ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ໃຫ້ ກັບ ມາ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ Google

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໃນ ເຮືອນ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ຈ້າງ ຄົນ ຂຽນ ບົດ ລົງ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ມາ ໄດ້ ປີ ກວ່າ. ປີ ທຳ ອິດ ໄປ ໄດ້ ດີ ພໍ ສົມ ຄວນ — ມີ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ແລ້ວ ເຂົ້າ ມາ ອ່ານ, ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ລາຄາ ຈາກ ບົດ ນັ້ນ ຈິງ. ພໍ ຮອດ ເດືອນ ທີ ສິບ ຫ້າ ຈຳ ນວນ ຄົນ ອ່ານ ຄ່ອຍ ໆ ຫຼຸດ ລົງ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ໃນ ເວັບ ເລີຍ. ບົດ ຍັງ ຢູ່ ບ່ອນ ເກົ່າ, ຄຳ ຍັງ ຄື ເກົ່າ, ຮູບ ຍັງ ຄື ເກົ່າ — ແຕ່ ຄົນ ອ່ານ ຫາຍ ໄປ. ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຈຶ່ງ ຄິດ ວ່າ ຄົງ ຕ້ອງ ຈ້າງ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ.

ນັ້ນ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ເງິນ ຫຼາຍ ກ້ອນ ຫາຍ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ. ວຽກ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ກ່ອນ ບໍ່ ແມ່ນ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ — ແຕ່ ຄື ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໃຫ້ ກັບ ມາ ຕິດ ອັນດັບ ອີກ ເທື່ອ ໜຶ່ງ. ບົດ ເກົ່າ ຂອງ ທ່ານ ມີ ຂອງ ດີ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບົດ ໃໝ່ ບໍ່ ມີ: ມັນ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google ມາ ດົນ ແລ້ວ, ມັນ ມີ ປະ ຫວັດ ວ່າ ເຄີຍ ມີ ຄົນ ອ່ານ ຈິງ, ແລະ ມັນ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ບອກ ໃຫ້ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ຈຶ່ງ ພົບ ມັນ. ບົດ ໃໝ່ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃນ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ເລີຍ — ມັນ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ຈາກ ສູນ ໃໝ່ ໝົດ.

ບັນ ຫາ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ຂຽນ ວິທີ ນີ້ ໄວ້ ເປັນ ພາ ສາ ລາວ. ພິມ ຄຳ ວ່າ ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ຫຼື ບົດ ຄວາມ ຕົກ ອັນດັບ ລົງ ໄປ ໃນ Google ຕອນ ນີ້, ສິ່ງ ທີ່ ໄດ້ ກັບ ມາ ຄື ບົດ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ຮັບ ຈ້າງ ຢູ່ ຕ່າງ ປະ ເທດ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ທັງ ໝົດ. ບົດ ເຫຼົ່າ ນັ້ນ ຂຽນ ດີ ແທ້ ແຕ່ ຂຽນ ໃຫ້ ເວັບ ທີ່ ມີ ບົດ ຢູ່ ຫຼາຍ ພັນ ບົດ ແລະ ມີ ທີມ ງານ ດູ ແລ ຫ້າ ຄົນ ອ່ານ. ເວັບ ຂອງ ຄົນ ລາວ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ມີ ບົດ ຢູ່ ສາມ ສິບ ຫາ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ບົດ ແລະ ມີ ຄົນ ດູ ແລ ຄົນ ດຽວ ທີ່ ຍັງ ຕ້ອງ ຂາຍ ຂອງ ໄປ ພ້ອມ. ຄຳ ແນະ ນຳ ແບບ "ກວດ ບົດ ທັງ ໝົດ ຫ້າ ຮ້ອຍ ໜ້າ ແລ້ວ ຈັດ ກຸ່ມ" ຈຶ່ງ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ນີ້.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ມີ ບົດ ຢູ່ ໃນ ມື ບໍ່ ຮອດ ຮ້ອຍ ບົດ ແລະ ມີ ເວລາ ອາ ທິດ ລະ ສອງ ຊົ່ວ ໂມງ. ຈະ ຕອບ ໃຫ້ ຄົບ ເຈັດ ເລື່ອງ: ຄຳ ວ່າ ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ແນວ ໃດ ແທ້, ວິທີ ຄັດ ບົດ ທີ່ ຄວນ ແກ້ ດ້ວຍ ສາມ ຕົວ ເລກ ໃນ Google Search Console, ສີ່ ພະ ຍາດ ຂອງ ບົດ ເກົ່າ ທີ່ ຕ້ອງ ວິນິດ ໄສ ໃຫ້ ຖືກ ກ່ອນ ລົງ ມື, ຫົກ ວຽກ ທີ່ ແກ້ ແລ້ວ ໄດ້ ຜົນ ແທ້, ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຢ່າ ເຮັດ ເດັດ ຂາດ, ວິທີ ວັດ ຜົນ ຫຼັງ ຫົກ ສິບ ມື້, ແລະ ຈັງ ຫວະ ເຮັດ ທຸກ ເດືອນ ທີ່ ພໍ ດີ ກັບ ເວັບ ຂະ ໜາດ ນີ້.

ບົດ ນີ້ ບໍ່ ຮັບ ປະ ກັນ ຕົວ ເລກ ຜົນ ໃດ ໆ ໃຫ້ ທ່ານ. ບໍ່ ມີ ໃຜ ເກັບ ຕົວ ເລກ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ວົງ ການ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ໄວ້, ແລະ ຕົວ ເລກ ຈາກ ຕະ ຫຼາດ ອື່ນ ໃຊ້ ແທນ ກັນ ບໍ່ ໄດ້. ສິ່ງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ໃຫ້ ໄດ້ ຄື ວິທີ ວັດ ດ້ວຍ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ເວັບ ຕົນ ເອງ — ຊຶ່ງ ເປັນ ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ແທ້.

ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ຄື ຫຍັງ ຕອບ ໃນ ສາມ ປະ ໂຫຍກ

ຄຳ ຕອບ ຂ້າງ ເທິງ ນີ້ ສັ້ນ ພໍ ທີ່ ຈະ ຈື່ ໄດ້, ແຕ່ ມັນ ຍັງ ບໍ່ ພຽງ ພໍ ຕໍ່ ການ ລົງ ມື. ພາກ ທີ່ ເຫຼືອ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຄື ການ ແຍກ ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ອອກ ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ ຈົນ ທ່ານ ເປີດ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ກົດ ຫຍັງ ກ່ອນ.

ເປັນ ຫຍັງ ບົດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໄປ ແຕະ ຈຶ່ງ ຕົກ ອັນດັບ ເອງ ໄດ້

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຕ້ອງ ຕອບ ກ່ອນ, ເພາະ ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຄິດ ວ່າ ບົດ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ຫຍັງ ຈະ ຢູ່ ອັນດັບ ເກົ່າ ໄປ ເລື້ອຍ ໆ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ອັນດັບ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຂອງ ໃຜ — ມັນ ຄື ການ ຈັດ ລຽງ ໃໝ່ ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ມີ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ລົງ ໄປ. ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ນິ້ງ ຢູ່ ບ່ອນ ເກົ່າ ແຕ່ ສາມ ຢ່າງ ອ້ອມ ຂ້າງ ມັນ ຂະ ຫຍັບ ຕະ ຫຼອດ ເວລາ.

ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ຄູ່ ແຂ່ງ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ຂຶ້ນ ມາ. ບົດ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ຮ້າຍ ລົງ, ແຕ່ ມີ ບົດ ອື່ນ ດີ ກວ່າ ເຂົ້າ ມາ ແຊກ ຢູ່ ຂ້າງ ເທິງ. ໃນ ຕະ ຫຼາດ ພາ ສາ ອັງກິດ ເລື່ອງ ນີ້ ເກີດ ຂຶ້ນ ທຸກ ອາ ທິດ; ໃນ ຕະ ຫຼາດ ພາ ສາ ລາວ ມັນ ຍັງ ຊ້າ ກວ່າ ຫຼາຍ ແຕ່ ກໍ ເລີ່ມ ເກີດ ແລ້ວ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຄ້າ ຂາຍ ທີ່ ມີ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຂອງ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ປ່ຽນ ໄປ. ຄຳ ດຽວ ກັນ ແຕ່ ຄົນ ຢາກ ໄດ້ ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັບ ປີ ກາຍ. ຕົວ ຢ່າງ ທີ່ ເຫັນ ຊັດ ຄື ຄຳ ຄົ້ນຫາ ກ່ຽວ ກັບ ການ ຈ່າຍ ເງິນ ອອນລາຍ — ສາມ ປີ ກ່ອນ ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ມັນ ຄື ຫຍັງ, ຕອນ ນີ້ ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ຕັ້ງ ຄ່າ ແນວ ໃດ. ບົດ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ເກົ່າ ຈຶ່ງ ຕົກ ລົງ ເອງ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຫຍັງ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ຄື ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ເອງ ປ່ຽນ ຮູບ ຮ່າງ. ບ່ອນ ທີ່ ເຄີຍ ມີ ສິບ ລິງ ຮຽງ ກັນ ດຽວ ນີ້ ມີ ກ່ອງ ຄຳ ຖາມ, ມີ ຮູບ, ມີ ຄລິບ, ແລະ ມີ ຄຳ ຕອບ ຂອງ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ເອງ ຢູ່ ຂ້າງ ເທິງ. ບົດ ຂອງ ທ່ານ ອາດ ຍັງ ຢູ່ ອັນດັບ ສາມ ຄື ເກົ່າ ແຕ່ ອັນດັບ ສາມ ຂອງ ມື້ ນີ້ ຢູ່ ຕ່ຳ ກວ່າ ອັນດັບ ສາມ ຂອງ ສອງ ປີ ກ່ອນ ຫຼາຍ ໜ້າ ຈໍ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ບາງ ເທື່ອ ອັນດັບ ບໍ່ ຫຼຸດ ແຕ່ ຄົນ ອ່ານ ຫຼຸດ.

ບົດ ເກົ່າ ຢູ່ ບລອກ ພາ ສາ ລາວ ໝາຍ ເຖິງ ອາ ຍຸ ເທົ່າ ໃດ

ຢູ່ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຄຳ ວ່າ ບົດ ເກົ່າ ມັກ ໝາຍ ເຖິງ ບົດ ອາ ຍຸ ສາມ ຫາ ຫ້າ ປີ. ຢູ່ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ແບບ ນັ້ນ. ເນື້ອ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ຢູ່ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ ມີ ຢ່າງ ຈິງ ຈັງ ບໍ່ ດົນ ມາ ນີ້, ດັ່ງ ນັ້ນ ບົດ ອາ ຍຸ ຫົກ ຫາ ສິບ ສອງ ເດືອນ ກໍ ນັບ ເປັນ ບົດ ເກົ່າ ໄດ້ ແລ້ວ ໃນ ຄວາມ ໝາຍ ຂອງ ບົດ ນີ້. ຂໍ ໃຫ້ ມີ ຂໍ້ ມູນ ໃນ Search Console ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສາມ ເດືອນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ກໍ ພໍ ຈະ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ແລ້ວ.

ຂໍ້ ດີ ຂອງ ການ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃໝ່ ຄື ຄູ່ ແຂ່ງ ຍັງ ໜ້ອຍ. ຂໍ້ ເສຍ ຄື ຂໍ້ ມູນ ຍັງ ໜ້ອຍ ຕາມ ໄປ ນຳ — ບົດ ໜຶ່ງ ອາດ ມີ ຄົນ ເຫັນ ພຽງ ຮ້ອຍ ກວ່າ ຄັ້ງ ຕໍ່ ເດືອນ, ຊຶ່ງ ຕ່ຳ ເກີນ ກວ່າ ຈະ ອ່ານ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ໄດ້ ໝັ້ນ ໃຈ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຈະ ບອກ ໃຫ້ ທ່ານ ອ່ານ ຂໍ້ ມູນ ເປັນ ຊ່ວງ ສາມ ເດືອນ ແທນ ທີ່ ຈະ ອ່ານ ເປັນ ອາ ທິດ, ແລະ ໃຫ້ ລໍ ຮອດ ຫົກ ສິບ ມື້ ຈຶ່ງ ຕັດ ສິນ ຜົນ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຄວາມ ອົດ ທົນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຸນ ນະ ທຳ — ມັນ ຄື ວິທີ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ຖືກ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ທ່ານ ເຮັດ

ຂໍ ບອກ ຂອບ ເຂດ ໄວ້ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເສຍ ເວລາ ອ່ານ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ໄປ ຊື້ ລິງ ຈາກ ເວັບ ອື່ນ ມາ ຊີ້ ໃສ່ ບົດ ຂອງ ທ່ານ. ນອກ ຈາກ ຈະ ຜິດ ກົດ ຂອງ Google ແລ້ວ ມັນ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ພະ ຍາດ ຂອງ ບົດ ຈັກ ຂໍ້. ຢ່າງ ທີ ສອງ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ໄປ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ຕ່າງ ປະ ເທດ ລາຄາ ຫຼາຍ ສິບ ໂດ ລາ ຕໍ່ ເດືອນ. ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ບົດ ນີ້ ເຮັດ ໄດ້ ດ້ວຍ Google Search Console ຢ່າງ ດຽວ ຊຶ່ງ ບໍ່ ເສຍ ຄ່າ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ແລະ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ເອົາ ບົດ ເກົ່າ ໄປ ໃຫ້ ເຄື່ອງ ຂຽນ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ ແລ້ວ ວາງ ທັບ ຂອງ ເດີມ. ວິທີ ນັ້ນ ໄວ ແທ້ ແຕ່ ມັນ ຖິ້ມ ຂອງ ດີ ທີ່ ບົດ ເກົ່າ ມີ ຢູ່ — ຕົວ ຢ່າງ ຈິງ ຈາກ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ, ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ທັກ ມາ ຖາມ, ຮູບ ທີ່ ຖ່າຍ ເອງ. ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ດຽວ ທີ່ ບົດ ຂອງ ຄົນ ລາວ ຈະ ຊະ ນະ ບົດ ແປ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ຈາກ ພາ ສາ ອື່ນ ໄດ້. ຢ່າ ຖິ້ມ ມັນ ໄປ ພ້ອມ ກັບ ການ ອັບ ເດດ.

ຫາ ບົດ ທີ່ ຄວນ ແກ້ ດ້ວຍ Google Search Console

ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ຄື ຂັ້ນ ຕອນ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ ທີ່ ຕັດ ສິນ ຜົນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ. ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ເປີດ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ໄລ່ ອ່ານ ດ້ວຍ ຕາ, ພົບ ບົດ ໃດ ທີ່ ອ່ານ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຂຽນ ບໍ່ ງາມ ກໍ ແກ້ ບົດ ນັ້ນ. ນັ້ນ ຄື ການ ເລືອກ ດ້ວຍ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ຂອງ ຄົນ ຂຽນ ບໍ່ ແມ່ນ ດ້ວຍ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຂອງ ຄົນ ອ່ານ. ບົດ ທີ່ ອ່ານ ແລ້ວ ຂັດ ຕາ ເຈົ້າ ຂອງ ເວັບ ອາດ ເປັນ ບົດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຄົ້ນຫາ ເລີຍ, ສ່ວນ ບົດ ທີ່ ໃກ້ ຈະ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຢູ່ ແລ້ວ ອາດ ເປັນ ບົດ ທີ່ ອ່ານ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ສະ ດຸດ ຕາ.

ເຄື່ອງ ມື ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄື Google Search Console. ມັນ ບໍ່ ເສຍ ຄ່າ, ເປັນ ຂອງ Google ເອງ, ແລະ ມັນ ບອກ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ໃນ ໂລກ ບອກ ໄດ້ — ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ລົງ ໄປ ແລ້ວ ພົບ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຈິງ ໆ. ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຕໍ່ ເວັບ ເຂົ້າ ກັບ ມັນ ໃຫ້ ຢຸດ ອ່ານ ບົດ ນີ້ ໄວ້ ກ່ອນ ແລ້ວ ໄປ ຕໍ່ ໃຫ້ ຮຽບ ຮ້ອຍ ເສຍ ກ່ອນ. ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ມັນ ຈະ ເລີ່ມ ສະ ສົມ ນັບ ແຕ່ ມື້ ທີ່ ຕໍ່ ເທົ່າ ນັ້ນ — ມັນ ບໍ່ ຍ້ອນ ຫຼັງ ໄປ ເອົາ ຂໍ້ ມູນ ເກົ່າ ໃຫ້.

ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ມັນ ໃຫ້ ເປີດ ລາຍ ງານ ຊື່ ຜົນ ການ ຄົ້ນຫາ. ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ຂອງ ລາຍ ງານ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ສາມ ເດືອນ ຫຼ້າ ສຸດ ແລະ ເປີດ ໃຫ້ ເຫັນ ພຽງ ສອງ ຕົວ ເລກ. ວຽກ ທຳ ອິດ ຂອງ ທ່ານ ຄື ກົດ ເປີດ ໃຫ້ ຄົບ ສີ່ ຕົວ ຢູ່ ແຖວ ເທິງ ຂອງ ກຣາຟ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຢ້ານ ວ່າ ຈະ ຫຍຸ້ງ ຍາກ — ບົດ ນີ້ ໃຊ້ ພຽງ ສາມ ຕົວ ໃນ ນັ້ນ ແລະ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຕໍ່ ໄປ ແລ້ວ.

ກຸ່ມ ທີ ໜຶ່ງ ບົດ ທີ່ ຢູ່ ອັນດັບ ແປດ ຫາ ຊາວ

ນີ້ ຄື ກຸ່ມ ທີ່ ຄຸ້ມ ຄ່າ ແຮງ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ກຸ່ມ. ບົດ ພວກ ນີ້ ໄດ້ ພິ ສູດ ຕົນ ເອງ ໄປ ແລ້ວ ວ່າ Google ຍອມ ຮັບ ມັນ ໃນ ລະ ດັບ ໜຶ່ງ — ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ອັນດັບ ຮ້ອຍ, ມັນ ຢູ່ ໃກ້ ໜ້າ ໜຶ່ງ ແລ້ວ. ໄລ ຍະ ຫ່າງ ຈາກ ອັນດັບ ສິບ ສາມ ຂຶ້ນ ໄປ ອັນດັບ ເຈັດ ສັ້ນ ກວ່າ ໄລ ຍະ ຈາກ ບົດ ໃໝ່ ທີ່ ຫາ ກໍ ລົງ ຂຶ້ນ ໄປ ອັນດັບ ສິບ ສາມ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ໃຫ້ ເລືອກ ໄລ ຍະ ສາມ ເດືອນ, ກົດ ໄປ ແຖບ ໜ້າ ເວັບ, ແລ້ວ ຮຽງ ຕາມ ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ. ບົດ ໃດ ທີ່ ຄ່າ ອັນດັບ ຢູ່ ລະ ຫວ່າງ ແປດ ຫາ ຊາວ ໃຫ້ ຈົດ ໃສ່ ຕາ ຕະ ລາງ ໄວ້. ຢ່າ ຈົດ ຫຼາຍ ກວ່າ ສິບ ບົດ ໃນ ຮອບ ທຳ ອິດ — ຈົດ ໄວ້ ຫ້າ ສິບ ບົດ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ຈັກ ບົດ ຄື ບໍ່ ໄດ້ ຈົດ ເລີຍ.

ມີ ຂໍ້ ລະ ວັງ ຢູ່ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ສຳ ລັບ ເວັບ ນ້ອຍ. ຄ່າ ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ບົດ ທີ່ ມີ ຄົນ ເຫັນ ພຽງ ສິບ ຄັ້ງ ໃນ ສາມ ເດືອນ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ຫຍັງ. ຕົວ ເລກ ຫ້າ ຄັ້ງ ດຽວ ອາດ ດຶງ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂຶ້ນ ລົງ ໄດ້ ຫຼາຍ ອັນດັບ. ໃຫ້ ຕັ້ງ ຂີດ ຕ່ຳ ສຸດ ໄວ້ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ເຫັນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຫ້າ ສິບ ຄັ້ງ ໃນ ສາມ ເດືອນ ຈຶ່ງ ຈະ ເອົາ ເຂົ້າ ລາຍ ຊື່. ຕ່ຳ ກວ່າ ນັ້ນ ຢ່າ ຫາ ກ ໄປ ຫຍໍ້ ຢ້ຳ — ບົດ ນັ້ນ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພໍ ໃຫ້ ຕັດ ສິນ.

ກຸ່ມ ທີ ສອງ ບົດ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ

ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ບົດ ທີ່ ໂຜ່ ຂຶ້ນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ ແຕ່ ຄົນ ເລືອກ ກົດ ບົດ ອື່ນ. ອາ ການ ນີ້ ບອກ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ວ່າ ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ເນື້ອ ບົດ — ເພາະ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໄດ້ ອ່ານ ເນື້ອ ບົດ ເລີຍ. ບັນ ຫາ ຢູ່ ທີ່ ສອງ ບັນ ທັດ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ.

ວິທີ ຫາ ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ຮຽງ ຕາມ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຈາກ ຫຼາຍ ໄປ ຫາ ໜ້ອຍ ແລ້ວ ເບິ່ງ ຄໍ ລຳ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຄຽງ ກັນ. ບົດ ໃດ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ຄັ້ງ ແຕ່ ຄົນ ກົດ ນັບ ໄດ້ ດ້ວຍ ນິ້ວ ມື ຂ້າງ ດຽວ ຄື ບົດ ໃນ ກຸ່ມ ນີ້. ຢ່າ ໄປ ຈື່ ຄ່າ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ວ່າ ຕ້ອງ ຮອດ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ຖື ວ່າ ດີ — ຄ່າ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ກັບ ອັນດັບ ແລະ ຂຶ້ນ ກັບ ຫົວ ຂໍ້, ໃຫ້ ທຽບ ບົດ ຂອງ ຕົນ ເອງ ກັບ ບົດ ອື່ນ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ ພໍ.

ຂ່າວ ດີ ຂອງ ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ມັນ ແກ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ກຸ່ມ. ບາງ ບົດ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຊາວ ນາ ທີ — ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ໃໝ່ ໃຫ້ ຊັດ ກວ່າ ເກົ່າ ແລະ ຂຽນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ ໃໝ່ ໃຫ້ ບອກ ວ່າ ອ່ານ ແລ້ວ ຈະ ໄດ້ ຫຍັງ. ບໍ່ ຕ້ອງ ແຕະ ເນື້ອ ໃນ ຈັກ ຕົວ ອັກ ສອນ.

ກຸ່ມ ທີ ສາມ ບົດ ທີ່ ຕົກ ອັນດັບ ໃນ ສາມ ເດືອນ

ກຸ່ມ ນີ້ ຫາ ຍາກ ກວ່າ ສອງ ກຸ່ມ ທຳ ອິດ ເລັກ ໜ້ອຍ ເພາະ ຕ້ອງ ທຽບ ສອງ ໄລ ຍະ. ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ໃຫ້ ໃຊ້ ໜ້າ ທີ່ ທຽບ ໄລ ຍະ: ເລືອກ ສາມ ເດືອນ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ໃຫ້ ມັນ ທຽບ ກັບ ສາມ ເດືອນ ກ່ອນ ໜ້າ ນັ້ນ. ຈາກ ນັ້ນ ກົດ ໄປ ແຖບ ໜ້າ ເວັບ ແລະ ເບິ່ງ ຄໍ ລຳ ຄວາມ ຕ່າງ. ບົດ ໃດ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຫຼຸດ ລົງ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ໃຫ້ ຈົດ ໄວ້.

ຂໍ້ ສຳ ຄັນ ຄື ຕ້ອງ ທຽບ ໄລ ຍະ ຍາວ ເທົ່າ ກັນ ສະ ເໝີ. ທຽບ ສາມ ສິບ ມື້ ຫຼ້າ ສຸດ ກັບ ເຈັດ ມື້ ກ່ອນ ໜ້າ ນັ້ນ ຄື ການ ຫຼອກ ຕົນ ເອງ. ແລະ ຢູ່ ລາວ ຍັງ ຕ້ອງ ລະ ວັງ ເລື່ອງ ລະ ດູ ການ ນຳ — ບຸນ ປີ ໃໝ່ ເດືອນ ເມ ສາ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ຫຼຸດ ລົງ ທັງ ປະ ເທດ ຢູ່ ອາ ທິດ ໜຶ່ງ; ຖ້າ ໄລ ຍະ ທີ່ ທ່ານ ທຽບ ຄາບ ຊ່ວງ ນັ້ນ ຢູ່ ໃຫ້ ຮູ້ ໄວ້ ວ່າ ຕົວ ເລກ ຈະ ຕ່ຳ ລົງ ເອງ ໂດຍ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຈັກ ໜ້ອຍ.

ບົດ ໃນ ກຸ່ມ ນີ້ ຢ່າ ຟ້າວ ແກ້. ໃຫ້ ຫາ ສາ ເຫດ ກ່ອນ ສະ ເໝີ — ຫົວ ຂໍ້ ຕໍ່ ໄປ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຈະ ບອກ ວິທີ ຫາ. ບົດ ທີ່ ຕົກ ອັນດັບ ຍ້ອນ ຄູ່ ແຂ່ງ ດີ ຂຶ້ນ ກັບ ບົດ ທີ່ ຕົກ ຍ້ອນ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຂອງ ຄົນ ປ່ຽນ ໄປ ຕ້ອງ ແກ້ ຄົນ ລະ ວິທີ ກັນ ຢ່າງ ສິ້ນ ເຊີງ.

ບົດ ທີ່ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ສາມ ກຸ່ມ ນີ້ ໃຫ້ ວາງ ໄວ້ ກ່ອນ

ນີ້ ຄື ຄຳ ແນະ ນຳ ທີ່ ຄົນ ຮັບ ບໍ່ ຄ່ອຍ ໄດ້ ແຕ່ ຂໍ ໃຫ້ ຮັບ ໄວ້. ບົດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ເຫັນ ເລີຍ ຕະ ຫຼອດ ສາມ ເດືອນ ບໍ່ ຄວນ ຢູ່ ໃນ ລາຍ ຊື່ ຂອງ ຮອບ ນີ້. ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ຮ້າຍ — ແຕ່ ທ່ານ ບໍ່ ມີ ຫຼັກ ຖານ ຫຍັງ ເລີຍ ໃນ ມື ວ່າ ຄວນ ແກ້ ຫຍັງ. ການ ແກ້ ບົດ ແບບ ນັ້ນ ຄື ການ ຄາດ ເດົາ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ອັບ ເດດ.

ບົດ ພວກ ນັ້ນ ມີ ສາມ ທາງ ໄປ ຕໍ່. ທາງ ທຳ ອິດ ຄື ວາງ ໄວ້ ລໍ ໃຫ້ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພຽງ ພໍ ໃນ ຮອບ ໜ້າ. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ເອົາ ໄປ ລວມ ເຂົ້າ ກັບ ບົດ ອື່ນ ທີ່ ຫົວ ຂໍ້ ໃກ້ ກັນ ໃຫ້ ກາຍ ເປັນ ບົດ ດຽວ ທີ່ ໜັກ ແໜ້ນ ກວ່າ. ທາງ ທີ ສາມ ຄື ຍອມ ຮັບ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ແລ້ວ ປ່ອຍ ໄວ້ ຢູ່ ຊື່ ໆ. ບົດ ທີ່ ຢູ່ ຊື່ ໆ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ຮ້າຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຈັກ ໜ້ອຍ.

ສາມ ຕົວ ເລກ ໃນ Search Console ອ່ານ ແນວ ໃດ ບໍ່ ໃຫ້ ຫຼົງ

ຄົນ ຫຼາຍ ຄົນ ເປີດ Search Console ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ປິດ ໄປ ພາຍ ໃນ ນາ ທີ ດຽວ ເພາະ ເຫັນ ຕົວ ເລກ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ. ຄວາມ ຈິງ ແລ້ວ ບົດ ນີ້ ໃຊ້ ພຽງ ສາມ ຕົວ ແລະ ນິ ຍາມ ຂອງ ທັງ ສາມ ຕົວ Google ຂຽນ ໄວ້ ເອງ ໃນ ໜ້າ ເອ ກະ ສານ ສາ ທາ ລະ ນະ ຂອງ ຕົນ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ.

ຕົວ ທຳ ອິດ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ. Google ນິ ຍາມ ໄວ້ ວ່າ ຄື ຈຳ ນວນ ເທື່ອ ທີ່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ໂຜ່ ຂຶ້ນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ. ຢ່າ ອ່ານ ຕົວ ນີ້ ວ່າ "ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຂ້ອຍ" ເດັດ ຂາດ — ການ ໂຜ່ ຂຶ້ນ ຢູ່ ອັນດັບ ສິບ ເຈັດ ຊຶ່ງ ຄົນ ບໍ່ ໄດ້ ເລື່ອນ ລົງ ໄປ ຮອດ ກໍ ນັບ ເປັນ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ຄື ກັນ. ຕົວ ນີ້ ບອກ ພຽງ ວ່າ Google ຄິດ ວ່າ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ພໍ ຈະ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ກັບ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ.

ຕົວ ທີ ສອງ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຊຶ່ງ ຄື ຈຳ ນວນ ເທື່ອ ທີ່ ມີ ຄົນ ກົດ ຈາກ ໜ້າ ຜົນ ເຂົ້າ ມາ ຫາ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຈິງ. ນີ້ ຄື ຕົວ ດຽວ ໃນ ສາມ ຕົວ ທີ່ ແປ ເປັນ ຄົນ ຈິງ ຢູ່ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ໄດ້.

ຕົວ ທີ ສາມ ຄື ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ. ຕົວ ນີ້ ຄື ຕົວ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຜິດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຈຶ່ງ ຂໍ ອະ ທິ ບາຍ ຍາວ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ຂ້າງ ລຸ່ມ.

ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນດັບ ທີ່ ທ່ານ ເຫັນ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຕົນ ເອງ

ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ພິມ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ລົງ ໄປ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ແລ້ວ ເຫັນ ບົດ ຂອງ ຕົນ ຢູ່ ອັນດັບ ສາມ, ພໍ ເປີດ Search Console ມາ ເຫັນ ຂຽນ ວ່າ ສິບ ສີ່ ກໍ ຄິດ ວ່າ ເຄື່ອງ ມື ນັ້ນ ຜິດ. ເຄື່ອງ ມື ບໍ່ ຜິດ — ສອງ ຕົວ ເລກ ນີ້ ວັດ ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັນ.

ອັນດັບ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຂອງ ທ່ານ ຄື ອັນດັບ ຂອງ ຄົນ ຄົນ ດຽວ — ຄື ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ວຽງຈັນ, ໃຊ້ ໂທ ລະ ສັບ ເຄື່ອງ ນີ້, ເຄີຍ ເປີດ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ ມາ ຮ້ອຍ ເທື່ອ ແລ້ວ. ສ່ວນ ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ ໃນ Search Console ຄື ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ບົດ ນັ້ນ ໂຜ່ ຂຶ້ນ — ລວມ ຄົນ ຢູ່ ປາກ ເຊ, ຄົນ ໃຊ້ ຄອມ ພິວ ເຕີ, ຄົນ ພິມ ຄຳ ຍາວ ກວ່າ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ເຄີຍ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ມາ ກ່ອນ. ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຈຶ່ງ ຕ່ຳ ກວ່າ ສະ ເໝີ ແລະ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ນັ້ນ ແຫຼະ ຄື ຄວາມ ຈິງ.

Google ຍັງ ບອກ ໄວ້ ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ໃນ ໜ້າ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ວ່າ ຄ່າ ໃນ ກຣາຟ ກັບ ຄ່າ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ບໍ່ ຄື ກັນ: ຄ່າ ໃນ ກຣາຟ ຄື ອັນດັບ ຂອງ ຜົນ ທີ່ ສູງ ທີ່ ສຸດ ຈາກ ທັງ ເວັບ, ສ່ວນ ຄ່າ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຄື ອັນດັບ ຂອງ ໜ້າ ນັ້ນ ຫຼື ຄຳ ນັ້ນ ໂດຍ ສະ ເພາະ. ເວລາ ຈົດ ໃສ່ ຕາ ຕະ ລາງ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໃຫ້ ຈົດ ຄ່າ ຈາກ ຕາ ຕະ ລາງ ສະ ເໝີ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ໃຫຍ່ ທີ່ ຂຶ້ນ ຢູ່ ຫົວ ໜ້າ ຈໍ.

ເປັນ ຫຍັງ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແຕ່ ຄົນ ກົດ ບໍ່ ຂຶ້ນ ຕາມ

ນີ້ ຄື ອາ ການ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ໃນ ສອງ ສາມ ປີ ມາ ນີ້ ແລະ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ເປັນ ຄວາມ ຜິດ ຂອງ ບົດ ທ່ານ ສະ ເໝີ ໄປ. ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ມື້ ນີ້ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຫຼາຍ ຢ່າງ ໃຫ້ ຄົນ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ນັ້ນ ເລີຍ ໂດຍ ຄົນ ບໍ່ ຕ້ອງ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ໃສ ອີກ. ຜົນ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຍັງ ຂຶ້ນ ໄດ້ ຢູ່ ແຕ່ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຢູ່ ນິ້ງ.

ຂະ ໜາດ ຂອງ ປະ ກົດ ການ ນີ້ ມີ ຄົນ ວັດ ໄວ້ ແລ້ວ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່. ບົດ ວິ ໄຈ ຂອງ SparkToro ພົບ ວ່າ ໃນ ສີ່ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຂອງ ປີ 2026 ການ ຄົ້ນຫາ ໃນ Google ຢູ່ ສະ ຫະ ລັດ ອາ ເມ ຣິ ກາ ຮອດ 68 ສ່ວນ ຮ້ອຍ ຈົບ ລົງ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ຫາ ຜົນ ໃດ ເລີຍ ຊຶ່ງ ເພີ່ມ ຂຶ້ນ ຈາກ 60 ສ່ວນ ຮ້ອຍ ໃນ ປີ 2024. ຂໍ ຍ້ຳ ໃຫ້ ຊັດ ວ່າ ນີ້ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ວັດ ຢູ່ ອາ ເມ ຣິ ກາ ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ລາວ — ບໍ່ ມີ ໃຜ ວັດ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຢູ່ ລາວ ໄວ້, ດັ່ງ ນັ້ນ ຢ່າ ເອົາ ໄປ ຕັ້ງ ເປັນ ເປົ້າ ໝາຍ ຂອງ ຕົນ ເອງ. ຍົກ ມາ ໃຫ້ ເຫັນ ພຽງ ເພື່ອ ບອກ ວ່າ ອາ ການ ນີ້ ມີ ຢູ່ ຈິງ ແລະ ກຳລັງ ແຮງ ຂຶ້ນ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ທີ່ ເດີນ ນຳ ໜ້າ ເຮົາ ໄປ ກ່ອນ.

ຄວາມ ໝາຍ ຕໍ່ ວຽກ ຂອງ ທ່ານ ຄື: ຢ່າ ວັດ ຜົນ ຂອງ ການ ອັບ ເດດ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຢ່າງ ດຽວ. ຕົວ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ຫາ ທ່ານ ເພີ່ມ ຈັກ ຄົນ. ໃຫ້ ວັດ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ເປັນ ຫຼັກ ແລະ ໃຊ້ ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ ເປັນ ຕົວ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼຸດ.

ຢ່າ ຫຼົງ ກັບ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຊື່ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ເອງ

ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ອັນດັບ ໜຶ່ງ ມັກ ຈະ ເປັນ ຊື່ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ເອງ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຊື່ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ລົງ ໄປ ຄື ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ຈັກ ທ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ — ເປັນ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ, ເປັນ ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ປ້າຍ, ຫຼື ເປັນ ຕົວ ທ່ານ ເອງ. ຄົນ ພວກ ນີ້ ຈະ ພົບ ທ່ານ ຢູ່ ດີ ບໍ່ ວ່າ ບົດ ຈະ ດີ ຫຼື ບໍ່ ດີ.

ເວລາ ຄັດ ບົດ ຄວນ ແກ້ ໃຫ້ ກັ່ນ ຕອງ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ມີ ຊື່ ຮ້ານ ອອກ ໄປ ກ່ອນ ສະ ເໝີ. ຖ້າ ບໍ່ ກັ່ນ ອອກ ຕົວ ເລກ ຈະ ງາມ ຂຶ້ນ ເອງ ໂດຍ ວຽກ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ໄປ ຫາ ຄົນ ໃໝ່ ຈັກ ຄົນ. ໃນ ໜ້າ ຈໍ ໃຫ້ ໃສ່ ຕົວ ກັ່ນ ຕອງ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແບບ ບໍ່ ມີ ຊື່ ຮ້ານ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ — ນີ້ ຄື ການ ກົດ ສອງ ເທື່ອ ທີ່ ປ່ຽນ ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ການ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄປ ໝົດ.

ຫຼັກ ອັນ ດຽວ ກັນ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຫຼາຍ ວຽກ ນອກ ຈາກ ບົດ ຄວາມ ນຳ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ມີ ຫຼັກ ຖານ ຢູ່ ແຜນ ທີ່ ນຳ, ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຊື່ ຮ້ານ ຈະ ໄປ ຢູ່ ໃນ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຫຼັກ ຖານ ນັ້ນ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ ຕ່າງ ຫາກ — ເລື່ອງ ນັ້ນ ຂຽນ ໄວ້ ແລ້ວ ໃນ ບົດ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ Google Maps ໃຫ້ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ ຊຶ່ງ ວັດ ຄົນ ລະ ຊຸດ ກັບ ຕົວ ເລກ ໃນ ບົດ ນີ້ ແລະ ບໍ່ ຄວນ ເອົາ ມາ ບວກ ກັນ.

ສີ່ ພະ ຍາດ ຂອງ ບົດ ເກົ່າ ວິນິດ ໄສ ໃຫ້ ຖືກ ກ່ອນ ລົງ ມື

ຮອດ ຂັ້ນ ນີ້ ທ່ານ ມີ ລາຍ ຊື່ ບົດ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ບົດ. ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຈະ ເປີດ ບົດ ທຳ ອິດ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ເລີ່ມ ຂຽນ ເພີ່ມ ທັນ ທີ. ຢ່າ ຟ້າວ. ບົດ ສີ່ ບົດ ທີ່ ອາ ການ ຄື ກັນ ໝົດ — ຄື ຕົກ ອັນດັບ ຄື ກັນ — ອາດ ເປັນ ຄົນ ລະ ພະ ຍາດ ກັນ ແລະ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຢາ ຄົນ ລະ ຂະ ໜານ. ຂຽນ ເພີ່ມ ໃສ່ ບົດ ທີ່ ເປັນ ພະ ຍາດ ຕອບ ຜິດ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຄື ການ ຕໍ່ ຂາ ໃຫ້ ໂຕະ ທີ່ ວາງ ຜິດ ຫ້ອງ.

ວິທີ ວິນິດ ໄສ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ ເພີ່ມ. ໃຫ້ ເປີດ ສາມ ຢ່າງ ຄຽງ ກັນ ໃນ ໜ້າ ຈໍ: ບົດ ຂອງ ຕົນ ເອງ, ລາຍ ການ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ບົດ ນັ້ນ ໃນ Search Console, ແລະ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ຄຳ ທີ່ ນຳ ຄົນ ມາ ຫາ ບົດ ນັ້ນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ສາມ ໜ້າ ຈໍ ນີ້ ບອກ ພະ ຍາດ ໄດ້ ໝົດ ໃນ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ນາ ທີ ຕໍ່ ບົດ.

ພະ ຍາດ ທີ ໜຶ່ງ ບົດ ຕອບ ຜິດ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ

ອາ ການ ຄື ບົດ ຢູ່ ອັນດັບ ສິບ ກວ່າ ມາ ດົນ ແລ້ວ ບໍ່ ຂຶ້ນ ບໍ່ ລົງ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ອອກ ໄປ ໄວ. ວິທີ ກວດ ຄື ເປີດ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ຄຳ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ສິບ ຜົນ ທຳ ອິດ ເປັນ ຮູບ ແບບ ໃດ. ຖ້າ ຄົນ ອື່ນ ຕອບ ດ້ວຍ ບົດ ສອນ ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ ໝົດ ແຕ່ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ເປັນ ບົດ ອະ ທິ ບາຍ ຄວາມ ໝາຍ — ນັ້ນ ຄື ພະ ຍາດ ນີ້.

ນີ້ ຄື ພະ ຍາດ ໜັກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສີ່ ຂໍ້ ເພາະ ຕື່ມ ຫຍັງ ເຂົ້າ ໄປ ກໍ ບໍ່ ຫາຍ. ຢາ ຂອງ ມັນ ຄື ຮື້ ໂຄງ ຂອງ ບົດ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ ໃຫ້ ຢູ່ ຮູບ ແບບ ດຽວ ກັບ ທີ່ ຄົນ ຢາກ ໄດ້, ໂດຍ ຍັງ ໃຊ້ ທີ່ ຢູ່ ເວັບ ອັນ ເກົ່າ ຢູ່. ເນື້ອ ເກົ່າ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖິ້ມ ໝົດ — ຍ້າຍ ພາກ ອະ ທິ ບາຍ ຄວາມ ໝາຍ ລົງ ໄປ ໄວ້ ທ້າຍ ບົດ ແລ້ວ ເອົາ ຂັ້ນ ຕອນ ຂຶ້ນ ມາ ໄວ້ ຫົວ.

ຢູ່ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ພະ ຍາດ ນີ້ ພົບ ຫຼາຍ ເປັນ ພິ ເສດ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ໜຶ່ງ: ຄົນ ຂຽນ ມັກ ເລີ່ມ ຈາກ ຄຳ ວ່າ ສິ່ງ ນີ້ ຄື ຫຍັງ ເພາະ ຄິດ ວ່າ ຜູ້ ອ່ານ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຫຍັງ ເລີຍ. ບາງ ຫົວ ຂໍ້ ນັ້ນ ຖືກ, ແຕ່ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ວ່າ ວິທີ ຕັ້ງ ຄ່າ ຫຍັງ ສັກ ຢ່າງ ລົງ ໄປ ຄື ຄົນ ທີ່ ຜ່ານ ຂັ້ນ ຕອນ ນັ້ນ ໄປ ແລ້ວ.

ພະ ຍາດ ທີ ສອງ ບົດ ຂາດ ພາກ ທີ່ ຄົນ ຕ້ອງ ການ

ອາ ການ ຄື ບົດ ຢູ່ ອັນດັບ ດີ ພໍ ສົມ ຄວນ ແຕ່ ບໍ່ ຂຶ້ນ ໄປ ຮອດ ສາມ ອັນດັບ ທຳ ອິດ ຈັກ ເທື່ອ. ວິທີ ກວດ ຄື ເປີດ ບົດ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ອັນດັບ ໜຶ່ງ ຫາ ສາມ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ຂອງ ເຂົາ ລົງ ໃສ່ ເຈ້ຍ, ຈາກ ນັ້ນ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ຂອງ ບົດ ຕົນ ເອງ ລົງ ຄຽງ ກັນ. ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ເຂົາ ມີ ແຕ່ ເຮົາ ບໍ່ ມີ ຄື ຄຳ ຕອບ.

ຂໍ ໃຫ້ ລະ ວັງ ຢ່າ ໃຫ້ ວຽກ ນີ້ ກາຍ ເປັນ ການ ຕື່ມ ຫົວ ຂໍ້ ໃສ່ ຈົນ ບົດ ຍາວ ອອກ ໄປ ສອງ ເທົ່າ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃໝ່. ຫຼັກ ງ່າຍ ໆ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ໃດ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ສາມ ຄົນ ມີ ຄື ກັນ ໝົດ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຄາດ ຫວັງ ຈິງ; ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ມີ ຄົນ ດຽວ ອາດ ເປັນ ພຽງ ຄວາມ ມັກ ຂອງ ຄົນ ຂຽນ ຄົນ ນັ້ນ.

ພະ ຍາດ ນີ້ ຄື ພະ ຍາດ ເບົາ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສີ່ ຂໍ້ ແລະ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ. ຫຼາຍ ເທື່ອ ຕື່ມ ພຽງ ສອງ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ຕາ ຕະ ລາງ ອັນ ໜຶ່ງ ກໍ ພໍ ແລ້ວ.

ພະ ຍາດ ທີ ສາມ ບົດ ໝົດ ອາ ຍຸ ໄປ ແລ້ວ

ອາ ການ ຄື ຄົນ ຍັງ ເຂົ້າ ມາ ອ່ານ ຢູ່ ແຕ່ ເລີ່ມ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ບອກ ວ່າ ເຮັດ ຕາມ ບໍ່ ໄດ້. ພະ ຍາດ ນີ້ ພົບ ຫຼາຍ ໃນ ບົດ ທີ່ ສອນ ໃຊ້ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ໃຫຍ່ — ໜ້າ ຈໍ ພວກ ນັ້ນ ປ່ຽນ ຖ້ອຍ ຄຳ ແລະ ຍ້າຍ ປຸ່ມ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ ໂດຍ ບໍ່ ບອກ ໃຜ ກ່ອນ.

ຢາ ຂອງ ມັນ ຄື ໄປ ເປີດ ໜ້າ ຈໍ ຈິງ ຕາມ ບົດ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໜຶ່ງ ຮອບ ແລ້ວ ແກ້ ຊື່ ປຸ່ມ, ຖ່າຍ ຮູບ ໃໝ່, ແລະ ອັບ ເດດ ຕົວ ເລກ ກັບ ປີ ທີ່ ອ້າງ ເຖິງ. ຢູ່ ບົດ ທີ່ ມີ ລາຄາ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ໃຫ້ ລະ ວັງ ເປັນ ພິ ເສດ — ລາຄາ ເກົ່າ ຄື ຄຳ ສັນ ຍາ ທີ່ ທ່ານ ຮັກ ສາ ບໍ່ ໄດ້ ແລະ ມັນ ທຳ ລາຍ ຄວາມ ເຊື່ອ ໃຈ ໄວ ກວ່າ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ອື່ນ ໃດ.

ຢູ່ ຮ້ານ ຄ້າ ອອນລາຍ ພະ ຍາດ ນີ້ ມັກ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຫຼາຍ ກວ່າ ຢູ່ ບົດ ຄວາມ — ຂໍ້ ມູນ ຂະ ໜາດ, ຄ່າ ສົ່ງ, ແລະ ເງື່ອນ ໄຂ ປ່ຽນ ຄືນ ຄື ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ລ້າ ສະ ໄໝ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ວິທີ ຈັດ ການ ໜ້າ ສິນຄ້າ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຂຽນ ໄວ້ ຕ່າງ ຫາກ ແລ້ວ ໃນ ບົດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ໃນ ລາວ.

ພະ ຍາດ ທີ ສີ່ ບົດ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຍາດ ບ່ອນ ກັນ

ອາ ການ ຄື ຄຳ ຄົ້ນຫາ ອັນ ດຽວ ກັນ ນຳ ຄົນ ໄປ ຫາ ສອງ ຫຼື ສາມ ບົດ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ສະ ຫຼັບ ກັນ ໄປ ມາ, ແລະ ບໍ່ ມີ ບົດ ໃດ ຢູ່ ອັນດັບ ດີ ຈັກ ບົດ. ວິທີ ກວດ ຢູ່ Search Console ຄື ໃສ່ ຕົວ ກັ່ນ ຕອງ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ອັນ ນັ້ນ ແລ້ວ ກົດ ໄປ ແຖບ ໜ້າ ເວັບ — ຖ້າ ເຫັນ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜຶ່ງ ບັນ ທັດ ຄື ພົບ ພະ ຍາດ ນີ້ ແລ້ວ.

ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ພະ ຍາດ ນີ້ ເກີດ ຈາກ ນິ ໄສ ດຽວ ຄື ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ນຶກ ຫົວ ຂໍ້ ອອກ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ເປີດ ເບິ່ງ ວ່າ ເຄີຍ ຂຽນ ເລື່ອງ ນີ້ ໄປ ແລ້ວ ຫຼື ບໍ່. ຢາ ຂອງ ມັນ ຄື ເລືອກ ບົດ ທີ່ ແຮງ ທີ່ ສຸດ ໄວ້ ບົດ ດຽວ, ຍ້າຍ ເນື້ອ ດີ ຈາກ ບົດ ອື່ນ ມາ ລວມ, ແລ້ວ ຕັ້ງ ການ ໂອນ ທາງ ຈາກ ບົດ ເກົ່າ ມາ ຫາ ບົດ ນັ້ນ. ຂໍ້ ຫຼັງ ນີ້ ຫ້າມ ຂ້າມ ເດັດ ຂາດ ແລະ ຈະ ເວົ້າ ຊ້ຳ ອີກ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຢ່າ ເຮັດ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ: ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ສອງ ບົດ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ໃກ້ ກັນ ຈະ ຕ້ອງ ລວມ ກັນ ສະ ເໝີ ໄປ. ຖ້າ ສອງ ບົດ ນັ້ນ ຕອບ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັນ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ — ບົດ ໜຶ່ງ ບອກ ວ່າ ຄື ຫຍັງ ອີກ ບົດ ໜຶ່ງ ບອກ ວິທີ ເຮັດ — ໃຫ້ ເກັບ ໄວ້ ທັງ ສອງ ບົດ ແລ້ວ ຕໍ່ ລິງ ຫາ ກັນ ແທນ.

ສີ່ ພະ ຍາດ ຫຍໍ້ ໄວ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ດຽວ

ກ່ອນ ໄປ ຫົວ ຂໍ້ ຕໍ່ ໄປ ໃຫ້ ເອົາ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ໄປ ວາງ ໄວ້ ຂ້າງ ຕົວ ຕອນ ນັ່ງ ວິນິດ ໄສ. ຄໍ ລຳ ກາງ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ເຫັນ ດ້ວຍ ຕາ ຢູ່ Search Console, ບໍ່ ແມ່ນ ສິ່ງ ທີ່ ເດົາ ເອົາ.

ພະ ຍາດ	ອາ ການ ທີ່ ເຫັນ ໃນ Search Console	ຢາ ທີ່ ໃຊ້
1. ຕອບ ຜິດ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ	ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ແຕ່ ຄົນ ກົດ ໜ້ອຍ ຜິດ ປົກ ກະ ຕິ ແລະ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ພາ ຄົນ ມາ ບໍ່ ກົງ ກັບ ເນື້ອ ບົດ	ຮື້ ບົດ ໃໝ່ ໃຫ້ ຕອບ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຈິງ ຫຼື ແຍກ ອອກ ເປັນ ບົດ ໃໝ່
2. ຂາດ ພາກ ທີ່ ຄົນ ຕ້ອງ ການ	ຢູ່ ອັນດັບ ແປດ ຫາ ຊາວ ຄ້າງ ຢູ່ ບ່ອນ ນັ້ນ ດົນ ໂດຍ ບໍ່ ຂຶ້ນ ບໍ່ ລົງ	ຕື່ມ ພາກ ທີ່ ຍັງ ຂາດ ຕາມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ພາ ຄົນ ມາ
3. ໝົດ ອາ ຍຸ ໄປ ແລ້ວ	ຄົນ ເຫັນ ກັບ ຄົນ ກົດ ຄ່ອຍ ໆ ຫຼຸດ ລົງ ພ້ອມ ກັນ ຕະ ຫຼອດ ສາມ ເດືອນ	ອັບ ເດດ ຕົວ ເລກ ຮູບ ແລະ ປີ ແລ້ວ ຂຽນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ເປີດ ໃໝ່
4. ບົດ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຍາດ ບ່ອນ ກັນ	ໃສ່ ຕົວ ກັ່ນ ຕອງ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແລ້ວ ແຖບ ໜ້າ ເວັບ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜຶ່ງ ບັນ ທັດ	ລວມ ເຂົ້າ ບົດ ດຽວ ແລ້ວ ໂອນ ທາງ ຖາ ວອນ ຫຼື ຕໍ່ ລິງ ຫາ ກັນ ຖ້າ ຕອບ ຄົນ ລະ ຢ່າງ

ບົດ ໜຶ່ງ ເປັນ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜຶ່ງ ພະ ຍາດ ພ້ອມ ກັນ. ຖ້າ ພົບ ແບບ ນັ້ນ ໃຫ້ ຮັກ ສາ ພະ ຍາດ ທີ ໜຶ່ງ ກ່ອນ ສະ ເໝີ ເພາະ ອີກ ສາມ ຢ່າງ ແກ້ ໄປ ກໍ ບໍ່ ຊ່ວຍ ຫຍັງ ຖ້າ ບົດ ຍັງ ຕອບ ຜິດ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຢູ່.

ຫົກ ວຽກ ທີ່ ແກ້ ແລ້ວ ໄດ້ ຜົນ ແທ້

ວິນິດ ໄສ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຮອດ ຂັ້ນ ລົງ ມື. ຫົກ ວຽກ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຮຽງ ຕາມ ລຳ ດັບ ຄວາມ ຄຸ້ມ ຄ່າ ແຮງ ຈາກ ຫຼາຍ ໄປ ຫາ ໜ້ອຍ ສຳ ລັບ ເວັບ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ. ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຂໍ້ ໃນ ບົດ ດຽວ — ເລືອກ ຂໍ້ ທີ່ ກົງ ກັບ ພະ ຍາດ ທີ່ ວິນິດ ໄສ ໄດ້ ພໍ.

ວຽກ ທີ ໜຶ່ງ ຕື່ມ ພາກ ທີ່ ຍັງ ຂາດ

ນີ້ ຄື ວຽກ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຫົກ ຂໍ້. ເປົ້າ ໝາຍ ບໍ່ ແມ່ນ ເຮັດ ໃຫ້ ບົດ ຍາວ ຂຶ້ນ ແຕ່ ຄື ເຮັດ ໃຫ້ ບົດ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ໄດ້ ຈົບ ໂດຍ ຄົນ ອ່ານ ບໍ່ ຕ້ອງ ອອກ ໄປ ຫາ ບ່ອນ ອື່ນ ຕໍ່. ບ່ອນ ຫາ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຂາດ ມີ ຢູ່ ສາມ ບ່ອນ ແລະ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ໃດ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ.

ບ່ອນ ທຳ ອິດ ຄື ລາຍ ການ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ບົດ ນັ້ນ ໃນ Search Console ເອງ. ຄຳ ທີ່ ນຳ ຄົນ ມາ ຫາ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ແຕ່ ບົດ ບໍ່ ໄດ້ ຕອບ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຄວນ ຕື່ມ ທັນ ທີ. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ບົດ ສອນ ວິທີ ຕັ້ງ ຄ່າ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ແຕ່ ໃນ ລາຍ ການ ຄຳ ມີ ຄຳ ຖາມ ວ່າ ເສຍ ຄ່າ ເທົ່າ ໃດ ຢູ່ ຫຼາຍ ບັນ ທັດ — ນັ້ນ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ເລື່ອງ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ທີ່ ບົດ ຍັງ ຂາດ.

ບ່ອນ ທີ ສອງ ຄື ກ່ອງ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ນຳ ກັນ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ເອງ. ພິມ ຄຳ ຂອງ ບົດ ລົງ ໄປ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ຖາມ ໃນ ກ່ອງ ນັ້ນ ມາ ໝົດ. ບ່ອນ ທີ ສາມ ແລະ ເປັນ ບ່ອນ ດີ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຄື ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ທັກ ມາ ຖາມ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ຕ່າງ ປະ ເທດ ບໍ່ ມີ ວັນ ຮູ້ ແລະ ບໍ່ ມີ ວັນ ຂຽນ ໄດ້.

ວຽກ ທີ ສອງ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ ໃໝ່

ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຢາ ຂອງ ບົດ ໃນ ກຸ່ມ ທີ ສອງ ໂດຍ ກົງ. ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ດີ ບອກ ສາມ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ບົດ ນີ້ ເວົ້າ ເລື່ອງ ຫຍັງ, ອ່ານ ແລ້ວ ຈະ ເຮັດ ຫຍັງ ໄດ້, ແລະ ຂຽນ ໃຫ້ ໃຜ ອ່ານ. ຄຳ ວ່າ ໃນ ລາວ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຊ່ວຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຄ້າ ຂາຍ ເພາະ ມັນ ບອກ ຜູ້ ອ່ານ ວ່າ ບົດ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ບົດ ແປ ຈາກ ຕ່າງ ປະ ເທດ.

ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ ໃຫ້ ຂຽນ ເປັນ ຄຳ ສັນ ຍາ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ສະ ຫຼຸບ. ບອກ ວ່າ ອ່ານ ຈົບ ແລ້ວ ຈະ ໄດ້ ຫຍັງ ຕິດ ມື ໄປ. ຢ່າ ຂຽນ ໃຫ້ ຍາວ ເກີນ ໄປ ເພາະ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຈະ ຕັດ ຢູ່ ດີ, ແລະ ຢ່າ ຂຽນ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ໃນ ນັ້ນ ເພາະ ມັນ ອ່ານ ຄື ເຄື່ອງ ຂຽນ.

ຂໍ ໃຫ້ ຈື່ ໄວ້ ວ່າ Google ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ປະ ກັນ ວ່າ ຈະ ໃຊ້ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ທີ່ ທ່ານ ຂຽນ — ບາງ ເທື່ອ ມັນ ຕັດ ເອົາ ປະ ໂຫຍກ ຈາກ ໃນ ບົດ ມາ ໃຊ້ ແທນ ຖ້າ ຄິດ ວ່າ ກົງ ກັບ ຄຳ ຖາມ ຫຼາຍ ກວ່າ. ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຜິດ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ແກ້ ຊ້ຳ. ວຽກ ຂອງ ທ່ານ ຄື ໃຫ້ ທັງ ສອງ ທາງ ເລືອກ ນັ້ນ ດີ ຄື ກັນ.

ວຽກ ທີ ສາມ ອັບ ເດດ ຕົວ ເລກ ຮູບ ແລະ ປີ

ວຽກ ນີ້ ນ້ອຍ ແຕ່ ຢ່າ ດູ ຖູກ. ບົດ ທີ່ ມີ ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ເກົ່າ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ບອກ ຜູ້ ອ່ານ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເວົ້າ ວ່າ ບົດ ນີ້ ບໍ່ ມີ ໃຜ ດູ ແລ ແລ້ວ. ຄົນ ອ່ານ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຕັດ ສິນ ຄວາມ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ຂອງ ບົດ ຈາກ ຮູບ ກ່ອນ ຈາກ ຄຳ ເພາະ ອ່ານ ໄວ ກວ່າ.

ເວລາ ປ່ຽນ ຮູບ ໃຫ້ ຈື່ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ລືມ ເລື້ອຍ: ຕ້ອງ ປ່ຽນ ຊື່ ໄຟ ລ໌ ຮູບ ນຳ. ຖ້າ ອັບ ໂຫຼດ ຮູບ ໃໝ່ ທັບ ຊື່ ເກົ່າ, ຕົວ ຈື່ ຂອງ ບຼາວ ເຊີ ແລະ ຂອງ ຕົວ ພັກ ໜ້າ ເວັບ ຈະ ຍັງ ສົ່ງ ຮູບ ເກົ່າ ໃຫ້ ຜູ້ ອ່ານ ຢູ່ ອີກ ດົນ. ການ ຕໍ່ ຕົວ ເລກ ຮຸ່ນ ໄວ້ ທ້າຍ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ຮູບ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້ ໝົດ ທຸກ ກໍ ລະ ນີ. ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟ ລ໌ ໃໝ່ ໄປ ເລີຍ ຈຶ່ງ ຈົບ.

ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຄື ຮູບ ໜັກ ເກີນ ໄປ. ໂທ ລະ ສັບ ແລະ ສັນ ຍານ ຢູ່ ຫຼາຍ ເມືອງ ຂອງ ລາວ ບໍ່ ໄດ້ ໄວ ຄື ຢູ່ ໃຈ ກາງ ວຽງຈັນ. ຮູບ ທີ່ ຖ່າຍ ຈາກ ໂທ ລະ ສັບ ໂດຍ ກົງ ມັກ ໜັກ ຫຼາຍ ເມ ກະ ໄບ ຕ໌ ຕໍ່ ຮູບ ຊຶ່ງ ຫຼາຍ ເກີນ ຄວາມ ຈຳ ເປັນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ຫຍໍ້ ຂະ ໜາດ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ ທຸກ ເທື່ອ.

ວຽກ ທີ ສີ່ ຂຽນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ເປີດ ໃໝ່

ຫຍໍ້ ໜ້າ ສາມ ຫຍໍ້ ໜ້າ ທຳ ອິດ ຂອງ ບົດ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຜູ້ ອ່ານ ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ອ່ານ ຕໍ່ ຫຼື ກົດ ຫຼັງ ກັບ. ບົດ ເກົ່າ ຫຼາຍ ບົດ ເປີດ ດ້ວຍ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ກວ້າງ ໆ ວ່າ ໂລກ ປ່ຽນ ໄປ ແລ້ວ ເຕັກ ໂນ ໂລ ຊີ ກ້າວ ໜ້າ ຊຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ. ຂຽນ ໃໝ່ ໃຫ້ ຫຍໍ້ ໜ້າ ທຳ ອິດ ບອກ ຄວາມ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ຂອງ ຜູ້ ອ່ານ ໃຫ້ ຊັດ ຈົນ ເຂົາ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຕົນ ອ່ານ.

ວິທີ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ເປີດ ດ້ວຍ ສະ ຖາ ນະ ການ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ ໃດ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຢູ່ ລາວ ພ້ອມ ຕົວ ເລກ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຈິງ ຖ້າ ມີ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ບອກ ວ່າ ບົດ ນີ້ ຈະ ຕອບ ຫຍັງ ໃຫ້ ຄົບ. ວິທີ ນີ້ ຍັງ ຊ່ວຍ ໃນ ດ້ານ ອື່ນ ນຳ ເພາະ ຫຍໍ້ ໜ້າ ເປີດ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຫຼື ຕົວ ຊ່ວຍ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ມັກ ຫຍິບ ໄປ ໃຊ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ.

ວຽກ ທີ ຫ້າ ຕື່ມ ຕາ ຕະ ລາງ ຫຼື ລາຍ ການ ກວດ

ບົດ ພາ ສາ ລາວ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ເປັນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ຍາວ ຕິດ ກັນ ໝົດ ຫົວ ບົດ ຮອດ ທ້າຍ ບົດ. ຕາ ຕະ ລາງ ອັນ ດຽວ ຫຼື ລາຍ ການ ກວດ ຊຸດ ດຽວ ເຮັດ ໃຫ້ ບົດ ອ່ານ ງ່າຍ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ແລະ ເຮັດ ໃຫ້ ຜູ້ ອ່ານ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ດົນ ຂຶ້ນ. ມັນ ຍັງ ເປັນ ຮູບ ແບບ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ໜ້າ ໄວ້ ອ່ານ ຕໍ່ ຫຼື ສົ່ງ ຕໍ່ ໃນ ກຸ່ມ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮູບ ແບບ ອື່ນ.

ຂໍ ໃຫ້ ຕາ ຕະ ລາງ ນັ້ນ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຈົ່ມ. ຕົວ ຢ່າງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື ຕາ ຕະ ລາງ ທຽບ ສອງ ທາງ ເລືອກ, ຕາ ຕະ ລາງ ຂັ້ນ ຕອນ ພ້ອມ ເວລາ ທີ່ ໃຊ້, ຫຼື ຕາ ຕະ ລາງ ບອກ ວ່າ ກໍ ລະ ນີ ໃດ ຄວນ ເຮັດ ແບບ ໃດ.

ວຽກ ທີ ຫົກ ຕໍ່ ລິງ ພາຍ ໃນ ໃໝ່

ວຽກ ນີ້ ຄື ວຽກ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ມີ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຕ້ອງ ອະ ທິ ບາຍ ຈຶ່ງ ແຍກ ໄປ ໄວ້ ເປັນ ຫົວ ຂໍ້ ໃຫຍ່ ຕ່າງ ຫາກ ຢູ່ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້. ຂໍ ບອກ ໄວ້ ກ່ອນ ວ່າ ຖ້າ ມີ ເວລາ ພຽງ ສິບ ນາ ທີ ຕໍ່ ບົດ ໃຫ້ ເລືອກ ວຽກ ນີ້ ກັບ ວຽກ ທີ ໜຶ່ງ ເປັນ ສອງ ຂໍ້ ທຳ ອິດ.

ລິງ ພາຍ ໃນ ຈາກ ບົດ ແຮງ ໄປ ຫາ ບົດ ອ່ອນ

ລິງ ພາຍ ໃນ ຄື ລິງ ທີ່ ຊີ້ ຈາກ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ຫາ ອີກ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ. ມັນ ຄື ເຄື່ອງ ມື ດຽວ ໃນ ບົດ ນີ້ ທີ່ ທ່ານ ຄວບ ຄຸມ ໄດ້ ຮ້ອຍ ສ່ວນ ຮ້ອຍ — ບໍ່ ຕ້ອງ ຂໍ ໃຜ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ໃຜ, ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ໃຜ ອະ ນຸ ຍາດ. ແລະ ມັນ ຄື ວຽກ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບັນ ດາ ວຽກ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ.

ຫຼັກ ຄິດ ງ່າຍ ໆ ຄື ອຳ ນາດ ຂອງ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໄຫຼ ຕາມ ລິງ ໄປ ຫາ ໜ້າ ອື່ນ ໄດ້. ໜ້າ ທີ່ ມີ ຄົນ ອ່ານ ຫຼາຍ ແລະ ຢູ່ ອັນດັບ ດີ ຄື ໜ້າ ແຮງ; ໜ້າ ທີ່ ຫາ ກໍ ແກ້ ໃໝ່ ແລະ ຢູ່ ອັນດັບ ສິບ ກວ່າ ຄື ໜ້າ ອ່ອນ. ການ ຕໍ່ ລິງ ຈາກ ໜ້າ ແຮງ ໄປ ຫາ ໜ້າ ອ່ອນ ຄື ການ ແບ່ງ ແຮງ ໃຫ້ ກັນ ພາຍ ໃນ ບ້ານ ຂອງ ຕົນ ເອງ.

ວິທີ ຫາ ໜ້າ ແຮງ ຂອງ ເວັບ ຕົນ ເອງ

ເປີດ Search Console ໄປ ທີ່ ແຖບ ໜ້າ ເວັບ ແລ້ວ ຮຽງ ຕາມ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຈາກ ຫຼາຍ ໄປ ຫາ ໜ້ອຍ. ຫ້າ ບັນ ທັດ ເທິງ ສຸດ ຄື ໜ້າ ແຮງ ຂອງ ທ່ານ. ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຫ້າ ໜ້າ ນີ້ ມັກ ຈະ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜ້າ ທີ່ ເຫຼືອ ໝົດ ລວມ ກັນ — ນັ້ນ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ ບໍ່ ຕ້ອງ ຕົກ ໃຈ.

ຈາກ ນັ້ນ ໃຫ້ ເປີດ ຫ້າ ໜ້າ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ມາ ອ່ານ ແລ້ວ ຫາ ບ່ອນ ທີ່ ຈະ ຕໍ່ ລິງ ໄປ ຫາ ບົດ ທີ່ ຫາ ກໍ ແກ້ ໄດ້ ຢ່າງ ເປັນ ທຳ ມະ ຊາດ. ຄຳ ວ່າ ເປັນ ທຳ ມະ ຊາດ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຄົນ ອ່ານ ຮອດ ບ່ອນ ນັ້ນ ແລ້ວ ຈະ ຢາກ ຮູ້ ເລື່ອງ ນັ້ນ ຕໍ່ ຈິງ. ຖ້າ ຫາ ບ່ອນ ໃສ່ ບໍ່ ໄດ້ ຢ່າ ຝືນ ໃສ່ — ບົດ ສອງ ບົດ ນັ້ນ ອາດ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັນ ພໍ.

ຄຳ ທີ່ ໃຊ້ ເປັນ ຕົວ ລິງ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຈຳ ນວນ ລິງ

ຄຳ ທີ່ ທ່ານ ເລືອກ ມາ ເປັນ ຕົວ ລິງ ບອກ ທັງ ຄົນ ອ່ານ ແລະ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ວ່າ ໜ້າ ປາຍ ທາງ ນັ້ນ ເວົ້າ ເລື່ອງ ຫຍັງ. ຄຳ ວ່າ "ກົດ ບ່ອນ ນີ້" ຫຼື "ອ່ານ ຕໍ່" ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ ຮູ້ ຈັກ ຢ່າ ໃຊ້. ໃຫ້ ໃຊ້ ຄຳ ທີ່ ບອກ ເນື້ອ ໃນ ຂອງ ໜ້າ ປາຍ ທາງ ໂດຍ ກົງ.

ພ້ອມ ກັນ ນັ້ນ ຢ່າ ໃຊ້ ຄຳ ຄື ກັນ ຊ້ຳ ໆ ທຸກ ບ່ອນ. ຖ້າ ຫ້າ ໜ້າ ຕໍ່ ລິງ ໄປ ຫາ ບົດ ດຽວ ດ້ວຍ ຄຳ ດຽວ ກັນ ຄຳ ຕໍ່ ຄຳ ໝົດ ມັນ ອ່ານ ຄື ຄົນ ພະ ຍາ ຍາມ ຫຼອກ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄື ຄົນ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ. ໃຊ້ ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ກັນ ໄດ້ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ບົດ ເຕັມ, ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຫຼັກ, ຫຼື ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ ໆ ຂອງ ບົດ ນັ້ນ ສະ ຫຼັບ ກັນ ໄປ.

ຈຳ ນວນ ລິງ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ ດີ ສຳ ລັບ ເວັບ ນ້ອຍ

ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຕາຍ ຕົວ ແລະ ໃຜ ບອກ ວ່າ ມີ ຄື ບອກ ບໍ່ ຄົບ. ແຕ່ ມີ ຫຼັກ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ເວັບ ຂະ ໜາດ ສາມ ສິບ ຫາ ຮ້ອຍ ບົດ: ໃຫ້ ທຸກ ບົດ ມີ ລິງ ຊີ້ ເຂົ້າ ຫາ ມັນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສອງ ບ່ອນ ຈາກ ບົດ ອື່ນ, ແລະ ໃນ ບົດ ໜຶ່ງ ຢ່າ ໃສ່ ລິງ ພາຍ ໃນ ຫຼາຍ ກວ່າ ຫ້າ ຫົກ ບ່ອນ ຈົນ ຜູ້ ອ່ານ ບໍ່ ຮູ້ ຈະ ກົດ ອັນ ໃດ.

ບົດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕໍ່ ລິງ ຫາ ເລີຍ ຄື ບົດ ກຳ ພ້າ. ບົດ ແບບ ນີ້ ຫາ ໄດ້ ໂດຍ ເປີດ ແຜນ ຜັງ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຂຶ້ນ ມາ ຮຽງ ກັບ ລາຍ ຊື່ ໜ້າ ໃນ Search Console ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ບໍ່ ເຄີຍ ຖືກ ເອີ່ຍ ເຖິງ ຈາກ ໜ້າ ອື່ນ ຈັກ ເທື່ອ. ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຊົ່ວ ໂມງ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປ ຣ ແກຣມ ຫຍັງ ນອກ ຈາກ ຕາ ຕະ ລາງ ຄຳ ນວນ.

ຢ່າ ລືມ ທາງ ກັບ

ຄົນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຕໍ່ ລິງ ຈາກ ບົດ ແຮງ ໄປ ຫາ ບົດ ອ່ອນ ແລ້ວ ຢຸດ ຢູ່ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຢ່າ ລືມ ຕໍ່ ກັບ ຄືນ ນຳ. ຄົນ ທີ່ ອ່ານ ບົດ ອ່ອນ ຈົບ ແລ້ວ ຄວນ ມີ ບ່ອນ ໄປ ຕໍ່ ຊຶ່ງ ຄື ບົດ ແຮງ ນັ້ນ ເອງ. ນອກ ຈາກ ຈະ ດີ ຕໍ່ ຄົນ ອ່ານ ແລ້ວ ມັນ ຍັງ ບອກ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ວ່າ ສອງ ບົດ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ.

ຮູບ ແບບ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ຄື ຈັດ ບົດ ເປັນ ຊຸດ: ບົດ ໜຶ່ງ ເປັນ ບົດ ໃຫຍ່ ທີ່ ຄຸມ ຫົວ ຂໍ້ ທັງ ໝົດ, ແລ້ວ ມີ ບົດ ຍ່ອຍ ສາມ ສີ່ ບົດ ອ້ອມ ຂ້າງ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ລະ ອຽດ ຂອງ ແຕ່ ລະ ຂັ້ນ. ບົດ ໃຫຍ່ ຕໍ່ ລົງ ໄປ ຫາ ບົດ ຍ່ອຍ ທຸກ ບົດ ແລະ ບົດ ຍ່ອຍ ທຸກ ບົດ ຕໍ່ ກັບ ຂຶ້ນ ມາ ຫາ ບົດ ໃຫຍ່. ຮູບ ແບບ ນີ້ ຈື່ ງ່າຍ ແລະ ດູ ແລ ງ່າຍ ເມື່ອ ບົດ ເພີ່ມ ຂຶ້ນ.

ລິງ ອອກ ນອກ ເວັບ ຄວນ ມີ ຫຼື ບໍ່

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ມີ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ ຈຶ່ງ ຂໍ ຕອບ ໄວ້ ຢູ່ ນີ້. ລິງ ອອກ ໄປ ຫາ ໜ້າ ເອ ກະ ສານ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ລະ ບົບ ເອງ — ຄື ໜ້າ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ຂອງ Google ຫຼື ຂອງ Meta — ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ອ່ອນ ແອ ລົງ. ມັນ ຊ່ວຍ ຜູ້ ອ່ານ ຫາ ຂໍ້ ມູນ ຕົ້ນ ທາງ ໄດ້ ແລະ ບອກ ວ່າ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ນັ່ງ ແຕ່ງ ເອົາ ເອງ.

ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ຫຼີກ ຄື ລິງ ອອກ ໄປ ຫາ ບົດ ຂອງ ຄູ່ ແຂ່ງ ໂດຍ ກົງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ກັບ ທີ່ ທ່ານ ຢາກ ຕິດ ອັນດັບ, ແລະ ລິງ ໄປ ຫາ ໜ້າ ທີ່ ຕາຍ ໄປ ແລ້ວ. ຂໍ້ ຫຼັງ ນີ້ ຄື ບັນ ຫາ ຈິງ ຂອງ ບົດ ເກົ່າ — ເວັບ ທີ່ ທ່ານ ອ້າງ ເຖິງ ເມື່ອ ປີ ກາຍ ອາດ ປິດ ໄປ ແລ້ວ. ເວລາ ອັບ ເດດ ບົດ ໃຫ້ ກົດ ລອງ ທຸກ ລິງ ໃນ ບົດ ນັ້ນ ຄັ້ງ ໜຶ່ງ, ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ນາ ທີ ແຕ່ ຮັກ ສາ ຄວາມ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ໄວ້ ໄດ້ ຫຼາຍ.

ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ຫຼື ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ຕັດ ສິນ ດ້ວຍ ຫົກ ກໍ ລະ ນີ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ມາ ຮອດ ທຸກ ຄົນ ໃນ ຕອນ ໃດ ຕອນ ໜຶ່ງ. ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ອັນ ໃດ ດີ ກວ່າ ໂດຍ ທົ່ວ ໄປ — ຄຳ ຕອບ ຄື ເງິນ ກັບ ເວລາ ກ້ອນ ນີ້ ຄວນ ລົງ ບ່ອນ ໃດ ຈຶ່ງ ໄດ້ ຜົນ ຫຼາຍ ກວ່າ. ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ຫົກ ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຢູ່ ເວັບ ຂອງ ຮ້ານ ຄ້າ ຢູ່ ລາວ.

ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ອຽງ ໄປ ທາງ ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຄິດ ເຫັນ ສ່ວນ ຕົວ ແຕ່ ຄື ຄະ ນິດ ສາດ ງ່າຍ ໆ. ບົດ ໃໝ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເວລາ ໃຫ້ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຮູ້ ຈັກ ມັນ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຈະ ເລີ່ມ ຈັດ ອັນດັບ ໃຫ້, ຊຶ່ງ ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ອາ ທິດ ຫາ ຫຼາຍ ເດືອນ. ບົດ ເກົ່າ ຜ່ານ ຂັ້ນ ນັ້ນ ໄປ ແລ້ວ.

ສາມ ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ຄວນ ແກ້ ບົດ ເກົ່າ

ກໍ ລະ ນີ ທຳ ອິດ ຄື ບົດ ຢູ່ ອັນດັບ ແປດ ຫາ ຊາວ ຢູ່ ແລ້ວ. ໄດ້ ອະ ທິ ບາຍ ໄປ ແລ້ວ ຂ້າງ ເທິງ ວ່າ ນີ້ ຄື ກຸ່ມ ທີ່ ຄຸ້ມ ຄ່າ ແຮງ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ ເສີມ ພຽງ ຂໍ້ ດຽວ: ຢ່າ ຄາດ ຫວັງ ວ່າ ຈະ ໄປ ຮອດ ອັນດັບ ໜຶ່ງ ໃນ ຮອບ ດຽວ. ຈາກ ສິບ ສີ່ ໄປ ເຈັດ ຄື ຜົນ ທີ່ ດີ ຫຼາຍ ແລ້ວ ເພາະ ມັນ ຄື ການ ຂ້າມ ຈາກ ໜ້າ ສອງ ມາ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຊຶ່ງ ປ່ຽນ ຈຳ ນວນ ຄົນ ກົດ ໄດ້ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ກໍ ລະ ນີ ທີ ສອງ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ມີ ຢູ່ ຫຼາຍ ບົດ ໃນ ເວັບ. ນີ້ ຄື ພະ ຍາດ ທີ ສີ່ ທີ່ ໄດ້ ເວົ້າ ໄປ ແລ້ວ. ຂໍ ໃຫ້ ຈື່ ວ່າ ການ ຂຽນ ບົດ ທີ ສີ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ຫຍັງ — ມັນ ພຽງ ແຕ່ ເພີ່ມ ຄົນ ຍາດ ບ່ອນ ກັນ ອີກ ຄົນ ໜຶ່ງ.

ກໍ ລະ ນີ ທີ ສາມ ຄື ຂໍ້ ມູນ ໃນ ບົດ ລ້າ ສະ ໄໝ ແຕ່ ໂຄງ ຂອງ ບົດ ຍັງ ດີ ຢູ່. ວຽກ ນີ້ ມັກ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຄຶ່ງ ມື້ ຕໍ່ ບົດ ແລະ ໃຫ້ ຜົນ ຄືນ ມາ ໄວ ໂດຍ ສະ ເພາະ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ຄື ຂັ້ນ ຕອນ ຫຼື ວິທີ ເຮັດ.

ສາມ ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ຄວນ ຂຽນ ໃໝ່ ຫຼື ບໍ່ ຄວນ ແຕະ

ກໍ ລະ ນີ ທີ ສີ່ ຄື ຄຳ ຄົ້ນຫາ ນັ້ນ ຍັງ ບໍ່ ມີ ບົດ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ເລີຍ. ບໍ່ ມີ ຂອງ ເກົ່າ ໃຫ້ ແກ້ ກໍ ຕ້ອງ ຂຽນ ຂຶ້ນ ມາ ໃໝ່. ຂໍ້ ນີ້ ຊັດ ເຈນ ຢູ່ ໃນ ຕົວ ມັນ ເອງ ແຕ່ ຂໍ ເຕືອນ ວ່າ ໃຫ້ ກວດ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຈິງ — ຫຼາຍ ເທື່ອ ບົດ ນັ້ນ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ພຽງ ແຕ່ ຫົວ ຂໍ້ ຕັ້ງ ໄວ້ ຄົນ ລະ ຄຳ ຈົນ ຫາ ບໍ່ ພົບ.

ກໍ ລະ ນີ ທີ ຫ້າ ຄື ບົດ ເກົ່າ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ຄົນ ລະ ກຸ່ມ ກັບ ຄົນ ທີ່ ທ່ານ ຢາກ ໄດ້ ຕອນ ນີ້. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ບົດ ທີ່ ຂຽນ ໃຫ້ ນັກ ສຶກ ສາ ອ່ານ ຕອນ ເລີ່ມ ເປີດ ເວັບ ແຕ່ ຕອນ ນີ້ ຮ້ານ ຂາຍ ໃຫ້ ບໍ ລິ ສັດ. ຮື້ ບົດ ນັ້ນ ຈົນ ບໍ່ ເຫຼືອ ຫຍັງ ເກົ່າ ຄື ການ ຂຽນ ໃໝ່ ຢູ່ ດີ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຕ້ອງ ຝືນ ຮັກ ສາ ຂອງ ເກົ່າ ໄວ້.

ກໍ ລະ ນີ ທີ ຫົກ ຄື ບົດ ທີ່ ຍັງ ໄປ ໄດ້ ດີ ຢູ່ ທຸກ ເດືອນ. ຂໍ ໃຫ້ ປະ ໄວ້ ຊື່ ໆ. ນີ້ ຄື ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ຄົນ ຫາ ກໍ ຮຽນ ເລື່ອງ ການ ອັບ ເດດ ບົດ ເກົ່າ ຕິດ ກັນ ຫຼາຍ ຄື ພໍ ຮູ້ ວິທີ ແລ້ວ ກໍ ຢາກ ໄປ ແກ້ ໝົດ ທຸກ ບົດ ລວມ ທັງ ບົດ ທີ່ ດີ ຢູ່ ແລ້ວ. ບົດ ທີ່ ດີ ຢູ່ ແລ້ວ ມີ ໂອ ກາດ ຮ້າຍ ລົງ ຫຼາຍ ກວ່າ ໂອ ກາດ ດີ ຂຶ້ນ ເມື່ອ ຖືກ ຫຍໍ້ ຢ້ຳ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ເຫດ.

ຖ້າ ຕົກ ຢູ່ ສອງ ແຖວ ພ້ອມ ກັນ

ເລື່ອງ ນີ້ ເກີດ ຂຶ້ນ ເລື້ອຍ. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ບົດ ຢູ່ ອັນດັບ ສິບ ສອງ ແຕ່ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ຄົນ ລະ ກຸ່ມ ກັບ ຕອນ ນີ້ — ຄື ຢູ່ ທັງ ແຖວ ແກ້ ເກົ່າ ແລະ ແຖວ ຂຽນ ໃໝ່. ຫຼັກ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຄື ໃຫ້ ເລືອກ ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ໄວ້ ກ່ອນ ສະ ເໝີ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ດຽວ: ຖ້າ ແກ້ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ ທ່ານ ຍັງ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ໄດ້ ຢູ່, ແຕ່ ຖ້າ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ໄປ ແລ້ວ ທ່ານ ຈະ ມີ ບົດ ຍາດ ບ່ອນ ກັນ ເອງ ສອງ ບົດ ທັນ ທີ.

ຄົນ ທີ່ ຢາກ ອ່ານ ວິທີ ຄິດ ອັນ ດຽວ ກັນ ນີ້ ຢ່າງ ລະ ອຽດ ກວ່າ ພ້ອມ ຕົວ ຢ່າງ ຈາກ ເວັບ ຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ ສາ ມາດ ອ່ານ ໄດ້ ໃນ ບົດ Content Audit: Refresh, Prune, Grow Traffic Without New Posts — ຂໍ ບອກ ໄວ້ ກ່ອນ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ແລະ ຂຽນ ໃຫ້ ເວັບ ທີ່ ມີ ບົດ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ບົດ ອ່ານ, ຈຶ່ງ ໃຫ້ ອ່ານ ເອົາ ວິທີ ຄິດ ບໍ່ ແມ່ນ ເອົາ ຕົວ ເລກ ມາ ໃຊ້ ຊື່ ໆ.

ຈະ ຮູ້ ໄດ້ ແນວ ໃດ ວ່າ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຖືກ

ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ແລະ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ຈິງ ທີ່ ຕ້ອງ ຍອມ ຮັບ. ວິທີ ດຽວ ທີ່ ຈະ ຮູ້ ຄື ຈົດ ໄວ້ ວ່າ ວັນ ໃດ ແກ້ ບົດ ໃດ ດ້ວຍ ວິທີ ໃດ, ແລ້ວ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຫົກ ສິບ ມື້ ຈຶ່ງ ກັບ ມາ ເບິ່ງ. ຫຼັງ ຈາກ ຜ່ານ ໄປ ສາມ ຫຼື ສີ່ ຮອບ ທ່ານ ຈະ ເລີ່ມ ເຫັນ ຮູບ ແບບ ຂອງ ເວັບ ຕົນ ເອງ ວ່າ ວິທີ ໃດ ໄດ້ ຜົນ ດີ ຢູ່ ຫົວ ຂໍ້ ແບບ ໃດ.

ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຕາ ຕະ ລາງ ບັນ ທຶກ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຄວາມ ຊົງ ຈຳ. ຄວາມ ຊົງ ຈຳ ຂອງ ຄົນ ຈະ ບອກ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ດີ ຂຶ້ນ ຫຼັງ ຈາກ ແກ້ ເພາະ ເຮົາ ຢາກ ໃຫ້ ມັນ ດີ ຂຶ້ນ. ຕົວ ເລກ ທີ່ ຈົດ ໄວ້ ບໍ່ ເຂົ້າ ຂ້າງ ໃຜ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຢ່າ ເຮັດ ເດັດ ຂາດ ເວລາ ອັບ ເດດ ບົດ ເກົ່າ

ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ແນະ ນຳ ແຕ່ ເປັນ ຂໍ້ ຫ້າມ. ຄວາມ ຕ່າງ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້: ຄຳ ແນະ ນຳ ບໍ່ ເຮັດ ຕາມ ກໍ ພຽງ ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ ເພີ່ມ, ແຕ່ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ເຮັດ ຜິດ ແລ້ວ ບົດ ທີ່ ດີ ຢູ່ ແລ້ວ ຈະ ຮ້າຍ ລົງ ກວ່າ ເກົ່າ ແລະ ບາງ ຂໍ້ ກູ້ ຄືນ ຍາກ.

ຂໍ້ ຫ້າມ ທີ ໜຶ່ງ ຢ່າ ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ

ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຢູ່ ຫຼັງ ຊື່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ. ຄົນ ຢາກ ປ່ຽນ ມັນ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຟັງ ດີ ຫຼາຍ ຢ່າງ — ຢາກ ໃຫ້ ມີ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ, ຢາກ ໃຫ້ ສັ້ນ ລົງ, ຢາກ ໃຫ້ ຕົວ ສະ ກົດ ຖືກ. ຂໍ ຢ່າ ເຮັດ.

ເຫດ ຜົນ ຄື ອັນດັບ ແລະ ປະ ຫວັດ ທັງ ໝົດ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ທີ່ ຢູ່ ອັນ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ບົດ. ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ຄື ການ ບອກ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ວ່າ ໜ້າ ເກົ່າ ຫາຍ ໄປ ແລ້ວ ແລະ ມີ ໜ້າ ໃໝ່ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ຈັກ ຂຶ້ນ ມາ ແທນ. ນອກ ຈາກ ນັ້ນ ລິງ ທຸກ ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ເຄີຍ ສົ່ງ ຕໍ່ ກັນ ໃນ ກຸ່ມ ຂໍ້ ຄວາມ ຈະ ພັງ ໝົດ ພ້ອມ ກັນ.

ຖ້າ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ປ່ຽນ ແທ້ ໆ — ຕົວ ຢ່າງ ຄື ຍ້າຍ ລະ ບົບ ເວັບ ທັງ ໝົດ — ໃຫ້ ຕັ້ງ ການ ໂອນ ທາງ ຖາ ວອນ ຈາກ ທີ່ ຢູ່ ເກົ່າ ໄປ ຫາ ທີ່ ຢູ່ ໃໝ່ ທຸກ ໜ້າ ແບບ ໜຶ່ງ ຕໍ່ ໜຶ່ງ. ຢ່າ ໂອນ ທຸກ ໜ້າ ໄປ ລວມ ໄວ້ ທີ່ ໜ້າ ຫຼັກ ອັນ ດຽວ — ວິທີ ນັ້ນ ຄື ການ ຖິ້ມ ອັນດັບ ຂອງ ທຸກ ໜ້າ ພ້ອມ ກັນ.

ຂໍ ເສີມ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ສະ ເພາະ ບົດ ພາ ສາ ລາວ. ລະ ບົບ ເວັບ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ສ້າງ ທີ່ ຢູ່ ຈາກ ຫົວ ຂໍ້ ໂດຍ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ, ແຕ່ ມັນ ສ້າງ ຈາກ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ບໍ່ ໄດ້ — ຜົນ ຄື ໄດ້ ທີ່ ຢູ່ ຫວ່າງ ເປົ່າ ຫຼື ໄດ້ ຕົວ ເລກ ຊຸດ ໜຶ່ງ. ຢູ່ ບົດ ໃໝ່ ໃຫ້ ຕັ້ງ ທີ່ ຢູ່ ດ້ວຍ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ດ້ວຍ ມື ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ສະ ເໝີ. ບົດ ຕັ້ງ ຄ່າ SEO ໃນ WordPress ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ອະ ທິ ບາຍ ບ່ອນ ຕັ້ງ ໂຄງ ສ້າງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ໄວ້ ລະ ອຽດ ກວ່າ ນີ້. ຢູ່ ບົດ ເກົ່າ ທີ່ ຕັ້ງ ຜິດ ໄປ ແລ້ວ ໃຫ້ ຍອມ ຮັບ ແລ້ວ ປະ ໄວ້ — ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ຈາກ ການ ໄປ ແກ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄວາມ ງາມ ທີ່ ຈະ ໄດ້ ຄືນ ມາ.

ຂໍ້ ຫ້າມ ທີ ສອງ ຢ່າ ລຶບ ພາກ ທີ່ ຍັງ ມີ ຄົນ ອ່ານ

ເວລາ ຮື້ ບົດ ໃໝ່ ຄົນ ມັກ ຕັດ ພາກ ທີ່ ຄິດ ວ່າ ເກົ່າ ແລ້ວ ຖິ້ມ ໄປ ເພື່ອ ໃຫ້ ບົດ ກະ ທັດ ຮັດ. ບັນ ຫາ ຄື ພາກ ນັ້ນ ອາດ ເປັນ ພາກ ດຽວ ທີ່ ດຶງ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ຢູ່. ບົດ ໜຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ຕິດ ອັນດັບ ດ້ວຍ ຄຳ ດຽວ — ມັນ ຕິດ ອັນດັບ ດ້ວຍ ຄຳ ຫຼາຍ ສິບ ຄຳ ພ້ອມ ກັນ ແລະ ຫຼາຍ ຄຳ ໃນ ນັ້ນ ທ່ານ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ມີ ຢູ່.

ວິທີ ປ້ອງ ກັນ ຄື ກ່ອນ ຕັດ ພາກ ໃດ ອອກ ໃຫ້ ເປີດ ລາຍ ການ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ບົດ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ມາ ອ່ານ ກ່ອນ. ຖ້າ ເຫັນ ຄຳ ທີ່ ກ່ຽວ ກັບ ພາກ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ລາຍ ການ ໃຫ້ ເກັບ ພາກ ນັ້ນ ໄວ້ — ຢາກ ໃຫ້ ບົດ ກະ ທັດ ຮັດ ກໍ ຍ້າຍ ມັນ ລົງ ໄປ ໄວ້ ທ້າຍ ບົດ ຫຼື ຫຍໍ້ ໃຫ້ ສັ້ນ ລົງ, ຢ່າ ລຶບ ຖິ້ມ.

ຂໍ້ ນີ້ ຍັງ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮູບ ນຳ. ຮູບ ທີ່ ຖ່າຍ ເອງ ຢູ່ ຮ້ານ ອາດ ນຳ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ຈາກ ການ ຄົ້ນຫາ ຮູບ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ ໂດຍ ທ່ານ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ລຶບ ຮູບ ອອກ ຄື ຕັດ ທາງ ນັ້ນ ຖິ້ມ.

ຂໍ້ ຫ້າມ ທີ ສາມ ຢ່າ ລວມ ສອງ ບົດ ໂດຍ ບໍ່ ໂອນ ທາງ

ຂໍ້ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ເຮັດ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ຫາຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ຂໍ້. ເມື່ອ ທ່ານ ຕັດ ສິນ ໃຈ ລວມ ບົດ ສາມ ບົດ ໃຫ້ ເປັນ ບົດ ດຽວ, ວຽກ ຍັງ ບໍ່ ຈົບ ຢູ່ ບ່ອນ ຍ້າຍ ເນື້ອ ມາ ລວມ ກັນ. ບົດ ສອງ ບົດ ທີ່ ຖືກ ລວມ ຕ້ອງ ຖືກ ຕັ້ງ ໃຫ້ ໂອນ ທາງ ຖາ ວອນ ມາ ຫາ ບົດ ທີ່ ເຫຼືອ ຢູ່.

ຖ້າ ບໍ່ ຕັ້ງ, ສິ່ງ ທີ່ ຈະ ເກີດ ຂຶ້ນ ມີ ສາມ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ. ຄົນ ທີ່ ກົດ ລິງ ເກົ່າ ຈາກ ກຸ່ມ ຂໍ້ ຄວາມ ຈະ ພົບ ໜ້າ ບໍ່ ພົບ ຂໍ້ ມູນ. ອັນດັບ ທີ່ ບົດ ເກົ່າ ສະ ສົມ ໄວ້ ຈະ ຫາຍ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ສົ່ງ ຕໍ່ ໃຫ້ ບົດ ໃໝ່. ແລະ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຈະ ໃຊ້ ເວລາ ດົນ ຂຶ້ນ ກວ່າ ຈະ ເຂົ້າ ໃຈ ວ່າ ບົດ ໃໝ່ ນັ້ນ ຄື ຜູ້ ສືບ ທອດ.

ວິທີ ຕັ້ງ ຂຶ້ນ ກັບ ລະ ບົບ ເວັບ ທີ່ ໃຊ້ ແລະ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ລົງ ລາຍ ລະ ອຽດ ເພາະ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ. ຫຼັກ ທີ່ ຕ້ອງ ຈື່ ຄື ຄຳ ວ່າ ໂອນ ທາງ ຖາ ວອນ ບໍ່ ແມ່ນ ໂອນ ທາງ ຊົ່ວ ຄາວ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ຕ່າງ ກັນ ຢູ່ ຕົວ ເລກ ດຽວ ໃນ ການ ຕັ້ງ ຄ່າ ແຕ່ ໃຫ້ ຜົນ ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັນ ສິ້ນ ເຊີງ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ເພີ່ມ ສອງ ຂໍ້

ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄື ຢ່າ ແກ້ ບົດ ຫຼາຍ ບົດ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ມື້ ດຽວ ຕອນ ຮອບ ທຳ ອິດ. ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຈະ ໂກດ — ແຕ່ ຍ້ອນ ວ່າ ຖ້າ ແກ້ ສິບ ບົດ ພ້ອມ ກັນ ແລ້ວ ຜົນ ອອກ ມາ ດີ ຂຶ້ນ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ດີ ຂຶ້ນ ຍ້ອນ ວິທີ ໃດ. ຮອບ ທຳ ອິດ ໃຫ້ ແກ້ ສາມ ບົດ ພໍ ແລ້ວ ຈົດ ໄວ້ ໃຫ້ ລະ ອຽດ.

ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ຢ່າ ໄປ ກົດ ຂໍ ໃຫ້ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ມາ ອ່ານ ໃໝ່ ທຸກ ມື້ ຫຼັງ ຈາກ ແກ້. ກົດ ເທື່ອ ດຽວ ພໍ ຫຼັງ ຈາກ ແກ້ ຈົບ. ການ ກົດ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ໄວ ຂຶ້ນ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ອັນດັບ ດີ ຂຶ້ນ ຈັກ ໜ້ອຍ. ຢູ່ ຫົວ ຂໍ້ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ເວົ້າ ເລື່ອງ ເວລາ ທີ່ ຕ້ອງ ລໍ ໃຫ້ ຄົບ.

ສຳ ລັບ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ໜ້າ ຂໍ້ ຫ້າມ ທັງ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ຍິ່ງ ສຳ ຄັນ ຂຶ້ນ ອີກ ເພາະ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ຈະ ຄູນ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ໜ້າ. ວິທີ ຈັດ ການ ໜ້າ ສິນຄ້າ ທີ່ ຢຸດ ຂາຍ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ລຶບ ໜ້າ ຖິ້ມ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ບົດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ໃນ ລາວ ແລ້ວ.

ປ່ຽນ ວັນ ທີ ຂອງ ບົດ ຫຼື ບໍ່ ປ່ຽນ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ດຶງ ຄວາມ ສົນ ໃຈ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄວາມ ສຳ ຄັນ ຂອງ ມັນ ຈິງ ຫຼາຍ ເທົ່າ, ແຕ່ ຍ້ອນ ມີ ຄົນ ຖາມ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ ຈຶ່ງ ຂໍ ຕອບ ໃຫ້ ຈົບ ຢູ່ ນີ້. ຫຼັກ ມີ ຢູ່ ຂໍ້ ດຽວ: ວັນ ທີ ຄື ຄຳ ສັນ ຍາ ຕໍ່ ຜູ້ ອ່ານ ບໍ່ ແມ່ນ ປຸ່ມ ສຳ ລັບ ດັນ ອັນດັບ.

ຄວນ ປ່ຽນ ວັນ ທີ ເມື່ອ ເນື້ອ ໃນ ປ່ຽນ ຢ່າງ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ຈິງ — ຄື ຕື່ມ ພາກ ໃໝ່, ຖ່າຍ ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ໃໝ່, ອັບ ເດດ ຂັ້ນ ຕອນ ຫຼື ລາຄາ. ໃນ ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ຜູ້ ອ່ານ ຄວນ ໄດ້ ຮູ້ ວ່າ ບົດ ນີ້ ຫາ ກໍ ຖືກ ກວດ ໃໝ່, ແລະ ຢູ່ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ປ່ຽນ ໄວ ຄື ເລື່ອງ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ໃຫຍ່ ວັນ ທີ ໃໝ່ ຄື ເຫດ ຜົນ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ຈະ ເລືອກ ກົດ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ແທນ ບົດ ອື່ນ.

ບໍ່ ຄວນ ປ່ຽນ ວັນ ທີ ເມື່ອ ແກ້ ພຽງ ຄຳ ຜິດ, ຈັດ ຫຍໍ້ ໜ້າ ໃໝ່, ຫຼື ຕື່ມ ລິງ ພາຍ ໃນ ສອງ ສາມ ບ່ອນ. ການ ຍູ້ ວັນ ທີ ໃຫ້ ໃໝ່ ຢູ່ ຕະ ຫຼອດ ໂດຍ ເນື້ອ ບໍ່ ປ່ຽນ ຄື ການ ບອກ ຜູ້ ອ່ານ ວ່າ ບົດ ນີ້ ອັບ ເດດ ແລ້ວ ທັງ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ອັບ ເດດ. ຜູ້ ອ່ານ ຮູ້ ໄວ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ ແລະ ຄວາມ ເຊື່ອ ໃຈ ທີ່ ເສຍ ໄປ ຫາ ຄືນ ຍາກ ກວ່າ ອັນດັບ.

ຢູ່ ບົດ ທີ່ ມີ ຕົວ ເລກ ປີ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ໃຫ້ ຄິດ ໃຫ້ ດີ ອີກ ຮອບ ກ່ອນ ໃສ່. ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ມີ ປີ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ດຶງ ຄົນ ກົດ ໄດ້ ດີ ໃນ ປີ ນັ້ນ ແຕ່ ກາຍ ເປັນ ພັນ ທະ ວ່າ ຕ້ອງ ກັບ ມາ ແກ້ ທຸກ ປີ. ຖ້າ ບໍ່ ໝັ້ນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ມີ ເວລາ ກັບ ມາ ແກ້ ໃຫ້ ຕັ້ງ ຫົວ ຂໍ້ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ປີ ຈະ ປອດ ໄພ ກວ່າ.

ວັດ ຜົນ ຫຼັງ ຫົກ ສິບ ມື້ ດ້ວຍ ຫຍັງ

ຫຼັງ ຈາກ ກົດ ບັນ ທຶກ ແລ້ວ ຄວາມ ຢາກ ຮູ້ ຜົນ ຈະ ມາ ທັນ ທີ. ຂໍ ບອກ ໄວ້ ຊັດ ວ່າ ໃນ ສາມ ມື້ ທຳ ອິດ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ໃດ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ຈັກ ຕົວ. ມີ ພຽງ ຕົວ ເລກ ໃຊ້ ກວດ ວ່າ ບົດ ບໍ່ ພັງ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ມື້ ໜຶ່ງ ຫາ ສາມ ກວດ ວ່າ ບໍ່ ພັງ

ວຽກ ຂອງ ຊ່ວງ ນີ້ ມີ ສາມ ຂໍ້ ແລະ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ໃດ ກ່ຽວ ກັບ ອັນດັບ. ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄື ເປີດ ທີ່ ຢູ່ ເກົ່າ ຂອງ ບົດ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ເຄື່ອງ ອື່ນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ຜູ້ ດູ ແລ ເວັບ ໄວ້ — ຖ້າ ເປີດ ໄດ້ ປົກ ກະ ຕິ ຄື ຜ່ານ. ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ເບິ່ງ ວ່າ ຮູບ ແລະ ຕາ ຕະ ລາງ ຂຶ້ນ ຄົບ ບໍ່ ມີ ຊ່ອງ ຫວ່າງ.

ຂໍ້ ທີ ສາມ ສະ ເພາະ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ຄື ກວດ ວ່າ ຕົວ ອັກ ສອນ ຂຶ້ນ ຄົບ ບໍ່ ກາຍ ເປັນ ຮູບ ສີ່ ຫຼ່ຽມ ຫຼື ວົງ ມົນ ນ້ອຍ ໆ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ບາງ ເຄື່ອງ. ບັນ ຫາ ນີ້ ເກີດ ຈາກ ຊຸດ ຕົວ ອັກ ສອນ ຂອງ ເວັບ ບໍ່ ຄຸມ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ແລະ ມັນ ມັກ ໂຜ່ ຂຶ້ນ ຫຼັງ ຈາກ ວາງ ຂໍ້ ຄວາມ ໃໝ່ ລົງ ໄປ. ກວດ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສອງ ຍີ່ ຫໍ້.

ມື້ ສີ່ ຫາ ສາມ ສິບ ຢ່າ ໄປ ຫຍໍ້ ຢ້ຳ ອີກ

ນີ້ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ທາງ ໃຈ. ຕົວ ເລກ ຈະ ຂຶ້ນ ລົງ ບໍ່ ເປັນ ຮູບ ຮ່າງ ແລະ ຄວາມ ຢາກ ໄປ ແກ້ ເພີ່ມ ຈະ ມາ ທຸກ ອາ ທິດ. ຢ່າ ໄປ ແກ້. ຕົວ ຄົ້ນຫາ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເວລາ ອ່ານ ບົດ ໃໝ່, ຈັດ ອັນດັບ ໃໝ່, ແລ້ວ ເກັບ ຂໍ້ ມູນ ວ່າ ຄົນ ຕອບ ຮັບ ແນວ ໃດ. ຖ້າ ໄປ ແກ້ ຊ້ຳ ຢູ່ ກາງ ທາງ ການ ນັບ ຈະ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ແລະ ທ່ານ ຈະ ວັດ ຜົນ ບໍ່ ໄດ້ ຕະ ຫຼອດ ໄປ.

ວຽກ ດຽວ ຂອງ ຊ່ວງ ນີ້ ຄື ຈົດ. ຈົດ ວັນ ທີ ທີ່ ແກ້, ຈົດ ວ່າ ແກ້ ຫຍັງ ແດ່, ແລະ ຈົດ ຕົວ ເລກ ຂອງ ສາມ ເດືອນ ກ່ອນ ໜ້າ ໄວ້ ເປັນ ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ. ຖ້າ ບໍ່ ຈົດ ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ໄວ້ ໃນ ມື້ ນັ້ນ, ອີກ ສອງ ເດືອນ ຈະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ທຽບ ເພາະ ໜ້າ ຈໍ ຈະ ສະ ແດງ ພຽງ ຂໍ້ ມູນ ຫຼ້າ ສຸດ ໃຫ້ ເບິ່ງ.

ມື້ ສາມ ສິບ ເອັດ ຫາ ຫົກ ສິບ ຕັດ ສິນ ໃຈ

ຮອດ ຈຸດ ນີ້ ຈຶ່ງ ເປີດ Search Console ຂຶ້ນ ມາ ທຽບ ຢ່າງ ຈິງ ຈັງ. ໃຫ້ ທຽບ ໄລ ຍະ ຍາວ ເທົ່າ ກັນ ສະ ເໝີ — ຫົກ ສິບ ມື້ ຫຼັງ ແກ້ ທຽບ ກັບ ຫົກ ສິບ ມື້ ກ່ອນ ແກ້ — ແລະ ໃຫ້ ກັ່ນ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຊື່ ຮ້ານ ອອກ ກ່ອນ ຄື ທີ່ ບອກ ໄວ້ ຂ້າງ ເທິງ. ອ່ານ ສາມ ຕົວ ຄື ເກົ່າ: ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ, ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ, ແລະ ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ.

ຜົນ ອອກ ໄດ້ ສາມ ທາງ. ດີ ຂຶ້ນ ຄື ເກັບ ວິທີ ນີ້ ໄວ້ ໃຊ້ ກັບ ບົດ ຕໍ່ ໄປ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຄ້າຍ ກັນ. ເທົ່າ ເກົ່າ ຄື ສັນ ຍານ ວ່າ ວິນິດ ໄສ ພະ ຍາດ ຜິດ ຂໍ້ — ໃຫ້ ກັບ ໄປ ອ່ານ ສີ່ ພະ ຍາດ ໃໝ່ ແລ້ວ ເລືອກ ຂໍ້ ອື່ນ, ບໍ່ ແມ່ນ ໄປ ຕື່ມ ຄຳ ໃສ່ ບົດ ໃຫ້ ຍາວ ຂຶ້ນ ອີກ. ຮ້າຍ ລົງ ຄື ຍ້ອນ ຫຼັງ ໄປ ຫາ ບົດ ເກົ່າ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຫາ ສາ ເຫດ ຢ່າງ ໃຈ ເຢັນ.

ສາມ ຕົ້ນ ເຫດ ຂອງ ອາ ການ ອັນດັບ ຂຶ້ນ ແຕ່ ຄົນ ອ່ານ ເທົ່າ ເກົ່າ

ອາ ການ ນີ້ ພົບ ເລື້ອຍ ພໍ ຄວນ ຈຶ່ງ ຂໍ ບອກ ສາ ເຫດ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ. ຕົ້ນ ເຫດ ທຳ ອິດ ຄື ອັນດັບ ຂຶ້ນ ໃນ ຄຳ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ພິມ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຄື ລາວ ຫຼາຍ ຄຳ ມີ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ຄັ້ງ ຕໍ່ ເດືອນ — ຂຶ້ນ ຮອດ ອັນດັບ ໜຶ່ງ ກໍ ໄດ້ ຄົນ ເພີ່ມ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ຄົນ.

ຕົ້ນ ເຫດ ທີ ສອງ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ຍັງ ບໍ່ ຊວນ ໃຫ້ ກົດ. ຄົນ ເຫັນ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ແລ້ວ ແຕ່ ເລືອກ ກົດ ບົດ ອື່ນ ຢູ່ ດີ. ວິທີ ແກ້ ຄື ວຽກ ທີ ສອງ ໃນ ຫົກ ວຽກ ຂ້າງ ເທິງ ນັ້ນ ເອງ.

ຕົ້ນ ເຫດ ທີ ສາມ ຄື ໄລ ຍະ ທີ່ ເອົາ ມາ ທຽບ ບໍ່ ຄື ກັນ. ນີ້ ຄື ຄວາມ ຜິດ ພາດ ຂອງ ຄົນ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ບົດ. ຢູ່ ລາວ ໃຫ້ ລະ ວັງ ຊ່ວງ ບຸນ ປີ ໃໝ່ ແລະ ຊ່ວງ ປິດ ພັກ ຍາວ ເປັນ ພິ ເສດ ເພາະ ຕົວ ເລກ ຂອງ ອາ ທິດ ນັ້ນ ຕ່ຳ ລົງ ທັງ ປະ ເທດ ໂດຍ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ວຽກ ຂອງ ໃຜ.

ຈັງ ຫວະ ທຸກ ເດືອນ ແກ້ ສາມ ບົດ ຂຽນ ໃໝ່ ສອງ ບົດ

ຮອດ ຂັ້ນ ນີ້ ທ່ານ ຮູ້ ວິທີ ຄັດ ບົດ, ວິນິດ ໄສ ພະ ຍາດ, ແກ້, ແລະ ວັດ ຜົນ ແລ້ວ. ສິ່ງ ທີ່ ຍັງ ຂາດ ຄື ຈັງ ຫວະ ທີ່ ເຮັດ ໄດ້ ຕໍ່ ເນື່ອງ ໂດຍ ບໍ່ ໝົດ ແຮງ ຢູ່ ເດືອນ ທີ ສອງ. ຈັງ ຫວະ ທີ່ ບົດ ນີ້ ແນະ ນຳ ສຳ ລັບ ເວັບ ພາ ສາ ລາວ ຂະ ໜາດ ສາມ ສິບ ຫາ ຮ້ອຍ ບົດ ຄື ເດືອນ ລະ ຫ້າ ຊິ້ນ ງານ: ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ສາມ ບົດ ແລະ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ສອງ ບົດ.

ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ເປັນ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ນີ້

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄື ຄວາມ ໄວ ຂອງ ຜົນ. ບົດ ເກົ່າ ທີ່ ແກ້ ແລ້ວ ໃຫ້ ຜົນ ພາຍ ໃນ ຫົກ ສິບ ມື້; ບົດ ໃໝ່ ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ອາດ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ເດືອນ ກວ່າ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ໄດ້ ຜົນ ຫຼື ບໍ່. ການ ໃຫ້ ນ້ຳ ໜັກ ໄປ ທາງ ບົດ ເກົ່າ ຫຼາຍ ກວ່າ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ທ່ານ ຈະ ໄດ້ ເຫັນ ຜົນ ບາງ ຢ່າງ ທຸກ ເດືອນ ຊຶ່ງ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ເຮັດ ຕໍ່ ໄດ້.

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ. ຈຳ ນວນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ມີ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ຈິງ ໆ ໃນ ວົງ ການ ໜຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼາຍ ຢ່າງ ບໍ່ ມີ ຂອບ ເຂດ. ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ເດືອນ ລະ ສິບ ບົດ ຈະ ໝົດ ຫົວ ຂໍ້ ດີ ພາຍ ໃນ ປີ ດຽວ ແລ້ວ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈະ ເລີ່ມ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຫາ ຊຶ່ງ ຄື ການ ຖິ້ມ ເງິນ.

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທີ ສາມ ຄື ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ເວັບ ໂດຍ ລວມ. ເວັບ ທີ່ ມີ ບົດ ຮ້ອຍ ບົດ ໂດຍ ສາມ ສິບ ບົດ ໃນ ນັ້ນ ລ້າ ສະ ໄໝ ໝົດ ແລ້ວ ຈະ ຖືກ ຕັດ ສິນ ຈາກ ພາບ ລວມ ນຳ. ການ ຮັກ ສາ ບົດ ເກົ່າ ໃຫ້ ຍັງ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື ການ ດູ ແລ ຊື່ ສຽງ ຂອງ ເວັບ ທັງ ໝົດ ບໍ່ ແມ່ນ ດູ ແລ ບົດ ໃດ ບົດ ໜຶ່ງ.

ຕາ ຕະ ລາງ ອັນ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ

ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປ ຣ ແກຣມ ຫຍັງ ພິ ເສດ — ຕາ ຕະ ລາງ ຄຳ ນວນ ທຳ ມະ ດາ ຢູ່ ໄດ້ ຫຼາຍ ປີ. ໃຫ້ ມີ ຢູ່ ເຈັດ ຄໍ ລຳ: ຊື່ ບົດ, ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ, ວັນ ທີ ທີ່ ແກ້, ພະ ຍາດ ທີ່ ວິນິດ ໄສ ໄດ້, ວຽກ ທີ່ ເຮັດ, ຕົວ ເລກ ສາມ ຕົວ ຂອງ ຫົກ ສິບ ມື້ ກ່ອນ ແກ້, ແລະ ຕົວ ເລກ ສາມ ຕົວ ຂອງ ຫົກ ສິບ ມື້ ຫຼັງ ແກ້.

ຄໍ ລຳ	ໃສ່ ຫຍັງ ລົງ ໄປ	ເອົາ ມາ ຈາກ ໃສ
1. ຊື່ ບົດ	ຫົວ ຂໍ້ ສັ້ນ ພໍ ໃຫ້ ຕົນ ເອງ ຈຳ ໄດ້	ເວັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ
2. ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ	ທີ່ ຢູ່ ເຕັມ ຂອງ ບົດ	ຄໍ ລຳ ໜ້າ ເວັບ ໃນ Search Console
3. ວັນ ທີ ທີ່ ແກ້	ວັນ ທີ ກົດ ບັນ ທຶກ ບົດ ທີ່ ແກ້ ແລ້ວ	ຂຽນ ດ້ວຍ ມື ໃນ ມື້ ນັ້ນ ເລີຍ
4. ພະ ຍາດ	ໜຶ່ງ ໃນ ສີ່ ພະ ຍາດ ທີ່ ວິນິດ ໄສ ໄດ້	ຫົວ ຂໍ້ ເລື່ອງ ສີ່ ພະ ຍາດ ຂອງ ບົດ ນີ້
5. ວຽກ ທີ່ ເຮັດ	ໝາຍ ເລກ ວຽກ ໃນ ຫົກ ວຽກ ທີ່ ລົງ ມື ຈິງ	ຫົວ ຂໍ້ ເລື່ອງ ຫົກ ວຽກ ຂອງ ບົດ ນີ້
6. ສາມ ຕົວ ເລກ ກ່ອນ ແກ້	ຄົນ ເຫັນ, ຄົນ ກົດ, ອັນດັບ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຫົກ ສິບ ມື້ ກ່ອນ ໜ້າ	Search Console ກັ່ນ ຕອງ ຕາມ ໜ້າ ເວັບ
7. ສາມ ຕົວ ເລກ ຫຼັງ ແກ້	ສາມ ຕົວ ດຽວ ກັນ ຂອງ ຫົກ ສິບ ມື້ ຫຼັງ ວັນ ທີ ໃນ ຄໍ ລຳ ທີ ສາມ	Search Console ກັ່ນ ຕອງ ຕາມ ໜ້າ ເວັບ

ຄໍ ລຳ ທີ ຫົກ ຄື ຄໍ ລຳ ທີ່ ຄົນ ລືມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຕ້ອງ ຈົດ ມັນ ໄວ້ ກ່ອນ ລົງ ມື ແກ້ ເພາະ ພໍ ແກ້ ໄປ ແລ້ວ ຫົກ ສິບ ມື້ ຈຶ່ງ ຄິດ ໄດ້ ວ່າ ຢາກ ປຽບ ທຽບ ມັນ ກໍ ຊ້າ ໄປ ແລ້ວ.

ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຈະ ກາຍ ເປັນ ຊັບ ສິນ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ວຽກ ນີ້ ພາຍ ໃນ ຫົກ ເດືອນ. ມັນ ຈະ ບອກ ທ່ານ ວ່າ ຢູ່ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ ວິທີ ໃດ ໄດ້ ຜົນ ດີ ທີ່ ສຸດ — ຊຶ່ງ ອາດ ບໍ່ ຄື ກັບ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຫຼື ບົດ ໃດ ໃນ ໂລກ ບອກ ໄວ້. ຄຳ ຕອບ ຂອງ ເວັບ ທ່ານ ຢູ່ ໃນ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ເວັບ ທ່ານ ເອງ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ຮອບ ໃຫຍ່ ປີ ລະ ເທື່ອ

ນອກ ຈາກ ຮອບ ນ້ອຍ ທຸກ ເດືອນ ແລ້ວ ໃຫ້ ຕັ້ງ ຮອບ ໃຫຍ່ ໄວ້ ປີ ລະ ເທື່ອ. ຮອບ ໃຫຍ່ ຄື ການ ເປີດ ລາຍ ຊື່ ໜ້າ ທັງ ໝົດ ຂອງ ເວັບ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ແບ່ງ ເປັນ ສາມ ກອງ: ກອງ ທີ່ ຍັງ ໄດ້ ຜົນ ດີ ໃຫ້ ປະ ໄວ້, ກອງ ທີ່ ພໍ ໄປ ໄດ້ ໃຫ້ ເຂົ້າ ຄິວ ແກ້, ແລະ ກອງ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຫັນ ເລີຍ ຕະ ຫຼອດ ປີ ໃຫ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ລວມ ຫຼື ຈະ ປະ ໄວ້ ຊື່ ໆ.

ຮອບ ໃຫຍ່ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ມື້ ດຽວ ຢູ່ ເວັບ ຮ້ອຍ ບົດ ແລະ ມັນ ຈະ ບອກ ໃຫ້ ຮູ້ ວ່າ ປີ ໜ້າ ຄວນ ຂຽນ ເລື່ອງ ໃດ ຕໍ່. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຂ້າມ ຮອບ ນີ້ ໄປ ຍ້ອນ ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ລາຄາ ແພງ. ບໍ່ ຕ້ອງ — Search Console ກັບ ຕາ ຕະ ລາງ ຄຳ ນວນ ພຽງ ພໍ ຢູ່ ແລ້ວ ຢູ່ ຂະ ໜາດ ນີ້.

ຂໍ້ ຄວນ ຮູ້ ສະ ເພາະ ຂອງ ບລອກ ພາ ສາ ລາວ

ຫົກ ຂໍ້ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ບົດ ໃດ ເພາະ ມັນ ເປັນ ເລື່ອງ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ໂດຍ ສະ ເພາະ.

ຄົນ ອ່ານ ຂອງ ທ່ານ ອ່ານ ພາ ສາ ໄທ ໄດ້ ນຳ

ນີ້ ຄື ຄວາມ ຈິງ ທີ່ ຕ້ອງ ຮັບ ໄວ້ ແລະ ມັນ ມີ ທັງ ດ້ານ ດີ ແລະ ດ້ານ ຮ້າຍ. ດ້ານ ຮ້າຍ ຄື ບົດ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ແຂ່ງ ກັບ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ດ້ວຍ ກັນ ເທົ່າ ນັ້ນ ແຕ່ ແຂ່ງ ກັບ ບົດ ພາ ສາ ໄທ ທີ່ ມີ ຢູ່ ຫຼາຍ ພັນ ບົດ ນຳ. ດ້ານ ດີ ຄື ຄົນ ອ່ານ ຄຸ້ນ ກັບ ຄຳ ສັບ ວິ ຊາ ການ ຢູ່ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຕ້ອງ ອະ ທິ ບາຍ ພື້ນ ຖານ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ.

ຈຸດ ທີ່ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ຊະ ນະ ບົດ ພາ ສາ ໄທ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຮູ້ ທົ່ວ ໄປ — ບົດ ພາ ສາ ໄທ ມີ ຄົບ ແລ້ວ. ຈຸດ ຊະ ນະ ຄື ບໍ ລິ ບົດ ຂອງ ລາວ: ວິທີ ຈ່າຍ ເງິນ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ນີ້, ຊື່ ເມືອງ ແລະ ຊື່ ບ້ານ ຕາມ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຈິງ, ຄ່າ ສົ່ງ ຈິງ, ແລະ ຂໍ້ ຈຳ ກັດ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ ຢູ່ ນີ້. ເວລາ ອັບ ເດດ ບົດ ເກົ່າ ໃຫ້ ຕື່ມ ບໍ ລິ ບົດ ພວກ ນີ້ ເຂົ້າ ໄປ ກ່ອນ ອັນ ອື່ນ.

ຢ່າ ແປ ບົດ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ແລ້ວ ວາງ ທັບ ບົດ ເກົ່າ

ວິທີ ນີ້ ໄວ ແລະ ຖືກ ຫຼາຍ ຄົນ ຢາກ ໃຊ້. ຜົນ ທີ່ ໄດ້ ຄື ບົດ ທີ່ ອ່ານ ອອກ ແຕ່ ອ່ານ ແລ້ວ ຮູ້ ວ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ຢູ່ ນີ້ ຂຽນ. ຄຳ ສັບ ຈະ ຜິດ ບໍ ລິ ບົດ ຢູ່ ຫຼາຍ ບ່ອນ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຄຳ ດ້ານ ການ ຄ້າ ແລະ ຄຳ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ. ຜູ້ ອ່ານ ຢູ່ ລາວ ຈັບ ໄດ້ ໄວ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ ແລະ ພໍ ຈັບ ໄດ້ ແລ້ວ ຄວາມ ເຊື່ອ ໃຈ ໃນ ຮ້ານ ກໍ ຫຼຸດ ຕາມ ໄປ ນຳ.

ຖ້າ ຈະ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ໃຊ້ ເປັນ ຮ່າງ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ຄົນ ອ່ານ ຊ້ຳ ແກ້ ຄຳ ໃຫ້ ຄື ຄົນ ຢູ່ ນີ້ ເວົ້າ ຈິງ ກ່ອນ ລົງ ເວັບ ສະ ເໝີ. ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ເຄິ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ບົດ ແຕ່ ຕ່າງ ກັນ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ.

ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ມີ ຈຳ ນວນ ໜ້ອຍ ຢ່າ ຕົກ ໃຈ

ຄົນ ທີ່ ເປີດ ເຄື່ອງ ມື ຕ່າງ ປະ ເທດ ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ຢູ່ ລາວ ມັກ ຕົກ ໃຈ ວ່າ ຕົວ ເລກ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ ຈົນ ຄິດ ວ່າ ບໍ່ ຄຸ້ມ ຈະ ເຮັດ. ຂໍ ໃຫ້ ຈື່ ສອງ ຂໍ້. ຂໍ້ ທຳ ອິດ, ເຄື່ອງ ມື ພວກ ນັ້ນ ວັດ ພາ ສາ ລາວ ໄດ້ ບໍ່ ດີ — ຫຼາຍ ຄຳ ທີ່ ມີ ຄົນ ພິມ ຈິງ ຂຶ້ນ ເປັນ ສູນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ. ຂໍ້ ທີ ສອງ, ຕົວ ເລກ ໜ້ອຍ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຄູ່ ແຂ່ງ ໜ້ອຍ ຕາມ ໄປ ນຳ.

ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ເຊື່ອ ໄດ້ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ຄື Search Console ຂອງ ເວັບ ຕົນ ເອງ ເພາະ ມັນ ນັບ ຈາກ ຄົນ ຈິງ ທີ່ ພິມ ຈິງ ແລ້ວ ພົບ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຈິງ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ບົດ ນີ້ ໃຊ້ ມັນ ເປັນ ຫຼັກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຈົນ ຈົບ.

ຫຼັກ ຖານ ຢູ່ ແຜນ ທີ່ ຄື ຄູ່ ຫູ ຂອງ ບົດ ຄວາມ

ຢູ່ ລາວ ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຫາ ຮ້ານ ຜ່ານ ແຜນ ທີ່ ກ່ອນ ຜ່ານ ບົດ ຄວາມ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ, ການ ດູ ແລ ຫຼັກ ຖານ ຢູ່ ແຜນ ທີ່ ໃຫ້ ຄົບ ຖ້ວນ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ການ ແກ້ ບົດ ຄວາມ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ວິທີ ເຮັດ ຂຽນ ໄວ້ ຄົບ ແລ້ວ ໃນ ບົດ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ Google Maps ໃຫ້ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ.

ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ເສີມ ກັນ ບໍ່ ແມ່ນ ແທນ ກັນ. ບົດ ຄວາມ ຮັບ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຢາກ ຊື້ ຫຍັງ; ຫຼັກ ຖານ ຢູ່ ແຜນ ທີ່ ຮັບ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ແລ້ວ ແລະ ກຳລັງ ຫາ ບ່ອນ ຊື້. ເວັບ ທີ່ ດີ ມີ ທັງ ສອງ ທາງ ແລະ ຕໍ່ ລິງ ຫາ ກັນ ໃຫ້ ຄົບ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ພົບ ເລື້ອຍ ເລື່ອງ ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ

ຄວນ ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ຖີ່ ເທົ່າ ໃດ

ບົດ ໜຶ່ງ ບົດ ບໍ່ ຄວນ ຖືກ ແກ້ ຖີ່ ກວ່າ ປີ ລະ ສອງ ເທື່ອ ຖ້າ ບໍ່ ມີ ເຫດ ຈຳ ເປັນ. ສ່ວນ ໃນ ລະ ດັບ ເວັບ ໃຫ້ ແກ້ ເດືອນ ລະ ສາມ ບົດ ຢ່າງ ທີ່ ບອກ ໄວ້ ຂ້າງ ເທິງ. ຂໍ້ ຍົກ ເວັ້ນ ຄື ບົດ ທີ່ ສອນ ໃຊ້ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ໃຫຍ່ ຊຶ່ງ ອາດ ຕ້ອງ ແກ້ ຖີ່ ກວ່າ ນັ້ນ ຕາມ ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ໜ້າ ຈໍ.

ບົດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ອ່ານ ເລີຍ ຄວນ ລຶບ ຖິ້ມ ບໍ

ໂດຍ ທົ່ວ ໄປ ບໍ່ ຄວນ. ບົດ ທີ່ ຢູ່ ຊື່ ໆ ບໍ່ ໄດ້ ດຶງ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ລົງ ຢ່າງ ທີ່ ຄົນ ຢ້ານ ກັນ. ຖ້າ ຢາກ ຈັດ ບ້ານ ໃຫ້ ຮຽບ ຮ້ອຍ ໃຫ້ ເລືອກ ວິທີ ລວມ ເຂົ້າ ກັບ ບົດ ອື່ນ ພ້ອມ ໂອນ ທາງ ແທນ ການ ລຶບ. ການ ລຶບ ຄວນ ໃຊ້ ກັບ ບົດ ທີ່ ຜິດ ຂໍ້ ມູນ ຫຼື ບົດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຮ້ານ ເສຍ ຊື່ ເທົ່າ ນັ້ນ, ແລະ ເມື່ອ ລຶບ ກໍ ຍັງ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ໂອນ ທາງ ຢູ່ ດີ.

ອັບ ເດດ ແລ້ວ ຕ້ອງ ໄປ ບອກ Google ບໍ

ບອກ ເທື່ອ ດຽວ ພໍ ຫຼັງ ຈາກ ແກ້ ຈົບ ໂດຍ ໃຊ້ ໜ້າ ກວດ ທີ່ ຢູ່ ໃນ Search Console ແລ້ວ ກົດ ຂໍ ໃຫ້ ມາ ອ່ານ ໃໝ່. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຢ່າ ກົດ ຊ້ຳ. ການ ກົດ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ເລັ່ງ ຫຍັງ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ອັນດັບ. ຢູ່ ເວັບ ນ້ອຍ ບາງ ເທື່ອ ຕົວ ຄົ້ນຫາ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ອາ ທິດ ກວ່າ ຈະ ມາ ອ່ານ ໃໝ່ ຊຶ່ງ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ.

ຄວນ ຂຽນ ບົດ ໃຫ້ ຍາວ ຂຶ້ນ ບໍ ເວລາ ອັບ ເດດ

ຄວາມ ຍາວ ບໍ່ ແມ່ນ ເປົ້າ ໝາຍ. ບົດ ຄວນ ຍາວ ພໍ ທີ່ ຈະ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ໃຫ້ ຈົບ ແລະ ບໍ່ ຍາວ ກວ່າ ນັ້ນ. ບົດ ທີ່ ຖືກ ຕື່ມ ຄຳ ໃສ່ ໃຫ້ ຍາວ ຂຶ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ໃໝ່ ຈະ ຮ້າຍ ລົງ ບໍ່ ແມ່ນ ດີ ຂຶ້ນ ເພາະ ຄົນ ອ່ານ ຈະ ອອກ ໄປ ໄວ ຂຶ້ນ. ຫຼັກ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື ຖາມ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຫຍໍ້ ໜ້າ ນີ້ ຕັດ ອອກ ແລ້ວ ຜູ້ ອ່ານ ເສຍ ຫຍັງ ບໍ — ຖ້າ ບໍ່ ເສຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ຕັດ.

ບົດ ທີ່ ອັບ ເດດ ຈະ ຕິດ ອັນດັບ ຄືນ ພາຍ ໃນ ດົນ ປານ ໃດ

ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮັບ ປະ ກັນ ໄດ້ ແລະ ໃຜ ຮັບ ປະ ກັນ ຄື ບອກ ບໍ່ ຄົບ. ໄລ ຍະ ຫົກ ສິບ ມື້ ທີ່ ບົດ ນີ້ ໃຊ້ ຄື ໄລ ຍະ ທີ່ ໃຫ້ ຂໍ້ ມູນ ພຽງ ພໍ ຈະ ຕັດ ສິນ ໃຈ ບໍ່ ແມ່ນ ໄລ ຍະ ທີ່ ຮັບ ປະ ກັນ ຜົນ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ທີ່ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຄົ້ນຫາ ໜ້ອຍ ບາງ ບົດ ຕ້ອງ ລໍ ດົນ ກວ່າ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ຈະ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພໍ ອ່ານ ຄ່າ ໄດ້.

ຖ້າ ບໍ່ ມີ Search Console ຈະ ເຮັດ ໄດ້ ບໍ

ເຮັດ ໄດ້ ແຕ່ ຈະ ກາຍ ເປັນ ການ ຄາດ ເດົາ. ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ມາ ຫາ ບົດ ໃດ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ບົດ ໃດ ໃກ້ ຈະ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ແລະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ພາກ ໃດ ໃນ ບົດ ຫ້າມ ຕັດ. ການ ຕໍ່ ເວັບ ເຂົ້າ ກັບ ມັນ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຊາວ ນາ ທີ ແລະ ບໍ່ ເສຍ ຄ່າ ຫຍັງ — ນີ້ ຄື ວຽກ ທຳ ອິດ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ກ່ອນ ວຽກ ອື່ນ ໃນ ບົດ ນີ້ ທັງ ໝົດ.

ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ໃຫ້ ອ່ານ ຕໍ່ ບໍ

ມີ ແລະ ຂໍ ບອກ ໄວ້ ຊັດ ວ່າ ສອງ ບົດ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ທັງ ຄູ່. ບົດ ທຳ ອິດ ຄື Content Refresh: How to Update Old Posts for New Traffic ຊຶ່ງ ລົງ ລາຍ ລະ ອຽດ ຂອງ ຂັ້ນ ຕອນ ການ ແກ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ບົດ ນີ້. ບົດ ທີ ສອງ ຄື Content Audit: Refresh, Prune, Grow Traffic Without New Posts ຊຶ່ງ ເວົ້າ ເລື່ອງ ການ ຈັດ ກອງ ບົດ ທັງ ເວັບ. ທັງ ສອງ ບົດ ຂຽນ ໃຫ້ ເວັບ ຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ ກວ່າ ອ່ານ ຈຶ່ງ ໃຫ້ ເອົາ ວິທີ ຄິດ ບໍ່ ແມ່ນ ເອົາ ຕົວ ເລກ.

ບົດ ພາ ສາ ລາວ ອື່ນ ຂອງ ຊຸດ ນີ້ ຢູ່ ໃສ

ຢູ່ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ ຂອງ Orova ທັງ ໝົດ. ຊຸດ ນີ້ ຂຽນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ໂດຍ ບົດ ໜຶ່ງ ຕໍ່ ຈາກ ອີກ ບົດ ໜຶ່ງ — ບົດ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ Google Maps ໃຫ້ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ, ບົດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ໃນ ລາວ ແລະ ບົດ ຕັ້ງ ຄ່າ SEO ໃນ WordPress ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ຄື ສາມ ບົດ ທີ່ ໃກ້ ກັບ ບົດ ນີ້ ທີ່ ສຸດ. ອ່ານ ຄົບ ທັງ ສາມ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ ລົງ ມື ແກ້ ບົດ ເກົ່າ ຈະ ໄວ ກວ່າ.

ອັບ ເດດ ບົດ ເກົ່າ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຕົວ ຊ່ວຍ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຫຍິບ ບົດ ໄປ ໃຊ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ບໍ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ໃໝ່ ແລະ ຄຳ ຕອບ ຈິງ ຄື ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ແນ່ ນອນ. ສິ່ງ ທີ່ ບອກ ໄດ້ ຄື ບົດ ທີ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ຊັດ ຢູ່ ຕົ້ນ ຫົວ ຂໍ້, ມີ ຕາ ຕະ ລາງ, ແລະ ມີ ຂໍ້ ມູນ ສະ ເພາະ ບ່ອນ ຄື ບໍ ລິ ບົດ ຂອງ ລາວ ຈະ ຖືກ ຫຍິບ ໄປ ໃຊ້ ງ່າຍ ກວ່າ ບົດ ທີ່ ເປັນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ຍາວ ຕິດ ກັນ ໝົດ. ວຽກ ທີ່ ບົດ ນີ້ ແນະ ນຳ ຈຶ່ງ ໄປ ໃນ ທາງ ດຽວ ກັນ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ເພີ່ມ ເປັນ ພິ ເສດ.