជំហាន ដំបូង នៃ ការ វិភាគ គឺ ជំហាន នៃ ការ ដាក់ ឈ្មោះ ឲ្យ ត្រូវ។

មាន ចំណុច មួយ ទៀត ដែល ត្រូវ ទទួល ស្គាល់ ៖ Google កាន់ កាប់ ស្ទើរ តែ ទាំង អស់ នៃ ការ ស្វែង រក នៅ កម្ពុជា។ តាម ការ វាស់ របស់ StatCounter ក្នុង ខែ កក្កដា ឆ្នាំ 2026 Google កាន់ កាប់ 95,16% នៃ ចំណែក ស្វែង រក នៅ កម្ពុជា។ មាន ន័យ ថា បើ អ្នក រៀប ចំ ឲ្យ ត្រូវ សម្រាប់ Google នោះ អ្នក បាន រៀប ចំ ស្ទើរ តែ គ្រប់ ការ ស្វែង រក ទាំង អស់ ហើយ។ អ្នក មិន ចាំបាច់ បែង ចែក កម្លាំង ទៅ ម៉ាស៊ីន ស្វែង រក ផ្សេង ទេ។

របៀប រក ឲ្យ ឃើញ ប្រាំ ទំព័រ ដែល ឈរ ពី លើ អ្នក

យក ក្រដាស មួយ សន្លឹក រួច សរសេរ ចុះ ពាក្យ ប្រាំ ដែល អតិថិជន ប្រើ ពេល គេ ត្រូវ ការ អ្វី ដែល អ្នក លក់។ កុំ សរសេរ ពាក្យ ដែល អ្នក ចង់ ឲ្យ គេ ប្រើ ៖ សរសេរ ពាក្យ ដែល គេ ប្រើ ពិត។ វិធី ងាយ បំផុត ដើម្បី រក ពាក្យ ទាំង នេះ គឺ បើក ប្រអប់ សារ របស់ ទំព័រ អ្នក រួច អាន សំណួរ ដប់ ចុង ក្រោយ។ អតិថិជន សរសេរ សារ ដោយ ប្រើ ពាក្យ ណា គេ ក៏ វាយ ស្វែង រក ដោយ ប្រើ ពាក្យ នោះ ដែរ។

បន្ទាប់ មក វាយ ពាក្យ នីមួយ ៗ ចូល ក្នុង Google រួច សរសេរ ចុះ អាសយដ្ឋាន ទំព័រ ប្រាំ ដំបូង។ សរសេរ ឲ្យ អស់ សូម្បី តែ ទំព័រ ដែល អ្នក គិត ថា មិន ពាក់ ព័ន្ធ។ បើ Google ដាក់ វា ខាង លើ នោះ មាន ន័យ ថា Google គិត ថា វា ឆ្លើយ សំណួរ នេះ បាន ហើយ អ្នក ត្រូវ យល់ ថា ហេតុ អ្វី។

ពេល អ្នក ធ្វើ គ្រប់ ពាក្យ ទាំង ប្រាំ រួច អ្នក នឹង ឃើញ ថា មាន អាសយដ្ឋាន ខ្លះ លេច ឡើង ម្តង ហើយ ម្តង ទៀត។ អាសយដ្ឋាន ទាំង នោះ ជា គូ ប្រកួត ពិត របស់ អ្នក។ ទំព័រ ដែល លេច ឡើង តែ ម្តង ក្នុង ពាក្យ តែ មួយ គឺ ជា ការ ចៃដន្យ ចោល វា ចុះ។ ចំនួន ដែល គួរ រក្សា ទុក គឺ ប្រាំ ។ តិច ជាង នេះ អ្នក មិន ឃើញ គំរូ ច្រើន ជាង នេះ អ្នក នឹង មិន ធ្វើ ឲ្យ ចប់ ទេ។

ការ ស្វែង រក ដោយ មិន ចូល គណនី — ហេតុ អ្វី សំខាន់

ពេល អ្នក ស្វែង រក ក្នុង កម្មវិធី រុក រក ធម្មតា Google ស្គាល់ អ្នក ៖ វា ដឹង ថា អ្នក ធ្លាប់ ចូល ទំព័រ ណា ខ្លះ ដឹង ថា អ្នក ជា ម្ចាស់ ទំព័រ អ្វី ហើយ វា ក៏ ដឹង ដែរ ថា អ្នក បាន ចុច ចូល គេហទំព័រ ខ្លួន ឯង ច្រើន ដង។ លទ្ធផល ដែល វា បង្ហាញ អ្នក ដូច្នេះ មិន មែន ជា លទ្ធផល ដែល អតិថិជន ថ្មី ឃើញ ទេ។ ម្ចាស់ ហាង ជា ច្រើន គិត ថា ខ្លួន ឯង ឡើង ទំព័រ ទី មួយ ព្រោះ គេ តែង ឃើញ ខ្លួន ឯង ខាង លើ ខណៈ ដែល ការ ពិត គឺ ផ្ទុយ។

ដំណោះ ស្រាយ ងាយ ៖ បើក ផ្ទាំង ឯកជន ក្នុង កម្មវិធី រុក រក រួច ស្វែង រក នៅ ទី នោះ។ បើ អ្នក ចង់ ឲ្យ ត្រឹម ត្រូវ ជាង នេះ សាក សុំ សាច់ ញាតិ ឬ បុគ្គលិក ម្នាក់ ដែល មិន ដែល ចូល មើល គេហទំព័រ របស់ អ្នក ឲ្យ ស្វែង រក លើ ទូរស័ព្ទ របស់ គេ រួច ថត អេក្រង់ ផ្ញើ មក អ្នក។ ភាព ខុស គ្នា រវាង អ្វី ដែល អ្នក ឃើញ និង អ្វី ដែល គេ ឃើញ ជួន កាល ធំ ណាស់។

ចំណុច ចុង ក្រោយ ៖ ស្វែង រក លើ ទូរស័ព្ទ មុន កុំ ស្វែង រក លើ កុំព្យូទ័រ។ នៅ កម្ពុជា ការ ស្វែង រក ភាគ ច្រើន កើត ឡើង លើ ទូរស័ព្ទ ហើយ លទ្ធផល លើ ទូរស័ព្ទ ខុស ពី លើ កុំព្យូទ័រ ៖ ការ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម ស៊ី កន្លែង ច្រើន ជាង ផែនទី លេច ឡើង មុន ហើយ មនុស្ស រុញ ចុះ តិច ជាង។ ទំព័រ ដែល ឈរ លេខ បួន លើ កុំព្យូទ័រ អាច ត្រូវ រុញ ចុះ ដល់ ក្រោម បំផុត លើ ទូរស័ព្ទ។

សរសេរ ចុះ ជា បញ្ជី មុន នឹង ចាប់ ផ្តើម វិភាគ

មុន នឹង បើក ទំព័រ គូ ប្រកួត ណា មួយ សូម មាន បញ្ជី សរសេរ រួច ជា ស្រេច។ បញ្ជី នោះ មាន ជួរ ឈរ បួន ៖ ពាក្យ ដែល អ្នក វាយ លេខ រៀង ដែល ទំព័រ នោះ ឈរ អាសយដ្ឋាន ទំព័រ និង ប្រភេទ ទំព័រ (ទំព័រ Facebook ការ ផ្សាយ លក់ អត្ថបទ ប្លុក ឬ គេហទំព័រ ហាង)។ ដាក់ វា ក្នុង Google Sheets ឬ សូម្បី តែ ក្នុង កំណត់ ចំណាំ លើ ទូរស័ព្ទ ក៏ បាន ដែរ។ អ្វី ដែល សំខាន់ គឺ វា ត្រូវ នៅ កន្លែង ដែល អ្នក បើក មើល ម្តង ទៀត បាន ក្នុង ពេល បី ខែ ក្រោយ។

ការ សរសេរ ចុះ បញ្ជី នេះ មាន ប្រយោជន៍ មួយ ទៀត ដែល មនុស្ស ភាគ ច្រើន មិន បាន គិត ៖ វា បង្ការ អ្នក ពី ការ ដេញ តាម ទំព័រ ខុស។ បើ គ្មាន បញ្ជី អ្នក នឹង ចាប់ ផ្តើម មើល ទំព័រ មួយ រួច ចុច តំណ ចេញ ទៅ ទំព័រ មួយ ទៀត រួច ក្រោយ មួយ ម៉ោង អ្នក កំពុង អាន អត្ថបទ អំពី ការ រចនា ស្លាក សញ្ញា នៅ ប្រទេស ជប៉ុន ដោយ មិន ដឹង ខ្លួន។ បញ្ជី គឺ ជា របង។

ឧទាហរណ៍ ជាក់ ស្តែង ពី ហាង លក់ គ្រឿង សម្អាង តូច មួយ នៅ ទួល គោក ៖ ពាក្យ ប្រាំ របស់ គាត់ គឺ « ក្រែម លាប មុខ ការពារ ថ្ងៃ » « ក្រែម មុន » « ថ្នាំ លាប មុខ ស្អាត » « គ្រឿង សម្អាង ដើម ពិត » និង « ក្រែម លាប មុខ តម្លៃ ថោក »។ បន្ទាប់ ពី ស្វែង រក គ្រប់ ពាក្យ គាត់ ទទួល បាន អាសយដ្ឋាន ដប់ ប្រាំ ពីរ តែ មាន ត្រឹម ប្រាំ ដែល លេច ឡើង លើស ពី ពីរ ដង។ ប្រាំ នោះ ជា បញ្ជី ធ្វើ ការ របស់ គាត់ រយៈ ពេល បី ខែ បន្ទាប់។

អាន ទំព័រ គូ ប្រកួត មួយ ក្នុង ដប់ នាទី ដោយ របៀប ណា?

ការ អាន ទំព័រ គូ ប្រកួត មិន មែន ជា ការ អាន ដើម្បី យល់ ទេ វា ជា ការ អាន ដើម្បី ដាក់ ពិន្ទុ។ បើ អ្នក អាន ដោយ គ្មាន តារាង អ្នក នឹង ចេញ មក ដោយ មាន តែ អារម្មណ៍។ បើ អ្នក អាន ដោយ មាន តារាង ប្រាំបី ចំណុច អ្នក នឹង ចេញ មក ដោយ មាន លេខ ដែល ប្រៀបធៀប បាន ជា មួយ ទំព័រ របស់ ខ្លួន ឯង។

ចំណុច ទី ១ និង ទី ២ ៖ ចំណង ជើង និង បន្ទាត់ ពិពណ៌នា

ចំណង ជើង គឺ ជា បន្ទាត់ ធំ ដែល អ្នក ចុច លើ Google។ សូម ចម្លង វា ទាំង មូល ដាក់ ក្នុង តារាង។ រួច សួរ ខ្លួន ឯង បី សំណួរ ៖ តើ ក្នុង ចំណង ជើង នោះ មាន ពាក្យ ដែល អ្នក វាយ ឬ ទេ? តើ វា មាន ឈ្មោះ ទី កន្លែង ដូច ជា « ភ្នំពេញ » ឬ « កម្ពុជា » ឬ ទេ? តើ វា មាន លេខ ដូច ជា តម្លៃ ចំនួន ថ្ងៃ ដឹក ជញ្ជូន ឬ ចំនួន ប្រភេទ ទំនិញ ឬ ទេ?

បន្ទាត់ ពិពណ៌នា គឺ ជា អក្សរ តូច ពីរ បី ជួរ នៅ ក្រោម ចំណង ជើង។ វា មិន ជួយ ឲ្យ ទំព័រ ឡើង ខ្ពស់ ដោយ ផ្ទាល់ ទេ តែ វា សម្រេច ថា មនុស្ស ចុច ឬ អត់។ សូម មើល ថា វា ចាប់ ផ្តើម ដោយ អ្វី ៖ ចាប់ ផ្តើម ដោយ អត្ថ ប្រយោជន៍ សម្រាប់ អតិថិជន ឬ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ការ សរសើរ ខ្លួន ឯង។ ភាព ខុស គ្នា នេះ ធ្វើ ឲ្យ អត្រា ចុច ខុស គ្នា ច្រើន ជាង អ្វី ដែល មនុស្ស គិត។

ឧទាហរណ៍ ពិត ពី ការ ស្វែង រក « ដឹក ជញ្ជូន ទំនិញ ទៅ ខេត្ត » ៖ ទំព័រ ដែល ឈរ លេខ មួយ មាន ចំណង ជើង ដែល ដាក់ ទាំង ឈ្មោះ សេវា ដឹក ទាំង ចំនួន ថ្ងៃ ចំណាយ។ ទំព័រ ដែល ឈរ លេខ ប្រាំ មាន ចំណង ជើង ត្រឹម ឈ្មោះ ក្រុមហ៊ុន។ ភាព ខុស គ្នា មិន មែន នៅ ត្រង់ ថា ក្រុមហ៊ុន ណា ធំ ជាង ទេ វា នៅ ត្រង់ ថា ចំណង ជើង ណា ឆ្លើយ សំណួរ របស់ អ្នក ស្វែង រក លឿន ជាង។

ចំណុច ទី ៣ ៖ រចនា សម្ព័ន្ធ ចំណង ជើង រង

រុញ ចុះ ក្រោម រួច សរសេរ ចុះ ចំណង ជើង រង ទាំង អស់ របស់ ទំព័រ នោះ ។ ចំណង ជើង រង គឺ ជា បន្ទាត់ ដិត ធំ ដែល បែង ចែក អត្ថបទ ជា ផ្នែក ៗ។ សរសេរ ចុះ តាម លំដាប់ ដោយ មិន បាច់ អាន ខ្លឹមសារ ក្នុង ផ្នែក នោះ ទេ។ បញ្ជី នេះ ជា គ្រោង នៃ ការ គិត របស់ គេ ហើយ វា ជា អ្វី ដែល មាន តម្លៃ បំផុត ក្នុង ការ វិភាគ ទាំង មូល។

ពេល អ្នក ទទួល បាន គ្រោង ពី ទំព័រ ទាំង ប្រាំ រួច ដាក់ វា ក្បែរ គ្នា។ អ្នក នឹង ឃើញ ភ្លាម ថា មាន សំណួរ ខ្លះ ដែល គ្រប់ គ្នា ឆ្លើយ ៖ តម្លៃ របៀប បញ្ជា ទិញ ថ្ងៃ ដឹក ជញ្ជូន និង របៀប ធានា។ សំណួរ ដែល គ្រប់ គ្នា ឆ្លើយ គឺ ជា សំណួរ ដែល អ្នក ក៏ ត្រូវ ឆ្លើយ ដែរ ។ វា មិន មែន ជា ជម្រើស ទេ វា ជា ជើង តុ។

តែ អ្វី ដែល មាន តម្លៃ ជាង គឺ សំណួរ ដែល មាន តែ ម្នាក់ ឆ្លើយ ។ ឧទាហរណ៍ ក្នុង ចំណោម ទំព័រ ប្រាំ ដែល លក់ ម៉ាស៊ីន បូម ទឹក មាន តែ មួយ ដែល មាន ផ្នែក ស្តី ពី « អ្វី ដែល ត្រូវ ធ្វើ ពេល ម៉ាស៊ីន ឈប់ ដើរ ក្នុង រដូវ ភ្លៀង »។ ផ្នែក នោះ ជា មូល ហេតុ ដែល ទំព័រ នោះ ទទួល បាន ការ ស្វែង រក ដែល ទំព័រ ដទៃ មិន ទទួល បាន។

ចំណុច ទី ៤ ៖ ប្រវែង អត្ថបទ

ប្រវែង មិន មែន ជា គោល ដៅ ទេ តែ វា ជា សញ្ញា។ វិធី វាស់ ដោយ ឥត បង់ លុយ គឺ ចម្លង អត្ថបទ ទាំង មូល ដាក់ ក្នុង Google Docs រួច មើល ចំនួន ពាក្យ នៅ ខាង ក្រោម។ ធ្វើ ដូច នេះ សម្រាប់ ទំព័រ ទាំង ប្រាំ រួច សរសេរ ចុះ លេខ។ បើ ទំព័រ ដែល ឈរ ខាង លើ សុទ្ធ តែ មាន ពីរ ពាន់ ពាក្យ ខណៈ ដែល ទំព័រ របស់ អ្នក មាន បី រយ ពាក្យ នោះ អ្នក ដឹង ភ្លាម ថា ត្រូវ បំពេញ អ្វី។

តែ សូម ប្រយ័ត្ន នឹង ការ សន្និដ្ឋាន ខុស។ ការ បន្ថែម ពាក្យ ដោយ គ្មាន ខ្លឹមសារ ថ្មី មិន ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ ឡើង ទេ។ អ្វី ដែល ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ ឡើង គឺ ការ ឆ្លើយ សំណួរ ថ្មី ហើយ សំណួរ ថ្មី ធ្វើ ឲ្យ ចំនួន ពាក្យ កើន ឡើង ជា ផល ចំណេញ រង។ លេខ ពាក្យ ជា កញ្ចក់ មិន មែន ជា ចង្កូត។

មាន ករណី លើក លែង ដែល ត្រូវ ដឹង ៖ ទំព័រ ទំនិញ ។ ទំព័រ ដែល លក់ ទំនិញ តែ មួយ មិន ចាំបាច់ វែង ទេ ព្រោះ អ្នក ស្វែង រក ចង់ ឃើញ តម្លៃ រូប ភាព និង ប៊ូតុង បញ្ជា ទិញ ក្នុង អេក្រង់ ដំបូង។ បើ គូ ប្រកួត របស់ អ្នក ជា ទំព័រ ទំនិញ ខ្លី ដែល ឡើង ខ្ពស់ នោះ ការ សរសេរ អត្ថបទ វែង នឹង មិន ជួយ ទេ។

ចំណុច ទី ៥ ៖ រូប ភាព

រាប់ ចំនួន រូប ក្នុង ទំព័រ គេ រួច សួរ បី សំណួរ ៖ រូប នោះ ថត ពិត ឬ ទាញ ពី ឃ្លាំង រូប? មាន រូប ដែល បង្ហាញ ទំនិញ កំពុង ប្រើ ពិត ដែរ ឬ ទេ? មាន រូប ថត អតិថិជន ឬ បង្កាន់ ដៃ ការ ដឹក ជញ្ជូន ឬ ទេ? នៅ កម្ពុជា ភាព ខុស គ្នា រវាង រូប ថត ពិត និង រូប ទិញ ពី ឃ្លាំង គឺ ជា ភាព ខុស គ្នា រវាង ការ ជឿ និង ការ សង្ស័យ។

ចំណុច ដែល ត្រូវ កត់ ថែម ៖ រូប របស់ គេ មាន ឈ្មោះ ឯកសារ បែប ណា និង មាន អក្សរ ពិពណ៌នា រូប ដែរ ឬ ទេ។ អ្នក មើល ឃើញ ដោយ ចុច ខាង ស្តាំ លើ រូប រួច ជ្រើស « បើក រូប ក្នុង ផ្ទាំង ថ្មី »។ បើ ឈ្មោះ ឯកសារ ជា អក្សរ និង លេខ ច្របូក ច្របល់ នោះ គេ ក៏ មិន បាន យក ចិត្ត ទុក ដាក់ ផ្នែក នេះ ដែរ ហើយ នេះ ជា ចន្លោះ ដែល អ្នក ចូល បាន ដោយ ងាយ។

ចំណុច ទី ៦ ៖ កន្លែង ដាក់ ប៊ូតុង និង លេខ ទូរស័ព្ទ

ចំណុច នេះ ជា ចំណុច ដែល ម្ចាស់ ហាង កម្ពុជា ចាញ់ ញឹក ញាប់ បំផុត។ សូម បើក ទំព័រ គូ ប្រកួត លើ ទូរស័ព្ទ រួច កុំ រុញ ចុះ ។ សួរ ថា ៖ ក្នុង អេក្រង់ ដំបូង នេះ តើ ខ្ញុំ ដឹង ថា ត្រូវ ធ្វើ អ្វី បន្ត ដែរ ឬ ទេ? មាន លេខ ទូរស័ព្ទ មាន ប៊ូតុង Messenger មាន ប៊ូតុង Telegram ឬ មាន អ្វី ក៏ ដោយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ខ្ញុំ ទាក់ ទង បាន ភ្លាម?

ចម្លើយ របស់ ភាគ ច្រើន គឺ ទេ។ គេហទំព័រ ជា ច្រើន នៅ កម្ពុជា ដាក់ លេខ ទូរស័ព្ទ នៅ ជើង ទំព័រ ប៉ុណ្ណោះ ដែល ត្រូវ រុញ ចុះ ដប់ ដង ទើប ឃើញ។ បើ គូ ប្រកួត របស់ អ្នក ក៏ ធ្វើ បែប នេះ ដែរ នោះ ការ ដាក់ ប៊ូតុង ទំនាក់ ទំនង នៅ អេក្រង់ ដំបូង គឺ ជា ជ័យ ជម្នះ ដែល អ្នក យក បាន ក្នុង រយៈ ពេល កន្លះ ម៉ោង។

ចំណុច ទី ៧ ៖ ភស្តុតាង

ភស្តុតាង គឺ ជា អ្វី ក៏ ដោយ ដែល បង្ហាញ ថា មាន មនុស្ស ផ្សេង បាន ទិញ រួច ហើយ ៖ រូប ថត អតិថិជន កាន់ ទំនិញ សេចក្តី វាយ តម្លៃ ជា អក្សរ រូប ថត អេក្រង់ សារ សរសើរ ចំនួន អ្នក តាម ដាន ទំព័រ ឬ រូប ថត ការ វេច ខ្ចប់ ដើម្បី ផ្ញើ។ សរសេរ ចុះ ថា ទំព័រ គេ មាន ប្រភេទ ណា ខ្លះ និង មាន ចំនួន ប៉ុន្មាន។

មាន ភស្តុតាង ប្រភេទ មួយ ដែល មាន ឥទ្ធិពល ខ្លាំង នៅ កម្ពុជា តែ គេ ប្រើ តិច ៖ រូប ថត បង្កាន់ ដៃ ការ ដឹក ជញ្ជូន ជា មួយ ឈ្មោះ ខេត្ត ។ វា បង្ហាញ ថា អ្នក ធ្លាប់ ផ្ញើ ទៅ បាត់ ដំបង ទៅ សៀម រាប ទៅ ក្រុង ព្រះសីហនុ ពិត។ បើ គូ ប្រកួត គ្មាន វា ហើយ អ្នក ដាក់ វា នោះ អ្នក ទទួល បាន ការ ជឿ ទុក ចិត្ត ដែល គេ គ្មាន។

ចំណុច ទី ៨ ៖ ថ្ងៃ ចេញ ផ្សាយ និង ថ្ងៃ កែ ចុង ក្រោយ

រក ថ្ងៃ នៅ ក្បែរ ចំណង ជើង ឬ នៅ ចុង អត្ថបទ។ បើ រក មិន ឃើញ សូម មើល ក្នុង លទ្ធផល Google ខ្លួន ឯង ព្រោះ ជួន កាល Google បង្ហាញ ថ្ងៃ នៅ មុខ បន្ទាត់ ពិពណ៌នា។ ថ្ងៃ ចាស់ ជាង ពីរ ឆ្នាំ ជា សញ្ញា ថា ទំព័រ នោះ ឈរ បាន ដោយ សារ អាយុ មិន មែន ដោយ សារ គុណភាព។ ទំព័រ បែប នេះ វាយ ចាញ់ ងាយ ជាង ទំព័រ ដែល ទើប កែ កាល ពី ខែ មុន។

ដាក់ ពិន្ទុ ចំណុច ទាំង ប្រាំបី ពី ០ ដល់ ២ ៖ ០ គឺ គ្មាន ១ គឺ មាន តែ ខ្សោយ ២ គឺ មាន និង ល្អ។ ពិន្ទុ ពេញ គឺ ១៦។ ធ្វើ ដូច នេះ សម្រាប់ ទំព័រ គូ ប្រកួត ទាំង ប្រាំ រួច ធ្វើ សម្រាប់ ទំព័រ របស់ ខ្លួន ឯង ចុង ក្រោយ ដោយ ស្មោះ ត្រង់។ លទ្ធផល នេះ គឺ ជា ផែនទី ការងារ របស់ អ្នក បី ខែ ខាង មុខ។

អ្វី ខ្លះ ដែល អ្នក វាស់ បាន ដោយ មិន បាច់ ទិញ ឧបករណ៍?

មាន បួន រឿង ដែល អ្នក វាស់ បាន ដោយ ឥត បង់ លុយ ហើយ បួន រឿង នេះ គ្រប់ គ្រាន់ សម្រាប់ អាជីវកម្ម តូច ៖ ទំព័រ ដែល គេ មាន តែ អ្នក គ្មាន សំណួរ ដែល គេ ឆ្លើយ តែ អ្នក រំលង ល្បឿន បើក លើ ទូរស័ព្ទ និង ថ្ងៃ ដែល គេ កែ ចុង ក្រោយ។ គ្មាន មួយ ណា ត្រូវ ការ គណនី បង់ ប្រាក់ ទេ។

រឿង ទី ១ ៖ ទំព័រ ដែល គេ មាន តែ អ្នក គ្មាន

គេហទំព័រ នីមួយ ៗ មាន បញ្ជី ទំព័រ របស់ វា ហើយ បញ្ជី នោះ ជា ធម្មតា បើក មើល បាន ដោយ សេរី។ វិធី ងាយ បំផុត គឺ វាយ ក្នុង Google នូវ ពាក្យ site: ភ្ជាប់ នឹង អាសយដ្ឋាន គេហទំព័រ គេ ដោយ គ្មាន ដក ឃ្លា។ Google នឹង បង្ហាញ តែ ទំព័រ របស់ គេហទំព័រ នោះ។ រុញ មើល ឲ្យ អស់ រួច សរសេរ ចុះ ប្រភេទ ទំព័រ ដែល គេ មាន។

អ្វី ដែល អ្នក រក គឺ គំរូ មិន មែន បញ្ជី គ្រប់ ទំព័រ ទេ។ ឧទាហរណ៍ ហាង លក់ គ្រឿង បន្លាស់ ម៉ូតូ មួយ អាច មាន ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ម៉ូដែល ម៉ូតូ នីមួយ ៗ។ ហាង លក់ សម្លៀក បំពាក់ អាច មាន ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ទំហំ នីមួយ ៗ។ ក្រុមហ៊ុន សេវា អាច មាន ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ខេត្ត នីមួយ ៗ។ គំរូ នេះ ជា យុទ្ធសាស្ត្រ របស់ គេ ហើយ អ្នក អាច ចម្លង យក វា បាន។

ការ ប្រៀបធៀប ធ្វើ ដូច នេះ ៖ សរសេរ បញ្ជី ប្រភេទ ទំព័រ របស់ គេ នៅ ជួរ ខាង ឆ្វេង រួច សរសេរ បញ្ជី ប្រភេទ ទំព័រ របស់ អ្នក នៅ ជួរ ខាង ស្តាំ។ អ្វី ដែល នៅ ខាង ឆ្វេង តែ គ្មាន នៅ ខាង ស្តាំ ជា បញ្ជី ការងារ។ តែ សូម កុំ ចម្លង ទាំង អស់ ៖ ចាប់ ផ្តើម ដោយ ប្រភេទ ដែល ជិត នឹង ការ លក់ បំផុត ដូច ជា ទំព័រ តម្លៃ ឬ ទំព័រ សំណួរ ចម្លើយ ។

ចំណាំ មួយ សម្រាប់ កម្ពុជា ៖ គេហទំព័រ ជា ច្រើន នៅ ទី នេះ តូច ណាស់ គឺ មាន តែ បី ទៅ ប្រាំ ទំព័រ ។ បើ អ្នក ឃើញ ថា គូ ប្រកួត ទាំង ប្រាំ សុទ្ធ តែ មាន តិច ជាង ដប់ ទំព័រ នោះ ជា ដំណឹង ល្អ ៖ ការ បន្ថែម ទំព័រ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ ពិត ចំនួន ដប់ អាច ធ្វើ ឲ្យ អ្នក ក្លាយ ជា គេហទំព័រ ដែល ពេញលេញ បំផុត ក្នុង ចំណោម ទាំង អស់។

រឿង ទី ២ ៖ សំណួរ ដែល គេ ឆ្លើយ តែ អ្នក រំលង

Google ខ្លួន ឯង ប្រាប់ អ្នក នូវ សំណួរ ដែល មនុស្ស សួរ។ ពេល អ្នក ស្វែង រក ពាក្យ ណា មួយ រុញ ចុះ ក្រោម រហូត ដល់ ប្រអប់ ដែល រាយ សំណួរ ពាក់ ព័ន្ធ។ ចុច បើក សំណួរ មួយ នោះ Google នឹង បន្ថែម សំណួរ ថ្មី ទៀត។ ធ្វើ ដប់ ដង អ្នក នឹង មាន បញ្ជី សំណួរ ជាង ម្ភៃ ដោយ ឥត បង់ លុយ។

ចម្លង បញ្ជី នោះ ដាក់ ក្នុង តារាង រួច ដាក់ សញ្ញា បី ជួរ ៖ គូ ប្រកួត ឆ្លើយ ខ្ញុំ ឆ្លើយ គ្មាន នរណា ឆ្លើយ ។ ជួរ ទី បី ជា ជួរ ដែល មាន តម្លៃ បំផុត ព្រោះ វា ជា កន្លែង ដែល អ្នក ឡើង បាន ដោយ ងាយ បំផុត។ សំណួរ ដែល គ្មាន នរណា ឆ្លើយ ជា ភាសា ខ្មែរ មាន ច្រើន ណាស់ នៅ ពេល នេះ។

ឧទាហរណ៍ ជាក់ ស្តែង ៖ ហាង លក់ ទូរស័ព្ទ ដៃ ទី ពីរ មួយ នៅ បឹង កេងកង បាន រក ឃើញ ថា គ្មាន គេហទំព័រ ខ្មែរ ណា មួយ ឆ្លើយ សំណួរ « តើ ត្រូវ ពិនិត្យ អ្វី ខ្លះ មុន ទិញ ទូរស័ព្ទ ដៃ ទី ពីរ » ឲ្យ ពេញលេញ ទេ។ គាត់ សរសេរ ទំព័រ មួយ ដែល មាន បញ្ជី ដប់ ចំណុច ព្រម ទាំង រូប ថត ពិត នៃ អេក្រង់ កម្មវិធី ពិនិត្យ។ ទំព័រ នោះ ក្លាយ ជា ទំព័រ ដែល នាំ សារ ចូល ច្រើន ជាង គេ ក្នុង ហាង របស់ គាត់។

រឿង ទី ៣ ៖ ល្បឿន បើក លើ ទូរស័ព្ទ

នេះ ជា ចំណុច ដែល វាស់ បាន ច្បាស់ បំផុត ដោយ ឥត បង់ លុយ។ បើក ទំព័រ គូ ប្រកួត លើ ទូរស័ព្ទ ដោយ បិទ ការ ភ្ជាប់ Wi-Fi រួច ប្រើ បណ្តាញ ចល័ត។ រាប់ វិនាទី ពី ពេល ចុច រហូត ដល់ ពេល អ្នក អាន អក្សរ បាន។ ធ្វើ សម្រាប់ ទំព័រ ទាំង ប្រាំ និង ទំព័រ របស់ ខ្លួន ឯង។ សរសេរ លេខ ចុះ។

មូល ហេតុ ដែល រឿង នេះ សំខាន់ ជា ពិសេស នៅ កម្ពុជា ៖ អតិថិជន ភាគ ច្រើន បើក តាម ទូរស័ព្ទ ហើយ ជា ញឹក ញាប់ នៅ ក្រៅ ផ្ទះ។ ទំព័រ ដែល ត្រូវ រង់ចាំ ប្រាំបី វិនាទី ត្រូវ បាន បិទ មុន នឹង បើក ចប់។ Google ដឹង រឿង នេះ ហើយ វា យក ល្បឿន ជា កត្តា មួយ ក្នុង ការ រៀប លំដាប់។

មូល ហេតុ ចម្បង ដែល ធ្វើ ឲ្យ ទំព័រ យឺត នៅ កម្ពុជា គឺ រូប ភាព ធំ ពេក។ រូប ដែល ថត ចេញ ពី ទូរស័ព្ទ មាន ទំហំ ជាង បួន មេកា បៃ ហើយ ម្ចាស់ ហាង ដាក់ វា ចូល គេហទំព័រ ដោយ មិន បាន បង្រួម។ ទំព័រ ដែល មាន រូប ដប់ បែប នេះ ត្រូវ ទាញ ទិន្នន័យ សែសិប មេកា បៃ សម្រាប់ អតិថិជន ម្នាក់។ ការ បង្រួម រូប មុន នឹង ដាក់ ចូល ជា ការងារ តែ មួយ ដែល ធ្វើ ឲ្យ ល្បឿន ប្តូរ ភ្លាម។

បើ អ្នក ឃើញ ថា គូ ប្រកួត ទាំង ប្រាំ សុទ្ធ តែ យឺត ជាង ប្រាំ វិនាទី នោះ អ្នក មាន ឱកាស មួយ ដែល ធំ ជាង ការ សរសេរ អត្ថបទ ថ្មី ទៅ ទៀត។ ទំព័រ ដែល បើក ក្នុង ពីរ វិនាទី ក្នុង ចំណោម ទំព័រ ដែល បើក ក្នុង ប្រាំបី វិនាទី ទទួល បាន ភាព ខុស គ្នា ដែល មនុស្ស មាន អារម្មណ៍ ភ្លាម ទោះ បី គេ មិន ដឹង ថា ហេតុ អ្វី ក៏ ដោយ។

រឿង ទី ៤ ៖ ថ្ងៃ ដែល គេ កែ ចុង ក្រោយ

អ្នក វាស់ បាន ដោយ វិធី ពីរ។ វិធី ទី មួយ គឺ មើល ថ្ងៃ ដែល បង្ហាញ លើ ទំព័រ ខ្លួន ឯង។ វិធី ទី ពីរ គឺ បើក ទំព័រ Facebook របស់ គេ រួច មើល ថ្ងៃ ប៉ុស្ត៍ ចុង ក្រោយ។ ទំព័រ Facebook ដែល ស្ងាត់ បី ខែ ជា សញ្ញា ដ៏ ខ្លាំង ថា គេហទំព័រ របស់ គេ ក៏ ស្ងាត់ ដែរ។

មូល ហេតុ ដែល រឿង នេះ មាន តម្លៃ ៖ គូ ប្រកួត ដែល ឈប់ ធ្វើ ការ គឺ ជា គូ ប្រកួត ដែល អ្នក យក ចេញ បាន។ ការ ឡើង លើ ទំព័រ ដែល ស្ថិត នៅ ស្ងៀម ត្រូវ ការ តែ ការ ធ្វើ ការ ជា ប្រចាំ រយៈ ពេល ពីរ បី ខែ។ ការ ឡើង លើ ទំព័រ ដែល កែ រាល់ សប្តាហ៍ ត្រូវ ការ ច្រើន ជាង នេះ ណាស់។

ដូច្នេះ ពេល អ្នក រៀប លំដាប់ ការងារ សូម ចាប់ ផ្តើម ដោយ ពាក្យ ដែល គូ ប្រកួត ខាង លើ ស្ថិត នៅ ស្ងៀម។ នេះ ជា ការ ជ្រើស សមរភូមិ មិន មែន ការ គេច វេស។ អាជីវកម្ម តូច ដែល មាន ពេល តិច ត្រូវ តែ ជ្រើស សមរភូមិ ឲ្យ ត្រូវ។

អ្វី ដែល Orova មិន ធ្វើ — ត្រូវ ដឹង មុន នឹង បន្ត

មុន នឹង និយាយ បន្ត យើង សូម និយាយ ត្រង់ អំពី ព្រំដែន។ ការ វិភាគ គូ ប្រកួត ដែល លក់ នៅ លើ បណ្តាញ ភាគ ច្រើន សន្យា រឿង បី យ៉ាង ដែល Orova SEO មិន ធ្វើ ទេ។ បើ អ្នក ត្រូវ ការ រឿង ទាំង នោះ ពិត អ្នក ត្រូវ ប្រើ ឧបករណ៍ ផ្សេង ហើយ យើង និយាយ រឿង នេះ ឥឡូវ នេះ ដើម្បី កុំ ឲ្យ អ្នក ខក ចិត្ត ពេល ក្រោយ។

មិន មាន ទិន្នន័យ backlink

ពាក្យ backlink មាន ន័យ ថា តំណ ពី គេហទំព័រ ដទៃ ដែល ចង្អុល មក គេហទំព័រ របស់ អ្នក។ ឧបករណ៍ ធំ ៗ ជា ភាសា អង់គ្លេស លក់ បញ្ជី តំណ ទាំង នេះ របស់ គូ ប្រកួត ។ Orova មិន មាន បញ្ជី នោះ ទេ ហើយ វា ក៏ មិន មែន ជា កម្មវិធី វិភាគ តំណ ដែរ។ បើ អ្នក ឃើញ កន្លែង ណា មួយ សរសេរ ថា Orova ពិនិត្យ backlink បាន នោះ ជា ព័ត៌មាន មិន ត្រឹម ត្រូវ។

អ្វី ដែល អ្នក ធ្វើ បាន ដោយ គ្មាន ឧបករណ៍ បែប នោះ ៖ ស្វែង រក ឈ្មោះ គូ ប្រកួត ក្នុង Google រួច មើល ថា មាន គេហទំព័រ ណា ខ្លះ សរសេរ អំពី គេ។ វា មិន ពេញលេញ ដូច បញ្ជី ពិត ទេ តែ វា ប្រាប់ អ្នក ថា គេ ធ្វើ ការ ជា មួយ សារព័ត៌មាន ណា ជា មួយ ប្លុក ណា និង ជា មួយ ក្រុម ណា។ សម្រាប់ អាជីវកម្ម តូច នៅ កម្ពុជា ព័ត៌មាន ប៉ុណ្ណេះ គ្រប់ គ្រាន់ ដើម្បី ដឹង ថា ត្រូវ ទៅ គោះ ទ្វារ នរណា។

មិន ប៉ាន់ ចំនួន អ្នក ចូល មើល របស់ គូ ប្រកួត

ឧបករណ៍ ខ្លះ បង្ហាញ លេខ ដូច ជា « គេហទំព័រ នេះ មាន អ្នក ចូល ពីរ ម៉ឺន នាក់ ក្នុង មួយ ខែ »។ លេខ នោះ ជា ការ ប៉ាន់ ស្មាន មិន មែន ជា លេខ ពិត ទេ ព្រោះ គ្មាន នរណា ក្រៅ ពី ម្ចាស់ គេហទំព័រ ដែល ឃើញ លេខ ពិត បាន។ Orova មិន បង្ហាញ លេខ ប្រភេទ នេះ ទេ ។ អ្វី ដែល Orova បង្ហាញ គឺ លេខ ពិត នៃ គេហទំព័រ របស់ អ្នក ខ្លួន ឯង តាម រយៈ ការ ភ្ជាប់ ជា មួយ Google Search Console។

ការ ដឹង លេខ ពិត របស់ ខ្លួន ឯង មាន តម្លៃ ជាង ការ ដឹង លេខ ប៉ាន់ ស្មាន របស់ គេ។ ពាក្យ ណា ដែល នាំ មនុស្ស មក ដល់ អ្នក ពាក្យ ណា ដែល អ្នក លេច ឡើង តែ គ្មាន នរណា ចុច ទំព័រ ណា ដែល កំពុង ធ្លាក់ ៖ ទាំង នេះ ជា លេខ ដែល ប្តូរ ការ សម្រេច ចិត្ត បាន ភ្លាម។

មិន ស្រង់ បញ្ជី ពាក្យ គន្លឹះ របស់ គូ ប្រកួត

រឿង ទី បី ដែល ត្រូវ និយាយ ត្រង់ ៖ Orova មិន ជីក រក ពាក្យ គន្លឹះ ដូច ឧបករណ៍ ស្រាវជ្រាវ ពាក្យ ទេ ហើយ វា ក៏ មិន ស្រង់ បញ្ជី ពាក្យ ដែល គូ ប្រកួត កំពុង ទិញ ដែរ។ អ្នក នាំ ពាក្យ គន្លឹះ ចូល ដោយ ខ្លួន ឯង តាម ឯកសារ Excel។ ដូច្នេះ ការងារ រក ពាក្យ នៅ តែ ជា ការងារ របស់ អ្នក ហើយ ផ្នែក ដំបូង នៃ អត្ថបទ នេះ គឺ ជា វិធី ធ្វើ ការងារ នោះ ដោយ ឥត បង់ លុយ។

រីឯ អ្វី ដែល Orova SEO ធ្វើ ពិត នៅ ផ្នែក គូ ប្រកួត គឺ ៖ វា ស្កេន និង ដាក់ ពិន្ទុ គូ ប្រកួត ដែល អ្នក ដាក់ ចូល ។ អ្នក ប្រាប់ វា ថា គូ ប្រកួត របស់ អ្នក ជា គេហទំព័រ ណា ខ្លះ រួច វា ទៅ អាន ទំព័រ ទាំង នោះ ហើយ ត្រឡប់ មក វិញ ជា មួយ ពិន្ទុ។ វា ជា ការ ធ្វើ ជំនួស អ្នក នូវ តារាង ប្រាំបី ចំណុច ដែល យើង ទើប រៀន ខាង លើ មិន មែន ជា ការ បង្ហាញ អាថ៌ កំបាំង ដែល គេ លាក់ ទេ។

នៅ កម្ពុជា គូ ប្រកួត លើ Google ភាគ ច្រើន ជា អ្វី?

បើ អ្នក ស្វែង រក ជា ភាសា ខ្មែរ ថ្ងៃ នេះ អ្នក នឹង ឃើញ ថា គូ ប្រកួត របស់ អ្នក ធ្លាក់ ចូល ក្នុង បួន ប្រភេទ ៖ ទំព័រ Facebook ការ ផ្សាយ លក់ លើ Khmer24 អត្ថបទ ប្លុក ដែល បក ប្រែ ដោយ ម៉ាស៊ីន និង គេហទំព័រ ក្រុមហ៊ុន ធំ។ ប្រភេទ នីមួយ ៗ មាន ចំណុច ខ្សោយ ខុស គ្នា ដូច្នេះ វិធី ដេញ ក៏ ខុស គ្នា ដែរ។

ប្រភេទ ទី ១ ៖ ទំព័រ Facebook

ទំព័រ Facebook លេច ឡើង លើ Google ញឹក ញាប់ នៅ កម្ពុជា ព្រោះ Facebook ជា កន្លែង ដែល អាជីវកម្ម ភាគ ច្រើន សរសេរ ខ្លឹមសារ។ ចំណុច ខ្លាំង របស់ វា គឺ ភាព ស្គាល់ ៖ មនុស្ស ទុក ចិត្ត ទំព័រ ដែល មាន ប៉ុស្ត៍ ថ្មី ៗ និង មាន មតិ ពី មនុស្ស ពិត។ ចំណុច ខ្សោយ របស់ វា គឺ រចនា សម្ព័ន្ធ ៖ ប៉ុស្ត៍ Facebook មិន មាន ចំណង ជើង រង មិន មាន ទំព័រ ដាច់ ដោយ ឡែក សម្រាប់ ទំនិញ នីមួយ ៗ ហើយ ខ្លឹមសារ ចាស់ លិច បាត់ ក្នុង រយៈ ពេល ពីរ បី ថ្ងៃ។

វិធី ដេញ ៖ សរសេរ ទំព័រ មួយ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ ដែល ប៉ុស្ត៍ របស់ គេ ឆ្លើយ តែ ធ្វើ វា ឲ្យ ពេញលេញ និង ឲ្យ រក ឃើញ វិញ បាន។ អ្វី ដែល គេ សរសេរ ក្នុង ប៉ុស្ត៍ ប្រវែង បី បន្ទាត់ អ្នក សរសេរ ជា ទំព័រ ដែល មាន ចំណង ជើង រង រូប ភាព តម្លៃ និង ប៊ូតុង ទំនាក់ ទំនង។ បន្ទាប់ មក ភ្ជាប់ តំណ ទំព័រ នោះ ចេញ ពី ទំព័រ Facebook របស់ អ្នក ខ្លួន ឯង។

ចំណាំ សំខាន់ ៖ ការ មាន គេហទំព័រ មិន មែន មាន ន័យ ថា ត្រូវ បោះ បង់ Facebook ទេ។ នៅ កម្ពុជា ទំព័រ Facebook និង ប្រអប់ Messenger គឺ ជា ហាង ពិត ។ គេហទំព័រ ជា កន្លែង ដែល មនុស្ស ថ្មី រក ឃើញ អ្នក រួច ផ្លាស់ ទី ចូល ទៅ ក្នុង Messenger ដើម្បី សួរ តម្លៃ។ បើ អ្នក ចង់ អាន បន្ថែម អំពី ការ ធ្វើ ឲ្យ ប៉ុស្ត៍ ទៅ ដល់ មនុស្ស ច្រើន ដោយ មិន ចាក់ លុយ សូម មើល អត្ថបទ របស់ យើង ស្តី ពី ការ Boost ដោយ មិន បង់ លុយ និង វិធី ជំនួស។

ប្រភេទ ទី ២ ៖ ការ ផ្សាយ លក់ លើ Khmer24 និង ទីផ្សារ អនឡាញ

ទំព័រ ផ្សាយ លក់ ឡើង ខ្ពស់ ព្រោះ គេហទំព័រ មេ មាន កម្លាំង ខ្លាំង ។ អ្នក មិន អាច ដេញ គេហទំព័រ មេ ចេញ បាន ទេ តែ អ្នក មិន ចាំបាច់ ដេញ ដែរ។ ការ ផ្សាយ លក់ មួយ មាន អាយុ ខ្លី វា រលត់ ពេល ទំនិញ លក់ អស់ ហើយ វា គ្មាន ខ្លឹមសារ ជ្រៅ។ អ្នក ស្វែង រក ដែល ចង់ យល់ មុន នឹង ទិញ មិន ទទួល បាន អ្វី ពី ការ ផ្សាយ លក់ ទេ។

វិធី ដេញ ៖ កុំ ប្រកួត លើ ពាក្យ ដែល មាន ន័យ ថា « ទិញ ឥឡូវ » ព្រោះ ទីផ្សារ អនឡាញ ខ្លាំង ត្រង់ នោះ។ ប្រកួត លើ ពាក្យ ដែល មាន ន័យ ថា « ខ្ញុំ កំពុង ស្វែង យល់ » ៖ របៀប ជ្រើស របៀប ប្រៀបធៀប របៀប ថែ ទាំ តម្លៃ ប៉ុន្មាន ទើប សម ហេតុ ផល។ មនុស្ស ដែល អាន ទំព័រ ស្វែង យល់ របស់ អ្នក ក្លាយ ជា អតិថិជន នៅ ថ្ងៃ ក្រោយ ហើយ ពេល នោះ គេ ស្គាល់ ឈ្មោះ អ្នក រួច។

មាន យុទ្ធសាស្ត្រ មួយ ទៀត ដែល ដំណើរ ការ ៖ ប្រើ ទាំង ពីរ។ ដាក់ ការ ផ្សាយ លក់ លើ ទីផ្សារ អនឡាញ ដើម្បី ចាប់ អ្នក ដែល ចង់ ទិញ ភ្លាម ហើយ ក្នុង ការ ផ្សាយ នោះ ភ្ជាប់ តំណ ទៅ ទំព័រ ស្វែង យល់ របស់ អ្នក។ អ្នក ទទួល បាន ទាំង ការ លក់ ភ្លាម ទាំង មនុស្ស ដែល ចាប់ ផ្តើម ស្គាល់ ហាង។

ប្រភេទ ទី ៣ ៖ អត្ថបទ ដែល បក ប្រែ ដោយ ម៉ាស៊ីន

នេះ ជា ប្រភេទ ដែល គួរ ឲ្យ ចាប់ អារម្មណ៍ បំផុត។ ពេល អ្នក ស្វែង រក ប្រធាន បទ ស្តី ពី ទីផ្សារ SEO ឬ ធនធាន មនុស្ស ជា ភាសា ខ្មែរ អ្នក នឹង ឃើញ អត្ថបទ ដែល អាន ទៅ ដូច ជា ភាសា ខ្មែរ តែ មិន មែន ជា ភាសា ខ្មែរ ពិត។ ប្រយោគ វែង ខុស ធម្មតា ពាក្យ បច្ចេកទេស ត្រូវ បាន បក ជា ពាក្យ ដែល គ្មាន នរណា ប្រើ ហើយ ឧទាហរណ៍ ក្នុង អត្ថបទ និយាយ ពី ក្រុមហ៊ុន នៅ អាមេរិក ឬ នៅ អឺរ៉ុប។

ចំណុច ខ្សោយ របស់ ប្រភេទ នេះ ធំ ណាស់ ៖ វា គ្មាន ឧទាហរណ៍ ក្នុង ស្រុក វា មិន និយាយ ពី ABA PayWay ពី Wing ពី ការ ដឹក តាម J&T ឬ ពី តម្លៃ ជា រៀល ទេ។ អ្នក អាន ខ្មែរ អាន ចប់ រួច នៅ តែ មិន ដឹង ថា ត្រូវ ធ្វើ អ្វី នៅ ថ្ងៃ ស្អែក។ ការ សរសេរ អត្ថបទ ខ្មែរ ពិត មួយ ដែល មាន ឧទាហរណ៍ ក្នុង ស្រុក អាច ដេញ អត្ថបទ បក ប្រែ ចេញ បាន ក្នុង រយៈ ពេល ពីរ បី ខែ។

ចន្លោះ នេះ នឹង មិន បើក ចំហ ជា រៀង រហូត ទេ។ ពេល អាជីវកម្ម ខ្មែរ កាន់ តែ ច្រើន ចាប់ ផ្តើម សរសេរ ខ្លឹមសារ ជា ភាសា ខ្មែរ ការ ប្រកួត នឹង តឹង ជាង នេះ។ អ្នក ណា សរសេរ មុន អ្នក នោះ មាន ទំព័រ ដែល មាន អាយុ និង មាន ប្រវត្តិ នៅ ពេល ដែល អ្នក ដទៃ ទើប ចាប់ ផ្តើម។

ប្រភេទ ទី ៤ ៖ គេហទំព័រ ក្រុមហ៊ុន ធំ

ប្រភេទ នេះ ពិបាក ដេញ បំផុត ហើយ គួរ ទទួល ស្គាល់ រឿង នេះ តាំង ពី ដើម។ ក្រុមហ៊ុន ធំ មាន គេហទំព័រ ដែល មាន អាយុ ច្រើន ឆ្នាំ មាន បុគ្គលិក ថែ ទាំ និង មាន ថវិកា។ ការ ព្យាយាម ដេញ គេ លើ ពាក្យ ធំ ដូច ជា ឈ្មោះ ប្រភេទ ទំនិញ ទូទៅ គឺ ជា ការ ចំណាយ ពេល ដោយ ឥត ប្រយោជន៍ សម្រាប់ ហាង តូច។

តែ ក្រុមហ៊ុន ធំ មាន ចំណុច ខ្សោយ មួយ ដែល ថេរ ៖ គេ សរសេរ ជា ទូទៅ ។ គេ មិន សរសេរ អំពី តម្រូវ ការ តូច ជាក់ លាក់ ទេ ព្រោះ វា មិន សម នឹង ទំហំ របស់ គេ។ អ្នក ដេញ គេ បាន នៅ លើ ពាក្យ វែង និង ជាក់ លាក់ ៖ មិន មែន « ម៉ាស៊ីន ត្រជាក់ » ទេ តែ « ម៉ាស៊ីន ត្រជាក់ សម្រាប់ បន្ទប់ តូច ជាង ដប់ ម៉ែត្រ ការ៉េ » មិន មែន « សេវា គណនេយ្យ » ទេ តែ « សេវា គណនេយ្យ សម្រាប់ ហាង កាហ្វេ ដែល ទើប បើក »។

ការ ជ្រើស ពាក្យ វែង មិន មែន ជា ការ បោះ បង់ ទេ។ មនុស្ស ដែល វាយ ពាក្យ វែង ដឹង ច្បាស់ ថា គេ ចង់ បាន អ្វី ដូច្នេះ គេ ក្លាយ ជា អតិថិជន ញឹក ញាប់ ជាង។ ដប់ នាក់ ដែល វាយ ពាក្យ វែង មាន តម្លៃ ជាង មួយ រយ នាក់ ដែល វាយ ពាក្យ ទូទៅ។

បើ គូ ប្រកួត គ្មាន គេហទំព័រ តើ ត្រូវ ធ្វើ អ្វី?

សំណួរ នេះ កើត ឡើង ញឹក ញាប់ ណាស់ នៅ កម្ពុជា ហើយ ចម្លើយ គឺ អ្នក នៅ តែ មាន គូ ប្រកួត លើ Google ដដែល ។ បើ គ្មាន ហាង ណា ក្នុង ស្រុក មាន គេហទំព័រ ទេ នោះ ទំព័រ ដែល ឡើង ខាង លើ គឺ ជា ទំព័រ ពី ប្រទេស ផ្សេង ឬ ជា ទីផ្សារ អនឡាញ ។ គូ ប្រកួត បាន ផ្លាស់ ប្តូរ អត្ត សញ្ញាណ តែ វា មិន បាន រលាយ បាត់ ទេ។

ស្ថានភាព នេះ ជា ឱកាស មិន មែន ជា បញ្ហា

ពេល គ្មាន ហាង ក្នុង ស្រុក ណា មួយ សរសេរ ខ្លឹមសារ ជា ភាសា ខ្មែរ អ្នក ដែល សរសេរ មុន គេ ក្លាយ ជា ចម្លើយ តែ មួយ គត់ ។ នេះ ជា ស្ថានភាព ដែល កម្រ មាន ណាស់ នៅ ទីផ្សារ ធំ ៗ។ តម្លៃ ដែល ត្រូវ បង់ ដើម្បី ឡើង លេខ មួយ នៅ ទី នេះ ទាប ជាង តម្លៃ ដែល ត្រូវ បង់ នៅ ទីផ្សារ ដែល ឆ្អែត។

ការ វាស់ ក៏ ខុស គ្នា ដែរ។ ជំនួស ឲ្យ ការ ប្រៀបធៀប នឹង គូ ប្រកួត ដែល គ្មាន សូម ប្រៀបធៀប នឹង ខ្លួន ឯង កាល ពី ខែ មុន ៖ ចំនួន ពាក្យ ដែល អ្នក លេច ឡើង ចំនួន ការ ចុច ចំនួន សារ ដែល ចូល មក ដោយ និយាយ ថា « ខ្ញុំ ឃើញ លើ Google »។ បន្ថែម សំណួរ « អ្នក ស្គាល់ ហាង យើង ពី ណា? » ចូល ក្នុង ការ សន្ទនា ជា មួយ អតិថិជន ថ្មី គ្រប់ រូប។

របៀប ជ្រើស គូ ប្រកួត ជំនួស

បើ គ្មាន គូ ប្រកួត ក្នុង ស្រុក សូម ជ្រើស ទំព័រ បី ដែល ឡើង ខាង លើ ដោយ មិន គិត ថា វា មក ពី ណា រួច ធ្វើ ការ ដាក់ ពិន្ទុ ដដែល។ សូម្បី តែ អត្ថបទ បក ប្រែ ដោយ ម៉ាស៊ីន ក៏ ប្រាប់ អ្នក បាន ដែរ នូវ រចនា សម្ព័ន្ធ សំណួរ ដែល មនុស្ស សួរ។ អ្នក យក រចនា សម្ព័ន្ធ របស់ គេ រួច បំពេញ វា ដោយ ការ ពិត ក្នុង ស្រុក ៖ តម្លៃ ជា ដុល្លារ និង រៀល វិធី ទូទាត់ តាម ABA PayWay ឬ Wing និង ថ្ងៃ ដឹក ជញ្ជូន តាម J&T ឬ Vireak Buntham។

ជា ឧទាហរណ៍ ៖ ហាង លក់ គ្រឿង ផ្គុំ កុំព្យូទ័រ មួយ នៅ សៀម រាប បាន រក ឃើញ ថា គ្មាន គេហទំព័រ ខ្មែរ ណា មួយ ប្រកួត ជា មួយ គាត់ ទេ ។ ទំព័រ ដែល ឡើង ខាង លើ សុទ្ធ តែ ជា គេហទំព័រ ថៃ និង វៀតណាម។ គាត់ សរសេរ ទំព័រ ប្រាំ ជា ភាសា ខ្មែរ ដោយ យក រចនា សម្ព័ន្ធ ពី គេហទំព័រ ថៃ តែ ដាក់ តម្លៃ ជា រៀល និង ដាក់ រូប ថត ហាង ពិត។ ក្នុង រយៈ ពេល បួន ខែ ទំព័រ ទាំង នោះ ក្លាយ ជា ប្រភព សារ ចំបង របស់ គាត់។

កុំ រង់ចាំ រហូត ដល់ មាន គេហទំព័រ ពេញលេញ

អាជីវកម្ម តូច ជា ច្រើន ពន្យារ ការងារ នេះ ដោយ និយាយ ថា « ចាំ ធ្វើ គេហទំព័រ សិន »។ ការ ពន្យារ នេះ ចំណាយ ថ្លៃ ព្រោះ ការ សរសេរ ខ្លឹមសារ ត្រូវ ការ ពេល ដើម្បី ទទួល បាន លទ្ធផល។ អ្នក ចាប់ ផ្តើម បាន ដោយ ទំព័រ តែ មួយ ។ ទំព័រ តែ មួយ ដែល ឆ្លើយ សំណួរ មួយ ឲ្យ ពេញលេញ មាន តម្លៃ ជាង គេហទំព័រ ដប់ ទំព័រ ដែល និយាយ ពី ខ្លួន ឯង។

តារាង តាម ដាន ៖ វិភាគ គូ ប្រកួត ប្រជែង លើ Google រៀង រាល់ ត្រីមាស

ការ វិភាគ ដែល ធ្វើ តែ ម្តង គឺ ជា រូប ថត។ ការ វិភាគ ដែល ធ្វើ ម្តង ក្នុង មួយ ត្រីមាស គឺ ជា ខ្សែ វីដេអូ ។ ភាព ខុស គ្នា រវាង ពីរ នេះ គឺ ជា ភាព ខុស គ្នា រវាង ការ ដឹង ថា គេ ធ្វើ អ្វី និង ការ ដឹង ថា គេ កំពុង ធ្វើ ដំណើរ ទៅ ណា។

រូប រាង តារាង

តារាង មាន ជួរ ដេក ប្រាំមួយ ៖ គូ ប្រកួត ប្រាំ បូក នឹង ខ្លួន អ្នក ។ វា មាន ជួរ ឈរ ដប់ មួយ ៖ ឈ្មោះ អាសយដ្ឋាន ទំព័រ ចំណុច ទាំង ប្រាំបី និង ជួរ ចុង ក្រោយ សម្រាប់ ពិន្ទុ សរុប ។ បន្ថែម សន្លឹក ថ្មី មួយ រាល់ ត្រីមាស ដោយ មិន លុប សន្លឹក ចាស់ ។ សន្លឹក ចាស់ ជា កន្លែង ដែល អ្នក ឃើញ ចលនា។

ក្នុង Google Sheets ដាក់ ឈ្មោះ សន្លឹក តាម ត្រីមាស ដូច ជា « ត្រីមាស ៣ ២០២៦ »។ ដាក់ ពណ៌ លើ ក្រឡា ណា ដែល មាន ពិន្ទុ ០ ដើម្បី ឲ្យ ភ្នែក ចាប់ បាន ភ្លាម។ បើ អ្នក មិន ចូល ចិត្ត តារាង សូម ថត រូប ក្រដាស ដែល អ្នក សរសេរ ដោយ ដៃ រួច រក្សា ទុក ក្នុង ថត តែ មួយ លើ ទូរស័ព្ទ ។ ឧបករណ៍ មិន សំខាន់ ដូច ទម្លាប់ ទេ។

អ្វី ដែល ត្រូវ មើល ពេល ប្រៀបធៀប ត្រីមាស

មាន បី សញ្ញា ដែល ត្រូវ រក។ សញ្ញា ទី មួយ ៖ គូ ប្រកួត ណា ដែល ពិន្ទុ កើន ឡើង ។ អ្នក នោះ កំពុង វិនិយោគ ហើយ អ្នក គួរ មើល ថា គេ បន្ថែម អ្វី។ សញ្ញា ទី ពីរ ៖ គូ ប្រកួត ណា ដែល ពិន្ទុ ថេរ ជា ច្រើន ត្រីមាស ។ អ្នក នោះ ឈប់ ធ្វើ ការ ហើយ ជា គោល ដៅ ដែល ងាយ បំផុត។ សញ្ញា ទី បី ៖ ឈ្មោះ ថ្មី ដែល លេច ឡើង ក្នុង បញ្ជី ។ គូ ប្រកួត ថ្មី ដែល ឡើង លឿន ជា ធម្មតា មាន វិធី ណា មួយ ដែល អ្នក មិន ទាន់ ឃើញ។

រឿង ដែល មនុស្ស ភាគ ច្រើន ភ្លេច ៖ សូម ប្រៀបធៀប ជួរ ដេក របស់ ខ្លួន ឯង ជា មួយ ខ្លួន ឯង ផង។ បើ ពិន្ទុ របស់ អ្នក ឡើង ពី ប្រាំពីរ ទៅ ដប់ មួយ ក្នុង រយៈ ពេល បី ខែ នោះ ជា ដំណើរ ការ ល្អ ទោះ បី អ្នក នៅ តែ មិន ទាន់ ឡើង លេខ មួយ ក៏ ដោយ។ លេខ រៀង ផ្លាស់ ប្តូរ យឺត ជាង ការងារ ។ បើ អ្នក វាស់ តែ លេខ រៀង អ្នក នឹង បោះ បង់ មុន ពេល លទ្ធផល មក ដល់។

ពេល ណា គួរ ប្តូរ បញ្ជី គូ ប្រកួត

បញ្ជី គូ ប្រកួត មិន មែន ជា រឿង អចិន្ត្រៃយ៍ ទេ។ ប្តូរ វា ពេល មាន ហេតុ បី យ៉ាង ៖ អ្នក ចាប់ ផ្តើម លក់ ប្រភេទ ទំនិញ ថ្មី អ្នក ចាប់ ផ្តើម ដឹក ទៅ ខេត្ត ថ្មី ឬ អ្នក ឃើញ ថា ពាក្យ ដែល អ្នក ជ្រើស តាំង ពី ដើម មិន នាំ សារ ចូល ។ ក្នុង ករណី ទី បី សូម ត្រឡប់ ទៅ ជំហាន ទី មួយ វិញ រួច ជ្រើស ពាក្យ ថ្មី ពី ប្រអប់ សារ។

ការ ធ្វើ ការ លើ បញ្ជី ខុស អស់ រយៈ ពេល មួយ ឆ្នាំ ជា កំហុស ដែល ចំណាយ ថ្លៃ បំផុត។ រាល់ ត្រីមាស សូម សួរ ខ្លួន ឯង សំណួរ តែ មួយ ៖ បើ ខ្ញុំ ឡើង លេខ មួយ លើ ពាក្យ ទាំង នេះ តើ វា នាំ មក នូវ ការ លក់ ដែរ ឬ ទេ? បើ ចម្លើយ មិន ច្បាស់ នោះ ពាក្យ ខុស។

បី ការងារ ដែល ត្រូវ ធ្វើ ក្នុង អាទិត្យ នេះ

អត្ថបទ វែង មាន គ្រោះ ថ្នាក់ មួយ ៖ អ្នក អាន ចប់ រួច មាន អារម្មណ៍ ថា បាន ធ្វើ អ្វី មួយ រួច ហើយ ទាំង ដែល មិន ទាន់ បាន ធ្វើ អ្វី សោះ។ ដូច្នេះ សូម ជ្រើស តែ បី ការងារ ខាង ក្រោម នេះ សម្រាប់ អាទិត្យ នេះ រួច ទុក អ្វី ដែល នៅ សល់ សម្រាប់ ខែ ក្រោយ។

មួយ ៖ បើក ប្រអប់ សារ របស់ ទំព័រ អ្នក រួច អាន សំណួរ ដប់ ចុង ក្រោយ ។ ស្រង់ ពាក្យ ប្រាំ ចេញ មក រួច ស្វែង រក ពាក្យ ទាំង នោះ ក្នុង ផ្ទាំង ឯកជន លើ ទូរស័ព្ទ។ សរសេរ ចុះ អាសយដ្ឋាន ទំព័រ ដែល ឡើង មុន គេ។ ការងារ នេះ ចំណាយ ពេល សែសិប នាទី។

ពីរ ៖ ជ្រើស គូ ប្រកួត តែ មួយ ក្នុង ចំណោម បញ្ជី នោះ រួច ដាក់ ពិន្ទុ ចំណុច ទាំង ប្រាំបី ។ បន្ទាប់ មក ដាក់ ពិន្ទុ ទំព័រ របស់ ខ្លួន ឯង។ សូម ធ្វើ តែ មួយ គូ ប៉ុណ្ណោះ ៖ គោល ដៅ គឺ ឲ្យ អ្នក ស្គាល់ ដំណើរ ការ មិន មែន ឲ្យ ចប់ ទាំង ប្រាំ ក្នុង ថ្ងៃ តែ មួយ ទេ។

បី ៖ យក ភាព ខុស គ្នា ធំ បំផុត តែ មួយ ពី តារាង នោះ រួច ជួស ជុល វា ភ្លាម ។ ភាគ ច្រើន ភាព ខុស គ្នា នោះ ជា រឿង តូច ដូច ជា ការ ដាក់ លេខ ទូរស័ព្ទ នៅ អេក្រង់ ដំបូង ការ បន្ថែម តម្លៃ ចូល ក្នុង ទំព័រ ឬ ការ បង្រួម រូប ដែល ធំ ពេក។ រឿង តូច ដែល ធ្វើ រួច មាន តម្លៃ ជាង ផែនការ ធំ ដែល មិន ចាប់ ផ្តើម។

ពេល ណា ដល់ វេន ឧបករណ៍

ការងារ ទាំង អស់ ខាង លើ ធ្វើ បាន ដោយ ដៃ ហើយ គួរ តែ ធ្វើ ដោយ ដៃ ក្នុង ដំណាក់ កាល ដំបូង ព្រោះ អ្នក កំពុង រៀន ស្គាល់ ទីផ្សារ របស់ ខ្លួន។ ឧបករណ៍ ចាប់ ផ្តើម មាន តម្លៃ នៅ ពេល ដែល ចំនួន ទំព័រ ដែល ត្រូវ តាម ដាន ច្រើន ជាង អ្វី ដែល អ្នក ចាំ បាន និង នៅ ពេល ដែល អ្នក ធ្វើ ការ នេះ រាល់ ត្រីមាស អស់ រយៈ ពេល មួយ ឆ្នាំ។

នៅ ចំណុច នោះ Orova SEO ធ្វើ ជំនួស អ្នក នូវ ការ ស្កេន និង ដាក់ ពិន្ទុ គូ ប្រកួត ដែល អ្នក ដាក់ ចូល ព្រម ទាំង ការ ពិនិត្យ សុខភាព គេហទំព័រ របស់ អ្នក ខ្លួន ឯង។ វា ភ្ជាប់ ជា មួយ Google Search Console ដើម្បី បង្ហាញ លេខ ពិត របស់ អ្នក វា សរសេរ អត្ថបទ តាម សំឡេង ម៉ាក ដែល អ្នក កំណត់ ដោយ ខ្លួន ឯង វា តម្រូវ URL ចាស់ ជា ដុំ តាម ឯកសារ Excel ហើយ វា ក៏ អាច បញ្ចេញ អត្ថបទ ចូល ទៅ WordPress ដោយ ផ្ទាល់ ដែរ។ ទំព័រ លក់ នោះ ជា ភាសា អង់គ្លេស។

ចំណាំ ម្តង ទៀត ដើម្បី កុំ ឲ្យ មាន ការ យល់ ច្រឡំ ៖ ការ « ពិនិត្យ សុខភាព » នៅ ក្នុង Orova គឺ ជា បញ្ជី ត្រួត ពិនិត្យ ដែល ដាក់ ពិន្ទុ មិន មែន ជា កម្មវិធី វារ ពេញ គេហទំព័រ ដើម្បី រក កំហុស បច្ចេកទេស គ្រប់ ទំព័រ ទេ ។ ហើយ ដូច ដែល បាន និយាយ ខាង លើ វា គ្មាន ទិន្នន័យ backlink គ្មាន ការ ប៉ាន់ ចំនួន អ្នក ចូល មើល របស់ គូ ប្រកួត និង គ្មាន ការ ជីក រក ពាក្យ គន្លឹះ ទេ។

បើ អ្នក អាន ភាសា អង់គ្លេស បាន ហើយ ចង់ ស៊ី ជម្រៅ ថែម ទៀត អំពី របៀប ស្រាយ យុទ្ធសាស្ត្រ ខ្លឹមសារ របស់ គូ ប្រកួត យើង មាន អត្ថបទ មួយ ស្តី ពី ការ ស្រាយ យុទ្ធសាស្ត្រ ខ្លឹមសារ របស់ គូ ប្រកួត ដែល ជា ទំព័រ ជា ភាសា អង់គ្លេស។ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ ផ្សេង ទៀត របស់ យើង សូម មើល នៅ ទំព័រ អត្ថបទ ជា ភាសា ខ្មែរ របស់ Orova។

សេចក្តី សន្និដ្ឋាន

ការ វិភាគ គូ ប្រកួត មិន មែន ជា ការ ចម្លង គេ ទេ។ វា ជា ការ រក ឲ្យ ឃើញ ថា សំណួរ ណា ខ្លះ ដែល អតិថិជន សួរ ហើយ គ្មាន នរណា ឆ្លើយ ឲ្យ ត្រឹម ត្រូវ ជា ភាសា ខ្មែរ។ នៅ ពេល នេះ សំណួរ បែប នោះ មាន ច្រើន ណាស់ ហើយ ការ ឆ្លើយ សំណួរ មួយ ឲ្យ ពេញលេញ ជា វិធី ដ៏ ថោក បំផុត ដើម្បី ឡើង ខ្ពស់។

ចាប់ ផ្តើម ដោយ ការងារ តូច បំផុត ៖ បើក ប្រអប់ សារ របស់ ទំព័រ អ្នក ឥឡូវ នេះ រួច សរសេរ ចុះ សំណួរ ដែល អតិថិជន ចុង ក្រោយ បាន សួរ។ សំណួរ នោះ ជា ពាក្យ ដំបូង ក្នុង បញ្ជី របស់ អ្នក ហើយ ជា ចំណុច ចាប់ ផ្តើម នៃ ការ វិភាគ ទាំង មូល។