ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ Google Maps ໃຫ້ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອາ ໄຫຼ່ ລົດ ຢູ່ ບ້ານ ໜຶ່ງ ໃນ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ເປີດ ມາ ໄດ້ ສີ່ ປີ, ມີ ປ້າຍ ໃຫຍ່ ຢູ່ ໜ້າ ຮ້ານ, ມີ ເພຈ ເຟສບຸກ ທີ່ ໂພສ ເກືອບ ທຸກ ມື້. ແຕ່ ເມື່ອ ຄົນ ຂັບ ລົດ ຜ່ານ ມາ ແລ້ວ ພິມ ຄຳ ວ່າ ຮ້ານ ອາ ໄຫຼ່ ລົດ ໃກ້ ຂ້ອຍ ໃສ່ ໂທ ລະ ສັບ, ຮ້ານ ນີ້ ບໍ່ ຂຶ້ນ ມາ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຈັກ ເທື່ອ. ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຮ້ານ ບໍ່ ດີ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ເງິນ ຊື້ ໂຄສະນາ — ແຕ່ ຍ້ອນ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ Google Maps ຕ້ອງ ມີ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຈະ ຖືກ ຫາ ພົບ, ແລະ ຮ້ານ ນີ້ ບໍ່ ເຄີຍ ໄດ້ ສ້າງ ມັນ ໄວ້ ເລີຍ.

ວິທີ ແກ້ ແບບ ເກົ່າ ຄື ຈ້າງ ຄົນ ເຮັດ ເວັບໄຊ ຫຼື ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເພີ່ມ ອີກ. ສອງ ທາງ ນີ້ ໃຊ້ ເງິນ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ, ແລ້ວ ກໍ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ບັນຫາ ຕົ້ນ ຕໍ: ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ຫ່າງ ຮ້ານ ສອງ ກິ ໂລ ແມັດ ແລະ ກຳລັງ ຢາກ ຊື້ ຂອງ ໃນ ນາ ທີ ນັ້ນ ຍັງ ຫາ ຮ້ານ ບໍ່ ພົບ ຢູ່ ດີ. ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ນັ້ນ ເປີດ ຢູ່ ໃນ ມື ບໍ່ ແມ່ນ ເວັບໄຊ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ໜ້າ ຟີດ ເຟສບຸກ — ມັນ ຄື ແຜນ ທີ່.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ພາ ເຮັດ ຈາກ ສູນ ຈົນ ຈົບ: ຕັ້ງ ແຕ່ ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ໂປຣ ໄຟລ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຈຶ່ງ ຄຸ້ມ ກວ່າ ເວັບໄຊ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ, ຫ້າ ຂັ້ນ ຕອນ ສ້າງ ຫຼື ທວງ ຄືນ ໂປຣ ໄຟລ ທີ່ Google ສ້າງ ໄວ້ ໃຫ້ ແລ້ວ, ວິທີ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ແທ້ ຢູ່ ລາວ ເມື່ອ ໂປສ ກາດ ທາງ ໄປ ສະ ນີ ມັກ ບໍ່ ມາ ຮອດ, ວິທີ ຕື່ມ ຊື່ ຮ້ານ ໝວດ ໝູ່ ເວລາ ເປີດ ປິດ ແລະ ເບີ ໂທ ໃຫ້ ຖືກ, ຊຸດ ຮູບ ສິບ ຮູບ ທີ່ ຄວນ ມີ, ວິທີ ຂໍ ແລະ ຕອບ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຂອງ ລູກ ຄ້າ, ການ ໂພສ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ທຸກ ອາທິດ ທີ່ ໃຊ້ ເວລາ ຫ້າ ນາ ທີ, ແລະ ສາມ ຕົວ ເລກ ທີ່ ໃຊ້ ວັດ ຜົນ. ທັງ ໝົດ ນີ້ ບໍ່ ເສຍ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ກັບ Google ຈັກ ກີບ.

1. ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ Google Maps ໄດ້ ຫຍັງ ທີ່ ເວັບໄຊ ໃຫ້ ບໍ່ ໄດ້

ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ມັກ ຖາມ ຄື: ຖ້າ ມີ ເພຈ ເຟສບຸກ ຢູ່ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ເຮັດ ອັນ ນີ້ ອີກ ບໍ. ຄຳ ຕອບ ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ຕ່າງ ຂອງ ຈັງ ຫວະ: ຄົນ ໃນ ເຟສບຸກ ກຳລັງ ເບິ່ງ ຂ່າວ ໝູ່, ສ່ວນ ຄົນ ໃນ ແຜນ ທີ່ ກຳລັງ ຫາ ບ່ອນ ໄປ ໃນ ຕອນ ນີ້. ສອງ ຄົນ ນີ້ ຢູ່ ຄົນ ລະ ໂລກ ກັນ ເລີຍ.

1.1 ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ລາຍ ເດືອນ

ການ ເຮັດ ເວັບໄຊ ໃຫ້ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ໝາຍ ເຖິງ ຄ່າ ຈ້າງ ຄົນ ເຮັດ, ຄ່າ ໂດ ເມນ, ຄ່າ ໂຮສ ຕິ້ງ ທຸກ ປີ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຕ້ອງ ຄອຍ ອັບ ເດດ ມັນ. ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈ່າຍ ຮອບ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ປະ ໄວ້ ບໍ່ ໄດ້ ແຕະ ຕ້ອງ ອີກ ເລີຍ ເປັນ ປີ. ໂປຣ ໄຟລ ໃນ Google Maps ບໍ່ ມີ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ສ່ວນ ນີ້: ສ້າງ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ Google ທຳ ມະ ດາ, ແກ້ ຈາກ ໂທ ລະ ສັບ ໄດ້ ທຸກ ເວລາ, ແລະ ບໍ່ ມີ ໃບ ບິນ ມາ ຮຽກ ເກັບ ໃນ ປີ ຕໍ່ ໄປ.

ຢ່າ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ວ່າ ບົດ ນີ້ ບອກ ໃຫ້ ເລີກ ຄິດ ເລື່ອງ ເວັບໄຊ. ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນ ລາຍ ຫຼາຍ ລາຍ ການ ຍັງ ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ ຢູ່ ດີ. ແຕ່ ລຳ ດັບ ຄວນ ເປັນ ແບບ ນີ້: ເຮັດ ໂປຣ ໄຟລ ໃນ ແຜນ ທີ່ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ເສຍ ເງິນ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ວັນ, ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເອົາ ເງິນ ໄປ ລົງ ເວັບໄຊ ຕອນ ທີ່ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຍັງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ້ ມູນ ຈາກ ໂປຣ ໄຟລ ຈະ ບອກ ເຈົ້າ ເອງ ວ່າ ເວັບໄຊ ຄວນ ມີ ໜ້າ ຫຍັງ ແດ່.

1.2 ມັນ ຂຶ້ນ ຢູ່ ໃນ ມື ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ໃກ້ ຮ້ານ

ເມື່ອ ຄົນ ພິມ ຄຳ ວ່າ ຮ້ານ ກາ ເຟ ຫຼື ອູ່ ສ້ອມ ແປງ ລົດ ໃສ່ Google ຈາກ ໂທ ລະ ສັບ, ສິ່ງ ທຳ ອິດ ທີ່ ຂຶ້ນ ມາ ເຕັມ ໜ້າ ຈໍ ບໍ່ ແມ່ນ ລາຍ ຊື່ ເວັບໄຊ ແຕ່ ຄື ກ້ອນ ແຜນ ທີ່ ພ້ອມ ຮ້ານ ສາມ ຮ້ານ. ສາມ ບ່ອນ ນັ້ນ ຄື ພື້ນ ທີ່ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ໃຫ້ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ດຽວ ກັນ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ເລື່ອນ ຜ່ານ ກ້ອນ ນີ້ ລົງ ໄປ ອີກ ຖ້າ ພໍ ໃຈ ກັບ ສາມ ຮ້ານ ທີ່ ເຫັນ ຢູ່ ແລ້ວ.

ຄວາມ ຕ່າງ ອີກ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ຄື ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ໃນ ສອງ ບ່ອນ ພ້ອມ ກັນ ດ້ວຍ ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ດຽວ: ໃນ ແອັບ Google Maps ຕອນ ຄົນ ຫາ ບ່ອນ ໄປ, ແລະ ຢູ່ ຂ້າງ ຂວາ ຂອງ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຕອນ ຄົນ ພິມ ຊື່ ຮ້ານ ໃສ່ Google ໂດຍ ກົງ. ແກ້ ບ່ອນ ດຽວ ປ່ຽນ ທັງ ສອງ ບ່ອນ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຂໍ້ ມູນ ຜິດ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ຈຶ່ງ ອັນ ຕະ ລາຍ ກວ່າ ຂໍ້ ມູນ ຜິດ ໃນ ເພຈ — ມັນ ຜິດ ພ້ອມ ກັນ ທຸກ ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ເບິ່ງ.

1.3 ປຸ່ມ ນຳ ທາງ ກັບ ປຸ່ມ ໂທ ຄື ສອງ ປຸ່ມ ທີ່ ຂາຍ ເຄື່ອງ ແທ້

ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ມີ ສອງ ປຸ່ມ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃນ ເວັບໄຊ ທຳ ມະ ດາ: ປຸ່ມ ນຳ ທາງ ທີ່ ກົດ ແລ້ວ ເປີດ ເສັ້ນ ທາງ ໃຫ້ ເລີຍ, ແລະ ປຸ່ມ ໂທ ທີ່ ກົດ ແລ້ວ ໂທ ອອກ ທັນ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈື່ ເບີ. ສອງ ປຸ່ມ ນີ້ ຕັດ ຂັ້ນ ຕອນ ອອກ ຫຼາຍ ຂັ້ນ. ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ລົດ ແລະ ຢາກ ໄປ ຊື້ ຂອງ ດຽວ ນີ້ ບໍ່ ຢາກ ຈົດ ທີ່ ຢູ່ ໃສ່ ເຈ້ຍ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ພິມ ໃສ່ ແອັບ ອື່ນ — ລາວ ຢາກ ກົດ ເທື່ອ ດຽວ ແລ້ວ ຂັບ ໄປ.

ນີ້ ຍັງ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ການ ວັດ ຜົນ ຂອງ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ບໍ່ ຄື ກັບ ເວັບໄຊ. ຄົນ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ໄປ ອ່ານ ຫຍັງ ຫຼາຍ ເລີຍ ກໍ ກາຍ ເປັນ ລູກ ຄ້າ ໄດ້: ເຫັນ ຊື່ ຮ້ານ, ເຫັນ ວ່າ ເປີດ ຢູ່, ເຫັນ ດາວ ສີ່ ດາວ ເຄິ່ງ, ກົດ ນຳ ທາງ, ຈົບ. ໜ້າ ທີ່ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຈຶ່ງ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ຂຽນ ໃຫ້ ຍາວ ແຕ່ ຄື ການ ເຮັດ ໃຫ້ ສາມ ຢ່າງ ນັ້ນ ຖືກ ຕ້ອງ ຄົບ ຖ້ວນ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ.

1.4 ຢູ່ ລາວ ເລື່ອງ ນີ້ ຫຼິ້ນ ແນວ ໃດ

ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່, ຮ້ານ ໃນ ໝວດ ດຽວ ກັນ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ຮ້ານ ແຂ່ງ ກັນ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ດຽວ ແລະ ທຸກ ຮ້ານ ມີ ຄົນ ດູ ແລ ໂປຣ ໄຟລ ໃຫ້. ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ, ສະຫວັນນະເຂດ ຫຼື ປາກເຊ ສະ ພາບ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ: ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໂປຣ ໄຟລ ເລີຍ, ຮ້ານ ທີ່ ມີ ກໍ ມັກ ເປັນ ໂປຣ ໄຟລ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ເພີ່ມ ໃສ່ ໃຫ້ ແລ້ວ ປະ ຖິ້ມ ໄວ້ — ບໍ່ ມີ ຮູບ, ບໍ່ ມີ ເວລາ ເປີດ ປິດ, ເບີ ໂທ ເກົ່າ. ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ຍອມ ນັ່ງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົບ ພຽງ ໜຶ່ງ ວັນ ກໍ ອອກ ໜ້າ ຮ້ານ ອື່ນ ໄດ້ ທັນ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ແຂ່ງ ດ້ວຍ ເງິນ.

ອີກ ຈຸດ ໜຶ່ງ ທີ່ ຕ່າງ ຄື ວິທີ ບອກ ບ່ອນ ຢູ່. ຄົນ ລາວ ບອກ ທາງ ກັນ ດ້ວຍ ຊື່ ບ້ານ, ຊື່ ເມືອງ ແລະ ຈຸດ ສັງ ເກດ ໃກ້ ຄຽງ ຫຼາຍ ກວ່າ ເລກ ເຮືອນ ກັບ ຊື່ ຖະ ໜົນ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈຶ່ງ ພິມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແບບ ຮ້ານ ກາ ເຟ ບ້ານ ໂພນ ທັນ ຫຼື ອູ່ ສ້ອມ ແປງ ລົດ ເມືອງ ໄກ ສອນ. ຖ້າ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ຊື່ ບ້ານ ກັບ ຊື່ ເມືອງ ໄວ້ ບ່ອນ ໃດ ເລີຍ, ຮ້ານ ກໍ ຈະ ບໍ່ ຖືກ ຈັບ ຄູ່ ກັບ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແບບ ນັ້ນ. ບົດ ນີ້ ຈະ ບອກ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 4 ວ່າ ຕ້ອງ ຂຽນ ໃສ່ ບ່ອນ ໃດ ແດ່ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຜິດ ກົດ.

ຢ່າງ ສຸດ ທ້າຍ ຄື ຄວາມ ຄາດ ຫວັງ. ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ໜ້ອຍ ກວ່າ ປະ ເທດ ອ້ອມ ຂ້າງ ຫຼາຍ ເທົ່າ, ສະ ນັ້ນ ຢ່າ ຄາດ ວ່າ ເຮັດ ໂປຣ ໄຟລ ແລ້ວ ຈະ ມີ ຄົນ ໂທ ມາ ເປັນ ຮ້ອຍ ໃນ ອາທິດ ທຳ ອິດ. ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ຄາດ ຫວັງ ຄື ຄົນ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ຫຼາຍ ແຕ່ ຕັ້ງ ໃຈ ມາ ຫາ ຮ້ານ ແທ້ ໆ, ແລະ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຈະ ຄ່ອຍ ເພີ່ມ ຂຶ້ນ ທຸກ ເດືອນ ຕາບ ໃດ ທີ່ ຍັງ ຮັກ ສາ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ສົດ ຢູ່.

2. ຖ້າ ຮ້ານ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ຈາກ ໃສ?

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ຄື ການ ຟ້າວ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໃໝ່ ທັນ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຫາ ກ່ອນ. ຜົນ ຄື ຮ້ານ ດຽວ ມີ ສອງ ໂປຣ ໄຟລ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່, ດາວ ແລະ ຄຳ ຕິ ຊົມ ແຍກ ກັນ ຢູ່ ສອງ ບ່ອນ, ແລະ Google ເອງ ກໍ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ເອົາ ອັນ ໃດ ຂຶ້ນ. ການ ລວມ ສອງ ໂປຣ ໄຟລ ຄືນ ພາຍ ຫຼັງ ໃຊ້ ເວລາ ດົນ ກວ່າ ການ ຫາ ໃຫ້ ດີ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

2.1 ຫ້າ ຂັ້ນ ຕອນ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໃໝ່

ຂັ້ນ ທີ ໜຶ່ງ — ໃຊ້ ບັນ ຊີ Google ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຕົນ ເອງ. ສ້າງ ອີ ເມວ ໃໝ່ ໜຶ່ງ ອັນ ໃນ ນາມ ຮ້ານ ແລ້ວ ໃຊ້ ອັນ ນັ້ນ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ. ເຫດ ຜົນ ງ່າຍ ໆ: ມື້ ໜຶ່ງ ຄົນ ທີ່ ດູ ແລ ອາດ ອອກ ຈາກ ຮ້ານ ໄປ, ຖ້າ ໂປຣ ໄຟລ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ອີ ເມວ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ລາວ ຮ້ານ ຈະ ເສຍ ສິດ ຄຸ້ມ ຄອງ ໄປ ນຳ. ຈົດ ຊື່ ອີ ເມວ ກັບ ລະ ຫັດ ໄວ້ ໃນ ບ່ອນ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ ເຂົ້າ ເຖິງ ໄດ້.

ຂັ້ນ ທີ ສອງ — ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ ຄື ປ້າຍ ໜ້າ ຮ້ານ. ພິມ ຊື່ ຕາມ ທີ່ ຂຽນ ຢູ່ ປ້າຍ ແທ້ ໆ. ຢ່າ ຕື່ມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ, ຢ່າ ຕື່ມ ຊື່ ເມືອງ, ຢ່າ ຕື່ມ ຄຳ ວ່າ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ຫຼື ດີ ທີ່ ສຸດ. ຫົວ ຂໍ້ 4.1 ຈະ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ເປັນ ກົດ ທີ່ ເຂັ້ມ ງວດ ທີ່ ສຸດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ.

ຂັ້ນ ທີ ສາມ — ເລືອກ ໝວດ ຫຼັກ. Google ຈະ ຖາມ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ ແມ່ນ ປະ ເພດ ໃດ. ພິມ ຄຳ ພາ ສາ ອັງກິດ ທີ່ ໃກ້ ຄຽງ ທີ່ ສຸດ ແລ້ວ ເລືອກ ຈາກ ລາຍ ການ ທີ່ ມັນ ແນະ ນຳ — ບໍ່ ສາ ມາດ ພິມ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄດ້. ຖ້າ ບໍ່ ແນ່ ໃຈ ໃຫ້ ຫາ ຮ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ແຜນ ທີ່ ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ລາວ ໃຊ້ ໝວດ ຫຍັງ.

ຂັ້ນ ທີ ສີ່ — ບອກ ວ່າ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ໃຫ້ ຄົນ ມາ ຫາ ໄດ້ ຫຼື ບໍ່. ຖ້າ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ໃຫ້ ໃສ່ ທີ່ ຢູ່ ແລ້ວ ລາກ ໝຸດ ໃນ ແຜນ ທີ່ ໄປ ວາງ ຢູ່ ປະ ຕູ ຮ້ານ ແທ້ ໆ. ຖ້າ ເປັນ ຮ້ານ ທີ່ ອອກ ໄປ ບໍ ລິ ການ ເຖິງ ບ້ານ ລູກ ຄ້າ ຄື ຊ່າງ ແອ ຫຼື ຮ້ານ ສົ່ງ ອາ ຫານ ໃຫ້ ເລືອກ ແບບ ເຂດ ບໍ ລິ ການ ແທນ.

ຂັ້ນ ທີ ຫ້າ — ໃສ່ ເບີ ໂທ ກັບ ລິ້ງ ເວັບໄຊ ແລ້ວ ຂໍ ຢືນ ຢັນ. ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ມີ ເວັບໄຊ ໃສ່ ລິ້ງ ເພຈ ເຟສບຸກ ຂອງ ຮ້ານ ໄດ້ ເລີຍ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ Google ຈະ ພາ ໄປ ຂັ້ນ ຕອນ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ຊຶ່ງ ເປັນ ຫົວ ຂໍ້ 3 ຂອງ ບົດ ນີ້.

2.2 ຖ້າ Google ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໄວ້ ໃຫ້ ແລ້ວ

ຫຼາຍ ຄົນ ແປກ ໃຈ ເມື່ອ ຫາ ຊື່ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ມັນ ມີ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ແລ້ວ ທັງ ທີ່ ບໍ່ ເຄີຍ ສ້າງ. ເລື່ອງ ນີ້ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ: Google ເກັບ ຂໍ້ ມູນ ບ່ອນ ຕ່າງ ໆ ຈາກ ຄົນ ໃຊ້ ແຜນ ທີ່ ດ້ວຍ ກັນ ເອງ ແລະ ຈາກ ແຫຼ່ງ ຂໍ້ ມູນ ອື່ນ. ໂປຣ ໄຟລ ແບບ ນີ້ ມັກ ມີ ພຽງ ຊື່ ກັບ ໝຸດ, ບາງ ເທື່ອ ມີ ຮູບ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖ່າຍ ໃສ່ ໄວ້, ແລະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຄຸ້ມ ຄອງ.

ວິທີ ທວງ ຄືນ: ເປີດ ໂປຣ ໄຟລ ນັ້ນ ໃນ Google Maps, ຊອກ ຫາ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຂຽນ ວ່າ ທ່ານ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ທຸ ລະ ກິດ ນີ້ ບໍ ຫຼື ຄຳ ວ່າ Claim this business, ແລ້ວ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ຕາມ ຂັ້ນ ຕອນ. ລະ ບົບ ຈະ ຂໍ ໃຫ້ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ຄື ກັນ ກັບ ການ ສ້າງ ໃໝ່. ຂໍ້ ດີ ຂອງ ທາງ ນີ້ ຄື ຄຳ ຕິ ຊົມ ແລະ ຮູບ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ເຄີຍ ໃສ່ ໄວ້ ຍັງ ຢູ່ ຄົບ — ຖ້າ ໄປ ສ້າງ ອັນ ໃໝ່ ແທນ, ຂອງ ເຫຼົ່າ ນັ້ນ ຈະ ຄ້າງ ຢູ່ ໂປຣ ໄຟລ ເກົ່າ ໝົດ.

2.3 ຖ້າ ມີ ຄົນ ອື່ນ ຖື ສິດ ຢູ່ ແລ້ວ

ບາງ ຄັ້ງ ຄົນ ທີ່ ເຄີຍ ຮັບ ຈ້າງ ເຮັດ ການ ຕະ ຫຼາດ ໃຫ້ ຮ້ານ, ຫຼື ພະ ນັກ ງານ ເກົ່າ, ໄດ້ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໄວ້ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ຂອງ ຕົນ ເອງ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ສົ່ງ ຕໍ່ ໃຫ້ ໃຜ. ໃນ ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ໜ້າ ຈໍ ຈະ ບອກ ວ່າ ໂປຣ ໄຟລ ນີ້ ມີ ຜູ້ ຄຸ້ມ ຄອງ ຢູ່ ແລ້ວ ພ້ອມ ສະ ແດງ ອີ ເມວ ແບບ ປິດ ບັງ ບາງ ສ່ວນ ໃຫ້ ເຫັນ, ເຊັ່ນ ຕົວ ອັກ ສອນ ທຳ ອິດ ກັບ ໂດ ເມນ.

ທາງ ອອກ ທີ ໜຶ່ງ ແລະ ໄວ ທີ່ ສຸດ ຄື ໂທ ຫາ ຄົນ ນັ້ນ ໂດຍ ກົງ ແລ້ວ ຂໍ ໃຫ້ ລາວ ເພີ່ມ ອີ ເມວ ຮ້ານ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ່ວມ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ໂອນ ສິດ ໃຫ້. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ກົດ ສົ່ງ ຄຳ ຂໍ ສິດ ເຂົ້າ ເຖິງ ຜ່ານ ລະ ບົບ. ຄຳ ຂໍ ນັ້ນ ຈະ ຖືກ ສົ່ງ ໄປ ຫາ ອີ ເມວ ຂອງ ຜູ້ ຖື ສິດ ແລະ ລາວ ມີ ເວລາ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ໃນ ການ ຕອບ. ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ພາຍ ໃນ ກຳ ນົດ, ລະ ບົບ ຈະ ເປີດ ທາງ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ເພື່ອ ຮັບ ສິດ ແທນ. ຢ່າ ໄປ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ອັນ ໃໝ່ ໃນ ລະ ຫວ່າງ ລໍ ຖ້າ.

2.4 ຮ້ານ ດຽວ ແຕ່ ມີ ສອງ ໂປຣ ໄຟລ

ຖ້າ ຫາ ແລ້ວ ພົບ ຊື່ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ມາ ສອງ ອັນ ພ້ອມ ໝຸດ ຢູ່ ໃກ້ ກັນ, ນັ້ນ ຄື ໂປຣ ໄຟລ ຊ້ຳ. ຢ່າ ລຶບ ອັນ ໃດ ອັນ ໜຶ່ງ ຖິ້ມ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ຖ້າ ອັນ ນັ້ນ ມີ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຢູ່. ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື ທວງ ສິດ ທັງ ສອງ ອັນ ໃຫ້ ຢູ່ ໃນ ບັນ ຊີ ດຽວ ກັນ ກ່ອນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ແຈ້ງ ໃຫ້ Google ລວມ ໃຫ້, ໂດຍ ບອກ ວ່າ ອັນ ໃດ ຄື ອັນ ຫຼັກ. ຄຳ ຕິ ຊົມ ຈາກ ອັນ ທີ່ ຖືກ ລວມ ຈະ ຍ້າຍ ຕາມ ມາ ໄດ້ ໃນ ກໍ ລະ ນີ ສ່ວນ ຫຼາຍ.

ຖ້າ ຮ້ານ ມີ ຫຼາຍ ສາ ຂາ ແທ້ ໆ ນັ້ນ ບໍ່ ນັບ ວ່າ ຊ້ຳ — ແຕ່ ລະ ສາ ຂາ ຕ້ອງ ມີ ໂປຣ ໄຟລ ຂອງ ຕົນ ເອງ, ມີ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ຕົນ ເອງ ແລະ ຄວນ ມີ ເບີ ໂທ ຂອງ ສາ ຂາ ນັ້ນ. ຈຸດ ທີ່ ຕ້ອງ ລະ ວັງ ຄື ຢ່າ ໃສ່ ຊື່ ສາ ຂາ ຕໍ່ ທ້າຍ ຊື່ ຮ້ານ ຖ້າ ປ້າຍ ໜ້າ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ແບບ ນັ້ນ, ແລະ ຢ່າ ໃຊ້ ເບີ ໂທ ອັນ ດຽວ ກັນ ໃຫ້ ທຸກ ສາ ຂາ ຖ້າ ຫຼີກ ໄດ້.

3. ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ: ວິທີ ໃດ ໃຊ້ ໄດ້ ແທ້ ຢູ່ ລາວ

ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ລາວ ຕິດ ຄ້າງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ເຫດ ຜົນ ໜຶ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເລີກ ກາງ ຄັນ. Google ຕ້ອງ ການ ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ມີ ຢູ່ ແທ້ ແລະ ຄົນ ທີ່ ຂໍ ສິດ ຄື ຄົນ ຂອງ ຮ້ານ ແທ້ — ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ໃຜ ກໍ ໄປ ຍຶດ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ຄົນ ອື່ນ ໄດ້. ກ່ອນ ຢືນ ຢັນ ຜ່ານ, ໂປຣ ໄຟລ ຈະ ຍັງ ຂຶ້ນ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ໄດ້ ແຕ່ ເຈົ້າ ຈະ ແກ້ ຂໍ້ ມູນ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼາຍ ຢ່າງ ແລະ ຈະ ບໍ່ ເຫັນ ຕົວ ເລກ ວັດ ຜົນ ເລີຍ.

3.1 ຢືນ ຢັນ ດ້ວຍ ວິ ດີ ໂອ — ທາງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ແທ້ ທີ່ ສຸດ

ວິທີ ນີ້ ຄື ການ ຖ່າຍ ຄລິບ ດຽວ ຕໍ່ ເນື່ອງ ໂດຍ ບໍ່ ຕັດ ຕໍ່, ຍາວ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ຫາ ສອງ ນາ ທີ, ສົ່ງ ຜ່ານ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ Google ເອງ. ຈຸດ ສຳ ຄັນ ຄື ຄລິບ ຕ້ອງ ພິ ສູດ ໄດ້ ສາມ ຢ່າງ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ໃນ ຄລິບ ດຽວ: ບ່ອນ ຢູ່ ຈິງ, ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ຮ້ານ ດຳ ເນີນ ການ ຢູ່, ແລະ ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ຄົນ ຖ່າຍ ມີ ສິດ ຄຸ້ມ ຄອງ ຮ້ານ ນັ້ນ.

ສ່ວນ ທີ ໜຶ່ງ ຂອງ ຄລິບ — ບ່ອນ ຢູ່. ເລີ່ມ ຖ່າຍ ຈາກ ນອກ ຮ້ານ ໃຫ້ ເຫັນ ປ້າຍ ຮ້ານ ຊັດ ເຈນ, ແລ້ວ ຫັນ ກ້ອງ ໄປ ອ້ອມ ຂ້າງ ໃຫ້ ເຫັນ ຖະ ໜົນ ຫຼື ອາ ຄານ ໃກ້ ຄຽງ, ຖ້າ ມີ ປ້າຍ ຊື່ ຖະ ໜົນ ຫຼື ປ້າຍ ຮ້ານ ຂ້າງ ຄຽງ ໃຫ້ ຖ່າຍ ຕິດ ໄປ ນຳ. ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ບອກ ວ່າ ໝຸດ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ກັນ ກັບ ຮ້ານ ແທ້.

ສ່ວນ ທີ ສອງ — ພາຍ ໃນ ຮ້ານ. ຍ່າງ ເຂົ້າ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຢຸດ ຖ່າຍ, ໃຫ້ ເຫັນ ເຄື່ອງ ຢູ່ ຊັ້ນ ວາງ, ໂຕະ ເກົ້າ ອີ້, ເຄື່ອງ ມື, ຫຼື ຫ້ອງ ເຮັດ ວຽກ. ຖ້າ ເປັນ ອູ່ ສ້ອມ ແປງ ໃຫ້ ເຫັນ ເຄື່ອງ ມື ກັບ ລົດ ທີ່ ກຳລັງ ສ້ອມ ຢູ່; ຖ້າ ເປັນ ຮ້ານ ອາ ຫານ ໃຫ້ ເຫັນ ຄົວ ກັບ ບ່ອນ ນັ່ງ. ຫຼີກ ລ້ຽງ ການ ຖ່າຍ ໜ້າ ລູກ ຄ້າ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ.

ສ່ວນ ທີ ສາມ — ຫຼັກ ຖານ ສິດ ຄຸ້ມ ຄອງ. ຖ່າຍ ໃຫ້ ເຫັນ ສິ່ງ ທີ່ ມີ ແຕ່ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ຈຶ່ງ ເຂົ້າ ເຖິງ ໄດ້: ໄຂ ລິ້ນ ຊັກ ໂຕະ ເງິນ, ເປີດ ຫ້ອງ ເກັບ ເຄື່ອງ, ເປີດ ໜ້າ ຈໍ ລະ ບົບ ຂາຍ ຂອງ ຮ້ານ, ຫຼື ຖື ໃບ ອະ ນຸ ຍາດ ດຳ ເນີນ ທຸ ລະ ກິດ ຂຶ້ນ ມາ ໃຫ້ ອ່ານ ໄດ້. ຖ້າ ມີ ຊື່ ຮ້ານ ຢູ່ ໃນ ເອ ກະ ສານ ນັ້ນ ຍິ່ງ ດີ.

ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຄລິບ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ: ຕັດ ຕໍ່ ຫຼາຍ ຄລິບ ມາ ຕໍ່ ກັນ, ຖ່າຍ ພຽງ ພາຍ ໃນ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ປ້າຍ ໜ້າ ຮ້ານ, ຖ່າຍ ໃນ ຕອນ ກາງ ຄືນ ຈົນ ເບິ່ງ ບໍ່ ເຫັນ ຫຍັງ, ຫຼື ຖ່າຍ ໜ້າ ຈໍ ຄອມ ພິວ ເຕີ ທີ່ ເປີດ ໜ້າ ເວັບ ຂອງ ຮ້ານ ແທນ ຂອງ ຈິງ. ຖ່າຍ ໃນ ຕອນ ກາງ ເວັນ ແລະ ຍ່າງ ຊ້າ ໆ ຄື ວິທີ ທີ່ ຜ່ານ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ.

3.2 ໂປສ ກາດ ທາງ ໄປ ສະ ນີ — ວິທີ ທີ່ ມັກ ບໍ່ ມາ ຮອດ

ໃນ ບາງ ກໍ ລະ ນີ Google ຈະ ສະ ເໜີ ໃຫ້ ສົ່ງ ບັດ ໄປ ສະ ນີ ທີ່ ມີ ລະ ຫັດ ຢືນ ຢັນ ໄປ ຫາ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ຮ້ານ. ວິທີ ນີ້ ອອກ ແບບ ມາ ສຳລັບ ປະ ເທດ ທີ່ ລະ ບົບ ສົ່ງ ຈົດ ໝາຍ ຕາມ ເລກ ເຮືອນ ເຮັດ ວຽກ ໄດ້ ດີ. ຢູ່ ລາວ ບ່ອນ ຢູ່ ຫຼາຍ ແຫ່ງ ບໍ່ ມີ ເລກ ເຮືອນ ຕາມ ມາດ ຕະ ຖານ ແລະ ຄົນ ຮັບ ຈົດ ໝາຍ ຕາມ ຕູ້ ໄປ ສະ ນີ ຫຼາຍ ກວ່າ ຕາມ ບ້ານ, ສະ ນັ້ນ ບັດ ນີ້ ອາດ ໃຊ້ ເວລາ ດົນ ຫຼື ບໍ່ ມາ ຮອດ ເລີຍ.

ຖ້າ ຖືກ ບັງຄັບ ໃຫ້ ໃຊ້ ວິທີ ນີ້: ໃສ່ ທີ່ ຢູ່ ໃຫ້ ລະ ອຽດ ທີ່ ສຸດ ເທົ່າ ທີ່ ຈະ ເປັນ ໄປ ໄດ້ ພ້ອມ ຈຸດ ສັງ ເກດ, ຢ່າ ແກ້ ຂໍ້ ມູນ ໃດ ໆ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ໃນ ລະ ຫວ່າງ ລໍ ຖ້າ ບັດ ເພາະ ການ ແກ້ ອາດ ເຮັດ ໃຫ້ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່, ແລະ ບອກ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ໄວ້ ວ່າ ຈະ ມີ ບັດ ມາ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ຖືກ ຖິ້ມ ຄື ໃບ ປິວ ໂຄສະນາ. ຖ້າ ຄອຍ ຈົນ ເກີນ ກຳ ນົດ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ໃຫ້ ກັບ ໄປ ຂໍ ວິທີ ອື່ນ ແທນ.

3.3 ໂທ ລະ ສັບ, ອີ ເມວ ແລະ ການ ຖ່າຍ ທອດ ສົດ

ບາງ ໝວດ ທຸ ລະ ກິດ ແລະ ບາງ ບັນ ຊີ ຈະ ໄດ້ ຮັບ ຕົວ ເລືອກ ຢືນ ຢັນ ດ້ວຍ ລະ ຫັດ ທີ່ ສົ່ງ ມາ ທາງ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼື ດ້ວຍ ສາຍ ໂທ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ເຂົ້າ ເບີ ຮ້ານ. ຖ້າ ໄດ້ ຕົວ ເລືອກ ນີ້ ໃຫ້ ເລືອກ ທັນ ທີ ເພາະ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ເງື່ອນ ໄຂ ຄື ເບີ ທີ່ ໃສ່ ໄວ້ ຕ້ອງ ຮັບ ສາຍ ໄດ້ ໃນ ຕອນ ນັ້ນ ແລະ ຕ້ອງ ເປັນ ເບີ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ເບີ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ.

ອີກ ວິທີ ໜຶ່ງ ຄື ການ ນັດ ວີ ດີ ໂອ ຄອນ ເຟີ ເຣັນ ກັບ ພະ ນັກ ງານ ຂອງ Google ຕາມ ເວລາ ທີ່ ຈອງ ໄວ້ — ຄື ກັນ ກັບ ຖ່າຍ ຄລິບ ແຕ່ ເປັນ ການ ຖ່າຍ ສົດ ໃຫ້ ອີກ ຝ່າຍ ເບິ່ງ ພ້ອມ ຖາມ ຄຳ ຖາມ. ກຽມ ຄື ກັນ ກັບ ຫົວ ຂໍ້ 3.1 ທຸກ ຢ່າງ, ບວກ ກັບ ການ ເລືອກ ເວລາ ທີ່ ຮ້ານ ບໍ່ ຫຍຸ້ງ ແລະ ອິນ ເຕີ ເນັດ ດີ. ຖ້າ ສັນ ຍານ ຂາດ ກາງ ຄັນ ຕ້ອງ ນັດ ໃໝ່.

3.4 ຖ້າ ຢືນ ຢັນ ບໍ່ ຜ່ານ

ການ ບໍ່ ຜ່ານ ຮອບ ທຳ ອິດ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ແປກ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ໝົດ ສິດ. ສາມ ສາ ເຫດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື: ຊື່ ຮ້ານ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ບໍ່ ຄື ກັບ ຊື່ ຢູ່ ປ້າຍ, ໝຸດ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຢູ່ ຄົນ ລະ ບ່ອນ ກັບ ຮ້ານ ໃນ ຄລິບ, ແລະ ຄລິບ ບໍ່ ໄດ້ ສະ ແດງ ຫຼັກ ຖານ ສິດ ຄຸ້ມ ຄອງ. ແກ້ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ໃຫ້ ຖືກ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ສົ່ງ ໃໝ່.

ຢ່າ ສົ່ງ ຄຳ ຂໍ ຢືນ ຢັນ ຊ້ຳ ໆ ຫຼາຍ ຄັ້ງ ໃນ ມື້ ດຽວ ແລະ ຢ່າ ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໃໝ່ ເພື່ອ ຫຼີກ ບັນຫາ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ເຮັດ ໃຫ້ ເລື່ອງ ຍາກ ຂຶ້ນ. ລໍ ຖ້າ ຕາມ ກຳ ນົດ ທີ່ ໜ້າ ຈໍ ບອກ, ແກ້ ສິ່ງ ທີ່ ຜິດ, ແລ້ວ ລອງ ອີກ ຄັ້ງ ດ້ວຍ ຫຼັກ ຖານ ທີ່ ຊັດ ກວ່າ ເກົ່າ.

4. ຕື່ມ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ຄົບ: ຊື່, ໝວດ, ທີ່ ຢູ່, ເວລາ, ເບີ ໂທ

ໂປຣ ໄຟລ ທີ່ ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ແຕ່ ຕື່ມ ຂໍ້ ມູນ ພຽງ ເຄິ່ງ ດຽວ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ເປີດ ປະ ຕູ ແຕ່ ບໍ່ ຕິດ ປ້າຍ ລາຄາ. ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ຄື ວຽກ ນັ່ງ ໂຕະ ໜຶ່ງ ຮອບ ທີ່ ໃຊ້ ເວລາ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ແລ້ວ ໄດ້ ຜົນ ຍາວ ເປັນ ປີ. ເຮັດ ຕາມ ລຳ ດັບ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ໄປ ເລີຍ.

4.1 ຊື່ ຮ້ານ: ຂຽນ ຄື ປ້າຍ, ຢ່າ ຍັດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ

ນີ້ ຄື ກົດ ທີ່ ຄົນ ລະ ເມີດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຖືກ ລົງ ໂທດ ໜັກ ທີ່ ສຸດ. ຫຼາຍ ຄົນ ຄິດ ວ່າ ຖ້າ ຕື່ມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ ແລ້ວ ຈະ ຂຶ້ນ ອັນ ດັບ ດີ ຂຶ້ນ — ເຊັ່ນ ຈາກ ຊື່ ຈິງ ວ່າ ຮ້ານ ອາ ໄຫຼ່ ສີ ດາ ກາຍ ເປັນ ຮ້ານ ອາ ໄຫຼ່ ສີ ດາ ອາ ໄຫຼ່ ລົດ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ວຽງຈັນ ສົ່ງ ດ່ວນ. ຜົນ ທີ່ ໄດ້ ຈິງ ຄື ໂປຣ ໄຟລ ຖືກ ລະ ງັບ ຫຼື ຖືກ ຫຼຸດ ອັນ ດັບ, ແລະ ຄູ່ ແຂ່ງ ຫຼື ຄົນ ໃຊ້ ແຜນ ທີ່ ຄົນ ໃດ ກໍ ລາຍ ງານ ໄດ້ ດ້ວຍ ການ ກົດ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ວິ ນາ ທີ.

ກົດ ງ່າຍ ໆ ຄື: ຖ້າ ຄຳ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ຢູ່ ປ້າຍ ໜ້າ ຮ້ານ, ຢ່າ ໃສ່ ໃນ ຊື່. ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ຢາກ ຕິດ ອັນ ດັບ ໃຫ້ ໄປ ໃສ່ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຮ້ານ, ໃນ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ ແລະ ບໍ ລິ ການ, ໃນ ໂພສ — ບ່ອນ ເຫຼົ່າ ນັ້ນ ໃສ່ ໄດ້ ຢ່າງ ຖືກ ຕ້ອງ. ຖ້າ ປ້າຍ ຮ້ານ ຂຽນ ທັງ ພາ ສາ ລາວ ແລະ ພາ ສາ ອັງກິດ, ໃສ່ ຊື່ ຫຼັກ ຕາມ ພາ ສາ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ໃຊ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ໃສ່ ອີກ ພາ ສາ ໜຶ່ງ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ.

4.2 ໝວດ ຫຼັກ ເລືອກ ອັນ ດຽວ ໃຫ້ ຖືກ

ໝວດ ຫຼັກ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ບອກ ລະ ບົບ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ ຄວນ ຂຶ້ນ ຕອນ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ. ມັນ ມີ ນ້ຳ ໜັກ ຫຼາຍ ກວ່າ ທຸກ ຊ່ອງ ອື່ນ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ. ເລືອກ ອັນ ທີ່ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຂາຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນ ທີ່ ກວ້າງ ທີ່ ສຸດ: ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ເຂົ້າ ໜົມ ເປັນ ຫຼັກ ຄວນ ເລືອກ ໝວດ ຮ້ານ ເຂົ້າ ໜົມ ບໍ່ ແມ່ນ ໝວດ ຮ້ານ ອາ ຫານ ທົ່ວ ໄປ.

ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຄ່ອຍ ຕື່ມ ໝວດ ຮອງ ໄດ້ ອີກ ຫຼາຍ ອັນ ສຳລັບ ບໍ ລິ ການ ອື່ນ ທີ່ ຮ້ານ ມີ. ແຕ່ ຢ່າ ຕື່ມ ໝວດ ຮອງ ຈົນ ເຕັມ ໄປ ໝົດ ດ້ວຍ ຄວາມ ຫວັງ ວ່າ ຈະ ຖືກ ຫາ ພົບ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ — ໝວດ ທີ່ ບໍ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ ອອກ ໄປ ທັນ ທີ ຊຶ່ງ ເປັນ ສັນ ຍານ ບໍ່ ດີ. ທຸກ ຫົກ ເດືອນ ໃຫ້ ກັບ ມາ ເບິ່ງ ອີກ ຄັ້ງ ວ່າ ໝວດ ຫຼັກ ຍັງ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຂາຍ ຢູ່ ຫຼື ບໍ່.

4.3 ທີ່ ຢູ່ ແລະ ໝຸດ ໃນ ແຜນ ທີ່

ຂຽນ ທີ່ ຢູ່ ຕາມ ວິທີ ທີ່ ຄົນ ລາວ ໃຊ້ ແທ້: ຊື່ ບ້ານ, ຊື່ ເມືອງ, ຊື່ ນະຄອນຫຼວງ ຫຼື ແຂວງ. ຖ້າ ມີ ຊື່ ຖະ ໜົນ ຫຼື ຫຼັກ ກິ ໂລ ໃຫ້ ໃສ່ ນຳ. ຄວາມ ສຳ ຄັນ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຮູບ ແບບ ສາ ກົນ ແຕ່ ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ຄົງ ເສັ້ນ ຄົງ ວາ — ຂຽນ ແບບ ດຽວ ກັນ ນີ້ ຢູ່ ທຸກ ບ່ອນ ທີ່ ຮ້ານ ປະ ກົດ: ໃນ ໂປຣ ໄຟລ, ໃນ ເພຈ ເຟສບຸກ, ໃນ ໃບ ບິນ, ໃນ ເວັບໄຊ ຖ້າ ມີ. ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຂຽນ ຄື ກັນ ທຸກ ບ່ອນ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ລະ ບົບ ໝັ້ນ ໃຈ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ມີ ຢູ່ ແທ້.

ຈາກ ນັ້ນ ໄປ ຢູ່ ໜ້າ ຮ້ານ ແທ້ ໆ ແລ້ວ ເປີດ ແຜນ ທີ່ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ເພື່ອ ລາກ ໝຸດ ໃຫ້ ຢູ່ ຈຸດ ທີ່ ຄົນ ຄວນ ຈອດ ລົດ ຫຼື ຢູ່ ປະ ຕູ ຮ້ານ. ໝຸດ ທີ່ ຄາດ ເຄື່ອນ ໄປ ຫ້າ ສິບ ແມັດ ອາດ ພາ ຄົນ ໄປ ຫຼັງ ຕຶກ ຫຼື ໄປ ຮ້ານ ຂ້າງ ຄຽງ. ຫຼັງ ຈາກ ວາງ ໝຸດ ແລ້ວ ໃຫ້ ທົດ ລອງ ກົດ ປຸ່ມ ນຳ ທາງ ຈາກ ບ່ອນ ໄກ ໆ ເບິ່ງ ວ່າ ເສັ້ນ ທາງ ພາ ໄປ ຮອດ ບໍ.

4.4 ເວລາ ເປີດ ປິດ ແລະ ວັນ ພັກ ພິ ເສດ

ເວລາ ເປີດ ປິດ ຄື ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຄົນ ເບິ່ງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຮອງ ຈາກ ບ່ອນ ຢູ່. ຄຳ ວ່າ ເປີດ ຢູ່ ຫຼື ປິດ ແລ້ວ ທີ່ ຂຶ້ນ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຄົນ ຈະ ຂັບ ລົດ ອອກ ຈາກ ບ້ານ ຫຼື ບໍ່. ໃສ່ ໃຫ້ ຄົບ ທັງ ເຈັດ ວັນ ແລະ ຖ້າ ຮ້ານ ພັກ ຕອນ ທ່ຽງ ໃຫ້ ໃສ່ ເປັນ ສອງ ຊ່ວງ ຢ່າ ໃສ່ ຮວດ ດຽວ.

ສ່ວນ ທີ່ ຄົນ ລືມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ວັນ ພັກ ພິ ເສດ. ຊ່ວງ ບຸນ ປີ ໃໝ່ ລາວ, ບຸນ ທາດ ຫຼວງ, ວັນ ພັກ ລັດ ຖະ ບານ ຫຼື ວັນ ທີ່ ຮ້ານ ປິດ ເອງ ໃຫ້ ຕັ້ງ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ໃນ ຊ່ອງ ເວລາ ພິ ເສດ. ຄົນ ທີ່ ຂັບ ລົດ ໄປ ຮອດ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ຮ້ານ ປິດ ທັງ ທີ່ ໜ້າ ຈໍ ບອກ ວ່າ ເປີດ ມັກ ຈະ ໄປ ຂຽນ ຄຳ ຕິ ຊົມ ໜຶ່ງ ດາວ ໃນ ວັນ ນັ້ນ ເລີຍ. ຕັ້ງ ໄວ້ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ຕໍ່ ປີ ໃຊ້ ເວລາ ສິບ ນາ ທີ.

4.5 ເບີ ໂທ ແລະ ລິ້ງ ເວັບໄຊ

ໃສ່ ເບີ ທີ່ ມີ ຄົນ ຮັບ ສາຍ ຈິງ ໃນ ເວລາ ເປີດ ຮ້ານ. ຖ້າ ຮ້ານ ຮັບ ຂໍ້ ຄວາມ ຜ່ານ WhatsApp ຫຼື ແອັບ ສົນ ທະ ນາ ອື່ນ ດ້ວຍ ເບີ ດຽວ ກັນ ໃຫ້ ບອກ ໄວ້ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຮ້ານ ເພື່ອ ໃຫ້ ຄົນ ຮູ້ ວ່າ ທັກ ໄປ ໄດ້. ຢ່າ ໃສ່ ເບີ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຖ້າ ບໍ່ ຢາກ ຮັບ ສາຍ ຕອນ ກາງ ຄືນ, ແລະ ຢ່າ ໃສ່ ເບີ ທີ່ ປ່ຽນ ບ່ອຍ.

ຊ່ອງ ເວັບໄຊ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເປັນ ເວັບໄຊ ແທ້ ໆ ກໍ ໄດ້. ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ມີ ເວັບໄຊ ໃສ່ ລິ້ງ ເພຈ ເຟສບຸກ ຂອງ ຮ້ານ ໄດ້ ເລີຍ ແລະ ນັ້ນ ດີ ກວ່າ ປະ ຊ່ອງ ນີ້ ຫວ່າງ ໄວ້, ເພາະ ຄົນ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ຢາກ ເບິ່ງ ຮູບ ເພີ່ມ ຫຼື ຢາກ ອ່ານ ລາຄາ ກ່ອນ ຕັດ ສິນ ໃຈ. ຖ້າ ມີ ທັງ ສອງ ຢ່າງ ໃຫ້ ໃສ່ ເວັບໄຊ ໃນ ຊ່ອງ ຫຼັກ ແລ້ວ ເອົາ ລິ້ງ ເພຈ ໄປ ໄວ້ ໃນ ໂພສ ຫຼື ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ.

4.6 ເຂດ ບໍ ລິ ການ ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ສົ່ງ ເຖິງ ບ້ານ

ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ໃຫ້ ຄົນ ມາ ຫາ ຄື ຊ່າງ ໄຟ, ຊ່າງ ແອ, ຮ້ານ ດອກ ໄມ້ ທີ່ ຮັບ ສົ່ງ, ຫຼື ຄົນ ຂາຍ ອອນ ລາຍ ທີ່ ເຮັດ ຢູ່ ເຮືອນ ຄວນ ຕັ້ງ ເປັນ ແບບ ເຂດ ບໍ ລິ ການ. ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ບໍ່ ສະ ແດງ ທີ່ ຢູ່ ໃຫ້ ຄົນ ທົ່ວ ໄປ ເຫັນ ແຕ່ ຍັງ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ເຂດ ນັ້ນ.

ເລືອກ ເຂດ ຕາມ ຄວາມ ຈິງ: ເມືອງ ຫຼື ບ້ານ ທີ່ ໄປ ສົ່ງ ໄດ້ ແທ້ ໆ. ການ ເລືອກ ໝົດ ທັງ ປະ ເທດ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແລະ ຍັງ ພາ ໃຫ້ ຄົນ ໄກ ໂທ ມາ ຖາມ ແລ້ວ ຕ້ອງ ປະ ຕິ ເສດ. ຮ້ານ ທີ່ ມີ ທັງ ໜ້າ ຮ້ານ ແລະ ບໍ ລິ ການ ສົ່ງ ໃຫ້ ໃສ່ ທີ່ ຢູ່ ຕາມ ປົກ ກະ ຕິ ແລ້ວ ຕື່ມ ເຂດ ບໍ ລິ ການ ເຂົ້າ ໄປ ນຳ.

4.7 ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຮ້ານ ແລະ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ

ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຮ້ານ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ໃສ່ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໄດ້ ຢ່າງ ຖືກ ກົດ. ຂຽນ ຄື ກຳລັງ ຕອບ ຄົນ ທີ່ ຖາມ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຂາຍ ຫຍັງ ແລະ ຢູ່ ໃສ: ບອກ ສິນ ຄ້າ ຫຼັກ ສາມ ຫາ ຫ້າ ຢ່າງ, ບອກ ຊື່ ບ້ານ ກັບ ເມືອງ, ບອກ ຈຸດ ເດັ່ນ ທີ່ ຮ້ານ ອື່ນ ບໍ່ ມີ ເຊັ່ນ ສົ່ງ ພາຍ ໃນ ມື້ ຫຼື ຮັບ ປະ ກັນ ຫົກ ເດືອນ. ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ເຂົ້າ ໃຈ, ຢ່າ ຂຽນ ເປັນ ລາຍ ການ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຕິດ ກັນ ເປັນ ແຖວ.

ຖ້າ ໝວດ ຂອງ ຮ້ານ ເປີດ ໃຫ້ ໃສ່ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ບໍ ລິ ການ ໄດ້ ໃຫ້ ໃສ່ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຫ້າ ຫາ ສິບ ລາຍ ການ ພ້ອມ ລາຄາ ຖ້າ ບອກ ໄດ້. ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຂ້າມ ໄປ ແລ້ວ ເສຍ ໂອ ກາດ ຟຣີ — ລູກ ຄ້າ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຈາກ ລາຄາ ກ່ອນ ໂທ, ແລະ ຮ້ານ ທີ່ ບອກ ລາຄາ ໄວ້ ຈະ ໄດ້ ສາຍ ຈາກ ຄົນ ທີ່ ພ້ອມ ຊື້ ຫຼາຍ ກວ່າ.

5. ຮູບ: ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສິບ ຮູບ ແລະ ຖ່າຍ ຫຍັງ ແດ່

ຫຼັງ ຈາກ ຂໍ້ ມູນ ຄົບ ແລ້ວ, ສິ່ງ ຕໍ່ ໄປ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ເລືອກ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ແທນ ອີກ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຄື ຮູບ. ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ໄປ ຮ້ານ ເຈົ້າ ຈະ ໃຊ້ ຮູບ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ບໍ, ໃຫຍ່ ພໍ ບໍ, ມີ ເຄື່ອງ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ບໍ, ແລະ ຈະ ຫາ ພົບ ງ່າຍ ບໍ. ໂປຣ ໄຟລ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຮູບ ເລີຍ ເບິ່ງ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ປິດ ໄປ ແລ້ວ.

5.1 ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ

ຖ້າ ມີ ເວລາ ຖ່າຍ ພຽງ ຮູບ ດຽວ ໃຫ້ ຖ່າຍ ໜ້າ ຮ້ານ ຈາກ ຝັ່ງ ຖະ ໜົນ ໃນ ຕອນ ກາງ ເວັນ ໃຫ້ ເຫັນ ປ້າຍ ຮ້ານ ຄົບ ຄຳ. ເຫດ ຜົນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ງາມ ແຕ່ ຄື ຄວາມ ສະ ດວກ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ກຳລັງ ຂັບ ລົດ ມາ ຫາ: ລາວ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ຮອດ ແລ້ວ ຕອນ ເຫັນ ພາບ ດຽວ ກັນ ກັບ ໃນ ຈໍ. ຢູ່ ບ້ານ ເມືອງ ທີ່ ບໍ່ ມີ ເລກ ເຮືອນ ຊັດ ເຈນ, ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຄື ປ້າຍ ບອກ ທາງ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ທີ່ ຮ້ານ ມີ.

ຖ່າຍ ສາມ ຮູບ ໃນ ຈຸດ ນີ້ ຈະ ດີ ກວ່າ: ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຊື່ ໆ, ຮູບ ຈາກ ໄກ ໃຫ້ ເຫັນ ຮ້ານ ພ້ອມ ບ່ອນ ຈອດ ລົດ, ແລະ ຮູບ ທາງ ເຂົ້າ ຫຼື ປະ ຕູ. ຄົນ ທີ່ ມາ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ໃຊ້ ສາມ ຮູບ ນີ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮູບ ອື່ນ ທັງ ໝົດ ລວມ ກັນ.

5.2 ລາຍ ການ ສິບ ຮູບ ທີ່ ຄວນ ມີ

ຊຸດ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮ້ານ ເກືອບ ທຸກ ປະ ເພດ. ຖ່າຍ ໃນ ຮອບ ດຽວ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ເຄິ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ.

ໜຶ່ງ, ໜ້າ ຮ້ານ ຈາກ ຖະ ໜົນ. ສອງ, ປ້າຍ ຮ້ານ ໃກ້ ໆ ໃຫ້ ອ່ານ ຊື່ ອອກ. ສາມ, ບ່ອນ ຈອດ ລົດ ຫຼື ທາງ ເຂົ້າ. ສີ່, ພາຍ ໃນ ຮ້ານ ຮູບ ກວ້າງ. ຫ້າ, ຊັ້ນ ວາງ ເຄື່ອງ ຫຼື ບ່ອນ ນັ່ງ. ຫົກ ຫາ ແປດ, ສິນ ຄ້າ ຫຼື ບໍ ລິ ການ ຂາຍ ດີ ສາມ ຢ່າງ ຖ່າຍ ແຍກ ກັນ. ເກົ້າ, ທີມ ງານ ກຳລັງ ເຮັດ ວຽກ ໂດຍ ຂໍ ອະ ນຸ ຍາດ ຄົນ ໃນ ຮູບ ກ່ອນ. ສິບ, ໂລ ໂກ້ ຮ້ານ ຫຼື ນາມ ບັດ ສຳລັບ ໃສ່ ເປັນ ຮູບ ໂປຣ ໄຟລ.

ຮ້ານ ອາ ຫານ ຄວນ ຕື່ມ ຮູບ ເມ ນູ ທີ່ ອ່ານ ອອກ ຊັດ ແລະ ຮູບ ອາ ຫານ ຈານ ເດັ່ນ ອີກ ຫ້າ ຫາ ສິບ ຮູບ. ອູ່ ສ້ອມ ແປງ ຄວນ ຕື່ມ ຮູບ ເຄື່ອງ ມື ແລະ ຮູບ ວຽກ ກ່ອນ ກັບ ຫຼັງ ສ້ອມ. ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ຄວນ ຕື່ມ ຮູບ ຊັ້ນ ວາງ ທີ່ ເຄື່ອງ ເຕັມ ເພາະ ມັນ ບອກ ວ່າ ຮ້ານ ມີ ຂອງ ໃຫ້ ເລືອກ ແທ້.

5.3 ຖ່າຍ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ໃຫ້ ດີ

ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ້າງ ຊ່າງ ພາບ. ສີ່ ຂໍ້ ນີ້ ພໍ ແລ້ວ: ຖ່າຍ ຕອນ ກາງ ເວັນ ຫຼື ຕອນ ໄຟ ໃນ ຮ້ານ ເປີດ ໝົດ; ເຊັດ ເລນ ກ້ອງ ກ່ອນ ຖ່າຍ ເພາະ ຮອຍ ນິ້ວ ມື ເຮັດ ໃຫ້ ຮູບ ມົວ ໝົດ ທຸກ ຮູບ; ຖື ກ້ອງ ໃຫ້ ນິ້ງ ແລ້ວ ຖ່າຍ ຫຼາຍ ຮູບ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ເລືອກ; ຖ່າຍ ຕາມ ແນວ ນອນ ສຳລັບ ຮູບ ຮ້ານ ແລະ ຕາມ ແນວ ຕັ້ງ ສຳລັບ ສິນ ຄ້າ ຊິ້ນ ດຽວ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ເຮັດ: ຢ່າ ໃສ່ ຕົວ ໜັງ ສື ຫຼື ກອບ ສີ ສັນ ທັບ ໃສ່ ຮູບ ຄື ຮູບ ໂຄສະນາ ໃນ ເຟສບຸກ ເພາະ ຮູບ ແບບ ນັ້ນ ອາດ ຖືກ ຖອນ ອອກ; ຢ່າ ເອົາ ຮູບ ຈາກ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຫຼື ຮູບ ຂອງ ຜູ້ ຜະ ລິດ ມາ ໃສ່ ແທນ ຮູບ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ; ຢ່າ ໃສ່ ຮູບ ທີ່ ມີ ໜ້າ ລູກ ຄ້າ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຂໍ ອະ ນຸ ຍາດ.

5.4 ອັບ ເດດ ຮູບ ໃຫ້ ເປັນ ນິ ໄສ

ຮູບ ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ ທີ່ ເຮັດ ເທື່ອ ດຽວ ຈົບ. ຕັ້ງ ເປົ້າ ງ່າຍ ໆ ວ່າ ເດືອນ ລະ ສາມ ຫາ ຫ້າ ຮູບ ໃໝ່: ເຄື່ອງ ລຸ້ນ ໃໝ່ ທີ່ ເຂົ້າ ມາ, ອາ ຫານ ເມ ນູ ໃໝ່, ຮ້ານ ຫຼັງ ຈັດ ໃໝ່, ງານ ບຸນ ທີ່ ຮ້ານ ຈັດ. ໂປຣ ໄຟລ ທີ່ ມີ ຮູບ ໃໝ່ ເລື້ອຍ ບອກ ທັງ ຄົນ ແລະ ລະ ບົບ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຍັງ ເປີດ ຢູ່ ແລະ ຍັງ ມີ ຄົນ ດູ ແລ.

ອີກ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ທຸກ ເດືອນ ຄື ເປີດ ເບິ່ງ ຮູບ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ອັບ ໂຫຼດ ໃສ່ ໂປຣ ໄຟລ ເອງ. ຮູບ ພວກ ນັ້ນ ຄວບ ຄຸມ ບໍ່ ໄດ້ ແຕ່ ຖ້າ ພົບ ຮູບ ທີ່ ບໍ່ ແມ່ນ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ ຫຼື ຮູບ ທີ່ ຜິດ ກົດ ໃຫ້ ກົດ ລາຍ ງານ ໄດ້. ຮູບ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ ທີ່ ຄົມ ແລະ ໃໝ່ ກວ່າ ຈະ ຄ່ອຍ ດັນ ຮູບ ເກົ່າ ລົງ ໄປ ຢູ່ ແລ້ວ.

6. ຄຳ ຕິ ຊົມ ຂອງ ລູກ ຄ້າ: ຕອບ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຄະ ແນນ

ຄຳ ຕິ ຊົມ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຢ້ານ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ສ່ວນ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໄລຍະ ຍາວ. ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ໃຊ້ ຄຳ ຕິ ຊົມ ແທນ ຄຳ ບອກ ຕໍ່ ຂອງ ໝູ່. ແຕ່ ສິ່ງ ທີ່ ຫຼາຍ ຄົນ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຄື ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ໄດ້ ຫ້າ ດາວ ໝົດ ຈຶ່ງ ຈະ ດີ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຫຼາຍ ອັນ, ມີ ທັງ ດີ ທັງ ບໍ່ ດີ ປົນ ກັນ, ແລະ ເຈົ້າ ຂອງ ຕອບ ທຸກ ອັນ ຢ່າງ ສຸ ພາບ ເບິ່ງ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ກວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຫ້າ ດາວ ສາມ ອັນ ແລ້ວ ງຽບ ໄປ.

6.1 ວິທີ ຂໍ ຄຳ ຕິ ຊົມ ໃຫ້ ຖືກ ກົດ

ກົດ ຂໍ້ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ຈື່: ຫ້າມ ຊື້, ຫ້າມ ແລກ ດ້ວຍ ສ່ວນ ຫຼຸດ ຫຼື ຂອງ ແຖມ, ແລະ ຫ້າມ ຂໍ ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ໃຫ້ ຫ້າ ດາວ. ການ ຈ້າງ ຄົນ ຂຽນ ຄຳ ຕິ ຊົມ ປອມ ຫຼື ຊື້ ຄຳ ຕິ ຊົມ ເປັນ ຊຸດ ຄື ວິທີ ທີ່ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ການ ເຮັດ ໃຫ້ ໂປຣ ໄຟລ ຖືກ ລົງ ໂທດ ຫຼື ຖືກ ລຶບ ຄຳ ຕິ ຊົມ ອອກ ໝົດ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ມື້ ດຽວ.

ວິທີ ທີ່ ຖືກ ແລະ ໄດ້ ຜົນ ຄື ຂໍ ໃນ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ພໍ ໃຈ ພໍ ດີ: ຫຼັງ ຈາກ ສົ່ງ ເຄື່ອງ ຮອດ, ຫຼັງ ຈາກ ສ້ອມ ແປງ ແລ້ວ ໃຊ້ ໄດ້, ຫຼັງ ຈາກ ລູກ ຄ້າ ເວົ້າ ຄຳ ຂອບ ໃຈ. ຂໍ ດ້ວຍ ຄຳ ເວົ້າ ທຳ ມະ ດາ ວ່າ ຖ້າ ພໍ ໃຈ ຊ່ວຍ ຂຽນ ໃຫ້ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ ໃນ Google ໄດ້ ບໍ, ມັນ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຄົນ ອື່ນ ຫາ ຮ້ານ ພົບ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຍິນ ດີ ຊ່ວຍ ຖ້າ ຂໍ ໃນ ຈັງ ຫວະ ນັ້ນ.

ເຮັດ ໃຫ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ດ້ວຍ ການ ເອົາ ລິ້ງ ຂຽນ ຄຳ ຕິ ຊົມ ທີ່ ລະ ບົບ ສ້າງ ໃຫ້ ມາ ເຮັດ ເປັນ ຄິວ ອາ ໂຄດ ຕິດ ໄວ້ ຢູ່ ໂຕະ ເກັບ ເງິນ ຫຼື ໃສ່ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອບ ໃຈ ທີ່ ສົ່ງ ຫຼັງ ຂາຍ. ຄົນ ທີ່ ຕ້ອງ ຫາ ຮ້ານ ເອງ ໃນ ແອັບ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຂຽນ ໄດ້ ມັກ ຈະ ບໍ່ ຂຽນ. ຢ່າ ຕັ້ງ ຈໍ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ຂຽນ ຢູ່ ໃນ ຮ້ານ ດ້ວຍ ໄວ ໄຟ ອັນ ດຽວ ກັນ ຫຼາຍ ຄົນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ເພາະ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຊຸດ ນັ້ນ ອາດ ຖືກ ຈັດ ວ່າ ໜ້າ ສົງ ໄສ.

6.2 ຕອບ ທຸກ ອັນ ພາຍ ໃນ ສາມ ວັນ

ຕັ້ງ ນິ ໄສ ວ່າ ທຸກ ຄຳ ຕິ ຊົມ ໄດ້ ຮັບ ຄຳ ຕອບ ພາຍ ໃນ ສາມ ວັນ. ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ຕ້ອງ ຍາວ. ຄຳ ຕິ ຊົມ ດີ ຕອບ ສອງ ປະ ໂຫຍກ ພໍ: ຂອບ ໃຈ ພ້ອມ ເອີ້ນ ຊື່ ຖ້າ ຮູ້, ແລ້ວ ເວົ້າ ເຖິງ ສິ່ງ ທີ່ ລາວ ຊື້ ຫຼື ໃຊ້ ບໍ ລິ ການ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ ວ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ. ຄຳ ຕອບ ທີ່ ຄັດ ລອກ ວາງ ຄື ກັນ ໝົດ ທຸກ ອັນ ຄົນ ອ່ານ ອອກ ທັນ ທີ.

ເຫດ ຜົນ ທີ່ ການ ຕອບ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຄະ ແນນ ຢູ່ ທີ່ ຜູ້ ອ່ານ ຄົນ ຕໍ່ ໄປ. ຄົນ ທີ່ ກຳລັງ ເລືອກ ຮ້ານ ຈະ ອ່ານ ຄຳ ຕິ ຊົມ ບໍ່ ດີ ກ່ອນ ສະ ເໝີ. ສິ່ງ ທີ່ ລາວ ຢາກ ຮູ້ ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ເຄີຍ ຜິດ ພາດ ຫຼື ບໍ່ — ທຸກ ຮ້ານ ເຄີຍ — ແຕ່ ຄື ວ່າ ຕອນ ຜິດ ພາດ ແລ້ວ ຮ້ານ ນີ້ ເຮັດ ແນວ ໃດ. ຄຳ ຕອບ ຂອງ ເຈົ້າ ຄື ຄຳ ຕອບ ຂອງ ຄຳ ຖາມ ນັ້ນ.

6.3 ຄຳ ຕິ ຊົມ ບໍ່ ດີ ຕອບ ແນວ ໃດ

ໃຊ້ ໂຄງ ສີ່ ປະ ໂຫຍກ ນີ້ ໄດ້ ເກືອບ ທຸກ ກໍ ລະ ນີ. ໜຶ່ງ, ຂອບ ໃຈ ທີ່ ບອກ ໃຫ້ ຮູ້. ສອງ, ຂໍ ໂທດ ຕໍ່ ປະ ສົບ ການ ນັ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖຽງ ວ່າ ໃຜ ຜິດ. ສາມ, ບອກ ສິ່ງ ທີ່ ໄດ້ ແກ້ ໄຂ ແລ້ວ ຫຼື ກຳລັງ ຈະ ແກ້ ຢ່າງ ເປັນ ຮູບ ປະ ທຳ. ສີ່, ຊວນ ໃຫ້ ຕິດ ຕໍ່ ມາ ທາງ ເບີ ຮ້ານ ເພື່ອ ເບິ່ງ ແຍງ ຕໍ່.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຫ້າມ ເຮັດ: ຢ່າ ຖຽງ ຕໍ່ ໜ້າ ສາ ທາ ລະ ນະ ດ້ວຍ ຂໍ້ ຄວາມ ຍາວ ເປັນ ໜ້າ; ຢ່າ ເປີດ ເຜີຍ ຂໍ້ ມູນ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ເຊັ່ນ ເບີ ໂທ ຫຼື ຈຳ ນວນ ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ; ຢ່າ ຂໍ ໃຫ້ ລາວ ລຶບ ຄຳ ຕິ ຊົມ ໃນ ຄຳ ຕອບ ສາ ທາ ລະ ນະ. ຖ້າ ແກ້ ບັນຫາ ໃຫ້ ລາວ ໄດ້ ແທ້, ລູກ ຄ້າ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໜ້ອຍ ຈະ ກັບ ໄປ ແກ້ ຄະ ແນນ ເອງ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂໍ.

6.4 ຄຳ ຕິ ຊົມ ປອມ ຫຼື ຂອງ ຮ້ານ ອື່ນ

ບາງ ຄັ້ງ ຈະ ພົບ ຄຳ ຕິ ຊົມ ທີ່ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຮ້ານ ເຈົ້າ ເລີຍ — ເວົ້າ ເຖິງ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ, ຫຼື ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ ໂຄສະນາ ຂາຍ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ, ຫຼື ເປັນ ຄຳ ດ່າ ທີ່ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ການ ຊື້ ຂາຍ. ກໍ ລະ ນີ ແບບ ນີ້ ກົດ ລາຍ ງານ ໄດ້ ແລະ ຄວນ ລາຍ ງານ. ຈົດ ວັນ ທີ່ ລາຍ ງານ ໄວ້ ເພາະ ການ ພິ ຈາ ລະ ນາ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ວັນ.

ແຕ່ ຢ່າ ລາຍ ງານ ຄຳ ຕິ ຊົມ ພຽງ ຍ້ອນ ວ່າ ມັນ ບໍ່ ດີ. ຄຳ ຕິ ຊົມ ໜຶ່ງ ດາວ ທີ່ ມາ ຈາກ ລູກ ຄ້າ ຈິງ ຈະ ບໍ່ ຖືກ ລຶບ ແລະ ການ ພະ ຍາ ຍາມ ລຶບ ມັນ ກໍ ບໍ່ ຄຸ້ມ ເວລາ. ວິທີ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ກວ່າ ຄື ຕອບ ໃຫ້ ດີ ແລ້ວ ໄປ ຂໍ ຄຳ ຕິ ຊົມ ໃໝ່ ຈາກ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ພໍ ໃຈ ຢ່າງ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ — ຄຳ ຕິ ຊົມ ໃໝ່ ຈະ ດັນ ອັນ ເກົ່າ ລົງ ໄປ ເອງ ແລະ ຄະ ແນນ ສະ ເລ່ຍ ຈະ ຄ່ອຍ ຂຶ້ນ.

7. ໂພສ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ທຸກ ອາທິດ: ສາມ ແບບ, ຫ້າ ນາ ທີ

ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ມີ ບ່ອນ ໃຫ້ ໂພສ ຄື ກັນ ກັບ ເພຈ ເຟສບຸກ ແຕ່ ຄົນ ໃຊ້ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ. ໂພສ ເຫຼົ່າ ນີ້ ຂຶ້ນ ຢູ່ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ຕອນ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ເບິ່ງ ແລະ ບາງ ອັນ ຍັງ ຂຶ້ນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ນຳ. ຈຸດ ຕ່າງ ສຳ ຄັນ ຄື ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ໂພສ ນີ້ ກຳລັງ ເບິ່ງ ຮ້ານ ຂອງ ເຈົ້າ ຢູ່ ແລ້ວ — ລາວ ໃກ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄົນ ທີ່ ເລື່ອນ ຜ່ານ ໃນ ຟີດ.

7.1 ສາມ ແບບ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ

ແບບ ທີ ໜຶ່ງ — ຂອງ ໃໝ່ ເຂົ້າ ຮ້ານ. ຮູບ ໜຶ່ງ ຮູບ, ສອງ ຫາ ສາມ ປະ ໂຫຍກ ບອກ ວ່າ ມີ ຫຍັງ ໃໝ່ ແລະ ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ, ຈົບ ດ້ວຍ ຄຳ ຊວນ ໃຫ້ ໂທ ຫຼື ແວ່ ມາ ເບິ່ງ. ນີ້ ຄື ແບບ ທີ່ ຂຽນ ໄວ ທີ່ ສຸດ ແລະ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮ້ານ ທຸກ ປະ ເພດ.

ແບບ ທີ ສອງ — ຂໍ້ ສະ ເໜີ ພິ ເສດ ທີ່ ມີ ວັນ ໝົດ ອາ ຍຸ. ໃສ່ ວັນ ເລີ່ມ ກັບ ວັນ ຈົບ ໃຫ້ ຊັດ. ຄວາມ ຈຳ ເປັນ ຂອງ ວັນ ໝົດ ອາ ຍຸ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ການ ຕະ ຫຼາດ ຢ່າງ ດຽວ — ໂພສ ທີ່ ໝົດ ອາ ຍຸ ແລ້ວ ຈະ ຫຼົບ ໄປ ເອງ, ສ່ວນ ໂພສ ທີ່ ບໍ່ ໃສ່ ວັນ ຈົບ ຈະ ຄ້າງ ຢູ່ ຈົນ ກາຍ ເປັນ ຂໍ້ ມູນ ເກົ່າ ທີ່ ຫຼອກ ລູກ ຄ້າ.

ແບບ ທີ ສາມ — ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຕ້ອງ ແຈ້ງ ດ່ວນ. ປິດ ຮ້ານ ຊ່ວງ ບຸນ, ຍ້າຍ ບ່ອນ, ປ່ຽນ ເບີ ໂທ, ປ່ຽນ ເວລາ ເປີດ ຊົ່ວ ຄາວ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈະ ເຫັນ ຂໍ້ ຄວາມ ນີ້ ກ່ອນ ຍ່າງ ອອກ ຈາກ ບ້ານ ແລະ ນັ້ນ ຊ່ວຍ ຮັກ ສາ ຄະ ແນນ ດາວ ຂອງ ຮ້ານ ໄວ້ ໄດ້ ຫຼາຍ.

7.2 ຕາຕະລາງ ສີ່ ອາທິດ ທີ່ ເຮັດ ຕາມ ໄດ້ ເລີຍ

ອາທິດ ທີ ໜຶ່ງ: ໂພສ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ບໍ ລິ ການ ຂາຍ ດີ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ ລາຄາ. ອາທິດ ທີ ສອງ: ໂພສ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ ຄຳ ຕອບ. ອາທິດ ທີ ສາມ: ໂພສ ຮູບ ວຽກ ຈິງ ຫຼື ຂອງ ໃໝ່ ເຂົ້າ ຮ້ານ. ອາທິດ ທີ ສີ່: ໂພສ ຂໍ້ ສະ ເໜີ ຫຼື ຂ່າວ ສານ ຂອງ ເດືອນ ໜ້າ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ວົນ ກັບ ມາ ເລີ່ມ ໃໝ່.

ຢ່າ ຕັ້ງ ເປົ້າ ວ່າ ຈະ ໂພສ ທຸກ ມື້. ຮ້ານ ນ້ອຍ ທີ່ ຕັ້ງ ເປົ້າ ສູງ ເກີນ ໄປ ມັກ ໂພສ ໄດ້ ສາມ ມື້ ແລ້ວ ເຊົາ ໄປ ຫົກ ເດືອນ. ອາທິດ ລະ ໜຶ່ງ ໂພສ ຢ່າງ ຕໍ່ ເນື່ອງ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ກວ່າ ໂພສ ຖີ່ ແລ້ວ ຫາຍ ໄປ.

7.3 ຄຳ ຖາມ ແລະ ຄຳ ຕອບ ໃນ ໂປຣ ໄຟລ

ໃນ ໂປຣ ໄຟລ ມີ ສ່ວນ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ໃຜ ກໍ ຖາມ ໄດ້ ແລະ ໃຜ ກໍ ຕອບ ໄດ້ — ລວມ ທັງ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ເປັນ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ຮ້ານ. ນີ້ ອັນ ຕະ ລາຍ ຖ້າ ປະ ຖິ້ມ ໄວ້ ເພາະ ຄຳ ຕອບ ຜິດ ຈາກ ຄົນ ນອກ ຈະ ຄ້າງ ຢູ່ ຕໍ່ ໜ້າ ລູກ ຄ້າ ໄປ ດົນ. ວິທີ ຄຸ້ມ ຄອງ ຄື ຕັ້ງ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຫ້າ ຫາ ສິບ ຂໍ້ ໄວ້ ເອງ ແລ້ວ ຕອບ ເອງ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ຮ້ານ.

ຫ້າ ຂໍ້ ທີ່ ຄວນ ມີ ຢູ່ ເກືອບ ທຸກ ຮ້ານ: ມີ ບ່ອນ ຈອດ ລົດ ບໍ, ຮັບ ໂອນ ເງິນ ຜ່ານ ທະ ນາ ຄານ ບໍ, ສົ່ງ ເຖິງ ບ້ານ ບໍ ແລະ ຄ່າ ສົ່ງ ເທົ່າ ໃດ, ຮັບ ປະ ກັນ ດົນ ປານ ໃດ, ແລະ ເປີດ ວັນ ອາ ທິດ ບໍ. ຫຼັງ ຈາກ ຕັ້ງ ໄວ້ ແລ້ວ ໃຫ້ ເປີດ ເບິ່ງ ເດືອນ ລະ ຄັ້ງ ວ່າ ມີ ຄຳ ຖາມ ໃໝ່ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ເຂົ້າ ມາ ບໍ.

8. ວັດ ຜົນ ດ້ວຍ ສາມ ຕົວ ເລກ

ຫຼັງ ຈາກ ເຮັດ ຄົບ ທຸກ ຢ່າງ ແລ້ວ ຄຳ ຖາມ ຕໍ່ ໄປ ຄື ຮູ້ ໄດ້ ແນວ ໃດ ວ່າ ໄດ້ ຜົນ. ຄວາມ ດີ ຂອງ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ ຄື ມັນ ນັບ ໃຫ້ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຕິດ ຕັ້ງ ຫຍັງ ເພີ່ມ. ເປີດ ໂປຣ ໄຟລ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ທີ່ ຄຸ້ມ ຄອງ ຢູ່ ແລ້ວ ຫາ ຄຳ ວ່າ ຜົນ ການ ດຳ ເນີນ ງານ ຫຼື Performance ຈະ ພົບ ຕົວ ເລກ ທັງ ໝົດ.

8.1 ສາມ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄວນ ຈົດ ທຸກ ເດືອນ

ໜຶ່ງ — ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຮ້ານ ຖືກ ສະ ແດງ. ບອກ ວ່າ ມີ ຄົນ ເຫັນ ຮ້ານ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຫຼື ໃນ ແຜນ ທີ່ ຈັກ ຄັ້ງ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ຂຶ້ນ ຢູ່ ກັບ ໝວດ, ຮູບ, ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ແລະ ຄວາມ ຄົບ ຖ້ວນ ຂອງ ຂໍ້ ມູນ.

ສອງ — ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ປຸ່ມ ນຳ ທາງ. ນີ້ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ໃກ້ ກັບ ຍອດ ຂາຍ ທີ່ ສຸດ ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ. ຄົນ ບໍ່ ກົດ ນຳ ທາງ ຫຼິ້ນ — ລາວ ກຳລັງ ຈະ ອອກ ຈາກ ບ້ານ.

ສາມ — ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ໂທ. ສຳລັບ ຮ້ານ ບໍ ລິ ການ ແລະ ອູ່ ສ້ອມ ແປງ, ຕົວ ນີ້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຕົວ ນຳ ທາງ. ຈົດ ໄວ້ ຄູ່ ກັບ ຈຳ ນວນ ສາຍ ທີ່ ຮ້ານ ຮັບ ໄດ້ ແທ້ ເພື່ອ ຮູ້ ວ່າ ມີ ສາຍ ຕົກ ຫຼົ່ນ ຈັກ ສາຍ.

ຈົດ ສາມ ຕົວ ນີ້ ໃສ່ ເຈ້ຍ ຫຼື ໃສ່ ຕາຕະລາງ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ຕໍ່ ເດືອນ ໃນ ວັນ ດຽວ ກັນ ຂອງ ທຸກ ເດືອນ. ພຽງ ສາມ ເດືອນ ກໍ ຈະ ເຫັນ ແນວ ໂນ້ມ ແລ້ວ ວ່າ ຂຶ້ນ ຫຼື ລົງ.

8.2 ອ່ານ ຕົວ ເລກ ແລ້ວ ຕັດ ສິນ ໃຈ ແນວ ໃດ

ຄົນ ເຫັນ ໜ້ອຍ ແລະ ກົດ ໜ້ອຍ. ບັນຫາ ຢູ່ ຂັ້ນ ຕົ້ນ ນ້ຳ: ໝວດ ອາດ ຜິດ, ຂໍ້ ມູນ ອາດ ບໍ່ ຄົບ, ຫຼື ໂປຣ ໄຟລ ຍັງ ໃໝ່ ເກີນ ໄປ. ກັບ ໄປ ເຮັດ ຫົວ ຂໍ້ 4 ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຊ່ອງ ແລະ ຕື່ມ ຮູບ ໃຫ້ ຮອດ ສິບ ຮູບ.

ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ. ຄົນ ຫາ ພົບ ແລ້ວ ແຕ່ ຕັດ ສິນ ໃຈ ບໍ່ ເລືອກ. ເບິ່ງ ສາມ ຢ່າງ: ຮູບ ເກົ່າ ຫຼື ມົວ ບໍ, ຄຳ ຕິ ຊົມ ໜ້ອຍ ຫຼື ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ບໍ, ແລະ ຂໍ້ ມູນ ເວລາ ເປີດ ປິດ ບອກ ວ່າ ປິດ ຢູ່ ຕອນ ຄົນ ຫາ ບໍ.

ຄົນ ກົດ ໂທ ຫຼາຍ ແຕ່ ຍອດ ຂາຍ ບໍ່ ຂຶ້ນ. ບັນຫາ ຍ້າຍ ໄປ ຢູ່ ໃນ ຮ້ານ ແລ້ວ ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່: ອາດ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຮັບ ສາຍ ໃນ ຊ່ວງ ຫຍຸ້ງ, ອາດ ຕອບ ຊ້າ, ຫຼື ລາຄາ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ທີ່ ບອກ ໄວ້. ນີ້ ຄື ຄຸນ ຄ່າ ອີກ ຢ່າງ ຂອງ ການ ວັດ ຜົນ — ມັນ ບອກ ວ່າ ບັນຫາ ຢູ່ ຂັ້ນ ໃດ.

ຕົວ ເລກ ຕົກ ຢ່າງ ກະ ທັນ ຫັນ. ກວດ ກ່ອນ ວ່າ ໂປຣ ໄຟລ ຍັງ ຢືນ ຢັນ ຢູ່ ບໍ, ມີ ຂໍ້ ມູນ ໃດ ຖືກ ແກ້ ໂດຍ ຄົນ ອື່ນ ບໍ, ແລະ ຮ້ານ ຖືກ ໝາຍ ວ່າ ປິດ ຖາ ວອນ ບໍ. ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ເກີດ ຂຶ້ນ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ແຈ້ງ ໃຫ້ ຮູ້, ແລະ ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຕ້ອງ ເປີດ ເບິ່ງ ໂປຣ ໄຟລ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ເດືອນ ລະ ຄັ້ງ.

9. ແຜນ ສາມ ສິບ ມື້ ແລະ ຂອບ ເຂດ ຂອງ ເຄື່ອງ ມື

9.1 ຕາຕະລາງ ສາມ ສິບ ມື້

ມື້ ທີ 1. ຫາ ຊື່ ຮ້ານ ໃນ Google Maps, ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ສ້າງ ໃໝ່ ຫຼື ທວງ ຄືນ, ສ້າງ ອີ ເມວ ຂອງ ຮ້ານ.

ມື້ ທີ 2 ຫາ 3. ຖ່າຍ ຄລິບ ຢືນ ຢັນ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 3.1 ແລ້ວ ສົ່ງ. ໃນ ລະ ຫວ່າງ ລໍ ຖ້າ ຢ່າ ແກ້ ຂໍ້ ມູນ ອື່ນ.

ມື້ ທີ 4 ຫາ 7. ຖ້າ ຜ່ານ ແລ້ວ ໃຫ້ ຕື່ມ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຊ່ອງ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 4: ຊື່, ໝວດ ຫຼັກ, ໝວດ ຮອງ, ທີ່ ຢູ່, ໝຸດ, ເວລາ ເປີດ ປິດ, ວັນ ພັກ ພິ ເສດ ຂອງ ປີ ນີ້, ເບີ ໂທ, ລິ້ງ, ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ, ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ.

ມື້ ທີ 8 ຫາ 10. ຖ່າຍ ແລະ ອັບ ໂຫຼດ ຮູບ ສິບ ຮູບ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 5.2.

ມື້ ທີ 11 ຫາ 14. ຕັ້ງ ຄຳ ຖາມ-ຄຳ ຕອບ ຫ້າ ຂໍ້, ໂພສ ອັນ ທຳ ອິດ, ເຮັດ ຄິວ ອາ ໂຄດ ຂໍ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຕິດ ໄວ້ ໜ້າ ໂຕະ ເກັບ ເງິນ.

ມື້ ທີ 15 ຫາ 30. ຂໍ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຈາກ ລູກ ຄ້າ ທຸກ ຄົນ ທີ່ ພໍ ໃຈ, ຕອບ ທຸກ ອັນ ພາຍ ໃນ ສາມ ວັນ, ໂພສ ອາທິດ ລະ ໜຶ່ງ, ແລ້ວ ໃນ ມື້ ທີ 30 ຈົດ ສາມ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຫົວ ຂໍ້ 8 ໄວ້ ເປັນ ຈຸດ ຕັ້ງ ຕົ້ນ.

9.2 ເຈັດ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ໜຶ່ງ, ຍັດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ. ສອງ, ສ້າງ ໂປຣ ໄຟລ ໃໝ່ ທັບ ອັນ ເກົ່າ ທີ່ ມີ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຢູ່ ແລ້ວ. ສາມ, ຜູກ ໂປຣ ໄຟລ ໄວ້ ກັບ ອີ ເມວ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ພະ ນັກ ງານ. ສີ່, ໃສ່ ເວລາ ເປີດ ປິດ ບໍ່ ຄົບ ຫຼື ລືມ ວັນ ບຸນ. ຫ້າ, ບໍ່ ມີ ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຈາກ ຖະ ໜົນ. ຫົກ, ຊື້ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຫຼື ຂໍ ພຽງ ຄົນ ທີ່ ຈະ ໃຫ້ ຫ້າ ດາວ. ເຈັດ, ເຮັດ ຄົບ ໃນ ອາທິດ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ບໍ່ ເປີດ ເບິ່ງ ອີກ ເລີຍ ຕະ ຫຼອດ ປີ.

ຫົກ ຂໍ້ ທຳ ອິດ ແກ້ ໄດ້ ໃນ ມື້ ດຽວ. ຂໍ້ ທີ ເຈັດ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ມີ ສັນ ຍານ ເຕືອນ — ໂປຣ ໄຟລ ບໍ່ ໄດ້ ພັງ ລົງ ໃນ ມື້ ດຽວ, ມັນ ພຽງ ແຕ່ ຄ່ອຍ ເກົ່າ ລົງ ຈົນ ຮ້ານ ອື່ນ ທີ່ ຍັງ ດູ ແລ ຢູ່ ຂຶ້ນ ໄປ ແທນ.

9.3 ບ່ອນ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ ໄດ້ ແລະ ບ່ອນ ທີ່ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້

ຄວນ ເວົ້າ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ ໄວ້ ບ່ອນ ນີ້: ວຽກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຫົວ ຂໍ້ 2 ຫາ ຫົວ ຂໍ້ 8 ຂອງ ບົດ ນີ້ ເຮັດ ຢູ່ ໃນ ລະ ບົບ ຂອງ Google ໂດຍ ກົງ ທັງ ໝົດ ແລະ ບໍ່ ມີ ຊອບ ແວ ພາຍ ນອກ ໃດ ມາ ເຮັດ ແທນ ໄດ້. Orova ບໍ່ ໄດ້ ຄຸ້ມ ຄອງ ໂປຣ ໄຟລ Google Business Profile ໃຫ້, ບໍ່ ໄດ້ ຕອບ ຄຳ ຕິ ຊົມ ແທນ, ບໍ່ ໄດ້ ຢືນ ຢັນ ຮ້ານ ໃຫ້, ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ວັດ ອັນ ດັບ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່. ຄົນ ຂອງ ຮ້ານ ຕ້ອງ ເປັນ ຄົນ ເຮັດ ເອງ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ.

ບ່ອນ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ ໄດ້ ຄື ອີກ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ຂອງ ວຽກ ຄື ເນື້ອ ຫາ ໃນ ເວັບໄຊ ຂອງ ຮ້ານ. ໂມ ດູນ Orova SEO ນຳ Google Search Console ມາ ຕໍ່ ໄດ້ ເພື່ອ ໃຫ້ ເຫັນ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຈິງ ທີ່ ພາ ຄົນ ມາ ຫາ ເວັບໄຊ, ຂຽນ ບົດ ຄວາມ ຕາມ ນ້ຳ ສຽງ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ເອງ, ຕໍ່ ຂຶ້ນ WordPress ເພື່ອ ລົງ ບົດ ໄດ້ ໂດຍ ກົງ, ຕິ ດຕັ້ງ ການ ປັບ ປຸງ ຫຼາຍ ໜ້າ ພ້ອມ ກັນ ດ້ວຍ ລາຍ ການ ຈາກ ໄຟລ Excel, ແລະ ກວດ ສຸ ຂະ ພາບ ເວັບໄຊ. ສ່ວນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄື ການ ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແບບ ເຄື່ອງ ມື ສະ ເພາະ ແລະ ຂໍ້ ມູນ ລິ້ງ ຈາກ ເວັບ ອື່ນ — ບອກ ໄວ້ ຊື່ ໆ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ຄາດ ຫວັງ ຜິດ.

ຖ້າ ເຮັດ ໂປຣ ໄຟລ ຄົບ ແລ້ວ ແລະ ຢາກ ໄດ້ ຄົນ ເພີ່ມ ໄວ ກວ່າ ນີ້, ຂັ້ນ ຕໍ່ ໄປ ທີ່ ເໝາະ ກັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ຄື ການ ຈ່າຍ ເງິນ ຊື້ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໂດຍ ກົງ — ອ່ານ ວິທີ ຕັ້ງ ຄ່າ ຈາກ ສູນ ໄດ້ ໃນ ບົດ ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ເສີມ ກັນ: ໂປຣ ໄຟລ ຮັບ ຄົນ ທີ່ ຫາ ໂດຍ ບໍ່ ເສຍ ເງິນ, ໂຄສະນາ Google Search ຊື້ ຄົນ ເພີ່ມ ໃນ ຄຳ ທີ່ ຮ້ານ ຍັງ ບໍ່ ຕິດ ອັນ ດັບ.

ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ອ່ານ ພາ ສາ ອັງກິດ ໄດ້ ແລະ ຢາກ ເບິ່ງ ລາຍ ການ ກວດ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ ຂອງ ໂປຣ ໄຟລ ຮ້ານ, ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຢູ່ ໃນ ບລອກ ນີ້ ຊື່ Google Business Profile Optimization: A Simple Checklist — ເປັນ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ, ບໍ່ ແມ່ນ ພາ ສາ ລາວ. ບົດ ພາ ສາ ລາວ ອື່ນ ຈະ ຄ່ອຍ ເພີ່ມ ຂຶ້ນ ຢູ່ ໜ້າ ຂ່າວ ສານ ພາ ສາ ລາວ ໃນ ເດືອນ ຕໍ່ ໄປ.

9.4 ສະ ຫຼຸບ

ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ Google Maps ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ເຕັກ ນິກ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ງົບ ປະ ມານ. ມັນ ຄື ວຽກ ນັ່ງ ເຮັດ ໜຶ່ງ ວັນ ບວກ ກັບ ນິ ໄສ ເດືອນ ລະ ສາມ ສິບ ນາ ທີ. ຮ້ານ ທີ່ ຍອມ ເຮັດ ວຽກ ນີ້ ຢູ່ ວຽງຈັນ, ສະຫວັນນະເຂດ ຫຼື ປາກເຊ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ຈຳ ນວນ ໜ້ອຍ, ຊຶ່ງ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ໂອ ກາດ ຍັງ ເປີດ ຢູ່ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ແຂ່ງ ດ້ວຍ ເງິນ.

ເລີ່ມ ຈາກ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໃນ ມື້ ນີ້ ເລີຍ: ຫາ ຊື່ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ໃນ ແຜນ ທີ່ ເບິ່ງ ວ່າ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ບໍ, ຖ່າຍ ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຈາກ ຖະ ໜົນ ໜຶ່ງ ຮູບ, ແລະ ຂຽນ ເວລາ ເປີດ ປິດ ຂອງ ເຈັດ ວັນ ໃສ່ ເຈ້ຍ ໄວ້ ໃຫ້ ພ້ອມ. ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຊາວ ນາ ທີ ແລະ ມັນ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຜັດ ວັນ ໄປ ເລື້ອຍ ໆ ຈົນ ບໍ່ ໄດ້ ເລີ່ມ ຈັກ ເທື່ອ.