ສ້າງ ເວັບໄຊ ຮ້ານ ຄ້າ ໃຫ້ Google ຫາ ເຫັນ ຕັ້ງແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ

ຄຳ ຖາມ ເລື່ອງ ການ ສ້າງ ເວັບໄຊ ມັກ ມາ ພ້ອມ ກັນ ກັບ ສາມ ເລື່ອງ ນີ້ ສະ ເໝີ. ຮ້ານ ຄ້າ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ຂາຍ ເຄື່ອງ ຢູ່ ແຟນເພຈ ມາ ສາມ ສີ່ ປີ ໂດຍ ບໍ່ ເຄີຍ ມີ ເວັບໄຊ ຈັກ ເທື່ອ ແລະ ກໍ ຂາຍ ໄດ້ ຢູ່. ແຕ່ ພໍ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ ຈະ ເລີ່ມ ພົບ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ທັກ ມາ ຖາມ ລາຄາ ຕອນ ຫ້າ ໂມງ ເຊົ້າ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ, ບໍລິສັດ ໃຫຍ່ ຂໍ ໃບ ສະ ເໜີ ລາຄາ ພ້ອມ ຂໍ້ ມູນ ຮ້ານ ແຕ່ ເຮົາ ສົ່ງ ໄດ້ ພຽງ ລິ້ງ ເຟສບຸກ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ພິມ ຊື່ ສິນ ຄ້າ ໃສ່ Google ແລ້ວ ບໍ່ ພົບ ຮ້ານ ຂອງ ເຮົາ ຢູ່ ບ່ອນ ໃດ ເລີຍ.

ວິທີ ແກ້ ແບບ ເກົ່າ ຄື ໄປ ຫາ ຄົນ ຮັບ ເຮັດ ເວັບ, ຈ່າຍ ເງິນ ກ້ອນ ໜຶ່ງ, ລໍ ຖ້າ ສອງ ສາມ ອາທິດ, ແລ້ວ ໄດ້ ເວັບໄຊ ໜ້າ ຕາ ງາມ ມາ ອັນ ໜຶ່ງ. ຫົກ ເດືອນ ຜ່ານ ໄປ ເປີດ ເບິ່ງ ອີກ ເທື່ອ ໜຶ່ງ ຈຶ່ງ ຮູ້ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຂົ້າ ມາ ເລີຍ, ພິມ ຊື່ ຮ້ານ ໃສ່ Google ກໍ ຍັງ ບໍ່ ຂຶ້ນ, ແລະ ຕອນ ຢາກ ແກ້ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ໜ້າ ທຳ ອິດ ຈຶ່ງ ພົບ ວ່າ ບໍ່ ຮູ້ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ຂອງ ຫຍັງ ຈັກ ອັນ ເລີຍ. ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ບໍ່ ໄດ້ ຫາຍ ໄປ ກັບ ຄົນ ໂກງ — ມັນ ຫາຍ ໄປ ກັບ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ສີ່ ຫ້າ ຂໍ້ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ ໃຫ້ ຕັດສິນ ໃຈ ຕັ້ງແຕ່ ຕົ້ນ.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ມີ ເວັບໄຊ ແລະ ບໍ່ ຄິດ ຈະ ຂຽນ ໂປຣ ແກຣມ ເອງ. ໃນ ບົດ ຈະ ບອກ ວ່າ ແຟນເພຈ ພຽງ ພໍ ເມື່ອ ໃດ ແລະ ສາມ ຈັງ ຫວະ ໃດ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ, ສີ່ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ທີ່ ຕ້ອງ ຈົບ ກ່ອນ ຈ້າງ ໃຜ, ຫົກ ໜ້າ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ພ້ອມ ເນື້ອ ໃນ ບັງຄັບ ຂອງ ແຕ່ ລະ ໜ້າ, ຫົກ ວຽກ SEO ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຕອນ ສ້າງ ບໍ່ ແມ່ນ ຕອນ ຫຼັງ, ວິທີ ຮັບ ເງິນ ໃນ ສະ ພາບ ທີ່ ລາວ ຍັງ ບໍ່ ມີ ປະ ຕູ ຈ່າຍ ເງິນ ອອນລາຍ ທີ່ ແພ່ ຫຼາຍ, ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ນາທີ ກ່ອນ ຮັບ ມອບ ງານ, ແລະ ວຽກ ປະ ຈຳ ເດືອນ ຫຼັງ ເວັບໄຊ ແລ່ນ ແລ້ວ. ທຸກ ຂໍ້ ເຮັດ ເອງ ໄດ້ ດ້ວຍ ໂທລະສັບ ກັບ ຄອມ ພິວ ເຕີ ໜຶ່ງ ໜ່ວຍ.

1. ແຟນເພຈ ພຽງ ພໍ ເມື່ອ ໃດ ແລະ ສາມ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ

ຂໍ ເວົ້າ ຂ້າງ ທີ່ ຄົນ ຂາຍ ເວັບ ບໍ່ ມັກ ເວົ້າ ກ່ອນ: ຫຼາຍ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຍັງ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ ໃນ ຕອນ ນີ້. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ ຂາຍ ສິນ ຄ້າ ບໍ່ ເກີນ ສິບ ຢ່າງ, ລູກ ຄ້າ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຢູ່ ໃນ ຕົວ ເມືອງ ດຽວ ກັນ, ແລະ ທຸກ ອໍເດີ ຈົບ ໄດ້ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ພາຍ ໃນ ສິບ ນາທີ — ແຟນເພຈ ກັບ ວອດ ແອບ ຫຼື WhatsApp ພຽງ ພໍ ແລ້ວ. ເອົາ ເງິນ ໄປ ຖ່າຍ ຮູບ ສິນ ຄ້າ ໃຫ້ ງາມ ຂຶ້ນ ຄຸ້ມ ກວ່າ ເອົາ ໄປ ຈ້າງ ເຮັດ ເວັບ.

ແຕ່ ມີ ສາມ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ແຟນເພຈ ຢຸດ ພຽງ ພໍ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ. ຈັງ ຫວະ ທຳ ອິດ ຄື ຕອນ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ລາຄາ ນອກ ເວລາ ເຮັດ ວຽກ. ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເປີດ ໂທລະສັບ ຫຼັງ ສາມ ທຸ່ມ ຫຼື ກ່ອນ ໄປ ວຽກ ຕອນ ເຊົ້າ. ຖ້າ ຄຳ ຖາມ ຂອງ ເຂົາ ຄື "ອັນ ນີ້ ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ" ແລ້ວ ຄຳ ຕອບ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ເວັບ ທີ່ ເປີດ ອ່ານ ໄດ້ ຕະຫຼອດ ເວລາ, ເຈົ້າ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ຍ້ອນ ຄົນ ຢາກ ຊື້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ — ເຈົ້າ ຂາຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ຍ້ອນ ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ຄົນ ທີ່ ຖາມ ຕອນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຢູ່ ຕອບ.

ຈັງ ຫວະ ທີ ສອງ ຄື ຕອນ ຄູ່ ຮ່ວມ ງານ ຫຼື ບໍລິສັດ ຂໍ ຂໍ້ ມູນ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ. ບໍລິສັດ ທີ່ ຈະ ສັ່ງ ຂອງ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ, ໂຮງ ແຮມ ທີ່ ຈະ ຮັບ ສິນ ຄ້າ ຂອງ ເຈົ້າ ໄປ ວາງ, ຫຼື ໜ່ວຍ ງານ ທີ່ ຈະ ຈັດ ຊື້ — ເຂົາ ຕ້ອງ ການ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ທີ່ ມີ ຊື່ ບໍລິສັດ, ທີ່ ຢູ່, ເລກ ໂທ, ແລະ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ ວາງ ໄວ້ ຢ່າງ ເປັນ ລະ ບຽບ. ລິ້ງ ເຟສບຸກ ໃຊ້ ແທນ ໄດ້ ແຕ່ ມັນ ໃຫ້ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ຄົນ ລະ ຢ່າງ, ແລະ ໃນ ການ ຄ້າ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ນັ້ນ ມີ ລາຄາ ຂອງ ມັນ.

ຈັງ ຫວະ ທີ ສາມ ຄື ຕອນ ເຈົ້າ ຢາກ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຫາ ເຈົ້າ ພົບ. ໂພສ ໃນ ແຟນເພຈ ໄປ ຮອດ ຄົນ ທີ່ ຕິດ ຕາມ ຢູ່ ແລ້ວ ກັບ ຄົນ ທີ່ ເຈົ້າ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ເຫັນ. ໜ້າ ເວັບ ໄປ ຮອດ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ຖາມ ໃສ່ Google ໃນ ຕອນ ທີ່ ເຂົາ ຢາກ ຊື້ ພໍ ດີ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ແທນ ກັນ, ມັນ ຢູ່ ຄົນ ລະ ຈຸດ ຂອງ ເສັ້ນ ທາງ ລູກ ຄ້າ. ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ການ ຫາ ຄົນ ຜ່ານ Google ເຮັດ ວຽກ ແນວ ໃດ, ອ່ານ SEO ແມ່ນ ຫຍັງ — ຄູ່ມື ເລີ່ມ ຕົ້ນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ ອ່ານ ຕໍ່, ຈະ ເຂົ້າ ໃຈ ຫົວ ຂໍ້ ທີ ສີ່ ຂອງ ບົດ ນີ້ ໄວ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ: ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ມີ ເວັບໄຊ ແລ້ວ ຈະ ເຊົາ ໃຊ້ ເຟສບຸກ. ໃນ ສະ ພາບ ຕະຫຼາດ ຢູ່ ລາວ ຕອນ ນີ້ ເຟສບຸກ ຍັງ ເປັນ ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຍັງ ຈະ ເປັນ ແບບ ນັ້ນ ໄປ ອີກ ດົນ. ໂຄງ ຮ່າງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ຄື ໃຫ້ ເຟສບຸກ ເປັນ ບ່ອນ ພົບ ກັນ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ແລະ ບ່ອນ ຕອບ ຄຳ ຖາມ, ໃຫ້ ເວັບໄຊ ເປັນ ບ່ອນ ເກັບ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຄົງ ຢູ່ ແລະ ບ່ອນ ທີ່ Google ຫາ ພົບ. ຖ້າ ຍັງ ໃຊ້ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢູ່ ດ້ວຍ, ບົດ ວິທີ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໃຫ້ ໄດ້ ຜົນ ບອກ ວິທີ ວາງ ງົບ ແລະ ອ່ານ ຜົນ ໃຫ້ ຄົບ ຢູ່ ແລ້ວ.

ສາມ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຕອບ ແລ້ວ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ຮອດ ເວລາ ຫຼື ຍັງ

ຖ້າ ຍັງ ລັງ ເລ, ໃຫ້ ຕອບ ສາມ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ດ້ວຍ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ແມ່ນ ດ້ວຍ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ. ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດ: ເດືອນ ຜ່ານ ມາ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ຊ້ຳ ກັນ ຈັກ ຄົນ. ຖ້າ ພະນັກງານ ພິມ ຄຳ ຕອບ ດຽວ ກັນ ເກີນ ສາມ ສິບ ເທື່ອ ຕໍ່ ເດືອນ, ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ຄວນ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ເວັບ ແທນ ທີ່ ຈະ ຢູ່ ໃນ ນິ້ວ ມື ຂອງ ຄົນ.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ: ມີ ຄົນ ຖາມ ຫາ ໃບ ສະ ເໜີ ລາຄາ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ ຫຼື ຂໍ້ ມູນ ບໍລິສັດ ບໍ ໃນ ສາມ ເດືອນ ຜ່ານ ມາ. ຖ້າ ມີ ແມ່ນ ແຕ່ ຄັ້ງ ດຽວ ແລ້ວ ຮ້ານ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້, ນັ້ນ ຄື ອໍເດີ ໃຫຍ່ ທີ່ ຫຼຸດ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ຄຳ ຖາມ ທີ ສາມ: ສິນ ຄ້າ ຂອງ ຮ້ານ ມີ ຊື່ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ໄດ້ ບໍ. ຂອງ ບາງ ຢ່າງ ຄົນ ຫາ ດ້ວຍ ຮູບ ຫຼື ດ້ວຍ ການ ຖາມ ໝູ່, ແຕ່ ຂອງ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຄື ອາ ໄຫຼ່, ອຸ ປະ ກອນ, ຢາ ປົວ ພືດ, ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໃນ ຮ້ານ ອາຫານ — ຄົນ ຫາ ດ້ວຍ ຄຳ ພິມ ທັງ ນັ້ນ. ຮ້ານ ກຸ່ມ ຫຼັງ ນີ້ ຄື ກຸ່ມ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ຈາກ ເວັບໄຊ ໄວ ທີ່ ສຸດ.

ຕອບ ໄດ້ ວ່າ "ແມ່ນ" ສອງ ໃນ ສາມ ຂໍ້ ຄື ຮອດ ເວລາ ແລ້ວ. ຕອບ ໄດ້ ຂໍ້ ດຽວ ຫຼື ບໍ່ ໄດ້ ຈັກ ຂໍ້ — ລໍ ອີກ ໜຶ່ງ ໄຕ ມາດ ແລ້ວ ຖາມ ຕົນ ເອງ ໃໝ່, ບໍ່ ມີ ໃຜ ເສຍ ຫາຍ ຈາກ ການ ລໍ.

2. ສີ່ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ທີ່ ຕ້ອງ ຈົບ ກ່ອນ ຈ້າງ ໃຜ ເຮັດ ເວັບໄຊ

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ ໃນ ການ ສ້າງ ເວັບໄຊ ບໍ່ ແມ່ນ ເລືອກ ສີ ຜິດ ຫຼື ເລືອກ ຮູບ ຜິດ. ມັນ ຄື ການ ປ່ອຍ ໃຫ້ ກະ ແຈ ສີ່ ດອກ ໄປ ຢູ່ ໃນ ມື ຄົນ ອື່ນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ກະ ແຈ ສີ່ ດອກ ນີ້ ຕ້ອງ ຈົບ ກ່ອນ ຈະ ຄຸຍ ເລື່ອງ ໜ້າ ຕາ ເວັບ ຈັກ ຄຳ.

ກະ ແຈ ດອກ ທີ ໜຶ່ງ — ຊື່ ໂດເມນ ແລະ ບັນຊີ ທີ່ ຖື ໂດເມນ

ໂດເມນ ຄື ຊື່ ທີ່ ຄົນ ພິມ ໃສ່ ຊ່ອງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ບຣາວ ເຊີ. ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ຊື້ ຂາດ, ມັນ ຖືກ ເຊົ່າ ເປັນ ປີ ແລະ ຕ້ອງ ຕໍ່ ອາຍຸ ທຸກ ປີ. ຈຸດ ອັນຕະລາຍ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້: ຄົນ ຮັບ ເຮັດ ເວັບ ຫຼາຍ ຄົນ ຈົດ ໂດເມນ ດ້ວຍ ອີເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ເພື່ອ ຄວາມ ສະ ດວກ. ວັນ ໃດ ຫາ ເຂົາ ບໍ່ ພົບ ຫຼື ຕົກ ລົງ ກັນ ບໍ່ ໄດ້, ເຈົ້າ ຈະ ເສຍ ຊື່ ທີ່ ພິມ ຢູ່ ໃນ ນາມ ບັດ ທຸກ ໃບ ຂອງ ຮ້ານ.

ວິທີ ເຮັດ ໃຫ້ ຖືກ ງ່າຍ ຫຼາຍ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ເຖິງ ສິບ ນາທີ. ສ້າງ ອີເມວ ໜຶ່ງ ບັນຊີ ໃນ ຊື່ ຂອງ ຮ້ານ, ຕັ້ງ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ, ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຂັ້ນ ຕອນ ດ້ວຍ ເບີ ໂທ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ໃຊ້ ບັນຊີ ນັ້ນ ໄປ ຈົດ ໂດເມນ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ເພີ່ມ ຄົນ ຮັບ ເຮັດ ເວັບ ເຂົ້າ ມາ ເປັນ ຜູ້ ຊ່ວຍ ໄດ້. ຄວາມ ຕ່າງ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ເຈົ້າ ໃຫ້ ສິດ ເຂົ້າ ໄປ ຊ່ວຍ, ບໍ່ ແມ່ນ ໃຫ້ ຄວາມ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ໄປ ເລີຍ.

ເລືອກ ຊື່ ແນວ ໃດ: ເອົາ ສັ້ນ ໄວ້ ກ່ອນ, ອອກ ສຽງ ທາງ ໂທລະສັບ ແລ້ວ ອີກ ຝ່າຍ ພິມ ຕາມ ໄດ້ ຖືກ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ສະ ກົດ ເປັນ ຕົວ ໆ, ຫຼີກ ເວັ້ນ ຂີດ ກາງ ແລະ ຕົວ ເລກ ເພາະ ຄົນ ຈຳ ບໍ່ ໄດ້. ນາມ ສະ ກຸນ ໂດເມນ ຢູ່ ລາວ ມີ ໃຫ້ ເລືອກ ທັງ ແບບ ສາກົນ ແລະ ແບບ ຂອງ ປະ ເທດ; ຖ້າ ຂາຍ ໃນ ລາວ ເປັນ ຫຼັກ ແບບ ໃດ ກໍ ໃຊ້ ໄດ້, ຢ່າ ໃຫ້ ຂໍ້ ນີ້ ຖ່ວງ ເວລາ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜຶ່ງ ມື້.

ກະ ແຈ ດອກ ທີ ສອງ — ບ່ອນ ຝາກ ເວັບ ຫຼື ໂຮສຕິ້ງ

ໂຮສຕິ້ງ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ໄຟລ໌ ຂອງ ເວັບໄຊ ນອນ ຢູ່ ແລະ ຖືກ ສົ່ງ ອອກ ໄປ ໃຫ້ ຄົນ ເປີດ ອ່ານ. ຫຼັກ ການ ດຽວ ກັນ ກັບ ໂດເມນ: ບັນຊີ ຕ້ອງ ຢູ່ ໃນ ຊື່ ຮ້ານ. ນອກ ຈາກ ນັ້ນ ຕ້ອງ ຖາມ ໃຫ້ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ສີ່ ຂໍ້ ກ່ອນ ຈ່າຍ ເງິນ ປີ ທຳ ອິດ: ຄ່າ ຕໍ່ ອາຍຸ ປີ ທີ ສອງ ເທົ່າ ໃດ ເພາະ ຫຼາຍ ບ່ອນ ຫຼຸດ ລາຄາ ປີ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ຂຶ້ນ ລາຄາ ປີ ຕໍ່ ໄປ, ມີ ໃບ ຮັບ ຮອງ ຄວາມ ປອດ ໄພ ຫຼື SSL ໃຫ້ ຟຣີ ບໍ, ສຳຮອງ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ດຶງ ຄືນ ໄດ້ ຫຼາຍ ມື້ ຫຼັງ, ແລະ ຕິດ ຕໍ່ ຝ່າຍ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ໄດ້ ທາງ ໃດ ຕອນ ເວັບ ລົ້ມ ຕອນ ກາງ ຄືນ.

ເລື່ອງ SSL ຢ່າ ຂ້າມ. ຖ້າ ເວັບໄຊ ບໍ່ ມີ, ບຣາວ ເຊີ ຈະ ຂຶ້ນ ຄຳ ເຕືອນ ວ່າ ບໍ່ ປອດ ໄພ ໃຫ້ ຄົນ ເຫັນ ກ່ອນ ເຫັນ ສິນ ຄ້າ ຂອງ ເຈົ້າ. ໃນ ຕະຫຼາດ ທີ່ ຄົນ ຢ້ານ ຖືກ ຫຼອກ ຢູ່ ແລ້ວ ຄຳ ເຕືອນ ນັ້ນ ຄື ການ ຂັບ ໄລ່ ລູກ ຄ້າ ອອກ ຈາກ ຮ້ານ ຕັ້ງແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ເຂົ້າ ປະ ຕູ. ທຸກ ວັນ ນີ້ ໂຮສຕິ້ງ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ໃຫ້ ຟຣີ ຢູ່ ແລ້ວ, ພຽງ ແຕ່ ຕ້ອງ ບອກ ໃຫ້ ເຂົາ ເປີດ ໃຫ້.

ກະ ແຈ ດອກ ທີ ສາມ — ບັນຊີ Google ຂອງ ຮ້ານ

ອັນ ນີ້ ຄື ດອກ ທີ່ ຄົນ ລືມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ເວັບໄຊ ຕ້ອງ ຖືກ ແຈ້ງ ເຂົ້າ Google Search Console ຈຶ່ງ ຈະ ຮູ້ ໄດ້ ວ່າ Google ເຫັນ ໜ້າ ໃດ ແດ່ ແລະ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ແດ່ ແລ້ວ ເຫັນ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ. ຖ້າ ຄົນ ຮັບ ເຮັດ ເວັບ ແຈ້ງ ດ້ວຍ ບັນຊີ ຂອງ ເຂົາ, ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ນີ້ ຈະ ຢູ່ ກັບ ເຂົາ ຕະຫຼອດ ໄປ ແລະ ວັນ ໃດ ປ່ຽນ ຄົນ ເຮັດ ເຈົ້າ ຈະ ເລີ່ມ ນັບ ໃໝ່ ຈາກ ສູນ.

ໃຊ້ ບັນຊີ ອີເມວ ຮ້ານ ອັນ ດຽວ ກັນ ກັບ ທີ່ ຈົດ ໂດເມນ ໄປ ຢືນ ຢັນ ຄວາມ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ໃນ Search Console. ຈາກ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ເພີ່ມ ຄົນ ອື່ນ ເປັນ ຜູ້ ໃຊ້ ຮ່ວມ. ຂໍ້ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ຫ້າ ນາທີ ຕອນ ເລີ່ມ, ແຕ່ ຖ້າ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ຕອນ ເລີ່ມ ມັນ ຈະ ກາຍ ເປັນ ການ ຕໍ່ ລອງ ທີ່ ບໍ່ ຈົບ ໃນ ພາຍ ຫຼັງ.

ກະ ແຈ ດອກ ທີ ສີ່ — ໃຜ ແກ້ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ເວັບ ໄດ້ ຫຼັງ ສົ່ງ ມອບ

ຖາມ ຄຳ ນີ້ ໃຫ້ ຊັດ ກ່ອນ ເຊັນ: ຫຼັງ ສົ່ງ ມອບ ແລ້ວ ພະນັກງານ ຂອງ ຮ້ານ ເຂົ້າ ໄປ ແກ້ ລາຄາ, ເພີ່ມ ສິນ ຄ້າ, ຫຼື ປ່ຽນ ຮູບ ໄດ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ບໍ. ຖ້າ ຄຳ ຕອບ ຄື ຕ້ອງ ສົ່ງ ຂໍ້ ຄວາມ ໄປ ຫາ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ທຸກ ຄັ້ງ, ໃຫ້ ຄິດ ໄລ່ ຄ່າ ນັ້ນ ເປັນ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ປະ ຈຳ ເດືອນ ຕັ້ງແຕ່ ຕອນ ນີ້ ເລີຍ, ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ເປັນ ບໍລິການ ຟຣີ. ເວັບ ຮ້ານ ຄ້າ ທີ່ ດີ ຄື ເວັບ ທີ່ ຄົນ ຂາຍ ຂອງ ແກ້ ເອງ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ຈັກ ຄຳ ວ່າ ໂຄ້ດ.

ຈົດ ສີ່ ຂໍ້ ນີ້ ໃສ່ ເຈ້ຍ ໜຶ່ງ ໜ້າ ແລ້ວ ໃຫ້ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ເຊັນ ຮັບ ຮູ້ ພ້ອມ ໃບ ສະ ເໜີ ລາຄາ. ຄົນ ເຮັດ ວຽກ ຈິງ ຈະ ບໍ່ ຄັດ ຄ້ານ ຫຍັງ ເລີຍ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ເພີ່ມ ວຽກ ໃຫ້ ເຂົາ. ຄົນ ທີ່ ຄັດ ຄ້ານ ຂໍ້ ໃດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ໃນ ສີ່ ຂໍ້ ນີ້ — ນັ້ນ ຄື ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ມີ ຄ່າ ຫຼາຍ ສຳລັບ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ຂອງ ເຈົ້າ.

3. ຫົກ ໜ້າ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ແລະ ເນື້ອ ໃນ ບັງຄັບ ຂອງ ແຕ່ ລະ ໜ້າ

ເວັບ ຮ້ານ ຄ້າ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ມີ ຊາວ ໜ້າ. ຫົກ ໜ້າ ທີ່ ຂຽນ ດີ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ກວ່າ ຊາວ ໜ້າ ທີ່ ຂຽນ ຄ້າງ ໄວ້. ນີ້ ຄື ຫົກ ໜ້າ ນັ້ນ ພ້ອມ ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ຢູ່ ໃນ ແຕ່ ລະ ໜ້າ.

ໜ້າ ທຳ ອິດ

ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຈໍ ໂທລະສັບ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລື່ອນ, ຄົນ ຕ້ອງ ຮູ້ ສາມ ຢ່າງ: ຮ້ານ ນີ້ ຂາຍ ຫຍັງ, ຂາຍ ຢູ່ ໃສ, ແລະ ຈະ ຕິດ ຕໍ່ ແນວ ໃດ. ຢ່າ ໃສ່ ຮູບ ໃຫຍ່ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ຢູ່ ເທິງ ສຸດ. ປະ ໂຫຍກ ດຽວ ທີ່ ບອກ ວ່າ ຂາຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ ຢູ່ ໃສ ມີ ຄ່າ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮູບ ງາມ ສາມ ໃບ.

ໜ້າ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ

ແຕ່ ລະ ລາຍ ການ ຕ້ອງ ມີ ຮູບ, ຊື່, ລາຄາ ແລະ ປຸ່ມ ຕິດ ຕໍ່. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ຄວນ ໃສ່ ລາຄາ ຫຼື ບໍ່. ຄຳ ຕອບ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຄື ໃສ່. ການ ບໍ່ ໃສ່ ລາຄາ ບໍ່ ໄດ້ ປົກ ປ້ອງ ເຈົ້າ ຈາກ ຄູ່ ແຂ່ງ ເພາະ ຄູ່ ແຂ່ງ ໂທ ມາ ຖາມ ໄດ້ ຢູ່ ແລ້ວ; ມັນ ພຽງ ແຕ່ ຄັດ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ຂີ້ ຄ້ານ ທັກ ອອກ ໄປ. ຖ້າ ລາຄາ ປ່ຽນ ຕາມ ຈຳ ນວນ ຈິງ, ໃສ່ ຊ່ວງ ລາຄາ ພ້ອມ ໝາຍ ເຫດ ວ່າ ສັ່ງ ຫຼາຍ ມີ ລາຄາ ຕ່າງ ຫາກ.

ໜ້າ ລາຍ ລະ ອຽດ ສິນ ຄ້າ ແຕ່ ລະ ຢ່າງ

ໜ້າ ນີ້ ຄື ໜ້າ ທີ່ Google ຈະ ພາ ຄົນ ມາ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໄລຍະ ຍາວ, ເພາະ ຄົນ ພິມ ຊື່ ສິນ ຄ້າ ບໍ່ ໄດ້ ພິມ ຊື່ ຮ້ານ. ຕ້ອງ ມີ ຮູບ ຫຼາຍ ໃບ ຈາກ ຫຼາຍ ມຸມ, ຂະ ໜາດ ຫຼື ນ້ຳ ໜັກ, ວັດ ສະ ດຸ ຫຼື ສ່ວນ ປະ ກອບ, ໄລຍະ ເວລາ ສົ່ງ, ແລະ ເງື່ອນ ໄຂ ການ ປ່ຽນ ຄືນ. ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ໃຊ້ ຖາມ ຕົວ ຈິງ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ — ນັ້ນ ຄື ບ່ອນ ເກັບ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ທີ່ ເຈົ້າ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ໃດ.

ໜ້າ ກ່ຽວ ກັບ ຮ້ານ

ໃສ່ ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ, ປີ ທີ່ ເລີ່ມ ຂາຍ, ຊື່ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ແລະ ເລກ ໂທ. ຢູ່ ຕະຫຼາດ ທີ່ ຄົນ ຢ້ານ ຮ້ານ ປອມ ຫຼາຍ, ໜ້າ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ໜ້າ ປະ ດັບ — ມັນ ຄື ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ມີ ຄົນ ຢູ່ ຫຼັງ ໜ້າ ຈໍ ຈິງ.

ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່

ເລກ ໂທ ທີ່ ກົດ ໂທ ໄດ້ ຈາກ ໂທລະສັບ ທັນ ທີ, ລິ້ງ ໄປ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ແຟນເພຈ, ແຜນ ທີ່ ຝັງ ໄວ້, ແລະ ເວລາ ເປີດ ປິດ. ຢ່າ ໃຊ້ ແບບ ຟອມ ຢ່າງ ດຽວ ເພາະ ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈະ ບໍ່ ພິມ ໃສ່ ແບບ ຟອມ, ເຂົາ ຈະ ກົດ ໂທ ຫຼື ທັກ ແທນ.

ໜ້າ ຄຳ ຖາມ ພົບ ເລື້ອຍ

ໜ້າ ນີ້ ຖືກ ມອງ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຕໍ່ ເວລາ ທີ່ ໃຊ້. ເປີດ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຍ້ອນ ຫຼັງ ໜຶ່ງ ເດືອນ, ຈົດ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຊ້ຳ ກັນ ສິບ ຫ້າ ຂໍ້, ຂຽນ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ໆ ໃສ່ ໜ້າ ນີ້. ໄດ້ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ພະນັກງານ ພິມ ຕອບ ໜ້ອຍ ລົງ, ແລະ Google ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຕົງ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຖາມ ຈິງ.

ໜ້າ	ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ຢ່າງ ໜ້ອຍ	ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ
ໜ້າ ທຳ ອິດ	ຂາຍ ຫຍັງ · ຢູ່ ໃສ · ຕິດ ຕໍ່ ແນວ ໃດ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຈໍ	ຮູບ ໃຫຍ່ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ກິນ ພື້ນ ທີ່ ໝົດ
ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ	ຮູບ · ຊື່ · ລາຄາ · ປຸ່ມ ຕິດ ຕໍ່ ທຸກ ລາຍ ການ	ບໍ່ ໃສ່ ລາຄາ ຍ້ອນ ຢ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ ເຫັນ
ລາຍ ລະ ອຽດ ສິນ ຄ້າ	ຫຼາຍ ຮູບ · ຂະ ໜາດ · ວັດ ສະ ດຸ · ເວລາ ສົ່ງ · ການ ປ່ຽນ ຄືນ	ກ໋ອບ ຂໍ້ ຄວາມ ຈາກ ຜູ້ ຜະ ລິດ ມາ ວາງ ຊື່ໆ
ກ່ຽວ ກັບ ຮ້ານ	ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ · ປີ ທີ່ ເລີ່ມ · ຊື່ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ	ຂຽນ ຄຳ ສວຍ ງາມ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ຫຼັກ ຖານ ຫຍັງ
ຕິດ ຕໍ່	ເລກ ໂທ ກົດ ໂທ ໄດ້ · ລິ້ງ ແຟນເພຈ · ແຜນ ທີ່ · ເວລາ ເປີດ	ມີ ແຕ່ ແບບ ຟອມ ໃຫ້ ພິມ ຢ່າງ ດຽວ
ຄຳ ຖາມ ພົບ ເລື້ອຍ	ສິບ ຫ້າ ຄຳ ຖາມ ຈິງ ຈາກ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ພ້ອມ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ	ບໍ່ ມີ ໜ້າ ນີ້ ເລີຍ ຍ້ອນ ຄິດ ວ່າ ບໍ່ ສຳຄັນ

ຫົກ ໜ້າ ນີ້ ພຽງ ພໍ ສຳລັບ ປີ ທຳ ອິດ ຂອງ ຮ້ານ ສ່ວນ ໃຫຍ່. ຢາກ ເພີ່ມ ຫຍັງ ຕໍ່ ໃຫ້ ເພີ່ມ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ — ບົດ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຕັດສິນ ໃຈ ຊື້, ບໍ່ ແມ່ນ ບົດ ຂ່າວ ຂອງ ຮ້ານ ວ່າ ມື້ ນີ້ ໄປ ອອກ ງານ ໃສ.

4. ຫົກ ວຽກ SEO ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຕອນ ສ້າງ ເວັບໄຊ ມີ ຫຍັງ ແດ່

ເຫດ ຜົນ ທີ່ ວ່າ ເຮັດ ຊ້າ ແພງ ກວ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຂູ່. ມັນ ມາ ຈາກ ຂໍ້ ຈິງ ຂໍ້ ດຽວ: ພໍ Google ຈື່ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ໃດ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໄປ ແລ້ວ, ການ ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ນັ້ນ ພາຍ ຫຼັງ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ການ ໂອນ ເສັ້ນ ທາງ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ໜ້າ ບໍ່ ໃຫ້ ຕົກ ຈັກ ໜ້າ, ແລະ ຕ້ອງ ລໍ ໃຫ້ Google ເຂົ້າ ມາ ອ່ານ ໃໝ່ ອີກ ຮອບ. ວຽກ ທີ່ ພິມ ໜຶ່ງ ບັນ ທັດ ຕອນ ສ້າງ ກາຍ ເປັນ ວຽກ ຫຼາຍ ຊົ່ວ ໂມງ ບວກ ກັບ ການ ລໍ ຖ້າ ຫຼາຍ ອາທິດ.

ວຽກ ທີ ໜຶ່ງ — ໂຄງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ

ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ຊ່ອງ ດ້ານ ເທິງ ຂອງ ບຣາວ ເຊີ. ໃຫ້ ມັນ ອ່ານ ອອກ ດ້ວຍ ຕາ ເປົ່າ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ເວົ້າ ເລື່ອງ ຫຍັງ. ໃຊ້ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາຕິນ ຕົວ ນ້ອຍ, ຂັ້ນ ດ້ວຍ ຂີດ ກາງ, ບໍ່ ໃສ່ ຊ່ອງ ວ່າງ ແລະ ບໍ່ ໃສ່ ຕົວ ອັກ ສອນ ພິ ເສດ. ໃຫ້ ຄິດ ວ່າ ຄົນ ຈະ ກ໋ອບ ທີ່ ຢູ່ ນີ້ ໄປ ວາງ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ໃຫ້ ໝູ່ ເບິ່ງ — ວາງ ແລ້ວ ຕ້ອງ ຍັງ ອ່ານ ອອກ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ.

ໂຄງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ກັບ ຮ້ານ ຄ້າ ຄື ສາມ ຊັ້ນ ບໍ່ ໃຫ້ ເລິກ ກວ່າ ນັ້ນ: ໜ້າ ທຳ ອິດ ຢູ່ ຊັ້ນ ໜຶ່ງ, ໝວດ ສິນ ຄ້າ ຢູ່ ຊັ້ນ ສອງ, ສິນ ຄ້າ ແຕ່ ລະ ຢ່າງ ຢູ່ ຊັ້ນ ສາມ. ໜ້າ ໃດ ທີ່ ຕ້ອງ ກົດ ເກີນ ສາມ ເທື່ອ ຈຶ່ງ ຮອດ ຈາກ ໜ້າ ທຳ ອິດ ຄື ໜ້າ ທີ່ ທັງ ຄົນ ແລະ Google ຈະ ຫຼົງ ລືມ.

ວຽກ ທີ ສອງ — ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ

ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ບັນ ທັດ ໃຫຍ່ ທີ່ Google ເອົາ ໄປ ວາງ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ. ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ເວັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຄື ທຸກ ໜ້າ ໃຊ້ ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ຄື ຊື່ ຮ້ານ ລ້ວນ ໆ. ພໍ ເປັນ ແບບ ນັ້ນ Google ບໍ່ ມີ ທາງ ຮູ້ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ຄວນ ຂຶ້ນ ໃຫ້ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃດ.

ສູດ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ທຸກ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ: ຊື່ ສິນ ຄ້າ + ຄຳ ບອກ ປະ ເພດ + ຊື່ ຮ້ານ. ຍາວ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ບັນ ທັດ, ຢ່າ ຍັດ ຄຳ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ເພາະ ຄົນ ອ່ານ ຈະ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ກ່ອນ ທີ່ Google ຈະ ຮູ້ ສຶກ ຊ້ຳ.

ວຽກ ທີ ສາມ — ຄຳ ອະທິບາຍ ສັ້ນ ໃຕ້ ຫົວ ຂໍ້

ຂໍ້ ຄວາມ ສອງ ບັນ ທັດ ທີ່ ຂຶ້ນ ໃຕ້ ຫົວ ຂໍ້ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ. ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ເລື່ອງ ອັນດັບ ໂດຍ ກົງ ແຕ່ ມັນ ຕັດສິນ ວ່າ ຄົນ ຈະ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຫຼື ກົດ ໃສ່ ຮ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ. ຂຽນ ໃຫ້ ຄື ຄຳ ຕອບ ຕໍ່ ຄຳ ຖາມ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ ບວກ ກັບ ເຫດ ຜົນ ໜຶ່ງ ຂໍ້ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ຄວນ ຊື້ ຈາກ ຮ້ານ ນີ້ — ສົ່ງ ໄວ ຢູ່ ໃນ ເມືອງ, ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ, ຮັບ ປ່ຽນ ຄືນ ພາຍ ໃນ ເຈັດ ວັນ.

ວຽກ ທີ ສີ່ — ຊື່ ໄຟລ໌ ຮູບ ແລະ ຄຳ ແທນ ຮູບ

ຮູບ ທີ່ ອອກ ຈາກ ໂທລະສັບ ມີ ຊື່ ແບບ ຕົວ ເລກ ຍາວ ໆ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ເລີຍ. ປ່ຽນ ຊື່ ໄຟລ໌ ໃຫ້ ບອກ ວ່າ ໃນ ຮູບ ມີ ຫຍັງ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ, ແລ້ວ ໃສ່ ຄຳ ແທນ ຮູບ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ ໃນ ຊ່ອງ ທີ່ ລະ ບົບ ຈັດ ການ ເນື້ອ ໃນ ຂອງ ເວັບ ມີ ໃຫ້. ຄຳ ແທນ ຮູບ ຊ່ວຍ ສອງ ກຸ່ມ ພ້ອມ ກັນ: ຄົນ ຕາ ບໍ່ ເຫັນ ທີ່ ໃຊ້ ໂປຣ ແກຣມ ອ່ານ ໜ້າ ຈໍ, ແລະ Google ທີ່ ຍັງ ອ່ານ ຮູບ ບໍ່ ໄດ້ ດີ ເທົ່າ ຄົນ.

ວຽກ ທີ ຫ້າ — ຄວາມ ໄວ ຂອງ ໜ້າ

ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເປີດ ເວັບ ດ້ວຍ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຂອງ ໂທລະສັບ ບໍ່ ແມ່ນ ສາຍ ໄຟ ເບີ. ຮູບ ໃບ ໜຶ່ງ ທີ່ ອອກ ຈາກ ກ້ອງ ໂທລະສັບ ຮຸ່ນ ໃໝ່ ອາດ ໜັກ ຫຼາຍ ເມ ກາ ໄບ ຕ໌, ໃສ່ ຫ້າ ໃບ ໃນ ໜ້າ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ບີບ ຄື ການ ຂໍ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ລໍ ຖ້າ ຢູ່ ໜ້າ ຂາວ ຫຼາຍ ວິນາທີ. ບີບ ຮູບ ໃຫ້ ຢູ່ ໃນ ຂະ ໜາດ ທີ່ ຈຳ ເປັນ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ, ໃຊ້ ຮູບ ແບບ ໄຟລ໌ ທີ່ ໃໝ່ ກວ່າ ຖ້າ ລະ ບົບ ຮອງ ຮັບ, ແລະ ຢ່າ ໃສ່ ວີ ດີ ໂອ ອັດຕະໂນມັດ ຢູ່ ໜ້າ ທຳ ອິດ.

ວັດ ຄວາມ ໄວ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ຂອງ Google ຊື່ PageSpeed Insights — ວາງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ລົງ ໄປ ແລ້ວ ມັນ ຈະ ບອກ ວ່າ ຊ້າ ຢູ່ ບ່ອນ ໃດ ພ້ອມ ລາຍ ການ ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ແກ້. ໃຫ້ ວັດ ດ້ວຍ ໂໝດ ໂທລະສັບ ບໍ່ ແມ່ນ ໂໝດ ຄອມ ພິວ ເຕີ ເພາະ ນັ້ນ ຄື ສະ ພາບ ຈິງ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ສ່ວນ ໃຫຍ່.

ວຽກ ທີ ຫົກ — ແຈ້ງ ເວັບໄຊ ເຂົ້າ Search Console

ວຽກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ອັນດັບ ດີ ຂຶ້ນ ໂດຍ ກົງ, ແຕ່ ຖ້າ ບໍ່ ເຮັດ ເຈົ້າ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ຫຍັງ ເລີຍ ວ່າ ເກີດ ຫຍັງ ຂຶ້ນ. ຫຼັງ ຢືນ ຢັນ ຄວາມ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ແລ້ວ ໃຫ້ ສົ່ງ ແຜນ ທີ່ ເວັບ ຫຼື sitemap ເຂົ້າ ໄປ ນຳ. ຈາກ ນັ້ນ ອາທິດ ໜຶ່ງ ຫຼັງ ຈາກ ເວັບ ເປີດ ໃຫ້ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ ວ່າ ມີ ໜ້າ ໃດ ຖືກ ເກັບ ເຂົ້າ ດັດ ຊະ ນີ ແລ້ວ ແດ່. ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ຄື ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ໃນ ໂລກ ຂອງ Google.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຄົນ ມັກ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ກ່ຽວ ກັບ SEO ຕອນ ສ້າງ ເວັບ

ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຂໍ້ ທຳ ອິດ — ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ Google ຈຶ່ງ ຂຶ້ນ. ຜົນ ຄົ້ນຫາ ແບບ ທຳ ມະ ຊາດ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ. ສິ່ງ ທີ່ ຂາຍ ຄື ບ່ອນ ໂຄສະນາ ທີ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ໂຄສະນາ ຂຽນ ຢູ່ ຂ້າງ, ຊຶ່ງ ເປັນ ຄົນ ລະ ຊຸດ ກັນ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ໄດ້ ທັງ ສອງ ຢ່າງ ແຕ່ ຢ່າ ສັບ ສົນ ວ່າ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ຊື້ ອີກ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ໄດ້.

ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຂໍ້ ທີ ສອງ — ຄິດ ວ່າ ຍັດ ຄຳ ໃສ່ ຫຼາຍ ໆ ແລ້ວ ຈະ ຂຶ້ນ ໄວ. ການ ຂຽນ ຊື່ ສິນ ຄ້າ ຊ້ຳ ສິບ ເທື່ອ ໃນ ໜ້າ ດຽວ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຮ້ານ ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື, ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ອັນດັບ ມາ ຫຼາຍ ປີ ແລ້ວ. ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ເຂົ້າ ໃຈ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄຳ ທີ່ ຄວນ ມີ ຈະ ມີ ຢູ່ ເອງ ຕາມ ທຳ ມະ ຊາດ.

ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຂໍ້ ທີ ສາມ — ຄິດ ວ່າ ເປີດ ເວັບ ແລ້ວ ອາທິດ ໜ້າ ຈະ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ. ເວັບ ໃໝ່ ຕ້ອງ ໃຫ້ Google ຮູ້ ຈັກ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຖືກ ຈັດ ອັນດັບ, ຊຶ່ງ ກິນ ເວລາ ເປັນ ເດືອນ ບໍ່ ແມ່ນ ເປັນ ວັນ. ໃຜ ຮັບ ປາກ ວ່າ ໜຶ່ງ ອາທິດ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຄື ໃຜ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ອະທິບາຍ ວ່າ ຈະ ເຮັດ ແນວ ໃດ.

ຂໍ້ ສັງ ເກດ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ຈ້າງ ຄົນ ອື່ນ ເຮັດ: ຫົກ ຂໍ້ ນີ້ ຕ້ອງ ຢູ່ ໃນ ໃບ ສັ່ງ ງານ ເປັນ ລາຍ ລັກ ອັກ ສອນ. ຫຼາຍ ຄັ້ງ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼີກ ລ້ຽງ ຕັ້ງ ໃຈ — ເຂົາ ພຽງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ເຈົ້າ ຕ້ອງ ການ, ເພາະ ລູກ ຄ້າ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຂອງ ເຂົາ ບໍ່ ເຄີຍ ຖາມ ເລື່ອງ ນີ້.

5. ບັນຫາ ສະ ເພາະ ຂອງ ລາວ: ຮັບ ເງິນ ແນວ ໃດ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ບໍ່ ຢ້ານ

ຄຳ ແນະ ນຳ ເລື່ອງ ການ ສ້າງ ເວັບໄຊ ຂາຍ ຂອງ ທີ່ ອ່ານ ພົບ ໃນ ອິນ ເຕີ ເນັດ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຂຽນ ຈາກ ປະ ເທດ ທີ່ ມີ ປະ ຕູ ຈ່າຍ ເງິນ ດ້ວຍ ບັດ ພ້ອມ ຢູ່ ແລ້ວ. ຢູ່ ລາວ ສະ ພາບ ຕ່າງ ອອກ ໄປ: ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຈ່າຍ ດ້ວຍ ການ ໂອນ ຜ່ານ ແອັບ ຂອງ ທະນາຄານ ຫຼື ສະ ແກນ ລະ ຫັດ QR, ແລະ ຄົນ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໜ້ອຍ ຍັງ ຢາກ ຈ່າຍ ຕອນ ຮັບ ເຄື່ອງ. ຢ່າ ຝືນ ຢັດ ລະ ບົບ ຈ່າຍ ດ້ວຍ ບັດ ເຂົ້າ ໄປ ໃນ ເວັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຕັ້ງແຕ່ ປີ ທຳ ອິດ, ມັນ ເພີ່ມ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ເພີ່ມ ອໍເດີ.

ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ແທນ ຄື ອອກ ແບບ ໜ້າ ສັ່ງ ຊື້ ໃຫ້ ຄົນ ບໍ່ ຢ້ານ. ຄວາມ ຢ້ານ ຂອງ ຄົນ ຊື້ ອອນລາຍ ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ແມ່ນ ຢ້ານ ຈ່າຍ ຍາກ — ແມ່ນ ຢ້ານ ໂອນ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ເຄື່ອງ. ດັ່ງ ນັ້ນ ວຽກ ຂອງ ໜ້າ ນີ້ ຄື ຫຼຸດ ຄວາມ ຢ້ານ ນັ້ນ ລົງ ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ.

ຫ້າ ຢ່າງ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ສັ່ງ ຊື້

1. ບອກ ຂັ້ນ ຕອນ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ຂໍ ເງິນ. ຂຽນ ໄວ້ ຊັດ ວ່າ ຫຼັງ ໂອນ ແລ້ວ ຈະ ເກີດ ຫຍັງ ຂຶ້ນ ຕໍ່, ໃຜ ຈະ ຕິດ ຕໍ່ ກັບ, ພາຍ ໃນ ເວລາ ເທົ່າ ໃດ. ຄວາມ ບໍ່ ຮູ້ ຄື ບ່ອນ ເກີດ ຄວາມ ຢ້ານ.
2. ໃສ່ ຮູບ ລະ ຫັດ QR ພ້ອມ ຊື່ ບັນຊີ ທີ່ ອ່ານ ອອກ. ຊື່ ບັນຊີ ຄວນ ຕົງ ກັບ ຊື່ ຮ້ານ ຫຼື ຊື່ ເຈົ້າ ຂອງ ທີ່ ຂຽນ ຢູ່ ໜ້າ ກ່ຽວ ກັບ ຮ້ານ. ຊື່ ທີ່ ບໍ່ ຕົງ ກັນ ຄື ສັນຍານ ອັນຕະລາຍ ໃນ ສາຍ ຕາ ຄົນ ຊື້.
3. ຮັບ ຫຼັກ ຖານ ການ ໂອນ ໃນ ບ່ອນ ດຽວ. ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ສົ່ງ ຮູບ ໃບ ໂອນ ເຂົ້າ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ດຽວ, ຢ່າ ໃຫ້ ມີ ຫຼາຍ ຊ່ອງ ທາງ ຈົນ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ໃຜ ຈ່າຍ ແລ້ວ ຫຼື ຍັງ.
4. ສົ່ງ ຄຳ ຢືນ ຢັນ ກັບ ຄືນ ທຸກ ຄັ້ງ. ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ ໜຶ່ງ ບັນ ທັດ ວ່າ ໄດ້ ຮັບ ເງິນ ແລ້ວ ແລະ ຈະ ສົ່ງ ວັນ ໃດ. ຂໍ້ ນີ້ ຟຣີ ແຕ່ ມີ ຜົນ ຕໍ່ ຄວາມ ໄວ້ ວາງ ໃຈ ຫຼາຍ ກວ່າ ທຸກ ຂໍ້.
5. ຂຽນ ເງື່ອນ ໄຂ ປ່ຽນ ຄືນ ໄວ້ ຢ່າງ ຊື່ ຕົງ. ຮັບ ປ່ຽນ ຫຼື ບໍ່ ຮັບ ກໍ ບອກ ໄປ ຕາມ ຈິງ. ການ ຂຽນ ວ່າ ບໍ່ ຮັບ ປ່ຽນ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ຂາຍ ບໍ່ ໄດ້ — ການ ບໍ່ ຂຽນ ຫຍັງ ເລີຍ ຕ່າງ ຫາກ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ບໍ່ ກ້າ ໂອນ.

ສ່ວນ ການ ຈ່າຍ ຕອນ ຮັບ ເຄື່ອງ: ຖ້າ ຮ້ານ ສົ່ງ ໃນ ຕົວ ເມືອງ ດ້ວຍ ຄົນ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຫຼື ດ້ວຍ ບໍລິການ ສົ່ງ ທີ່ ຮັບ ເກັບ ເງິນ ແທນ, ໃຫ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ໜ້າ ສັ່ງ ຊື້ ຢ່າງ ເດັ່ນ ຊັດ. ສຳລັບ ລູກ ຄ້າ ໃໝ່ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ຊື້ ຈາກ ຮ້ານ, ຂໍ້ ນີ້ ຂໍ້ ດຽວ ອາດ ເປັນ ເຫດ ຜົນ ທີ່ ເຂົາ ຕັດສິນ ໃຈ ສັ່ງ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ເລື່ອງ ຂໍ້ ມູນ ສ່ວນ ຕົວ: ຢ່າ ເອົາ ຮູບ ໃບ ໂອນ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ໄປ ໂພສ ໃນ ແຟນເພຈ ເພື່ອ ອວດ ວ່າ ຂາຍ ດີ. ນອກ ຈາກ ຈະ ເປັນ ການ ເປີດ ເຜີຍ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ແລ້ວ, ຄົນ ທີ່ ຄິດ ຈະ ຊື້ ຈະ ຄິດ ຕໍ່ ວ່າ ວັນ ໃດ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຕົນ ກໍ ຈະ ຖືກ ເອົາ ໄປ ໂພສ ຄື ກັນ.

6. ກວດ ເວັບໄຊ ໃໝ່ ພາຍ ໃນ ສິບ ນາທີ ກ່ອນ ຮັບ ມອບ ງານ

ຢ່າ ຈ່າຍ ເງິນ ງວດ ສຸດ ທ້າຍ ກ່ອນ ກວດ ຊຸດ ນີ້ ໃຫ້ ຈົບ. ໃຊ້ ໂທລະສັບ ໜຶ່ງ ໜ່ວຍ, ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄວາມ ຮູ້ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ, ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ເກີນ ສິບ ນາທີ.

ສາມ ນາທີ ທຳ ອິດ — ເປີດ ດ້ວຍ ໂທລະສັບ

ເປີດ ເວັບ ດ້ວຍ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຂອງ ໂທລະສັບ ບໍ່ ແມ່ນ ໄວ ຟາຍ ຂອງ ຫ້ອງ ການ. ນັບ ໃນ ໃຈ ວ່າ ໜ້າ ທຳ ອິດ ຂຶ້ນ ຄົບ ພາຍ ໃນ ຈັກ ວິນາທີ. ຈາກ ນັ້ນ ອ່ານ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ໜ້າ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂະ ຫຍາຍ ນິ້ວ — ຖ້າ ຕ້ອງ ຂະ ຫຍາຍ ຈຶ່ງ ອ່ານ ອອກ ແປ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ຜ່ານ. ກົດ ເລກ ໂທ ໃນ ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່ ເບິ່ງ ວ່າ ມັນ ເປີດ ໜ້າ ໂທ ອອກ ໃຫ້ ຫຼື ບໍ່.

ສາມ ນາທີ ຕໍ່ ມາ — ກວດ ຄຳ ແລະ ທີ່ ຢູ່

ເປີດ ສາມ ໜ້າ ຄື ໜ້າ ທຳ ອິດ, ໜ້າ ໝວດ ສິນ ຄ້າ ແລະ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໜຶ່ງ ຢ່າງ. ເບິ່ງ ຊື່ ທີ່ ຂຶ້ນ ຢູ່ ແຖບ ດ້ານ ເທິງ ຂອງ ບຣາວ ເຊີ ວ່າ ສາມ ໜ້າ ນີ້ ຊື່ ຕ່າງ ກັນ ບໍ. ຖ້າ ຊ້ຳ ກັນ ໝົດ ແປ ວ່າ ວຽກ ທີ ສອງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ ສີ່ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ. ຈາກ ນັ້ນ ເບິ່ງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ວ່າ ອ່ານ ອອກ ບໍ ຫຼື ເປັນ ຕົວ ເລກ ຊະ ຊາຍ.

ສີ່ ນາທີ ສຸດ ທ້າຍ — ກວດ ຂອງ ທີ່ ຕ້ອງ ໄດ້ ຮັບ ມອບ

ຂໍ ໃຫ້ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ສະ ແດງ ໃຫ້ ເຫັນ ຕໍ່ ໜ້າ ວ່າ ບັນຊີ ໂດເມນ, ບັນຊີ ໂຮສຕິ້ງ ແລະ ບັນຊີ Search Console ຢູ່ ໃນ ອີເມວ ຂອງ ຮ້ານ ຈິງ. ຢ່າ ຮັບ ຄຳ ຢືນ ຢັນ ທາງ ປາກ, ໃຫ້ ເປີດ ໜ້າ ຈໍ ໃຫ້ ເບິ່ງ. ຈາກ ນັ້ນ ຂໍ ໄຟລ໌ ສຳຮອງ ຂອງ ເວັບ ໜຶ່ງ ຊຸດ ເກັບ ໄວ້ ໃນ ບ່ອນ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ.

ຖ້າ ຂໍ້ ໃດ ບໍ່ ຜ່ານ ຢ່າ ຖື ວ່າ ເປັນ ການ ຫຼອກ ລວງ ທັນ ທີ. ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄື ຄວາມ ບໍ່ ເຂົ້າ ໃຈ ກັນ ວ່າ ຂອບ ເຂດ ງານ ຮວມ ຫຍັງ ແດ່. ເອົາ ລາຍ ການ ນີ້ ຄຸຍ ກັນ ຢ່າງ ສະ ຫງົບ ແລ້ວ ນັດ ວັນ ແກ້ ໃຫ້ ຈົບ ກ່ອນ ຈ່າຍ ງວດ ສຸດ ທ້າຍ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ບົດ ນີ້ ໃຫ້ ຂຽນ ສີ່ ກະ ແຈ ໃສ່ ເຈ້ຍ ຕັ້ງແຕ່ ຫົວ ຂໍ້ ທີ ສອງ.

7. ວຽກ ປະ ຈຳ ເດືອນ ຫຼັງ ເວັບໄຊ ແລ່ນ ແລ້ວ

ເວັບໄຊ ບໍ່ ແມ່ນ ປ້າຍ ໂຄສະນາ ທີ່ ຕິດ ແລ້ວ ຢູ່ ຕະຫຼອດ. ມັນ ໃກ້ ຄຽງ ກັບ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼາຍ ກວ່າ — ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ເຂົ້າ ໄປ ຈັດ ຂອງ ໃໝ່ ເປັນ ໄລຍະ ຈຶ່ງ ຈະ ຍັງ ໜ້າ ເຂົ້າ. ຂ່າວ ດີ ຄື ວຽກ ປະ ຈຳ ເດືອນ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ຊົ່ວ ໂມງ ຖ້າ ເຮັດ ເປັນ ນິ ໄສ.

ວຽກ ອາທິດ ທຳ ອິດ ຂອງ ເດືອນ

ເປີດ Search Console ເບິ່ງ ສາມ ຢ່າງ: ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ແລ້ວ ເຫັນ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ, ໜ້າ ໃດ ໄດ້ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ, ແລະ ມີ ໜ້າ ໃດ ຫຼົ່ນ ອອກ ຈາກ ດັດ ຊະ ນີ ບໍ. ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ເຫັນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ຄື ຂອງ ຂວັນ — ມັນ ບອກ ວ່າ ຄົນ ຢູ່ ລາວ ພິມ ຄຳ ໃດ ຈິງ ໃນ ຕອນ ທີ່ ຢາກ ຊື້ ຂອງ ແບບ ທີ່ ເຈົ້າ ຂາຍ, ຊຶ່ງ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ຂາຍ ຂໍ້ ມູນ ນີ້ ໃຫ້ ເຈົ້າ ໄດ້.

ວຽກ ອາທິດ ທີ ສອງ

ເອົາ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຈາກ ອາທິດ ທຳ ອິດ ມາ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ຄຳ ແລ້ວ ປັບ ໜ້າ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໃຫ້ ຕອບ ຄຳ ນັ້ນ ໃຫ້ ຄົບ ຂຶ້ນ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ໜ້າ ໃໝ່ ທຸກ ເດືອນ. ການ ປັບ ໜ້າ ເກົ່າ ໃຫ້ ດີ ຂຶ້ນ ມັກ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ການ ເພີ່ມ ໜ້າ ໃໝ່ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ຈັກ.

ວຽກ ອາທິດ ທີ ສາມ

ກວດ ລາຄາ ແລະ ສະ ຖາ ນະ ຂອງ ສິນ ຄ້າ ທຸກ ລາຍ ການ. ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ຂາຍ ໝົດ ດົນ ແລ້ວ ແຕ່ ຍັງ ຂຶ້ນ ລາຄາ ເກົ່າ ຄື ບ່ອນ ເກີດ ຄຳ ຮ້ອງ ຮຽນ. ຖ້າ ຂອງ ໝົດ ຈິງ ໃຫ້ ຂຽນ ວ່າ ໝົດ ພ້ອມ ວັນ ທີ່ ຄາດ ວ່າ ຈະ ມີ ຄືນ ແທນ ການ ລຶບ ໜ້າ ຖິ້ມ, ເພາະ ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ລຶບ ຄື ອັນດັບ ທີ່ ຖືກ ລຶບ ນຳ.

ວຽກ ອາທິດ ທີ ສີ່

ກວດ ເລື່ອງ ຄວາມ ປອດ ໄພ ແລະ ຄ່າ ບຳ ລຸງ: ໂດເມນ ຍັງ ເຫຼືອ ອາຍຸ ຈັກ ເດືອນ, ໂຮສຕິ້ງ ຕໍ່ ອາຍຸ ວັນ ໃດ, ໄຟລ໌ ສຳຮອງ ຫຼ້າ ສຸດ ຢູ່ ວັນ ໃດ. ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເສຍ ເວັບ ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຖືກ ເຈາະ — ແມ່ນ ຍ້ອນ ລືມ ຕໍ່ ອາຍຸ ໂດເມນ ໃນ ເດືອນ ທີ່ ຫຍຸ້ງ ຫຼາຍ.

ວັດ ຜົນ ດ້ວຍ ຫຍັງ ໃນ ຫົກ ເດືອນ ທຳ ອິດ

ຮ້ານ ນ້ອຍ ມັກ ວັດ ຜົນ ຜິດ ບ່ອນ ໃນ ໄລຍະ ຕົ້ນ. ຈຳ ນວນ ຄົນ ເຂົ້າ ເວັບ ຕໍ່ ເດືອນ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ຫຼາຍ ຕອນ ຕົວ ເລກ ຍັງ ນ້ອຍ ຢູ່, ແລະ ອັນດັບ ໃນ Google ກໍ ຂຶ້ນ ລົງ ທຸກ ອາທິດ ຈົນ ເບິ່ງ ແລ້ວ ຫົວ ໜວກ. ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຄວນ ວັດ ແທນ ຄື: ຈຳ ນວນ ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ເກັບ ເຂົ້າ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google, ຈຳ ນວນ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຕ່າງ ກັນ ທີ່ ພາ ຄົນ ມາ ຮອດ ເວັບ, ແລະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ບອກ ວ່າ ເຫັນ ຮ້ານ ຈາກ ໜ້າ ເວັບ ຕອນ ທັກ ເຂົ້າ ມາ.

ຂໍ້ ສຸດ ທ້າຍ ວັດ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ ເລີຍ: ໃຫ້ ພະນັກງານ ຖາມ ຄົນ ທີ່ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ໃໝ່ ວ່າ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຈາກ ໃສ, ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ຕອບ ໃສ່ ຕາຕະລາງ ດຽວ ກັນ ກັບ ອໍເດີ. ຫຼັງ ສາມ ເດືອນ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຈະ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ເງິນ ທີ່ ລົງ ໄປ ກັບ ເວັບໄຊ ກັບ ຄືນ ມາ ໃນ ຮູບ ແບບ ໃດ, ຊຶ່ງ ຊັດ ເຈນ ກວ່າ ກຣາຟ ໃດ ໆ.

ຢ່າ ຄາດ ຫວັງ ໃຫ້ ເຫັນ ຜົນ ໃນ ເດືອນ ທຳ ອິດ. ຊ່ວງ ເວລາ ທີ່ ສົມ ເຫດ ສົມ ຜົນ ສຳລັບ ເວັບ ໃໝ່ ຢູ່ ຕະຫຼາດ ທີ່ ຍັງ ມີ ຄູ່ ແຂ່ງ ໜ້ອຍ ຄື ສາມ ຫາ ຫົກ ເດືອນ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ເຫັນ ຄົນ ມາ ຈາກ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຢ່າງ ຕໍ່ ເນື່ອງ. ຂ່າວ ດີ ສຳລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຄື ຍັງ ມີ ຄົນ ຂຽນ ເນື້ອ ໃນ ພາສາ ລາວ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ, ດັ່ງ ນັ້ນ ໜ້າ ທີ່ ຂຽນ ຢ່າງ ຕັ້ງ ໃຈ ພຽງ ຫົກ ໜ້າ ກໍ ອາດ ພຽງ ພໍ ໃຫ້ ຂຶ້ນ ໄດ້ ໃນ ຫຼາຍ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແລ້ວ.

ຖ້າ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ ຈົນ ວຽກ ຊຸດ ນີ້ ເລີ່ມ ກິນ ເວລາ ຄົນ ຂາຍ ຂອງ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ, ນັ້ນ ຄື ຈັງ ຫວະ ທີ່ ຄວນ ຄິດ ເລື່ອງ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ. ບົດ ພາສາ ອັງກິດ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ເລື່ອງ Site architecture: the SEO lever ລົງ ເລິກ ເລື່ອງ ການ ວາງ ໂຄງ ໜ້າ ໃນ ຕອນ ທີ່ ຈຳ ນວນ ໜ້າ ເລີ່ມ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ — ຂໍ ບອກ ໄວ້ ກ່ອນ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາສາ ອັງກິດ ທັງ ບົດ.

8. ເລີ່ມ ອາທິດ ນີ້ — ຫ້າ ວຽກ ທີ່ ເຮັດ ໄດ້ ເລີຍ

ຖ້າ ອ່ານ ມາ ຮອດ ນີ້ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ຮອດ ຈັງ ຫວະ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ ແລ້ວ, ຢ່າ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ການ ຫາ ຄົນ ອອກ ແບບ. ເລີ່ມ ດ້ວຍ ຫ້າ ວຽກ ນີ້ ພາຍ ໃນ ອາທິດ ນີ້ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ.

1. ສ້າງ ອີເມວ ຂອງ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ບັນຊີ. ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຂັ້ນ ຕອນ ດ້ວຍ ເບີ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ. ບັນຊີ ນີ້ ຈະ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ກະ ແຈ ທັງ ສີ່ ດອກ.
2. ຈົດ ຊື່ ໂດເມນ ໄວ້ ກ່ອນ. ຊື່ ດີ ຫາຍ ໄວ. ຄ່າ ຈົດ ຖືກ ກວ່າ ຄ່າ ໄປ ຊື້ ຄືນ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ.
3. ຂຽນ ເນື້ອ ໃນ ຫົກ ໜ້າ ໃສ່ ໄຟລ໌ ດຽວ. ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ ຈ້າງ ໃຜ. ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ຈັດ ໜ້າ ໄດ້ ແຕ່ ຂຽນ ແທນ ເຈົ້າ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ຮ້ານ ຂາຍ ຫຍັງ.
4. ເລືອກ ຮູບ ສິນ ຄ້າ ຢ່າງ ລະ ສາມ ໃບ ແລ້ວ ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟລ໌ ໃໝ່. ຕັ້ງ ຊື່ ໃຫ້ ບອກ ວ່າ ໃນ ຮູບ ມີ ຫຍັງ, ບີບ ຂະ ໜາດ ໃຫ້ ນ້ອຍ ລົງ ກ່ອນ ສົ່ງ ໃຫ້ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ.
5. ຮ່າງ ໃບ ສັ່ງ ງານ ໜຶ່ງ ໜ້າ. ໃສ່ ສີ່ ກະ ແຈ, ຫົກ ໜ້າ, ຫົກ ວຽກ SEO ແລະ ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ນາທີ. ໃບ ໜຶ່ງ ໜ້າ ນີ້ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ແຍກ ເວັບໄຊ ທີ່ ໃຊ້ ງານ ໄດ້ ອອກ ຈາກ ເວັບໄຊ ທີ່ ນອນ ຢູ່ ຊື່ໆ.

ຫຼັງ ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ຈົບ, ການ ຄຸຍ ກັບ ຜູ້ ຮັບ ເໝົາ ຈະ ປ່ຽນ ໄປ ຄົນ ລະ ແບບ. ເຈົ້າ ຈະ ບໍ່ ໄດ້ ຖາມ ວ່າ "ເຮັດ ເວັບ ໃຫ້ ຂ້ອຍ ໄດ້ ບໍ ແລະ ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ" ອີກ ຕໍ່ ໄປ — ເຈົ້າ ຈະ ຍື່ນ ໃບ ໜຶ່ງ ໜ້າ ໃຫ້ ເຂົາ ແລ້ວ ຖາມ ວ່າ ເຮັດ ຕາມ ນີ້ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ເວລາ ເທົ່າ ໃດ ດ້ວຍ ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ. ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ທີ່ ປຽບ ທຽບ ກັນ ໄດ້, ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດ ບໍ່ ໄດ້.

ບົດ ອື່ນ ໃນ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ນີ້ ຈະ ລົງ ເລິກ ໃນ ແຕ່ ລະ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ — ການ ຕັ້ງ Search Console ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ, ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຄື ຫຍັງ, ວຽກ SEO ໃນ ໜ້າ ເວັບ ແລະ ວິທີ ຫາ ສາ ເຫດ ຕອນ ເວັບໄຊ ບໍ່ ຂຶ້ນ ໃນ Google. ຕິດ ຕາມ ໄດ້ ທີ່ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາສາ ລາວ ຂອງ ພວກ ເຮົາ.