ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແລະ Business Manager ໃຫ້ ປອດ ໄພ

ຮ້ານ ຂາຍ ເສື້ອ ຜ້າ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ຢູ່ ສອງ ປີ ເຕັມ ດ້ວຍ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ, ໂດຍ ບໍ່ ເຄີຍ ໄດ້ ຍິນ ຄຳ ວ່າ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແລະ Business Manager ຈາກ ໃຜ ຈັກ ເທື່ອ. ເພຈ ຮ້ານ ມີ ຄົນ ຕິດ ຕາມ ຫຼາຍ ພັນ ຄົນ, ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ມີ ຄົນ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ທຸກ ມື້, ບັດ ທະ ນາ ຄານ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຜູກ ໄວ້ ກັບ ເຟສບຸກ ໂດຍ ກົງ ແລະ ຕັດ ເງິນ ອອກ ທຸກ ອາ ທິດ ຢ່າງ ລຽບ ຮ້ອຍ. ແລ້ວ ໃນ ຄືນ ວັນ ສຸກ ຄືນ ໜຶ່ງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ກົດ ລິ ງ ກ ອັນ ໜຶ່ງ ທີ່ ສົ່ງ ມາ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ບອກ ວ່າ ເພຈ ຂອງ ຕົນ ກຳ ລັງ ຈະ ຖືກ ປິດ ຍ້ອນ ລະ ເມີດ ກົດ, ພິມ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ໃສ່ ໜ້າ ທີ່ ເບິ່ງ ຄື ໜ້າ ຂອງ ເຟສບຸກ ທຸກ ຢ່າງ, ແລະ ພາຍ ໃນ ສິບ ນາ ທີ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ກໍ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ຂອງ ຕົນ ບໍ່ ໄດ້ ອີກ ຈົນ ຮອດ ມື້ ນີ້.

ສິ່ງ ທີ່ ຫາຍ ໄປ ໃນ ຄືນ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ພຽງ ບັນ ຊີ ເຟສບຸກ ໜຶ່ງ ບັນ ຊີ. ເພຈ ຮ້ານ ຫາຍ ໄປ ນຳ ເພາະ ຜູ້ ດູ ແລ ຂອງ ເພຈ ມີ ຄົນ ດຽວ ຄື ບັນ ຊີ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ນັ້ນ. ປະ ຫວັດ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ສອງ ປີ ທີ່ ສະ ສົມ ໄວ້ ຫາຍ ໄປ ນຳ. ລາຍ ຊື່ ຄົນ ທີ່ ເຄີຍ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ຖາມ ລາ ຄາ ຫາຍ ໄປ ນຳ. ແລະ ໜັກ ກວ່າ ນັ້ນ ຄື ບັດ ທະ ນາ ຄານ ຍັງ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ບັນ ຊີ ນັ້ນ ຢູ່, ຄົນ ທີ່ ຍຶດ ໄປ ຈຶ່ງ ເອົາ ບັດ ນັ້ນ ໄປ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຂອງ ຕົນ ຕໍ່ ອີກ ຫຼາຍ ມື້ ກ່ອນ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຈະ ໂທ ໄປ ໃຫ້ ທະ ນາ ຄານ ອາ ຢັດ ບັດ ໄດ້ ທັນ. ເລື່ອງ ແບບ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ຫາ ຍາກ ຢູ່ ລາວ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ເກີດ ສະ ເພາະ ກັບ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຮູ້ ເລື່ອງ ຄອມ ພິວ ເຕີ — ມັນ ເກີດ ກັບ ຄົນ ທີ່ ຂາຍ ດີ ຈົນ ບໍ່ ມີ ເວ ລາ ໄປ ຕັ້ງ ຄ່າ ຫຍັງ ໃຫ້ ຮຽບ ຮ້ອຍ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

ພໍ ເກີດ ເລື່ອງ ແລ້ວ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ເລືອກ ທາງ ອອກ ຢູ່ ສາມ ທາງ, ແລະ ທັງ ສາມ ທາງ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ແກ້ ຕົ້ນ ເຫດ ຈັກ ນິ້ວ. ທາງ ທຳ ອິດ ຄື ສ້າງ ເພຈ ໃໝ່ ແລ້ວ ເລີ່ມ ນັບ ໜຶ່ງ ຄືນ — ໄດ້ ເພຈ ໃໝ່ ຈິງ ແຕ່ ຄົນ ຕິດ ຕາມ ບໍ່ ໄດ້ ຄືນ, ປະ ຫວັດ ບໍ່ ໄດ້ ຄືນ, ແລະ ຖ້າ ຍັງ ໃຊ້ ໂຄງ ສ້າງ ເກົ່າ ຢູ່ ອີກ ສອງ ປີ ຂ້າງ ໜ້າ ກໍ ຈະ ຈົບ ແບບ ດຽວ ກັນ. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ໄປ ຊື້ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ຈາກ ນາຍ ໜ້າ ທີ່ ໂຄສະນາ ຕົນ ເອງ ວ່າ ມີ ບັນ ຊີ ແຮງ ບໍ່ ຖືກ ປິດ — ບັນ ຊີ ພວກ ນັ້ນ ຢູ່ ນອກ ການ ຄວບ ຄຸມ ຂອງ ຮ້ານ ຢ່າງ ສິ້ນ ເຊີງ, ມື້ ໃດ ນາຍ ໜ້າ ຢາກ ຕັດ ກໍ ຕັດ ໄດ້ ທັນ ທີ, ແລະ ຖ້າ ບັນ ຊີ ນັ້ນ ຖືກ ປິດ ຮ້ານ ຈະ ບໍ່ ມີ ສິດ ຮ້ອງ ຂໍ ຫຍັງ ຈາກ Meta ໄດ້ ເລີຍ ເພາະ ຊື່ ໃນ ບັນ ຊີ ບໍ່ ແມ່ນ ຊື່ ຂອງ ຮ້ານ. ທາງ ທີ ສາມ ຄື ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ອ້າງ ວ່າ ມີ ເສັ້ນ ສາຍ ກັບ ພະ ນັກ ງານ ຂອງ Meta ແລ້ວ ຈະ ກູ້ ບັນ ຊີ ຄືນ ໃຫ້ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ສາມ ມື້ — ຄົນ ທີ່ ອ້າງ ແບບ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ກຸ່ມ ເຟສບຸກ ພາ ສາ ລາວ ມີ ຢູ່ ຫຼາຍ ຄົນ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຫຼົງ ຈ່າຍ ໄປ ແລ້ວ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໄດ້ ຮັບ ພຽງ ຄວາມ ງຽບ ຄືນ ມາ.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ບັນ ຊີ ໄປ ແລ້ວ ຢ່າງ ດຽວ. ມັນ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ກຳ ລັງ ຈະ ເລີ່ມ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢ່າງ ຈິງ ຈັງ ໃນ ອາ ທິດ ໜ້າ, ແລະ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ລົງ ຢູ່ ແລ້ວ ແຕ່ ຮູ້ ຕົວ ວ່າ ໂຄງ ສ້າງ ຂອງ ຕົນ ຍັງ ຫ້ອຍ ຢູ່ ກັບ ຄົນ ຄົນ ດຽວ. ພາຍ ໃນ ບົດ ນີ້ ຈະ ມີ: ສາມ ຊັ້ນ ຂອງ ບັນ ຊີ ທີ່ ຄົນ ຫຼົງ ນຶກ ວ່າ ເປັນ ອັນ ດຽວ ກັນ, ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ການ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ຈຶ່ງ ເປັນ ຄວາມ ສ່ຽງ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ຮ້ານ, ວິ ທີ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼື Business Manager ໃຫ້ ຈົບ ພາຍ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ, ລຳ ດັບ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ໃນ ການ ເອົາ ເພຈ ແລະ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເຂົ້າ ໄປ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ, ວິ ທີ ແບ່ງ ສິດ ໃຫ້ ພະ ນັກ ງານ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ບອກ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ໃຫ້ ໃຜ ຈັກ ຄົນ, ການ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຄົນ, ເລື່ອງ ການ ຈ່າຍ ເງິນ ແລະ ບັນ ຫາ ບັດ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ລາວ ທີ່ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ, ແລະ ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ຂໍ້ ທີ່ ຕ້ອງ ຜ່ານ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ຈະ ໃຊ້ ເງິນ ກີບ ໃບ ທຳ ອິດ ໄປ ກັບ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ.

ຂໍ ບອກ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ວ່າ ທຸກ ບາດ ກ້າວ ໃນ ບົດ ນີ້ ເຮັດ ໄດ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ຕົນ ເອງ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ້າງ ໃຜ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ເພີ່ມ, ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ບໍ ລິ ການ ໃຫ້ Meta ຈັກ ກີບ ສຳລັບ ຕົວ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ເອງ. ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄື ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕອນ ເລີ່ມ ຍິງ ຈິງ, ຊຶ່ງ ເປັນ ຄົນ ລະ ເລື່ອງ ກັບ ການ ຕັ້ງ ຄ່າ ໃນ ບົດ ນີ້.

1. ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແລະ Business Manager ຕ່າງ ກັນ ແນວ ໃດ

ຄວາມ ສັບ ສົນ ຂອງ ເລື່ອງ ນີ້ ເລີ່ມ ຈາກ ວ່າ ເຟສບຸກ ບໍ່ ໄດ້ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ສາມ ຊັ້ນ ນີ້ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຈະ ໃຊ້ ເງິນ ໄດ້. ຄົນ ໜຶ່ງ ສ້າງ ເພຈ ຂຶ້ນ ມາ ຈາກ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ໃນ ສາມ ນາ ທີ, ໂພສ ຮູບ ສິນ ຄ້າ, ເຫັນ ປຸ່ມ ສີ ຟ້າ ຂຽນ ວ່າ ດັນ ໂພສ ນີ້, ກົດ ໃສ່, ໃສ່ ເລກ ບັດ, ແລ້ວ ເງິນ ກໍ ອອກ ໄປ ແລ້ວ. ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຈົນ ຈົບ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃດ ຖາມ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ມີ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ແລ້ວ ບໍ. ພໍ ຄົນ ໃຊ້ ວິ ທີ ນີ້ ໄດ້ ຜົນ ຢູ່ ໄລ ຍະ ໜຶ່ງ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ໂຄງ ສ້າງ ບໍ່ ສຳ ຄັນ ກໍ ຝັງ ແໜ້ນ ຂຶ້ນ ເລື້ອຍ — ຈົນ ຮອດ ມື້ ທີ່ ມີ ບັນ ຫາ ຈຶ່ງ ຮູ້ ວ່າ ຕົນ ໄດ້ ວາງ ຊັບ ສິນ ທັງ ໝົດ ຂອງ ຮ້ານ ໄວ້ ເທິງ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ຄົນ ຄົນ ດຽວ ມາ ຕະ ຫຼອດ.

ຊັ້ນ ທີ ໜຶ່ງ — ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຄື ກຸນ ແຈ ບໍ່ ແມ່ນ ຕູ້

ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຄື ບັນ ຊີ ທີ່ ມີ ຊື່ ຄົນ, ມີ ໝູ່, ມີ ຮູບ ຄອບ ຄົວ. ໜ້າ ທີ່ ຂອງ ມັນ ໃນ ໂຄງ ສ້າງ ນີ້ ມີ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ໃຊ້ ຢືນ ຢັນ ວ່າ ຜູ້ ທີ່ ກຳ ລັງ ກົດ ຢູ່ ຄື ຄົນ ຈິງ ຄົນ ໃດ. ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຖື ກຳ ມະ ສິດ ຂອງ ຫຍັງ ຖ້າ ຮ້ານ ຕັ້ງ ຄ່າ ໄວ້ ຖືກ, ຄື ກັນ ກັບ ວ່າ ກຸນ ແຈ ຂອງ ຄົນ ເຝົ້າ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ເຄື່ອງ ໃນ ຮ້ານ. ຄົນ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຕັ້ງ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ຕົນ ໃຫ້ ເປັນ ຊື່ ຮ້ານ ເລີຍ ເພື່ອ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ຫາ ພົບ ງ່າຍ — ອັນ ນີ້ ຜິດ ກົດ ຂອງ Meta ຢູ່ ແລ້ວ ເພາະ ໂປຣ ໄຟ ຕ້ອງ ເປັນ ຂອງ ຄົນ ຈິງ, ແລະ ຍັງ ເປັນ ເຫດ ໃຫ້ ບັນ ຊີ ຖືກ ປິດ ໂດຍ ບໍ່ ຖາມ ໃນ ມື້ ໃດ ມື້ ໜຶ່ງ ອີກ.

ກົດ ສາມ ຂໍ້ ຂອງ ຊັ້ນ ນີ້ ຈື່ ງ່າຍ ຫຼາຍ. ໜຶ່ງ, ໜຶ່ງ ຄົນ ໜຶ່ງ ໂປຣ ໄຟ ແລະ ໃຊ້ ຊື່ ຈິງ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ. ສອງ, ຫ້າມ ໃຫ້ ໃຜ ໃຊ້ ໂປຣ ໄຟ ຮ່ວມ ກັນ ເດັດ ຂາດ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ເປັນ ຄົນ ໃນ ຄອບ ຄົວ ກໍ ຕາມ. ສາມ, ໂປຣ ໄຟ ນີ້ ຕ້ອງ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ໄວ້ ຕະ ຫຼອດ ເພາະ ມັນ ຄື ກຸນ ແຈ ດອກ ດຽວ ທີ່ ຄົນ ຮ້າຍ ຈະ ພະ ຍາ ຍາມ ຂະ ໂມຍ.

ຊັ້ນ ທີ ສອງ — ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼື Business Manager ຄື ຕູ້

ຊັ້ນ ນີ້ ຄື ຊັ້ນ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ໄປ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຊັ້ນ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຢາກ ໃຫ້ ທ່ານ ຕັ້ງ ໃນ ມື້ ນີ້. ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ບໍ່ ແມ່ນ ໂປຣ ໄຟ ອີກ ອັນ, ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃຫ້ ໂພສ, ບໍ່ ມີ ໝູ່, ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຫັນ ມັນ ຈາກ ພາຍ ນອກ. ມັນ ຄື ບ່ອນ ເກັບ ກຳ ມະ ສິດ ຢ່າງ ດຽວ. ຄຸນ ຄ່າ ຂອງ ມັນ ຢູ່ ຢູ່ ສອງ ຢ່າງ ທີ່ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ເຮັດ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ: ໜຶ່ງ ຄື ຊັບ ສິນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ບໍ່ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ຊະ ຕາ ຂອງ ຄົນ ຄົນ ດຽວ ອີກ ຕໍ່ ໄປ, ສອງ ຄື ມັນ ແບ່ງ ສິດ ໃຫ້ ຄົນ ອື່ນ ໄດ້ ເປັນ ລະ ດັບ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ບອກ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ໃຫ້ ໃຜ.

ຄຳ ວ່າ Business Manager ກັບ ຄຳ ວ່າ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼື business portfolio ໃນ ໜ້າ ໃໝ່ ຂອງ Meta ໝາຍ ເຖິງ ຂອງ ອັນ ດຽວ ກັນ. Meta ປ່ຽນ ຊື່ ເອີ້ນ ຢູ່ ຫຼາຍ ເທື່ອ ໃນ ຫຼາຍ ປີ ຜ່ານ ມາ ຈົນ ຄົນ ສັບ ສົນ ວ່າ ເປັນ ຄົນ ລະ ຢ່າງ — ບໍ່ ແມ່ນ. ຖ້າ ເປີດ business.facebook.com ແລ້ວ ເຫັນ ບ່ອນ ໃຫ້ ຈັດ ການ ເພຈ ກັບ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ຄື ຊັ້ນ ນີ້.

ຊັ້ນ ທີ ສາມ — ຊັບ ສິນ ທີ່ ວາງ ຢູ່ ໃນ ຕູ້

ຊັ້ນ ນີ້ ຄື ຂອງ ຈິງ ທີ່ ຮ້ານ ໃຊ້ ຫາ ເງິນ: ເພຈ, ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ, ບັນ ຊີ Instagram ຂອງ ຮ້ານ, Pixel ຫຼື ຕົວ ຕິດ ຕາມ ເທິງ ເວັບ ໄຊ, ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ອັບ ໂຫລດ ຂຶ້ນ ໄປ, ແລະ ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ ຖ້າ ຮ້ານ ຂາຍ ຜ່ານ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ເຟສບຸກ. ຈຸດ ສຳ ຄັນ ທີ່ ຕ້ອງ ຈື່ ຄື Meta ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ເອ ກະ ສານ ຂອງ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຊັບ ສິນ ໜຶ່ງ ອັນ ຢູ່ ໄດ້ ໃນ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ດຽວ ເທົ່າ ນັ້ນ ໃນ ເວ ລາ ໃດ ໜຶ່ງ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ລຳ ດັບ ການ ເອົາ ຂອງ ເຂົ້າ ຕູ້ ຈຶ່ງ ສຳ ຄັນ ຫຼາຍ ແລະ ເປັນ ຫຍັງ ການ ຮີບ ກົດ ຜິດ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ແກ້ ຄືນ ຍາກ — ເລື່ອງ ນີ້ ຈະ ເວົ້າ ລະ ອຽດ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 4.

ວິ ທີ ກວດ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ໃນ ໂຄງ ສ້າງ ໃດ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ນາ ທີ

ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ. ເປີດ business.facebook.com ດ້ວຍ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ທ່ານ ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ມີ ຊື່ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ຢູ່ ເບື້ອງ ຊ້າຍ ເທິງ ບໍ. ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ຂຶ້ນ ເລີຍ ຫຼື ລະ ບົບ ຊວນ ໃຫ້ ສ້າງ ໃໝ່ ແປ ວ່າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຈັກ ເທື່ອ ແລະ ຊັບ ສິນ ທັງ ໝົດ ກຳ ລັງ ຫ້ອຍ ຢູ່ ກັບ ໂປຣ ໄຟ ຂອງ ທ່ານ ຄົນ ດຽວ ຢູ່ ໃນ ຕອນ ນີ້. ຖ້າ ມີ ຊື່ ຂຶ້ນ ໃຫ້ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ ຕໍ່ ວ່າ ເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ແລະ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢູ່ ໃນ ລາຍ ການ ຊັບ ສິນ ຂອງ ບັນ ຊີ ນັ້ນ ຄົບ ບໍ — ຫຼາຍ ຮ້ານ ມີ ຕູ້ ຢູ່ ແຕ່ ຕູ້ ຫວ່າງ ເປົ່າ ເພາະ ຕັ້ງ ໄວ້ ຕອນ ນັ້ນ ແລ້ວ ລືມ ເອົາ ຂອງ ໃສ່.

ຖ້າ ຜົນ ກວດ ອອກ ມາ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ເລີຍ ກໍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຕົກ ໃຈ. ໜ້າ ວຽກ ຂ້າງ ໜ້າ ໃຊ້ ເວ ລາ ບໍ່ ຮອດ ຊົ່ວ ໂມງ ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ມາ ຍຶດ ຂອງ ໄປ ກ່ອນ. ຄວາມ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ຈະ ເລີ່ມ ຕໍ່ ເມື່ອ ຕ້ອງ ໄປ ດຶງ ຂອງ ຄືນ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ເທົ່າ ນັ້ນ.

2. ເປັນ ຫຍັງ ການ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ຈຶ່ງ ສ່ຽງ ທີ່ ສຸດ

ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ຄື ຍ້ອນ ວ່າ ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ບໍ່ ໄດ້ ຈຳ ກັດ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄິດ ວ່າ ຖ້າ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ຖືກ ຍຶດ ກໍ ເສຍ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ໄປ ອັນ ດຽວ ແລ້ວ ສ້າງ ໃໝ່ ໄດ້. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຢູ່, ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ນັ້ນ ຄື ຜູ້ ຖື ກຳ ມະ ສິດ ຂອງ ທຸກ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ ຢູ່ ແລ້ວ — ເພຈ, ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ, Pixel, ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ແລະ ວິ ທີ ຈ່າຍ ເງິນ. ພໍ ກຸນ ແຈ ຫາຍ ຕູ້ ກໍ ຫາຍ ໄປ ນຳ ເພາະ ບໍ່ ເຄີຍ ມີ ຕູ້ ຢູ່ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທີ່ ຄົນ ບໍ່ ນຶກ ເຖິງ ຈົນ ຮອດ ມື້ ນັ້ນ

ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທຳ ອິດ ຄື ເພຈ. ຖ້າ ເພຈ ມີ ຜູ້ ດູ ແລ ຄົນ ດຽວ ຄື ບັນ ຊີ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ, ຄົນ ຮ້າຍ ຈະ ຖອດ ຊື່ ຂອງ ທ່ານ ອອກ ໄດ້ ໃນ ຄລິກ ດຽວ ແລ້ວ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ມີ ຫຼັກ ຖານ ໃດ ໆ ຢູ່ ໃນ ລະ ບົບ ວ່າ ເພຈ ນັ້ນ ເຄີຍ ເປັນ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ. ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທີ ສອງ ຄື ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຖືກ ນຳ ໄປ ໃຊ້ ຕໍ່ — ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ເຈັບ ເປັນ ເງິນ ຈິງ ເພາະ ບັດ ຍັງ ຜູກ ຢູ່ ແລະ ຍັງ ຕັດ ໄດ້ ຢູ່. ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທີ ສາມ ຄື Pixel ແລະ ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ສ້າງ ມາ ຫຼາຍ ປີ — ອັນ ນີ້ ຊື້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້ ດ້ວຍ ເງິນ ຈຳ ນວນ ໃດ ເລີຍ ເພາະ ມັນ ຄື ພຶດ ຕິ ກຳ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ເຄີຍ ເຂົ້າ ມາ ຫາ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ໃນ ອະ ດີດ. ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທີ ສີ່ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ຮ້ານ ຊ່ວຍ ກູ້ ຄືນ ໄດ້ ຈັກ ຄົນ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຢູ່ ໃນ ລະ ບົບ ນອກ ຈາກ ຄົນ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ໄປ ນັ້ນ.

ຖ້າ ມີ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຢູ່ ກ່ອນ ແລ້ວ ມື້ ນັ້ນ ຈະ ຕ່າງ ອອກ ໄປ ແນວ ໃດ

ຕ່າງ ອອກ ໄປ ຫຼາຍ ຈົນ ເບິ່ງ ຄື ຄົນ ລະ ເລື່ອງ. ເພຈ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ຄື ເກົ່າ ເພາະ ຜູ້ ຖື ກຳ ມະ ສິດ ຄື ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ບໍ່ ແມ່ນ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ. ຄົນ ອື່ນ ໃນ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ສິດ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ເປີດ ເຂົ້າ ໄປ ຈັດ ການ ໄດ້ ທັນ ທີ ໃນ ຄືນ ນັ້ນ ເລີຍ. ວຽກ ທຳ ອິດ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ຄື ຖອດ ສິດ ຂອງ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ອອກ ຈາກ ຕູ້ — ພໍ ຖອດ ອອກ ແລ້ວ ຄົນ ຮ້າຍ ກໍ ບໍ່ ມີ ທາງ ເຂົ້າ ຫາ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຮ້ານ ໄດ້ ອີກ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ຍັງ ຖື ໂປຣ ໄຟ ນັ້ນ ຢູ່ ກໍ ຕາມ. ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ອາດ ຖືກ ຢຸດ ຊົ່ວ ຄາວ ຍ້ອນ ລະ ບົບ ກວດ ພົບ ຄວາມ ຜິດ ປົກ ກະ ຕິ, ແຕ່ ຢຸດ ຊົ່ວ ຄາວ ກັບ ຫາຍ ໄປ ຕະ ຫຼອດ ຄື ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັນ ຫຼາຍ.

ຄວາມ ຕ່າງ ທັງ ໝົດ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ມາ ຈາກ ຄວາມ ຮູ້ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ ຫຍັງ ພິ ເສດ. ມັນ ມາ ຈາກ ການ ນັ່ງ ລົງ ຕັ້ງ ຄ່າ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ຢູ່ ຕອນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ບັນ ຫາ. ນີ້ ຄື ວຽກ ປະ ເພດ ດຽວ ກັນ ກັບ ການ ຊື້ ປະ ກັນ ໄຟ ໄໝ້ — ມັນ ບໍ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຂາຍ ດີ ຂຶ້ນ ໃນ ມື້ ນີ້ ຈັກ ກີບ, ແຕ່ ມັນ ຄື ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ຢືນ ຢູ່ ລະ ຫວ່າງ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ກັບ ການ ເລີ່ມ ນັບ ໜຶ່ງ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ.

ສາມ ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ທີ່ ຍັງ ໄດ້ ຍິນ ຢູ່ ເລື້ອຍ

ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ທີ ໜຶ່ງ — ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ມີ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຮ້ານ ຍິ່ງ ນ້ອຍ ຍິ່ງ ຕ້ອງ ມີ ເພາະ ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ມີ ຝ່າຍ ໄອ ທີ, ບໍ່ ມີ ທະ ນາຍ, ບໍ່ ມີ ຄົນ ຕິດ ຕໍ່ ໃນ ບໍ ລິ ສັດ ໃຫຍ່ ໃຫ້ ຊ່ວຍ ພາຍ ຫຼັງ. ບໍ ລິ ສັດ ໃຫຍ່ ຖືກ ຍຶດ ບັນ ຊີ ຍັງ ພໍ ມີ ທາງ ດີ້ນ, ຮ້ານ ນ້ອຍ ຖືກ ຍຶດ ແລ້ວ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄື ຈົບ.

ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ທີ ສອງ — ຕັ້ງ ແລ້ວ ຈະ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ຂຶ້ນ ຕອນ ໃຊ້ ງານ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຫຼັງ ຈາກ ຕັ້ງ ຄ່າ ຈົບ ແລ້ວ ວຽກ ປະ ຈຳ ວັນ ຈະ ຄື ເກົ່າ ທຸກ ຢ່າງ — ຍັງ ໂພສ ຢູ່ ໜ້າ ເພຈ ຄື ເກົ່າ, ຍັງ ຕອບ ແຊັດ ຄື ເກົ່າ. ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ປ່ຽນ ຄື ຕອນ ຈະ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຈະ ເຂົ້າ ຜ່ານ ໜ້າ ຈັດ ການ ໂຄສະນາ ແທນ ປຸ່ມ ດັນ ໂພສ, ຊຶ່ງ ເປັນ ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ຢູ່ ແລ້ວ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ອື່ນ ອີກ ຫຼາຍ ຢ່າງ.

ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ທີ ສາມ — ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຕ້ອງ ມີ ໃບ ທະ ບຽນ ວິ ສາ ຫະ ກິດ ກ່ອນ. ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ສ້າງ ບັນ ຊີ ພື້ນ ຖານ ບໍ່ ໄດ້ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ອັບ ໂຫລດ ເອ ກະ ສານ ໃດ. ເອ ກະ ສານ ຈະ ຖືກ ຖາມ ຕໍ່ ເມື່ອ ຕ້ອງ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ຂອງ ທຸ ລະ ກິດ ພາຍ ຫຼັງ ຫຼື ຕອນ ຂໍ ໃຊ້ ບາງ ຄວາມ ສາ ມາດ ເພີ່ມ ເທົ່າ ນັ້ນ. ດັ່ງ ນັ້ນ ການ ລໍ ຖ້າ ໃຫ້ ເອ ກະ ສານ ຄົບ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຕັ້ງ ຄື ການ ຍອມ ຢູ່ ໃນ ຄວາມ ສ່ຽງ ຕໍ່ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ.

ຖ້າ ຢາກ ເຫັນ ພາບ ວ່າ ຮ້ານ ອື່ນ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ດຽວ ກັນ ກຳ ລັງ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແບບ ໃດ ຢູ່ ກ່ອນ ຈະ ເລີ່ມ ຂອງ ຕົນ ເອງ, ອ່ານ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ການ ເບິ່ງ ໂຄສະນາ ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ເຟສບຸກ ດ້ວຍ Ad Library ຄຽງ ຄູ່ ກັບ ບົດ ນີ້ — ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ວຽກ ສຳ ຫຼວດ ຕະ ຫຼາດ ສ່ວນ ບົດ ນີ້ ເປັນ ວຽກ ວາງ ພື້ນ ຖານ, ເຮັດ ພ້ອມ ກັນ ໄດ້ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ.

3. ຕັ້ງ Business Manager ໃຫ້ ຈົບ ພາຍ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ

ກ່ອນ ຈະ ເລີ່ມ ໃຫ້ ກຽມ ສາມ ຢ່າງ ວາງ ໄວ້ ຢູ່ ຂ້າງ ຕົວ. ໜຶ່ງ ຄື ຊື່ ຮ້ານ ຕາມ ທີ່ ໃຊ້ ຈິງ ໃນ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼື ໃນ ໃບ ບິນ, ບໍ່ ແມ່ນ ຊື່ ຫຼິ້ນ ຫຼື ຊື່ ຫຍໍ້. ສອງ ຄື ອີ ເມວ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ — ອັນ ນີ້ ສຳ ຄັນ ຫຼາຍ ແລະ ຈະ ອະ ທິ ບາຍ ຂ້າງ ລຸ່ມ. ສາມ ຄື ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ ທີ່ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ໄວ້ ແລ້ວ. ຖ້າ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ພ້ອມ, ວຽກ ທັງ ໝົດ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ໃຊ້ ເວ ລາ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 1 — ເຂົ້າ business.facebook.com ດ້ວຍ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ

ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຢຸດ ຢູ່ ບາດ ກ້າວ ນີ້ ເພາະ ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ສ້າງ ບັນ ຊີ ໃໝ່ ອີກ ບັນ ຊີ ໜຶ່ງ ສຳລັບ ຮ້ານ. ບໍ່ ຕ້ອງ. Meta ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ຄູ່ ມື ຂອງ ຕົນ ເອງ ວ່າ ໃຫ້ ເຂົ້າ ດ້ວຍ ໂປຣ ໄຟ ເຟສບຸກ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ. ໂປຣ ໄຟ ນັ້ນ ຈະ ບໍ່ ຖືກ ເອົາ ໄປ ໂຊ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ເຫັນ, ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ຢູ່ ຫຼັງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ນີ້ ຊື່ ຫຍັງ. ມັນ ຖືກ ໃຊ້ ເປັນ ກຸນ ແຈ ຢ່າງ ດຽວ ຕາມ ທີ່ ໄດ້ ອະ ທິ ບາຍ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 1.

ບາດ ກ້າວ ທີ 2 — ກົດ ສ້າງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຈາກ ເມ ນູ ມຸມ ຊ້າຍ ເທິງ

ໃນ ໜ້າ ຫຼັກ ຈະ ມີ ເມ ນູ ຢູ່ ມຸມ ຊ້າຍ ເທິງ ໃຫ້ ກົດ ລົງ ມາ ແລ້ວ ເລືອກ ສ້າງ ອັນ ໃໝ່. ຖ້າ ບັນ ຊີ ຂອງ ທ່ານ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ມີ ຫຍັງ ເລີຍ ລະ ບົບ ຈະ ພາ ໄປ ໜ້າ ສ້າງ ໂດຍ ກົງ. ຢ່າ ກົດ ຜ່ານ ຄຳ ເຊີນ ຫຼື ລິ ງ ກ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ສົ່ງ ມາ ໃຫ້ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ເດັດ ຂາດ — ຖ້າ ຮ້ານ ຖືກ ສ້າງ ໄວ້ ພາຍ ໃນ ຕູ້ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ, ຕູ້ ນັ້ນ ຈະ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຮ້ານ ຕະ ຫຼອດ ໄປ ແລະ ການ ຍ້າຍ ຄືນ ພາຍ ຫຼັງ ຈະ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ຫຼາຍ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 3 — ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ ຕາມ ຊື່ ຈິງ

ຊື່ ນີ້ ຈະ ຖືກ ນຳ ໄປ ໃຊ້ ຢູ່ ຫຼາຍ ບ່ອນ ພາຍ ຫຼັງ ລວມ ທັງ ຢູ່ ໃນ ໃບ ຮັບ ເງິນ ຂອງ Meta ແລະ ຢູ່ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ຂອງ ທຸ ລະ ກິດ. ຖ້າ ຮ້ານ ມີ ໃບ ທະ ບຽນ ໃຫ້ ໃສ່ ຊື່ ຕາມ ໃບ ທະ ບຽນ, ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຫ້ ໃສ່ ຊື່ ທີ່ ໃຊ້ ຄ້າ ຂາຍ ຈິງ ແລະ ຢ່າ ໃສ່ ຄຳ ໂຄສະນາ ຫຼື ຄຳ ຂວັນ ປົນ ເຂົ້າ ໄປ ນຳ. ຊື່ ທີ່ ຕັ້ງ ຫຼິ້ນ ໆ ຈະ ກາຍ ເປັນ ບັນ ຫາ ໃນ ມື້ ທີ່ ຕ້ອງ ຢືນ ຢັນ ເອ ກະ ສານ ເພາະ ຊື່ ຈະ ບໍ່ ຕົງ ກັນ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 4 — ໃສ່ ອີ ເມວ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ອີ ເມວ ຂອງ ພະ ນັກ ງານ

ນີ້ ຄື ບາດ ກ້າວ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ພາດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ບາດ ກ້າວ ທີ່ ແກ້ ຄືນ ພາຍ ຫຼັງ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ນຳ. ຄົນ ທີ່ ນັ່ງ ຢູ່ ໜ້າ ຄອມ ພິວ ເຕີ ຕອນ ຕັ້ງ ຄ່າ ມັກ ຈະ ເປັນ ພະ ນັກ ງານ ການ ຕະ ຫຼາດ ຫຼື ຫຼານ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ, ແລ້ວ ກໍ ໃສ່ ອີ ເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ລົງ ໄປ ຍ້ອນ ວ່າ ມັນ ຢູ່ ໃນ ມື. ຜ່ານ ໄປ ໜຶ່ງ ປີ ຄົນ ນັ້ນ ອອກ ຈາກ ວຽກ, ອີ ເມວ ນັ້ນ ຍັງ ເປັນ ອີ ເມວ ຫຼັກ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຢູ່, ແລະ ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ Meta ຕ້ອງ ສົ່ງ ລະ ຫັດ ຢືນ ຢັນ ຫຼື ແຈ້ງ ເຕືອນ ເລື່ອງ ຄວາມ ປອດ ໄພ ມັນ ຈະ ໄປ ຫາ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ວຽກ ຢູ່ ຮ້ານ ອີກ ແລ້ວ.

ວິ ທີ ແກ້ ງ່າຍ ຫຼາຍ ຖ້າ ເຮັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ: ສ້າງ ອີ ເມວ ໃໝ່ ອັນ ໜຶ່ງ ໃນ ຊື່ ຮ້ານ, ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຖື ລະ ຫັດ ຜ່ານ ຂອງ ອີ ເມວ ນັ້ນ ເອງ, ແລ້ວ ໃຊ້ ອີ ເມວ ນັ້ນ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້. ຖ້າ ຮ້ານ ໃຊ້ ອີ ເມວ ຕາມ ຊື່ ໂດ ເມນ ຂອງ ຕົນ ຢູ່ ແລ້ວ ກໍ ຍິ່ງ ດີ. ຫຼັກ ການ ຄື ອີ ເມວ ນີ້ ຕ້ອງ ຢູ່ ໄດ້ ດົນ ກວ່າ ອາ ຍຸ ວຽກ ຂອງ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 5 — ຕັ້ງ ເຂດ ເວ ລາ ແລະ ສະ ກຸນ ເງິນ ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຄັ້ງ ດຽວ

ເລື່ອງ ນີ້ ເບິ່ງ ຄື ນ້ອຍ ແຕ່ ແກ້ ຄືນ ພາຍ ຫຼັງ ບໍ່ ໄດ້ ໃນ ບາງ ກໍ ລະ ນີ. ເຂດ ເວ ລາ ຂອງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຄື ຕົວ ກຳ ນົດ ວ່າ ມື້ ໜຶ່ງ ຂອງ ລະ ບົບ ເລີ່ມ ຕອນ ໃດ ແລະ ຈົບ ຕອນ ໃດ. ຖ້າ ຕັ້ງ ຜິດ ເປັນ ເຂດ ເວ ລາ ຂອງ ປະ ເທດ ອື່ນ, ງົບ ປະ ຈຳ ວັນ ຈະ ຕັດ ຮອບ ຢູ່ ກາງ ເວັນ ຂອງ ວຽງ ຈັນ, ຕົວ ເລກ ໃນ ລາຍ ງານ ຈະ ເລື່ອນ ໄປ ໜຶ່ງ ມື້ ເມື່ອ ທຽບ ກັບ ຍອດ ຂາຍ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ, ແລະ ການ ຫາ ຄຳ ຕອບ ວ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ບົດ ໃດ ພາ ໃຫ້ ຂາຍ ໄດ້ ຈະ ຍາກ ຂຶ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ. ໃຫ້ ເລືອກ ເຂດ ເວ ລາ ຂອງ ວຽງ ຈັນ ແລະ ເລືອກ ສະ ກຸນ ເງິນ ທີ່ ຈະ ຈ່າຍ ຈິງ.

ເລື່ອງ ສະ ກຸນ ເງິນ ມີ ຂໍ້ ຄວນ ຄິດ ຢູ່ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ສຳລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ. ຖ້າ ບັດ ທີ່ ຈະ ໃຊ້ ຈ່າຍ ເປັນ ບັດ ສະ ກຸນ ເງິນ ໜຶ່ງ ແຕ່ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ຕັ້ງ ເປັນ ອີກ ສະ ກຸນ ໜຶ່ງ, ຈະ ມີ ຄ່າ ແປງ ສະ ກຸນ ເງິນ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ບວກ ເຂົ້າ ມາ ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ຕັດ ເງິນ ແລະ ຕົວ ເລກ ໃນ ໃບ ບິນ ຈະ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ຕົວ ເລກ ໃນ ໜ້າ ຈັດ ການ ໂຄສະນາ. ອັນ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຜິດ ຂອງ Meta ແຕ່ ເປັນ ເລື່ອງ ທີ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ໄວ້ ກ່ອນ ຈະ ງົງ ພາຍ ຫຼັງ. ໃຫ້ ຖາມ ທະ ນາ ຄານ ຂອງ ຕົນ ກ່ອນ ວ່າ ບັດ ໃບ ນັ້ນ ຕັດ ເປັນ ສະ ກຸນ ໃດ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຕັ້ງ ໃຫ້ ຕົງ ກັນ ຖ້າ ເລືອກ ໄດ້.

ບາດ ກ້າວ ທີ 6 — ຢືນ ຢັນ ອີ ເມວ ແລ້ວ ຢຸດ ໄວ້ ກ່ອນ

Meta ຈະ ສົ່ງ ອີ ເມວ ໄປ ໃຫ້ ຢືນ ຢັນ. ກົດ ຢືນ ຢັນ ໃຫ້ ຮຽບ ຮ້ອຍ ແລ້ວ ຢຸດ ໄວ້ ບ່ອນ ນີ້ ກ່ອນ. ຢ່າ ຟ້າວ ກົດ ຄຳ ຊວນ ອື່ນ ທີ່ ລະ ບົບ ຍື່ນ ໃຫ້ ໃນ ໜ້າ ຕໍ່ ໄປ ເຊັ່ນ ຄຳ ຊວນ ໃຫ້ ສ້າງ ເພຈ ໃໝ່ ຫຼື ສ້າງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ໃໝ່ ທັນ ທີ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຖ້າ ຮ້ານ ມີ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ມີ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢູ່ ແລ້ວ, ການ ສ້າງ ອັນ ໃໝ່ ຂຶ້ນ ມາ ຊ້ອນ ຈະ ພາ ໃຫ້ ຮ້ານ ມີ ຂອງ ຊ້ຳ ກັນ ສອງ ຊຸດ ແລ້ວ ຄວາມ ສັບ ສົນ ຈະ ເລີ່ມ ຢູ່ ບ່ອນ ນັ້ນ. ລຳ ດັບ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ຂອງ ຂັ້ນ ຕອນ ຕໍ່ ໄປ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 4.

ຄຳ ເຕືອນ ສາມ ຂໍ້ ກ່ຽວ ກັບ ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້

ໜຶ່ງ, ບໍ່ ຕ້ອງ ສ້າງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼາຍ ອັນ. ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຮ້ານ ຄວນ ມີ ອັນ ດຽວ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ສ້າງ ຫຼາຍ ອັນ ຍ້ອນ ຄິດ ວ່າ ຈະ ແຍກ ໂຄງ ການ ໄດ້ ງ່າຍ ຂຶ້ນ — ຄວາມ ຈິງ ຄື ພາຍ ໃນ ບັນ ຊີ ດຽວ ສ້າງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ຫຼາຍ ອັນ ໄດ້ ຢູ່ ແລ້ວ, ແລະ ການ ມີ ຕູ້ ຫຼາຍ ໜ່ວຍ ພຽງ ແຕ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຫຼົງ ວ່າ ຂອງ ຢູ່ ຕູ້ ໃດ.

ສອງ, ຢ່າ ໃຊ້ ໂປຣ ໄຟ ໃໝ່ ທີ່ ຫາ ກໍ ສ້າງ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ໄປ ສ້າງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ. ໂປຣ ໄຟ ໃໝ່ ຖືກ ລະ ບົບ ຈັບ ຕາ ຫຼາຍ ກວ່າ ປົກ ກະ ຕິ ແລະ ມີ ໂອ ກາດ ຖືກ ຈຳ ກັດ ສູງ ກວ່າ. ໃຫ້ ໃຊ້ ໂປຣ ໄຟ ຈິງ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ໃຊ້ ຢູ່ ປົກ ກະ ຕິ.

ສາມ, ຈົດ ໄວ້ ໃນ ບ່ອນ ນອກ ເຟສບຸກ ວ່າ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ນີ້ ຖືກ ສ້າງ ວັນ ໃດ, ໃຊ້ ອີ ເມວ ໃດ, ແລະ ໃຜ ຄື ຜູ້ ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ. ຈົດ ໃສ່ ເຈ້ຍ ກໍ ໄດ້ ຫຼື ໃສ່ ບັນ ທຶກ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ກໍ ໄດ້. ຂໍ້ ມູນ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ສິ່ງ ທຳ ອິດ ທີ່ Meta ຈະ ຖາມ ຫາ ໃນ ມື້ ທີ່ ຕ້ອງ ຮ້ອງ ຂໍ ຄວາມ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ, ແລະ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ຍ້ອນ ບໍ່ ເຄີຍ ຈົດ.

4. ເອົາ ເພຈ ແລະ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເຂົ້າ ຕູ້ ຕາມ ລຳ ດັບ ທີ່ ຖືກ

ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຕ້ອງ ອ່ານ ຊ້າ ໆ ເພາະ ການ ກົດ ຜິດ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້ ແກ້ ຄືນ ຍາກ ກວ່າ ບ່ອນ ອື່ນ ທັງ ໝົດ ໃນ ບົດ ນີ້. ຫຼັກ ໃຫຍ່ ມີ ຢູ່ ຂໍ້ ດຽວ: ເອົາ ຂອງ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ເຂົ້າ ຕູ້, ຢ່າ ສ້າງ ຂອງ ໃໝ່ ຊ້ອນ ຂຶ້ນ ມາ.

ຂໍ້ ຄວນ ຮູ້ ກ່ອນ ກົດ — ຂໍ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ກັບ ຂໍ ສິດ ໃຊ້ ບໍ່ ຄື ກັນ

ໃນ ໜ້າ ຈັດ ການ ຊັບ ສິນ ຈະ ມີ ສອງ ທາງ ໃຫ້ ເລືອກ ທີ່ ຊື່ ຄ້າຍ ກັນ ຫຼາຍ ຈົນ ຄົນ ກົດ ຜິດ ເປັນ ປະ ຈຳ. ທາງ ໜຶ່ງ ຄື ການ ຂໍ ເອົາ ຊັບ ສິນ ນັ້ນ ມາ ເປັນ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຂອງ ຕົນ — ອັນ ນີ້ ຄື ການ ຍ້າຍ ກຳ ມະ ສິດ ເຂົ້າ ຕູ້ ຈິງ ໆ ແລະ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຕ້ອງ ການ ສຳລັບ ເພຈ ຂອງ ຕົນ ເອງ. ອີກ ທາງ ໜຶ່ງ ຄື ການ ຂໍ ສິດ ເຂົ້າ ໄປ ໃຊ້ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ໂດຍ ທີ່ ກຳ ມະ ສິດ ຍັງ ຢູ່ ກັບ ເຈົ້າ ຂອງ ເດີມ — ອັນ ນີ້ ເໝາະ ສຳລັບ ບໍ ລິ ສັດ ຮັບ ຈ້າງ ທີ່ ເຂົ້າ ໄປ ຊ່ວຍ ລູກ ຄ້າ, ບໍ່ ແມ່ນ ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ກຳ ລັງ ຈັດ ຂອງ ຂອງ ຕົນ ເອງ.

ຖ້າ ກົດ ຜິດ ທາງ, ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ກາຍ ເປັນ ພຽງ ຜູ້ ຢືມ ໃຊ້ ເພຈ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຢູ່ ຕໍ່ ໄປ ແລະ ຄວາມ ສ່ຽງ ທັງ ໝົດ ທີ່ ບົດ ນີ້ ພະ ຍາ ຍາມ ຫຼີກ ຈະ ຍັງ ຢູ່ ຄື ເກົ່າ. ວິ ທີ ກວດ ຫຼັງ ຈາກ ກົດ ຈົບ ແລ້ວ ຄື ເປີດ ລາຍ ການ ຊັບ ສິນ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ຢູ່ ໃນ ໝວດ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຕົນ ຫຼື ຢູ່ ໃນ ໝວດ ຊັບ ສິນ ທີ່ ໄດ້ ຮັບ ສິດ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ.

ລຳ ດັບ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ — ເພຈ ກ່ອນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ

ໃຫ້ ເອົາ ເພຈ ເຂົ້າ ຕູ້ ກ່ອນ ສະ ເໝີ. ເຫດ ຜົນ ຄື ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕ້ອງ ຜູກ ກັບ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ ຕອນ ຍິງ ຈິງ, ແລະ ຖ້າ ເພຈ ຍັງ ຢູ່ ນອກ ຕູ້ ຢູ່ ໃນ ຕອນ ທີ່ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ, ລະ ບົບ ຈະ ພາ ໃຫ້ ຕ້ອງ ໄປ ຂໍ ສິດ ຂ້າມ ໄປ ຂ້າມ ມາ ຢູ່ ຫຼາຍ ຮອບ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ. ຂັ້ນ ຕອນ ຂອງ ເພຈ ຄື: ເປີດ ໝວດ ເພຈ ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ, ເລືອກ ເພີ່ມ ເພຈ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ, ພິມ ຊື່ ເພຈ ຫຼື ວາງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ເພຈ ລົງ ໄປ, ແລ້ວ ຢືນ ຢັນ. ຖ້າ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ກຳ ລັງ ກົດ ຢູ່ ນັ້ນ ເປັນ ຜູ້ ດູ ແລ ຂອງ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ ຂັ້ນ ຕອນ ຈະ ຈົບ ພາຍ ໃນ ບໍ່ ເທົ່າ ໃດ ວິ ນາ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ໃຜ ອະ ນຸ ຍາດ.

ຫຼັງ ຈາກ ເພຈ ເຂົ້າ ຕູ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ເອົາ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເຂົ້າ ຕາມ. ຖ້າ ຮ້ານ ເຄີຍ ໃຊ້ ປຸ່ມ ດັນ ໂພສ ມາ ກ່ອນ, ຮ້ານ ຈະ ມີ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ສ່ວນ ຕົວ ອັນ ໜຶ່ງ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ, ແລະ ບັນ ຊີ ນັ້ນ ຄື ບັນ ຊີ ທີ່ ຄວນ ດຶງ ເຂົ້າ ມາ ເພາະ ມັນ ຖື ປະ ຫວັດ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ ທັງ ໝົດ ຢູ່.

ບັນ ຫາ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ — ເພຈ ຢູ່ ໃນ ມື ຄົນ ອື່ນ

ນີ້ ຄື ບັນ ຫາ ຂອງ ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໜ້ອຍ ຢູ່ ລາວ. ເພຈ ຖືກ ສ້າງ ຂຶ້ນ ໂດຍ ຫຼານ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຕັ້ງ ແຕ່ ຫຼາຍ ປີ ກ່ອນ, ຫຼື ຖືກ ສ້າງ ໂດຍ ບໍ ລິ ສັດ ຮັບ ຈ້າງ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຮ່ວມ ງານ ກັນ ອີກ ແລ້ວ. ໃນ ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ຢ່າ ໄປ ສ້າງ ເພຈ ໃໝ່ ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ລອງ ທຸກ ທາງ ກ່ອນ — ເພຈ ເກົ່າ ຖື ຄົນ ຕິດ ຕາມ, ຖື ຄຳ ຄິດ ເຫັນ, ຖື ປະ ຫວັດ ທັງ ໝົດ ຂອງ ຮ້ານ ໄວ້.

ທາງ ອອກ ຕາມ ລຳ ດັບ ຄວາມ ງ່າຍ ມີ ດັ່ງ ນີ້. ທາງ ທຳ ອິດ ຄື ຕິດ ຕໍ່ ຄົນ ນັ້ນ ໃຫ້ ຕັ້ງ ໂປຣ ໄຟ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຂຶ້ນ ເປັນ ຜູ້ ດູ ແລ ຂອງ ເພຈ ກ່ອນ, ແລ້ວ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ດຶງ ເພຈ ເຂົ້າ ຕູ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ ໄດ້ ເລີຍ. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ຖ້າ ຄົນ ນັ້ນ ມີ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຂອງ ຕົນ ຢູ່ ແລະ ເພຈ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ຂອງ ລາວ ແລ້ວ, ໃຫ້ ຮ້ານ ສົ່ງ ຄຳ ຂໍ ເອົາ ເພຈ ໄປ ຫາ ຕູ້ ຂອງ ຮ້ານ ແລ້ວ ໃຫ້ ລາວ ກົດ ຮັບ. ທາງ ທີ ສາມ ຄື ຖ້າ ຕິດ ຕໍ່ ຄົນ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ອີກ ແລ້ວ ຈິງ ໆ, ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຍື່ນ ເລື່ອງ ໄປ ຫາ Meta ຜ່ານ ຊ່ອງ ທາງ ຂໍ ຄວາມ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ພ້ອມ ດ້ວຍ ເອ ກະ ສານ ຂອງ ຮ້ານ — ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ໃຊ້ ເວ ລາ ດົນ ແລະ ບໍ່ ຮັບ ປະ ກັນ ຜົນ, ຈຶ່ງ ຄວນ ເປັນ ທາງ ສຸດ ທ້າຍ.

ຄຳ ແນະ ນຳ ທີ່ ຢາກ ຝາກ ໄວ້ ຄື ໃຫ້ ຈັດ ການ ເລື່ອງ ນີ້ ຕອນ ທີ່ ຍັງ ຄຸຍ ກັບ ຄົນ ນັ້ນ ໄດ້ ດີ ຢູ່. ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ປະ ໄວ້ ຈົນ ຮອດ ມື້ ທີ່ ຜິດ ໃຈ ກັນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄິດ ໄດ້, ແລະ ພໍ ຮອດ ຕອນ ນັ້ນ ຄຳ ຂໍ ງ່າຍ ໆ ຈະ ກາຍ ເປັນ ເລື່ອງ ໃຫຍ່ ທັນ ທີ.

ຫຼັງ ຈາກ ຂອງ ເຂົ້າ ຕູ້ ຄົບ ແລ້ວ ໃຫ້ ກວດ ສາມ ບ່ອນ

ບ່ອນ ທຳ ອິດ ຄື ລາຍ ການ ເພຈ ຕ້ອງ ມີ ເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ຢູ່ ໃນ ໝວດ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຕົນ. ບ່ອນ ທີ ສອງ ຄື ລາຍ ການ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ຕ້ອງ ມີ ບັນ ຊີ ທີ່ ຮ້ານ ໃຊ້ ຈິງ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ແລະ ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ແປກ ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ມາ ແຕ່ ໃສ. ບ່ອນ ທີ ສາມ ຄື ລາຍ ຊື່ ຄົນ ທີ່ ມີ ສິດ ໃນ ຕູ້ ຕ້ອງ ບໍ່ ມີ ຊື່ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຢູ່ ຈັກ ຄົນ. ຖ້າ ພົບ ຊື່ ຄົນ ແປກ ໜ້າ ໃນ ບ່ອນ ໃດ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ໃຫ້ ຖອດ ອອກ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ເລີຍ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ໄປ ຫາ ຄຳ ຕອບ ພາຍ ຫຼັງ ວ່າ ເຂົ້າ ມາ ໄດ້ ແນວ ໃດ — ຄວາມ ໄວ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຄວາມ ຄົບ ຖ້ວນ ໃນ ເລື່ອງ ນີ້.

ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ຄ່າ ຝັ່ງ Google ໄວ້ ຄຽງ ຄູ່ ກັນ, ໂຄງ ສ້າງ ຝັ່ງ ນັ້ນ ຄິດ ຄື ກັນ ແຕ່ ຄຳ ເອີ້ນ ຕ່າງ ກັນ. ອ່ານ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ການ ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ຕໍ່ ຫຼັງ ຈາກ ຈົບ ບົດ ນີ້, ໃນ ນັ້ນ ມີ ເລື່ອງ ເຂດ ເວ ລາ ວຽງ ຈັນ ແລະ ເລື່ອງ ໂໝດ ຜູ້ ຊ່ຽວ ຊານ ທີ່ ຄິດ ຢູ່ ພື້ນ ຖານ ດຽວ ກັນ ກັບ ຫົວ ຂໍ້ ນີ້.

5. ແບ່ງ ສິດ ໃຫ້ ຄົນ ອື່ນ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ບອກ ລະ ຫັດ ຜ່ານ

ນີ້ ຄື ຄວາມ ສາ ມາດ ທີ່ ຄຸ້ມ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ຊັ້ນ ທີ ສອງ ແລະ ເປັນ ຄວາມ ສາ ມາດ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ນຳ. ວິ ທີ ທີ່ ຄົນ ເຮັດ ກັນ ຢູ່ ທົ່ວ ໄປ ໃນ ຕອນ ນີ້ ຄື ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ບອກ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ເຟສບຸກ ຂອງ ຕົນ ໃຫ້ ພະ ນັກ ງານ ສອງ ສາມ ຄົນ ແລ້ວ ໃຫ້ ຜັດ ກັນ ເຂົ້າ ໄປ ຕອບ ແຊັດ ແລະ ດັນ ໂພສ. ວິ ທີ ນີ້ ຜິດ ຢູ່ ສາມ ດ້ານ ພ້ອມ ກັນ: ຜິດ ກົດ ຂອງ Meta ເພາະ ໂປຣ ໄຟ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄົນ ດຽວ, ຜິດ ຫຼັກ ຄວາມ ປອດ ໄພ ເພາະ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ ຖືກ ຫຼອກ ເອົາ ລະ ຫັດ ໄປ ຄື ຮ້ານ ທັງ ຮ້ານ ຖືກ ຍຶດ, ແລະ ຜິດ ຫຼັກ ການ ຄຸ້ມ ຄອງ ເພາະ ພໍ ມີ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ເກີດ ຂຶ້ນ ຈະ ບອກ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ໃຜ ເປັນ ຄົນ ກົດ.

ສິດ ມີ ສອງ ຊັ້ນ ຊ້ອນ ກັນ ຢູ່ ໃຫ້ ແຍກ ໃຫ້ ອອກ

ຊັ້ນ ທຳ ອິດ ຄື ສິດ ໃນ ຕູ້ ຄື ວ່າ ຄົນ ນັ້ນ ເປັນ ຄົນ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼື ບໍ່, ແລະ ຢູ່ ຊັ້ນ ນີ້ ມີ ພຽງ ສອງ ລະ ດັບ ຄື ຜູ້ ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ກັບ ຄົນ ທີ່ ມີ ສິດ ບາງ ສ່ວນ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຄື ສິດ ຕໍ່ ຊັບ ສິນ ແຕ່ ລະ ອັນ ຄື ວ່າ ຄົນ ນັ້ນ ແຕະ ເພຈ ໄດ້ ຮອດ ໃສ ແລະ ແຕະ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໄດ້ ຮອດ ໃສ. ຄົນ ຄົນ ໜຶ່ງ ອາດ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ສິດ ຕໍ່ ຊັບ ສິນ ໃດ ເລີຍ ກໍ ໄດ້ — ແລະ ນັ້ນ ຄື ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ທີ່ ຄວນ ໃຫ້ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເພີ່ມ ຕາມ ຄວາມ ຈຳ ເປັນ.

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ຄື ຄົນ ໃຫ້ ສິດ ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ໃນ ຕູ້ ໃຫ້ ພະ ນັກ ງານ ຍ້ອນ ຄິດ ວ່າ ຈະ ໄດ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ມາ ກົດ ອະ ນຸ ຍາດ ຫຼາຍ ເທື່ອ. ຜົນ ຂອງ ການ ໃຫ້ ສິດ ນັ້ນ ຄື ຄົນ ຄົນ ນັ້ນ ຖອດ ຄົນ ອື່ນ ອອກ ໄດ້ ໝົດ ລວມ ທັງ ຖອດ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ອອກ ໄດ້ ນຳ. ຖ້າ ບັນ ຊີ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ ຖືກ ຍຶດ ຫຼື ຖ້າ ຄົນ ນັ້ນ ອອກ ຈາກ ວຽກ ດ້ວຍ ຄວາມ ບໍ່ ພໍ ໃຈ, ຮ້ານ ຈະ ຢູ່ ໃນ ຖາ ນະ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ຢູ່ ເລີຍ.

ໃຜ ຄວນ ໄດ້ ຫຍັງ ໃນ ຮ້ານ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ

ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ — ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ໃນ ຕູ້, ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ໃນ ເພຈ, ຜູ້ ດູ ແລ ໃນ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ. ຄົນ ນີ້ ຄື ຄົນ ດຽວ ທີ່ ຄວນ ໄດ້ ສິດ ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ໃນ ຕູ້ ຈົນ ກວ່າ ຮ້ານ ຈະ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ.

ຄົນ ຂຽນ ເນື້ອ ຫາ ແລະ ຕອບ ແຊັດ — ສິດ ບາງ ສ່ວນ ໃນ ຕູ້, ສິດ ຈັດ ການ ເນື້ອ ຫາ ແລະ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ເພຈ, ບໍ່ ໃຫ້ ສິດ ໃນ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເລີຍ. ຄົນ ນີ້ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເຫັນ ຕົວ ເລກ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ແລະ ບໍ່ ຄວນ ກົດ ປຸ່ມ ໃດ ທີ່ ພາ ໃຫ້ ເງິນ ອອກ ໄດ້.

ຄົນ ຄຸມ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ — ສິດ ບາງ ສ່ວນ ໃນ ຕູ້, ສິດ ສະ ເພາະ ສ່ວນ ໂຄສະນາ ໃນ ເພຈ, ສິດ ລົງ ໂຄສະນາ ໃນ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ. ຈຸດ ສຳ ຄັນ ຄື ສິດ ລົງ ໂຄສະນາ ບໍ່ ແມ່ນ ສິດ ຜູ້ ດູ ແລ — ຄົນ ນີ້ ສ້າງ ແລະ ແກ້ ໂຄສະນາ ໄດ້ ແຕ່ ປ່ຽນ ວິ ທີ ຈ່າຍ ເງິນ ບໍ່ ໄດ້ ແລະ ເພີ່ມ ຄົນ ໃໝ່ ເຂົ້າ ມາ ບໍ່ ໄດ້.

ຄົນ ຄຸມ ບັນ ຊີ ເງິນ ຫຼື ນັກ ບັນ ຊີ — ສິດ ບາງ ສ່ວນ ໃນ ຕູ້, ບໍ່ ໃຫ້ ສິດ ໃນ ເພຈ, ໃຫ້ ສິດ ເບິ່ງ ຜົນ ຢ່າງ ດຽວ ໃນ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ. ຄົນ ນີ້ ຕ້ອງ ການ ພຽງ ໃບ ບິນ ກັບ ຕົວ ເລກ, ບໍ່ ຕ້ອງ ການ ປຸ່ມ ໃດ ເລີຍ.

ບໍ ລິ ສັດ ຮັບ ຈ້າງ ຈາກ ພາຍ ນອກ — ຢ່າ ເພີ່ມ ເປັນ ຄົນ ຂອງ ຕູ້. ໃຫ້ ເຊີນ ເປັນ ຄູ່ ຮ່ວມ ແທນ ໂດຍ ໃຊ້ ໝາຍ ເລກ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຂອງ ພວກ ເຂົາ. ຄວາມ ຕ່າງ ຢູ່ ບ່ອນ ວ່າ ພໍ ຈົບ ສັນ ຍາ ແລ້ວ ຮ້ານ ຕັດ ຄວາມ ສຳ ພັນ ນັ້ນ ອອກ ໄດ້ ໃນ ຄລິກ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄລ່ ຖອດ ຄົນ ເທື່ອ ລະ ຄົນ, ແລະ ຄົນ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ນັ້ນ ຄົນ ໃດ ຈະ ເຂົ້າ ມາ ເຮັດ ວຽກ ກໍ ເປັນ ເລື່ອງ ພາຍ ໃນ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ເອງ.

ສາມ ກົດ ປະ ຈຳ ວັນ ທີ່ ຄວນ ຕິດ ໄວ້ ໃນ ຮ້ານ

ກົດ ທຳ ອິດ: ໃຫ້ ສິດ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ກ່ອນ ສະ ເໝີ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເພີ່ມ ຕໍ່ ເມື່ອ ຄົນ ນັ້ນ ບອກ ວ່າ ເຮັດ ວຽກ ບໍ່ ໄດ້. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ເຮັດ ກັບ ກັນ ຄື ໃຫ້ ໄປ ໝົດ ກ່ອນ ແລ້ວ ບໍ່ ເຄີຍ ຫຼຸດ ຄືນ ຈັກ ເທື່ອ.

ກົດ ທີ ສອງ: ຄົນ ອອກ ຈາກ ວຽກ ແລ້ວ ຖອດ ສິດ ອອກ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ເລີຍ, ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ຮອດ ທ້າຍ ເດືອນ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ໃຫ້ ສົ່ງ ມອບ ວຽກ ຈົບ ກ່ອນ. ການ ຖອດ ສິດ ບໍ່ ໄດ້ ລົບ ວຽກ ທີ່ ຄົນ ນັ້ນ ເຄີຍ ເຮັດ ໄວ້ ຈັກ ອັນ.

ກົດ ທີ ສາມ: ເປີດ ລາຍ ຊື່ ຄົນ ໃນ ຕູ້ ອ່ານ ໜຶ່ງ ຮອບ ທຸກ ໆ ສາມ ເດືອນ. ໃຊ້ ເວ ລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ນາ ທີ ແລະ ມັນ ຄື ວິ ທີ ດຽວ ທີ່ ຈະ ຈັບ ໄດ້ ວ່າ ມີ ຊື່ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ຢູ່ ຫຼົງ ຄ້າງ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ຫຼື ບໍ່.

6. ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຄົນ

ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ສັ້ນ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ແຕ່ ຖ້າ ຈະ ເລືອກ ເຮັດ ພຽງ ຢ່າງ ດຽວ ຈາກ ບົດ ນີ້ ໃຫ້ ເລືອກ ຢ່າງ ນີ້. ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ຄື ການ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ຕ້ອງ ມີ ຂອງ ສອງ ຢ່າງ ຈຶ່ງ ຈະ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ໄດ້: ລະ ຫັດ ຜ່ານ ທີ່ ຈື່ ໄວ້ ໃນ ຫົວ, ບວກ ກັບ ລະ ຫັດ ຊົ່ວ ຄາວ ທີ່ ອອກ ມາ ຈາກ ໂທ ລະ ສັບ ໃນ ມື. ຄົນ ຮ້າຍ ທີ່ ຫຼອກ ເອົາ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ໄປ ໄດ້ ຈະ ຍັງ ເຂົ້າ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ດີ ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໂທ ລະ ສັບ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ໃນ ມື.

ໃຊ້ ແອັບ ສ້າງ ລະ ຫັດ ດີ ກວ່າ ໃຊ້ ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ

ເຟສບຸກ ໃຫ້ ເລືອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ວິ ທີ. ວິ ທີ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ໃຫ້ ສົ່ງ ລະ ຫັດ ມາ ທາງ ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ, ຊຶ່ງ ດີ ກວ່າ ບໍ່ ເປີດ ຫຍັງ ເລີຍ ແຕ່ ບໍ່ ແມ່ນ ວິ ທີ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ ຂຶ້ນ ຢູ່ ກັບ ເບີ ໂທ, ແລະ ຖ້າ ຊິມ ຫາຍ, ຊິມ ຖືກ ອອກ ໃໝ່ ໂດຍ ຄົນ ອື່ນ, ຫຼື ໄປ ຢູ່ ບ່ອນ ທີ່ ຮັບ ຂໍ້ ຄວາມ ຈາກ ຕ່າງ ປະ ເທດ ບໍ່ ໄດ້, ທ່ານ ຈະ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ຂອງ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ໄດ້ ນຳ.

ວິ ທີ ທີ່ ແນະ ນຳ ຄື ຕິດ ຕັ້ງ ແອັບ ສ້າງ ລະ ຫັດ ໜຶ່ງ ຕົວ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ແລ້ວ ຜູກ ກັບ ບັນ ຊີ ເຟສບຸກ. ແອັບ ແບບ ນີ້ ສ້າງ ຕົວ ເລກ ຫົກ ຫຼັກ ໃໝ່ ທຸກ ສາມ ສິບ ວິ ນາ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ສັນ ຍານ ໂທ ລະ ສັບ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ອິນ ເຕີ ເນັດ. ພໍ ຜູກ ແລ້ວ ລະ ບົບ ຈະ ໃຫ້ ລະ ຫັດ ສຳ ຮອງ ມາ ຊຸດ ໜຶ່ງ — ໃຫ້ ພິມ ອອກ ໃສ່ ເຈ້ຍ ຫຼື ຂຽນ ໃສ່ ປຶ້ມ ແລ້ວ ເກັບ ໄວ້ ບ່ອນ ທີ່ ບໍ່ ແມ່ນ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ໜ່ວຍ ດຽວ ກັນ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຖ່າຍ ຮູບ ລະ ຫັດ ສຳ ຮອງ ເກັບ ໄວ້ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ໜ່ວຍ ນັ້ນ ເອງ ຊຶ່ງ ເທົ່າ ກັບ ບໍ່ ໄດ້ ສຳ ຮອງ ຫຍັງ ເລີຍ ຖ້າ ໂທ ລະ ສັບ ຫາຍ.

ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ທຸກ ຄົນ ໃນ ຕູ້ ເປີດ ບໍ່ ແມ່ນ ພຽງ ເຈົ້າ ຂອງ

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຄວາມ ປອດ ໄພ ຂອງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ມີ ຊ່ອງ ໜຶ່ງ ໃຫ້ ຕັ້ງ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຈະ ເຂົ້າ ຕູ້ ໄດ້ ຕ້ອງ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ກ່ອນ. ໃຫ້ ຕັ້ງ ເປັນ ບັງ ຄັບ ທຸກ ຄົນ. ຜົນ ຄື ຖ້າ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ໃດ ຍັງ ບໍ່ ເປີດ, ຄົນ ນັ້ນ ຈະ ເຂົ້າ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ບໍ່ ໄດ້ ຈົນ ກວ່າ ຈະ ເປີດ — ນີ້ ຄື ວິ ທີ ດຽວ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ຈິງ ເພາະ ການ ຂໍ ຮ້ອງ ດ້ວຍ ປາກ ບໍ່ ເຄີຍ ໄດ້ ຜົນ ຄົບ ທຸກ ຄົນ ຈັກ ເທື່ອ.

ຈຸດ ອ່ອນ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ບັນ ຊີ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຢ່າງ ດຽວ. ຄົນ ຮ້າຍ ຮູ້ ດີ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຫຼອກ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ພະ ນັກ ງານ ໃໝ່ ທີ່ ຢາກ ເຮັດ ວຽກ ໃຫ້ ໄວ ແລະ ຢ້ານ ຈະ ຜິດ, ຈຶ່ງ ມັກ ສົ່ງ ຂໍ້ ຄວາມ ອ້າງ ວ່າ ເປັນ ຝ່າຍ ກວດ ສອບ ຂອງ ເຟສບຸກ ໄປ ຫາ ຄົນ ພວກ ນັ້ນ ກ່ອນ. ຖ້າ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ, ປະ ຕູ ຂອງ ຮ້ານ ກໍ ເປີດ ຢູ່ ຢ່າງ ນັ້ນ ໂດຍ ເຈົ້າ ຂອງ ບໍ່ ຮູ້.

7. ການ ຈ່າຍ ເງິນ — ບັດ ຫຼັກ, ບັດ ສຳ ຮອງ ແລະ ບັນ ຫາ ບັດ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ

ຂໍ ເວົ້າ ຊື່ ໆ ວ່າ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຕິດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ທັງ ໝົດ ຂອງ ບົດ ນີ້. ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຕັ້ງ ຈົບ ໄດ້ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ, ການ ແບ່ງ ສິດ ໃຊ້ ເວ ລາ ອີກ ສິບ ນາ ທີ, ແຕ່ ການ ຫາ ບັດ ທີ່ Meta ຮັບ ອາດ ໃຊ້ ເວ ລາ ຫຼາຍ ມື້ ຖ້າ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ຫາ ຢູ່ ໃສ.

ວາງ ບັດ ສອງ ໃບ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ການ ຈ່າຍ ເງິນ ຂອງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໃສ່ ບັດ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ໜຶ່ງ ໃບ ແລ້ວ ເລືອກ ວ່າ ໃບ ໃດ ເປັນ ໃບ ຫຼັກ. ໃຫ້ ໃສ່ ສອງ ໃບ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ. ເຫດ ຜົນ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ຄວາມ ສະ ດວກ ແຕ່ ເປັນ ເລື່ອງ ຄວາມ ຕໍ່ ເນື່ອງ ຂອງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ. ຖ້າ ບັດ ໃບ ຫຼັກ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ ຍ້ອນ ວົງ ເງິນ ເຕັມ, ຍ້ອນ ບັດ ໝົດ ອາ ຍຸ, ຫຼື ຍ້ອນ ທະ ນາ ຄານ ບລັອກ ລາຍ ການ ຈາກ ຕ່າງ ປະ ເທດ, ລະ ບົບ ຈະ ຢຸດ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ທັງ ໝົດ ໄວ້ ຈົນ ກວ່າ ຈະ ຈ່າຍ ໄດ້. ຮ້ານ ທີ່ ກຳ ລັງ ຢູ່ ໃນ ຊ່ວງ ຂາຍ ດີ ອາດ ເສຍ ໂອ ກາດ ໄປ ຫຼາຍ ມື້ ຍ້ອນ ເລື່ອງ ນີ້ ຢ່າງ ດຽວ.

ບັດ ໃບ ທີ ສອງ ບໍ່ ຄວນ ເປັນ ບັດ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ດຽວ ກັນ ກັບ ໃບ ທຳ ອິດ ຖ້າ ເລືອກ ໄດ້, ເພາະ ບັນ ຫາ ສ່ວນ ຫຼາຍ ເກີດ ຢູ່ ລະ ດັບ ນະ ໂຍ ບາຍ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ບໍ່ ແມ່ນ ລະ ດັບ ບັດ. ຖ້າ ທະ ນາ ຄານ ນັ້ນ ບລັອກ ລາຍ ການ ຕ່າງ ປະ ເທດ ໃນ ມື້ ໃດ, ບັດ ທຸກ ໃບ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ນັ້ນ ຈະ ຖືກ ບລັອກ ພ້ອມ ກັນ.

ເປັນ ຫຍັງ ບັດ ຈຶ່ງ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ ແລະ ຈະ ແກ້ ແນວ ໃດ

ສາ ເຫດ ທຳ ອິດ ແລະ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ບັດ ໃບ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ເປີດ ໃຫ້ ຈ່າຍ ອອນ ລາຍ ຂ້າມ ປະ ເທດ. ບັດ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ຕັ້ງ ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ໃຫ້ ໃຊ້ ພາຍ ໃນ ປະ ເທດ ຢ່າງ ດຽວ ເພື່ອ ປ້ອງ ກັນ ການ ສວຍ ໂອ ກາດ. ວິ ທີ ແກ້ ຄື ໂທ ຫຼື ໄປ ຫາ ສາ ຂາ ແລ້ວ ຂໍ ໃຫ້ ເປີດ ການ ຈ່າຍ ອອນ ລາຍ ຕ່າງ ປະ ເທດ ໃຫ້ ບັດ ໃບ ນັ້ນ ໂດຍ ບອກ ຊື່ ຮ້ານ ຄ້າ ທີ່ ຈະ ຈ່າຍ ໄປ ຫາ. ຄຳ ຖາມ ນີ້ ເປັນ ຄຳ ຖາມ ປົກ ກະ ຕິ ແລະ ພະ ນັກ ງານ ທະ ນາ ຄານ ຮູ້ ຈັກ ດີ.

ສາ ເຫດ ທີ ສອງ ຄື ຊື່ ແລະ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ບັດ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ຊື່ ແລະ ທີ່ ຢູ່ ທີ່ ພິມ ໃສ່ ໜ້າ ຈ່າຍ ເງິນ. ລະ ບົບ ກວດ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ຈະ ປະ ຕິ ເສດ ໂດຍ ບໍ່ ບອກ ເຫດ ຜົນ ຊັດ. ໃຫ້ ພິມ ຊື່ ຕົວ ສະ ກົດ ຕາມ ໜ້າ ບັດ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ແລະ ໃຊ້ ທີ່ ຢູ່ ດຽວ ກັນ ກັບ ທີ່ ແຈ້ງ ໄວ້ ກັບ ທະ ນາ ຄານ.

ສາ ເຫດ ທີ ສາມ ຄື ວົງ ເງິນ ຕໍ່ ລາຍ ການ ຫຼື ຕໍ່ ມື້ ຂອງ ບັດ ຕ່ຳ ກວ່າ ຈຳ ນວນ ທີ່ ລະ ບົບ ພະ ຍາ ຍາມ ຕັດ. ເລື່ອງ ນີ້ ພົບ ຫຼາຍ ກັບ ບັດ ເຕີມ ເງິນ. ວິ ທີ ແກ້ ຄື ຂໍ ຂຶ້ນ ວົງ ເງິນ ຫຼື ຫຼຸດ ງົບ ປະ ຈຳ ວັນ ຂອງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ລົງ ໃຫ້ ຢູ່ ໃນ ວົງ ທີ່ ບັດ ຮັບ ໄດ້.

ສາ ເຫດ ທີ ສີ່ ຄື ບັດ ໃບ ນັ້ນ ເປັນ ບັດ ປະ ເພດ ທີ່ ຮ້ານ ຄ້າ ຕ່າງ ປະ ເທດ ບາງ ແຫ່ງ ບໍ່ ຮັບ. ຖ້າ ລອງ ຄົບ ສາມ ຂໍ້ ຂ້າງ ເທິງ ແລ້ວ ຍັງ ບໍ່ ຜ່ານ, ໃຫ້ ລອງ ບັດ ອີກ ປະ ເພດ ໜຶ່ງ ຫຼື ອີກ ທະ ນາ ຄານ ໜຶ່ງ ແທນ ການ ນັ່ງ ລອງ ໃບ ເກົ່າ ຊ້ຳ ໆ. ການ ລອງ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ໃນ ມື້ ດຽວ ອາດ ເຮັດ ໃຫ້ ບັນ ຊີ ຖືກ ໝາຍ ວ່າ ຜິດ ປົກ ກະ ຕິ ອີກ.

ຢ່າ ຢືມ ບັດ ຄົນ ອື່ນ ມາ ຜູກ ໄວ້ ຖາ ວອນ

ວິ ທີ ແກ້ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ກັນ ຫຼາຍ ຄື ຢືມ ບັດ ຂອງ ຍາດ ພີ່ ນ້ອງ ຫຼື ຂອງ ໝູ່ ທີ່ ຢູ່ ຕ່າງ ປະ ເທດ ມາ ຜູກ ໄວ້. ໃນ ຄັ້ງ ສຸກ ເສີນ ອາດ ພໍ ເຂົ້າ ໃຈ ໄດ້, ແຕ່ ຢ່າ ປະ ໄວ້ ຖາ ວອນ ດ້ວຍ ສາມ ເຫດ ຜົນ. ໜຶ່ງ, ຊື່ ຜູ້ ຈ່າຍ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ຊື່ ຮ້ານ ຊຶ່ງ ຈະ ເປັນ ບັນ ຫາ ໃນ ມື້ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ຂອງ ທຸ ລະ ກິດ. ສອງ, ໃບ ບິນ ຈະ ບໍ່ ໃຊ້ ເປັນ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຂອງ ຮ້ານ ໄດ້ ໃນ ທາງ ບັນ ຊີ. ສາມ, ຖ້າ ເຈົ້າ ຂອງ ບັດ ຖອນ ບັດ ອອກ ຫຼື ຕິດ ຕໍ່ ບໍ່ ໄດ້ ໃນ ມື້ ໃດ, ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຂອງ ຮ້ານ ຢຸດ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ທັນ ທີ.

ຕັ້ງ ເພດານ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ ໄວ້ ເປັນ ຕາ ໜ່າງ ຮັບ

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ມີ ຊ່ອງ ໃຫ້ ຕັ້ງ ເພດານ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຂອງ ບັນ ຊີ ໄດ້. ນີ້ ຄື ຕົວ ເລກ ສູງ ສຸດ ທີ່ ບັນ ຊີ ນີ້ ຈະ ໃຊ້ ໄດ້ ກ່ອນ ຈະ ຢຸດ ເອງ. ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ ງົບ ປະ ຈຳ ວັນ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ແທນ ກັນ. ປະ ໂຫຍດ ຂອງ ມັນ ມີ ຢູ່ ສອງ ຢ່າງ: ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ຖ້າ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ຕັ້ງ ງົບ ຜິດ ຕົວ ເລກ ຫຼາຍ ຫຼັກ, ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ຈະ ຢຸດ ຢູ່ ຕົວ ເລກ ນີ້. ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ຖ້າ ບັນ ຊີ ຖືກ ຄົນ ອື່ນ ເຂົ້າ ມາ ໃຊ້, ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ກໍ ຢຸດ ຢູ່ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ກັນ. ໃຫ້ ຕັ້ງ ໄວ້ ໃນ ລະ ດັບ ທີ່ ຮ້ານ ຮັບ ໄດ້ ຖ້າ ເສຍ ໄປ ທັງ ໝົດ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຂຶ້ນ ພາຍ ຫຼັງ ຕາມ ຄວາມ ໝັ້ນ ໃຈ.

ເລື່ອງ ການ ແບ່ງ ງົບ ວ່າ ຄວນ ໃສ່ ຝັ່ງ ເຟສບຸກ ເທົ່າ ໃດ ແລະ ຝັ່ງ Google ເທົ່າ ໃດ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ຂອບ ຂອງ ບົດ ນີ້ ເພາະ ບົດ ນີ້ ເປັນ ເລື່ອງ ໂຄງ ສ້າງ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ຍຸດ ທະ ສາດ. ຖ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຈົບ ແລ້ວ ແລະ ກຳ ລັງ ຄິດ ວ່າ ຈະ ແບ່ງ ເງິນ ແນວ ໃດ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ການ ແບ່ງ ງົບ ໂຄສະນາ ລະ ຫວ່າງ ເຟສບຸກ ກັບ Google ຕໍ່.

8. ຖ້າ ສົງ ໄສ ວ່າ ຖືກ ຍຶດ ບັນ ຊີ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ໃນ ຊົ່ວ ໂມງ ທຳ ອິດ

ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ອ່ານ ກ່ອນ ເກີດ ເລື່ອງ ບໍ່ ແມ່ນ ຫຼັງ ເກີດ ເລື່ອງ. ພໍ ຮອດ ນາ ທີ ນັ້ນ ຈິງ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ຕົກ ໃຈ ຈົນ ຄິດ ບໍ່ ອອກ ແລະ ຈະ ໄປ ເສຍ ເວ ລາ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້ ເຊັ່ນ ການ ໂພສ ຂໍ ຄວາມ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ໃນ ກຸ່ມ. ໃຫ້ ພິມ ລຳ ດັບ ນີ້ ອອກ ມາ ຕິດ ໄວ້ ຢູ່ ຮ້ານ.

ນາ ທີ ທີ 0 ຫາ 5 — ຕັດ ທາງ ເງິນ ກ່ອນ ທຸກ ຢ່າງ

ວຽກ ທຳ ອິດ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ກູ້ ບັນ ຊີ ຄືນ ແຕ່ ແມ່ນ ການ ຢຸດ ເລືອດ. ໂທ ຫາ ທະ ນາ ຄານ ອາ ຢັດ ບັດ ທີ່ ຜູກ ໄວ້ ກັບ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ທັນ ທີ. ຢ່າ ລໍ ວ່າ ຈະ ກູ້ ບັນ ຊີ ໄດ້ ກ່ອນ ບໍ ເພາະ ຄົນ ຍຶດ ບັນ ຊີ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ໄດ້ ຢາກ ໄດ້ ເພຈ ຂອງ ທ່ານ — ພວກ ເຂົາ ຢາກ ໄດ້ ວົງ ເງິນ ໃນ ບັດ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ເອງ, ແລະ ພວກ ເຂົາ ຈະ ໃຊ້ ໃຫ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຊົ່ວ ໂມງ ທຳ ອິດ.

ນາ ທີ ທີ 5 ຫາ 20 — ຖອດ ສິດ ຂອງ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ອອກ ຈາກ ຕູ້

ຖ້າ ຮ້ານ ມີ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຢູ່ ແລະ ມີ ຄົນ ອື່ນ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ນຳ, ໃຫ້ ຄົນ ນັ້ນ ເຂົ້າ ໄປ ຖອດ ສິດ ຂອງ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ອອກ ໃນ ນາ ທີ ນີ້ ເລີຍ. ພໍ ຖອດ ອອກ ແລ້ວ ຄົນ ຮ້າຍ ຈະ ບໍ່ ມີ ທາງ ໄປ ຫາ ເພຈ, ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ, Pixel ຫຼື ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ຮ້ານ ໄດ້ ອີກ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທັງ ໝົດ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ບົດ ນີ້ ຈຶ່ງ ຂໍ ໃຫ້ ຕັ້ງ ຄ່າ ໄວ້ ກ່ອນ — ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ຮ້ານ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ກັບ ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ຢູ່ ໃນ ນາ ທີ ນີ້ ຢ່າງ ດຽວ.

ຖ້າ ຮ້ານ ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຢູ່ ກ່ອນ, ຂໍ້ ນີ້ ຂ້າມ ໄປ ໄດ້ ເລີຍ ເພາະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ຖອດ. ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ໝາຍ ຈິງ ຂອງ ຄຳ ວ່າ ຄວາມ ສ່ຽງ ໃນ ບົດ ນີ້.

ນາ ທີ ທີ 20 ຫາ 60 — ຍື່ນ ເລື່ອງ ຜ່ານ ຊ່ອງ ທາງ ທາງ ການ ເທົ່າ ນັ້ນ

ເຟສບຸກ ມີ ໜ້າ ສຳລັບ ແຈ້ງ ວ່າ ບັນ ຊີ ຖືກ ຍຶດ ໂດຍ ສະ ເພາະ ແລະ ມີ ຂັ້ນ ຕອນ ໃຫ້ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ດ້ວຍ ເອ ກະ ສານ. ໃຫ້ ໃຊ້ ຊ່ອງ ທາງ ນັ້ນ ຢ່າງ ດຽວ. ຢ່າ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ໃຜ ທີ່ ທັກ ມາ ບອກ ວ່າ ກູ້ ຄືນ ໃຫ້ ໄດ້, ຢ່າ ສົ່ງ ຮູບ ບັດ ປະ ຈຳ ຕົວ ໃຫ້ ຄົນ ແປກ ໜ້າ, ແລະ ຢ່າ ກົດ ລິ ງ ກ ໃດ ທີ່ ສົ່ງ ມາ ໃນ ຊ່ວງ ນີ້ ເລີຍ ເພາະ ຄົນ ຮ້າຍ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຫາ ກໍ ຖືກ ຍຶດ ບັນ ຊີ ຄື ຄົນ ທີ່ ຫຼອກ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຕອນ ນັ້ນ.

ມື້ ຕໍ່ ມາ — ຈົດ ບົດ ຮຽນ ໄວ້ ແລ້ວ ອຸດ ຮູ ຮົ່ວ

ຫຼັງ ຈາກ ເລື່ອງ ສະ ຫງົບ ລົງ ໃຫ້ ນັ່ງ ຫາ ຄຳ ຕອບ ວ່າ ຄົນ ຮ້າຍ ເຂົ້າ ມາ ທາງ ໃດ. ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ເປັນ ໜຶ່ງ ໃນ ສາມ ທາງ: ກົດ ລິ ງ ກ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ອ້າງ ວ່າ ເພຈ ຈະ ຖືກ ປິດ, ຕິດ ຕັ້ງ ສ່ວນ ເສີມ ຂອງ ບຣາວ ເຊີ ທີ່ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ, ຫຼື ໃຊ້ ລະ ຫັດ ຜ່ານ ດຽວ ກັນ ກັບ ບ່ອນ ອື່ນ ທີ່ ຂໍ້ ມູນ ຮົ່ວ ໄປ ແລ້ວ. ພໍ ຮູ້ ທາງ ເຂົ້າ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ອຸດ ທາງ ນັ້ນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ.

9. ລາຍ ການ ກວດ ສິບ ຂໍ້ ກ່ອນ ໃຊ້ ເງິນ ກີບ ໃບ ທຳ ອິດ

ພິມ ລາຍ ການ ນີ້ ອອກ ມາ ຫຼື ຄັດ ລອກ ໃສ່ ບັນ ທຶກ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ແລ້ວ ໝາຍ ຖືກ ເທື່ອ ລະ ຂໍ້. ຖ້າ ຜ່ານ ຄົບ ສິບ ຂໍ້ ແປ ວ່າ ໂຄງ ສ້າງ ຂອງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແລະ Business Manager ຂອງ ຮ້ານ ພ້ອມ ແລ້ວ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ກັບ ມາ ແຕະ ອີກ ຈົນ ກວ່າ ຈະ ມີ ຄົນ ເຂົ້າ ອອກ.

ຂໍ້	ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ກວດ	ກວດ ຢູ່ ໃສ
1	ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຕັ້ງ ດ້ວຍ ຊື່ ຮ້ານ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຊື່ ຫຼິ້ນ	ໜ້າ ຂໍ້ ມູນ ທຸ ລະ ກິດ
2	ອີ ເມວ ຫຼັກ ເປັນ ອີ ເມວ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ພະ ນັກ ງານ	ໜ້າ ຂໍ້ ມູນ ທຸ ລະ ກິດ
3	ເພຈ ຢູ່ ໃນ ໝວດ ຊັບ ສິນ ຂອງ ຕົນ ບໍ່ ແມ່ນ ພຽງ ໄດ້ ຮັບ ສິດ	ໝວດ ເພຈ ໃນ ຕັ້ງ ຄ່າ
4	ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ດຽວ ກັນ ກັບ ເພຈ	ໝວດ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ
5	ຕັ້ງ ສະ ກຸນ ເງິນ ແລະ ເຂດ ເວ ລາ ວຽງ ຈັນ ໄວ້ ຖືກ ແລ້ວ	ຕັ້ງ ຄ່າ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ
6	ຜູ້ ຄວບ ຄຸມ ເຕັມ ໃນ ຕູ້ ມີ ຄົນ ດຽວ ຄື ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ	ໝວດ ຄົນ ໃນ ຕັ້ງ ຄ່າ
7	ທຸກ ຄົນ ໃນ ຕູ້ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ຄົບ ແລ້ວ	ໝວດ ຄວາມ ປອດ ໄພ
8	ໃສ່ ບັດ ຫຼັກ ກັບ ບັດ ສຳ ຮອງ ຄົບ ສອງ ໃບ	ໜ້າ ການ ຈ່າຍ ເງິນ
9	ຕັ້ງ ເພດານ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຂອງ ບັນ ຊີ ໄວ້ ແລ້ວ	ຕັ້ງ ຄ່າ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ
10	ຈົດ ວິ ທີ ຕິດ ຕໍ່ ຄືນ ແລະ ຂໍ້ ມູນ ບັນ ຊີ ໄວ້ ນອກ ເຟສບຸກ	ປຶ້ມ ຫຼື ບັນ ທຶກ ຂອງ ຮ້ານ

ຂໍ້ ທີ 10 ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຂໍ້ ທີ່ ຊ່ວຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ມື້ ມີ ບັນ ຫາ. ໃຫ້ ຈົດ ໄວ້ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສີ່ ຢ່າງ: ຊື່ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຕາມ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້, ໝາຍ ເລກ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ, ອີ ເມວ ຫຼັກ, ແລະ ວັນ ທີ ທີ່ ສ້າງ. ສີ່ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຖືກ ຖາມ ຫາ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ຢືນ ຢັນ ຕົວ ຕົນ ແລະ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ໃດ ຫາ ໄດ້ ຖ້າ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ບໍ່ ໄດ້ ແລ້ວ.

10. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ເລື້ອຍ

ຕັ້ງ Business Manager ເສຍ ເງິນ ບໍ

ບໍ່ ເສຍ. ຕົວ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ເອງ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ບໍ ລິ ການ, ການ ເພີ່ມ ຄົນ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ບໍ ລິ ການ, ການ ສ້າງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເພີ່ມ ກໍ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ບໍ ລິ ການ. ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ຈ່າຍ ໃຫ້ Meta ຄື ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕອນ ຍິງ ຈິງ. ຖ້າ ມີ ໃຜ ສະ ເໜີ ຂາຍ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ໃຫ້ ທ່ານ ໃນ ລາ ຄາ ໃດ ກໍ ຕາມ ນັ້ນ ຄື ສັນ ຍານ ວ່າ ຄວນ ຢຸດ ຄຸຍ.

ຮ້ານ ນ້ອຍ ຂາຍ ຢູ່ ເຟສບຸກ ຢ່າງ ດຽວ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ມີ ບໍ

ຈຳ ເປັນ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ອີກ. ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ຢູ່ ເຟສບຸກ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ມີ ໄຂ່ ຢູ່ ໃນ ກະ ຕ່າ ໜ່ວຍ ດຽວ. ຖ້າ ກະ ຕ່າ ໜ່ວຍ ນັ້ນ ຫາຍ ໄປ ໃນ ຄືນ ດຽວ, ຮ້ານ ຈະ ບໍ່ ມີ ຊ່ອງ ທາງ ອື່ນ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ ຫາ ພົບ ເລີຍ. ນອກ ຈາກ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ແລ້ວ ຮ້ານ ແບບ ນີ້ ຄວນ ຄິດ ເລື່ອງ ມີ ບ່ອນ ຢູ່ ນອກ ເຟສບຸກ ນຳ ເຊັ່ນ ເວັບ ໄຊ ຂອງ ຕົນ ເອງ.

ມີ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຄວນ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຫຼາຍ ອັນ ບໍ

ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ຄວນ. ຖ້າ ຮ້ານ ທັງ ໝົດ ເປັນ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຄົນ ດຽວ ກັນ ໃຫ້ ໃຊ້ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ອັນ ດຽວ ແລ້ວ ສ້າງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ແຍກ ຕາມ ຮ້ານ ຢູ່ ພາຍ ໃນ. ແບບ ນີ້ ຈະ ຄຸ້ມ ຄອງ ຄົນ ໄດ້ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ແລະ ຈະ ບໍ່ ຫຼົງ ວ່າ ຂອງ ຢູ່ ຕູ້ ໃດ. ຄວນ ແຍກ ຕໍ່ ເມື່ອ ເປັນ ນິ ຕິ ບຸກ ຄົນ ຄົນ ລະ ອັນ ຈິງ ໆ ຫຼື ເມື່ອ ຜູ້ ຖື ຮຸ້ນ ຄົນ ລະ ຊຸດ ກັນ.

ຖ້າ ບໍ ລິ ສັດ ຮັບ ຈ້າງ ບອກ ວ່າ ຈະ ໃຊ້ ບັນ ຊີ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ຍິງ ໃຫ້ ຄວນ ຕົກ ລົງ ບໍ

ຕົກ ລົງ ໄດ້ ຖ້າ ເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ ແລະ ຮ້ານ ພຽງ ແຕ່ ເຊີນ ພວກ ເຂົາ ເປັນ ຄູ່ ຮ່ວມ ເຂົ້າ ມາ ເຮັດ ວຽກ. ຢ່າ ຕົກ ລົງ ຖ້າ ຂໍ້ ສະ ເໜີ ຄື ໃຫ້ ຍ້າຍ ເພຈ ໄປ ຢູ່ ໃນ ຕູ້ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ຫຼື ໃຫ້ ສ້າງ ເພຈ ໃໝ່ ໃນ ຕູ້ ຂອງ ພວກ ເຂົາ. ຄຳ ຖາມ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ຖາມ ກ່ອນ ເຊັນ ສັນ ຍາ ຄື ວັນ ທີ່ ຢຸດ ຮ່ວມ ງານ ກັນ ຮ້ານ ຈະ ຍັງ ຖື ເພຈ, ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ, Pixel ແລະ ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ຢູ່ ຄົບ ບໍ. ຖ້າ ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ຊັດ ໃຫ້ ຂໍ ເປັນ ລາຍ ລັກ ອັກ ສອນ.

ຖ້າ ເຄີຍ ດັນ ໂພສ ມາ ດົນ ແລ້ວ ຕອນ ນີ້ ຈຶ່ງ ຕັ້ງ ຕູ້ ຈະ ເສຍ ປະ ຫວັດ ບໍ

ບໍ່ ເສຍ ຖ້າ ດຶງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ອັນ ເກົ່າ ເຂົ້າ ຕູ້ ແທນ ການ ສ້າງ ອັນ ໃໝ່. ປະ ຫວັດ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ, ຜົນ ຂອງ ໂຄສະນາ ເກົ່າ, ແລະ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ລະ ບົບ ຮຽນ ຮູ້ ໄວ້ ຈະ ຕິດ ໄປ ກັບ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ນັ້ນ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 4 ຈຶ່ງ ຢ້ຳ ວ່າ ໃຫ້ ດຶງ ຂອງ ເກົ່າ ເຂົ້າ ຢ່າ ສ້າງ ຂອງ ໃໝ່ ຊ້ອນ.

ຄົນ ໃນ ຕູ້ ຫຼາຍ ຄົນ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ບັນ ຊີ ຖືກ ປິດ ງ່າຍ ຂຶ້ນ ບໍ

ບໍ່. ຈຳ ນວນ ຄົນ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ກຳ ນົດ. ສິ່ງ ທີ່ ພາ ໃຫ້ ບັນ ຊີ ຖືກ ຈຳ ກັດ ຄື ພຶດ ຕິ ກຳ ຜິດ ປົກ ກະ ຕິ ເຊັ່ນ ການ ເຂົ້າ ຈາກ ຫຼາຍ ປະ ເທດ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ເວ ລາ ສັ້ນ, ການ ໃຊ້ ໂປຣ ໄຟ ຮ່ວມ ກັນ ຫຼາຍ ຄົນ, ຫຼື ເນື້ອ ຫາ ໂຄສະນາ ທີ່ ຜິດ ນະ ໂຍ ບາຍ. ການ ມີ ຄົນ ຫຼາຍ ຄົນ ທີ່ ແຕ່ ລະ ຄົນ ໃຊ້ ໂປຣ ໄຟ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຢ່າງ ຖືກ ຕ້ອງ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ລະ ບົບ ຢາກ ເຫັນ ຢູ່ ແລ້ວ.

ຕັ້ງ ຕູ້ ຈົບ ແລ້ວ ຄວນ ເປີດ ລະ ບົບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ຂອງ Meta ເລີຍ ບໍ

ຢ່າ ຟ້າວ. ລະ ບົບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ຕ້ອງ ການ ຂໍ້ ມູນ ຜົນ ຂອງ ຄົນ ຈິງ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ຈຶ່ງ ຈະ ຮຽນ ຮູ້ ໄດ້, ແລະ ຮ້ານ ທີ່ ຫາ ກໍ ຕັ້ງ ຕູ້ ຈົບ ໃນ ມື້ ນີ້ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ນັ້ນ ຈັກ ອັນ. ເລື່ອງ ນີ້ ມີ ບົດ ແຍກ ຕ່າງ ຫາກ ຢູ່ ໃນ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ Advantage+ ແລະ Performance Max ຊຶ່ງ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ຕ້ອງ ມີ ຫຍັງ ພ້ອມ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຄວນ ເປີດ.

ຄວນ ຕັ້ງ ຂອບ ເຂດ ຫຍັງ ໄວ້ ກ່ອນ ໃຫ້ ລະ ບົບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ແຕະ ງົບ

ຄຳ ຕອບ ພື້ນ ຖານ ຄື ຕັ້ງ ເພດານ ການ ໃຊ້ ຈ່າຍ, ຈຳ ກັດ ຄົນ ທີ່ ມີ ສິດ ປ່ຽນ ງົບ, ແລະ ກຳ ນົດ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ວ່າ ຜົນ ແບບ ໃດ ຈຶ່ງ ຈະ ໃຫ້ ຂຶ້ນ ງົບ ຕໍ່. ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ມີ ບົດ ລົງ ເລິກ ຢູ່ ໃນ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ຂອບ ເຂດ ທີ່ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ກ່ອນ ໃຫ້ ລະ ບົບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ປ່ຽນ ງົບ — ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ.

ຢູ່ ລາວ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ຄລິກ ເທົ່າ ໃດ

ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ ໄດ້ ຢ່າງ ຊື່ ສັດ ແລະ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ຕອບ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ດ້ວຍ. ບໍ່ ມີ ແຫຼ່ງ ໃດ ເຜີຍ ແຜ່ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ, ແລະ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄົນ ອ້າງ ກັນ ໃນ ກຸ່ມ ສ່ວນ ຫຼາຍ ມາ ຈາກ ຕະ ຫຼາດ ອື່ນ. ວິ ທີ ດຽວ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື ຍິງ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ ຢູ່ ຊ່ວງ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ. ຕົວ ເລກ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ຄື ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ.

11. ຫຼັງ ຈາກ ຕັ້ງ ຕູ້ ຈົບ ແລ້ວ ເຮັດ ຫຍັງ ຕໍ່

ວຽກ ໃນ ບົດ ນີ້ ຄື ວຽກ ຄັ້ງ ດຽວ ຈົບ. ຫຼັງ ຈາກ ນີ້ ວຽກ ທີ່ ຕາມ ມາ ຄື ວຽກ ຊ້ຳ ທຸກ ອາ ທິດ: ຍິງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ, ອ່ານ ຜົນ, ຕັດ ອັນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ, ຂຶ້ນ ງົບ ອັນ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ, ແລ້ວ ທຽບ ກັບ ຝັ່ງ Google ວ່າ ຝັ່ງ ໃດ ພາ ໃຫ້ ຂາຍ ໄດ້ ຖືກ ກວ່າ ກັນ. ບົດ ພາ ສາ ລາວ ບົດ ອື່ນ ໃນ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ນີ້ ລວມ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ.

ຢູ່ ຈຸດ ນີ້ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ເວົ້າ ເຖິງ ເຄື່ອງ ມື. Orova Ads ຕໍ່ ເຂົ້າ ກັບ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ແມ່ນ ຕໍ່ ກັບ ໂປຣ ໄຟ ສ່ວນ ຕົວ — ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ບົດ ນີ້ ຈຶ່ງ ເປັນ ບາດ ກ້າວ ທີ່ ຕ້ອງ ຜ່ານ ກ່ອນ ຈະ ໃຊ້ ມັນ ໄດ້. ຫຼັງ ຈາກ ຕູ້ ພ້ອມ ແລ້ວ ມັນ ຈະ ດຶງ ຕົວ ເລກ ຂອງ Google Ads, Meta Ads ແລະ TikTok Ads ມາ ໄວ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ດຽວ ກັນ ດ້ວຍ ຖັນ ທີ່ ຕັ້ງ ເອງ ໄດ້, ໃຫ້ ຕັ້ງ ຕົວ ຊີ້ ວັດ ຂອງ ຕົນ ເອງ ເຊັ່ນ ລາ ຄາ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ, ສ້າງ ຄວາມ ລັບ ຂອງ Conversion API ແລະ ທົດ ສອບ ເຫດ ການ, ແລະ ໃຫ້ ຕັ້ງ ກົດ ພື້ນ ຖານ ພ້ອມ ຂອບ ເຂດ ໄວ້ ກ່ອນ ຈະ ໃຫ້ ຕົວ ຊ່ວຍ ແຕະ ງົບ.

ສິ່ງ ທີ່ ມັນ ບໍ່ ເຮັດ ໃຫ້ ກໍ ຄວນ ບອກ ໃຫ້ ຊັດ ຄື ກັນ. ມັນ ບໍ່ ຕັ້ງ Business Manager ໃຫ້, ບໍ່ ດຶງ ເພຈ ເຂົ້າ ຕູ້ ໃຫ້, ບໍ່ ແບ່ງ ສິດ ໃຫ້ ພະ ນັກ ງານ ແທນ ທ່ານ, ບໍ່ ເປີດ ການ ຢືນ ຢັນ ສອງ ຊັ້ນ ໃຫ້ ໃຜ, ແລະ ບໍ່ ແກ້ ບັນ ຫາ ບັດ ທະ ນາ ຄານ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ ໃຫ້. ຂໍ້ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ ຄື ມັນ ບໍ່ ກູ້ ບັນ ຊີ ທີ່ ຖືກ ຍຶດ ຄືນ ໃຫ້ ທ່ານ — ເລື່ອງ ນັ້ນ ຕ້ອງ ເຮັດ ກັບ Meta ໂດຍ ກົງ ຕາມ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 8. ແລະ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ມັນ ຍັງ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຢູ່.

ຖ້າ ໃຫ້ ເລືອກ ວຽກ ດຽວ ຈາກ ບົດ ນີ້ ໄປ ເຮັດ ໃນ ມື້ ນີ້ ໃຫ້ ເລືອກ ຫົວ ຂໍ້ ທີ 3 — ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ທຸ ລະ ກິດ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ດຶງ ເພຈ ເຂົ້າ ໄປ. ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ທັງ ໝົດ ລະ ຫວ່າງ ຮ້ານ ທີ່ ຢູ່ ຕໍ່ ໄດ້ ຫຼັງ ຄືນ ວັນ ສຸກ ຄືນ ນັ້ນ ກັບ ຮ້ານ ທີ່ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ນັບ ໜຶ່ງ ໃໝ່.