E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ໃຊ້ ໄດ້ ບໍ

ກ່ອນ ຈະ ຕອບ ວ່າ E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ, ຂໍ ເລົ່າ ເລື່ອງ ທີ່ ເກີດ ຊ້ຳ ໄປ ຊ້ຳ ມາ ທຸກ ເດືອນ ຢູ່ ບໍລິສັດ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ ໃນ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ກ່ອນ, ເພາະ ມັນ ຄື ເຫດ ຜົນ ທັງ ໝົດ ຂອງ ເລື່ອງ ນີ້: ຮັບ ພະນັກງານ ໃໝ່ ເຂົ້າ ມາ ໜຶ່ງ ຄົນ, ຫົວ ໜ້າ ຕ້ອງ ນັ່ງ ລົງ ເວົ້າ ຊ້ຳ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ວ່າ ບໍລິສັດ ຂາຍ ຫຍັງ, ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ, ຕອບ ລູກ ຄ້າ ແນວ ໃດ, ໃບ ບິນ ອອກ ແບບ ໃດ. ເວົ້າ ຈົບ ແລ້ວ ອາທິດ ຕໍ່ ມາ ຄົນ ໃໝ່ ກໍ ຍັງ ຖາມ ຄືນ ຄຳ ຖາມ ເກົ່າ. ພໍ ຮັບ ອີກ ຄົນ ໜຶ່ງ ໃນ ເດືອນ ຖັດ ໄປ ກໍ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່ ໝົດ ອີກ ຮອບ.

ວິທີ ແກ້ ແບບ ເກົ່າ ຄື ອົດ ທົນ ເວົ້າ ຕໍ່ ໄປ ເລື້ອຍ ໆ. ແຕ່ ວິທີ ນີ້ ມີ ລາຄາ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຄິດ ໄລ່: ເວລາ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ເກັ່ງ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບໍລິສັດ ຖືກ ໃຊ້ ໄປ ກັບ ການ ເວົ້າ ເລື່ອງ ພື້ນ ຖານ ຊ້ຳ ໆ ແທນ ທີ່ ຈະ ໃຊ້ ໄປ ກັບ ການ ຫາ ລູກ ຄ້າ ໃໝ່. ຮ້າຍ ກວ່າ ນັ້ນ ຄື ພໍ ຄົນ ນັ້ນ ລາ ອອກ, ຄວາມ ຮູ້ ທັງ ໝົດ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂອງ ລາວ ກໍ ຍ່າງ ອອກ ປະ ຕູ ໄປ ນຳ ໃນ ມື້ ດຽວ ກັນ. ບໍລິສັດ ຫຼາຍ ບ່ອນ ຢູ່ ລາວ ເສຍ ເວລາ ຫຼາຍ ເດືອນ ພຽງ ເພື່ອ ຄົ້ນ ຫາ ຄືນ ວ່າ ຄົນ ເກົ່າ ເຄີຍ ເຮັດ ວຽກ ນັ້ນ ແນວ ໃດ.

ບົດ ຄວາມ ນີ້ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ວ່າ E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ ດ້ວຍ ພາສາ ຄົນ ທຳ ມະ ດາ, ແລ້ວ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ທີ່ ສຳຄັນ ກວ່າ: ບໍລິສັດ ທີ່ ມີ ພະນັກງານ ສິບ ຫາ ຫ້າ ສິບ ຄົນ ໃຊ້ ມັນ ໄດ້ ແທ້ ບໍ. ໃນ ບົດ ຈະ ມີ ເສັ້ນ ແບ່ງ ວ່າ e-learning ແທນ ອັນ ໃດ ໄດ້ ແລະ ແທນ ອັນ ໃດ ບໍ່ ໄດ້, ສາມ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ຄວນ ເລີ່ມ ທັນ ທີ, ຫ້າ ບາດ ກ້າວ ຈາກ ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ຫາ ບົດ ຮຽນ ບົດ ທຳ ອິດ, ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ e-learning ກັບ LMS, ວິທີ ວັດ ຜົນ ສາມ ຊັ້ນ, ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຈິງ ທຸກ ກ້ອນ, ແລະ ວຽກ ທີ່ ລົງ ມື ໄດ້ ພາຍ ໃນ ອາທິດ ນີ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ຫຍັງ ກ່ອນ.

1. E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ — ອະທິບາຍ ເປັນ ພາສາ ຄົນ

E-learning ແມ່ນ ການ ຍ້າຍ ບົດ ສອນ ທີ່ ຄົນ ໜຶ່ງ ເຄີຍ ຢືນ ເວົ້າ ຊ້ຳ ທຸກ ຄັ້ງ ໄປ ໄວ້ ໃນ ເຄື່ອງ, ເພື່ອ ໃຫ້ ຜູ້ ຮຽນ ເປີດ ຮຽນ ເອງ ໄດ້ ຕອນ ໃດ ກໍ ໄດ້ ແລະ ຮຽນ ຄືນ ໄດ້ ຫຼາຍ ເທື່ອ ເທົ່າ ທີ່ ຢາກ. ຄຳ ວ່າ "ເຄື່ອງ" ໃນ ນີ້ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ແມ່ນ ຄອມ ພິວ ເຕີ ໃນ ຫ້ອງ ຮຽນ ແຕ່ ແມ່ນ ໂທລະສັບ ທີ່ ພະນັກງານ ຖື ຢູ່ ໃນ ມື ນັ້ນ ເອງ.

ຄຳ ວ່າ ອີ-ເລິນນິ້ງ ຫຍໍ້ ມາ ຈາກ ຄຳ ອັງກິດ electronic learning ຄື ການ ຮຽນ ຜ່ານ ອຸ ປະ ກອນ ເອ ເລັກ ໂຕຼ ນິກ. ຟັງ ຄຳ ແປ ຕົງ ຕົວ ແລ້ວ ອາດ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ເປັນ ເລື່ອງ ໃຫຍ່ ຂອງ ໂຮງ ຮຽນ ຫຼື ຂອງ ບໍລິສັດ ຂ້າມ ຊາດ, ແຕ່ ໃນ ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ ຄ້າ ແລະ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ, e-learning ອາດ ຈະ ເປັນ ພຽງ ຫ້າ ບົດ ສັ້ນ ໆ ບົດ ລະ ເຈັດ ນາທີ ພ້ອມ ບົດ ທົດ ສອບ ຫ້າ ຂໍ້ ຢູ່ ທ້າຍ ບົດ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ຄວາມ ຕ່າງ ທີ່ ແທ້ ຈິງ ລະ ຫວ່າງ e-learning ກັບ ການ ອົບຮົມ ແບບ ນັ່ງ ໃນ ຫ້ອງ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ເຕັກ ໂນ ໂລ ຊີ. ມັນ ຢູ່ ທີ່ ສາມ ຢ່າງ ນີ້:

• ຄົນ ສອນ ເວົ້າ ຄັ້ງ ດຽວ ແຕ່ ຄົນ ຟັງ ໄດ້ ຫຼາຍ ຄັ້ງ. ໃນ ຫ້ອງ ອົບຮົມ ຖ້າ ຜູ້ ຮຽນ ບໍ່ ທັນ ຈົດ ກໍ ຈົບ ແລ້ວ. ໃນ ບົດ ຮຽນ ອອນລາຍ ຜູ້ ຮຽນ ຍ້ອນ ກັບ ໄປ ເບິ່ງ ຄືນ ໄດ້.
• ຜູ້ ຮຽນ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ກັນ ໃນ ເວລາ ດຽວ ກັນ. ພະນັກງານ ຢູ່ ສະ ຫວັນ ນະ ເຂດ ຮຽນ ບົດ ດຽວ ກັນ ກັບ ຄົນ ຢູ່ ວຽງຈັນ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ຕົ້ວ ລົດ.
• ມີ ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ໃຜ ຮຽນ ຈົບ ແລ້ວ ຫຼື ຍັງ. ອົບຮົມ ໃນ ຫ້ອງ ຈົບ ແລ້ວ ມີ ແຕ່ ໃບ ເຊັນ ຊື່ ເຂົ້າ ຮ່ວມ. ບົດ ຮຽນ ອອນລາຍ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ໃຜ ເປີດ ບົດ ໃດ, ຮຽນ ຈົບ ຫຼື ບໍ່, ໄດ້ ຄະ ແນນ ເທົ່າ ໃດ.

ຂໍ້ ທີ ສາມ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ບໍລິສັດ ຄວນ ສົນ ໃຈ ທີ່ ສຸດ. ການ ອົບຮົມ ແບບ ເກົ່າ ບໍ່ ໄດ້ ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ຫຍັງ ເລີຍ ນອກ ຈາກ ຮູບ ຖ່າຍ ໝູ່ ຄະ ນະ ຕອນ ຈົບ ງານ. ພໍ ຜ່ານ ໄປ ສາມ ເດືອນ ແລ້ວ ຖາມ ວ່າ ການ ອົບຮົມ ຄັ້ງ ນັ້ນ ຄຸ້ມ ບໍ ກໍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ ໄດ້. E-learning ຕອບ ໄດ້ ເພາະ ມັນ ນັບ ໄດ້.

ອີກ ຄຳ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄວນ ຮູ້ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຄື e-learning ບໍ່ ໄດ້ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຕ້ອງ ມີ ວີດີໂອ ຖ່າຍ ສວຍ ໆ. ບົດ ຮຽນ ອອນລາຍ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ຢູ່ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ອາດ ເປັນ ພຽງ ສະ ໄລ ສິບ ໜ້າ ພ້ອມ ສຽງ ບັນ ທຶກ, ຫຼື ເປັນ ໄຟລ໌ ອ່ານ ບວກ ບົດ ທົດ ສອບ ກໍ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ. ຄວາມ ສວຍ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ຈື່ ໄດ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ — ຄວາມ ສັ້ນ ແລະ ຄວາມ ຊັດ ເຈນ ຕ່າງ ຫາກ ທີ່ ເຮັດ.

2. ສາມ ຢ່າງ ທີ່ e-learning ແທນ ໄດ້ ແລະ ສອງ ຢ່າງ ທີ່ ແທນ ບໍ່ ໄດ້

ບໍລິສັດ ທີ່ ເລີກ ໃຊ້ e-learning ພາຍ ໃນ ສອງ ເດືອນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ໄດ້ ເລີກ ເພາະ ເຄື່ອງ ມື ບໍ່ ດີ. ເຂົາ ເລີກ ເພາະ ຄາດ ຫວັງ ຜິດ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ — ຄິດ ວ່າ ຊື້ ລະບົບ ມາ ແລ້ວ ພະນັກງານ ຈະ ເກັ່ງ ຂຶ້ນ ເອງ ໝົດ ທຸກ ດ້ານ. ເສັ້ນ ແບ່ງ ຢູ່ ລຸ່ມ ນີ້ ຈຶ່ງ ສຳຄັນ ກວ່າ ການ ເລືອກ ຍີ່ ຫໍ້.

ແທນ ໄດ້ ຢ່າງ ທີ 1 — ຄວາມ ຮູ້ ທີ່ ຕ້ອງ ເວົ້າ ຊ້ຳ ທຸກ ຄັ້ງ

ນີ້ ຄື ຈຸດ ແຂງ ທີ່ ຊັດ ເຈນ ທີ່ ສຸດ. ລະບຽບ ບໍລິສັດ, ວິທີ ໃຊ້ ລະບົບ ອອກ ໃບ ບິນ, ລາຍ ລະ ອຽດ ສິນ ຄ້າ ແຕ່ ລະ ລຸ້ນ, ຂັ້ນ ຕອນ ຮັບ ຄືນ ສິນ ຄ້າ, ວິທີ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ເລື້ອຍ — ທັງ ໝົດ ນີ້ ເປັນ ຄວາມ ຮູ້ ທີ່ ບໍ່ ປ່ຽນ ຕາມ ຄົນ ຮຽນ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ການ ການ ໂຕ້ ຕອບ ຫຍັງ ເປັນ ພິ ເສດ. ເອົາ ໄປ ໄວ້ ໃນ ບົດ ຮຽນ ໄດ້ ໝົດ.

ແທນ ໄດ້ ຢ່າງ ທີ 2 — ການ ວັດ ວ່າ ໃຜ ຮູ້ ແທ້ ຫຼື ບໍ່

ຢູ່ ຫ້ອງ ອົບຮົມ ຄົນ ທີ່ ນັ່ງ ພະ ຍັກ ໜ້າ ຕະ ຫຼອດ ອາດ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ຫຍັງ ເລີຍ ກໍ ໄດ້. ບົດ ທົດ ສອບ ຫ້າ ຂໍ້ ຫຼັງ ບົດ ຮຽນ ບອກ ໄດ້ ທັນ ທີ ວ່າ ໃຜ ຍັງ ບໍ່ ເຂົ້າ ໃຈ ຂໍ້ ໃດ. ແລະ ຖ້າ ຫຼາຍ ຄົນ ຕົກ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຜິດ ຂອງ ຜູ້ ຮຽນ — ນັ້ນ ແມ່ນ ບົດ ຮຽນ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ບໍ່ ຊັດ, ຕ້ອງ ໄປ ແກ້ ບົດ.

ແທນ ໄດ້ ຢ່າງ ທີ 3 — ການ ຮັກ ສາ ຄວາມ ຮູ້ ໄວ້ ໃນ ບໍລິສັດ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ໄດ້ ປະ ໂຫຍດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ຄິດ ເຖິງ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ. ເມື່ອ ຄວາມ ຮູ້ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຄົນ ດຽວ, ບໍລິສັດ ຝາກ ຄວາມ ຢູ່ ລອດ ໄວ້ ກັບ ການ ຕັດສິນ ໃຈ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ ວ່າ ຈະ ຢູ່ ຫຼື ຈະ ໄປ. ເມື່ອ ຄວາມ ຮູ້ ຢູ່ ໃນ ບົດ ຮຽນ, ຄົນ ໄປ ແຕ່ ຄວາມ ຮູ້ ຍັງ ຢູ່.

ແທນ ບໍ່ ໄດ້ ຢ່າງ ທີ 1 — ການ ຈັບ ມື ສອນ ໜ້າ ວຽກ ຈິງ

ຊົງ ຜົມ, ປຸງ ອາຫານ, ສ້ອມ ແອ, ຈັດ ຫ້ອງ ພັກ, ຂັບ ລົດ ສົ່ງ ເຄື່ອງ — ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ມື ແລະ ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ຢືນ ເບິ່ງ ແລ້ວ ບອກ ວ່າ "ບໍ່ ແມ່ນ, ຈັບ ແບບ ນີ້" ບໍ່ ມີ ວີດີໂອ ໃດ ແທນ ໄດ້. ສິ່ງ ທີ່ e-learning ຊ່ວຍ ໄດ້ ໃນ ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ຄື ພາກ ທິດ ສະ ດີ ແລະ ຂັ້ນ ຕອນ ຄວາມ ປອດ ໄພ, ເພື່ອ ໃຫ້ ເວລາ ຢືນ ຝຶກ ມື ຈິງ ບໍ່ ຕ້ອງ ເສຍ ໄປ ກັບ ການ ອະທິບາຍ ພື້ນ ຖານ.

ແທນ ບໍ່ ໄດ້ ຢ່າງ ທີ 2 — ການ ດັດ ນິ ໄສ ແລະ ທ່າ ທີ ຕໍ່ ລູກ ຄ້າ

ພະນັກງານ ທີ່ ຕອບ ລູກ ຄ້າ ຫ້ວນ ໆ ບໍ່ ໄດ້ ຕອບ ຫ້ວນ ເພາະ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ຕອບ ດີ ໆ. ລາວ ຮູ້ ຢູ່ ແລ້ວ. ບັນ ຫາ ຢູ່ ທີ່ ນິ ໄສ, ຄວາມ ເມື່ອຍ, ຫຼື ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ສັງ ເກດ ເຫັນ ວ່າ ລາວ ເຮັດ ດີ ຫຼື ບໍ່ ດີ. ເລື່ອງ ນີ້ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຫົວ ໜ້າ ຕິ ຊົມ ເປັນ ຄັ້ງ ຄາວ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ, ບໍ່ ແມ່ນ ໃຫ້ ຮຽນ ບົດ ເພີ່ມ.

ສະ ຫຼຸບ ເສັ້ນ ແບ່ງ ນີ້ ໃຫ້ ຈື່ ງ່າຍ: ເອົາ ພາກ ທີ່ ເວົ້າ ຊ້ຳ ໄປ ໄວ້ ໃນ ໂທລະສັບ, ແລ້ວ ເກັບ ເວລາ ຂອງ ຄົນ ໄວ້ ໃຊ້ ກັບ ພາກ ທີ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄົນ ຈິງ ໆ ເທົ່າ ນັ້ນ.

3. ສາມ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ຄວນ ເລີ່ມ ທັນ ທີ

ບໍ່ ແມ່ນ ທຸກ ບໍລິສັດ ຕ້ອງ ມີ e-learning ໃນ ມື້ ນີ້. ຖ້າ ມີ ພະນັກງານ ຫ້າ ຄົນ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ຄົນ ໃໝ່ ມາ ສອງ ປີ ແລ້ວ ກໍ ຍັງ ບໍ່ ຟ້າວ. ແຕ່ ຖ້າ ຢູ່ ໃນ ຈັງ ຫວະ ໃດ ຈັງ ຫວະ ໜຶ່ງ ໃນ ສາມ ຈັງ ຫວະ ນີ້ ແລ້ວ ການ ຊັກ ຊ້າ ຈະ ມີ ລາຄາ ຂຶ້ນ ທຸກ ເດືອນ.

ຈັງ ຫວະ ທີ 1 — ຄົນ ເກັ່ງ ກຳລັງ ຈະ ລາ ອອກ ຫຼື ຫາ ກໍ ອອກ ໄປ

ອາ ການ ທີ່ ເຫັນ ໄດ້: ມີ ວຽກ ບາງ ຢ່າງ ທີ່ "ຖ້າ ບໍ່ ແມ່ນ ນາງ ນັ້ນ ກໍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຮັດ ໄດ້". ມີ ໄຟລ໌ Excel ທີ່ ຄົນ ດຽວ ເປີດ ອອກ ແລະ ເຂົ້າ ໃຈ. ມີ ລູກ ຄ້າ ລາຍ ໃຫຍ່ ທີ່ ຕິດ ຕໍ່ ຜ່ານ ເບີ ໂທ ສ່ວນ ຕົວ ຂອງ ພະນັກງານ ຄົນ ດຽວ.

ວຽກ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ໃນ ຈັງ ຫວະ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ຂຶ້ນ ເງິນ ເດືອນ ໄວ້ ກ່ອນ ແຕ່ ແມ່ນ ການ ນັ່ງ ບັນ ທຶກ ວິທີ ເຮັດ ວຽກ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ ໄວ້ ເປັນ ບົດ. ວິທີ ທີ່ ໄວ ທີ່ ສຸດ ຄື ຂໍ ໃຫ້ ລາວ ບັນ ທຶກ ໜ້າ ຈໍ ພ້ອມ ເວົ້າ ອະທິບາຍ ໄປ ນຳ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ເຮັດ ວຽກ ຈິງ ໜຶ່ງ ຮອບ. ໄດ້ ໄຟລ໌ ມາ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຕັດ ເປັນ ບົດ ສັ້ນ ພາຍ ຫຼັງ.

ຈັງ ຫວະ ທີ 2 — ເປີດ ສາ ຂາ ຢູ່ ຕ່າງ ແຂວງ

ຕອນ ມີ ຮ້ານ ດຽວ ຢູ່ ວຽງຈັນ, ຫົວ ໜ້າ ຍ່າງ ໄປ ບອກ ເອງ ໄດ້ ໝົດ. ພໍ ເປີດ ສາ ຂາ ຢູ່ ປາກ ເຊ ຫຼື ສະ ຫວັນ ນະ ເຂດ ແລ້ວ ຄວາມ ຈິງ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຈະ ປະ ກົດ ຂຶ້ນ ໄວ ຫຼາຍ: ແຕ່ ລະ ສາ ຂາ ຈະ ຄ່ອຍ ໆ ພັດ ທະ ນາ ວິທີ ເຮັດ ວຽກ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຂຶ້ນ ມາ ຕ່າງ ຫາກ. ລູກ ຄ້າ ຄົນ ດຽວ ກັນ ໄປ ສອງ ສາ ຂາ ແລ້ວ ໄດ້ ຮັບ ຄຳ ຕອບ ຄົນ ລະ ແບບ.

ບົດ ຮຽນ ອອນລາຍ ແກ້ ເລື່ອງ ນີ້ ດ້ວຍ ຫຼັກ ງ່າຍ ໆ: ມີ ບົດ ດຽວ ເປັນ ຕົ້ນ ສະ ບັບ ໃຫ້ ທຸກ ສາ ຂາ ຮຽນ ຄື ກັນ. ພໍ ຂັ້ນ ຕອນ ປ່ຽນ ກໍ ແກ້ ບົດ ບ່ອນ ດຽວ ແລ້ວ ທຸກ ສາ ຂາ ໄດ້ ບົດ ໃໝ່ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ນາທີ ນັ້ນ.

ຈັງ ຫວະ ທີ 3 — ຂັ້ນ ຕອນ ຫຼື ລາຄາ ປ່ຽນ ເລື້ອຍ

ຮ້ານ ຄ້າ ຢູ່ ລາວ ຫຼາຍ ບ່ອນ ປ່ຽນ ລາຄາ ແລະ ໂປຣ ໂມ ຊັ່ນ ຕາມ ລະ ດູ ຫຼື ຕາມ ຄ່າ ເງິນ. ວິທີ ແຈ້ງ ທີ່ ໃຊ້ ກັນ ຢູ່ ຄື ພິມ ລົງ ກຸ່ມ ແຊັດ ຂອງ ບໍລິສັດ. ບັນ ຫາ ຂອງ ວິທີ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ຈົມ ຫາຍ ພາຍ ໃນ ສອງ ມື້, ແລະ ພະນັກງານ ໃໝ່ ທີ່ ເຂົ້າ ມາ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈະ ບໍ່ ເຄີຍ ເຫັນ ຂໍ້ ຄວາມ ນັ້ນ ເລີຍ.

ຄຳ ຖາມ ກວດ ຕົນ ເອງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ: ເດືອນ ນີ້ ຫົວ ໜ້າ ຕ້ອງ ເວົ້າ ອະທິບາຍ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ ຊ້ຳ ຈັກ ຄັ້ງ? ຖ້າ ເກີນ ສາມ ຄັ້ງ ໃນ ໜຶ່ງ ເດືອນ, ເລື່ອງ ນັ້ນ ຄວນ ກາຍ ເປັນ ບົດ ຮຽນ ແລ້ວ.

4. ຕ້ອງ ມີ ຫຍັງ ແດ່ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ໄດ້

ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ທີ່ ສຸດ: ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ບວກ ກັບ ໂທລະສັບ ຂອງ ພະນັກງານ. ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ຫ້ອງ ຄອມ ພິວ ເຕີ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ກ້ອງ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ້າງ ຄົນ ຕັດ ຕໍ່ ວີດີໂອ.

ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ເວົ້າ ໃຫ້ ກຳລັງ ໃຈ ລອຍ ໆ. ອີງ ຕາມ ລາຍ ງານ ດີ ຈີ ຕອລ ຂອງ DataReportal ປີ 2026, ຜູ້ ໃຊ້ ອິນ ເຕີ ເນັດ ໃນ ລາວ ຢູ່ ທີ່ 63,6 ສ່ວນ ຮ້ອຍ ຂອງ ປະຊາກອນ — ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ໃນ ຮ້ານ ຫຼື ບໍລິສັດ ໃນ ຕົວ ເມືອງ ພະນັກງານ ເກືອບ ທຸກ ຄົນ ມີ ເຄື່ອງ ຢູ່ ໃນ ມື ຢູ່ ແລ້ວ. ອຸ ປະ ສັກ ບໍ່ ແມ່ນ ອຸ ປະ ກອນ ແຕ່ ແມ່ນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຈັດ ເອກະສານ ໃຫ້ ເປັນ ບົດ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 1 — ເກັບ ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ມາ ກອງ ໄວ້ ບ່ອນ ດຽວ

ບໍ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ໃໝ່. ໃນ ບໍລິສັດ ສ່ວນ ຫຼາຍ ມີ ຂອງ ພວກ ນີ້ ຢູ່ ແລ້ວ: ໄຟລ໌ ຄູ່ ມື ພະນັກງານ ເກົ່າ, ສະ ໄລ ທີ່ ເຄີຍ ໃຊ້ ອົບຮົມ ປີ ກາຍ, ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ທີ່ ຫົວ ໜ້າ ເຄີຍ ສົ່ງ ອະທິບາຍ ໃນ ກຸ່ມ ແຊັດ, ໄຟລ໌ ລາຍ ການ ລາຄາ, ຂໍ້ ຄວາມ ຕອບ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ໃຊ້ ດີ ຢູ່ ແລ້ວ. ໃຊ້ ເວລາ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ກອງ ໄວ້ ໃນ ໂຟນ ເດີ ດຽວ ກໍ ພໍ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 2 — ຕັດ ເປັນ ບົດ ສັ້ນ, ໜຶ່ງ ບົດ ຕອບ ໜຶ່ງ ຄຳ ຖາມ

ນີ້ ຄື ບາດ ກ້າວ ທີ່ ຕັດສິນ ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ບົດ ຮຽນ ທັງ ໝົດ. ຄູ່ ມື ພະນັກງານ ຫ້າ ສິບ ໜ້າ ບໍ່ ແມ່ນ ບົດ ຮຽນ — ມັນ ຄື ໜັງ ສື. ບົດ ຮຽນ ຄື "ວິທີ ຮັບ ຄືນ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ບໍ່ ພໍ ໃຈ" ຍາວ ເຈັດ ນາທີ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ນັ້ນ ຄຳ ຖາມ ດຽວ ຈົນ ຈົບ.

ຫຼັກ ວັດ ງ່າຍ ໆ: ຖ້າ ຫົວ ຂໍ້ ບົດ ບໍ່ ສາມາດ ຂຽນ ໃຫ້ ເປັນ ຄຳ ຖາມ ໄດ້ ແປ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ຍັງ ໃຫຍ່ ເກີນ ໄປ, ໃຫ້ ຕັດ ອີກ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 3 — ຕື່ມ ບົດ ທົດ ສອບ ຫ້າ ຂໍ້ ຢູ່ ທ້າຍ ບົດ

ຫ້າ ຂໍ້ ພຽງ ພໍ. ຂໍ້ ຄວນ ຖາມ ເລື່ອງ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ຫາຍ ຈິງ, ບໍ່ ແມ່ນ ຖາມ ຄຳ ນິ ຍາມ. ຕົວ ຢ່າງ ບໍ່ ດີ: "ບໍລິສັດ ຂອງ ເຮົາ ກໍ່ ຕັ້ງ ປີ ໃດ?" ຕົວ ຢ່າງ ດີ: "ລູກ ຄ້າ ເອົາ ສິນ ຄ້າ ມາ ຄືນ ໃນ ມື້ ທີ ສິບ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃບ ບິນ — ທ່ານ ຈະ ເຮັດ ແນວ ໃດ?"

ຕັ້ງ ເກນ ຜ່ານ ໄວ້ ປະ ມານ ແປດ ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ແລະ ອະ ນຸ ຍາດ ໃຫ້ ເຮັດ ຄືນ ໄດ້. ຈຸດ ປະ ສົງ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ຄັດ ຄົນ ອອກ ແຕ່ ແມ່ນ ການ ເຮັດ ໃຫ້ ຜູ້ ຮຽນ ກັບ ໄປ ອ່ານ ຂໍ້ ທີ່ ຕົນ ຍັງ ບໍ່ ເຂົ້າ ໃຈ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 4 — ສົ່ງ ລິ້ງ ໃຫ້ ພະນັກງານ

ບົດ ຮຽນ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ຄື ບົດ ທີ່ ເປີດ ໄດ້ ໃນ ໂທລະສັບ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຕິດ ຕັ້ງ ຫຍັງ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈື່ ລະ ຫັດ ຫຼາຍ ຊັ້ນ. ຖ້າ ຂັ້ນ ຕອນ ເຂົ້າ ຮຽນ ຍາກ ກວ່າ ການ ຖາມ ຫົວ ໜ້າ, ພະນັກງານ ຈະ ກັບ ໄປ ຖາມ ຫົວ ໜ້າ ຄື ເກົ່າ.

ບາດ ກ້າວ ທີ 5 — ເບິ່ງ ຜົນ ໃນ ອາທິດ ຕໍ່ ມາ

ເປີດ ເບິ່ງ ສາມ ຢ່າງ: ໃຜ ຮຽນ ຈົບ ແລ້ວ, ຂໍ້ ໃດ ຄົນ ຕົກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ, ບົດ ໃດ ຄົນ ເປີດ ແລ້ວ ອອກ ໄປ ກາງ ຄັນ. ສາມ ຕົວ ເລກ ນີ້ ບອກ ໄດ້ ໝົດ ວ່າ ຄວນ ໄປ ແກ້ ຫຍັງ ຕໍ່.

ເລື່ອງ ເວລາ: ບົດ ທຳ ອິດ ມັກ ໃຊ້ ເວລາ ໜຶ່ງ ຫາ ສອງ ມື້ ເຮັດ ວຽກ ຂອງ ຄົນ ດຽວ ເພາະ ຕ້ອງ ຫາ ຮູບ ແບບ ໄປ ພ້ອມ. ບົດ ທີ ສອງ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ ມັກ ໃຊ້ ເຄິ່ງ ມື້ ຕໍ່ ບົດ.

5. E-learning ກັບ LMS ຕ່າງ ກັນ ແນວ ໃດ

ສອງ ຄຳ ນີ້ ຖືກ ໃຊ້ ປົນ ກັນ ຈົນ ຄົນ ສັບ ສົນ. ຄວາມ ຕ່າງ ຈິງ ໆ ງ່າຍ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ:

• E-learning ຄື ຮູບ ແບບ ຂອງ ການ ຮຽນ — ຄື ຕົວ ບົດ ຮຽນ ເອງ ແລະ ວິທີ ທີ່ ຄົນ ຮຽນ ຜ່ານ ໜ້າ ຈໍ.
• LMS ຄື ບ່ອນ ເກັບ ແລະ ບ່ອນ ຄຸ້ມ ຄອງ — ຫຍໍ້ ມາ ຈາກ learning management system ຄື ລະບົບ ທີ່ ເກັບ ບົດ ຮຽນ ໄວ້, ມອບ ບົດ ໃຫ້ ໃຜ ແດ່, ບັນ ທຶກ ວ່າ ໃຜ ຮຽນ ຈົບ, ອອກ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ.

ປຽບ ທຽບ ໃຫ້ ເຫັນ ພາບ: e-learning ຄື ອາຫານ, LMS ຄື ຄົວ ພ້ອມ ຕູ້ ເຢັນ ພ້ອມ ບັນ ຊີ ວັດ ຖຸ ດິບ. ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ອາຫານ ຈານ ດຽວ ໄດ້ ໂດຍ ຍັງ ບໍ່ ຕ້ອງ ສ້າງ ຄົວ ໃຫຍ່, ແຕ່ ພໍ ມີ ບົດ ຫຼາຍ ບົດ ແລະ ມີ ຄົນ ຮຽນ ຫຼາຍ ກຸ່ມ ແລ້ວ ການ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ຄຸ້ມ ຄອງ ຈະ ກາຍ ເປັນ ຄວາມ ວຸ້ນ ວາຍ ທັນ ທີ.

ຢູ່ ຂັ້ນ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ຫຼາຍ ບໍລິສັດ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ — ບ່ອນ ເກັບ ໄຟລ໌ ອອນລາຍ ບວກ ກັບ ແບບ ຟອມ ສ້າງ ບົດ ທົດ ສອບ ຟຣີ — ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຍ້າຍ ຂຶ້ນ ລະບົບ ຈິງ ຕອນ ຂໍ້ ມູນ ເລີ່ມ ຫຼາຍ ເກີນ ຄຸມ ດ້ວຍ ມື. ນັ້ນ ເປັນ ທາງ ເລືອກ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໜ້າ ອາຍ.

ສັນຍານ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບອກ ວ່າ ຮອດ ເວລາ ຕ້ອງ ມີ ລະບົບ ຄຸ້ມ ຄອງ ຈິງ ແລ້ວ:

1. ມີ ບົດ ຮຽນ ເກີນ ຫ້າ ບົດ ແລະ ເລີ່ມ ຈື່ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ບົດ ໃດ ເປັນ ສະ ບັບ ໃໝ່ ທີ່ ສຸດ.
2. ຕ້ອງ ມອບ ບົດ ຄົນ ລະ ຊຸດ ໃຫ້ ຄົນ ລະ ກຸ່ມ — ຝ່າຍ ຂາຍ ຮຽນ ຊຸດ ໜຶ່ງ, ຝ່າຍ ບັນ ຊີ ຮຽນ ອີກ ຊຸດ ໜຶ່ງ.
3. ຕ້ອງ ອອກ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ ຫຼື ຕ້ອງ ມີ ຫຼັກ ຖານ ການ ອົບຮົມ ໃຫ້ ຄູ່ ຄ້າ ຫຼື ໃຫ້ ໜ່ວຍ ງານ ກວດ.

ບໍລິສັດ ທີ່ ມີ ພະນັກງານ ຊາວ ຄົນ ໃຊ້ e-learning ຄຸ້ມ ບໍ?

6. ວັດ ຜົນ ດ້ວຍ ຫຍັງ

ນີ້ ຄື ຄຳ ຖາມ ທີ່ ເຈົ້າ ຂອງ ບໍລິສັດ ຖາມ ເປັນ ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ສະ ເໝີ ຫຼັງ ຈາກ ຖາມ ລາຄາ. ຄຳ ຕອບ ຄື ວັດ ໄດ້ ສາມ ຊັ້ນ, ແລະ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ວັດ ຊັ້ນ ລຸ່ມ ສຸດ ແລ້ວ ເອົາ ໄປ ລາຍ ງານ ຄື ວ່າ ນັ້ນ ຄື ຜົນ ສຳ ເລັດ.

ຊັ້ນ 1 — ຮຽນ ຈົບ ຈັກ ຄົນ

ວັດ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ: ມອບ ບົດ ໃຫ້ ຊາວ ຄົນ, ມີ ຄົນ ເປີດ ຈັກ ຄົນ, ຮຽນ ຈົນ ຈົບ ຈັກ ຄົນ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ມີ ປະ ໂຫຍດ ຢູ່ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ບອກ ວ່າ ບົດ ຮຽນ ໄປ ຮອດ ຄົນ ຫຼື ບໍ່. ມັນ ບໍ່ ບອກ ວ່າ ຄົນ ໄດ້ ຫຍັງ ຈາກ ບົດ ນັ້ນ.

ຖ້າ ຄົນ ເປີດ ໜ້ອຍ, ບັນ ຫາ ມັກ ຢູ່ ນອກ ບົດ ຮຽນ: ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ວ່າ ຕ້ອງ ຮຽນ ພາຍ ໃນ ວັນ ໃດ, ຫຼື ບໍ່ ໄດ້ ຈັດ ເວລາ ໃນ ໂມງ ເຮັດ ວຽກ ໃຫ້ ຮຽນ. ຂໍ້ ຫຼັງ ນີ້ ສຳຄັນ ຫຼາຍ — ບອກ ໃຫ້ ຮຽນ ຕອນ ພັກ ຜ່ອນ ຢູ່ ເຮືອນ ແມ່ນ ວິທີ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ.

ຊັ້ນ 2 — ຄະ ແນນ ບົດ ທົດ ສອບ

ຊັ້ນ ນີ້ ເລີ່ມ ບອກ ເລື່ອງ ຈິງ. ເບິ່ງ ສອງ ຕົວ ເລກ: ຄະ ແນນ ສະ ເລ່ຍ ຕໍ່ ບົດ ແລະ ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຕົກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ້ ທີ່ ຕົກ ຫຼາຍ ຄື ຂອງ ຂວັນ — ມັນ ຊີ້ ໃຫ້ ເຫັນ ຈຸດ ທີ່ ບໍລິສັດ ເຂົ້າ ໃຈ ບໍ່ ຕົງ ກັນ ທັງ ບໍລິສັດ.

ຊັ້ນ 3 — ເຮັດ ວຽກ ໄດ້ ຈິງ ຫຼື ບໍ່

ຊັ້ນ ນີ້ ວັດ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ເປັນ ຊັ້ນ ດຽວ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ເລື່ອງ ເງິນ ໄດ້. ຕົວ ຢ່າງ ຕົວ ວັດ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ຢູ່ ຮ້ານ ຄ້າ ແລະ ບໍລິສັດ ບໍລິການ:

• ຄົນ ໃໝ່ ໃຊ້ ເວລາ ຈັກ ມື້ ຈຶ່ງ ຮັບ ລູກ ຄ້າ ເອງ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖາມ ຫົວ ໜ້າ — ກ່ອນ ມີ ບົດ ຮຽນ ກັບ ຫຼັງ ມີ ບົດ ຮຽນ ຕ່າງ ກັນ ເທົ່າ ໃດ.
• ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ໃນ ໃບ ບິນ ຫຼື ໃນ ການ ຈັດ ສົ່ງ ຕໍ່ ເດືອນ.
• ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ພະນັກງານ ຕ້ອງ ໂທ ຖາມ ຫົວ ໜ້າ ເລື່ອງ ພື້ນ ຖານ ໃນ ໜຶ່ງ ອາທິດ.

ວິທີ ວັດ ທີ່ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ຈົດ ຕົວ ເລກ ໜຶ່ງ ຕົວ ໄວ້ ກ່ອນ ເລີ່ມ ເຮັດ ບົດ ຮຽນ, ແລ້ວ ຈົດ ຄືນ ຕົວ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ ຫຼັງ ຈາກ ສາມ ສິບ ມື້. ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ລະບົບ ຫຍັງ ພິ ເສດ — ຈົດ ໃສ່ ເຈ້ຍ ກໍ ໃຊ້ ໄດ້.

7. ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຈິງ ມີ ກ້ອນ ໃດ ແດ່

ຄົນ ຂາຍ ລະບົບ ມັກ ເວົ້າ ແຕ່ ຄ່າ ບໍລິການ ຕໍ່ ເດືອນ. ໃນ ຄວາມ ຈິງ ຄ່າ ບໍລິການ ມັກ ບໍ່ ແມ່ນ ກ້ອນ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ. ຕາ ຕະ ລາງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ບັນ ຊີ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຄົບ ກ້ອນ ທີ່ ຄວນ ວາງ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

ກ້ອນ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ	ຈ່າຍ ຕອນ ໃດ	ວິທີ ຫຼຸດ ໃຫ້ ຕ່ຳ ທີ່ ສຸດ
ເວລາ ຄົນ ໃນ ບໍລິສັດ ຈັດ ເນື້ອ ໃນ	ຄັ້ງ ດຽວ ຕອນ ເລີ່ມ, ແລ້ວ ຕື່ມ ເປັນ ຄັ້ງ ຄາວ	ເລີ່ມ ຈາກ ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ, ຢ່າ ຂຽນ ໃໝ່ ໝົດ
ຄ່າ ລະບົບ ຫຼື ເຄື່ອງ ມື	ຕໍ່ ເດືອນ ຫຼື ຕໍ່ ປີ	ເລີ່ມ ດ້ວຍ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ຈົນ ຮູ້ ວ່າ ຕ້ອງ ການ ຫຍັງ ແທ້
ເວລາ ຂອງ ພະນັກງານ ທີ່ ນັ່ງ ຮຽນ	ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ມອບ ບົດ	ບົດ ສັ້ນ ຫ້າ ຫາ ສິບ ນາທີ, ຮຽນ ໃນ ໂມງ ວຽກ
ຄ່າ ແກ້ ບົດ ຕອນ ຂັ້ນ ຕອນ ປ່ຽນ	ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ລາຄາ ຫຼື ຂັ້ນ ຕອນ ປ່ຽນ	ແຍກ ສ່ວນ ທີ່ ປ່ຽນ ເລື້ອຍ ອອກ ເປັນ ບົດ ຕ່າງ ຫາກ
ຄ່າ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຂອງ ພະນັກງານ	ທຸກ ເດືອນ	ບີບ ຂະ ໜາດ ໄຟລ໌, ຫຼີກ ລ້ຽງ ວີດີໂອ ຄວາມ ຄົມ ຊັດ ສູງ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ

ກ້ອນ ທຳ ອິດ ຄື ກ້ອນ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ ໃນ ເກືອບ ທຸກ ກໍ ລະ ນີ, ແລະ ເປັນ ກ້ອນ ດຽວ ທີ່ ຄົນ ຂາຍ ບໍ່ ເຄີຍ ເວົ້າ ເຖິງ. ວາງ ແຜນ ໄວ້ ວ່າ ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ໜຶ່ງ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ເລື່ອງ ນີ້ ຢ່າງ ຈິງ ຈັງ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສອງ ມື້ ໃນ ເດືອນ ທຳ ອິດ.

ກ້ອນ ສຸດ ທ້າຍ ຄື ກ້ອນ ທີ່ ຄົນ ນອກ ລາວ ມັກ ລືມ. ຄ່າ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຂອງ ພະນັກງານ ເປັນ ເລື່ອງ ຈິງ ຢູ່ ນີ້. ບົດ ຮຽນ ທີ່ ເປັນ ວີດີໂອ ຍາວ ຊາວ ນາທີ ຄວາມ ຄົມ ຊັດ ສູງ ອາດ ເຮັດ ໃຫ້ ພະນັກງານ ບໍ່ ຢາກ ເປີດ ເລີຍ ຖ້າ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ບ່ອນ ມີ ໄວ ຟາຍ. ບົດ ທີ່ ເປັນ ສະ ໄລ ພ້ອມ ສຽງ ຫຼື ເປັນ ຕົວ ໜັງ ສື ບວກ ຮູບ ໃຊ້ ຂໍ້ ມູນ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ຄິດ ໄລ່ ຄວາມ ຄຸ້ມ ດ້ວຍ ເວລາ, ບໍ່ ແມ່ນ ດ້ວຍ ຄ່າ ບໍລິການ

ວິທີ ຄິດ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ໄດ້ ຊັດ ທີ່ ສຸດ ຄື ຄິດ ເປັນ ຊົ່ວ ໂມງ ຂອງ ຄົນ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ແປງ ເປັນ ເງິນ ພາຍ ຫຼັງ. ຕົວ ຢ່າງ ການ ຄິດ ໄລ່ ທີ່ ເຮັດ ຕາມ ໄດ້ ດ້ວຍ ຕົນ ເອງ:

1. ນັບ ວ່າ ປີ ຜ່ານ ມາ ຮັບ ພະນັກງານ ໃໝ່ ຈັກ ຄົນ. ສົມ ມຸດ ວ່າ ຫົກ ຄົນ.
2. ນັບ ວ່າ ຕໍ່ ຄົນ ໜຶ່ງ ຫົວ ໜ້າ ໃຊ້ ເວລາ ອະທິບາຍ ເລື່ອງ ພື້ນ ຖານ ຈັກ ຊົ່ວ ໂມງ. ສົມ ມຸດ ວ່າ ຫົກ ຊົ່ວ ໂມງ.
3. ຄູນ ກັນ ໄດ້ ສາມ ສິບ ຫົກ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ປີ — ເກືອບ ໜຶ່ງ ອາທິດ ເຮັດ ວຽກ ເຕັມ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບໍລິສັດ.
4. ທຽບ ກັບ ເວລາ ເຮັດ ບົດ ຮຽນ ຊຸດ ທຳ ອິດ: ປະ ມານ ສິບ ຫາ ສິບ ຫ້າ ຊົ່ວ ໂມງ ຄັ້ງ ດຽວ, ບວກ ຄ່າ ແກ້ ບົດ ອີກ ສອງ ສາມ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ປີ.

ໃນ ຕົວ ຢ່າງ ນີ້ ຄືນ ທຶນ ພາຍ ໃນ ປີ ທຳ ອິດ ແລະ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ເປັນ ກຳໄລ ເວລາ ລ້ວນ ໆ. ຖ້າ ຕົວ ເລກ ຂອງ ທ່ານ ອອກ ມາ ບໍ່ ຄຸ້ມ — ເຊັ່ນ ຮັບ ຄົນ ໃໝ່ ປີ ລະ ໜຶ່ງ ຄົນ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ສອນ ພຽງ ສອງ ຊົ່ວ ໂມງ — ນັ້ນ ກໍ ຄື ຄຳ ຕອບ ທີ່ ຊື່ ສັດ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ຮອດ ເວລາ, ແລະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ຜິດ ທີ່ ຈະ ລໍ ຖ້າ ໄປ ກ່ອນ.

8. ເລີ່ມ ດ້ວຍ ບົດ ດຽວ, ຢ່າ ເຮັດ ທັງ ຫ້ອງ ສະ ໝຸດ

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ໂຄງ ການ e-learning ຕາຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ເລືອກ ເຄື່ອງ ມື ຜິດ. ມັນ ຄື ການ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໃຫຍ່ ເກີນ ໄປ ໃນ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ — ຕັ້ງ ໃຈ ຈະ ເຮັດ ຫຼັກ ສູດ ຄົບ ຊຸດ ຊາວ ບົດ ສຳລັບ ທຸກ ຕຳ ແໜ່ງ ພາຍ ໃນ ໄຕ ມາດ ນີ້. ຜົນ ທີ່ ໄດ້ ຄື ເຮັດ ໄປ ໄດ້ ສາມ ບົດ ແລ້ວ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຕິດ ວຽກ ອື່ນ ແລະ ໂຄງ ການ ຄ້າງ ຢູ່ ຢ່າງ ນັ້ນ.

ວິທີ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ກວ່າ ຄື ເລືອກ ບົດ ດຽວ ໃຫ້ ຖືກ ບົດ. ບົດ ທຳ ອິດ ຄວນ ມີ ຄຸນ ສົມ ບັດ ສາມ ຢ່າງ:

1. ເປັນ ເລື່ອງ ທີ່ ຖືກ ຖາມ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ເດືອນ ຜ່ານ ມາ. ວັດ ຜົນ ໄດ້ ໄວ ເພາະ ຄຳ ຖາມ ຈະ ຫຼຸດ ລົງ ໃຫ້ ເຫັນ.
2. ເປັນ ເລື່ອງ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ເງິນ ຫຼື ເສຍ ລູກ ຄ້າ. ຈະ ໄດ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ອະທິບາຍ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ຮຽນ.
3. ມີ ເອກະສານ ຢູ່ ແລ້ວ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ. ບົດ ທຳ ອິດ ບໍ່ ຄວນ ເລີ່ມ ຈາກ ເຈ້ຍ ເປົ່າ.

ຫຼັງ ຈາກ ບົດ ທຳ ອິດ ໃຊ້ ໄດ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຕໍ່ ບົດ ທີ ສອງ ແລະ ທີ ສາມ. ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ສ່ວນ ຫຼາຍ ພໍ ໃຈ ຢູ່ ທີ່ ຫ້າ ຫາ ແປດ ບົດ ແລ້ວ ຢຸດ — ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ລົ້ມ ເຫຼວ, ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ພໍ ດີ.

ຮູບ ແບບ ບົດ ທີ່ ເໝາະ ກັບ ເນື້ອ ຫາ ຄົນ ລະ ຊະ ນິດ

ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຮູບ ແບບ ດຽວ ກັນ ໝົດ ທຸກ ບົດ:

• ສະ ໄລ ພ້ອມ ຄຳ ອະທິບາຍ — ເໝາະ ກັບ ລະບຽບ, ນະ ໂຍ ບາຍ, ຂໍ້ ມູນ ສິນ ຄ້າ. ພິມ ອອກ ໃສ່ ເຈ້ຍ ໄດ້ ນຳ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ມັກ ອ່ານ ໜ້າ ຈໍ.
• ສຽງ ຫຼື ພອດ ແຄສ — ເໝາະ ກັບ ຄົນ ຂັບ ລົດ ສົ່ງ ເຄື່ອງ ຫຼື ຄົນ ອອກ ພື້ນ ທີ່ ທີ່ ຟັງ ໄດ້ ແຕ່ ເບິ່ງ ໜ້າ ຈໍ ບໍ່ ໄດ້.
• ວີດີໂອ ສັ້ນ — ເໝາະ ກັບ ການ ສະ ແດງ ໜ້າ ຈໍ ຫຼື ສະ ແດງ ຂັ້ນ ຕອນ ທີ່ ເວົ້າ ແລ້ວ ບໍ່ ເຫັນ ພາບ.
• ບັດ ຈື່ ຈຳ — ເໝາະ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ຈື່ ຂຶ້ນ ໃຈ ເຊັ່ນ ລະ ຫັດ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ຂໍ້ ຄວາມ ຕອບ ມາດ ຕະ ຖານ.

ຂໍ້ ດີ ຂອງ ຍຸກ ນີ້ ຄື ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ທັງ ສີ່ ຮູບ ແບບ ດ້ວຍ ມື. ເຄື່ອງ ມື ທີ່ ໃຊ້ AI ປ່ຽນ ເອກະສານ ໜຶ່ງ ໄຟລ໌ ໃຫ້ ອອກ ມາ ເປັນ ສະ ໄລ, ເປັນ ສຽງ, ເປັນ ວີດີໂອ ແລະ ເປັນ ບັດ ຈື່ ຈຳ ໄດ້ ໃນ ຮອບ ດຽວ ແລ້ວ ຄົນ ຄ່ອຍ ມາ ກວດ ແກ້ ພາຍ ຫຼັງ.

ເລື່ອງ ພາສາ ທີ່ ຕ້ອງ ຕັດສິນ ໃຈ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ

ບົດ ຮຽນ ຄວນ ເປັນ ພາສາ ລາວ ຫຼື ພາສາ ອັງກິດ? ຄຳ ຕອບ ຂຶ້ນ ກັບ ວ່າ ໃຜ ຈະ ຮຽນ. ຖ້າ ຜູ້ ຮຽນ ຄື ພະນັກງານ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼື ຄົນ ຂັບ ລົດ ສົ່ງ ເຄື່ອງ, ບົດ ຕ້ອງ ເປັນ ພາສາ ລາວ ຢ່າງ ດຽວ ບໍ່ ຕ້ອງ ຄິດ ຫຼາຍ. ຖ້າ ຜູ້ ຮຽນ ຄື ທີມ ງານ ດ້ານ ເຕັກ ນິກ ຫຼື ຝ່າຍ ຕະຫຼາດ ດີ ຈີ ຕອລ ທີ່ ເຮັດ ວຽກ ກັບ ເຄື່ອງ ມື ພາສາ ອັງກິດ ຢູ່ ແລ້ວ, ການ ປົນ ຄຳ ສັບ ອັງກິດ ໄວ້ ຄື ເດີມ ຈະ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ເຂົາ ຫາ ປຸ່ມ ຖືກ ໄວ ກວ່າ ການ ແປ ທຸກ ຄຳ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ: ຢ່າ ແປ ຊື່ ປຸ່ມ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ເປັນ ພາສາ ລາວ ຖ້າ ໜ້າ ຈໍ ຈິງ ຍັງ ເປັນ ພາສາ ອັງກິດ. ຜູ້ ຮຽນ ຈະ ຫາ ປຸ່ມ ບໍ່ ພົບ ແລ້ວ ຈົ່ມ ວ່າ ບົດ ຮຽນ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້.

9. ຫ້າ ບົດ ທຳ ອິດ ທີ່ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ມັກ ຕ້ອງ ການ

ຫຼາຍ ຄົນ ຕິດ ຢູ່ ບາດ ກ້າວ "ຈະ ເລີ່ມ ຈາກ ບົດ ໃດ ດີ" ຈົນ ບໍ່ ໄດ້ ເລີ່ມ ຈັກ ເທື່ອ. ຫ້າ ບົດ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ບົດ ທີ່ ຮ້ານ ຄ້າ ແລະ ບໍລິສັດ ບໍລິການ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ມັກ ຕ້ອງ ການ ຄື ກັນ ເກືອບ ໝົດ. ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄົບ ຫ້າ — ເລືອກ ບົດ ທີ່ ເຈັບ ທີ່ ສຸດ ບົດ ດຽວ ກ່ອນ.

ບົດ ທີ 1 — ມື້ ທຳ ອິດ ຂອງ ພະນັກງານ ໃໝ່

ເນື້ອ ໃນ: ບໍລິສັດ ຂາຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ, ໃຜ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຫຍັງ, ເວລາ ເຮັດ ວຽກ ແລະ ວິທີ ແຈ້ງ ລາ, ບ່ອນ ເກັບ ໄຟລ໌, ກຸ່ມ ແຊັດ ໃດ ຕ້ອງ ເຂົ້າ, ໃຜ ຄື ຄົນ ທີ່ ຖາມ ໄດ້ ເມື່ອ ຕິດ ຂັດ. ບົດ ນີ້ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ໃຊ້ ຊ້ຳ ກັບ ພະນັກງານ ໃໝ່ ທຸກ ຄົນ ຕະ ຫຼອດ ໄປ ແລະ ໃຊ້ ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ເກືອບ ໝົດ.

ວັດ ຜົນ ດ້ວຍ: ຈຳ ນວນ ຄຳ ຖາມ ພື້ນ ຖານ ທີ່ ຄົນ ໃໝ່ ຖາມ ໃນ ອາທິດ ທຳ ອິດ ຫຼຸດ ລົງ ຫຼື ບໍ່.

ບົດ ທີ 2 — ສິນ ຄ້າ ແລະ ລາຄາ

ເນື້ອ ໃນ: ລາຍ ການ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ບໍລິການ, ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ລຸ້ນ, ລາຄາ ຂາຍ ແລະ ສ່ວນ ຫຼຸດ ທີ່ ອະ ນຸ ຍາດ, ຂອງ ແຖມ, ເງື່ອນ ໄຂ ຂອງ ໂປຣ ໂມ ຊັ່ນ ທີ່ ກຳລັງ ແລ່ນ ຢູ່.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ: ນີ້ ຄື ບົດ ທີ່ ເກົ່າ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ໃຫ້ ແຍກ ສ່ວນ ທີ່ ປ່ຽນ ເລື້ອຍ — ລາຄາ ແລະ ໂປຣ ໂມ ຊັ່ນ — ອອກ ເປັນ ບົດ ຍ່ອຍ ຕ່າງ ຫາກ ຈະ ໄດ້ ແກ້ ງ່າຍ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຮື້ ບົດ ໃຫຍ່.

ບົດ ທີ 3 — ວິທີ ຕອບ ລູກ ຄ້າ ໃນ ແຊັດ

ເນື້ອ ໃນ: ຂໍ້ ຄວາມ ທັກ ທາຍ ມາດ ຕະ ຖານ, ວິທີ ຖາມ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ກ່ອນ ສະ ເໜີ ລາຄາ, ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ສຳລັບ ຄຳ ຖາມ ຍອດ ຮິດ ສິບ ຄຳ ຖາມ, ວິທີ ຕອບ ຕອນ ຂອງ ໝົດ, ວິທີ ຮັບ ມື ກັບ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ບໍ່ ພໍ ໃຈ, ແລະ ຈຸດ ທີ່ ຕ້ອງ ສົ່ງ ຕໍ່ ໃຫ້ ຫົວ ໜ້າ.

ບົດ ນີ້ ເໝາະ ກັບ ຮູບ ແບບ ບັດ ຈື່ ຈຳ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ພະນັກງານ ຕ້ອງ ຫາ ຄຳ ຕອບ ໃຫ້ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ສອງ ສາມ ວິ ນາ ທີ ໃນ ຂະ ນະ ຄຸຍ ຢູ່.

ບົດ ທີ 4 — ຂັ້ນ ຕອນ ຮັບ ເງິນ ແລະ ອອກ ໃບ ບິນ

ເນື້ອ ໃນ: ຮັບ ເງິນ ສົດ ແນວ ໃດ, ໂອນ ຜ່ານ ທະ ນາ ຄານ ຫຼື ສະ ແກນ ລະ ຫັດ QR ແນວ ໃດ, ວິທີ ກວດ ວ່າ ເງິນ ເຂົ້າ ແທ້, ວິທີ ອອກ ໃບ ບິນ, ວິທີ ບັນ ທຶກ ລົງ ລະບົບ, ແລະ ວິທີ ຈັດ ການ ເມື່ອ ຍອດ ບໍ່ ຄົບ.

ນີ້ ຄື ບົດ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ເງິນ ຈິງ ໆ, ຈຶ່ງ ເປັນ ບົດ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ອະທິບາຍ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ຮຽນ. ຄວນ ມີ ບົດ ທົດ ສອບ ຜ່ານ ເກນ ສູງ ກວ່າ ບົດ ອື່ນ.

ບົດ ທີ 5 — ຄວາມ ປອດ ໄພ ແລະ ຂໍ້ ຫ້າມ

ເນື້ອ ໃນ: ຂໍ້ ຫ້າມ ດ້ານ ຄວາມ ປອດ ໄພ ຂອງ ໜ້າ ວຽກ, ວິທີ ຮັກ ສາ ຂໍ້ ມູນ ລູກ ຄ້າ, ສິ່ງ ທີ່ ຫ້າມ ໂພສ ລົງ ສື່ ສັງ ຄົມ ອອນລາຍ, ແລະ ວິທີ ລາຍ ງານ ເມື່ອ ເກີດ ເຫດ.

ບົດ ນີ້ ຄື ບົດ ດຽວ ໃນ ຫ້າ ບົດ ທີ່ ຄວນ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ຮຽນ ຄືນ ທຸກ ປີ ແລະ ຄວນ ອອກ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ ໄວ້ ເປັນ ຫຼັກ ຖານ.

10. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖືກ ຖາມ ເລື້ອຍ

ຕ້ອງ ມີ ຄົນ ຮູ້ ເລື່ອງ ຄອມ ພິວ ເຕີ ບໍ ຈຶ່ງ ເຮັດ ໄດ້?

ບໍ່ ຕ້ອງ. ຄົນ ທີ່ ເໝາະ ທີ່ ສຸດ ໃນ ການ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ບົດ ຮຽນ ຄື ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ວຽກ ດີ ທີ່ ສຸດ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ທີ່ ໃຊ້ ຄອມ ພິວ ເຕີ ເກັ່ງ ທີ່ ສຸດ. ສ່ວນ ເລື່ອງ ເຕັກ ນິກ ຮຽນ ຮູ້ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ມື້.

ພະນັກງານ ບໍ່ ຍອມ ຮຽນ ຈະ ເຮັດ ແນວ ໃດ?

ສາ ເຫດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ມີ ສາມ ຢ່າງ: ບົດ ຍາວ ເກີນ, ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຮຽນ ໄປ ເພື່ອ ຫຍັງ, ຫຼື ຖືກ ບອກ ໃຫ້ ຮຽນ ນອກ ໂມງ ວຽກ. ແກ້ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ກ່ອນ ຄ່ອຍ ຄິດ ເລື່ອງ ບັງ ຄັບ ຫຼື ໃຫ້ ລາງ ວັນ.

ຕ້ອງ ອອກ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ ບໍ?

ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ສຳລັບ ບົດ ພາຍ ໃນ ທົ່ວ ໄປ. ແຕ່ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ ມີ ປະ ໂຫຍດ ຈິງ ໃນ ສາມ ກໍ ລະ ນີ: ວຽກ ທີ່ ກ່ຽວ ກັບ ຄວາມ ປອດ ໄພ, ວຽກ ທີ່ ຄູ່ ຄ້າ ຂໍ ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ພະນັກງານ ຜ່ານ ການ ອົບຮົມ, ແລະ ວຽກ ທີ່ ພະນັກງານ ເອົາ ໄປ ໃຊ້ ຕໍ່ ໃນ ອາ ຊີບ ໄດ້ — ຂໍ້ ຫຼັງ ນີ້ ຊ່ວຍ ເລື່ອງ ການ ຮັກ ສາ ຄົນ ໄວ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ.

SCORM ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ຈຳ ເປັນ ບໍ?

SCORM ຄື ມາດ ຕະ ຖານ ຮູບ ແບບ ໄຟລ໌ ບົດ ຮຽນ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຍ້າຍ ໄປ ໃຊ້ ໃນ ລະບົບ ອື່ນ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ໃໝ່. ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ຍັງ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ສົນ ໃຈ ໃນ ປີ ທຳ ອິດ, ແຕ່ ຄວນ ຖາມ ຜູ້ ຂາຍ ໄວ້ ວ່າ ສົ່ງ ອອກ ເປັນ SCORM ໄດ້ ບໍ — ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຄື ປະ ກັນ ວ່າ ບົດ ຮຽນ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ຖືກ ຂັງ ໄວ້ ໃນ ລະບົບ ໃດ ລະບົບ ໜຶ່ງ ຕະ ຫຼອດ ໄປ.

ບົດ ຮຽນ ຄວນ ຍາວ ເທົ່າ ໃດ?

ຫ້າ ຫາ ສິບ ນາທີ ຕໍ່ ບົດ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ທີ່ ສຸດ ຢູ່ ໜ້າ ຮ້ານ ແລະ ໃນ ໂຮງ ງານ, ເພາະ ເປັນ ຄວາມ ຍາວ ທີ່ ຮຽນ ຈົບ ໄດ້ ໃນ ຊ່ວງ ພັກ ສັ້ນ ຄັ້ງ ດຽວ. ບົດ ຍາວ ສາມ ສິບ ນາທີ ມັກ ຖືກ ເປີດ ຄ້າງ ໄວ້ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ກັບ ມາ ອີກ.

ຈະ ຮູ້ ໄດ້ ແນວ ໃດ ວ່າ ບົດ ຮຽນ ເກົ່າ ແລ້ວ?

ຕັ້ງ ກົດ ງ່າຍ ໆ ໄວ້: ທຸກ ບົດ ມີ ວັນ ທີ ປັບ ປຸງ ຄັ້ງ ຫຼ້າ ສຸດ ຂຽນ ໄວ້, ແລະ ມີ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຊື່ ໜຶ່ງ ຕໍ່ ບົດ. ບົດ ໃດ ບໍ່ ໄດ້ ແຕະ ຕ້ອງ ເກີນ ໜຶ່ງ ປີ ໃຫ້ ເອົາ ມາ ອ່ານ ຄືນ ຫຼື ເອົາ ອອກ.

ໃຊ້ ວີດີໂອ ຈາກ YouTube ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ໄດ້ ບໍ?

ໃຊ້ ເປັນ ເອກະສານ ອ້າງ ອີງ ເສີມ ໄດ້, ແຕ່ ຢ່າ ໃຊ້ ເປັນ ແກນ ຫຼັກ ຂອງ ບົດ. ເຫດ ຜົນ ຄື ວີດີໂອ ຄົນ ອື່ນ ຖືກ ລຶບ ໄດ້ ທຸກ ເມື່ອ, ແລະ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ເວົ້າ ເຖິງ ຂັ້ນ ຕອນ ຂອງ ບໍລິສັດ ທ່ານ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຢູ່ ແລ້ວ.

ຄວນ ໃຫ້ ພະນັກງານ ຮຽນ ຄືນ ທຸກ ປີ ບໍ?

ສຳລັບ ບົດ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ກັບ ຄວາມ ປອດ ໄພ ແລະ ບົດ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ເງິນ — ຄວນ. ສຳລັບ ບົດ ທົ່ວ ໄປ ໃຫ້ ຮຽນ ຄືນ ຕອນ ເນື້ອ ຫາ ປ່ຽນ ກໍ ພຽງ ພໍ. ການ ບັງ ຄັບ ຮຽນ ຄືນ ທຸກ ບົດ ທຸກ ປີ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ກົດ ຜ່ານ ໄປ ໆ ໂດຍ ບໍ່ ອ່ານ.

ພະນັກງານ ບໍ່ ມີ ອິນ ເຕີ ເນັດ ຢູ່ ບ້ານ ຈະ ເຮັດ ແນວ ໃດ?

ສາມ ວິທີ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ: ໜຶ່ງ, ຈັດ ເວລາ ຮຽນ ໃນ ໂມງ ວຽກ ຢູ່ ຮ້ານ ບ່ອນ ມີ ໄວ ຟາຍ. ສອງ, ເຮັດ ບົດ ໃຫ້ ເບົາ ດ້ວຍ ສະ ໄລ ບວກ ສຽງ ແທນ ວີດີໂອ. ສາມ, ພິມ ບົດ ອອກ ໃສ່ ເຈ້ຍ ໄວ້ ຊຸດ ໜຶ່ງ ສຳລັບ ຄົນ ທີ່ ຕ້ອງ ການ ຈິງ ໆ ແລ້ວ ໃຫ້ ມາ ເຮັດ ບົດ ທົດ ສອບ ຢູ່ ຮ້ານ.

ຄວນ ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ມາ ເຮັດ ບົດ ຮຽນ ໃຫ້ ບໍ?

ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ຊ່ວຍ ເລື່ອງ ຮູບ ແບບ ແລະ ການ ຕັດ ຕໍ່ ໄດ້, ແຕ່ ເນື້ອ ໃນ ຕ້ອງ ມາ ຈາກ ຄົນ ໃນ ບໍລິສັດ ສະ ເໝີ. ບໍ່ ມີ ຜູ້ ຮັບ ຈ້າງ ຄົນ ໃດ ຮູ້ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ຖາມ ຫຍັງ ເລື້ອຍ ທີ່ ສຸດ. ຖ້າ ຜູ້ ຮັບ ຈ້າງ ສະ ເໜີ ຂາຍ ບົດ ຮຽນ ສຳ ເລັດ ຮູບ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖາມ ຂໍ້ ມູນ ຈາກ ທ່ານ ເລີຍ, ນັ້ນ ຄື ສັນຍານ ວ່າ ບົດ ນັ້ນ ຈະ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ບໍລິສັດ ຂອງ ທ່ານ.

11. ວຽກ ທີ່ ລົງ ມື ໄດ້ ພາຍ ໃນ ອາທິດ ນີ້

ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ຫຍັງ ກ່ອນ ກໍ ເລີ່ມ ໄດ້. ຫ້າ ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ເຖິງ ໜຶ່ງ ມື້ ເຮັດ ວຽກ:

1. ຂຽນ ລາຍ ການ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ພະນັກງານ ຖາມ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ເດືອນ ຜ່ານ ມາ. ເປີດ ກຸ່ມ ແຊັດ ຂອງ ບໍລິສັດ ແລ້ວ ອ່ານ ຍ້ອນ ຫຼັງ ກໍ ໄດ້ ລາຍ ການ ນີ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ.
2. ເລືອກ ຄຳ ຖາມ ໜຶ່ງ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຜິດ ແລ້ວ ເສຍ ເງິນ. ນັ້ນ ຄື ບົດ ທຳ ອິດ ຂອງ ທ່ານ.
3. ກອງ ເອກະສານ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ກັບ ຄຳ ຖາມ ນັ້ນ ໄວ້ ໃນ ໂຟນ ເດີ ດຽວ.
4. ຂຽນ ຄຳ ຖາມ ທົດ ສອບ ຫ້າ ຂໍ້ ກ່ອນ ຂຽນ ບົດ. ຂຽນ ຂໍ້ ສອບ ກ່ອນ ຈະ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ບົດ ບໍ່ ອອກ ນອກ ເລື່ອງ.
5. ນັດ ວັນ ໃນ ປະ ຕິ ທິນ ໄວ້ ໜຶ່ງ ວັນ ສຳລັບ ຕັດ ບົດ ແລະ ສົ່ງ ໃຫ້ ພະນັກງານ. ບໍ່ ນັດ ວັນ ໄວ້ ຄື ບໍ່ ໄດ້ ເລີ່ມ.

ຖ້າ ບົດ ທຳ ອິດ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ເປັນ ບົດ ທົດ ສອບ ຄວາມ ຮູ້ ພະນັກງານ, ພວກ ເຮົາ ມີ ບົດ ພາສາ ອັງກິດ ທີ່ ລົງ ລະ ອຽດ ເລື່ອງ ການ ເລືອກ ເຄື່ອງ ມື ສ້າງ ບົດ ທົດ ສອບ ຊື່ Online Quiz Maker for Training: How to Choose One (ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາສາ ອັງກິດ).

ອີກ ເລື່ອງ ໜຶ່ງ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ກັນ ຢູ່: ຫຼາຍ ບໍລິສັດ ຢູ່ ລາວ ຢາກ ອົບຮົມ ພະນັກງານ ຝ່າຍ ຕະຫຼາດ ໃຫ້ ເຮັດ ວຽກ ອອນລາຍ ເປັນ. ຖ້າ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຂອງ ທ່ານ, ອ່ານ ບົດ SEO ແມ່ນ ຫຍັງ — ຄູ່ມື ເລີ່ມ ຕົ້ນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ກ່ອນ ແລ້ວ ເອົາ ເນື້ອ ໃນ ນັ້ນ ໄປ ເຮັດ ເປັນ ບົດ ຮຽນ ພາຍ ໃນ ຂອງ ບໍລິສັດ ໄດ້ ເລີຍ. ບົດ ພາສາ ລາວ ບົດ ອື່ນ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ລວມ ໄວ້ ຢູ່ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ ພາສາ ລາວ ທັງ ໝົດ.

ຖ້າ ຮອດ ຈຸດ ທີ່ ຢາກ ໃຫ້ ເຄື່ອງ ຊ່ວຍ ປ່ຽນ ເອກະສານ ໃຫ້ ເປັນ ບົດ ຮຽນ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ, ເບິ່ງ ໜ້າ Orova Training ໄດ້ (ໜ້າ ນັ້ນ ຍັງ ເປັນ ພາສາ ອັງກິດ).

12. ສະຫຼຸບ

ຖ້າ ຈະ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ວ່າ E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ ໃນ ປະ ໂຫຍກ ດຽວ: ມັນ ຄື ການ ຍ້າຍ ຄວາມ ຮູ້ ທີ່ ຕ້ອງ ເວົ້າ ຊ້ຳ ອອກ ຈາກ ຫົວ ຄົນ ໜຶ່ງ ໄປ ໄວ້ ໃນ ບົດ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ເປີດ ຮຽນ ເອງ ໄດ້ ຕອນ ໃດ ກໍ ໄດ້, ພ້ອມ ກັບ ຫຼັກ ຖານ ວ່າ ໃຜ ຮຽນ ຈົບ ແລ້ວ ແທ້.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຄວນ ຈື່ ຈາກ ບົດ ນີ້: ໜຶ່ງ, e-learning ແທນ ພາກ ທີ່ ເວົ້າ ຊ້ຳ ໄດ້ ດີ ຫຼາຍ ແຕ່ ແທນ ການ ຈັບ ມື ສອນ ແລະ ການ ດັດ ນິ ໄສ ບໍ່ ໄດ້. ສອງ, ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ຫ້ອງ ຄອມ — ເອກະສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ບວກ ໂທລະສັບ ຂອງ ພະນັກງານ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ. ສາມ, ວັດ ຜົນ ໃຫ້ ຮອດ ຊັ້ນ ທີ ສາມ ຄື ຄົນ ໃໝ່ ເຮັດ ວຽກ ເອງ ໄດ້ ໄວ ຂຶ້ນ ຈັກ ມື້, ບໍ່ ແມ່ນ ຢຸດ ຢູ່ ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ກົດ ຜ່ານ.

ເລີ່ມ ຈາກ ຄຳ ຖາມ ດຽວ ທີ່ ຫົວ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ຕອບ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ເດືອນ ນີ້. ບົດ ດຽວ ນັ້ນ ຄື ຈຸດ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ທີ່ ຖືກ ທີ່ ສຸດ, ແລະ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ນຳ.