SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ໃນ ລາວ

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໄຟ ຟ້າ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ຈ້າງ ຄົນ ສ້າງ ເວັບ ໄຊ ຂຶ້ນ ມາ ໄດ້ ໜຶ່ງ ປີ ແລ້ວ, ມີ ສິນຄ້າ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ຮ່ວມ ຮ້ອຍ ແປດ ສິບ ລາຍ ການ. ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ບອກ ວ່າ ເວັບ ໄຊ ນີ້ ບໍ່ ເຄີຍ ພາ ລູກ ຄ້າ ມາ ໃຫ້ ຈັກ ຄົນ, ແລະ ເຫດ ຜົນ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຮັດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ໃຫ້ ຈັກ ໜ້າ ເລີຍ. ພໍ ໄປ ເປີດ ເບິ່ງ ຈຶ່ງ ເຫັນ ວ່າ ໜ້າ ສິນຄ້າ ທຸກ ໜ້າ ໃນ ຮ້ານ ນັ້ນ ໃຊ້ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ກັບ ທີ່ ຜູ້ ສະ ໜອງ ສົ່ງ ມາ ໃຫ້ ເປັນ ໄຟ ລ ເອ ກ ຊ ເຊວ, ຮູບ ທຸກ ຮູບ ຊື່ ວ່າ IMG_2043.JPG ແລະ ໜັກ ຫ້າ ເມ ກາ ໄບ ຕ ຕໍ່ ຮູບ, ແລະ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ເປັນ ຕົວ ເລກ ລະ ຫັດ ຍາວ ໆ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ອ່ານ ອອກ. ເວັບ ໄຊ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ເພາະ ຄົນ ສ້າງ ບໍ່ ເກັ່ງ, ມັນ ເສຍ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ ວ່າ ໜ້າ ສິນຄ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຄວນ ມີ ຫຍັງ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ແດ່.

ວິທີ ແກ້ ແບບ ເກົ່າ ທີ່ ຄົນ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ກັນ ມີ ຢູ່ ສາມ ແບບ, ແລະ ທັງ ສາມ ແບບ ເສຍ ເງິນ ໂດຍ ບໍ່ ແກ້ ບັນ ຫາ. ແບບ ທຳ ອິດ ຄື ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕື່ມ ອີກ ທຸກ ເດືອນ ເພື່ອ ດັນ ຄົນ ເຂົ້າ ໜ້າ ສິນຄ້າ — ພໍ ຢຸດ ຈ່າຍ ຄົນ ກໍ ຫາຍ ໄປ ໝົດ ໃນ ມື້ ດຽວ. ແບບ ທີ ສອງ ຄື ຈ້າງ ຄົນ ສ້າງ ເວັບ ໄຊ ໃໝ່ ໃຫ້ ງາມ ກວ່າ ເກົ່າ — ໄດ້ ຮ້ານ ທີ່ ງາມ ຂຶ້ນ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຫາ ພົບ ຄື ເກົ່າ, ເພາະ ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຮູບ ຮ່າງ. ແບບ ທີ ສາມ ຄື ຊື້ ບໍ ລິ ການ ດັນ ອັນ ດັບ ຈາກ ຄົນ ທີ່ ຮັບ ປະ ກັນ ວ່າ ຈະ ພາ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ — ຄຳ ຮັບ ປະ ກັນ ແບບ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃຫ້ ໄດ້, ແລະ ເງິນ ກ້ອນ ນັ້ນ ພໍ ຈ້າງ ຄົນ ມາ ນັ່ງ ຂຽນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສິນຄ້າ ໃໝ່ ໄດ້ ຫຼາຍ ສິບ ໜ້າ ແລ້ວ.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ພາ ເຮັດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ຈາກ ສູນ ຈົນ ຈົບ ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ສິນຄ້າ ຊາວ ຫາ ສອງ ຮ້ອຍ ລາຍ ການ: ເປັນ ຫຍັງ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຈຶ່ງ ຂຶ້ນ ຍາກ ກວ່າ ບົດ ຄວາມ ແລະ ຄວາມ ຍາກ ນັ້ນ ກາຍ ເປັນ ໂອ ກາດ ໄດ້ ແນວ ໃດ, ວິທີ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ສິນຄ້າ ດ້ວຍ ສາມ ທ່ອນ, ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ເອງ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສິນຄ້າ, ວິທີ ຈັດ ການ ຮູບ ສິນຄ້າ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟ ລ ຈົນ ບີບ ອັດ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ, ໂຄງ ສ້າງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ແລະ ໝວດ ສິນຄ້າ, ຂໍ້ ມູນ ມີ ໂຄງ ສ້າງ ທີ່ ບອກ ລາ ຄາ ກັບ ສະ ຖາ ນະ ສິນຄ້າ ໃຫ້ Google ຮູ້, ວິທີ ຈັດ ການ ສິນຄ້າ ທີ່ ໝົດ ຫຼື ເລີກ ຂາຍ ໂດຍ ບໍ່ ລຶບ ໜ້າ ຖິ້ມ, ແລະ ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ຂໍ້ ທີ່ ໃຊ້ ຊ້ຳ ໄດ້ ກັບ ທຸກ ໜ້າ ໃໝ່ ທີ່ ຈະ ເພີ່ມ ຕໍ່ ໄປ. ທຸກ ຂັ້ນ ຕອນ ໃນ ບົດ ນີ້ ເຮັດ ໄດ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ເພີ່ມ.

1. SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ຍາກ ກວ່າ ບົດ ຄວາມ

1.1 ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ນອນ ຢູ່ ໃນ ຫ້າ ຮ້ານ ພ້ອມ ກັນ

ລອງ ຄິດ ຕາມ ແບບ ນີ້. ຜູ້ ສະ ໜອງ ຄົນ ໜຶ່ງ ນຳ ເຂົ້າ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ຮຸ່ນ ໜຶ່ງ ມາ ຂາຍ ສົ່ງ ໃຫ້ ຮ້ານ ຍ່ອຍ ຫ້າ ຮ້ານ ໃນ ວຽງຈັນ. ພ້ອມ ກັບ ເຄື່ອງ, ລາວ ສົ່ງ ໄຟ ລ ຮູບ ກັບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ມາ ໃຫ້ ນຳ ເພື່ອ ໃຫ້ ຮ້ານ ເອົາ ໄປ ລົງ ໄດ້ ໄວ. ຫ້າ ຮ້ານ ນັ້ນ ຄັດ ລອກ ຂໍ້ ຄວາມ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ໄປ ວາງ ໃນ ເວັບ ໄຊ ຂອງ ຕົນ ພາຍ ໃນ ອາທິດ ດຽວ ກັນ. ດຽວ ນີ້ ໃນ ສາຍ ຕາ ຂອງ Google ມີ ຫ້າ ໜ້າ ທີ່ ເນື້ອ ໃນ ຄື ກັນ ເກືອບ ທຸກ ຕົວ ອັກ ສອນ.

Google ບໍ່ ຢາກ ສະ ແດງ ຫ້າ ໜ້າ ທີ່ ຄື ກັນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ດຽວ ກັນ, ມັນ ຈຶ່ງ ຕ້ອງ ເລືອກ ເອົາ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ຍູ້ ອີກ ສີ່ ໜ້າ ລົງ ໄປ ຢູ່ ຂ້າງ ຫຼັງ. ຕອນ ເລືອກ ນັ້ນ ມັນ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃນ ຕົວ ໜ້າ ໃຫ້ ເລືອກ ເລີຍ ເພາະ ຫ້າ ໜ້າ ຄື ກັນ ໝົດ, ມັນ ຈຶ່ງ ໄປ ເລືອກ ດ້ວຍ ສິ່ງ ອື່ນ ແທນ: ຮ້ານ ໃດ ເປັນ ຮ້ານ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ຫຼາຍ ກວ່າ, ຮ້ານ ໃດ ມີ ຄົນ ອື່ນ ເອີ້ນ ຫາ ຫຼາຍ ກວ່າ, ຮ້ານ ໃດ ເປີດ ໄວ ກວ່າ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ແພ້ ທຸກ ຂໍ້ ໃນ ສາມ ຂໍ້ ນັ້ນ ຢູ່ ແລ້ວ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ແທ້ ຈິງ ທີ່ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຂອງ ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຂຶ້ນ — ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຄາຖາ ລັບ ອັນ ໃດ ທີ່ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ຮູ້ ແລ້ວ ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຮູ້.

ແຕ່ ພໍ ເຂົ້າ ໃຈ ເຫດ ຜົນ ນີ້ ແລ້ວ, ທາງ ອອກ ກໍ ຊັດ ຂຶ້ນ ທັນ ທີ. ຖ້າ ຫ້າ ຮ້ານ ຄື ກັນ ໝົດ ແລ້ວ Google ຕ້ອງ ໄປ ເລືອກ ດ້ວຍ ຊື່ ສຽງ, ຮ້ານ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ໜ້າ ຂອງ ຕົນ ບໍ່ ຄື ກັບ ອີກ ສີ່ ຮ້ານ ກໍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ແຂ່ງ ໃນ ສະ ໜາມ ຊື່ ສຽງ ອີກ ຕໍ່ ໄປ. ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ ຄື ຈຸດ ອ່ອນ ຮ່ວມ ຂອງ ຄູ່ ແຂ່ງ ທັງ ຕະ ຫຼາດ. ໃຜ ຍອມ ນັ່ງ ຂຽນ ເອງ ຄົນ ນັ້ນ ໄດ້ ຫຍັບ ອອກ ຈາກ ກອງ.

1.2 ໜ້າ ສິນຄ້າ ມີ ຄຳ ໜ້ອຍ ແຕ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ວຽກ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ

ບົດ ຄວາມ ໜຶ່ງ ບົດ ມີ ໜ້າ ທີ່ ດຽວ ຄື ໃຫ້ ຄວາມ ຮູ້, ແລະ ມັນ ມີ ພື້ນ ທີ່ ຫຼາຍ ພັນ ຄຳ ໃຫ້ ອະ ທິ ບາຍ. ໜ້າ ສິນຄ້າ ຕ້ອງ ເຮັດ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ບໍ່ ຮອດ ສາມ ຮ້ອຍ ຄຳ: ບອກ ໃຫ້ Google ຮູ້ ວ່າ ນີ້ ຄື ເຄື່ອງ ຫຍັງ, ແລະ ພ້ອມ ກັນ ນັ້ນ ຕ້ອງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ເປີດ ເຂົ້າ ມາ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຊື້ ໄດ້. ສອງ ໜ້າ ທີ່ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຂັດ ກັນ ຄື ທີ່ ຫຼາຍ ຄົນ ຄິດ, ແຕ່ ມັນ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ທຸກ ປະ ໂຫຍກ ຕ້ອງ ມີ ຄ່າ.

ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ວິທີ ຂຽນ ໜ້າ ສິນຄ້າ ໃນ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ທ່ານ ຂຽນ ໃຫ້ ຍາວ ຂຶ້ນ. ບາງ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ແນະ ນຳ ໃຫ້ ຂຽນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສິນຄ້າ ໃຫ້ ໄດ້ ພັນ ຄຳ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ. ຄຳ ແນະ ນຳ ນັ້ນ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ທີມ ຂຽນ ເນື້ອ ໃນ ຢູ່ ໃນ ບໍ ລິ ສັດ. ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຄົນ ຢູ່ ສາມ ຄົນ ແລະ ຕ້ອງ ຫໍ່ ເຄື່ອງ ສົ່ງ ເອງ ທຸກ ມື້ ຖ້າ ພະ ຍາ ຍາມ ເຮັດ ຕາມ ນັ້ນ ຈະ ຕັນ ຢູ່ ໜ້າ ທີ ສາມ ແລ້ວ ເຊົາ ໄປ ເລີຍ. ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຂຽນ ເອງ ແລະ ຄົບ ທຸກ ໜ້າ ດີ ກວ່າ ພັນ ຄຳ ທີ່ ມີ ຢູ່ ສາມ ໜ້າ ແລ້ວ ຄ້າງ ໄວ້ ຢູ່ ຢ່າງ ນັ້ນ.

1.3 ຄົນ ພິມ ຄຳ ແບບ ໃດ ຕອນ ກຳລັງ ຈະ ຊື້

ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຕອນ ຢາກ ຮູ້ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຕອນ ຢາກ ຊື້ ບໍ່ ຄື ກັນ, ແລະ ຄວາມ ຕ່າງ ນີ້ ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ໜ້າ ສິນຄ້າ. ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ພິມ ວ່າ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ແບບ ໃດ ດີ. ຄົນ ຢາກ ຊື້ ພິມ ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ບວກ ຮຸ່ນ ບວກ ຄຳ ວ່າ ລາ ຄາ, ຫຼື ບວກ ຊື່ ເມືອງ, ຫຼື ບວກ ຄຳ ວ່າ ສົ່ງ ຮອດ ບ້ານ. ຄຳ ຊຸດ ທີ ສອງ ນີ້ ມີ ຄົນ ພິມ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຊຸດ ທຳ ອິດ ຫຼາຍ ເທົ່າ, ແຕ່ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ຊຸດ ນີ້ ຄື ຄົນ ທີ່ ຄວັກ ເງິນ ອອກ ມາ ແທ້.

ໜ້າ ສິນຄ້າ ບໍ່ ໄດ້ ມີ ໄວ້ ແຂ່ງ ກັບ ບົດ ຄວາມ ໃນ ຄຳ ຊຸດ ທຳ ອິດ. ຢ່າ ພະ ຍາ ຍາມ ເອົາ ໜ້າ ຂາຍ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ໄປ ຊິງ ອັນ ດັບ ກັບ ບົດ ຄວາມ ທີ່ ຫົວ ຂໍ້ ວ່າ ເລືອກ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ແບບ ໃດ ດີ — ນັ້ນ ຄື ວຽກ ຂອງ ບົດ ຄວາມ ໃນ ບ ລ ອກ ຂອງ ຮ້ານ, ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ ຂອງ ໜ້າ ຂາຍ. ໜ້າ ສິນຄ້າ ມີ ໄວ້ ຮັບ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ຢາກ ໄດ້ ອັນ ໃດ ແລະ ກຳລັງ ຊອກ ຫາ ວ່າ ຈະ ຊື້ ຈາກ ໃຜ.

ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຂໍ້ ນີ້ ປ່ຽນ ວິທີ ຂຽນ ໄປ ໝົດ. ພໍ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຈະ ມາ ຮອດ ໜ້າ ນີ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ເລື່ອງ ຮຸ່ນ ໄປ ແລ້ວ, ທ່ານ ກໍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ຂຽນ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ໄຟ ຟ້າ ເຮັດ ວຽກ ແນວ ໃດ. ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ຄື ຄຳ ຕອບ ຂອງ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຍັງ ຄ້າງ ຢູ່ ໃນ ໃຈ ລາວ ຕອນ ນັ້ນ: ລາ ຄາ ນີ້ ລວມ ສົ່ງ ບໍ, ຮັບ ປະ ກັນ ຈັກ ເດືອນ, ຈ່າຍ ຜ່ານ ບັນ ຊີ ໄດ້ ບໍ, ຖ້າ ໄດ້ ຮັບ ແລ້ວ ບໍ່ ພໍ ໃຈ ປ່ຽນ ຄືນ ໄດ້ ບໍ. ຫົກ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຄື ເນື້ອ ໃນ ຂອງ ໜ້າ ສິນຄ້າ ທີ່ ດີ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ໂຄສະນາ ວ່າ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ ເລີດ ລາ ຄາ ຖືກ ໃຈ.

1.4 ຄວາມ ຍາກ ນີ້ ຄື ໂອ ກາດ ຂອງ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ

ໃນ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຢູ່ ຕ່າງ ປະ ເທດ, ຄຳ ແນະ ນຳ ທຸກ ຂໍ້ ໃນ ບົດ ນີ້ ຖືກ ເຮັດ ໄປ ໝົດ ແລ້ວ ໂດຍ ທຸກ ຮ້ານ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນັ້ນ. ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ຢູ່ ອາ ເມ ຣິ ກາ ຫຼື ຢູ່ ໄທ ຕ້ອງ ເຮັດ ຂໍ້ ພື້ນ ຖານ ເຫຼົ່າ ນີ້ ຄົບ ຈຶ່ງ ຈະ ພໍ ຢືນ ຢູ່ ໄດ້, ແລ້ວ ຄ່ອຍ ໄປ ແຂ່ງ ກັນ ໃນ ຊັ້ນ ທີ່ ສູງ ກວ່າ. ຢູ່ ລາວ ຍັງ ບໍ່ ເປັນ ແບບ ນັ້ນ. ຮ້ານ ອອນລາຍ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຢູ່ ນີ້ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ໄຊ ເລີຍ, ຮ້ານ ທີ່ ມີ ແລ້ວ ກໍ ຍັງ ວາງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ ໄວ້ ຊື່ ໆ.

ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ຍອມ ເຮັດ ຫ້າ ຂໍ້ ພື້ນ ຖານ ໃນ ບົດ ນີ້ ໃຫ້ ຄົບ ບໍ່ ໄດ້ ກຳລັງ ໄລ່ ຕາມ ໃຜ — ມັນ ກຳລັງ ຢືນ ຢູ່ ໜ້າ ກອງ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ມີ ໃຜ ຢືນ. ນີ້ ຄື ຄວາມ ໄດ້ ປຽບ ທີ່ ຈະ ຢູ່ ບໍ່ ດົນ. ອີກ ສາມ ຫຼື ຫ້າ ປີ ເມື່ອ ຮ້ານ ອື່ນ ຕາມ ມາ ຮອດ ແລ້ວ, ໜ້າ ທີ່ ຂຽນ ໄວ້ ດີ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ນີ້ ຈະ ມີ ອາ ຍຸ ຫຼາຍ ປີ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google ແລ້ວ.

ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ມີ ບົດ ອື່ນ ທີ່ ຈັບ ຄູ່ ກັບ ບົດ ນີ້ ໄດ້ ດີ, ໂດຍ ສະ ເພາະ ບົດ ທີ່ ວ່າ ດ້ວຍ ການ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ແຜນ ທີ່ — ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ເສີມ ກັນ ແທນ ທີ່ ຈະ ແທນ ກັນ.

2. ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ສິນຄ້າ: ຊື່ ບວກ ຈຸດ ຕ່າງ ບວກ ບ່ອນ ຂາຍ

ຫົວ ຂໍ້ ຄື ຊິ້ນ ສ່ວນ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບັນ ດາ ຂໍ້ ທັງ ໝົດ ຂອງ ບົດ ນີ້, ແລະ ເປັນ ຂໍ້ ທີ່ ແກ້ ໄດ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ ນຳ. ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ພໍ ແກ້ ຫົວ ຂໍ້ ໄດ້ ສາມ ສິບ ຫາ ສີ່ ສິບ ໜ້າ ຖ້າ ມີ ສູດ ຢູ່ ໃນ ມື. ສູດ ນັ້ນ ມີ ສາມ ທ່ອນ.

2.1 ສາມ ທ່ອນ ຂອງ ຫົວ ຂໍ້

ທ່ອນ ທີ ໜຶ່ງ — ຊື່ ເຄື່ອງ ຄື ທີ່ ຄົນ ເອີ້ນ ກັນ ແທ້. ບໍ່ ແມ່ນ ຊື່ ທາງ ການ ໃນ ໃບ ບິນ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ. ຖ້າ ຄົນ ຢູ່ ຮ້ານ ເອີ້ນ ວ່າ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ດິ ຈິ ຕອນ ກໍ ຂຽນ ແບບ ນັ້ນ, ຢ່າ ໄປ ຂຽນ ວ່າ ອຸ ປະ ກອນ ປຸງ ແຕ່ງ ອາ ຫານ ດ້ວຍ ລະ ບົບ ຄວບ ຄຸມ ອຸນ ຫະ ພູມ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ. ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ເວົ້າ.

ທ່ອນ ທີ ສອງ — ຈຸດ ທີ່ ແຍກ ອັນ ນີ້ ອອກ ຈາກ ອັນ ອື່ນ. ຮຸ່ນ, ຂະ ໜາດ, ສີ, ຄວາມ ຈຸ, ຫຼື ຈຳ ນວນ ຕໍ່ ຊຸດ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຂາຍ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ຢູ່ ສີ່ ຮຸ່ນ, ທ່ອນ ນີ້ ຄື ທ່ອນ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ສີ່ ໜ້າ ນັ້ນ ບໍ່ ຄື ກັນ ໃນ ສາຍ ຕາ ຂອງ Google. ບໍ່ ມີ ທ່ອນ ນີ້ ແມ່ນ ໜ້າ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄປ ຊິງ ກັນ ເອງ.

ທ່ອນ ທີ ສາມ — ບ່ອນ ຂາຍ. ຊື່ ຮ້ານ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ. ນີ້ ຄື ທ່ອນ ທີ່ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຕັດ ອອກ ເພາະ ຄິດ ວ່າ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ, ແລະ ເປັນ ທ່ອນ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ສຳລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຫາ ເຄື່ອງ ຢູ່ ນີ້ ມັກ ຕໍ່ ທ້າຍ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ ວຽງຈັນ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ ຂອງ ຕົນ ເພາະ ລາວ ຢາກ ໄດ້ ຮ້ານ ທີ່ ສົ່ງ ຮອດ ໄວ ຫຼື ໄປ ຮັບ ເອງ ໄດ້. ຮ້ານ ຢູ່ ຕ່າງ ປະ ເທດ ຈະ ບໍ່ ມີ ວັນ ໃສ່ ຄຳ ນີ້ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ຕົນ.

2.2 ຢ່າ ຍັດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຈົນ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຫຼັງ ຈາກ ຄົນ ຫາ ກໍ ອ່ານ ບົດ ກ່ຽວ ກັບ SEO ຈົບ ຄື ການ ຍັດ ຄຳ. ຫົວ ຂໍ້ ກາຍ ເປັນ ແບບ ນີ້: ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ລາ ຄາ ຖືກ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ວຽງຈັນ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ຂາຍ ດີ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ ສົ່ງ ຟຣີ ທົ່ວ ປະ ເທດ. ຫົວ ຂໍ້ ແບບ ນີ້ ເສຍ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: Google ອ່ານ ອອກ ວ່າ ກຳລັງ ຖືກ ຫຼອກ ແລະ ບໍ່ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ຫຍັງ ຄືນ ມາ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ກໍ ບໍ່ ກົດ ເພາະ ມັນ ອ່ານ ຄື ຮ້ານ ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື.

ກົດ ງ່າຍ ໆ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ສະ ເໝີ: ອ່ານ ຫົວ ຂໍ້ ອອກ ສຽງ ດັງ ໆ ໃຫ້ ຄົນ ຢູ່ ໃນ ຮ້ານ ຟັງ. ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ສຶກ ແປກ ແມ່ນ ໃຊ້ ໄດ້. ຖ້າ ມີ ຄົນ ຫົວ ຫຼື ຖາມ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຂຽນ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ແມ່ນ ຕ້ອງ ຂຽນ ໃໝ່. ຄຳ ຫຼັກ ໜຶ່ງ ຄຳ ປະ ກົດ ເທື່ອ ດຽວ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ.

2.3 ຫົວ ຂໍ້ ໃນ ໜ້າ ກັບ ຫົວ ຂໍ້ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນ ດຽວ ກັນ

ຈຸດ ນີ້ ສັບ ສົນ ຄົນ ໃໝ່ ຫຼາຍ. ໜ້າ ສິນຄ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ ມີ ຫົວ ຂໍ້ ຢູ່ ສອງ ບ່ອນ. ບ່ອນ ໜຶ່ງ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ໃຫຍ່ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຕອນ ເປີດ ໜ້າ ເຂົ້າ ໄປ. ອີກ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ຄື ບັນ ທັດ ສີ ຟ້າ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ໃນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ Google ກ່ອນ ຈະ ກົດ ເຂົ້າ ມາ. ໃນ ລະ ບົບ ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ສອງ ອັນ ນີ້ ຕັ້ງ ແຍກ ກັນ ໄດ້, ແລະ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຕັ້ງ ອັນ ດຽວ ແລ້ວ ປະ ອີກ ອັນ ໃຫ້ ລະ ບົບ ຕື່ມ ເອງ.

ຄຳ ແນະ ນຳ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ: ຂຽນ ອັນ ດຽວ ໃຫ້ ດີ ແລ້ວ ໃຫ້ ອີກ ອັນ ຕາມ ມາ. ຫົວ ຂໍ້ ໃນ ໜ້າ ຄວນ ຄົບ ສາມ ທ່ອນ. ບັນ ທັດ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຄວນ ສັ້ນ ກວ່າ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ເພາະ ຖ້າ ຍາວ ເກີນ Google ຈະ ຕັດ ໃຫ້ ເອງ ແລ້ວ ຄຳ ສຳ ຄັນ ອາດ ຫາຍ ໄປ ຢູ່ ຂ້າງ ຫຼັງ. ວາງ ຊື່ ເຄື່ອງ ກັບ ຮຸ່ນ ໄວ້ ຕົ້ນ ບັນ ທັດ ສະ ເໝີ, ຊື່ ຮ້ານ ໄວ້ ທ້າຍ.

2.4 ຫ້າ ຕົວ ຢ່າງ ຈາກ ຮ້ານ ຈິງ

ຂຽນ ແບບ ນີ້ ບໍ່ ດີ	ຂຽນ ແບບ ນີ້ ດີ ກວ່າ	ຕ່າງ ກັນ ບ່ອນ ໃດ
ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ	ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ດິ ຈິ ຕອນ 1.8 ລິດ ຮຸ່ນ CR-18D — ຮ້ານ ພອນ ສະ ຫວັນ ວຽງຈັນ	ຕົ້ນ ສະ ບັບ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ເລີຍ ແລະ ຊ້ຳ ກັບ ອີກ ສາມ ໜ້າ ໃນ ຮ້ານ ດຽວ ກັນ
ເສື້ອ ຍືດ ຄໍ ກົມ ສີ ດຳ ລາ ຄາ ຖືກ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ ສົ່ງ ໄວ	ເສື້ອ ຍືດ ຄໍ ກົມ ຝ້າຍ ລ້ວນ ສີ ດຳ ຂະ ໜາດ M ຫາ XXL — ຮ້ານ ສີ ສະ ຫວາດ	ຕັດ ຄຳ ອວດ ອອກ, ເອົາ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ຄື ເນື້ອ ຜ້າ ກັບ ຂະ ໜາດ ເຂົ້າ ແທນ
ໂທ ລະ ສັບ ມື ຖື ລຸ້ນ ໃໝ່ ລ່າ ສຸດ 2026	ໂທ ລະ ສັບ ຮຸ່ນ A54 ຄວາມ ຈຸ 256GB ສີ ຟ້າ ພ້ອມ ຮັບ ປະ ກັນ ໜຶ່ງ ປີ — ວຽງຈັນ	ຄຳ ວ່າ ລ່າ ສຸດ ຈະ ເກົ່າ ໃນ ຫົກ ເດືອນ, ຮຸ່ນ ກັບ ຄວາມ ຈຸ ບໍ່ ເກົ່າ
ຊຸດ ເຄື່ອງ ນອນ ຂາຍ ດີ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ	ຊຸດ ຜ້າ ປູ ບ່ອນ ນອນ 6 ຟຸດ ຝ້າຍ ຜະ ສົມ 4 ຊິ້ນ — ສົ່ງ ໃນ ວຽງຈັນ ພາຍ ໃນ ມື້ ດຽວ	ຄຳ ວ່າ ຂາຍ ດີ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ພິມ ຄົ້ນຫາ, ຂະ ໜາດ ບ່ອນ ນອນ ມີ ຄົນ ພິມ ທຸກ ມື້
ກາ ເຟ ຄົ້ວ ບົດ ຖົງ ໃຫຍ່	ກາ ເຟ ອາ ຣາ ບີ ກາ ຄົ້ວ ກາງ ບົດ ແລ້ວ 500 ກ ຣາມ ຈາກ ປາກ ຊ່ອງ	ບອກ ພັນ, ລະ ດັບ ການ ຄົ້ວ, ນ້ຳ ໜັກ ແລະ ແຫຼ່ງ ທີ່ ມາ — ສີ່ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ຊື້ ກາ ເຟ ພິມ ຫາ

ສັງ ເກດ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ຝັ່ງ ຂວາ ບໍ່ ມີ ຄຳ ອວດ ຈັກ ຄຳ. ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ດີ ທີ່ ສຸດ, ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ຖືກ ທີ່ ສຸດ, ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ. ມີ ແຕ່ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ທີ່ ຄົນ ຊື້ ຕ້ອງ ຮູ້ ຢູ່ ແລ້ວ. ຄຳ ອວດ ບໍ່ ມີ ໃຜ ພິມ ຄົ້ນຫາ ແລະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຊື່ອ.

2.5 ຄຳ ເຫຼົ່າ ນີ້ ເອົາ ມາ ຈາກ ໃສ ເມື່ອ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຕ້ອງ ຕອບ ໃຫ້ ຊັດ ເພາະ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ບອກ ໃຫ້ ໄປ ເປີດ ເຄື່ອງ ມື ຫາ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທີ່ ເສຍ ເງິນ ເດືອນ ລະ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ໂດ ລາ. ເຄື່ອງ ມື ເຫຼົ່າ ນັ້ນ ວັດ ພາ ສາ ລາວ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ແລ້ວ, ຈ່າຍ ໄປ ກໍ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ວ່າ ສູນ. ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ມີ ແຫຼ່ງ ຄຳ ທີ່ ດີ ກວ່າ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ.

ແຫຼ່ງ ທີ ໜຶ່ງ — ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ. ເປີດ ຂໍ້ ຄວາມ ຫ້າ ສິບ ອັນ ຫຼ້າ ສຸດ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ທັກ ມາ ຫາ ເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ທີ່ ລາວ ໃຊ້ ເອີ້ນ ເຄື່ອງ. ນີ້ ຄື ຄຳ ຂອງ ຄົນ ຊື້ ແທ້ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ຂອງ ທ່ານ. ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ໃນ ໂລກ ໃຫ້ ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ນີ້ ໄດ້.

ແຫຼ່ງ ທີ ສອງ — ຄຳ ຖາມ ຢູ່ ໃຕ້ ໂພ ສ ຂອງ ຮ້ານ. ຄົນ ຄອມ ເມັ້ນ ຖາມ ວ່າ ມີ ສີ ອື່ນ ບໍ, ມີ ຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ ກວ່າ ນີ້ ບໍ, ສົ່ງ ໄປ ຫຼວງ ພະ ບາງ ໄດ້ ບໍ. ຄຳ ຖາມ ເຫຼົ່າ ນີ້ ບອກ ທັງ ຄຳ ທີ່ ຄວນ ໃສ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ແລະ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ນຳ.

ແຫຼ່ງ ທີ ສາມ — ຄຳ ແນະ ນຳ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ຂອງ Google ເອງ. ພິມ ຊື່ ເຄື່ອງ ຂອງ ທ່ານ ໃສ່ ຊ່ອງ ຄົ້ນຫາ ແລ້ວ ຢຸດ ໄວ້, ຢ່າ ຫາ ກົດ ຄົ້ນຫາ. ລາຍ ການ ຄຳ ທີ່ ເດັ້ງ ຂຶ້ນ ມາ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ພິມ ຕໍ່ ຈາກ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ຈິງ. ຢູ່ ລາວ ລາຍ ການ ນີ້ ຈະ ສັ້ນ ກວ່າ ຢູ່ ປະ ເທດ ອື່ນ ຫຼາຍ, ແຕ່ ອັນ ທີ່ ຂຶ້ນ ມາ ນັ້ນ ເປັນ ຂອງ ຈິງ.

ແຫຼ່ງ ທີ ສີ່ — ຮ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ ຢູ່ ໄທ. ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ອ່ານ ພາ ສາ ໄທ ໄດ້ ແລະ ຄຸ້ນ ກັບ ການ ຊື້ ເຄື່ອງ ຈາກ ຮ້ານ ໄທ. ໄປ ເປີດ ເບິ່ງ ວ່າ ຮ້ານ ໄທ ຕັ້ງ ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຊະ ນິດ ດຽວ ກັນ ໄວ້ ແນວ ໃດ ແລ້ວ ຈື່ ໂຄງ ຂອງ ມັນ ໄວ້ — ຈື່ ໂຄງ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄັດ ລອກ ຄຳ ມາ ໃສ່.

ຂໍ ເວົ້າ ໃຫ້ ຊັດ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ບ່ອນ ນີ້ ເລີຍ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ພາຍ ຫຼັງ: ໂມ ດູນ SEO ຂອງ Orova ບໍ່ ໄດ້ ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃຫ້ ແລະ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຈຳ ນວນ ຄົນ ພິມ ຫາ ຕໍ່ ເດືອນ ໃຫ້ ເບິ່ງ. ມັນ ຮັບ ລາຍ ການ ຄຳ ທີ່ ທ່ານ ນຳ ເຂົ້າ ເອງ ເປັນ ໄຟ ລ ເອ ກ ຊ ເຊວ ເທົ່າ ນັ້ນ. ສີ່ ແຫຼ່ງ ຂ້າງ ເທິງ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄຳ ໃນ ໄຟ ລ ນັ້ນ ຄວນ ຈະ ມາ ຈາກ.

3. ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສິນຄ້າ ຂຽນ ເອງ: ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຕອບ ຫ້າ ຄຳ ຖາມ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ໜັກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້ ແລະ ເປັນ ຂໍ້ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ຄືນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ນຳ. ຂ່າວ ດີ ຄື ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຕ້ອງ ການ ຄວາມ ສາ ມາດ ດ້ານ ການ ຂຽນ ຫຍັງ ເປັນ ພິ ເສດ. ມັນ ຕ້ອງ ການ ພຽງ ຄວາມ ອົດ ທົນ ກັບ ໂຄງ ຫ້າ ບັນ ທັດ ທີ່ ໃຊ້ ຊ້ຳ ໄດ້ ທຸກ ໜ້າ.

3.1 ຫ້າ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຊ້ຳ ທຸກ ມື້

ຖ້າ ທ່ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ມາ ໄດ້ ຫົກ ເດືອນ ຂຶ້ນ ໄປ, ທ່ານ ຮູ້ ຄຳ ຖາມ ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ດີ ຢູ່ ແລ້ວ ເພາະ ຕ້ອງ ຕອບ ມັນ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼາຍ ສິບ ເທື່ອ ຕໍ່ ອາທິດ:

ໜຶ່ງ — ຂະ ໜາດ ຫຼື ຄວາມ ຈຸ ເທົ່າ ໃດ. ເສື້ອ ຜ້າ ຄື ຂະ ໜາດ ໂຕ, ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໄຟ ຟ້າ ຄື ຄວາມ ຈຸ ຫຼື ຂະ ໜາດ ວັດ ເປັນ ຊັງ ຕີ ແມັດ, ອາ ຫານ ຄື ນ້ຳ ໜັກ ຕໍ່ ຖົງ. ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຖືກ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບັນ ດາ ຫ້າ ຂໍ້.

ສອງ — ຮັບ ປະ ກັນ ຫຼື ຮັບ ຄືນ ໄດ້ ບໍ ແລະ ດົນ ປານ ໃດ. ຄຳ ຕອບ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຮັບ ປະ ກັນ ກໍ ເປັນ ຄຳ ຕອບ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້, ຂໍ ໃຫ້ ຂຽນ ໄວ້. ຄົນ ບໍ່ ຊື້ ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ດີ, ຄົນ ບໍ່ ຊື້ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ.

ສາມ — ສົ່ງ ຈັກ ມື້ ແລະ ສົ່ງ ໄປ ບ່ອນ ໃດ ໄດ້ ແດ່. ຢູ່ ລາວ ຂໍ້ ນີ້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຢູ່ ຫຼາຍ ປະ ເທດ ເພາະ ໄລ ຍະ ທາງ ລະ ຫວ່າງ ແຂວງ ໄກ ແລະ ຄ່າ ສົ່ງ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ. ຂຽນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ວ່າ ໃນ ວຽງຈັນ ຈັກ ມື້, ຕ່າງ ແຂວງ ຈັກ ມື້.

ສີ່ — ຈ່າຍ ເງິນ ແບບ ໃດ ໄດ້ ແດ່. ໂອນ ຜ່ານ ບັນ ຊີ, ຈ່າຍ ຕອນ ຮັບ ເຄື່ອງ, ຫຼື ຈ່າຍ ຜ່ານ ແອັບ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ໃດ ແດ່. ຂໍ້ ນີ້ ຕັດ ຄຳ ຖາມ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ອອກ ໄປ ໄດ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ.

ຫ້າ — ຖ້າ ໄດ້ ຮັບ ແລ້ວ ບໍ່ ພໍ ໃຈ ເຮັດ ແນວ ໃດ. ປ່ຽນ ຂະ ໜາດ ໄດ້ ບໍ, ໃນ ຈັກ ມື້, ໃຜ ອອກ ຄ່າ ສົ່ງ ຂາ ກັບ. ຂໍ້ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ຕ່າງ ແຂວງ ຢ້ານ ທີ່ ສຸດ ຕອນ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຊື້ ຈາກ ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ເຄີຍ ຊື້.

3.2 ຂຽນ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ນັ້ນ ແນວ ໃດ

ກົດ ຂໍ້ ດຽວ: ໜຶ່ງ ຄຳ ຖາມ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ, ຕອບ ໃຫ້ ຊັດ, ບໍ່ ຕ້ອງ ອ້ອມ. ຢ່າ ຂຽນ ວ່າ ທາງ ຮ້ານ ມີ ບໍ ລິ ການ ຈັດ ສົ່ງ ທີ່ ວ່ອງ ໄວ ແລະ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ໄປ ທົ່ວ ປະ ເທດ. ຂຽນ ວ່າ ສົ່ງ ໃນ ວຽງຈັນ ຮອດ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ມື້, ຕ່າງ ແຂວງ ສອງ ຫາ ສາມ ມື້ ຜ່ານ ລົດ ຂົນ ສົ່ງ. ປະ ໂຫຍກ ທີ ສອງ ຍາວ ກວ່າ ໜ້ອຍ ດຽວ ແຕ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ໄດ້ ຈິງ.

ຂຽນ ໃຫ້ ຄົບ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ໃຊ້ ເວລາ ປະ ມານ ຫ້າ ຫາ ແປດ ນາ ທີ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຫຼັງ ຈາກ ຄຸ້ນ ແລ້ວ. ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ໜ້າ, ນັ້ນ ຄື ວຽກ ປະ ມານ ສິບ ຊົ່ວ ໂມງ — ແບ່ງ ເປັນ ມື້ ລະ ຊາວ ນາ ທີ ກໍ ຈົບ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ເຄິ່ງ. ນີ້ ຄື ວຽກ ທີ່ ໃຫຍ່ ພໍ ສົມ ຄວນ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ໃຫຍ່ ຈົນ ເຮັດ ບໍ່ ໄດ້, ແລະ ມັນ ເປັນ ວຽກ ທີ່ ເຮັດ ເທື່ອ ດຽວ ແລ້ວ ຢູ່ ໄປ ອີກ ຫຼາຍ ປີ.

ຖ້າ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຂອງ ຫຼາຍ ໜ້າ ຈະ ຄື ກັນ ໝົດ ເພາະ ນະ ໂຍ ບາຍ ສົ່ງ ກັບ ຈ່າຍ ເງິນ ຂອງ ຮ້ານ ເປັນ ອັນ ດຽວ ກັນ, ນັ້ນ ບໍ່ ເປັນ ຫຍັງ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຖື ວ່າ ເປັນ ເນື້ອ ໃນ ຊ້ຳ. ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ບໍ່ ຊ້ຳ ຄື ສອງ ປະ ໂຫຍກ ທຳ ອິດ ທີ່ ວ່າ ດ້ວຍ ຕົວ ເຄື່ອງ ເອງ. ສາມ ປະ ໂຫຍກ ທ້າຍ ທີ່ ວ່າ ດ້ວຍ ນະ ໂຍ ບາຍ ຮ້ານ ຄື ກັນ ໄດ້.

3.3 ຢ່າ ວາງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ ໄວ້ ຊື່ ໆ

ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ທີ່ ຜູ້ ສະ ໜອງ ສົ່ງ ມາ ບໍ່ ໄດ້ ໄຮ້ ຄ່າ ທັງ ໝົດ. ມັນ ມີ ຂໍ້ ມູນ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ຢູ່ ຄື ກຳ ລັງ ໄຟ, ວັດ ຖຸ ທີ່ ໃຊ້ ເຮັດ, ຂະ ໜາດ ຈິງ. ວິທີ ໃຊ້ ທີ່ ຖືກ ຄື ຍ້າຍ ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ນັ້ນ ລົງ ໄປ ໄວ້ ຂ້າງ ລຸ່ມ ໃນ ຮູບ ແບບ ຕາ ຕະ ລາງ ຫຼື ລາຍ ການ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ, ແລ້ວ ເອົາ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຂຽນ ເອງ ຂຶ້ນ ໄປ ໄວ້ ເທິງ ສຸດ.

ໂຄງ ຂອງ ໜ້າ ຈຶ່ງ ກາຍ ເປັນ ແບບ ນີ້: ຫົວ ຂໍ້ ສາມ ທ່ອນ, ຮູບ, ລາ ຄາ, ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຂຽນ ເອງ, ຕາ ຕະ ລາງ ຂໍ້ ມູນ ເຕັກ ນິກ ຈາກ ຜູ້ ສະ ໜອງ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ເປັນ ສ່ວນ ອື່ນ. ຄົນ ອ່ານ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ໃນ ຫ້າ ວິ ນາ ທີ ທຳ ອິດ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຮູ້ ລະ ອຽດ ກໍ ຍັງ ໄດ້ ຄົບ ຢູ່ ຂ້າງ ລຸ່ມ.

ມີ ຂໍ້ ຫ້າມ ຢູ່ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ຈື່: ຢ່າ ຄັດ ລອກ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຮ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ. ຄຳ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ ນັ້ນ ລາວ ຕັ້ງ ໃຈ ໃຫ້ ຮ້ານ ຍ່ອຍ ເອົາ ໄປ ໃຊ້ ຢູ່ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ບັນ ຫາ ດ້ານ ກົດ ໝາຍ, ແຕ່ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຮ້ານ ອື່ນ ນັ່ງ ຂຽນ ເອງ ເປັນ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຮ້ານ ນັ້ນ. ນອກ ຈາກ ຈະ ຜິດ ແລ້ວ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຫຍັງ ຄືນ ມາ ນຳ ເພາະ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ກາຍ ເປັນ ໜ້າ ຊ້ຳ ອີກ ໜ້າ ໜຶ່ງ.

3.4 ຮ້ານ ທີ່ ມີ ສອງ ຮ້ອຍ ໜ້າ ຈັດ ລຳ ດັບ ແນວ ໃດ

ບໍ່ ມີ ໃຜ ຂຽນ ສອງ ຮ້ອຍ ໜ້າ ພ້ອມ ກັນ ໄດ້, ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ແບບ ນັ້ນ ນຳ. ຈັດ ລຳ ດັບ ຕາມ ສາມ ຊັ້ນ ນີ້:

ຊັ້ນ ທີ ໜຶ່ງ — ສິບ ຫາ ຊາວ ລາຍ ການ ທີ່ ຂາຍ ດີ ທີ່ ສຸດ. ເປີດ ໃບ ບິນ ຂອງ ສາມ ເດືອນ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ນັບ ເອົາ. ໜ້າ ເຫຼົ່າ ນີ້ ໄດ້ ຮັບ ຄົນ ເຂົ້າ ຢູ່ ແລ້ວ, ການ ປັບ ປຸງ ຈຶ່ງ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ.

ຊັ້ນ ທີ ສອງ — ລາຍ ການ ທີ່ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ຊິ້ນ ສູງ. ບາງ ເທື່ອ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນ ທີ່ ຂາຍ ດີ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ເປັນ ອັນ ທີ່ ໄດ້ ເງິນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຄຳ ສັ່ງ ຊື້. ຫຼາຍ ຮ້ານ ລືມ ຊັ້ນ ນີ້ ໄປ.

ຊັ້ນ ທີ ສາມ — ທຸກ ໜ້າ ໃໝ່ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ນີ້ ໄປ. ຂໍ້ ນີ້ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໄລ ຍະ ຍາວ. ຕັ້ງ ກົດ ໄວ້ ວ່າ ຕໍ່ ແຕ່ ນີ້ ໄປ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃໝ່ ໜ້າ ໃດ ຂຶ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ຄົບ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ. ຖ້າ ບໍ່ ຕັ້ງ ກົດ ນີ້, ຂຽນ ໜ້າ ເກົ່າ ໄປ ຫ້າ ສິບ ໜ້າ ແລ້ວ ຈະ ມີ ໜ້າ ໃໝ່ ເກີດ ຂຶ້ນ ອີກ ຫ້າ ສິບ ໜ້າ ທີ່ ວ່າງ ເປົ່າ ຄື ເກົ່າ.

4. ຮູບ ສິນຄ້າ: ຊື່ ໄຟ ລ, ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ແລະ ການ ບີບ ອັດ

ຮູບ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ເສຍ ຄະ ແນນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ບ່ອນ ທີ່ ແກ້ ໄດ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ ກັນ. ຂໍ້ ນີ້ ມີ ສາມ ວຽກ ຍ່ອຍ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຮູບ, ແລະ ວຽກ ທັງ ສາມ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ນາ ທີ.

4.1 ຮູບ ໜັກ ຄື ບັນ ຫາ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ

ໂທ ລະ ສັບ ສະ ໄໝ ນີ້ ຖ່າຍ ຮູບ ອອກ ມາ ໜັກ ສາມ ຫາ ຫົກ ເມ ກາ ໄບ ຕ ຕໍ່ ຮູບ. ຖ້າ ໜ້າ ສິນຄ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ ມີ ຫົກ ຮູບ ແບບ ນັ້ນ, ຄົນ ທີ່ ເປີດ ໜ້າ ນີ້ ຕ້ອງ ໂຫຼດ ຂໍ້ ມູນ ຊາວ ຫາ ສາມ ສິບ ເມ ກາ ໄບ ຕ. ດ້ວຍ ສັນ ຍານ ສາມ ຂີດ ຢູ່ ຕ່າງ ແຂວງ ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຄົນ ນັ່ງ ຖ້າ ຢູ່ ໜ້າ ຂາວ ໆ ຫຼາຍ ສິບ ວິ ນາ ທີ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ບໍ່ ຖ້າ — ລາວ ກົດ ຖອຍ ຫຼັງ ແລ້ວ ໄປ ຮ້ານ ອື່ນ.

ຜົນ ຂອງ ເລື່ອງ ນີ້ ມີ ສອງ ຊັ້ນ. ຊັ້ນ ທຳ ອິດ ຄື ເສຍ ລູກ ຄ້າ ໂດຍ ກົງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ເຫັນ ເຄື່ອງ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຄື Google ວັດ ຄວາມ ໄວ ຂອງ ໜ້າ ດ້ວຍ ແລະ ໜ້າ ຊ້າ ໄດ້ ອັນ ດັບ ຕ່ຳ ກວ່າ ໜ້າ ໄວ ເມື່ອ ທຸກ ຢ່າງ ອື່ນ ເທົ່າ ກັນ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຄວນ ຍອມ ເສຍ ຄະ ແນນ ໃນ ຂໍ້ ທີ່ ແກ້ ໄດ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ແບບ ນີ້.

ເປົ້າ ໝາຍ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ: ຮູບ ໜຶ່ງ ຮູບ ຄວນ ຢູ່ ລະ ຫວ່າງ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ຫາ ສາມ ຮ້ອຍ ກິ ໂລ ໄບ ຕ, ແລະ ກວ້າງ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ພັນ ຫາ ໜຶ່ງ ພັນ ຫ້າ ຮ້ອຍ ຈຸດ ພິກ ເຊວ. ໃຫຍ່ ກວ່າ ນັ້ນ ຕາ ຄົນ ບໍ່ ເຫັນ ຄວາມ ຕ່າງ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ໂທ ລະ ສັບ, ແຕ່ ສາຍ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຮັບ ຮູ້ ຄວາມ ຕ່າງ ນັ້ນ ທຸກ ເທື່ອ.

4.2 ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟ ລ ໃຫ້ ມີ ຄວາມ ໝາຍ

ໄຟ ລ ຊື່ IMG_2043.JPG ບອກ Google ວ່າ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ເລີຍ. ໄຟ ລ ຊື່ mo-hung-khao-digital-1-8-lit-cr18d.jpg ບອກ ວ່າ ຮູບ ນີ້ ຄື ຫຍັງ. ຄວາມ ຕ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ຫ້າ ວິ ນາ ທີ ຕໍ່ ຮູບ ໃນ ການ ປ່ຽນ.

ກົດ ຂອງ ຊື່ ໄຟ ລ ມີ ສີ່ ຂໍ້ ແລະ ຈື່ ງ່າຍ: ໃຊ້ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ຕົວ ນ້ອຍ ທັງ ໝົດ, ໃຊ້ ຂີດ ກາງ ແທນ ຍະ ຫວ່າງ, ຢ່າ ໃຊ້ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ໃນ ຊື່ ໄຟ ລ, ແລະ ຢ່າ ໃຊ້ ວົງ ເລັບ ຫຼື ເຄື່ອງ ໝາຍ ພິ ເສດ. ຂໍ້ ທີ ສາມ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ແນະ ນຳ ແຕ່ ເປັນ ຂໍ້ ບັງ ຄັບ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ — ຫຼາຍ ລະ ບົບ ຈັດ ການ ໄຟ ລ ຍັງ ຈັດ ການ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ໃນ ຊື່ ໄຟ ລ ບໍ່ ໄດ້ ດີ ແລະ ຈະ ປ່ຽນ ມັນ ເປັນ ລະ ຫັດ ຍາວ ໆ ໃຫ້ ເອງ.

ວິທີ ຕັ້ງ ຊື່ ທີ່ ໃຊ້ ຊ້ຳ ໄດ້: ຊື່ ເຄື່ອງ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ບວກ ຮຸ່ນ ບວກ ລຳ ດັບ ຮູບ. ຖ້າ ໜ້າ ໜຶ່ງ ມີ ຫົກ ຮູບ ກໍ ຕັ້ງ ເປັນ ລຳ ດັບ ໜຶ່ງ ຫາ ຫົກ ຕໍ່ ທ້າຍ. ໃຊ້ ເວລາ ຕັ້ງ ຊື່ ຫົກ ຮູບ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ນາ ທີ ຖ້າ ຕັ້ງ ຊື່ ອັນ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ຄັດ ລອກ ໄປ ແກ້ ຕົວ ເລກ ທ້າຍ.

4.3 ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ຂຽນ ໃຫ້ ໃຜ ອ່ານ

ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ ທີ່ ຕິດ ຢູ່ ກັບ ຮູບ ແຕ່ ບໍ່ ສະ ແດງ ໃຫ້ ຄົນ ເຫັນ ໃນ ສະ ພາບ ປົກ ກະ ຕິ. ມັນ ຖືກ ອ່ານ ໂດຍ ສາມ ຝ່າຍ: ຄົນ ຕາ ບອດ ທີ່ ໃຊ້ ໂປຣ ແກຣມ ອ່ານ ໜ້າ ຈໍ, ໂປຣ ແກຣມ ທ່ອງ ເວັບ ຕອນ ຮູບ ໂຫຼດ ບໍ່ ຂຶ້ນ, ແລະ Google ຕອນ ຈັດ ໝວດ ຮູບ ໃນ ການ ຄົ້ນຫາ ດ້ວຍ ຮູບ.

ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ກ່ອນ ສະ ເໝີ. ຖາມ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຖ້າ ບອກ ທາງ ໂທ ລະ ສັບ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ເບິ່ງ ຮູບ ນີ້ ບໍ່ ເຫັນ, ຈະ ບອກ ວ່າ ແນວ ໃດ ໃນ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ. ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ຄື ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ທີ່ ດີ. ຕົວ ຢ່າງ: ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ດິ ຈິ ຕອນ ສີ ຂາວ ເປີດ ຝາ ໃຫ້ ເຫັນ ໝໍ້ ໃນ ເຄືອບ ດຳ. ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ວ່າ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ລາ ຄາ ຖືກ ວຽງຈັນ ຂາຍ ດີ ຮັບ ປະ ກັນ ໜຶ່ງ ປີ.

ຢ່າ ໃສ່ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຄື ກັນ ໝົດ ຫົກ ຮູບ. ຮູບ ໜ້າ ຕົງ, ຮູບ ດ້ານ ຫຼັງ, ຮູບ ຕອນ ໃຊ້ ງານ ຈິງ, ຮູບ ຂອງ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ກ່ອງ ພ້ອມ ກັນ — ສີ່ ຢ່າງ ນີ້ ຕ້ອງ ມີ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ບໍ່ ຄື ກັນ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ຄື ກັນ ຢູ່ ແລ້ວ.

4.4 ຄວນ ມີ ຈັກ ຮູບ ແລະ ຄວນ ຖ່າຍ ຫຍັງ ແດ່

ຫ້າ ຫາ ແປດ ຮູບ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ພຽງ ພໍ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ. ຫຼາຍ ກວ່າ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ຂາຍ ແລະ ພຽງ ແຕ່ ເຮັດ ໃຫ້ ໜ້າ ໜັກ ຂຶ້ນ. ຊຸດ ຮູບ ທີ່ ຄວນ ມີ:

ຮູບ ທີ	ຖ່າຍ ຫຍັງ	ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ມີ
1	ເຄື່ອງ ດ້ານ ໜ້າ ພື້ນ ຫຼັງ ຂາວ ຫຼື ພື້ນ ຮຽບ	ຮູບ ນີ້ ຄື ຮູບ ທີ່ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ແລະ ໃນ ໜ້າ ໝວດ
2	ດ້ານ ຫຼັງ ຫຼື ດ້ານ ຂ້າງ	ຕັດ ຄຳ ຖາມ ວ່າ ຂ້າງ ຫຼັງ ເປັນ ແນວ ໃດ
3	ຖ່າຍ ໃກ້ ໃຫ້ ເຫັນ ເນື້ອ ວັດ ຖຸ ຫຼື ຮອຍ ຕໍ່	ຄົນ ຢູ່ ຕ່າງ ແຂວງ ຕັດ ສິນ ຄຸນ ນະ ພາບ ຈາກ ຮູບ ນີ້
4	ຕອນ ໃຊ້ ງານ ຈິງ ຫຼື ມີ ມື ຄົນ ຖື ໄວ້	ບອກ ຂະ ໜາດ ຈິງ ດີ ກວ່າ ຕົວ ເລກ
5	ຂອງ ທັງ ໝົດ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ກ່ອງ ວາງ ຮຽງ ກັນ	ຕັດ ຄຳ ຖາມ ວ່າ ໄດ້ ຫຍັງ ແດ່ ນຳ
6	ຮູບ ຂະ ໜາດ ຫຼື ຕາ ຕະ ລາງ ສີ ຖ້າ ມີ ຫຼາຍ ແບບ	ຕັດ ຄຳ ຖາມ ເລື່ອງ ຂະ ໜາດ ອອກ ໄປ ໄດ້ ເກືອບ ໝົດ

ຮູບ ທຳ ອິດ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ອີກ ຫ້າ ຮູບ ລວມ ກັນ ເພາະ ມັນ ຄື ຮູບ ດຽວ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ກ່ອນ ຈະ ຕັດ ສິນ ໃຈ ກົດ ເຂົ້າ ມາ. ຖ້າ ມີ ເວລາ ຈັດ ແສງ ດີ ໆ ໄດ້ ຮູບ ດຽວ, ຈັດ ຮູບ ນັ້ນ.

4.5 ຫ້າ ບາດ ກ້າວ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ

ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ເຮັດ ຊ້ຳ ໄດ້ ທຸກ ເທື່ອ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ນາ ທີ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຊຸດ ຮູບ:

ບາດ ກ້າວ ໜຶ່ງ — ຖ່າຍ ໃຫ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ທີ່ ຕ້ອງ ໃຊ້. ຖ່າຍ ສິບ ຫ້າ ຮູບ ແລ້ວ ເລືອກ ຫົກ. ຖ່າຍ ຕອນ ກາງ ເວັນ ຢູ່ ໃກ້ ປ່ອງ ຢ້ຽມ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ກວ່າ ໄຟ ໃນ ຮ້ານ ເກືອບ ສະ ເໝີ.

ບາດ ກ້າວ ສອງ — ຕັດ ຮູບ ໃຫ້ ເປັນ ຮູບ ສີ່ ຫຼ່ຽມ ຈັດ ຕຸ ລັດ ຫຼື ອັດ ຕາ ສ່ວນ ດຽວ ກັນ ໝົດ. ຮູບ ທີ່ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ບໍ່ ຄື ກັນ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ໜ້າ ໝວດ ຂອງ ຮ້ານ ເບິ່ງ ຄື ບໍ່ ເປັນ ລະ ບຽບ.

ບາດ ກ້າວ ສາມ — ບີບ ອັດ. ຂໍ້ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ບີບ ອັດ ຮູບ ຟຣີ ອັນ ໃດ ກໍ ໄດ້ ຫຼື ໃຊ້ ຄຳ ສັ່ງ ບີບ ອັດ ທີ່ ມີ ໃນ ໂປຣ ແກຣມ ແກ້ ຮູບ ຂອງ ໂທ ລະ ສັບ. ເປົ້າ ໝາຍ ຄື ຕ່ຳ ກວ່າ ສາມ ຮ້ອຍ ກິ ໂລ ໄບ ຕ ຕໍ່ ຮູບ.

ບາດ ກ້າວ ສີ່ — ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟ ລ. ຕາມ ກົດ ສີ່ ຂໍ້ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 4.2.

ບາດ ກ້າວ ຫ້າ — ອັບ ໂຫຼດ ແລ້ວ ຕື່ມ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ທັນ ທີ. ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ຈະ ກັບ ມາ ຕື່ມ ພາຍ ຫຼັງ. ບໍ່ ມີ ໃຜ ກັບ ມາ ຕື່ມ.

5. ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ແລະ ໂຄງ ສ້າງ ໝວດ ສິນຄ້າ

ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຄື ບັນ ທັດ ຕົວ ອັກ ສອນ ທີ່ ຢູ່ ເທິງ ສຸດ ຂອງ ໂປຣ ແກຣມ ທ່ອງ ເວັບ. ມັນ ເບິ່ງ ຄື ເລື່ອງ ນ້ອຍ ແຕ່ ມີ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ໃນ ນີ້ ທີ່ ຖ້າ ເຮັດ ຜິດ ແລ້ວ ແກ້ ຄືນ ຍາກ ຫຼາຍ.

5.1 ສັ້ນ, ອ່ານ ອອກ, ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ລະ ຫັດ

ທຽບ ສອງ ອັນ ນີ້. ອັນ ທຳ ອິດ: ຊື່ ຮ້ານ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ product ຕໍ່ ດ້ວຍ ຕົວ ເລກ ແປດ ໂຕ ຕໍ່ ດ້ວຍ ລະ ຫັດ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ. ອັນ ທີ ສອງ: ຊື່ ຮ້ານ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ ໝວດ ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໃນ ເຮືອນ ຄົວ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຊື່ ເຄື່ອງ ກັບ ຮຸ່ນ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ. ອັນ ທີ ສອງ ອ່ານ ອອກ ດ້ວຍ ຕາ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ຂາຍ ຫຍັງ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ.

ຄົນ ຄັດ ລອກ ທີ່ ຢູ່ ໄປ ວາງ ໃນ ກຸ່ມ ແຊັດ ຫຼື ສົ່ງ ໃຫ້ ໝູ່ ຢູ່ ທຸກ ມື້. ທີ່ ຢູ່ ທີ່ ອ່ານ ອອກ ໄດ້ ຮັບ ການ ກົດ ຫຼາຍ ກວ່າ ທີ່ ຢູ່ ທີ່ ເປັນ ລະ ຫັດ ເພາະ ຄົນ ຮັບ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ໄປ ຫາ ຫຍັງ. ນີ້ ຄື ຜົນ ໄດ້ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ຖ້າ Google ຫຍັງ ເລີຍ.

5.2 ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ໃນ ທີ່ ຢູ່ — ບ່ອນ ທີ່ ຕ້ອງ ລະ ວັງ

ນີ້ ຄື ບັນ ຫາ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ພົບ ແລະ ຮ້ານ ຢູ່ ປະ ເທດ ອື່ນ ບໍ່ ພົບ. ລະ ບົບ ຮ້ານ ອອນລາຍ ສ່ວນ ຫຼາຍ ສ້າງ ຂຶ້ນ ມາ ໂດຍ ຄິດ ເຖິງ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ເປັນ ຫຼັກ. ພໍ ໃສ່ ຫົວ ຂໍ້ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ, ບາງ ລະ ບົບ ຈະ ສ້າງ ທີ່ ຢູ່ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ ແລ້ວ ຕົກ ໄປ ໃຊ້ ຕົວ ເລກ ລະ ຫັດ ແທນ, ບາງ ລະ ບົບ ຈະ ແປງ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ເປັນ ລະ ຫັດ ຍາວ ຫຼາຍ ສິບ ຕົວ ທີ່ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ.

ພວກ ເຮົາ ພົບ ບັນ ຫາ ນີ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ຕອນ ເປີດ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ ຊຸດ ນີ້ — ຕົວ ລະ ບົບ ສ້າງ ທີ່ ຢູ່ ຈາກ ຫົວ ຂໍ້ ພາ ສາ ລາວ ບໍ່ ໄດ້, ຈຶ່ງ ຕ້ອງ ພິມ ທີ່ ຢູ່ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ໃສ່ ເອງ ທຸກ ບົດ. ວິທີ ແກ້ ຄື ກັນ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮ້ານ ຄ້າ ນຳ: ພິມ ທີ່ ຢູ່ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ໃສ່ ເອງ ທຸກ ໜ້າ ໂດຍ ຖອດ ສຽງ ຊື່ ເຄື່ອງ ອອກ ມາ ຫຼື ໃຊ້ ຊື່ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຂອງ ເຄື່ອງ ນັ້ນ. ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຍັງ ເປັນ ພາ ສາ ລາວ ຄື ເກົ່າ, ປ່ຽນ ສະ ເພາະ ທີ່ ຢູ່.

5.3 ໂຄງ ໝວດ ໄປ ຫາ ສິນຄ້າ

ໂຄງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ກັບ ຮ້ານ ຂະ ໜາດ ຊາວ ຫາ ສອງ ຮ້ອຍ ລາຍ ການ ມີ ພຽງ ສອງ ຊັ້ນ: ໝວດ, ແລ້ວ ສິນຄ້າ. ຢ່າ ຫາ ເຮັດ ສີ່ ຫຼື ຫ້າ ຊັ້ນ ຄື ຮ້ານ ໃຫຍ່. ຊັ້ນ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ ເຮັດ ໃຫ້ ບາງ ໜ້າ ຢູ່ ເລິກ ຈົນ ຕ້ອງ ກົດ ຫ້າ ເທື່ອ ຈຶ່ງ ຮອດ, ແລະ ໜ້າ ທີ່ ຢູ່ ເລິກ ຄື ໜ້າ ທີ່ Google ແວ່ ມາ ຫາ ຊ້າ ທີ່ ສຸດ.

ຈຳ ນວນ ໝວດ ທີ່ ພໍ ດີ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂະ ໜາດ ນີ້ ຄື ຫ້າ ຫາ ສິບ ໝວດ. ຖ້າ ໝວດ ໃດ ມີ ສິນຄ້າ ຢູ່ ອັນ ດຽວ ຫຼື ສອງ ອັນ ແມ່ນ ຄວນ ຍຸບ ໄປ ລວມ ກັບ ໝວດ ອື່ນ. ໝວດ ວ່າງ ຫຼື ໝວດ ບາງ ເປັນ ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ຫຍັງ ຕໍ່ ຄົນ ອ່ານ ແລະ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ຫຍັງ ຕໍ່ Google.

ໜ້າ ໝວດ ເອງ ກໍ ຄວນ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ແນະ ນຳ ສອງ ຫາ ສາມ ປະ ໂຫຍກ ຢູ່ ເທິງ ສຸດ ຫຼື ຢູ່ ລຸ່ມ ສຸດ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຍາວ. ບອກ ວ່າ ໝວດ ນີ້ ມີ ຫຍັງ, ຊ່ວງ ລາ ຄາ ປະ ມານ ໃດ, ແລະ ຄົນ ແບບ ໃດ ຄວນ ເລືອກ ອັນ ໃດ. ໜ້າ ໝວດ ທີ່ ມີ ແຕ່ ຮູບ ຮຽງ ກັນ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຈັກ ຄຳ ຈະ ບໍ່ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຈັກ ເທື່ອ.

5.4 ຢ່າ ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ຫຼັງ ຈາກ ໜ້າ ຂຶ້ນ ໄປ ແລ້ວ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ຫ້າມ ທີ່ ໜັກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້. ພໍ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google ແລ້ວ ແລະ ມີ ຄົນ ເອົາ ທີ່ ຢູ່ ນັ້ນ ໄປ ແປະ ໄວ້ ບ່ອນ ອື່ນ ແລ້ວ, ການ ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ທຸກ ຢ່າງ ທີ່ ສະ ສົມ ໄວ້ ຫາຍ ໄປ ຫມົດ ແລະ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຈາກ ສູນ.

ຖ້າ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ປ່ຽນ ແທ້ ໆ — ເຊັ່ນ ຮ້ານ ຍ້າຍ ໄປ ໃຊ້ ລະ ບົບ ໃໝ່ ທັງ ຮ້ານ — ຕ້ອງ ຕັ້ງ ການ ໂອນ ຈາກ ທີ່ ຢູ່ ເກົ່າ ໄປ ທີ່ ຢູ່ ໃໝ່ ແບບ ຖາ ວອນ ໄວ້ ທຸກ ໜ້າ. ວຽກ ນີ້ ຄົນ ດູ ແລ ເວັບ ໄຊ ເຮັດ ໄດ້ ແລະ ຕ້ອງ ບອກ ລາວ ໃຫ້ ເຮັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ກ່ອນ ຍ້າຍ, ບໍ່ ແມ່ນ ຫຼັງ ຍ້າຍ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ນຶກ ໄດ້.

ດັ່ງ ນັ້ນ ຄຳ ແນະ ນຳ ຄື ໃຊ້ ເວລາ ຄິດ ໂຄງ ທີ່ ຢູ່ ໃຫ້ ດີ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ແທນ ທີ່ ຈະ ໄປ ແກ້ ພາຍ ຫຼັງ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ, ນີ້ ຄື ໂອ ກາດ ດີ ທີ່ ສຸດ.

5.5 ລິ ງ ກ ພາຍ ໃນ ຮ້ານ

ໜ້າ ສິນຄ້າ ບໍ່ ຄວນ ຢູ່ ໂດດ ດ່ຽວ. ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຕ້ອງ ມີ ສາມ ເສັ້ນ ທາງ ເຂົ້າ ຫາ ມັນ: ຈາກ ໜ້າ ໝວດ ຂອງ ມັນ ເອງ, ຈາກ ບັນ ທັດ ນຳ ທາງ ຂ້າງ ເທິງ ທີ່ ບອກ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ໝວດ ໃດ, ແລະ ຈາກ ໜ້າ ສິນຄ້າ ອື່ນ ໃນ ຮູບ ແບບ ຂໍ້ ສະ ເໜີ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ເບິ່ງ ອັນ ນີ້ ມັກ ເບິ່ງ ອັນ ນັ້ນ ນຳ.

ເສັ້ນ ທາງ ທີ ສາມ ນີ້ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຕັ້ງ ດ້ວຍ ມື ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ລະ ບົບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ: ຢູ່ ທ້າຍ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ໜ້າ ໜຶ່ງ, ຕື່ມ ລິ ງ ກ ໄປ ຫາ ສອງ ຫາ ສາມ ໜ້າ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ກັນ ຈິງ — ອຸ ປະ ກອນ ເສີມ ຂອງ ເຄື່ອງ ນັ້ນ, ຮຸ່ນ ໃຫຍ່ ກວ່າ, ຫຼື ອັນ ທີ່ ຄົນ ມັກ ຊື້ ຄູ່ ກັນ. ນອກ ຈາກ ຊ່ວຍ ຂາຍ ແລ້ວ, ລິ ງ ກ ພາຍ ໃນ ຍັງ ຊ່ວຍ ໃຫ້ Google ໄປ ຮອດ ໜ້າ ທີ່ ຢູ່ ເລິກ ໄວ ຂຶ້ນ ນຳ.

6. ຂໍ້ ມູນ ມີ ໂຄງ ສ້າງ: ບອກ ລາ ຄາ ກັບ ສະ ຖາ ນະ ສິນຄ້າ ໃຫ້ Google ຮູ້

ຂໍ້ ນີ້ ຟັງ ຄື ເປັນ ເລື່ອງ ຂອງ ຄົນ ຂຽນ ໂປຣ ແກຣມ ແຕ່ ຄວາມ ຈິງ ແລ້ວ ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ຫຍັງ ເລີຍ. ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ຄື ມັນ ຄື ຫຍັງ, ມັນ ໃຫ້ ຫຍັງ ຄືນ ມາ, ແລະ ຕ້ອງ ໄປ ກົດ ເປີດ ຢູ່ ບ່ອນ ໃດ ໃນ ລະ ບົບ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ.

6.1 ມັນ ຄື ຫຍັງ ເມື່ອ ເວົ້າ ແບບ ບໍ່ ໃຊ້ ຄຳ ຊ່າງ

ໜ້າ ເວັບ ໜຶ່ງ ໜ້າ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ສອງ ຊັ້ນ ນອນ ຢູ່ ນຳ ກັນ. ຊັ້ນ ທຳ ອິດ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ດ້ວຍ ຕາ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຄື ບັນ ຊີ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຊ້ອນ ຢູ່ ຂ້າງ ຫຼັງ ບອກ ເຄື່ອງ ຈັກ ວ່າ ຄຳ ໃດ ໃນ ໜ້າ ນີ້ ຄື ຊື່ ສິນຄ້າ, ຕົວ ເລກ ໃດ ຄື ລາ ຄາ, ຄຳ ໃດ ບອກ ວ່າ ຍັງ ມີ ເຄື່ອງ ຢູ່ ຫຼື ໝົດ ແລ້ວ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ມີ ໂຄງ ສ້າງ.

ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ມີ ຊັ້ນ ທີ ສອງ ໃນ ເມື່ອ ຄຳ ວ່າ ລາ ຄາ ກໍ ຂຽນ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ແລ້ວ. ເພາະ ໃນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ ອາດ ມີ ຕົວ ເລກ ຢູ່ ຫຼາຍ ບ່ອນ: ລາ ຄາ ເຕັມ, ລາ ຄາ ຫຼຸດ, ຄ່າ ສົ່ງ, ຈຳ ນວນ ວັນ ຮັບ ປະ ກັນ, ຂະ ໜາດ. ຄົນ ອ່ານ ແຍກ ອອກ ດ້ວຍ ສາຍ ຕາ ໃນ ຫນຶ່ງ ວິ ນາ ທີ. ເຄື່ອງ ຈັກ ແຍກ ບໍ່ ອອກ ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຄື ການ ບອກ ນັ້ນ.

6.2 ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ

ໃນ ເອ ກະ ສານ ຂອງ ຕົນ ເອງ, Google ລະ ບຸ ວ່າ ໜ້າ ສິນຄ້າ ທີ່ ຢາກ ໃຫ້ ຂໍ້ ມູນ ຂຶ້ນ ເປັນ ຜົນ ແບບ ພິ ເສດ ໃນ ໜ້າ ຄົ້ນຫາ ຕ້ອງ ບອກ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໄວ້ ໃນ ຊັ້ນ ທີ ສອງ ເປັນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ:

ຢ່າງ ທີ ໜຶ່ງ — ຊື່ ຂອງ ສິນຄ້າ. ຄື ກັນ ກັບ ຫົວ ຂໍ້ ໃນ ໜ້າ, ບໍ່ ຕ້ອງ ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ ຊ້ຳ ອີກ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ — ຮູບ. ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ຮູບ ຫຼັກ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຮູບ ທຳ ອິດ ຕ້ອງ ດີ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ — ຂໍ້ ສະ ເໜີ, ຄື ລາ ຄາ ບວກ ສະ ກຸນ ເງິນ ບວກ ສະ ຖາ ນະ. ສະ ຖາ ນະ ຄື ຄຳ ວ່າ ຍັງ ມີ ຢູ່ ໃນ ສາງ ຫຼື ໝົດ ແລ້ວ ຫຼື ສັ່ງ ຈອງ ລ່ວງ ໜ້າ. ສາມ ຄຳ ນີ້ ຕ້ອງ ໄປ ນຳ ກັນ ສະ ເໝີ.

ນອກ ຈາກ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຍັງ ມີ ຢ່າງ ອື່ນ ໃສ່ ໄດ້ ອີກ ຫຼາຍ ຄື ຍີ່ ຫໍ້, ລະ ຫັດ ສິນຄ້າ, ຄະ ແນນ ຈາກ ລູກ ຄ້າ, ນະ ໂຍ ບາຍ ຮັບ ຄືນ, ຄ່າ ສົ່ງ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃສ່ ໃຫ້ ຄົບ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ. ໃສ່ ສາມ ຢ່າງ ຫຼັກ ໃຫ້ ຖືກ ກ່ອນ, ຢ່າງ ອື່ນ ຄ່ອຍ ຕື່ມ ພາຍ ຫຼັງ.

6.3 ໄດ້ ຫຍັງ ຄືນ ມາ

ສິ່ງ ທີ່ ໄດ້ ຄື ໜ້າ ຕາ ຂອງ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ທ່ານ ອາດ ໄດ້ ຮັບ ຂໍ້ ມູນ ເພີ່ມ ຢູ່ ໃຕ້ ບັນ ທັດ ຫົວ ຂໍ້ — ລາ ຄາ, ຄຳ ວ່າ ຍັງ ມີ ເຄື່ອງ, ແລະ ບາງ ເທື່ອ ຄະ ແນນ ດາວ. ຜົນ ແບບ ນີ້ ກິນ ພື້ນ ທີ່ ຫຼາຍ ກວ່າ ຜົນ ທຳ ມະ ດາ ແລະ ດຶງ ສາຍ ຕາ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ. ຮ້ານ ທີ່ ຢູ່ ອັນ ດັບ ສີ່ ແຕ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ນີ້ ອາດ ໄດ້ ຮັບ ການ ກົດ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮ້ານ ອັນ ດັບ ສາມ ທີ່ ບໍ່ ມີ.

ຕ້ອງ ເວົ້າ ໃຫ້ ຊັດ ຄື ກັນ ວ່າ ນີ້ ຄື ຄຳ ວ່າ ອາດ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ວ່າ ຈະ. Google ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ປະ ກັນ ວ່າ ໜ້າ ທີ່ ໃສ່ ຂໍ້ ມູນ ຄົບ ຈະ ໄດ້ ຜົນ ແບບ ພິ ເສດ ນີ້ ທຸກ ໜ້າ. ມັນ ເປັນ ເງື່ອນ ໄຂ ທີ່ ຈຳ ເປັນ ແຕ່ ບໍ່ ພຽງ ພໍ. ໃຜ ບອກ ວ່າ ໃສ່ ແລ້ວ ຮັບ ປະ ກັນ ໄດ້ ດາວ ຫ້າ ດວງ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຄື ກຳລັງ ຂາຍ ບໍ ລິ ການ ໃຫ້ ທ່ານ ຢູ່.

6.4 ຮ້ານ ໃນ ລະ ບົບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ມີ ໃຫ້ ຢູ່ ແລ້ວ

ນີ້ ຄື ຂ່າວ ດີ ສຳລັບ ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ດັນ ຢູ່ ເທິງ ລະ ບົບ ຮ້ານ ຄ້າ ສຳ ເລັດ ຮູບ ທີ່ ນິ ຍົມ ໃຊ້ ກັນ — ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ ຕົວ ເສີມ ຮ້ານ ຄ້າ ຂອງ WordPress ຫຼື ລະ ບົບ ຮ້ານ ຄ້າ ແບບ ເຊົ່າ ໃຊ້ ລາຍ ເດືອນ — ຊັ້ນ ທີ ສອງ ນີ້ ຖືກ ສ້າງ ໃຫ້ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ຢູ່ ແລ້ວ ຈາກ ຊ່ອງ ທີ່ ທ່ານ ຕື່ມ ໃນ ໜ້າ ຈັດ ການ ສິນຄ້າ.

ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ວຽກ ຈິງ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ຂຽນ ລະ ຫັດ, ແຕ່ ຄື ການ ຕື່ມ ຊ່ອງ ໃຫ້ ຄົບ. ຊ່ອງ ລາ ຄາ ຕ້ອງ ມີ ຕົວ ເລກ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ວ່າ ໂທ ຖາມ. ຊ່ອງ ຈຳ ນວນ ໃນ ສາງ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ໃຫ້ ຖືກ. ຊ່ອງ ຮູບ ຫຼັກ ຕ້ອງ ເລືອກ ໄວ້. ຫຼາຍ ຮ້ານ ປະ ຊ່ອງ ເຫຼົ່າ ນີ້ ວ່າງ ໄວ້ ແລ້ວ ໄປ ຂຽນ ລາ ຄາ ໃສ່ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ແທນ — ຄົນ ອ່ານ ໄດ້ ແຕ່ ເຄື່ອງ ຈັກ ອ່ານ ບໍ່ ໄດ້.

ຖ້າ ເວັບ ໄຊ ຂອງ ທ່ານ ຖືກ ດັນ ຂຶ້ນ ມາ ດ້ວຍ ມື ໂດຍ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ໃຊ້ ລະ ບົບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃດ ເລີຍ, ໃຫ້ ສົ່ງ ຫົວ ຂໍ້ 6.2 ນີ້ ໄປ ໃຫ້ ລາວ ອ່ານ ແລ້ວ ຂໍ ໃຫ້ ຕື່ມ ໃຫ້. ວຽກ ນີ້ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ເປັນ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ດົນ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ແມ່ ແບບ ໜ້າ, ບໍ່ ແມ່ນ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ສິນຄ້າ.

6.5 ລາ ຄາ ເປັນ ກີບ ແລະ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ເລື້ອຍ

ສາມ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ນີ້ ພົບ ໃນ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ເລື້ອຍ ກວ່າ ບ່ອນ ອື່ນ ແລະ ທັງ ສາມ ຂໍ້ ແກ້ ໄດ້ ໃນ ນາ ທີ ດຽວ:

ຂໍ້ ໜຶ່ງ — ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ສະ ກຸນ ເງິນ. ຕົວ ເລກ ໜຶ່ງ ລ້ານ ສອງ ຮ້ອຍ ພັນ ໂດຍ ບໍ່ ບອກ ວ່າ ເປັນ ກີບ ຈະ ຖືກ ອ່ານ ຜິດ ຫຼື ຖືກ ປະ ຖິ້ມ ໄປ ເລີຍ. ຕັ້ງ ສະ ກຸນ ເງິນ ໄວ້ ໃນ ຕັ້ງ ຄ່າ ຂອງ ຮ້ານ ເທື່ອ ດຽວ ແລ້ວ ທຸກ ໜ້າ ໄດ້ ນຳ ກັນ.

ຂໍ້ ສອງ — ຂຽນ ວ່າ ໂທ ຖາມ ລາ ຄາ ແທນ ຕົວ ເລກ. ເຂົ້າ ໃຈ ໄດ້ ວ່າ ບາງ ຮ້ານ ບໍ່ ຢາກ ໃຫ້ ຄູ່ ແຂ່ງ ເຫັນ ລາ ຄາ. ແຕ່ ຜົນ ຂອງ ການ ບໍ່ ບອກ ຄື ໜ້າ ນັ້ນ ຈະ ບໍ່ ມີ ວັນ ໄດ້ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ແບບ ພິ ເສດ, ແລະ ຄົນ ຊື້ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ຈະ ຂ້າມ ໄປ ຮ້ານ ທີ່ ບອກ ລາ ຄາ ໂດຍ ບໍ່ ທັກ ມາ ຖາມ ເລີຍ. ຄູ່ ແຂ່ງ ຂອງ ທ່ານ ຫາ ລາ ຄາ ຂອງ ທ່ານ ໄດ້ ຢູ່ ແລ້ວ ດ້ວຍ ການ ທັກ ຖາມ ຄື ລູກ ຄ້າ ຄົນ ໜຶ່ງ.

ຂໍ້ ສາມ — ສະ ຖາ ນະ ໃນ ສາງ ບໍ່ ຖືກ ກັບ ຄວາມ ຈິງ. ໜ້າ ບອກ ວ່າ ຍັງ ມີ ແຕ່ ຄວາມ ຈິງ ໝົດ ໄປ ສາມ ເດືອນ ແລ້ວ. ນອກ ຈາກ ເສຍ ຊື່ ກັບ ລູກ ຄ້າ ແລ້ວ, ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ບໍ່ ກົງ ກັບ ໜ້າ ຈິງ ຍັງ ເປັນ ເຫດ ໃຫ້ ຜົນ ແບບ ພິ ເສດ ຖືກ ຖອນ ຄືນ ນຳ.

7. ສິນຄ້າ ໝົດ ຫຼື ເລີກ ຂາຍ: ຢ່າ ລຶບ ໜ້າ ຖິ້ມ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຮ້ານ ເສຍ ຫາຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ພະ ນັກ ງານ ເຫັນ ວ່າ ເຄື່ອງ ໝົດ ແລ້ວ ກໍ ກົດ ລຶບ ໜ້າ ນັ້ນ ຖິ້ມ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ສັບ ສົນ. ການ ກົດ ນັ້ນ ໃຊ້ ເວລາ ສອງ ວິ ນາ ທີ ແລະ ທຳ ລາຍ ວຽກ ຫຼາຍ ເດືອນ.

7.1 ເປັນ ຫຍັງ ການ ລຶບ ຈຶ່ງ ເສຍ ຫຼາຍ ກວ່າ ໄດ້

ໜ້າ ສິນຄ້າ ທີ່ ຢູ່ ມາ ໄດ້ ໜຶ່ງ ປີ ໄດ້ ສະ ສົມ ສາມ ຢ່າງ ໄວ້: ຕຳ ແໜ່ງ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google, ລິ ງ ກ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ເອົາ ໄປ ແປະ ໄວ້, ແລະ ປະ ຫວັດ ວ່າ ຄົນ ເຄີຍ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຈາກ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃດ ແດ່. ພໍ ລຶບ ໜ້າ ຖິ້ມ, ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຫາຍ ໄປ ພ້ອມ ກັນ. ຄົນ ທີ່ ກົດ ລິ ງ ກ ເກົ່າ ຈະ ໄປ ພົບ ໜ້າ ຫາ ບໍ່ ພົບ ແລ້ວ ອອກ ໄປ.

ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ນີ້ ໜັກ ຂຶ້ນ ອີກ ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຮັບ ເຄື່ອງ ຮຸ່ນ ນັ້ນ ມາ ຂາຍ ອີກ ໃນ ອີກ ສາມ ເດືອນ. ຕອນ ນັ້ນ ຕ້ອງ ສ້າງ ໜ້າ ໃໝ່ ແລ້ວ ເລີ່ມ ນັບ ໜຶ່ງ ໃໝ່ ຈາກ ສູນ ທັງ ທີ່ ໜ້າ ເກົ່າ ເຄີຍ ຢູ່ ອັນ ດັບ ດີ ແລ້ວ.

7.2 ສີ່ ສະ ຖາ ນະ ການ ແລະ ສີ່ ວິທີ ຈັດ ການ

ສະ ຖາ ນະ ການ ໜຶ່ງ — ໝົດ ຊົ່ວ ຄາວ, ຈະ ໄດ້ ຄືນ. ນີ້ ຄື ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ວິທີ ຈັດ ການ: ຮັກ ສາ ໜ້າ ໄວ້ ຄື ເກົ່າ ທຸກ ຢ່າງ, ພຽງ ປ່ຽນ ສະ ຖາ ນະ ເປັນ ໝົດ ຊົ່ວ ຄາວ, ແລ້ວ ຕື່ມ ຂໍ້ ຄວາມ ບອກ ວ່າ ຄາດ ວ່າ ຈະ ໄດ້ ຄືນ ເມື່ອ ໃດ ພ້ອມ ຊ່ອງ ໃຫ້ ຄົນ ຝາກ ຊື່ ໄວ້ ຫຼື ປຸ່ມ ທັກ ຫາ ຮ້ານ. ໜ້າ ນີ້ ຍັງ ຮັບ ຄົນ ໄດ້ ຢູ່ ແລະ ຍັງ ຂາຍ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ຮູບ ແບບ ຈອງ ລ່ວງ ໜ້າ.

ສະ ຖາ ນະ ການ ສອງ — ເລີກ ຂາຍ ແຕ່ ມີ ຮຸ່ນ ໃໝ່ ແທນ. ວິທີ ຈັດ ການ: ຕັ້ງ ໃຫ້ ໜ້າ ເກົ່າ ໂອນ ໄປ ຫາ ໜ້າ ຮຸ່ນ ໃໝ່ ແບບ ຖາ ວອນ. ຄົນ ທີ່ ກົດ ລິ ງ ກ ເກົ່າ ຈະ ໄປ ຮອດ ໜ້າ ຮຸ່ນ ໃໝ່ ໂດຍ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ, ແລະ ຄຸນ ຄ່າ ທີ່ ໜ້າ ເກົ່າ ສະ ສົມ ໄວ້ ຈະ ຖືກ ສົ່ງ ຕໍ່ ໄປ ໃຫ້ ໜ້າ ໃໝ່ ສ່ວນ ໜຶ່ງ ນຳ.

ສະ ຖາ ນະ ການ ສາມ — ເລີກ ຂາຍ ຖາ ວອນ ແລະ ບໍ່ ມີ ອັນ ແທນ. ວິທີ ຈັດ ການ: ຮັກ ສາ ໜ້າ ໄວ້ ແຕ່ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ຊັດ ຢູ່ ເທິງ ສຸດ ວ່າ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ ອັນ ນີ້ ແລ້ວ, ແລ້ວ ຕື່ມ ລິ ງ ກ ໄປ ຫາ ໝວດ ຂອງ ມັນ ກັບ ໄປ ຫາ ສາມ ອັນ ທີ່ ຄ້າຍ ກັນ. ໜ້າ ແບບ ນີ້ ຍັງ ພາ ຄົນ ເຂົ້າ ຮ້ານ ໄດ້ ຢູ່ ຫຼາຍ ປີ.

ສະ ຖາ ນະ ການ ສີ່ — ໜ້າ ນັ້ນ ບໍ່ ຄວນ ມີ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ. ເຊັ່ນ ໜ້າ ຊ້ຳ, ໜ້າ ທົດ ລອງ, ຫຼື ໜ້າ ທີ່ ໃສ່ ຂໍ້ ມູນ ຜິດ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ. ນີ້ ຄື ກໍ ລະ ນີ ດຽວ ໃນ ສີ່ ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ຄວນ ເອົາ ໜ້າ ອອກ ຈິງ ໆ.

7.3 ໜ້າ ຫາ ບໍ່ ພົບ ກັບ ການ ໂອນ ໄປ ໜ້າ ອື່ນ

ສອງ ຄຳ ນີ້ ຄວນ ຮູ້ ໄວ້ ເພື່ອ ສັ່ງ ວຽກ ໃຫ້ ຄົນ ດູ ແລ ເວັບ ໄຊ ໄດ້ ຖືກ. ໜ້າ ຫາ ບໍ່ ພົບ ຄື ໜ້າ ທີ່ ບອກ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ຢູ່ ນີ້ ແລ້ວ — ຄົນ ທີ່ ມາ ຮອດ ຈະ ອອກ ໄປ ທັນ ທີ ເກືອບ ທຸກ ຄົນ. ການ ໂອນ ໄປ ໜ້າ ອື່ນ ແບບ ຖາ ວອນ ຄື ການ ບອກ ວ່າ ຂອງ ນີ້ ຍ້າຍ ໄປ ຢູ່ ບ່ອນ ນັ້ນ ແລ້ວ — ຄົນ ຈະ ໄປ ຮອດ ບ່ອນ ໃໝ່ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ສຶກ ຫຍັງ.

ກົດ ງ່າຍ ໆ ທີ່ ຈື່ ໄດ້: ຖ້າ ມີ ໜ້າ ອື່ນ ທີ່ ໃກ້ ຄຽງ ພໍ ໃຫ້ ຄົນ ພໍ ໃຈ ໄດ້ ແມ່ນ ໂອນ ໄປ ຫາ ໜ້າ ນັ້ນ. ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃກ້ ຄຽງ ເລີຍ ແມ່ນ ຮັກ ສາ ໜ້າ ໄວ້ ພ້ອມ ຂໍ້ ຄວາມ ອະ ທິ ບາຍ. ຢ່າ ໂອນ ທຸກ ໜ້າ ໄປ ລວມ ໄວ້ ທີ່ ໜ້າ ຫຼັກ ຂອງ ຮ້ານ — ຄົນ ທີ່ ຫາ ໝໍ້ ຫຸງ ເຂົ້າ ແລ້ວ ຖືກ ພາ ໄປ ໜ້າ ຫຼັກ ຈະ ງົງ ແລ້ວ ອອກ ໄປ ຄື ກັນ ກັບ ພົບ ໜ້າ ຫາ ບໍ່ ພົບ.

7.4 ສິນຄ້າ ຕາມ ລະ ດູ

ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຂາຍ ຂອງ ຕາມ ລະ ດູ ຫຼື ຕາມ ບຸນ — ຊຸດ ບຸນ ປີ ໃໝ່, ເຄື່ອງ ໃຊ້ ໜ້າ ຝົນ, ຂອງ ຝາກ ຊ່ວງ ບຸນ ທາດ ຫຼວງ. ຂອງ ພວກ ນີ້ ຢ່າ ລຶບ ໜ້າ ຫຼັງ ຈາກ ໝົດ ລະ ດູ ເດັດ ຂາດ.

ເຫດ ຜົນ ຊັດ ເຈນ: ໜ້າ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ຈະ ຖືກ ຄົ້ນຫາ ອີກ ໃນ ປີ ໜ້າ, ແລະ ໜ້າ ທີ່ ມີ ອາ ຍຸ ໜຶ່ງ ປີ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ແລ້ວ ຈະ ຂຶ້ນ ໄວ ກວ່າ ໜ້າ ໃໝ່ ຫຼາຍ. ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື ປ່ຽນ ສະ ຖາ ນະ ເປັນ ໝົດ ຊົ່ວ ຄາວ, ຂຽນ ໄວ້ ວ່າ ຈະ ກັບ ມາ ຂາຍ ອີກ ຊ່ວງ ໃດ, ແລ້ວ ປີ ໜ້າ ພຽງ ແຕ່ ປ່ຽນ ສະ ຖາ ນະ ຄືນ ກັບ ອັບ ເດດ ລາ ຄາ.

8. ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ຂໍ້ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ສິນຄ້າ

ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ຄວນ ພິມ ອອກ ມາ ຕິດ ໄວ້ ຫຼື ຄັດ ລອກ ໄປ ໄວ້ ໃນ ໄຟ ລ ຂອງ ຮ້ານ. ໃຊ້ ກັບ ທຸກ ໜ້າ ໃໝ່ ແລະ ໃຊ້ ກວດ ໜ້າ ເກົ່າ ຄືນ ນຳ.

ຂໍ້	ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ກວດ	ຜ່ານ ເມື່ອ ໃດ
1	ຫົວ ຂໍ້ ຄົບ ສາມ ທ່ອນ	ມີ ຊື່ ເຄື່ອງ, ຈຸດ ຕ່າງ ຄື ຮຸ່ນ ຫຼື ຂະ ໜາດ, ແລະ ຊື່ ຮ້ານ ຫຼື ເມືອງ
2	ຫົວ ຂໍ້ ບໍ່ ຊ້ຳ ກັບ ໜ້າ ອື່ນ ໃນ ຮ້ານ	ຄົ້ນຫາ ຫົວ ຂໍ້ ນັ້ນ ໃນ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ແລ້ວ ຂຶ້ນ ມາ ໜ້າ ດຽວ
3	ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຂຽນ ເອງ ຄົບ	ຕອບ ຄົບ ຂະ ໜາດ, ຮັບ ປະ ກັນ, ສົ່ງ, ຈ່າຍ ເງິນ, ປ່ຽນ ຄືນ
4	ບໍ່ ມີ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ ຢູ່ ເທິງ ສຸດ	ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຂອງ ຮ້ານ ຢູ່ ກ່ອນ, ຂໍ້ ມູນ ເຕັກ ນິກ ຢູ່ ລຸ່ມ
5	ຮູບ ຫ້າ ຫາ ແປດ ຮູບ ແລະ ຮູບ ທຳ ອິດ ຄົມ	ຮູບ ໜ້າ ຕົງ ພື້ນ ຮຽບ ຢູ່ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ
6	ທຸກ ຮູບ ຕ່ຳ ກວ່າ ສາມ ຮ້ອຍ ກິ ໂລ ໄບ ຕ	ກວດ ຂະ ໜາດ ໄຟ ລ ກ່ອນ ອັບ ໂຫຼດ
7	ຊື່ ໄຟ ລ ຮູບ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ມີ ຄວາມ ໝາຍ	ບໍ່ ມີ ໄຟ ລ ໃດ ຊື່ ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ IMG ຫຼື DSC
8	ທຸກ ຮູບ ມີ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຮູບ ບໍ່ ຄື ກັນ	ອ່ານ ຄຳ ບັນ ຍາຍ ຫົກ ອັນ ແລ້ວ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ຮູບ ໃດ ຄື ຮູບ ໃດ
9	ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ອ່ານ ອອກ	ບໍ່ ມີ ລະ ຫັດ ຍາວ, ບໍ່ ມີ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ
10	ລາ ຄາ ກັບ ສະ ຖາ ນະ ໃນ ສາງ ຕື່ມ ໃນ ຊ່ອງ ຈິງ	ບໍ່ ແມ່ນ ພິມ ໄວ້ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຢ່າງ ດຽວ

8.1 ໃຊ້ ລາຍ ການ ນີ້ ແນວ ໃດ ເມື່ອ ມີ ສອງ ຮ້ອຍ ໜ້າ

ຢ່າ ໄລ່ ກວດ ຈາກ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຫາ ໜ້າ ສອງ ຮ້ອຍ ຕາມ ລຳ ດັບ. ວິທີ ນັ້ນ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ເມື່ອຍ ແລ້ວ ເຊົາ ຢູ່ ໜ້າ ທີ ສາມ ສິບ. ໃຫ້ ເຮັດ ຕາມ ຂໍ້ ແທນ: ເອົາ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ໄປ ແກ້ ໃຫ້ ຄົບ ຫ້າ ສິບ ໜ້າ ກ່ອນ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ໄປ ຂໍ້ ສອງ. ການ ເຮັດ ວຽກ ຊະ ນິດ ດຽວ ກັນ ຊ້ຳ ໆ ໄວ ກວ່າ ການ ສະ ຫຼັບ ໄປ ມາ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ໃຊ້ ລະ ບົບ ທີ່ ນຳ ອອກ ລາຍ ການ ສິນຄ້າ ເປັນ ໄຟ ລ ເອ ກ ຊ ເຊວ ໄດ້, ໃຫ້ ນຳ ອອກ ມາ ແລ້ວ ເຮັດ ຄໍ ລຳ ໜຶ່ງ ຄໍ ລຳ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຂໍ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ເທິງ. ຕື່ມ ເຄື່ອງ ໝາຍ ຖືກ ໄປ ເລື້ອຍ ໆ. ພໍ ເຫັນ ຄໍ ລຳ ໃດ ວ່າງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ກໍ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ເລີ່ມ ບ່ອນ ໃດ.

8.2 ຫ້າ ສິບ ໜ້າ ທຳ ອິດ ເລືອກ ແນວ ໃດ

ເລືອກ ດ້ວຍ ສາມ ຄຳ ຖາມ ຕາມ ລຳ ດັບ. ໜຶ່ງ: ໜ້າ ໃດ ຂາຍ ໄດ້ ເງິນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ເດືອນ ຜ່ານ ມາ. ສອງ: ໜ້າ ໃດ ມີ ຄົນ ເຂົ້າ ຢູ່ ແລ້ວ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຊື້. ສາມ: ໜ້າ ໃດ ຄື ເຄື່ອງ ທີ່ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ມີ ດີ ກວ່າ ຮ້ານ ອື່ນ ຈິງ ໆ.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ຫາ ຄຳ ຕອບ ໄດ້ ຈາກ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ຂອງ Google ທີ່ ຊື່ ວ່າ Search Console. ມັນ ບອກ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ຂອງ ຮ້ານ ຖືກ ສະ ແດງ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຈັກ ເທື່ອ ແລະ ຖືກ ກົດ ຈັກ ເທື່ອ. ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ສະ ແດງ ຫຼາຍ ແຕ່ ຖືກ ກົດ ໜ້ອຍ ຄື ໜ້າ ທີ່ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ມັນ ຍັງ ບໍ່ ດີ — ແກ້ ຫົວ ຂໍ້ ຢ່າງ ດຽວ ອາດ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ.

9. ເລື່ອງ ສະ ເພາະ ຂອງ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ຢູ່ ລາວ

ຄຳ ແນະ ນຳ ແປດ ຂໍ້ ຂ້າງ ເທິງ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮ້ານ ຢູ່ ປະ ເທດ ໃດ ກໍ ໄດ້. ຫົກ ຂໍ້ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ເພາະ ຄົນ ຂຽນ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ນີ້.

9.1 ຄົນ ຢູ່ ລາວ ພິມ ຄົ້ນຫາ ດ້ວຍ ພາ ສາ ໃດ

ຄຳ ຕອບ ຄື ຫຼາຍ ພາ ສາ ປົນ ກັນ ຢູ່ ໃນ ຄົນ ດຽວ. ຄົນ ດຽວ ກັນ ອາດ ພິມ ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ, ພິມ ຄຳ ວ່າ ລາ ຄາ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ, ແລະ ພິມ ຊື່ ເມືອງ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ອີກ. ບາງ ຄົນ ພິມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ເປັນ ພາ ສາ ໄທ ທັງ ປະ ໂຫຍກ ເພາະ ພິມ ໄທ ໄວ ກວ່າ ຫຼື ເພາະ ຄຸ້ນ ຈາກ ການ ຊື້ ເຄື່ອງ ຈາກ ຮ້ານ ໄທ.

ຄວາມ ຈິງ ຂໍ້ ນີ້ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຢ່າ ບັງ ຄັບ ຕົນ ເອງ ໃຫ້ ຂຽນ ທຸກ ຢ່າງ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ລ້ວນ. ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ກັບ ຊື່ ຮຸ່ນ ໃຫ້ ຄົງ ຕົວ ລາ ຕິນ ໄວ້ ຢ່າ ຖອດ ສຽງ — ຄົນ ພິມ ຫາ ດ້ວຍ ຕົວ ລາ ຕິນ. ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ກັບ ຄຳ ທົ່ວ ໄປ ໃຫ້ ເປັນ ພາ ສາ ລາວ. ຖ້າ ເຄື່ອງ ນັ້ນ ມີ ຊື່ ພາ ສາ ລາວ ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ ຈິງ ນຳ, ໃສ່ ໄວ້ ທັງ ສອງ ແບບ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ໄດ້.

ຢ່າ ໄປ ເສຍ ເວລາ ຂຽນ ໜ້າ ຊ້ຳ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ ເປັນ ພາ ສາ ໄທ ເພື່ອ ຈັບ ຄົນ ທີ່ ພິມ ໄທ. ນັ້ນ ຈະ ໄດ້ ໜ້າ ຊ້ຳ ເປັນ ສອງ ເທົ່າ ແລະ ໜ້າ ສອງ ຊຸດ ຈະ ໄປ ຊິງ ກັນ ເອງ. ວິທີ ທີ່ ຄຸ້ມ ກວ່າ ຄື ຂຽນ ຊຸດ ດຽວ ໃຫ້ ດີ ແລ້ວ ໃສ່ ຊື່ ຮຸ່ນ ເປັນ ຕົວ ລາ ຕິນ ໄວ້ — ຊື່ ຮຸ່ນ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຢູ່ ແລ້ວ ບໍ່ ວ່າ ຈະ ພິມ ພາ ສາ ໃດ.

9.2 ລູກ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ທຽບ ລາ ຄາ ກັບ ຮ້ານ ຢູ່ ໄທ

ນີ້ ຄື ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ທີ່ ຫຼີກ ບໍ່ ໄດ້. ຄົນ ຊື້ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເປີດ ຮ້ານ ອອນລາຍ ຂອງ ໄທ ເບິ່ງ ລາ ຄາ ກ່ອນ ຕັດ ສິນ ໃຈ. ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ແຂ່ງ ຢູ່ ດ້ານ ລາ ຄາ ຢ່າງ ດຽວ ແລະ ບໍ່ ຄວນ ຈະ ແຂ່ງ ດ້ານ ນັ້ນ ນຳ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ນີ້ ໃຫ້ ໄດ້ ແລະ ຮ້ານ ຢູ່ ໄທ ໃຫ້ ບໍ່ ໄດ້, ແລະ ທັງ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຄວນ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຂອງ ທຸກ ໜ້າ: ໄດ້ ເຄື່ອງ ໄວ ກວ່າ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຜ່ານ ດ່ານ, ບໍ່ ມີ ພາ ສີ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ດຳ ເນີນ ເອ ກະ ສານ, ແລະ ມີ ຄົນ ໃຫ້ ໂທ ຫາ ໄດ້ ເມື່ອ ຂອງ ມີ ບັນ ຫາ. ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ຮູ້ ຢູ່ ແລ້ວ — ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ເຫັນ.

9.3 ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ເປີດ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ

ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຂໍ້ ເລື່ອງ ຮູບ ໜັກ ຢູ່ ຂ້າງ ເທິງ ນັ້ນ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ. ຮ້ານ ຄວນ ເປີດ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຂອງ ຕົນ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໂດຍ ປິດ ໄວ ຟາຍ ອອກ ແລ້ວ ໃຊ້ ສັນ ຍານ ມື ຖື ຢ່າງ ດຽວ, ແລ້ວ ນັບ ວິ ນາ ທີ ວ່າ ຮູບ ຂຶ້ນ ຄົບ ໃນ ເວລາ ເທົ່າ ໃດ. ຖ້າ ເກີນ ຫ້າ ວິ ນາ ທີ ແມ່ນ ຕ້ອງ ໄປ ບີບ ອັດ ຮູບ.

ອີກ ສອງ ຢ່າງ ທີ່ ຄວນ ກວດ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ: ປຸ່ມ ສັ່ງ ຊື້ ຫຼື ປຸ່ມ ທັກ ຫາ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ພໍ ໃຫ້ ນິ້ວ ໂປ້ ກົດ ຖືກ ບໍ, ແລະ ລາ ຄາ ເຫັນ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລື່ອນ ລົງ ບໍ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ກ່ຽວ ກັບ Google ໂດຍ ກົງ ແຕ່ ກ່ຽວ ກັບ ຍອດ ຂາຍ ໂດຍ ກົງ.

9.4 ໜ້າ ສິນຄ້າ ກັບ ເຟສບຸກ ຢູ່ ນຳ ກັນ ໄດ້

ຫຼາຍ ຄົນ ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ເລືອກ ເອົາ ຢ່າງ ໃດ ຢ່າງ ໜຶ່ງ. ບໍ່ ຕ້ອງ ເລືອກ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ເຮັດ ວຽກ ຄົນ ລະ ໜ້າ ທີ່: ເພຈ ເຟສບຸກ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ພົບ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ໃຈ ຫາ, ໜ້າ ສິນຄ້າ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ພົບ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຕອນ ຕັ້ງ ໃຈ ຫາ ຢູ່ ແລ້ວ. ຄົນ ກຸ່ມ ທີ ສອງ ໜ້ອຍ ກວ່າ ແຕ່ ຊື້ ຫຼາຍ ກວ່າ.

ວິທີ ໃຫ້ ສອງ ຢ່າງ ຊ່ວຍ ກັນ: ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ໂພ ສ ເຄື່ອງ ໃໝ່ ໃນ ເພຈ ໃຫ້ ຕິດ ລິ ງ ກ ໜ້າ ສິນຄ້າ ໄວ້ ນຳ ສະ ເໝີ. ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຮູ້ ລະ ອຽດ ຈະ ກົດ ໄປ ອ່ານ ເອງ ແທນ ທີ່ ຈະ ທັກ ມາ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ຫ້າ ຂໍ້ ນັ້ນ ຊ້ຳ ອີກ. ຖ້າ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ຄູ່ ແຂ່ງ ຂອງ ທ່ານ ກຳລັງ ດັນ ເຄື່ອງ ອັນ ໃດ ຢູ່ ໃນ ເຟສບຸກ ແດ່, ບົດ ເລື່ອງ ການ ເບິ່ງ ໂຄສະນາ ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ເຟສບຸກ ດ້ວຍ Ad Library ບອກ ວິທີ ໄວ້ ຄົບ ແລ້ວ — ເອົາ ລາຍ ຊື່ ເຄື່ອງ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ດັນ ນັ້ນ ມາ ຈັດ ລຳ ດັບ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ຂອງ ຕົນ ຄວນ ແກ້ ກ່ອນ ໄດ້ ເລີຍ.

9.5 ຮ້ານ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ໄຊ ເລີຍ ຄວນ ເຮັດ ຫຍັງ ກ່ອນ

ຖ້າ ອ່ານ ມາ ຮອດ ນີ້ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ໄຊ ຈຶ່ງ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້ ຈັກ ຂໍ້ — ຢ່າ ຟ້າວ ໄປ ຈ້າງ ຄົນ ສ້າງ ເວັບ ໄຊ ໃນ ອາທິດ ນີ້. ມີ ບາດ ກ້າວ ໜຶ່ງ ທີ່ ຖືກ ກວ່າ ແລະ ໄວ ກວ່າ ໃຫ້ ເຮັດ ກ່ອນ ຄື ການ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ໄປ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຂອງ Google ໃຫ້ ຄົບ ຖ້ວນ. ວິທີ ເຮັດ ຢູ່ ໃນ ບົດ ເລື່ອງ ການ ເອົາ ຮ້ານ ຂຶ້ນ Google Maps ໃຫ້ ຕິດ ອັນ ດັບ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ — ບໍ່ ເສຍ ເງິນ ຈັກ ກີບ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ໜຶ່ງ ບ່າຍ.

ພໍ ຮ້ານ ຢູ່ ໃນ ແຜນ ທີ່ ແລ້ວ ແລະ ເລີ່ມ ມີ ຄົນ ໂທ ມາ ຈາກ ບ່ອນ ນັ້ນ, ຄ່ອຍ ຄິດ ເລື່ອງ ເວັບ ໄຊ. ຕອນ ນັ້ນ ທ່ານ ຈະ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ຄົນ ຫາ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ດ້ວຍ ຄຳ ໃດ, ແລະ ຄວາມ ຮູ້ ນັ້ນ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຊຸດ ທຳ ອິດ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ອອກ ມາ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຮອບ ທຳ ອິດ.

9.6 ຢ່າ ໄປ ຫາ ທາງ ລັດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ຈິງ

ຢູ່ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ພາ ສາ ລາວ ດຽວ ນີ້, ສິ່ງ ທີ່ ມີ ຄົນ ຂາຍ ຢູ່ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ບໍ ລິ ການ ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ແລະ ບໍ ລິ ການ ດັນ ອັນ ດັບ ແບບ ຮັບ ປະ ກັນ ຜົນ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ບໍ່ ຊ່ວຍ ໜ້າ ສິນຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ຈັກ ໜ້ອຍ. ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ທີ່ ຊື້ ມາ ບໍ່ ຊື້ ເຄື່ອງ, ແລະ ບໍ ລິ ການ ດັນ ອັນ ດັບ ທີ່ ຮັບ ປະ ກັນ ຜົນ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮັບ ປະ ກັນ ໄດ້ ຈິງ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຄວບ ຄຸມ ອັນ ດັບ ຂອງ Google ໄດ້.

ເງິນ ກ້ອນ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ຖ້າ ເອົາ ໄປ ຈ້າງ ຄົນ ມາ ຖ່າຍ ຮູບ ສິນຄ້າ ໃໝ່ ຫ້າ ສິບ ລາຍ ການ ຫຼື ຈ້າງ ນັກ ສຶກ ສາ ມາ ຊ່ວຍ ຂຽນ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ໃຫ້ ຮ້ອຍ ໜ້າ, ຈະ ໄດ້ ຜົນ ທີ່ ຢູ່ ກັບ ຮ້ານ ໄປ ອີກ ຫຼາຍ ປີ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ເວົ້າ ໃຫ້ ກຳ ລັງ ໃຈ, ມັນ ຄື ການ ປຽບ ທຽບ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ແບບ ກົງ ໄປ ກົງ ມາ.

10. Orova SEO ຊ່ວຍ ໄດ້ ບ່ອນ ໃດ ແລະ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້ ບ່ອນ ໃດ

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ອ່ານ ແລ້ວ ເຮັດ ເອງ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ຫຍັງ. ແຕ່ ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ມີ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ໜ້າ ແລ້ວ ແລະ ຄິດ ວ່າ ຈະ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ, ນີ້ ຄື ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ໂມ ດູນ SEO ຂອງ Orova ແບບ ບໍ່ ອວດ.

10.1 ສິ່ງ ທີ່ ມັນ ເຮັດ ໄດ້

ຕໍ່ ກັບ Google Search Console. ດຶງ ຕົວ ເລກ ອອກ ມາ ໃຫ້ ເຫັນ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ຂອງ ຮ້ານ ຖືກ ສະ ແດງ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຫຼາຍ ແຕ່ ຖືກ ກົດ ໜ້ອຍ — ນີ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ໃຊ້ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 8.2.

ປັບ ປຸງ ທີ່ ຢູ່ ຫຼາຍ ໜ້າ ພ້ອມ ກັນ ໂດຍ ນຳ ເຂົ້າ ລາຍ ການ ດ້ວຍ ໄຟ ລ ເອ ກ ຊ ເຊວ. ນີ້ ຄື ໜ້າ ທີ່ ທີ່ ຕົງ ກັບ ວຽກ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 8 ທີ່ ສຸດ — ຮ້ານ ທີ່ ມີ ສອງ ຮ້ອຍ ໜ້າ ນຳ ອອກ ລາຍ ການ ມາ, ນຳ ເຂົ້າ, ແລ້ວ ໃຫ້ ລະ ບົບ ໄລ່ ປັບ ປຸງ ເປັນ ຊຸດ ແທນ ການ ເປີດ ເທື່ອ ລະ ໜ້າ.

ຂຽນ ດ້ວຍ ສຽງ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ເອງ. ຕັ້ງ ສຽງ ຂອງ ແບ ຣນ ໄວ້ ເທື່ອ ດຽວ ແລ້ວ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ລະ ບົບ ຮ່າງ ໃຫ້ ຈະ ອອກ ມາ ໃນ ໂຕນ ດຽວ ກັນ ທຸກ ໜ້າ — ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ກັບ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 3.

ສົ່ງ ຂຶ້ນ WordPress ໃຫ້ ໂດຍ ກົງ ຫຼື ສົ່ງ ຜ່ານ ຊ່ອງ ຕໍ່ ຂອງ ລະ ບົບ ຮ້ານ ທ່ານ ເອງ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຄັດ ລອກ ໄປ ວາງ ດ້ວຍ ມື.

ກວດ ສຸ ຂະ ພາບ ເວັບ ໄຊ. ໃຫ້ ລາຍ ການ ຂໍ້ ບົກ ພ່ອງ ພື້ນ ຖານ ຂອງ ໜ້າ ທີ່ ກວດ, ພ້ອມ ຄະ ແນນ ຂອງ ແຕ່ ລະ ໜ້າ.

ກວດ ແລະ ໃຫ້ ຄະ ແນນ ຄູ່ ແຂ່ງ ແລະ ນຳ ອອກ ບົດ ລາຍ ງານ ໄປ ເປີດ ຕໍ່ ໄດ້.

10.2 ສິ່ງ ທີ່ ມັນ ເຮັດ ບໍ່ ໄດ້ — ເວົ້າ ໃຫ້ ຊັດ

ບໍ່ ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃຫ້. ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຈຳ ນວນ ຄົນ ພິມ ຫາ ຕໍ່ ເດືອນ, ບໍ່ ມີ ຄະ ແນນ ຄວາມ ຍາກ ຂອງ ຄຳ, ບໍ່ ມີ ລາຍ ການ ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ໃຫ້ ເລືອກ. ມັນ ຮັບ ຄຳ ທີ່ ທ່ານ ນຳ ເຂົ້າ ດ້ວຍ ໄຟ ລ ເອ ກ ຊ ເຊວ ເທົ່າ ນັ້ນ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຫົວ ຂໍ້ 2.5 ຂ້າງ ເທິງ ສອນ ວິທີ ຫາ ຄຳ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ຈາກ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ.

ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ລິ ງ ກ ຈາກ ເວັບ ໄຊ ອື່ນ. ບໍ່ ບອກ ວ່າ ໃຜ ລິ ງ ກ ມາ ຫາ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຫຼື ລິ ງ ກ ມາ ຫາ ຄູ່ ແຂ່ງ.

ບໍ່ ມີ ຕົວ ກວາດ ທັງ ເວັບ ໄຊ ແບບ ເຄື່ອງ ມື ດ້ານ ເຕັກ ນິກ. ການ ກວດ ສຸ ຂະ ພາບ ຄື ການ ໄລ່ ກວດ ຕາມ ຂໍ້, ບໍ່ ແມ່ນ ການ ກວາດ ທຸກ ໜ້າ ໃນ ຮ້ານ ຫາ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ດ້ານ ໂຄງ ສ້າງ.

ບໍ່ ຖ່າຍ ຮູບ ໃຫ້ ແລະ ບໍ່ ບີບ ອັດ ຮູບ ໃຫ້. ວຽກ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 4 ທັງ ໝົດ ຄື ວຽກ ມື ຂອງ ຮ້ານ.

ບໍ່ ຕັ້ງ ຂໍ້ ມູນ ມີ ໂຄງ ສ້າງ ໃນ ລະ ບົບ ຮ້ານ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ໃຫ້. ວຽກ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ 6 ເຮັດ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຈັດ ການ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ເອງ.

ໜ້າ ຈໍ ຍັງ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ. ຍັງ ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ພາ ສາ ລາວ ໃນ ຕົວ ໂປຣ ແກຣມ.

10.3 ຈຸດ ຕໍ່ ລະ ຫວ່າງ ບົດ ນີ້ ກັບ ໂມ ດູນ

ເສັ້ນ ແບ່ງ ຊັດ ເຈນ: ຫົວ ຂໍ້ 2 ຫາ 7 ຄື ວຽກ ຄິດ ແລະ ວຽກ ມື ທີ່ ຮ້ານ ຕ້ອງ ຕັດ ສິນ ໃຈ ເອງ — ຄຳ ໃດ ຄື ຄຳ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ຕົນ, ຮູບ ໃດ ຄື ຮູບ ທີ່ ຂາຍ ໄດ້, ນະ ໂຍ ບາຍ ສົ່ງ ກັບ ຮັບ ຄືນ ເປັນ ແນວ ໃດ. ຫົວ ຂໍ້ 8 ຄື ວຽກ ຊ້ຳ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ — ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ຄຸ້ມ ຄ່າ. ຢາກ ເບິ່ງ ວ່າ ໂມ ດູນ ນີ້ ໜ້າ ຕາ ເປັນ ແນວ ໃດ ໃຫ້ ເປີດ ໜ້າ ແນະ ນຳ Orova SEO ເບິ່ງ ໄດ້, ໜ້າ ນັ້ນ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ.

11. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ເລື້ອຍ

11.1 ໜ້າ ສິນຄ້າ ຄວນ ຍາວ ຈັກ ຄຳ

ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຕາຍ ຕົວ ແລະ ໃຜ ບອກ ຕົວ ເລກ ຕາຍ ຕົວ ຄື ກຳລັງ ເດົາ. ສຳລັບ ຮ້ານ ຂະ ໜາດ ນີ້, ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ຂຽນ ເອງ ບວກ ຕາ ຕະ ລາງ ຂໍ້ ມູນ ເຕັກ ນິກ ຄື ລະ ດັບ ທີ່ ພຽງ ພໍ. ສິ່ງ ທີ່ ວັດ ໄດ້ ດີ ກວ່າ ຈຳ ນວນ ຄຳ ຄື: ຄົນ ອ່ານ ຈົບ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ທັກ ມາ ຖາມ ບໍ. ຖ້າ ຍັງ ຕ້ອງ ຖາມ ແມ່ນ ຍັງ ຂາດ.

11.2 ຂຽນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ດ້ວຍ ປັນ ຍາ ປະ ດິດ ໄດ້ ບໍ

ໄດ້ ແລະ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເຮັດ ຢູ່. ແຕ່ ມີ ເງື່ອນ ໄຂ ຂໍ້ ດຽວ ທີ່ ຫ້າມ ຂ້າມ: ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ຄື ຄ່າ ສົ່ງ, ຈຳ ນວນ ວັນ ຮັບ ປະ ກັນ, ນະ ໂຍ ບາຍ ຮັບ ຄືນ ຕ້ອງ ເປັນ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ແທ້, ບໍ່ ແມ່ນ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ເຄື່ອງ ແຕ່ງ ຂຶ້ນ ມາ ໃຫ້ ອ່ານ ລື່ນ. ວິທີ ທີ່ ປອດ ໄພ ຄື ຂຽນ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ເປັນ ຫົວ ຂໍ້ ສັ້ນ ໆ ໃສ່ ໃຫ້ ກ່ອນ ແລ້ວ ໃຫ້ ມັນ ຮຽບ ຮຽງ ເປັນ ປະ ໂຫຍກ, ບໍ່ ແມ່ນ ບອກ ໃຫ້ ມັນ ຂຽນ ເອງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

11.3 ຮ້ານ ຂອງ ຂ້ອຍ ຂາຍ ຢູ່ ໃນ ເພຈ ຢ່າງ ດຽວ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ມີ ເວັບ ໄຊ ບໍ

ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ນີ້. ແຕ່ ຄວນ ຮູ້ ຄວາມ ຕ່າງ ໄວ້: ຄົນ ທີ່ ພິມ ຫາ ໃນ Google ຢູ່ ຕອນ ນີ້ ທ່ານ ຮັບ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ. ບາດ ກ້າວ ທຳ ອິດ ທີ່ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ບໍ່ ແມ່ນ ເວັບ ໄຊ ແຕ່ ຄື ຂໍ້ ມູນ ຮ້ານ ໃນ ແຜນ ທີ່ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 9.5.

11.4 ໃສ່ ຄຳ ວ່າ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຂຶ້ນ ບໍ

ບໍ່ ຊ່ວຍ. ບໍ່ ມີ ໃຜ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ຫາ ເຄື່ອງ, ແລະ ຄຳ ອວດ ທີ່ ພິ ສູດ ບໍ່ ໄດ້ ຍັງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ບໍ່ ເຊື່ອ ຮ້ານ ນຳ. ຖ້າ ລາ ຄາ ຂອງ ທ່ານ ຖືກ ຈິງ, ໃສ່ ຕົວ ເລກ ໄວ້ ໃຫ້ ເຫັນ ແທນ ຄຳ ອວດ.

11.5 ຂາຍ ເຄື່ອງ ອັນ ດຽວ ກັນ ກັບ ອີກ ຫ້າ ຮ້ານ ຈະ ຊະ ນະ ໄດ້ ແນວ ໃດ

ດ້ວຍ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຫ້າ ຮ້ານ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ: ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຂຽນ ເອງ, ຮູບ ຖ່າຍ ເອງ ຂອງ ເຄື່ອງ ຈິງ ໃນ ຮ້ານ ຈິງ ແທນ ຮູບ ຂອງ ຜູ້ ສະ ໜອງ, ແລະ ຊື່ ເມືອງ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້. ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ຮອດ ຊາວ ນາ ທີ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ແລະ ບໍ່ ມີ ຮ້ານ ໃດ ໃນ ຫ້າ ຮ້ານ ນັ້ນ ຢາກ ເຮັດ.

11.6 ດົນ ປານ ໃດ ຈຶ່ງ ເຫັນ ຜົນ

ສຳລັບ ໜ້າ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ແລ້ວ, ການ ແກ້ ຫົວ ຂໍ້ ອາດ ເຫັນ ຄວາມ ປ່ຽນ ແປງ ພາຍ ໃນ ສອງ ຫາ ສີ່ ອາທິດ. ສຳລັບ ໜ້າ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ ຂອງ ຮ້ານ ໃໝ່, ຄິດ ເປັນ ເດືອນ ບໍ່ ແມ່ນ ເປັນ ອາທິດ. ໃຜ ບອກ ວ່າ ເຈັດ ມື້ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຄື ກຳລັງ ຂາຍ ບໍ ລິ ການ ໃຫ້ ທ່ານ.

11.7 ຄວນ ເອົາ ຄຳ ວິ ຈານ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ມາ ໃສ່ ໃນ ໜ້າ ບໍ

ຄວນ ຖ້າ ມີ ຈິງ. ຄຳ ວິ ຈານ ຈິງ ຂອງ ຄົນ ຊື້ ຄື ເນື້ອ ໃນ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ຄັດ ລອກ ບໍ່ ໄດ້ ແລະ ເປັນ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ອ່ານ ແລ້ວ ເຊື່ອ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຳ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ. ຢ່າ ແຕ່ງ ຄຳ ວິ ຈານ ຂຶ້ນ ມາ ເອງ — ນອກ ຈາກ ຄົນ ອ່ານ ອອກ ແລ້ວ, ຮ້ານ ຢູ່ ເມືອງ ດຽວ ກັນ ຮູ້ ຈັກ ກັນ ໝົດ ຢູ່ ແລ້ວ.

11.8 ຢາກ ອ່ານ ຕໍ່ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໄປ ອ່ານ ບ່ອນ ໃດ

ພວກ ເຮົາ ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ ນີ້ ຢູ່ ບົດ ໜຶ່ງ ຊື່ ວ່າ Product page SEO: pages that sell — ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ, ຂຽນ ໃຫ້ ຮ້ານ ຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ ກວ່າ ແລະ ລົງ ເລິກ ດ້ານ ໂຄງ ສ້າງ ຫຼາຍ ກວ່າ. ຖ້າ ອ່ານ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໄດ້ ແລະ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ ແລ້ວ, ບົດ ນັ້ນ ຄື ບາດ ກ້າວ ຕໍ່ ໄປ.

12. ສະ ຫຼຸບ: ເລີ່ມ ຈາກ ສິບ ໜ້າ ທຳ ອິດ

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ ຫຼັງ ຈາກ ອ່ານ ບົດ ແບບ ນີ້ ຈົບ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ເຮັດ ຜິດ ຂໍ້ ໃດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ. ມັນ ຄື ການ ປິດ ໜ້າ ນີ້ ໄປ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ຫຍັງ ເລີຍ ເພາະ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ວຽກ ໃຫຍ່ ເກີນ ໄປ. ວິທີ ກັນ ຄື ຢ່າ ຄິດ ເຖິງ ສອງ ຮ້ອຍ ໜ້າ. ຄິດ ເຖິງ ສິບ ໜ້າ.

12.1 ແຜນ ສາມ ອາທິດ

ອາທິດ ທຳ ອິດ — ເລືອກ ແລະ ແກ້ ຫົວ ຂໍ້. ເລືອກ ສິບ ໜ້າ ທີ່ ຂາຍ ດີ ທີ່ ສຸດ ອອກ ມາ ແລ້ວ ແກ້ ຫົວ ຂໍ້ ໃຫ້ ຄົບ ສາມ ທ່ອນ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 2. ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ທັງ ໝົດ ແລະ ເປັນ ວຽກ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ.

ອາທິດ ທີ ສອງ — ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ແລະ ຮູບ. ຂຽນ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ ໃສ່ ສິບ ໜ້າ ນັ້ນ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 3, ແລ້ວ ໄລ່ ບີບ ອັດ ຮູບ ກັບ ຕັ້ງ ຊື່ ໄຟ ລ ຄືນ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 4. ມື້ ລະ ສອງ ໜ້າ ກໍ ຈົບ ໃນ ອາທິດ ດຽວ.

ອາທິດ ທີ ສາມ — ຊ່ອງ ຂໍ້ ມູນ ແລະ ກົດ ຂອງ ຮ້ານ. ໄປ ຕື່ມ ຊ່ອງ ລາ ຄາ ກັບ ຊ່ອງ ສະ ຖາ ນະ ໃນ ສາງ ໃຫ້ ຄົບ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 6, ຈັດ ການ ໜ້າ ສິນຄ້າ ທີ່ ໝົດ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ 7, ແລ້ວ ຕັ້ງ ກົດ ຂອງ ຮ້ານ ໄວ້ ວ່າ ຕໍ່ ແຕ່ ນີ້ ໄປ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃໝ່ ໜ້າ ໃດ ຂຶ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ຜ່ານ ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ຂໍ້.

ຫຼັງ ຈາກ ສາມ ອາທິດ ນີ້, ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ມີ ສິບ ໜ້າ ທີ່ ຄົບ ຖ້ວນ ກວ່າ ໜ້າ ຂອງ ຄູ່ ແຂ່ງ ທຸກ ຮ້ານ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ດຽວ ກັນ, ແລະ ມີ ກົດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ໜ້າ ໃໝ່ ທຸກ ໜ້າ ອອກ ມາ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຮອບ ທຳ ອິດ. ນັ້ນ ຄື ຈຸດ ທີ່ ວຽກ ນີ້ ເລີ່ມ ຄຸ້ມ ຄ່າ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ.

ບົດ ອື່ນ ໃນ ຊຸດ ພາ ສາ ລາວ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ — ບົດ ໃໝ່ ຂຶ້ນ ທຸກ ມື້ ແລະ ບົດ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ຕໍ່ ຈາກ ບ່ອນ ນີ້.