ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໄຟ ຟ້າ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ມາ ໄດ້ ແປດ ເດືອນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ. ທຸກ ອາທິດ ມີ ຄົນ ກົດ ຖືກ ໃຈ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ຄົນ, ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ລາຄາ ຫຼາຍ ສິບ ຄົນ, ແຕ່ ຄົນ ທີ່ ຊື້ ແທ້ ໆ ນັບ ໄດ້ ດ້ວຍ ນິ້ວ ມື. ຮ້ານ ນີ້ ບໍ່ ເຄີຍ ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ຈັກ ເທື່ອ. ມື້ ໜຶ່ງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ນັ່ງ ຟັງ ລູກ ຄ້າ ຄົນ ໜຶ່ງ ເລົ່າ ວ່າ ລາວ ຫາ ຮ້ານ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ດ້ວຍ ການ ພິມ ຄຳ ໃສ່ Google ແລ້ວ ໄປ ຊື້ ຮ້ານ ທຳ ອິດ ທີ່ ຂຶ້ນ ມາ. ຄຳ ນັ້ນ ຄື ຄຳ ທີ່ ຮ້ານ ນີ້ ຂາຍ ຢູ່ ພໍ ດີ — ແຕ່ ຮ້ານ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ນັ້ນ ເລີຍ ຈັກ ຄັ້ງ.

ວິທີ ແກ້ ແບບ ເກົ່າ ຄື ໃສ່ ເງິນ ໃສ່ ເຟສບຸກ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ອີກ. ມັນ ໄດ້ ຜົນ ຢູ່ ໄລຍະ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ກໍ ຕັນ, ເພາະ ຄົນ ທີ່ ເລື່ອນ ໜ້າ ຈໍ ຢູ່ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ກຳລັງ ຢາກ ຊື້ ຕູ້ ເຢັນ ໃນ ຕອນ ນັ້ນ. ຄົນ ທີ່ ກຳລັງ ຢາກ ຊື້ ຢູ່ ອີກ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ຄື ຢູ່ ໃນ ຊ່ອງ ຄົ້ນຫາ ຂອງ Google, ແລະ ຢູ່ ບ່ອນ ນັ້ນ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ເກືອບ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໄປ ຢືນ ລໍ ຖ້າ ເລີຍ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ຍາກ ທາງ ເຕັກ ນິກ — ມັນ ເປັນ ເລື່ອງ ຂອງ ການ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ຈາກ ບ່ອນ ໃດ, ເພາະ ຄູ່ ມື ທີ່ ຫາ ອ່ານ ໄດ້ ລ້ວນ ແຕ່ ເປັນ ພາສາ ໄທ ຫຼື ພາສາ ອັງກິດ ແລະ ຂຽນ ໃຫ້ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ງົບ ໃຫຍ່ ກວ່າ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຫຼາຍ ສິບ ເທົ່າ.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ພາ ເຮັດ ຈາກ ສູນ: ການ ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ, ຕັ້ງ ແຕ່ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຕ້ອງ ກຽມ ກ່ອນ ຈ່າຍ ເງິນ ບາດ ທຳ ອິດ, ການ ເປີດ ບັນຊີ ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ, ການ ເລືອກ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ເມື່ອ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ຂຸດ ຄຳ, ຊຸດ ຄຳ ກັນ ອອກ ທີ່ ຄວນ ໃສ່ ໄວ້ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ, ວິທີ ຂຽນ ສາມ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ສອງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ, ງົບ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ທີ່ ຄິດ ຖອຍ ຫຼັງ ຈາກ ກຳ ໄລ ຈິງ, ວິທີ ອ່ານ ຜົນ ຫຼັງ ເຈັດ ມື້, ແລະ ສີ່ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຕິດ ກັບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ອ່ານ ຈົບ ແລ້ວ ລົງ ມື ເຮັດ ໄດ້ ເລີຍ ໃນ ມື້ ດຽວ.

1. ໂຄສະນາ Google Search ກັບ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕ່າງ ກັນ ຢູ່ ຈຸດ ດຽວ

ຫຼາຍ ຄົນ ອະ ທິ ບາຍ ຄວາມ ຕ່າງ ຂອງ ສອງ ຊ່ອງ ທາງ ນີ້ ດ້ວຍ ລາຍ ການ ຍາວ ເປັນ ສິບ ຂໍ້ — ລາຄາ ຕໍ່ ການ ກົດ, ຮູບ ແບບ ໂຄສະນາ, ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ, ການ ວັດ ຜົນ. ຄວາມ ຈິງ ແລ້ວ ມີ ຂໍ້ ດຽວ ທີ່ ຕັດສິນ ທຸກ ຢ່າງ ທີ່ ເຫຼືອ, ແລະ ຖ້າ ຈຳ ຂໍ້ ນີ້ ໄດ້ ຂໍ້ ດຽວ ກໍ ຕັດສິນ ໃຈ ໄດ້ ຖືກ ເກືອບ ໝົດ.

1.1 ຄົນ ພິມ ຄຳ ຫາ ເອງ ກ່ອນ — ນີ້ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ທັງ ໝົດ

ໂຄສະນາ Google Search ຈະ ອອກ ມາ ໄດ້ ກໍ ຕໍ່ ເມື່ອ ມີ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃສ່ ຊ່ອງ ຄົ້ນຫາ ກ່ອນ. ຄົນ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ບັງຄັບ ໃຫ້ ເຫັນ ຫຍັງ — ລາວ ຍົກ ມື ຂຶ້ນ ຖາມ ເອງ. ເມື່ອ ຄົນ ຢູ່ ວຽງຈັນ ພິມ ຄຳ ວ່າ ຮ້ານ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ໃສ່ Google, ໃນ ວິນາທີ ນັ້ນ ລາວ ກຳລັງ ຢູ່ ໃນ ຈັງ ຫວະ ຢາກ ຊື້ ຢູ່ ແລ້ວ. ໜ້າ ທີ່ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ໄປ ຊັກ ຊວນ ໃຫ້ ລາວ ຢາກ, ແຕ່ ຄື ການ ໄປ ຢືນ ຢູ່ ບ່ອນ ນັ້ນ ໃຫ້ ທັນ ແລະ ບອກ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ ວ່າ ຮ້ານ ມີ ຂອງ ອັນ ນັ້ນ ຂາຍ ຢູ່.

ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເຮັດ ກົງ ກັນ ຂ້າມ. ຄົນ ຢູ່ ໃນ ເຟສບຸກ ບໍ່ ໄດ້ ຫາ ຫຍັງ ຢູ່ — ລາວ ເບິ່ງ ຮູບ ໝູ່, ເບິ່ງ ຄລິບ ຕະ ຫຼົກ, ອ່ານ ຂ່າວ. ໂຄສະນາ ໄປ ຂວາງ ກາງ ທາງ ຂອງ ລາວ. ເພາະ ສະ ນັ້ນ ວຽກ ຂອງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຄື ການ ເຮັດ ໃຫ້ ນິ້ວ ຢຸດ ເລື່ອນ ກ່ອນ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ສ້າງ ຄວາມ ຢາກ ຂຶ້ນ ມາ ໃໝ່. ວຽກ ນີ້ ຍາກ ກວ່າ ແລະ ໃຊ້ ຮູບ ກັບ ຄລິບ ຫຼາຍ ກວ່າ.

ຮູບ ຂ້າງ ເທິງ ນີ້ ຄື ໜ້າ ຕາ ຈິງ ຂອງ ໂຄສະນາ Search: ມີ ປ້າຍ ນ້ອຍ ຂຽນ ວ່າ Ad, ມີ ຊື່ ເວັບ, ມີ ຫົວ ຂໍ້ ສີ ຟ້າ ໜຶ່ງ ແຖວ ແລະ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສອງ ສາມ ແຖວ. ບໍ່ ມີ ຮູບ ໃຫຍ່, ບໍ່ ມີ ຄລິບ, ບໍ່ ມີ ຄຳ ຄິດ ເຫັນ. ທັງ ໝົດ ທີ່ ມີ ຄື ຕົວ ໜັງ ສື — ຊຶ່ງ ຟັງ ແລ້ວ ຄື ຂໍ້ ເສຍ ແຕ່ ຄວາມ ຈິງ ເປັນ ຂໍ້ ດີ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ, ເພາະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ້າງ ຄົນ ຖ່າຍ ຮູບ ຫຼື ຕັດ ຄລິບ ຈຶ່ງ ຈະ ແຂ່ງ ໄດ້.

1.2 ເພາະ ຄົນ ຢູ່ ຄົນ ລະ ຈັງ ຫວະ ຄຳ ທີ່ ຂຽນ ຈຶ່ງ ຕ້ອງ ຕ່າງ ກັນ

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຍ້າຍ ຈາກ ເຟສບຸກ ມາ Google ຄື ການ ຄັດ ລອກ ຂໍ້ ຄວາມ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ມາ ວາງ ໃສ່ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ Google ເລີຍ. ຂໍ້ ຄວາມ ແບບ ນັ້ນ ມັກ ເປີດ ດ້ວຍ ຄຳ ອຸທານ ຫຼື ຄຳ ຖາມ ຊວນ ຄິດ — ດີ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຢາກ ຫຍັງ, ແຕ່ ເສຍ ເປົ່າ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ຫາ ຢູ່ ແລ້ວ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ວ່າ ຮ້ານ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ວຽງຈັນ ຢາກ ເຫັນ ຄຳ ວ່າ ຕູ້ ເຢັນ, ຢາກ ເຫັນ ຄຳ ວ່າ ວຽງຈັນ, ຢາກ ເຫັນ ລາຄາ ຫຼື ຄຳ ວ່າ ສົ່ງ ຟຣີ. ບໍ່ ຢາກ ອ່ານ ບົດ ກະ ວີ.

1.3 ເລື່ອງ ນີ້ ຫຼິ້ນ ຢູ່ ລາວ ແນວ ໃດ

ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຄື ໄທ ຫຼື ຫວຽດ ນາມ, ຄຳ ຄົ້ນຫາ ດີ ໆ ຖືກ ຈອງ ໝົດ ແລ້ວ ໂດຍ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ແລະ ບໍລິສັດ ໂຄສະນາ ມືອາຊີບ. ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ແມ່ນ ແບບ ນັ້ນ. ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ປະ ມູນ ເລີຍ, ຫຼື ມີ ພຽງ ໜຶ່ງ ຫາ ສອງ ຮ້ານ. ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ລາຄາ ຕໍ່ ການ ກົດ ຖືກ ກວ່າ ຫຼາຍ ແລະ ຮ້ານ ນ້ອຍ ກໍ ຢືນ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ ໄດ້ ດ້ວຍ ງົບ ບໍ່ ຫຼາຍ.

ແຕ່ ຂໍ້ ດີ ນີ້ ມາ ພ້ອມ ຂໍ້ ຈຳ ກັດ: ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ຕໍ່ ມື້ ກໍ ໜ້ອຍ ຕາມ ໄປ ນຳ. ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຄວນ ຄາດ ຫວັງ ວ່າ ເປີດ ໂຄສະນາ Google ແລ້ວ ຈະ ມີ ຄົນ ໂທ ມາ ເປັນ ຮ້ອຍ ໃນ ມື້ ດຽວ. ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ຄາດ ຫວັງ ຄື ຄົນ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ຫຼາຍ ແຕ່ ຕັ້ງ ໃຈ ຊື້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄົນ ທີ່ ມາ ຈາກ ຊ່ອງ ທາງ ອື່ນ. ຕົວ ຊີ້ ວັດ ຂອງ Search ຈຶ່ງ ບໍ່ ແມ່ນ ຈຳ ນວນ ຄົນ ເຫັນ ແຕ່ ຄື ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ຕໍ່ ເງິນ ໜຶ່ງ ກ້ອນ.

2. ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ຕ້ອງ ກຽມ ຫຍັງ ກ່ອນ?

ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ຟັງ ຄື ພື້ນ ຖານ ຫຼາຍ ຈົນ ຄົນ ມັກ ຂ້າມ ໄປ. ແຕ່ ຄວາມ ຈິງ ຄື ໂຄສະນາ Google ບໍ່ ໄດ້ ສ້າງ ຍອດ ຂາຍ ດ້ວຍ ຕົວ ມັນ ເອງ — ມັນ ພຽງ ແຕ່ ພາ ຄົນ ມາ ຮອດ ປະ ຕູ ຮ້ານ. ຖ້າ ປະ ຕູ ປິດ, ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຢູ່ ໃນ ຮ້ານ, ຫຼື ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຈົດ ວ່າ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ຈາກ ທາງ ໃດ, ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ກໍ ກາຍ ເປັນ ຄ່າ ພາ ຄົນ ມາ ຢືນ ຢູ່ ໜ້າ ປະ ຕູ ເປົ່າ ໆ.

2.1 ບ່ອນ ໃຫ້ ຄົນ ລົງ ຈອດ

ບ່ອນ ລົງ ຈອດ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເປັນ ເວັບໄຊ ເຕັມ ຮູບ ແບບ ທີ່ ຈ້າງ ຄົນ ເຮັດ ເປັນ ລ້ານ ກີບ. ມັນ ພຽງ ຕ້ອງ ຕອບ ຫ້າ ຄຳ ຖາມ ພາຍ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລື່ອນ ຫຼາຍ: ນີ້ ຄື ຫຍັງ, ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ, ຢູ່ ໃສ, ສັ່ງ ແນວ ໃດ, ແລະ ເຊື່ອ ໄດ້ ບໍ. ໜ້າ ທີ່ ຕອບ ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ຄົບ ຈະ ເຮັດ ໜ້າ ທີ່ ໄດ້ ດີ ກວ່າ ເວັບໄຊ ສວຍ ງາມ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ລາຄາ.

ຖ້າ ຮ້ານ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບໄຊ ເລີຍ, ຢ່າ ຫາ ຂໍ້ ອ້າງ ຢຸດ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້. ໃຊ້ ໜ້າ ຮ້ານ ຄ້າ ອອນລາຍ ທີ່ ມີ ຢູ່, ໃຊ້ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ, ຫຼື ໃຊ້ ໜ້າ ທີ່ ສ້າງ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ກໍ ໄດ້ — ຂໍ ໃຫ້ ເປັນ ໜ້າ ທີ່ ຄວບ ຄຸມ ໄດ້ ແລະ ໂຫຼດ ໄວ. ຂໍ້ ສຳຄັນ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້: ຢ່າ ສົ່ງ ຄົນ ໄປ ລົງ ໜ້າ ຫຼັກ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ສິນ ຄ້າ ຮ້ອຍ ຢ່າງ ປົນ ກັນ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຫາ ຕູ້ ເຢັນ ຕ້ອງ ໄປ ລົງ ໜ້າ ຕູ້ ເຢັນ, ບໍ່ ແມ່ນ ໜ້າ ລວມ.

2.2 ທາງ ໃຫ້ ຄົນ ຕິດ ຕໍ່ ກັບ ມາ

ຢູ່ ລາວ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຍັງ ຢາກ ໂທ ຫຼື ທັກ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼາຍ ກວ່າ ການ ກົດ ສັ່ງ ຊື້ ອອນລາຍ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ. ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຂໍ້ ເສຍ, ມັນ ຄື ນິ ໄສ ຕະ ຫຼາດ ທີ່ ຕ້ອງ ອອກ ແບບ ຕາມ. ໃຫ້ ເບີ ໂທ ຢູ່ ບ່ອນ ທີ່ ເຫັນ ທັນ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລື່ອນ, ໃຫ້ ເປັນ ປຸ່ມ ກົດ ແລ້ວ ໂທ ໄດ້ ເລີຍ ໃນ ໂທລະສັບ, ແລະ ໃຫ້ ມີ ຄົນ ຮັບ ສາຍ ໃນ ຊົ່ວ ໂມງ ທີ່ ໂຄສະນາ ກຳລັງ ແລ່ນ ຢູ່.

ຂໍ້ ນີ້ ພາ ໄປ ສູ່ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ມັກ ລືມ: ຢ່າ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ແລ່ນ ຊາວ ສີ່ ຊົ່ວ ໂມງ ຖ້າ ຮ້ານ ຮັບ ສາຍ ໄດ້ ແຕ່ ແປດ ໂມງ ເຊົ້າ ຫາ ຫ້າ ໂມງ ແລງ. ຄົນ ທີ່ ກົດ ຕອນ ຕີ ສອງ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮັບ ຄື ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ຄືນ. ໃນ ຄຳ ປ ເປນ Search ມີ ຊ່ອງ ຕັ້ງ ຕາຕະລາງ ເວລາ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ແລ່ນ ຢູ່ — ໃຊ້ ມັນ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ.

2.3 ປຶ້ມ ຈົດ ອໍ ເດີ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຖືກ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຂໍ້ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຮ້ານ ຕັດສິນ ໃຈ ຜິດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຖ້າ ບໍ່ ຈົດ ວ່າ ອໍ ເດີ ແຕ່ ລະ ອັນ ມາ ຈາກ ທາງ ໃດ, ຫຼັງ ຈາກ ໜຶ່ງ ເດືອນ ຮ້ານ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ໂຄສະນາ Google ໄດ້ ຜົນ ຫຼື ບໍ່, ແລ້ວ ກໍ ຈະ ຕັດສິນ ໃຈ ດ້ວຍ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ບໍ່ ຄຸ້ມ ຈຶ່ງ ປິດ ໄປ.

ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ລະ ບົບ ຫຍັງ ໃຫຍ່. ຈົດ ໃສ່ ປຶ້ມ ຫຼື ໃສ່ ຕາຕະລາງ ໃນ ໂທລະສັບ ກໍ ພຽງ ພໍ, ຂໍ ພຽງ ມີ ຫ້າ ຖັນ: ວັນ ທີ, ຊື່ ຫຼື ເບີ ລູກ ຄ້າ, ສິນ ຄ້າ, ຍອດ ເງິນ, ແລະ ຖັນ ສຸດ ທ້າຍ ຄື ມາ ຈາກ ໃສ. ຖັນ ສຸດ ທ້າຍ ນີ້ ຕື່ມ ດ້ວຍ ການ ຖາມ ລູກ ຄ້າ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ ຕອນ ຮັບ ສາຍ: ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ເຮົາ ຈາກ ໃສ ຄະ. ຄຳ ຖາມ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ສາມ ວິນາທີ ແລະ ມີ ຄ່າ ຫຼາຍ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຫຼາຍ ອັນ ລວມ ກັນ.

3. ເປີດ ບັນຊີ — ຫົກ ບາດ ກ້າວ ແລະ ສອງ ບ່ອນ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ແກ້ ຍາກ

ການ ເປີດ ບັນຊີ Google Ads ໃຊ້ ເວລາ ປະ ມານ ສິບ ຫ້າ ນາທີ. ແຕ່ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາທີ ນັ້ນ ມີ ສອງ ຊ່ອງ ທີ່ ຖ້າ ເລືອກ ຜິດ ແລ້ວ ຈະ ແກ້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼື ແກ້ ໄດ້ ດ້ວຍ ຄວາມ ຫຍຸ້ງ ຍາກ ຫຼາຍ. ອ່ານ ສ່ວນ ນີ້ ໃຫ້ ຈົບ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ເປີດ ໜ້າ ຈໍ.

3.1 ຢ່າ ຢູ່ ໃນ ໂໝດ ງ່າຍ — ຍ້າຍ ໄປ ໂໝດ Expert ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ

ເມື່ອ ສະ ໝັກ ໃໝ່, Google ຈະ ພາ ເຂົ້າ ໄປ ໃນ ໂໝດ ງ່າຍ ທີ່ ເອີ້ນ ວ່າ Smart mode ໂດຍ ອັດຕະໂນມັດ. ໂໝດ ນີ້ ຕັດ ຊ່ອງ ຕັ້ງ ຄ່າ ອອກ ເກືອບ ໝົດ ເພື່ອ ໃຫ້ ຄົນ ໃໝ່ ກົດ ໄດ້ ໄວ. ຟັງ ຄື ດີ ແຕ່ ມັນ ຕັດ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຕ້ອງ ໃຊ້ ອອກ ໄປ ນຳ: ການ ເລືອກ ແບບ ຈັບ ຄູ່ ຂອງ ຄຳ ຄົ້ນຫາ, ການ ໃສ່ ຄຳ ກັນ ອອກ, ແລະ ລາຍ ງານ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແບບ ລະ ອຽດ.

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຈະ ມີ ລິ້ງ ນ້ອຍ ຢູ່ ລຸ່ມ ສຸດ ຂຽນ ວ່າ ສະ ຫຼັບ ໄປ ໂໝດ Expert ຫຼື Switch to Expert Mode. ກົດ ອັນ ນັ້ນ. ຖ້າ ບໍ່ ເຫັນ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕອນ ສະ ໝັກ, ໃຫ້ ສະ ໝັກ ໃຫ້ ຈົບ ກ່ອນ ແລ້ວ ເຂົ້າ ໄປ ໃນ ເມ ນູ ຕັ້ງ ຄ່າ ຂອງ ບັນຊີ ຫາ ຄຳ ວ່າ Expert. ຢ່າ ຢຸດ ຢູ່ ໂໝດ ງ່າຍ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ວ່າ ຢາກ ລອງ ກ່ອນ — ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ໄດ້ ຈາກ ໂໝດ ນັ້ນ ໃຊ້ ຮຽນ ຮູ້ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ ເພາະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ ເຂົ້າ ມາ ແທ້.

3.2 ເຂດ ເວລາ ແລະ ສະ ກຸນ ເງິນ — ສອງ ຊ່ອງ ທີ່ ຕັ້ງ ໄດ້ ຄັ້ງ ດຽວ

ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເຈັບ ດົນ ທີ່ ສຸດ. ຕອນ ສ້າງ ບັນຊີ Google ຈະ ຖາມ ເຂດ ເວລາ ແລະ ສະ ກຸນ ເງິນ. ຄ່າ ທີ່ ມັນ ເດົາ ໃຫ້ ມັກ ຈະ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ລາວ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຖ້າ ບັນຊີ Google ຂອງ ທ່ານ ເຄີຍ ຕັ້ງ ພາສາ ອື່ນ ໄວ້. ໃຫ້ ເລືອກ ເຂດ ເວລາ ເປັນ Asia/Vientiane ແລະ ເລືອກ ສະ ກຸນ ເງິນ ທີ່ ຈະ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຈິງ ຕາມ ບັດ ຫຼື ບັນຊີ ທະ ນາ ຄານ ທີ່ ມີ ຢູ່.

ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ສຳຄັນ: ລາຍ ງານ ທັງ ໝົດ ຂອງ ບັນຊີ ຈະ ຕັດ ວັນ ຕາມ ເຂດ ເວລາ ນີ້. ຖ້າ ຕັ້ງ ເປັນ ເຂດ ເວລາ ອື່ນ ທີ່ ຫ່າງ ຈາກ ລາວ ຫຼາຍ ຊົ່ວ ໂມງ, ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ຈັນ ໃນ ລາຍ ງານ ຈະ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ຈັນ ທີ່ ຮ້ານ ເປີດ ຢູ່, ແລະ ຕາຕະລາງ ເວລາ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ແລ່ນ ຕອນ ກາງ ເວັນ ກໍ ຈະ ໄປ ແລ່ນ ຕອນ ກາງ ຄືນ. ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ລະ ບົບ ພັງ — ມັນ ພຽງ ເຮັດ ໃຫ້ ທຸກ ຕົວ ເລກ ທີ່ ອ່ານ ຜິດ ໄປ ໜຶ່ງ ມື້ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ.

ແລະ ຂໍ້ ທີ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ຄື ສອງ ຊ່ອງ ນີ້ ປ່ຽນ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຢ່າງ ອິດ ສະ ຫຼະ. ສະ ກຸນ ເງິນ ປ່ຽນ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ; ຢາກ ປ່ຽນ ຕ້ອງ ເປີດ ບັນຊີ ໃໝ່ ແລ້ວ ເລີ່ມ ຈາກ ສູນ. ເຂດ ເວລາ ປ່ຽນ ໄດ້ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ຈຳ ກັດ ແລະ ເມື່ອ ປ່ຽນ ແລ້ວ ຕົວ ເລກ ເກົ່າ ກັບ ຕົວ ເລກ ໃໝ່ ຈະ ປຽບ ທຽບ ກັນ ບໍ່ ໄດ້. ດັ່ງ ນັ້ນ ໃຫ້ ຢຸດ ຫ້າ ວິນາທີ ຢູ່ ສອງ ຊ່ອງ ນີ້ ກ່ອນ ກົດ ຕໍ່.

3.3 ຫົກ ບາດ ກ້າວ ຈາກ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ຫາ ຄຳ ປ ເປນ ທຳ ອິດ

1. ສ້າງ ບັນຊີ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ຮ້ານ. ຢ່າ ໃຊ້ ອີ ເມວ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ພະ ນັກ ງານ ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ. ມື້ ໃດ ຄົນ ນັ້ນ ອອກ ຈາກ ຮ້ານ ໄປ, ບັນຊີ ໂຄສະນາ ຂອງ ຮ້ານ ຈະ ຕິດ ຢູ່ ນຳ ລາວ.
2. ຍ້າຍ ໄປ ໂໝດ Expert ທັນ ທີ ຕາມ ຂໍ້ 3.1 ຂ້າງ ເທິງ.
3. ຕັ້ງ ເຂດ ເວລາ Asia/Vientiane ແລະ ສະ ກຸນ ເງິນ ຕາມ ຂໍ້ 3.2.
4. ສ້າງ ຄຳ ປ ເປນ ແບບ Search ອັນ ດຽວ. ຢ່າ ເລືອກ ແບບ ອື່ນ ໃນ ຮອບ ທຳ ອິດ — ບໍ່ ເອົາ Display, ບໍ່ ເອົາ Performance Max, ບໍ່ ເອົາ Video. ຮອບ ທຳ ອິດ ຕ້ອງ ເຫັນ ໃຫ້ ຊັດ ວ່າ ຄຳ ໃດ ພາ ຄົນ ມາ.
5. ໃນ ຄຳ ປ ເປນ ນັ້ນ ປິດ ເຄືອ ຂ່າຍ ຄູ່ ຮ່ວມ ອອກ. Google ຈະ ຕິດ ເຄື່ອງ ໝາຍ ໄວ້ ໃຫ້ ຢູ່ ສອງ ຊ່ອງ ຄື Search partners ແລະ Display Network. ເອົາ ເຄື່ອງ ໝາຍ ອອກ ທັງ ສອງ. ຖ້າ ບໍ່ ເອົາ ອອກ ເງິນ ຈະ ຮົ່ວ ໄປ ຢູ່ ບ່ອນ ອື່ນ ທີ່ ບໍ່ ແມ່ນ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ຂອງ Google ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ.
6. ສ້າງ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ອັນ ດຽວ ພ້ອມ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ສິບ ຫາ ຊາວ ຄຳ ແລ້ວ ຂຽນ ໂຄສະນາ ສອງ ອັນ ໄວ້ ໃນ ນັ້ນ. ວິທີ ເລືອກ ຄຳ ຢູ່ ພາກ ທີ 4, ວິທີ ຂຽນ ຢູ່ ພາກ ທີ 6.

3.4 ຕັ້ງ ພື້ນ ທີ່ ຍິງ ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຄຳ ປ ເປນ ຈະ ມີ ຊ່ອງ ພື້ນ ທີ່. ຕັ້ງ ໃຫ້ ຕົງ ກັບ ພື້ນ ທີ່ ທີ່ ຮ້ານ ສົ່ງ ເຄື່ອງ ໄດ້ ຈິງ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຖ້າ ຮ້ານ ສົ່ງ ໄດ້ ແຕ່ ໃນ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ, ຢ່າ ຕັ້ງ ເປັນ ທັງ ປະ ເທດ ດ້ວຍ ຄວາມ ຄິດ ວ່າ ຈະ ໄດ້ ຄົນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ. ຄົນ ຢູ່ ສະຫວັນນະເຂດ ຫຼື ປາກເຊ ທີ່ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ສົ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ຄື ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ຖິ້ມ.

ອີກ ຊ່ອງ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ບໍ່ ຄ່ອຍ ເປີດ ເບິ່ງ ຄື ຊ່ອງ ຕັ້ງ ຄ່າ ພື້ນ ທີ່ ແບບ ລະ ອຽດ. ໃນ ນັ້ນ Google ຈະ ຖາມ ວ່າ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ອອກ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ນັ້ນ ເທົ່າ ນັ້ນ, ຫຼື ໃຫ້ ອອກ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ສະ ແດງ ຄວາມ ສົນ ໃຈ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ນັ້ນ ນຳ. ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ຄື ອັນ ທີ ສອງ ຊຶ່ງ ກວ້າງ ກວ່າ. ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ໃຫ້ ເລືອກ ອັນ ທຳ ອິດ: ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ຈິງ. ຂໍ້ ຍົກ ເວັ້ນ ມີ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ໃຫ້ ນັກ ທ່ອງ ທ່ຽວ ຫຼື ຄົນ ລາວ ທີ່ ຢູ່ ຕ່າງ ປະ ເທດ ແລ້ວ ສັ່ງ ໃຫ້ ຍາດ ພີ່ ນ້ອງ ຢູ່ ບ້ານ.

4. ເລືອກ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ສຳລັບ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຄື ລາວ

ຄູ່ ມື ພາສາ ອັງກິດ ສ່ວນ ຫຼາຍ ເລີ່ມ ພາກ ນີ້ ດ້ວຍ ການ ບອກ ໃຫ້ ເປີດ ເຄື່ອງ ມື ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແລ້ວ ດຶງ ຄຳ ອອກ ມາ ຫຼາຍ ພັນ ຄຳ ພ້ອມ ຕົວ ເລກ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຫາ ຕໍ່ ເດືອນ. ວິທີ ນັ້ນ ໃຊ້ ກັບ ລາວ ບໍ່ ໄດ້ ດີ ປານ ໃດ, ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ງ່າຍ ໆ ວ່າ ເຄື່ອງ ມື ພວກ ນັ້ນ ວັດ ພາສາ ລາວ ບໍ່ ໄດ້ ແລະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຫາ ຢູ່ ລາວ ນ້ອຍ ເກີນ ໄປ ຈົນ ຕົວ ເລກ ອອກ ມາ ເປັນ ສູນ ໝົດ. ພາກ ນີ້ ຈຶ່ງ ສອນ ວິທີ ຫາ ຄຳ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື.

4.1 ເລີ່ມ ດ້ວຍ ສິບ ຫາ ຊາວ ຄຳ — ຢ່າ ຫຼາຍ ກວ່າ ນັ້ນ

ຄວາມ ຢາກ ຂອງ ຄົນ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຄື ໃສ່ ຄຳ ໃຫ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ເທົ່າ ທີ່ ຄິດ ອອກ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ນັ້ນ ອາດ ພໍ ໄປ ໄດ້ ເພາະ ມີ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ພໍ ໃຫ້ ທຸກ ຄຳ ໄດ້ ຂໍ້ ມູນ. ຢູ່ ລາວ ກົງ ກັນ ຂ້າມ: ໃສ່ ຮ້ອຍ ຄຳ ແລ້ວ ແຕ່ ລະ ຄຳ ຈະ ໄດ້ ຄົນ ກົດ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ຄົນ ຕໍ່ ອາທິດ, ແປ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄຳ ໃດ ບອກ ຫຍັງ ໄດ້ ເລີຍ ແລະ ງົບ ຖືກ ຫັ່ນ ເປັນ ຝຸ່ນ.

ຕົວ ເລກ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ຄື ສິບ ຫາ ຊາວ ຄຳ ຕໍ່ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ໜຶ່ງ ກຸ່ມ, ແລະ ທຸກ ຄຳ ໃນ ກຸ່ມ ນັ້ນ ຕ້ອງ ເປັນ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂາຍ ທັງ ຕູ້ ເຢັນ ແລະ ເຄື່ອງ ຊັກ ຜ້າ, ນັ້ນ ຄື ສອງ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ບໍ່ ແມ່ນ ກຸ່ມ ດຽວ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ໂຄສະນາ ຂອງ ກຸ່ມ ໜຶ່ງ ຕ້ອງ ມີ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ — ຫົວ ຂໍ້ ດຽວ ຈະ ພູດ ເລື່ອງ ຕູ້ ເຢັນ ກັບ ເຄື່ອງ ຊັກ ຜ້າ ພ້ອມ ກັນ ບໍ່ ໄດ້.

4.2 ເອົາ ຄຳ ມາ ຈາກ ໃສ ເມື່ອ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື

ມີ ຫ້າ ບໍ່ ນ້ຳ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຂຸດ ຄຳ ອອກ ມາ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຫຍັງ ເລີຍ:

1. ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ. ເປີດ ຂໍ້ ຄວາມ ຫ້າ ສິບ ອັນ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ໃຊ້ ເອີ້ນ ສິນ ຄ້າ. ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ໃຊ້ ມັກ ບໍ່ ຄື ຄຳ ທີ່ ຮ້ານ ໃຊ້ — ຮ້ານ ຂຽນ ວ່າ ຕູ້ ແຊ່ ແຂງ ແຕ່ ລູກ ຄ້າ ພິມ ວ່າ ຕູ້ ເຢັນ ໃຫຍ່.
2. ຄຳ ແນະ ນຳ ຢູ່ ໃນ ຊ່ອງ ຄົ້ນຫາ ຂອງ Google ເອງ. ພິມ ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ຮ້ານ ໃສ່ ແລ້ວ ຢຸດ — Google ຈະ ຫ້ອຍ ຄຳ ຕໍ່ ທ້າຍ ໃຫ້ ອັດຕະໂນມັດ. ຄຳ ທີ່ ມັນ ຫ້ອຍ ໃຫ້ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ຈິງ.
3. ສ່ວນ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ຢູ່ ກາງ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ. ຫາ ຄຳ ຫຼັກ ແລ້ວ ເລື່ອນ ລົງ ໄປ ເບິ່ງ ກ່ອງ ຄຳ ຖາມ. ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ສົງ ໄສ ຈິງ ຂອງ ຄົນ.
4. ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ແລະ ຊື່ ລຸ້ນ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຊື່ ລຸ້ນ ສິນ ຄ້າ ຄື ຄົນ ທີ່ ຕັດສິນ ໃຈ ເກືອບ ແລ້ວ. ຄຳ ພວກ ນີ້ ຄົນ ຫາ ບໍ່ ຫຼາຍ ແຕ່ ປ່ຽນ ເປັນ ອໍ ເດີ ໄດ້ ດີ ທີ່ ສຸດ.
5. ຊື່ ເມືອງ ແລະ ບ້ານ. ຄົນ ຢູ່ ລາວ ມັກ ພິມ ຊື່ ບ່ອນ ຕິດ ທ້າຍ ຄຳ, ເຊັ່ນ ຕໍ່ ທ້າຍ ດ້ວຍ ວຽງຈັນ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ ຂອງ ຕົນ. ຄຳ ແບບ ນີ້ ຄົນ ແຂ່ງ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຖືກ ທີ່ ສຸດ.

ວິທີ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ແລະ ໃຫ້ ຄຳ ພຽງ ພໍ ສຳລັບ ສອງ ຫາ ສາມ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຮໍ ຖ້າ ໃຫ້ ຄົບ ຖ້ວນ ສົມ ບູນ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ. ຫຼັງ ຈາກ ແລ່ນ ໄປ ໜຶ່ງ ອາທິດ, ລາຍ ງານ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຂອງ Google ຈະ ບອກ ຄຳ ຈິງ ທີ່ ຄົນ ພິມ ໃຫ້ ເອງ ຟຣີ ແລະ ຄຳ ພວກ ນັ້ນ ດີ ກວ່າ ຄຳ ທີ່ ນັ່ງ ຄິດ ຢູ່ ໂຕະ ຫຼາຍ.

4.3 ສາມ ແບບ ຈັບ ຄູ່ — ໃຊ້ ແບບ ວະ ລີ ເປັນ ຫຼັກ

ຄຳ ດຽວ ກັນ ໃສ່ ໃນ ບັນຊີ ໄດ້ ສາມ ແບບ ແລະ ສາມ ແບບ ນີ້ ໃຫ້ ຜົນ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ:

ແບບ ກວ້າງ. ພິມ ຄຳ ໃສ່ ຊື່ ໆ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ໝາຍ ຫຍັງ. Google ຈະ ຖື ວ່າ ຄຳ ນີ້ ຄື ຫົວ ຂໍ້ ກວ້າງ ໆ ແລ້ວ ອອກ ໂຄສະນາ ໃຫ້ ຄຳ ອື່ນ ທີ່ ມັນ ຄິດ ວ່າ ໃກ້ ຄຽງ ນຳ. ຄຳ ວ່າ ຕູ້ ເຢັນ ແບບ ກວ້າງ ອາດ ພາ ຄົນ ທີ່ ພິມ ວ່າ ຮ້ານ ຂາຍ ແອ ຫຼື ຊ່າງ ສ້ອມ ຕູ້ ເຢັນ ເຂົ້າ ມາ. ສຳລັບ ງົບ ນ້ອຍ ນີ້ ຄື ວິທີ ເຜົາ ເງິນ ທີ່ ໄວ ທີ່ ສຸດ.

ແບບ ວະ ລີ. ໃສ່ ຄຳ ໄວ້ ໃນ ເຄື່ອງ ໝາຍ ຄຳ ພູດ ສອງ ອັນ. ໂຄສະນາ ຈະ ອອກ ເມື່ອ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ມີ ວະ ລີ ນັ້ນ ຢູ່ ພາຍ ໃນ, ຈະ ມີ ຄຳ ອື່ນ ຢູ່ ຫົວ ຫຼື ຢູ່ ທ້າຍ ກໍ ໄດ້. ນີ້ ຄື ຈຸດ ສົມ ດຸນ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ສຳລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ: ກວ້າງ ພໍ ໃຫ້ ມີ ຄົນ ເຫັນ, ແຄບ ພໍ ໃຫ້ ບໍ່ ຮົ່ວ.

ແບບ ຕົງ ຕົວ. ໃສ່ ຄຳ ໄວ້ ໃນ ວົງ ເລັບ ສີ່ ຫຼ່ຽມ. ໂຄສະນາ ຈະ ອອກ ສະ ເພາະ ຄຳ ນັ້ນ ຫຼື ຄຳ ທີ່ ຄວາມ ໝາຍ ດຽວ ກັນ ເປົ໊ະ. ຄວບ ຄຸມ ດີ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ຢູ່ ລາວ ມັກ ແຄບ ເກີນ ໄປ ຈົນ ບໍ່ ມີ ຄົນ ເຫັນ ເລີຍ. ເກັບ ໄວ້ ໃຊ້ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ໄດ້ ອໍ ເດີ.

ຄຳ ແນະ ນຳ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ: ຮອບ ທຳ ອິດ ໃສ່ ທຸກ ຄຳ ເປັນ ແບບ ວະ ລີ ໝົດ. ຫຼັງ ຈາກ ສອງ ອາທິດ ຄ່ອຍ ຍ້າຍ ຄຳ ທີ່ ໄດ້ ອໍ ເດີ ໄປ ເປັນ ແບບ ຕົງ ຕົວ ແລ້ວ ໃຫ້ ງົບ ມັນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ. ຢ່າ ໃຊ້ ແບບ ກວ້າງ ຈົນ ກວ່າ ຈະ ມີ ຊຸດ ຄຳ ກັນ ອອກ ທີ່ ໜາ ພໍ ສົມ ຄວນ ແລ້ວ.

4.4 ຄຳ ພາສາ ລາວ ຫຼື ຄຳ ພາສາ ໄທ ຫຼື ຄຳ ພາສາ ອັງກິດ

ນີ້ ຄື ຄຳ ຖາມ ສະ ເພາະ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ທີ່ ຄູ່ ມື ຕ່າງ ປະ ເທດ ບໍ່ ຕອບ ໃຫ້. ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ອ່ານ ພາສາ ໄທ ໄດ້ ແລະ ພິມ ພາສາ ໄທ ໄດ້, ບາງ ຄົນ ພິມ ພາສາ ອັງກິດ ໃນ ຄຳ ທີ່ ເປັນ ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ຫຼື ຄຳ ເຕັກ ນິກ. ຄຳ ຕອບ ທີ່ ຖືກ ຄື ໃສ່ ທັງ ສາມ ແບບ ແຕ່ ແຍກ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ອອກ ຈາກ ກັນ.

ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ແຍກ: ຫົວ ຂໍ້ ໂຄສະນາ ຕ້ອງ ຂຽນ ດ້ວຍ ພາສາ ດຽວ ກັນ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ຈຶ່ງ ຈະ ດຶງ ຕາ ໄດ້. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ພາສາ ໄທ ແລ້ວ ເຫັນ ໂຄສະນາ ພາສາ ລາວ ກໍ ຍັງ ອ່ານ ອອກ ຢູ່, ແຕ່ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຫາ ຈະ ຫຼຸດ ລົງ. ແຍກ ອອກ ເປັນ ສາມ ກຸ່ມ ແລ້ວ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ໃຫ້ ຕົງ ພາສາ ຂອງ ແຕ່ ລະ ກຸ່ມ ຈະ ໄດ້ ອັດຕາ ການ ກົດ ດີ ກວ່າ ຢ່າງ ເຫັນ ໄດ້ ຊັດ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ: ຢ່າ ໃສ່ ຄຳ ພາສາ ໄທ ແລ້ວ ຕັ້ງ ພື້ນ ທີ່ ເປັນ ໄທ ນຳ. ຄຳ ພາສາ ໄທ ຢູ່ ບັນຊີ ນີ້ ມີ ໄວ້ ຈັບ ຄົນ ລາວ ທີ່ ພິມ ພາສາ ໄທ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຖ້າ ເປີດ ພື້ນ ທີ່ ໄປ ຮອດ ໄທ ຈະ ໄປ ແຂ່ງ ກັບ ຮ້ານ ໄທ ທີ່ ມີ ງົບ ຫຼາຍ ກວ່າ ຫຼາຍ ສິບ ເທົ່າ ແລະ ເສຍ ເງິນ ໝົດ ພາຍ ໃນ ສອງ ມື້.

4.5 ບອກ ຕົງ ໆ: Orova ບໍ່ ໄດ້ ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ໃຫ້

ຢູ່ ຈຸດ ນີ້ ຄວນ ເວົ້າ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ. Orova Ads ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ຂຸດ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຫາ ຕໍ່ ເດືອນ ໃຫ້. ວຽກ ໃນ ພາກ ນີ້ ທັງ ໝົດ ຄື ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ດ້ວຍ ມື ໃນ ບັນຊີ Google Ads ເອງ. ສິ່ງ ທີ່ Orova Ads ເຮັດ ຄື ພາກ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ — ດຶງ ບັນຊີ Google Ads, Meta Ads ແລະ TikTok Ads ມາ ໄວ້ ໃນ ຕາຕະລາງ ດຽວ ກັນ, ຕັ້ງ ກົດ ໃຫ້ ແຕ່ ລະ ການ ກະ ທຳ, ແລ້ວ ວິ ເຄາະ ແລະ ສັ່ງ ປັບ ລົງ ບັນຊີ ຈິງ ໄດ້ ຈາກ ບ່ອນ ດຽວ.

5. ຄຳ ກັນ ອອກ — ວຽກ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ທີ່ ຄົນ ລືມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ຄຳ ກັນ ອອກ ຫຼື negative keywords ຄື ລາຍ ການ ຄຳ ທີ່ ບອກ Google ວ່າ ຖ້າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຢ່າ ອອກ ໂຄສະນາ ໃຫ້ ລາວ. ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ເງິນ ເພີ່ມ, ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄວາມ ຮູ້ ຫຍັງ ພິ ເສດ, ໃຊ້ ເວລາ ໃສ່ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ນາທີ — ແຕ່ ໃນ ບັນຊີ ຂອງ ຮ້ານ ນ້ອຍ ທີ່ ເປີດ ໃໝ່ ມັນ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຊ່ວຍ ປະ ຢັດ ເງິນ ໄດ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບັນ ດາ ຢ່າງ ທັງ ໝົດ ທີ່ ເຮັດ ໄດ້.

5.1 ເປັນ ຫຍັງ ຄຳ ກັນ ອອກ ຈຶ່ງ ສຳຄັນ ກັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ເປັນ ພິ ເສດ

ເມື່ອ ງົບ ຕໍ່ ມື້ ນ້ອຍ, ການ ກົດ ຜິດ ຄົນ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ເສຍ ເງິນ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ — ມັນ ແປ ວ່າ ງົບ ຂອງ ມື້ ນັ້ນ ໝົດ ໄປ ສ່ວນ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຊື້ ຈິງ ຄົນ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ບໍ່ ເຫັນ ໂຄສະນາ ອີກ ໃນ ມື້ ນັ້ນ. ຮ້ານ ໃຫຍ່ ທີ່ ມີ ງົບ ຫຼາຍ ບໍ່ ຮູ້ ສຶກ ເຈັບ ກັບ ຂໍ້ ນີ້ ເພາະ ງົບ ບໍ່ ໝົດ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຮູ້ ສຶກ ເຈັບ ທຸກ ຄັ້ງ.

ຄຳ ທີ່ ພາ ຄົນ ຜິດ ກຸ່ມ ເຂົ້າ ມາ ມີ ຮູບ ແບບ ຊ້ຳ ກັນ ຢູ່ ບໍ່ ຫຼາຍ ແບບ ແລະ ຄາດ ເດົາ ໄດ້ ລ່ວງ ໜ້າ ເກືອບ ໝົດ: ຄົນ ຫາ ຂອງ ຟຣີ, ຄົນ ຫາ ຂອງ ມືສອງ, ຄົນ ຫາ ວຽກ ເຮັດ ງານ ທຳ, ຄົນ ຢາກ ຮຽນ ວິທີ ເຮັດ ເອງ, ຄົນ ຫາ ຮູບ ໄປ ໃຊ້, ຄົນ ຢາກ ເຊົ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຢາກ ຊື້, ແລະ ຄົນ ຫາ ຮ້ານ ສ້ອມ ແປງ. ເຈັດ ກຸ່ມ ນີ້ ກັນ ອອກ ໄດ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ໃຫ້ ເສຍ ເງິນ ກ່ອນ.

5.2 ຊຸດ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ສິບ ຄຳ ສຳລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ

ຊຸດ ນີ້ ຄັດ ລອກ ໄປ ໃສ່ ໄດ້ ເລີຍ, ໃສ່ ເປັນ ແບບ ວະ ລີ ທັງ ໝົດ:

1. ຟຣີ — ຄົນ ຫາ ຂອງ ຟຣີ ບໍ່ ຊື້ ຂອງ ຢູ່ ແລ້ວ.
2. ມືສອງ — ຖ້າ ຮ້ານ ຂາຍ ຂອງ ໃໝ່ ຢ່າງ ດຽວ.
3. ວຽກ — ຄົນ ຫາ ວຽກ ເຮັດ ຢູ່ ຮ້ານ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ຢາກ ຊື້.
4. ຮັບ ສະ ໝັກ — ຄື ກັນ ກັບ ຂໍ້ ເທິງ.
5. ດາວໂຫລດ — ຄົນ ຫາ ໄຟ ລ໌ ຫຼື ແອັບ.
6. ວິທີ ເຮັດ — ຄົນ ຢາກ ຮຽນ ເຮັດ ເອງ ບໍ່ ຢາກ ຈ່າຍ ເງິນ.
7. ຄື ຫຍັງ — ຄົນ ຫາ ຄວາມ ຮູ້ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຢູ່ ໃນ ຈັງ ຫວະ ຊື້.
8. ຮູບ — ຄົນ ຫາ ຮູບ ໄປ ໃຊ້ ບ່ອນ ອື່ນ.
9. ເຊົ່າ — ຖ້າ ຮ້ານ ຂາຍ ຂາດ ບໍ່ ໃຫ້ ເຊົ່າ.
10. ສ້ອມ ແປງ — ຄົນ ຫາ ຊ່າງ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ຫາ ຂອງ ໃໝ່.

ຄຳ ເຫຼົ່າ ນີ້ ຄວນ ໃສ່ ທັງ ຮູບ ພາສາ ລາວ ແລະ ຮູບ ພາສາ ໄທ ຖ້າ ບັນຊີ ມີ ກຸ່ມ ຄຳ ພາສາ ໄທ ຢູ່ ນຳ. ຄຳ ວ່າ ຟຣີ ພິມ ດ້ວຍ ຕົວ ອັກ ສອນ ອັງກິດ ກໍ ຄວນ ໃສ່ ນຳ ເພາະ ຄົນ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ພິມ ແບບ ນັ້ນ.

5.3 ເປີດ ລາຍ ງານ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ທຸກ ອາທິດ

ຊຸດ ສິບ ຄຳ ຂ້າງ ເທິງ ຄື ຈຸດ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຈຸດ ຈົບ. ວຽກ ຈິງ ຢູ່ ທີ່ ລາຍ ງານ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຫຼື search terms report ຊຶ່ງ ຢູ່ ໃນ ເມ ນູ ຂອງ ຄຳ ປ ເປນ. ລາຍ ງານ ນີ້ ບອກ ຄຳ ຈິງ ທຸກ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ແລ້ວ ໂຄສະນາ ຂອງ ຮ້ານ ອອກ ໄປ ໃຫ້ ເຫັນ — ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ທີ່ ໃສ່ ໄວ້, ແຕ່ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ແທ້.

ວິທີ ໃຊ້: ທຸກ ວັນ ຈັນ ເປີດ ລາຍ ງານ ນີ້ ເບິ່ງ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ເຈັດ ມື້ ຜ່ານ ມາ, ໄລ່ ຕາ ລົງ ມາ ຈາກ ເທິງ, ພົບ ຄຳ ໃດ ທີ່ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຂາຍ ໃຫ້ ຕິກ ແລ້ວ ກົດ ເພີ່ມ ເປັນ ຄຳ ກັນ ອອກ. ໃຊ້ ເວລາ ສິບ ນາທີ ຕໍ່ ອາທິດ. ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ຊຸດ ຄຳ ກັນ ອອກ ຈະ ໜາ ພໍ ຈົນ ເງິນ ຮົ່ວ ຫຼຸດ ລົງ ຢ່າງ ເຫັນ ໄດ້ ຊັດ.

ພ້ອມ ກັນ ນັ້ນ ໃຫ້ ເຮັດ ອີກ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ນຳ: ຄຳ ໃດ ໃນ ລາຍ ງານ ທີ່ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຂາຍ ແລະ ພາ ຄົນ ມາ ຫຼາຍ ຄັ້ງ, ໃຫ້ ເອົາ ຄຳ ນັ້ນ ໄປ ໃສ່ ເປັນ ຄຳ ຄົ້ນຫາ ຂອງ ຮ້ານ ໂດຍ ກົງ ແບບ ວະ ລີ. ວົງ ຈອນ ນີ້ — ກັນ ຄຳ ຜິດ ອອກ ແລ້ວ ດຶງ ຄຳ ຖືກ ເຂົ້າ — ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ການ ດູ ແລ ບັນຊີ Search ແລະ ມັນ ບໍ່ ມີ ວັນ ຈົບ.

5.4 ໃສ່ ຢູ່ ຊັ້ນ ໃດ

ຄຳ ກັນ ອອກ ໃສ່ ໄດ້ ສາມ ຊັ້ນ: ຊັ້ນ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ, ຊັ້ນ ຄຳ ປ ເປນ, ແລະ ຊັ້ນ ບັນຊີ ໃນ ຮູບ ຂອງ ລາຍ ການ ຮ່ວມ. ຄຳ ຄື ຟຣີ ຫຼື ວຽກ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ອອກ ບ່ອນ ໃດ ເລີຍ ໃຫ້ ໃສ່ ໄວ້ ຊັ້ນ ບັນຊີ ຫຼື ຊັ້ນ ຄຳ ປ ເປນ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ໃສ່ ຊ້ຳ ທຸກ ກຸ່ມ. ຄຳ ທີ່ ກັນ ສະ ເພາະ ບາງ ກຸ່ມ — ເຊັ່ນ ກັນ ຄຳ ວ່າ ເຄື່ອງ ຊັກ ຜ້າ ອອກ ຈາກ ກຸ່ມ ຕູ້ ເຢັນ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ສອງ ກຸ່ມ ແຍ້ງ ກັນ ເອງ — ໃຫ້ ໃສ່ ຊັ້ນ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ.

6. ຂຽນ ໂຄສະນາ Google Search — ສາມ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ສອງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ

ໂຄສະນາ Search ໜຶ່ງ ອັນ ປະ ກອບ ດ້ວຍ ຫົວ ຂໍ້ ສັ້ນ ຫຼາຍ ອັນ ແລະ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຍາວ ກວ່າ ອີກ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ. Google ຈະ ສະ ຫຼັບ ເອົາ ອັນ ໃດ ຂຶ້ນ ກ່ອນ ຫຼັງ ເອງ ຕາມ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຊ່ອງ ໃນ ຮອບ ທຳ ອິດ — ຂຽນ ໃຫ້ ດີ ສາມ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ສອງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເພີ່ມ ໃນ ອາທິດ ຕໍ່ ໄປ.

6.1 ສູດ ຂອງ ສາມ ຫົວ ຂໍ້

ຫົວ ຂໍ້ ທີ ໜຶ່ງ ຄື ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ພິມ. ຖ້າ ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ຕູ້ ເຢັນ, ຫົວ ຂໍ້ ນີ້ ຕ້ອງ ມີ ຄຳ ວ່າ ຕູ້ ເຢັນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ. ຢ່າ ໃສ່ ຊື່ ຮ້ານ ໄວ້ ບ່ອນ ນີ້ — ຄົນ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ແລະ ຍັງ ບໍ່ ສົນ ໃຈ ຊື່ ຮ້ານ ໃນ ວິນາທີ ນີ້.

ຫົວ ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ຊື້ ຮ້ານ ນີ້. ບອກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຈັບ ຕ້ອງ ໄດ້ ແລະ ພິ ສູດ ໄດ້: ສົ່ງ ຟຣີ ໃນ ວຽງຈັນ, ຮັບ ປະ ກັນ ໜຶ່ງ ປີ, ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ, ຜ່ອນ ໄດ້. ຢ່າ ຂຽນ ຄຳ ລອຍ ໆ ຄື ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ ຫຼື ລາຄາ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ທຸກ ຮ້ານ ຂຽນ ຄື ກັນ ໝົດ ຈົນ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ.

ຫົວ ຂໍ້ ທີ ສາມ ຄື ຄຳ ສັ່ງ ໃຫ້ ເຮັດ ຢ່າງ ໃດ ຢ່າງ ໜຶ່ງ. ໂທ ຫາ ເລີຍ, ທັກ ມາ ຖາມ ລາຄາ, ເບິ່ງ ລາຄາ ທັງ ໝົດ. ສັ້ນ ແລະ ຊັດ.

6.2 ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂຽນ ຫຍັງ

ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຍາວ ກວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ຈຶ່ງ ໃສ່ ລາຍ ລະ ອຽດ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ. ອັນ ທຳ ອິດ ໃຫ້ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຕອນ ທັກ ມາ — ມັກ ຈະ ເປັນ ເລື່ອງ ລາຄາ, ການ ສົ່ງ, ຫຼື ການ ຮັບ ປະ ກັນ. ອັນ ທີ ສອງ ໃຫ້ ບອກ ວ່າ ຊື້ ແນວ ໃດ ແລະ ຢູ່ ໃສ, ພ້ອມ ໃສ່ ຊື່ ເມືອງ ໄວ້ ນຳ.

ຂໍ້ ຫ້າມ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ: ຢ່າ ໃສ່ ເຄື່ອງ ໝາຍ ອຸທານ ຫຼາຍ ອັນ ຕິດ ກັນ, ຢ່າ ພິມ ຕົວ ໃຫຍ່ ໝົດ ຄຳ, ຢ່າ ອ້າງ ວ່າ ດີ ທີ່ ສຸດ ໃນ ປະ ເທດ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຫຼັກ ຖານ, ແລະ ຢ່າ ໃສ່ ເບີ ໂທ ໄວ້ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ຫຼື ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ — ເບີ ໂທ ມີ ຊ່ອງ ຂອງ ມັນ ຢູ່ ໃນ ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ຕ່າງ ຫາກ.

6.3 ບ່ອນ ໃສ່ ຊື່ ເມືອງ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ໄດ້ ປຽບ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ບໍ່ ຄ່ອຍ ເປັນ. ຄົນ ທີ່ ພິມ ຫາ ຮ້ານ ຢູ່ ໃກ້ ບ້ານ ຢາກ ຮູ້ ກ່ອນ ອື່ນ ໝົດ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຢູ່ ໃກ້ ບໍ. ຖ້າ ຫົວ ຂໍ້ ຫຼື ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ມີ ຄຳ ວ່າ ວຽງຈັນ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ ຢູ່, ອັດຕາ ການ ກົດ ຈະ ສູງ ຂຶ້ນ ທັນ ທີ ເພາະ ມັນ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຂໍ້ ນັ້ນ ໃຫ້ ກ່ອນ ທີ່ ຈະ ຕ້ອງ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ.

ໃສ່ ຊື່ ເມືອງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ ໜຶ່ງ ຫຼື ທີ ສອງ ກໍ ໄດ້, ແລ້ວ ໃສ່ ຊ້ຳ ອີກ ຄັ້ງ ໃນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ອັນ ທີ ສອງ. ຖ້າ ຮ້ານ ມີ ຫຼາຍ ສາ ຂາ ຢູ່ ຫຼາຍ ເມືອງ, ໃຫ້ ແຍກ ຄຳ ປ ເປນ ຕາມ ເມືອງ ແລ້ວ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ຄົນ ລະ ຊຸດ ໄປ ເລີຍ.

6.4 ຕົວ ຢ່າງ ເຕັມ ຊຸດ ໜຶ່ງ

ຕົວ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ຮ້ານ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ທີ່ ສົ່ງ ຟຣີ ໃນ ຕົວ ເມືອງ ແລະ ຮັບ ປະ ກັນ ໜຶ່ງ ປີ:

ຊ່ອງ	ຂຽນ ວ່າ	ເປັນ ຫຍັງ ຂຽນ ແບບ ນີ້
ຫົວ ຂໍ້ 1	ຮ້ານ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ວຽງຈັນ	ມີ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ຄົບ ພ້ອມ ຊື່ ເມືອງ
ຫົວ ຂໍ້ 2	ສົ່ງ ຟຣີ ໃນ ຕົວ ເມືອງ	ເຫດ ຜົນ ຈັບ ຕ້ອງ ໄດ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ລອຍ
ຫົວ ຂໍ້ 3	ໂທ ຖາມ ລາຄາ ໄດ້ ເລີຍ	ບອກ ໃຫ້ ເຮັດ ຢ່າງ ໃດ ຢ່າງ ໜຶ່ງ
ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ 1	ຕູ້ ເຢັນ ໃໝ່ ຫຼາຍ ຂະ ໜາດ ພ້ອມ ຮັບ ປະ ກັນ ໜຶ່ງ ປີ ມີ ໃບ ຮັບ ປະ ກັນ ຈາກ ຮ້ານ	ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ
ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ 2	ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ ຢູ່ ວຽງຈັນ ເບິ່ງ ຂອງ ກ່ອນ ຊື້ ໄດ້ ຫຼື ສັ່ງ ທາງ ໂທລະສັບ ກໍ ໄດ້	ຫຼຸດ ຄວາມ ລັງ ເລ ເລື່ອງ ຄວາມ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື

ສັງ ເກດ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ, ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ ຖືກ ທີ່ ສຸດ, ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ໝາຍ ອຸທານ ຈັກ ອັນ. ທຸກ ຄຳ ໃນ ນັ້ນ ຄື ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ຢູ່ ພໍ ດີ.

6.5 ຂຽນ ສອງ ອັນ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນ ດຽວ

ໃນ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ໜຶ່ງ ກຸ່ມ ໃຫ້ ຂຽນ ໂຄສະນາ ໄວ້ ສອງ ອັນ ທີ່ ຕ່າງ ກັນ ພໍ ສົມ ຄວນ — ບໍ່ ແມ່ນ ຕ່າງ ກັນ ແຕ່ ຄຳ ດຽວ. ອັນ ໜຶ່ງ ເນັ້ນ ລາຄາ ຫຼື ການ ສົ່ງ, ອີກ ອັນ ເນັ້ນ ຄວາມ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ຫຼື ການ ຮັບ ປະ ກັນ. Google ຈະ ສະ ຫຼັບ ສະ ແດງ ໃຫ້ ເອງ ແລ້ວ ຫຼັງ ຈາກ ສອງ ສາມ ອາທິດ ຈະ ເຫັນ ວ່າ ອັນ ໃດ ໄດ້ ຄົນ ກົດ ຫຼາຍ ກວ່າ. ຢຸດ ອັນ ທີ່ ແພ້ ແລ້ວ ຂຽນ ອັນ ໃໝ່ ມາ ແຂ່ງ ກັບ ອັນ ທີ່ ຊະ ນະ. ນີ້ ຄື ວິທີ ພັດ ທະ ນາ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ.

6.6 ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ທີ່ ຕ້ອງ ເປີດ

ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ຄື ຂໍ້ ມູນ ເພີ່ມ ທີ່ ຫ້ອຍ ຢູ່ ລຸ່ມ ໂຄສະນາ — ບໍ່ ເສຍ ເງິນ ເພີ່ມ ແລະ ເຮັດ ໃຫ້ ໂຄສະນາ ກິນ ພື້ນ ທີ່ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ. ສາມ ອັນ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຄວນ ເປີດ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ: ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ເບີ ໂທ ເພື່ອ ໃຫ້ ກົດ ໂທ ໄດ້ ຈາກ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນຫາ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ເວັບ, ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ບ່ອນ ຕັ້ງ ຮ້ານ ຖ້າ ມີ ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ, ແລະ ສ່ວນ ຂະ ຫຍາຍ ລິ້ງ ຍ່ອຍ ເພື່ອ ພາ ຄົນ ໄປ ໜ້າ ອື່ນ ຄື ໜ້າ ລາຄາ ຫຼື ໜ້າ ວິທີ ສັ່ງ.

7. ງົບ ປະ ມານ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ແລະ ວິທີ ຄິດ ຕົວ ເລກ

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖືກ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ຄວນ ໃສ່ ເງິນ ເທົ່າ ໃດ. ຄຳ ຕອບ ທີ່ ພົບ ໃນ ບົດ ພາສາ ອັງກິດ ມັກ ເປັນ ຕົວ ເລກ ດອນ ລາ ຕໍ່ ເດືອນ ທີ່ ສູງ ກວ່າ ງົບ ຂອງ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຫຼາຍ ສິບ ເທົ່າ. ຢ່າ ເອົາ ຕົວ ເລກ ພວກ ນັ້ນ ມາ ໃຊ້. ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື ຄິດ ຖອຍ ຫຼັງ ຈາກ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ.

7.1 ຄິດ ຖອຍ ຫຼັງ ຈາກ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ

ເລີ່ມ ຈາກ ຄຳ ຖາມ ດຽວ: ຂາຍ ໄດ້ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ ຮ້ານ ເຫຼືອ ກຳ ໄລ ເທົ່າ ໃດ. ສົມ ມຸດ ວ່າ ຕູ້ ເຢັນ ໜຶ່ງ ໜ່ວຍ ເຫຼືອ ກຳ ໄລ ຫ້າ ແສນ ກີບ. ຂັ້ນ ຕໍ່ ໄປ ຖາມ ວ່າ ຮ້ານ ຍອມ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ສູງ ສຸດ ເທົ່າ ໃດ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ ແລ້ວ ຍັງ ຄຸ້ມ ຢູ່. ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຕອບ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ສ່ວນ ສາມ ຫາ ໜຶ່ງ ສ່ວນ ສີ່ ຂອງ ກຳ ໄລ — ໃນ ຕົວ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ປະ ມານ ໜຶ່ງ ແສນ ຫາ ໜຶ່ງ ແສນ ຫ້າ ໝື່ນ ກີບ.

ຂັ້ນ ສຸດ ທ້າຍ ຖາມ ວ່າ ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຈັກ ຄົນ ຈຶ່ງ ໄດ້ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ. ຮ້ານ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ວັດ ໃຫ້ ໃຊ້ ຕົວ ເລກ ຫຍາບ ໆ ໄປ ກ່ອນ ວ່າ ຊາວ ຄົນ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ແກ້ ຕາມ ຄວາມ ຈິງ ຫຼັງ ຈາກ ເດືອນ ທຳ ອິດ. ເອົາ ໜຶ່ງ ແສນ ຫານ ດ້ວຍ ຊາວ ໄດ້ ຫ້າ ພັນ ກີບ — ນັ້ນ ຄື ລາຄາ ສູງ ສຸດ ຕໍ່ ການ ກົດ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ທີ່ ຮ້ານ ຮັບ ໄດ້.

ຕົວ ເລກ ໃນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ຂ້າງ ເທິງ ຄື ຕົວ ຢ່າງ ສະ ແດງ ວິທີ ຄິດ ເທົ່າ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ. ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຜີຍ ແຜ່ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ລາຄາ ຕໍ່ ການ ກົດ ຢູ່ ລາວ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ, ແລະ ໃຜ ທີ່ ອ້າງ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຄວນ ຖືກ ຖາມ ວ່າ ເອົາ ມາ ຈາກ ໃສ. ຕົວ ເລກ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ ຈະ ຮູ້ ໄດ້ ຫຼັງ ຈາກ ແລ່ນ ໄປ ໜຶ່ງ ອາທິດ ເທົ່າ ນັ້ນ.

7.2 ງົບ ຕໍ່ ມື້ ບໍ່ ແມ່ນ ງົບ ທັງ ໝົດ

ໃນ ຄຳ ປ ເປນ Search, ຊ່ອງ ງົບ ທີ່ ໃສ່ ຄື ງົບ ຕໍ່ ມື້ ບໍ່ ແມ່ນ ງົບ ທັງ ກ້ອນ ຄື ໃນ ປຸ່ມ ບູສ ຂອງ ເຟສບຸກ. ຄົນ ຫຼາຍ ຄົນ ໃສ່ ຕົວ ເລກ ຂອງ ທັງ ເດືອນ ລົງ ໄປ ໃນ ຊ່ອງ ນີ້ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ເງິນ ໝົດ ພາຍ ໃນ ສາມ ມື້. ໃຫ້ ເອົາ ງົບ ເດືອນ ຫານ ດ້ວຍ ສາມ ສິບ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ໃສ່.

ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄວນ ຮູ້: Google ອະ ນຸ ຍາດ ໃຫ້ ຕົນ ເອງ ໃຊ້ ເກີນ ງົບ ຕໍ່ ມື້ ໄດ້ ໃນ ບາງ ມື້ ຖ້າ ມີ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ, ແຕ່ ຈະ ຊົດ ເຊີຍ ຄືນ ໃນ ມື້ ອື່ນ ໃຫ້ ຍອດ ລວມ ຂອງ ເດືອນ ບໍ່ ເກີນ ງົບ ຕໍ່ ມື້ ຄູນ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ມື້. ຢ່າ ຕົກ ໃຈ ເມື່ອ ເຫັນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ໜຶ່ງ ສູງ ກວ່າ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້.

7.3 ວິທີ ຕັ້ງ ລາຄາ ປະ ມູນ ຕອນ ເລີ່ມ

Google ຈະ ສະ ເໜີ ໃຫ້ ໃຊ້ ການ ປະ ມູນ ອັດຕະໂນມັດ ທີ່ ເນັ້ນ ການ ປ່ຽນ ເປັນ ລູກ ຄ້າ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ. ຢ່າ ຫາກ ເລືອກ ອັນ ນັ້ນ ໃນ ຮອບ ທຳ ອິດ, ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ງ່າຍ ໆ: ລະ ບົບ ອັດຕະໂນມັດ ຮຽນ ຈາກ ຂໍ້ ມູນ ການ ປ່ຽນ ເປັນ ລູກ ຄ້າ, ແລະ ບັນຊີ ໃໝ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ນັ້ນ ຈັກ ອັນ ເລີຍ. ໃຫ້ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ການ ຕັ້ງ ລາຄາ ສູງ ສຸດ ຕໍ່ ການ ກົດ ດ້ວຍ ມື ຕາມ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄິດ ໄດ້ ໃນ ຂໍ້ 7.1.

ຫຼັງ ຈາກ ບັນຊີ ສະ ສົມ ອໍ ເດີ ໄດ້ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ — ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສາມ ສິບ ອໍ ເດີ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ — ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ພິ ຈາ ລະ ນາ ຍ້າຍ ໄປ ໃຊ້ ການ ປະ ມູນ ອັດຕະໂນມັດ. ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈະ ບໍ່ ຮອດ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ໃນ ປີ ທຳ ອິດ, ແລະ ນັ້ນ ບໍ່ ເປັນ ຫຍັງ — ການ ຕັ້ງ ດ້ວຍ ມື ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ພໍ ສົມ ຄວນ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ຄວບ ຄຸມ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ.

8. ອ່ານ ຜົນ ຫຼັງ ເຈັດ ມື້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ

ເຈັດ ມື້ ຄື ໄລຍະ ທີ່ ສັ້ນ ພໍ ໃຫ້ ບໍ່ ເສຍ ເງິນ ຫຼາຍ ແລະ ຍາວ ພໍ ໃຫ້ ເຫັນ ຮູບ ແບບ. ກ່ອນ ຮອດ ເຈັດ ມື້ ຢ່າ ໄປ ຫຍຸ້ງ ກັບ ບັນຊີ ນອກ ຈາກ ການ ເພີ່ມ ຄຳ ກັນ ອອກ — ການ ປ່ຽນ ຫົວ ຂໍ້ ຫຼື ປ່ຽນ ງົບ ທຸກ ມື້ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ອ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ.

8.1 ສີ່ ຕົວ ເລກ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ

ໜ້າ ຈໍ ຂອງ Google Ads ມີ ຖັນ ໃຫ້ ເລືອກ ເປັນ ຮ້ອຍ ຖັນ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ໃນ ເດືອນ ທຳ ອິດ ໃຊ້ ພຽງ ສີ່ ຖັນ ກໍ ພຽງ ພໍ:

1. ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ໂຄສະນາ ສະ ແດງ. ບອກ ວ່າ ມີ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ຫຼື ບໍ່. ເປັນ ສູນ ຫຼື ໜ້ອຍ ຫຼາຍ ແປ ວ່າ ຄຳ ແຄບ ເກີນ ໄປ.
2. ຈຳ ນວນ ການ ກົດ. ບອກ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ດຶງ ຕາ ຫຼື ບໍ່.
3. ອັດຕາ ການ ກົດ. ຄື ການ ກົດ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ບອກ ວ່າ ໂຄສະນາ ຕົງ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫຼື ບໍ່.
4. ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຕໍ່ ການ ກົດ. ບອກ ວ່າ ຄຳ ນີ້ ແພງ ຫຼື ຖືກ ເມື່ອ ທຽບ ກັບ ຄຳ ອື່ນ ໃນ ບັນຊີ ດຽວ ກັນ.

ຖັນ ທີ ຫ້າ ທີ່ ສຳຄັນ ທີ່ ສຸດ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ Google ເລີຍ — ມັນ ຢູ່ ໃນ ປຶ້ມ ຈົດ ອໍ ເດີ ຂອງ ຮ້ານ ຕາມ ຂໍ້ 2.3. ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ຈິງ ຄື ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ຕັດສິນ ວ່າ ຄວນ ແລ່ນ ຕໍ່ ຫຼື ບໍ່.

8.2 ຕາຕະລາງ ຈົດ ດ້ວຍ ມື ຫ້າ ຖັນ

ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປຣ ແກຣມ ຫຍັງ. ຈົດ ໃສ່ ຕາຕະລາງ ໃນ ໂທລະສັບ ທຸກ ວັນ ຈັນ ດ້ວຍ ຫ້າ ຖັນ ນີ້: ອາທິດ ທີ, ເງິນ ທີ່ ໃຊ້ ໄປ, ຈຳ ນວນ ການ ກົດ, ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຕິດ ຕໍ່ ມາ, ແລະ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ທີ່ ປິດ ໄດ້. ຫ້າ ຖັນ ນີ້ ຈົດ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ສີ່ ອາທິດ ຈະ ໃຫ້ ພາບ ທີ່ ຊັດ ກວ່າ ການ ນັ່ງ ຈ້ອງ ໜ້າ ຈໍ ທຸກ ມື້ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ຈາກ ຫ້າ ຖັນ ນີ້ ຄິດ ຕົວ ເລກ ດຽວ ອອກ ມາ: ເງິນ ທີ່ ໃຊ້ ໄປ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ. ນັ້ນ ຄື ຄ່າ ໂຄສະນາ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ອໍ ເດີ. ຖ້າ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຕ່ຳ ກວ່າ ເພດານ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ໃນ ຂໍ້ 7.1 ແປ ວ່າ ຄຸ້ມ ໃຫ້ ແລ່ນ ຕໍ່ ແລະ ຄ່ອຍ ຂຶ້ນ ງົບ. ຖ້າ ສູງ ກວ່າ ແປ ວ່າ ຕ້ອງ ໄປ ແກ້ ບ່ອນ ໃດ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ຕາມ ຕາຕະລາງ ໃນ ຮູບ ຂ້າງ ເທິງ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ໃສ່ ເງິນ ເພີ່ມ.

8.3 ເມື່ອ ໃດ ຄວນ ຢຸດ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຕ້ອງ ຕອບ ດ້ວຍ ຄວາມ ຊື່ ສັດ. ຖ້າ ຫຼັງ ຈາກ ສາມ ອາທິດ ບັນຊີ ຍັງ ບໍ່ ມີ ອໍ ເດີ ຈັກ ອັນ ທັງ ທີ່ ມີ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ສິບ ຄົນ ແລ້ວ, ບັນຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ Google — ມັນ ຢູ່ ທີ່ ໜ້າ ລົງ ຈອດ ຫຼື ຢູ່ ທີ່ ລາຄາ ຫຼື ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ໄວ ໃນ ການ ຕອບ ລູກ ຄ້າ. ໃນ ກໍ ລະ ນີ ນັ້ນ ໃຫ້ ຢຸດ ຄຳ ປ ເປນ ໄວ້ ກ່ອນ, ໄປ ແກ້ ສາມ ຢ່າງ ນັ້ນ ໃຫ້ ຮຽບ ຮ້ອຍ, ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເປີດ ຄືນ. ການ ໃສ່ ເງິນ ຕໍ່ ໄປ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ຮູ້ ວ່າ ປະ ຕູ ຮ້ານ ຍັງ ປິດ ຢູ່ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ຫຍັງ ເລີຍ.

9. ສີ່ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຕິດ ກັບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

9.1 ຍິງ ທັງ ປະ ເທດ ທັງ ທີ່ ສົ່ງ ໄດ້ ແຕ່ ວຽງຈັນ

ນີ້ ຄື ຄວາມ ຜິດ ພາດ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ ແລະ ເປັນ ອັນ ທີ່ ແກ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ. ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຄົນ ເຮັດ ຄື ຄິດ ວ່າ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ຄື ດີ ຂຶ້ນ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ທຸກ ການ ກົດ ຈາກ ຄົນ ທີ່ ຢູ່ ນອກ ພື້ນ ທີ່ ສົ່ງ ຂອງ ຮ້ານ ຄື ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ທາງ ໄດ້ ຄືນ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ທີ່ ງົບ ຈຳ ກັດ, ຄວາມ ຜິດ ພາດ ນີ້ ຢ່າງ ດຽວ ກິນ ງົບ ໄປ ໄດ້ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ.

9.2 ປ່ອຍ ໃຫ້ Google ຂະ ຫຍາຍ ການ ຈັບ ຄູ່ ເອງ

ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຄຳ ປ ເປນ ມີ ຊ່ອງ ໜຶ່ງ ຊື່ ວ່າ ການ ຈັບ ຄູ່ ແບບ ກວ້າງ ອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ຊຶ່ງ ຖືກ ຕິກ ໄວ້ ໃຫ້ ແຕ່ ຕົ້ນ. ມັນ ອະ ນຸ ຍາດ ໃຫ້ Google ອອກ ໂຄສະນາ ໃຫ້ ຄຳ ທີ່ ມັນ ຄິດ ວ່າ ໃກ້ ຄຽງ ກັບ ຄຳ ຂອງ ຮ້ານ. ໃນ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ທີ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຫຼາຍ ມັນ ອາດ ເດົາ ຖືກ. ໃນ ຕະ ຫຼາດ ຄື ລາວ ທີ່ ຂໍ້ ມູນ ພາສາ ລາວ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ, ມັນ ເດົາ ຜິດ ເລື້ອຍ ແລະ ເດົາ ຜິດ ດ້ວຍ ເງິນ ຂອງ ຮ້ານ. ປິດ ມັນ ໄວ້ ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ.

9.3 ປ່ຽນ ໂຄສະນາ Google ທຸກ ມື້

ຄວາມ ຢາກ ຂອງ ຄົນ ເປີດ ບັນຊີ ໃໝ່ ຄື ເປີດ ໜ້າ ຈໍ ວັນ ລະ ຫ້າ ຄັ້ງ ແລ້ວ ປັບ ຫຍັງ ຈັກ ຢ່າງ ທຸກ ຄັ້ງ. ຢ່າ ເຮັດ. ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ປ່ຽນ ຫົວ ຂໍ້ ຫຼື ປ່ຽນ ງົບ ຫຼື ປ່ຽນ ລາຄາ ປະ ມູນ, ຕົວ ນັບ ຂອງ ຂໍ້ ມູນ ຈະ ເລີ່ມ ໃໝ່ ໃນ ຄວາມ ໝາຍ ຂອງ ການ ອ່ານ ຜົນ — ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ວັນ ຮູ້ ວ່າ ອັນ ໃດ ໄດ້ ຜົນ. ຕັ້ງ ກົດ ໃຫ້ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຈະ ແຕະ ບັນຊີ ອາທິດ ລະ ຄັ້ງ ພໍ, ຍົກ ເວັ້ນ ການ ເພີ່ມ ຄຳ ກັນ ອອກ ຊຶ່ງ ເຮັດ ໄດ້ ທຸກ ເວລາ.

9.4 ບໍ່ ຈົດ ອໍ ເດີ

ຂໍ້ ນີ້ ຖືກ ເວົ້າ ໄປ ແລ້ວ ຢູ່ ພາກ ທີ 2 ແຕ່ ຄວນ ເວົ້າ ຊ້ຳ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້ ອີກ ເທື່ອ ໜຶ່ງ ເພາະ ມັນ ຄື ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຮ້ານ ຢຸດ ໂຄສະນາ ທັງ ທີ່ ມັນ ກຳລັງ ໄດ້ ຜົນ ຢູ່. ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ອໍ ເດີ, ການ ຕັດສິນ ໃຈ ຈະ ອີງ ໃສ່ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ, ແລະ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ໃນ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຂອງ ທຸກ ຄົນ ຄື ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ເສຍ ເງິນ ຫຼາຍ.

10. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ເລື້ອຍ

ຕ້ອງ ມີ ເວັບໄຊ ກ່ອນ ບໍ ຈຶ່ງ ຈະ ລົງ ໂຄສະນາ Google Search ໄດ້

ຕ້ອງ ມີ ໜ້າ ໃດ ໜ້າ ໜຶ່ງ ໃນ ອິນ ເຕີ ເນັດ ທີ່ ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ໄດ້, ແຕ່ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເປັນ ເວັບໄຊ ເຕັມ ຮູບ ແບບ. ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໜ້າ ດຽວ, ໜ້າ ຮ້ານ ໃນ ລະ ບົບ ຂາຍ ອອນລາຍ, ຫຼື ໜ້າ ທີ່ ສ້າງ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ກໍ ໃຊ້ ໄດ້. ສິ່ງ ທີ່ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້ ຄື ການ ສົ່ງ ຄົນ ໄປ ໜ້າ ໂປຣ ໄຟ ລ໌ ສ່ວນ ຕົວ ຫຼື ໜ້າ ທີ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ສູ່ ລະ ບົບ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ເບິ່ງ ໄດ້.

ຄວນ ເລີ່ມ ດ້ວຍ Google ຫຼື ເຟສບຸກ ກ່ອນ

ຖ້າ ສິນ ຄ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເປັນ ຂອງ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ພິມ ຫາ ໄດ້ — ຕູ້ ເຢັນ, ຢາງ ລົດ, ຊ່າງ ແອ, ຕົ໋ວ ຍົນ — ໃຫ້ ເລີ່ມ ດ້ວຍ Google Search. ຖ້າ ສິນ ຄ້າ ເປັນ ຂອງ ໃໝ່ ທີ່ ຄົນ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຕ້ອງ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ ຫາ, ໃຫ້ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ. ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຢູ່ ລາວ ຢູ່ ໃນ ກຸ່ມ ທຳ ອິດ ແຕ່ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ກຸ່ມ ທີ ສອງ ເພາະ ຄຸ້ນ ເຄີຍ ກວ່າ.

ໃສ່ ຄຳ ພາສາ ລາວ ແລ້ວ ຈະ ມີ ຄົນ ຫາ ບໍ

ມີ ແຕ່ ໜ້ອຍ, ແລະ ຈຳ ນວນ ນັ້ນ ກຳລັງ ເພີ່ມ ຂຶ້ນ ຕາມ ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ໃຊ້ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຜ່ານ ໂທລະສັບ. ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື ໃສ່ ທັງ ຄຳ ພາສາ ລາວ, ຄຳ ພາສາ ໄທ ແລະ ຄຳ ພາສາ ອັງກິດ ໄວ້ ພ້ອມ ກັນ ແຕ່ ແຍກ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ຕາມ ຂໍ້ 4.4, ແລ້ວ ປ່ອຍ ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ບອກ ເອງ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ວ່າ ພາສາ ໃດ ພາ ອໍ ເດີ ມາ ຫຼາຍ ກວ່າ.

ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ Google ດ້ວຍ ບັດ ຂອງ ທະ ນາ ຄານ ລາວ ໄດ້ ບໍ

ຂຶ້ນ ກັບ ບັດ. ບັດ ທີ່ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຕ່າງ ປະ ເທດ ໄດ້ ຈຶ່ງ ຈະ ຜ່ານ, ບັດ ພາຍ ໃນ ຢ່າງ ດຽວ ມັກ ຖືກ ປະ ຕິ ເສດ. ນີ້ ຄື ຈຸດ ທີ່ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຕິດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ເປີດ ບັນຊີ. ໃຫ້ ຖາມ ທະ ນາ ຄານ ໃຫ້ ຈະ ແຈ້ງ ກ່ອນ ວ່າ ບັດ ໃບ ນີ້ ຈ່າຍ ເງິນ ສະ ກຸນ ຕ່າງ ປະ ເທດ ຜ່ານ ອິນ ເຕີ ເນັດ ໄດ້ ຫຼື ບໍ່, ແລະ ໃຫ້ ກຽມ ບັດ ໃບ ທີ ສອງ ໄວ້ ນຳ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ຄຳ ປ ເປນ ຢຸດ ກາງ ຄັນ ເມື່ອ ບັດ ໃບ ທຳ ອິດ ມີ ບັນຫາ.

ໂຄສະນາ Google Search ບໍ່ ອອກ ເລີຍ ຫຼັງ ຈາກ ເປີດ ໄປ ແລ້ວ ເປັນ ຫຍັງ

ສາມ ສາ ເຫດ ຕາມ ລຳ ດັບ ຄວາມ ເປັນ ໄປ ໄດ້: ໜຶ່ງ, ໂຄສະນາ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ກວດ ຊຶ່ງ ໃຊ້ ເວລາ ຮອດ ໜຶ່ງ ມື້ ເຕັມ. ສອງ, ຄຳ ຄົ້ນຫາ ແຄບ ເກີນ ໄປ ຈົນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ຈິງ. ສາມ, ລາຄາ ປະ ມູນ ຕ່ຳ ເກີນ ໄປ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຊະ ນະ ຕຳ ແໜ່ງ. ກວດ ຕາມ ລຳ ດັບ ນີ້ ກ່ອນ ຈະ ໄປ ສົງ ໄສ ຢ່າງ ອື່ນ.

ຢຸດ ໂຄສະນາ Google ໄປ ແລ້ວ ເປີດ ຄືນ ໄດ້ ບໍ ຫຼື ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່ ໝົດ

ເປີດ ຄືນ ໄດ້ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່. ຄຳ ຄົ້ນຫາ, ຫົວ ຂໍ້, ຄຳ ກັນ ອອກ ແລະ ປະ ຫວັດ ທັງ ໝົດ ຍັງ ຢູ່. ແຕ່ ຖ້າ ຢຸດ ດົນ ຫຼາຍ ເດືອນ, ໃຫ້ ຖື ວ່າ ຕົວ ເລກ ເກົ່າ ໃຊ້ ອ້າງ ອີງ ບໍ່ ໄດ້ ແລ້ວ ເພາະ ຄູ່ ແຂ່ງ ແລະ ລາຄາ ປະ ມູນ ປ່ຽນ ໄປ.

11. ສະ ຫຼຸບ — ສາມ ສິບ ນາທີ ທຳ ອິດ ເຮັດ ຫຍັງ ແດ່

ຖ້າ ອ່ານ ມາ ຮອດ ບ່ອນ ນີ້ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ມີ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຕ້ອງ ເຮັດ, ໃຫ້ ຕັດ ໃຫ້ ເຫຼືອ ຫ້າ ຢ່າງ ນີ້ ແລ້ວ ລົງ ມື ໃນ ມື້ ນີ້ ເລີຍ:

1. ເປີດ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ ອ່ານ ຫ້າ ສິບ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ໃຊ້ ເອີ້ນ ສິນ ຄ້າ ໄວ້ ສິບ ຫາ ຊາວ ຄຳ.
2. ກຽມ ໜ້າ ລົງ ຈອດ ໜຶ່ງ ໜ້າ ທີ່ ຕອບ ຫ້າ ຄຳ ຖາມ ໃນ ຂໍ້ 2.1 ໄດ້ ຄົບ.
3. ເປີດ ບັນຊີ Google Ads, ຍ້າຍ ໄປ ໂໝດ Expert, ຕັ້ງ ເຂດ ເວລາ Asia/Vientiane, ປິດ ເຄືອ ຂ່າຍ ຄູ່ ຮ່ວມ ອອກ.
4. ສ້າງ ຄຳ ປ ເປນ Search ອັນ ດຽວ ພ້ອມ ກຸ່ມ ໂຄສະນາ ອັນ ດຽວ, ໃສ່ ຄຳ ແບບ ວະ ລີ, ໃສ່ ຊຸດ ຄຳ ກັນ ອອກ ສິບ ຄຳ, ຂຽນ ໂຄສະນາ ສອງ ອັນ.
5. ຂຽນ ຫ້າ ຖັນ ຂອງ ຕາຕະລາງ ຈົດ ອໍ ເດີ ໄວ້ ໃນ ໂທລະສັບ ແລ້ວ ນັດ ຕົນ ເອງ ວ່າ ວັນ ຈັນ ໜ້າ ຈະ ມາ ຈົດ.

ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ຕອນ ບ່າຍ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ວຽກ ປະ ຈຳ ອາທິດ ເຫຼືອ ພຽງ ສິບ ນາທີ: ເປີດ ລາຍ ງານ ຄຳ ຄົ້ນຫາ, ເພີ່ມ ຄຳ ກັນ ອອກ, ຈົດ ຕົວ ເລກ ຫ້າ ຖັນ. ເຮັດ ຄື ນີ້ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ຈະ ຮູ້ ຄຳ ຕອບ ຢ່າງ ໜັກ ແໜ້ນ ວ່າ ໂຄສະນາ Google Search ເໝາະ ກັບ ຮ້ານ ນີ້ ຫຼື ບໍ່ — ຮູ້ ດ້ວຍ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ແມ່ນ ດ້ວຍ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ.

ຢາກ ອ່ານ ຕໍ່: ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາສາ ລາວ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ຢູ່ ທີ່ ໜ້າ ຂ່າວ ສານ ພາສາ ລາວ. ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ອ່ານ ພາສາ ອັງກິດ ໄດ້ ແລະ ຢາກ ລົງ ເລິກ ກວ່າ ນີ້, ມີ ສອງ ບົດ ທີ່ ຕໍ່ ຈາກ ບົດ ນີ້ ໂດຍ ກົງ — ທັງ ສອງ ບົດ ເປັນ ພາສາ ອັງກິດ: ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ໂຄງ ສ້າງ ບັນຊີ Google Ads ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຈັດ ຄຳ ປ ເປນ ຫຼາຍ ອັນ ໃຫ້ ເປັນ ລະ ບຽບ, ແລະ ບົດ ວ່າ ດ້ວຍ ຄຳ ກັນ ອອກ ກັບ ແບບ ຈັບ ຄູ່ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ຢາກ ລົງ ເລິກ ໃນ ພາກ ທີ 5.