ຂຽນ ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ ພະນັກງານ ໃຫ້ ຄົນ ດີ ມາ ສະໝັກ

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ກໍ່ ສ້າງ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ຢາກ ໄດ້ ພະນັກງານ ຂາຍ ເພີ່ມ ສອງ ຄົນ. ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ໂພສ ລົງ ແຟນເພຈ ຂອງ ຕົນ ວ່າ "ຮັບ ສະໝັກ ພະນັກງານ ຂາຍ ດ່ວນ ຫຼາຍ ອັດ ຕາ ສົນ ໃຈ ທັກ ມາ ໄດ້ ເລີຍ". ພາຍ ໃນ ສາມ ມື້ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ສີ່ ສິບ ກວ່າ ຄົນ. ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ດີ ໃຈ ຢູ່ ມື້ ດຽວ — ພໍ ນັ່ງ ອ່ານ ຂໍ້ ຄວາມ ຄືນ ຈຶ່ງ ພົບ ວ່າ ໃນ ສີ່ ສິບ ກວ່າ ຄົນ ນັ້ນ ມີ ຄົນ ຖາມ ວ່າ "ວຽກ ຫຍັງ" ຢູ່ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ, ຖາມ ວ່າ "ເງິນ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ" ອີກ ຄ່ອນ ໜຶ່ງ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ວຽກ ຂາຍ ເປັນ ຈິງ ໆ ມີ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ຄົນ. ສາມ ອາ ທິດ ຜ່ານ ໄປ ຮ້ານ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຄົນ, ແຕ່ ເສຍ ເວລາ ໄປ ກັບ ການ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ວັນ ລະ ຫຼາຍ ຊົ່ວ ໂມງ.

ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຄົນ ຫາ ວຽກ ໃນ ລາວ ມີ ໜ້ອຍ. ບັນ ຫາ ຢູ່ ທີ່ ຂຽນ ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ ພະນັກງານ ແບບ ນັ້ນ ແລ້ວ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຄັດ ໃຜ ອອກ ເລີຍ. ປະກາດ ທີ່ ບອກ ພຽງ ວ່າ "ຮັບ ສະໝັກ ດ່ວນ" ຄື ປະ ຕູ ທີ່ ເປີດ ໄວ້ ໃຫ້ ທຸກ ຄົນ ຍ່າງ ເຂົ້າ ມາ — ຄົນ ທີ່ ເໝາະ ກັບ ວຽກ ກັບ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ເໝາະ ຍ່າງ ເຂົ້າ ມາ ດ້ວຍ ກັນ ໝົດ. ວຽກ ຄັດ ຄົນ ຈຶ່ງ ຖືກ ຍູ້ ໄປ ຢູ່ ຂັ້ນ ຕອນ ຫຼັງ ທັງ ໝົດ, ຄື ຂັ້ນ ຕອນ ທີ່ ທ່ານ ຕ້ອງ ນັ່ງ ອ່ານ ເອງ ວັນ ລະ ຫຼາຍ ຊົ່ວ ໂມງ.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ, ຫົວ ໜ້າ ທີມ ແລະ ຄົນ ເຮັດ ວຽກ ບຸກ ຄະ ລາ ກອນ ໃນ ບໍ ລິ ສັດ ຂະ ໜາດ ນ້ອຍ ຫາ ກາງ ຢູ່ ລາວ ທີ່ ບໍ່ ມີ ທີມ ຫາ ຄົນ ໂດຍ ສະ ເພາະ. ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ ບົດ ວິ ຊາ ການ ເລື່ອງ ການ ບໍ ລິ ຫານ ບຸກ ຄະ ລາ ກອນ. ມັນ ຄື ວິທີ ຂຽນ ປະກາດ ໜຶ່ງ ໜ້າ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ເໝາະ ບໍ່ ສະໝັກ, ແລະ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ເໝາະ ອ່ານ ຈົບ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ "ນີ້ ແມ່ນ ວຽກ ຂອງ ຂ້ອຍ".

ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ ໃນ ລາວ ຈຶ່ງ ຄື ກັນ ໄປ ໝົດ ຍ້ອນ ຫຍັງ

ລອງ ເປີດ ໜ້າ ຫາ ວຽກ ໃນ ລາວ ເບິ່ງ ຈັກ ຊາວ ປະກາດ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ. ທ່ານ ຈະ ເຫັນ ໂຄງ ຄື ກັນ ເກືອບ ໝົດ: ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ໜຶ່ງ ແຖວ, ຈຳ ນວນ ອັດ ຕາ, ຄຸນ ສົມ ບັດ ຫ້າ ຫົກ ຂໍ້ ທີ່ ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ "ມີ ຄວາມ..." ຫຼື "ສາ ມາດ...", ແລ້ວ ຈົບ ດ້ວຍ ເບີ ໂທ. ບໍ່ ມີ ວັນ ປິດ ຮັບ, ບໍ່ ມີ ເງິນ ເດືອນ, ບໍ່ ມີ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ໃນ ໜຶ່ງ ມື້ ຄົນ ນັ້ນ ຈະ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ແດ່.

ເລື່ອງ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຂີ້ ຄ້ານ ຂອງ ຜູ້ ຂຽນ. ມັນ ມາ ຈາກ ສາມ ສາ ເຫດ ທີ່ ເຂົ້າ ໃຈ ໄດ້ ໝົດ.

ສາ ເຫດ ທີ ໜຶ່ງ — ຄັດ ລອກ ຕໍ່ ກັນ ມາ ຫຼາຍ ຮຸ່ນ

ຄົນ ທີ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ປະກາດ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ມັກ ເປີດ ປະກາດ ຂອງ ຮ້ານ ອື່ນ ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ເປັນ ຕົວ ຢ່າງ. ປະກາດ ຂອງ ຮ້ານ ອື່ນ ນັ້ນ ກໍ ຄັດ ລອກ ມາ ຈາກ ອີກ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ກ່ອນ ໜ້າ. ຜ່ານ ໄປ ຫຼາຍ ຮຸ່ນ ຄຳ ທີ່ ເຫຼືອ ຢູ່ ຈຶ່ງ ເປັນ ຄຳ ທີ່ ໃສ່ ໃສ່ ຕຳ ແໜ່ງ ໃດ ກໍ ໄດ້ — ຊຶ່ງ ແປ ວ່າ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ກ່ຽວ ກັບ ຕຳ ແໜ່ງ ໃດ ເລີຍ.

ສາ ເຫດ ທີ ສອງ — ຢ້ານ ວ່າ ຂຽນ ລະ ອຽດ ແລ້ວ ຄົນ ຈະ ບໍ່ ສະໝັກ

ຄວາມ ຄິດ ນີ້ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ມັນ ຖືກ ເຄິ່ງ ດຽວ. ຂຽນ ລະ ອຽດ ແລ້ວ ຄົນ ສະໝັກ ຈະ ໜ້ອຍ ລົງ ຈິງ. ແຕ່ ຄົນ ທີ່ ຫາຍ ໄປ ຄື ຄົນ ທີ່ ຈະ ຕົກ ຢູ່ ຂັ້ນ ຕອນ ຫຼັງ ຢູ່ ດີ. ຖາມ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຢາກ ໄດ້ ໃບ ສະໝັກ ຫ້າ ສິບ ໃບ ທີ່ ຜ່ານ ເກນ ສາມ ໃບ, ຫຼື ຢາກ ໄດ້ ສິບ ໃບ ທີ່ ຜ່ານ ເກນ ຫົກ ໃບ. ຈຳ ນວນ ໃບ ສະໝັກ ບໍ່ ແມ່ນ ຜົນ ງານ — ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຄວນ ນັດ ສຳ ພາດ ຈຶ່ງ ແມ່ນ.

ສາ ເຫດ ທີ ສາມ — ຕົນ ເອງ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຢາກ ໄດ້ ຫຍັງ

ອັນ ນີ້ ຄື ສາ ເຫດ ທີ່ ແທ້ ຈິງ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຄົນ ຍອມ ຮັບ ຍາກ ທີ່ ສຸດ. ຖ້າ ຍັງ ບອກ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ໃໝ່ ຈະ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ໃນ ວັນ ຈັນ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ, ປະກາດ ຈະ ອອກ ມາ ເປັນ ຄຳ ກວ້າງ ໆ ໂດຍ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ. ປະກາດ ບໍ່ ແມ່ນ ບັນ ຫາ — ມັນ ພຽງ ແຕ່ ສະ ທ້ອນ ວ່າ ຄວາມ ຄິດ ຂອງ ຄົນ ຮັບ ຍັງ ບໍ່ ຊັດ.

ຂຽນ ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ ພະນັກງານ ຄື ຫຍັງ ຕອບ ໃນ ສາມ ປະ ໂຫຍກ

ຄຳ ວ່າ JD ຫຼື job description ທີ່ ຄົນ ໃນ ວົງ ການ ໃຊ້ ກັນ ນັ້ນ ໝາຍ ເຖິງ ເອ ກະ ສານ ອັນ ດຽວ ກັນ ນີ້ ໃນ ຄວາມ ໝາຍ ກວ້າງ. ໃນ ບົດ ນີ້ ຈະ ໃຊ້ ຄຳ ວ່າ "ປະກາດ" ສຳ ລັບ ສະ ບັບ ທີ່ ເອົາ ໄປ ໂພສ ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ອ່ານ, ແລະ ໃຊ້ ຄຳ ວ່າ "ໃບ ພັນ ລະ ນາ ໜ້າ ວຽກ" ສຳ ລັບ ສະ ບັບ ຍາວ ທີ່ ເກັບ ໄວ້ ໃຊ້ ພາຍ ໃນ. ສອງ ສະ ບັບ ນີ້ ບໍ່ ຄື ກັນ ແລະ ບໍ່ ຄວນ ໃຊ້ ແທນ ກັນ.

ຄວາມ ຕ່າງ ຂອງ ສອງ ສະ ບັບ ນີ້

ຫົວ ຂໍ້	ປະກາດ ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ອ່ານ	ໃບ ພັນ ລະ ນາ ໜ້າ ວຽກ ພາຍ ໃນ
ຄວາມ ຍາວ	ໜຶ່ງ ໜ້າ ຈໍ ໂທ ລະ ສັບ ເຄິ່ງ ຫາ ສອງ ໜ້າ ຈໍ	ຍາວ ເທົ່າ ໃດ ກໍ ໄດ້
ຄົນ ອ່ານ	ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ	ຫົວ ໜ້າ ງານ ກັບ ພະນັກງານ ໃນ ຕຳ ແໜ່ງ
ຈຸດ ປະ ສົງ	ໃຫ້ ຄົນ ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ສະໝັກ ຫຼື ບໍ່	ໃຊ້ ວັດ ຜົນ ງານ ແລະ ແບ່ງ ຄວາມ ຮັບ ຜິດ ຊອບ
ໜ່ວຍ ວັດ	ຈຳ ນວນ ໃບ ສະໝັກ ທີ່ ຜ່ານ ເກນ	ຄວາມ ຊັດ ເຈນ ຂອງ ໜ້າ ວຽກ
ອາ ຍຸ ການ ໃຊ້	ໃຊ້ ຮອບ ດຽວ ແລ້ວ ປັບ ໃໝ່	ໃຊ້ ໄດ້ ຫຼາຍ ປີ ຈົນ ກວ່າ ໜ້າ ວຽກ ປ່ຽນ

ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເອົາ ໃບ ພັນ ລະ ນາ ໜ້າ ວຽກ ຍາວ ສາມ ໜ້າ ໄປ ໂພສ ໃນ ແຟນເພຈ ໂດຍ ຕົງ. ຜົນ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ອ່ານ ຮອດ ແຖວ ສຸດ ທ້າຍ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ. ໃນ ທາງ ກັບ ກັນ ບາງ ຮ້ານ ກໍ ໂພສ ພຽງ ສອງ ແຖວ ແລ້ວ ຫວັງ ໃຫ້ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ເອົາ ເອງ — ຊຶ່ງ ຄື ການ ຍ້າຍ ວຽກ ອະ ທິ ບາຍ ຈາກ ການ ຂຽນ ເທື່ອ ດຽວ ໄປ ເປັນ ການ ພິມ ຕອບ ສີ່ ສິບ ເທື່ອ.

ເຈັດ ພາກ ບັງຄັບ ຂອງ ປະກາດ ທີ່ ອ່ານ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ໄດ້

ຄົນ ຫາ ວຽກ ໃນ ລາວ ເກືອບ ທັງ ໝົດ ອ່ານ ປະກາດ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ ໂທ ລະ ສັບ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ກຳ ລັງ ເລື່ອນ ຜ່ານ ເລື່ອງ ອື່ນ ຢູ່. ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ປະກາດ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ແຂ່ງ ກັບ ປະກາດ ຂອງ ຮ້ານ ອື່ນ ຢ່າງ ດຽວ ແຕ່ ແຂ່ງ ກັບ ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ນັ້ນ. ໂຄງ ເຈັດ ພາກ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຈຶ່ງ ຈັດ ຕາມ ລຳ ດັບ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຕາມ ລຳ ດັບ ຄວາມ ສຳ ຄັນ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ.

ພາກ ທີ 1 — ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ ຈິງ

ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ຄື ພາກ ດຽວ ທີ່ ໄດ້ ອ່ານ ແນ່ ນອນ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ສ່ວນ ຮ້ອຍ. ກົດ ຂໍ້ ດຽວ ຄື ໃຊ້ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ນອກ ພິມ ຫາ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ທີ່ ໃຊ້ ຢູ່ ພາຍ ໃນ ຮ້ານ. ຮ້ານ ອາດ ເອີ້ນ ຕຳ ແໜ່ງ ນີ້ ວ່າ "ເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ ພັດ ທະ ນາ ຕະ ຫຼາດ ພາກ ພື້ນ" ແຕ່ ຄົນ ຫາ ວຽກ ພິມ ຄຳ ວ່າ "ພະນັກງານ ຂາຍ". ຖ້າ ຢາກ ໃຫ້ ຊື່ ພາຍ ໃນ ຢູ່ ຄົບ ກໍ ໃສ່ ໄວ້ ໃນ ວົງ ເລັບ ຫຼັງ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ໄດ້.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຄວນ ຕໍ່ ທ້າຍ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ຖ້າ ມີ ບ່ອນ ພໍ: ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ, ປະ ເພດ ສັນ ຍາ, ແລະ ລະ ດັບ ປະ ສົບ ການ. ຕົວ ຢ່າງ ວ່າ "ພະນັກງານ ຂາຍ ໜ້າ ຮ້ານ — ວຽງຈັນ — ເຕັມ ເວລາ — ຮັບ ຄົນ ບໍ່ ມີ ປະ ສົບ ການ ກໍ ໄດ້". ສາມ ຄຳ ນີ້ ຄັດ ຄົນ ອອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຸນ ສົມ ບັດ ຫ້າ ຂໍ້ ຢູ່ ດ້ານ ລຸ່ມ ຂອງ ປະກາດ ຮ່ວມ ກັນ.

ພາກ ທີ 2 — ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ໃຫ້ ຊັດ ຮອດ ລະ ດັບ ເມືອງ

"ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ" ຍັງ ບໍ່ ຊັດ ພໍ ສຳ ລັບ ຄົນ ທີ່ ຕ້ອງ ຂີ່ ລົດ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ທຸກ ມື້. ບອກ ເມືອງ ໃຫ້ ຊັດ, ບອກ ຈຸດ ໝາຍ ໃກ້ ຄຽງ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ໄດ້ ຍິ່ງ ດີ. ຖ້າ ຕ້ອງ ອອກ ຕ່າງ ແຂວງ ຫຼື ຕ້ອງ ໄປ ຫາ ລູກ ຄ້າ ນອກ ບ່ອນ ໃຫ້ ບອກ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ພາກ ນີ້ — ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຖອນ ຕົວ ຫຼັງ ສຳ ພາດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ, ແລະ ຖອນ ຕົວ ຕອນ ນັ້ນ ແພງ ກວ່າ ຄັດ ອອກ ຕອນ ນີ້ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ວຽກ ທີ່ ເຮັດ ຢູ່ ບ້ານ ໄດ້ ບາງ ມື້ ກໍ ບອກ ໄວ້ ໃຫ້ ຊັດ ວ່າ ບາງ ມື້ ຄື ຈັກ ມື້ ຕໍ່ ອາ ທິດ. ຄຳ ວ່າ "ຢືດ ຢຸ່ນ ໄດ້" ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຕີ ຄວາມ ຕ່າງ ກັນ ຄົນ ລະ ແບບ ແລ້ວ ຜິດ ຫວັງ ພາຍ ຫຼັງ.

ພາກ ທີ 3 — ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫ້າ ຫາ ເຈັດ ຂໍ້

ພາກ ນີ້ ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ປະກາດ ທັງ ໜ້າ ແລະ ຈະ ມີ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຢູ່ ດ້ານ ລຸ່ມ. ຫຼັກ ສັ້ນ ໆ ຄື ຫ້າ ຫາ ເຈັດ ຂໍ້, ທຸກ ຂໍ້ ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ, ແລະ ຮຽງ ຕາມ ເວລາ ທີ່ ໃຊ້ ໃນ ໜຶ່ງ ອາ ທິດ ຈາກ ຫຼາຍ ໄປ ຫາ ໜ້ອຍ. ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄວນ ເປັນ ວຽກ ທີ່ ກິນ ເວລາ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຈິງ ໆ — ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ ທີ່ ຟັງ ແລ້ວ ໜ້າ ສົນ ໃຈ ທີ່ ສຸດ.

ພາກ ທີ 4 — ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ສາມ ຫາ ສີ່ ຂໍ້ ເທົ່າ ນັ້ນ

ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ໝາຍ ເຖິງ ຂໍ້ ທີ່ ຂາດ ແລ້ວ ເຮັດ ວຽກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ແທ້ ໆ. ຖ້າ ຂຽນ ຮອດ ສິບ ຂໍ້ ແປ ວ່າ ບໍ່ ໄດ້ ຄິດ ວ່າ ຂໍ້ ໃດ ຂາດ ບໍ່ ໄດ້ ແທ້. ຄົນ ຫາ ວຽກ ທີ່ ດີ ຫຼາຍ ຄົນ ອ່ານ ລາຍ ການ ຍາວ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ຄົບ ຈຶ່ງ ບໍ່ ສະໝັກ — ນີ້ ຄື ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ທີ່ ເບິ່ງ ບໍ່ ເຫັນ ຂອງ ລາຍ ການ ຍາວ.

ວິທີ ຕັດ ໃຫ້ ເຫຼືອ ສາມ ຫາ ສີ່ ຂໍ້: ຂຽນ ອອກ ມາ ໃຫ້ ໝົດ ກ່ອນ, ແລ້ວ ຖາມ ແຕ່ ລະ ຂໍ້ ວ່າ "ຖ້າ ຄົນ ນີ້ ດີ ທຸກ ຢ່າງ ແຕ່ ຂາດ ຂໍ້ ນີ້ ຈະ ຮັບ ບໍ". ຕອບ ວ່າ ຮັບ ໄດ້ ຄື ຍ້າຍ ຂໍ້ ນັ້ນ ໄປ ໄວ້ ໃນ ກຸ່ມ "ມີ ແລ້ວ ດີ". ຕອບ ວ່າ ບໍ່ ຮັບ ຈຶ່ງ ຄື ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ແທ້.

ພາກ ທີ 5 — ເງິນ ເດືອນ ແລະ ສະ ຫວັດ ດີ ການ

ພາກ ນີ້ ມີ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຢູ່ ດ້ານ ລຸ່ມ ຂອງ ບົດ ເພາະ ມັນ ຄື ຂໍ້ ຖຽງ ກັນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ເລື່ອງ ນີ້. ຢູ່ ນີ້ ຂໍ ບອກ ໄວ້ ກ່ອນ ວ່າ ບໍ່ ວ່າ ຈະ ບອກ ຕົວ ເລກ ຫຼື ບໍ່ ບອກ ກໍ ຕາມ, ຢ່າ ປະ ພາກ ນີ້ ໃຫ້ ຫວ່າງ ໄວ້ ຊື່ ໆ. ບອກ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ວ່າ ຕົກ ລົງ ກັນ ຕອນ ໃດ ແລະ ມີ ຫຍັງ ນອກ ເໜືອ ຈາກ ເງິນ ເດືອນ ແດ່ ເຊັ່ນ ຄ່າ ນ້ຳ ມັນ ຄ່າ ໂທ ຫຼື ຄ່າ ຄອມ ມິດ ຊັນ.

ພາກ ທີ 6 — ວິທີ ສະໝັກ ບ່ອນ ດຽວ ແລະ ວັນ ປິດ ຮັບ

ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ຄື ໃສ່ ຊ່ອງ ທາງ ໄວ້ ສາມ ສີ່ ບ່ອນ ພ້ອມ ກັນ: ທັກ ເພຈ ກໍ ໄດ້, ໂທ ກໍ ໄດ້, ສົ່ງ ອີ ເມວ ກໍ ໄດ້, ເອົາ ມາ ຍື່ນ ໜ້າ ຮ້ານ ກໍ ໄດ້. ຜົນ ຄື ໃບ ສະໝັກ ກະ ຈາຍ ຢູ່ ສີ່ ບ່ອນ ແລ້ວ ນັບ ບໍ່ ຖືກ ວ່າ ມີ ຈັກ ຄົນ. ເລືອກ ບ່ອນ ດຽວ ໃຫ້ ເປັນ ບ່ອນ ຫຼັກ, ບ່ອນ ອື່ນ ໃຫ້ ຕອບ ກັບ ໄປ ວ່າ ໃຫ້ ສົ່ງ ມາ ບ່ອນ ຫຼັກ.

ວັນ ປິດ ຮັບ ຄື ຄຳ ສອງ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ລືມ ໃສ່ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ມີ ຜົນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ປະກາດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ວັນ ປິດ ຄື ປະກາດ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຄິດ ວ່າ "ໄວ້ ຄ່ອຍ ສະໝັກ ກໍ ໄດ້" ແລ້ວ ລືມ ໄປ ເລີຍ.

ພາກ ທີ 7 — ບໍ ລິ ສັດ ເປັນ ໃຜ ສາມ ປະ ໂຫຍກ

ພາກ ນີ້ ໄວ້ ທ້າຍ ສຸດ ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ບໍ່ ສຳ ຄັນ ແຕ່ ຍ້ອນ ຄົນ ອ່ານ ຮອດ ບ່ອນ ນີ້ ຄື ຄົນ ທີ່ ສົນ ໃຈ ຢູ່ ແລ້ວ. ສາມ ປະ ໂຫຍກ ພໍ: ຂາຍ ຫຍັງ ຫຼື ເຮັດ ບໍ ລິ ການ ຫຍັງ, ຂາຍ ໃຫ້ ໃຜ, ແລະ ຢູ່ ມາ ດົນ ປານ ໃດ ຫຼື ມີ ພະນັກງານ ຈັກ ຄົນ. ຄຳ ວ່າ "ບໍ ລິ ສັດ ຊັ້ນ ນຳ" ກັບ "ທີມ ງານ ອົບ ອຸ່ນ" ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ເລີຍ ແລະ ທຸກ ປະກາດ ກໍ ຂຽນ ຄື ກັນ ໝົດ.

ຈຳ ນວນ ຄຳ ທີ່ ພໍ ດີ ຂອງ ປະກາດ ໜຶ່ງ ໃບ

ໂຄງ ເຈັດ ພາກ ນີ້ ຂຽນ ຄົບ ແລ້ວ ຈະ ໄດ້ ຄວາມ ຍາວ ປະ ມານ ສາມ ຮ້ອຍ ຫາ ຫ້າ ຮ້ອຍ ຄຳ ຊຶ່ງ ພໍ ດີ ກັບ ໜ້າ ຈໍ ໜຶ່ງ ຈໍ ເຄິ່ງ. ສັ້ນ ກວ່າ ນີ້ ຄື ຂາດ ຂໍ້ ມູນ ຈົນ ຄົນ ຕ້ອງ ທັກ ມາ ຖາມ. ຍາວ ກວ່າ ນີ້ ຄື ເລີ່ມ ເອົາ ໃບ ພັນ ລະ ນາ ໜ້າ ວຽກ ພາຍ ໃນ ມາ ປົນ ແລ້ວ.

ຂຽນ ພາກ ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຄຸນ ນາມ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ດຽວ ທີ່ ຖ້າ ແກ້ ໄດ້ ຂໍ້ ດຽວ ຈະ ປ່ຽນ ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ໃບ ສະໝັກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຄຳ ຄຸນ ນາມ ຄື ຄຳ ທີ່ ບອກ ລັກ ສະ ນະ ຂອງ ຄົນ ເຊັ່ນ ຂະ ຫຍັນ, ອົດ ທົນ, ລະ ອຽດ ຮອບ ຄອບ, ມີ ໃຈ ຮັກ ບໍ ລິ ການ. ຄຳ ກິ ລິ ຍາ ຄື ຄຳ ທີ່ ບອກ ການ ກະ ທຳ ເຊັ່ນ ໂທ, ບັນ ທຶກ, ຈັດ, ປິດ ການ ຂາຍ, ສົ່ງ ລາຍ ງານ.

ບັນ ຫາ ຂອງ ຄຳ ຄຸນ ນາມ ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ມັນ ຜິດ. ບັນ ຫາ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ໂລກ ນີ້ ອ່ານ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ຂະ ຫຍັນ. ຄຳ ຄຸນ ນາມ ຈຶ່ງ ຄັດ ຄົນ ອອກ ບໍ່ ໄດ້ ຈັກ ຄົນ ເລີຍ. ຄຳ ກິ ລິ ຍາ ຄັດ ໄດ້ ທັນ ທີ — ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຢາກ ໂທ ຫາ ຄົນ ແປກ ໜ້າ ວັນ ລະ ສາມ ສິບ ສາຍ ຈະ ຮູ້ ຕົວ ຕັ້ງ ແຕ່ ອ່ານ ແຖວ ນັ້ນ.

ຕົວ ຢ່າງ ເຕັມ ໆ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ພະນັກງານ ຂາຍ

ນີ້ ຄື ພາກ ວຽກ ຂອງ ປະກາດ ໜຶ່ງ ໃບ ຂຽນ ສອງ ແບບ ໃຫ້ ອ່ານ ທຽບ ກັນ. ແບບ ທຳ ອິດ ຄື ແບບ ທີ່ ພົບ ໃນ ປະກາດ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໃນ ລາວ ຕອນ ນີ້.

ຂຽນ ແບບ ທີ່ ພົບ ທົ່ວ ໄປ	ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ
ມີ ໃຈ ຮັກ ໃນ ງານ ຂາຍ ແລະ ບໍ ລິ ການ	ຮັບ ສາຍ ລູກ ຄ້າ ທີ່ ໂທ ເຂົ້າ ຮ້ານ ແລະ ຕອບ ໃນ ສາມ ນາ ທີ
ຂະ ຫຍັນ ອົດ ທົນ ພ້ອມ ຮຽນ ຮູ້ ສິ່ງ ໃໝ່	ໂທ ຫາ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ວັນ ລະ ສາມ ສິບ ສາຍ ຕາມ ລາຍ ຊື່ ທີ່ ໄດ້ ຮັບ
ສາ ມາດ ເຮັດ ວຽກ ເປັນ ທີມ ໄດ້ ດີ	ສົ່ງ ຍອດ ຂາຍ ຂອງ ຕົນ ເຂົ້າ ກຸ່ມ ທີມ ທຸກ ຕອນ ແລງ ກ່ອນ ຫ້າ ໂມງ
ມີ ຄວາມ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຕໍ່ ໜ້າ ທີ່ ສູງ	ຕິດ ຕາມ ອໍ ເດີ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຈ່າຍ ເງິນ ຈົນ ຮອດ ວັນ ຮັບ ເງິນ
ມີ ບຸກ ຄະ ລິກ ດີ ຍິ້ມ ແຍ້ມ ແຈ່ມ ໃສ	ຈັດ ສິນ ຄ້າ ໜ້າ ຮ້ານ ຄືນ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ເປີດ ຮ້ານ ທຸກ ເຊົ້າ
ພ້ອມ ເຮັດ ວຽກ ພາຍ ໃຕ້ ຄວາມ ກົດ ດັນ	ປິດ ການ ຂາຍ ໃຫ້ ໄດ້ ຫ້າ ອໍ ເດີ ຕໍ່ ອາ ທິດ ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ

ອ່ານ ຄໍ ລຳ ຂວາ ຈົບ ແລ້ວ ຄົນ ຮູ້ ທັນ ທີ ວ່າ ວຽກ ນີ້ ຄື ວຽກ ໂທ ຫາ ຄົນ ຫຼາຍ, ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ ນັ່ງ ລໍ ຢູ່ ໜ້າ ຮ້ານ. ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຢາກ ໂທ ຈະ ບໍ່ ສະໝັກ ແລະ ນັ້ນ ຄື ຜົນ ດີ ບໍ່ ແມ່ນ ຜົນ ເສຍ.

ຕົວ ຢ່າງ ເຕັມ ໆ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ພະນັກງານ ບັນ ຊີ

ຂຽນ ແບບ ທີ່ ພົບ ທົ່ວ ໄປ	ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ
ລະ ອຽດ ຮອບ ຄອບ ແລະ ມີ ໃຈ ຮັກ ວຽກ	ບັນ ທຶກ ໃບ ບິນ ຮັບ ຈ່າຍ ເຂົ້າ ລະ ບົບ ພາຍ ໃນ ມື້ ທີ່ ໄດ້ ຮັບ
ຊ່ວຍ ວຽກ ບັນ ຊີ ທົ່ວ ໄປ ຂອງ ຮ້ານ	ປິດ ບັນ ຊີ ຂອງ ເດືອນ ໃຫ້ ແລ້ວ ກ່ອນ ວັນ ທີ ຫ້າ ຂອງ ເດືອນ ຖັດ ໄປ
ສາ ມາດ ໃຊ້ ຄອມ ພິວ ເຕີ ໄດ້ ດີ	ຈັດ ຕາ ຕະ ລາງ ຍອດ ຂາຍ ໃນ Excel ແລ້ວ ສົ່ງ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ທຸກ ວັນ ຈັນ
ມີ ຄວາມ ຊື່ ສັດ ຕໍ່ ອົງ ກອນ	ນັບ ເງິນ ສົດ ໃນ ລິ້ນ ຊັກ ທຽບ ກັບ ໃບ ບິນ ທຸກ ຕອນ ປິດ ຮ້ານ
ສາ ມາດ ຕິດ ຕໍ່ ປະ ສານ ງານ ໄດ້	ຕິດ ຕໍ່ ຜູ້ ສະໜອງ ເພື່ອ ຂໍ ໃບ ບິນ ທີ່ ຍັງ ຂາດ ໃນ ແຕ່ ລະ ເດືອນ

ວິທີ ກວດ ວ່າ ຂໍ້ ນັ້ນ ເປັນ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ ຈິງ ຫຼື ບໍ່

ມີ ສາມ ຄຳ ຖາມ ໃຊ້ ກວດ ໄດ້ ໄວ.

ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດ: ຂໍ້ ນີ້ ນັບ ເປັນ ຕົວ ເລກ ໄດ້ ບໍ. ໂທ ສາມ ສິບ ສາຍ ນັບ ໄດ້. ຂະ ຫຍັນ ນັບ ບໍ່ ໄດ້.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ: ຄົນ ນອກ ອ່ານ ແລ້ວ ວາດ ພາບ ອອກ ບໍ ວ່າ ຄົນ ນີ້ ນັ່ງ ຢູ່ ໃສ ແລະ ກຳ ລັງ ເຮັດ ຫຍັງ. ວາດ ບໍ່ ອອກ ຄື ຍັງ ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສາມ: ຂໍ້ ນີ້ ເອົາ ໄປ ໃສ່ ປະກາດ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ອື່ນ ໄດ້ ບໍ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ແກ້ ຫຍັງ. ໃສ່ ໄດ້ ໝົດ ທຸກ ຕຳ ແໜ່ງ ຄື ຂໍ້ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ກ່ຽວ ກັບ ຕຳ ແໜ່ງ ນີ້.

ຂຽນ ຫຍັງ ຖ້າ ຕົນ ເອງ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ວຽກ ຄື ຫຍັງ ແທ້

ຖ້າ ພະ ຍາ ຍາມ ຂຽນ ຫ້າ ຂໍ້ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ ແລ້ວ ຂຽນ ບໍ່ ອອກ, ຢ່າ ຝືນ ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ຄຸນ ນາມ ແທນ. ໃຫ້ ເຮັດ ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ກ່ອນ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ຖາມ ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ວຽກ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ຮ້ານ ຕອນ ນີ້ ວ່າ ມື້ ວານ ນີ້ ເຮັດ ຫຍັງ ແດ່ ຕັ້ງ ແຕ່ ເຊົ້າ ຮອດ ແລງ ແລ້ວ ຈົດ ໄວ້. ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຮັດ ວຽກ ນີ້ ເລີຍ ໃຫ້ ຈົດ ວ່າ ວຽກ ໃດ ໃນ ຮ້ານ ທີ່ ຕອນ ນີ້ ຕົກ ຄ້າງ ຢູ່ ຫຼື ຕົກ ໃສ່ ຫົວ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ. ສອງ ລາຍ ການ ນີ້ ຄື ວັດ ຖຸ ດິບ ຂອງ ພາກ ວຽກ ທັງ ພາກ.

ຄວນ ບອກ ເງິນ ເດືອນ ໃນ ປະກາດ ຫຼື ບໍ່

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຄື ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ເວລາ ຂຽນ ປະກາດ ແລະ ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ມີ ອັນ ດຽວ. ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ໃຈ ກ່ອນ ຄື ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຖາມ ວ່າ "ບອກ ແລ້ວ ເສຍ ຫຍັງ" ແຕ່ ຄື ຄຳ ຖາມ ວ່າ "ບໍ່ ບອກ ແລ້ວ ເສຍ ຫຍັງ". ສອງ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ພາ ໄປ ຫາ ຄຳ ຕອບ ຄົນ ລະ ດ້ານ ກັນ.

ບອກ ແລ້ວ ໄດ້ ຫຍັງ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ຄັດ ຄົນ ອອກ ໄດ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ກ່ອນ ສະໝັກ. ຄົນ ທີ່ ຮັບ ຕົວ ເລກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຈະ ບໍ່ ສະໝັກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ແທນ ທີ່ ຈະ ມາ ຮູ້ ຕອນ ນັດ ສຳ ພາດ ແລ້ວ ຖອນ ຕົວ. ການ ຄັດ ຕອນ ນັ້ນ ບໍ່ ເສຍ ຫຍັງ ເລີຍ ນອກ ຈາກ ຈຳ ນວນ ໃບ ສະໝັກ ທີ່ ຫຼຸດ ລົງ. ການ ຄັດ ຕອນ ຫຼັງ ເສຍ ທັງ ເວລາ ນັດ, ເວລາ ສຳ ພາດ, ແລະ ເວລາ ຂອງ ຄົນ ສະໝັກ ເອງ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ຄົນ ກົດ ສະໝັກ ໄວ ຂຶ້ນ. ໃນ ໜ້າ ຈໍ ທີ່ ມີ ປະກາດ ຢູ່ ຫຼາຍ ສິບ ອັນ, ອັນ ທີ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຢູ່ ໄດ້ ປຽບ ອັນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ເພີ່ມ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ຄື ຫຼຸດ ການ ຕໍ່ ລອງ ທີ່ ຫ່າງ ກັນ ໄກ. ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ອ້າງ ອີງ ຄົນ ສະໝັກ ຈະ ຄາດ ຄະ ເນ ເອົາ ເອງ ແລ້ວ ບາງ ເທື່ອ ຄາດ ສູງ ກວ່າ ຄວາມ ຈິງ ສອງ ເທົ່າ. ພໍ ຮອດ ຕອນ ຄຸຍ ກັນ ຈຶ່ງ ພັງ ທັງ ສອງ ຝ່າຍ.

ບໍ່ ບອກ ແລ້ວ ເສຍ ຫຍັງ

ເສຍ ສາມ ຢ່າງ ຄື ກັນ ແຕ່ ເບິ່ງ ບໍ່ ເຫັນ. ເສຍ ເວລາ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ "ເງິນ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ" ຊ້ຳ ໄປ ຊ້ຳ ມາ. ເສຍ ຄົນ ດີ ທີ່ ຮັບ ຕົວ ເລກ ຂອງ ທ່ານ ໄດ້ ແຕ່ ຄິດ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຄົງ ຈ່າຍ ຕ່ຳ ຈຶ່ງ ບໍ່ ສະໝັກ. ແລະ ເສຍ ຄວາມ ເຊື່ອ ໃຈ ຕັ້ງ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ພົບ ໜ້າ ກັນ — ໃນ ສາຍ ຕາ ຄົນ ຫາ ວຽກ, ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ຈ່າຍ ຕ່ຳ ຈົນ ບໍ່ ກ້າ ບອກ.

ຫົກ ກໍ ລະ ນີ ແລະ ຄຳ ຕອບ ຂອງ ແຕ່ ລະ ກໍ ລະ ນີ

ສະ ພາບ ຂອງ ຮ້ານ ຫຼື ຕຳ ແໜ່ງ	ຄວນ ເຮັດ ແນວ ໃດ	ເຫດ ຜົນ
ຕຳ ແໜ່ງ ທົ່ວ ໄປ ທີ່ ຕະ ຫຼາດ ຮູ້ ລາຄາ ຢູ່ ແລ້ວ	ບອກ ຊ່ວງ ຕົວ ເລກ	ປິດ ໄວ້ ກໍ ບໍ່ ໄດ້ ຫຍັງ ຄົນ ໃນ ວົງ ການ ຮູ້ ກັນ ໝົດ ຢູ່ ແລ້ວ
ຢາກ ໄດ້ ຄົນ ໄວ ພາຍ ໃນ ສອງ ອາ ທິດ	ບອກ ຊ່ວງ ຕົວ ເລກ	ຕົວ ເລກ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ກົດ ສະໝັກ ໄວ ຂຶ້ນ ທີ່ ສຸດ
ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ວົງ ການ ບອກ ກັນ ໝົດ ແລ້ວ	ບອກ ຊ່ວງ ຕົວ ເລກ	ປະກາດ ດຽວ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຈະ ຖືກ ຂ້າມ ໄປ ກ່ອນ ໝູ່
ໃນ ທີມ ຄົນ ຕຳ ແໜ່ງ ດຽວ ກັນ ຮັບ ບໍ່ ເທົ່າ ກັນ	ບອກ ວ່າ ຕົກ ລົງ ກັນ ໄດ້	ບອກ ຕົວ ເລກ ຕອນ ນີ້ ຈະ ກາຍ ເປັນ ບັນ ຫາ ກັບ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ
ຕຳ ແໜ່ງ ສູງ ທີ່ ຂຶ້ນ ກັບ ປະ ສົບ ການ ແທ້ ໆ	ບອກ ວ່າ ຕົກ ລົງ ກັນ ໄດ້	ຊ່ວງ ກວ້າງ ເກີນ ໄປ ບອກ ແລ້ວ ບໍ່ ຊ່ວຍ ໃຜ ຕັດ ສິນ ໃຈ
ບໍ່ ຢາກ ບອກ ຍ້ອນ ຢ້ານ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ຮູ້	ແກ້ ໂຄງ ເງິນ ເດືອນ ກ່ອນ	ອັນ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ບັນ ຫາ ຂອງ ປະກາດ ແຕ່ ຂອງ ຮ້ານ

ບອກ ຊ່ວງ ຕົວ ເລກ ຂຽນ ແນວ ໃດ ຈຶ່ງ ຖືກ

ຊ່ວງ ທີ່ ດີ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ຕ່າງ ກັນ ບໍ່ ເກີນ ປະ ມານ ສາມ ສິບ ຫາ ສີ່ ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ລະ ຫວ່າງ ຕ່ຳ ສຸດ ກັບ ສູງ ສຸດ. ຊ່ວງ ທີ່ ກວ້າງ ກວ່າ ນັ້ນ ຄື ການ ບອກ ວ່າ "ຍັງ ບໍ່ ຮູ້" ດ້ວຍ ຄຳ ສຸ ພາບ ເທົ່າ ນັ້ນ. ພ້ອມ ນັ້ນ ໃຫ້ ບອກ ດ້ວຍ ວ່າ ຫຍັງ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ພາ ໃຫ້ ຢູ່ ປາຍ ສູງ ຫຼື ປາຍ ຕ່ຳ ຂອງ ຊ່ວງ ນັ້ນ ເຊັ່ນ ຈຳ ນວນ ປີ ປະ ສົບ ການ ຫຼື ຄວາມ ສາ ມາດ ພາ ສາ.

ຢ່າ ລືມ ວ່າ ນອກ ຈາກ ເງິນ ເດືອນ ພື້ນ ຖານ ຍັງ ມີ ສິ່ງ ອື່ນ ທີ່ ນັບ ເປັນ ເງິນ ໄດ້ ຢູ່ ເຊັ່ນ ຄ່າ ຄອມ ມິດ ຊັນ, ຄ່າ ນ້ຳ ມັນ, ຄ່າ ໂທ, ເງິນ ພິ ເສດ ຕາມ ຍອດ, ປະ ກັນ ສັງ ຄົມ, ຫຼື ອາ ຫານ ທ່ຽງ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຈ່າຍ ຂອງ ພວກ ນີ້ ຢູ່ ແລ້ວ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ປະກາດ ຈຶ່ງ ເບິ່ງ ຄື ຈ່າຍ ຕ່ຳ ກວ່າ ຄວາມ ຈິງ.

ຄຳ ວ່າ ຕົກ ລົງ ກັນ ໄດ້ ຂຽນ ແນວ ໃດ ບໍ່ ໃຫ້ ເບິ່ງ ຄື ຫຼົບ

ຖ້າ ຕັດ ສິນ ໃຈ ບໍ່ ບອກ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົບ ສາມ ຢ່າງ ແທນ: ບອກ ວ່າ ຈະ ຄຸຍ ເລື່ອງ ນີ້ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ໃດ, ບອກ ວ່າ ອີງ ໃສ່ ຫຍັງ, ແລະ ບອກ ສິ່ງ ອື່ນ ນອກ ຈາກ ເງິນ ເດືອນ ໃຫ້ ຄົບ. ຕົວ ຢ່າງ ວ່າ "ເງິນ ເດືອນ ຕົກ ລົງ ກັນ ຕອນ ສຳ ພາດ ຮອບ ທຳ ອິດ ໂດຍ ອີງ ໃສ່ ປະ ສົບ ການ ຂາຍ ທີ່ ຜ່ານ ມາ; ນອກ ນັ້ນ ມີ ຄ່າ ຄອມ ມິດ ຊັນ ຕາມ ຍອດ, ຄ່າ ນ້ຳ ມັນ ເດືອນ ລະ ຄັ້ງ, ແລະ ປະ ກັນ ສັງ ຄົມ ຕາມ ກົດ ໝາຍ". ແບບ ນີ້ ຄົນ ອ່ານ ຍັງ ໄດ້ ຂໍ້ ມູນ ພໍ ຕັດ ສິນ ໃຈ ເຖິງ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ກໍ ຕາມ.

ຕັ້ງ ເກນ ຄັດ ໄວ້ ກ່ອນ ໂພສ ບໍ່ ແມ່ນ ຕອນ ອ່ານ ໃບ ສະໝັກ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຕົ້ນ ເຫດ ຂອງ ຄວາມ ວຸ້ນ ວາຍ ໃນ ຂັ້ນ ຕອນ ຄັດ ເກືອບ ທັງ ໝົດ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໂພສ ປະກາດ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຄິດ ວ່າ ຈະ ຄັດ ແນວ ໃດ ຕອນ ໃບ ສະໝັກ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ. ຜົນ ຄື ເກນ ຖືກ ຄິດ ຂຶ້ນ ມາ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ກຳ ລັງ ອ່ານ ໃບ ຂອງ ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ ຢູ່ — ຊຶ່ງ ແປ ວ່າ ເກນ ນັ້ນ ຖືກ ປັ້ນ ຂຶ້ນ ມາ ຕາມ ໃບ ທີ່ ອ່ານ ຢູ່ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ.

ເປັນ ຫຍັງ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ກ່ອນ

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄື ຄວາມ ຍຸ ຕິ ທຳ. ຄົນ ທີ່ ສົ່ງ ໃບ ມາ ມື້ ທຳ ອິດ ກັບ ຄົນ ທີ່ ສົ່ງ ມາ ມື້ ສຸດ ທ້າຍ ຄວນ ຖືກ ວັດ ດ້ວຍ ໄມ້ ບັນ ທັດ ອັນ ດຽວ ກັນ. ຕັ້ງ ເກນ ລະ ຫວ່າງ ທາງ ແປ ວ່າ ໄມ້ ບັນ ທັດ ຂອງ ທ່ານ ຍືດ ຫົດ ຕາມ ອາ ລົມ ໃນ ມື້ ນັ້ນ.

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ຄວາມ ໄວ. ມີ ເກນ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ ອ່ານ ໃບ ໜຶ່ງ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ນາ ທີ. ບໍ່ ມີ ເກນ ແລ້ວ ອ່ານ ໃບ ໜຶ່ງ ໃຊ້ ເວລາ ສິບ ນາ ທີ ແລ້ວ ຍັງ ຕັດ ສິນ ໃຈ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ດີ.

ເຫດ ຜົນ ຂໍ້ ທີ ສາມ ຄື ເກນ ຄື ສິ່ງ ດຽວ ກັນ ກັບ ເນື້ອ ໃນ ຂອງ ປະກາດ. ຖ້າ ຕັ້ງ ເກນ ກ່ອນ, ປະກາດ ຈະ ຂຽນ ງ່າຍ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ເພາະ ພາກ "ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ" ຄື ການ ຄັດ ລອກ ເກນ ອອກ ມາ ເປັນ ພາ ສາ ຄົນ ນອກ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ໜ້າ ຕາ ຂອງ ເກນ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ

ເກນ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຕ້ອງ ມີ ສາມ ຢ່າງ: ຊື່ ຂອງ ຂໍ້, ວິທີ ຮູ້ ວ່າ ຜ່ານ ຫຼື ບໍ່ ຜ່ານ, ແລະ ນ້ຳ ໜັກ. ຂຽນ ໃສ່ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ກໍ ພໍ. ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ພະນັກງານ ຂາຍ ໜ້າ ຮ້ານ:

ຂໍ້	ຜ່ານ ເມື່ອ ໃດ	ນ້ຳ ໜັກ
ເຄີຍ ເຮັດ ວຽກ ຂາຍ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼື ຂາຍ ຜ່ານ ໂທ ລະ ສັບ	ມີ ຢູ່ ໃນ ໃບ ສະໝັກ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຫົກ ເດືອນ	ຂາດ ບໍ່ ໄດ້
ຢູ່ ໃນ ເມືອງ ທີ່ ຂີ່ ລົດ ມາ ຮ້ານ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ສີ່ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ	ບອກ ບ່ອນ ຢູ່ ໄວ້ ຫຼື ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ຂໍ້ ນີ້	ຂາດ ບໍ່ ໄດ້
ພ້ອມ ເຮັດ ວຽກ ເປັນ ກະ ລວມ ວັນ ເສົາ	ຕອບ ວ່າ ພ້ອມ ໃນ ຄຳ ຖາມ ຄັດ	ຂາດ ບໍ່ ໄດ້
ໃຊ້ ແອັບ ບັນ ທຶກ ອໍ ເດີ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ໄດ້	ເຄີຍ ໃຊ້ ລະ ບົບ ໃດ ລະ ບົບ ໜຶ່ງ ມາ ກ່ອນ	ມີ ແລ້ວ ດີ
ເວົ້າ ພາ ສາ ໄທ ຫຼື ອັງກິດ ພໍ ຂາຍ ໄດ້	ບອກ ລະ ດັບ ໄວ້ ຫຼື ມີ ປະ ສົບ ການ ກັບ ລູກ ຄ້າ ຕ່າງ ປະ ເທດ	ມີ ແລ້ວ ດີ

ສັງ ເກດ ວ່າ ຄໍ ລຳ ກາງ ບໍ່ ມີ ຄຳ ວ່າ "ດີ" ຫຼື "ພໍ ໃຊ້" ຢູ່ ຈັກ ບ່ອນ. ທຸກ ຂໍ້ ຕອບ ໄດ້ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ ມີ ຫຼື ບໍ່ ມີ ເທົ່າ ນັ້ນ. ນີ້ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ເກນ ກັບ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ.

ສາມ ຊັ້ນ ຂອງ ຜົນ ຄັດ

ຢ່າ ຄັດ ເປັນ ສອງ ຊັ້ນ ຄື ຜ່ານ ກັບ ບໍ່ ຜ່ານ. ໃຫ້ ຄັດ ເປັນ ສາມ ຊັ້ນ ຄື ຜ່ານ, ພິ ຈາ ລະ ນາ, ແລະ ບໍ່ ຜ່ານ. ຊັ້ນ ກາງ ຄື ຊັ້ນ ທີ່ ຊ່ວຍ ຊີ ວິດ ຕອນ ທີ່ ຄົນ ຜ່ານ ມີ ບໍ່ ພໍ — ແທນ ທີ່ ຈະ ຕ້ອງ ໄປ ອ່ານ ໃບ ທີ່ ຕົກ ໄປ ແລ້ວ ຄືນ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ, ທ່ານ ພຽງ ແຕ່ ເປີດ ກອງ ກາງ ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ.

ກຳ ນົດ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ວ່າ ຜ່ານ ຄື ຄົບ ເກນ "ຂາດ ບໍ່ ໄດ້" ທຸກ ຂໍ້, ພິ ຈາ ລະ ນາ ຄື ຂາດ ໜຶ່ງ ຂໍ້ ແຕ່ ມີ ຂໍ້ "ມີ ແລ້ວ ດີ" ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ຂໍ້, ບໍ່ ຜ່ານ ຄື ນອກ ນັ້ນ. ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ກັນ ກັບ ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ເທິງ.

ເກນ ກັບ ປະກາດ ຕ້ອງ ເປັນ ອັນ ດຽວ ກັນ

ຫຼັງ ຈາກ ຕັ້ງ ເກນ ແລ້ວ ໃຫ້ ເປີດ ປະກາດ ຂຶ້ນ ມາ ອ່ານ ຄູ່ ກັນ ແລ້ວ ກວດ ສາມ ຂໍ້ ນີ້. ຂໍ້ ໜຶ່ງ: ທຸກ ເກນ "ຂາດ ບໍ່ ໄດ້" ມີ ຢູ່ ໃນ ປະກາດ ບໍ. ຂໍ້ ສອງ: ໃນ ປະກາດ ມີ ຄຸນ ສົມ ບັດ ໃດ ທີ່ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ເກນ ບໍ — ມີ ຄື ຄວນ ຕັດ ອອກ ເພາະ ມັນ ຄັດ ຄົນ ອອກ ໂດຍ ທີ່ ທ່ານ ເອງ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ໃຈ. ຂໍ້ ສາມ: ຄຳ ທີ່ ໃຊ້ ໃນ ສອງ ບ່ອນ ຄື ຄຳ ດຽວ ກັນ ບໍ — ບໍ່ ຄື ກັນ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ຕອບ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ທ່ານ ຢາກ ຮູ້.

ນີ້ ຄື ຈຸດ ທີ່ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຂອງ Orova ຫົວ ຂໍ້ "Job Description Template That Turns Into a Hiring Scorecard" ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ລະ ອຽດ ກວ່າ ນີ້ ອີກ — ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຢູ່ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ ນີ້ ແລະ ສະ ແດງ ວິທີ ປ່ຽນ ໃບ ພັນ ລະ ນາ ໜ້າ ວຽກ ໃຫ້ ກາຍ ເປັນ ໃບ ໃຫ້ ຄະ ແນນ ໄດ້ ໂດຍ ຕົງ.

ສາມ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ທີ່ ໃສ່ ໄວ້ ໃນ ປະກາດ ເລີຍ

ວິທີ ນີ້ ຄື ວິທີ ທີ່ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ ເລີຍ. ແທນ ທີ່ ຈະ ໃຫ້ ຄົນ ສົ່ງ ໃບ ສະໝັກ ມາ ຊື່ ໆ, ໃຫ້ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ປະກາດ ວ່າ ຕອນ ສົ່ງ ໃຫ້ ຕອບ ສາມ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ມາ ນຳ. ຜົນ ທີ່ ໄດ້ ມີ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຕັ້ງ ໃຈ ຈະ ບໍ່ ຕອບ ແລ້ວ ຫຼົ່ນ ໄປ ເອງ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຕອບ ຈະ ໃຫ້ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຄັດ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ສາມ ສິບ ວິ ນາ ທີ.

ຄຳ ຖາມ ຄັດ ຄື ຫຍັງ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ຫຍັງ

ຄຳ ຖາມ ທີ ໜຶ່ງ — ຄຳ ຖາມ ເງື່ອນ ໄຂ ທີ່ ຄັດ ອອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ຖາມ ຂໍ້ ທີ່ ຖ້າ ຕອບ ຜິດ ແລ້ວ ຈົບ ເລີຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ອ່ານ ຕໍ່. ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄື ບ່ອນ ຢູ່, ເວລາ ເຮັດ ວຽກ, ຫຼື ໃບ ຂັບ ຂີ່. ຕົວ ຢ່າງ: "ທ່ານ ຢູ່ ເມືອງ ໃດ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ຂີ່ ລົດ ມາ ຮ້ານ ຈັກ ນາ ທີ". ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຄັດ ຄົນ ອອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຳ ຖາມ ອື່ນ ໃດ ໃນ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຮ້ານ ທີ່ ຢູ່ ນອກ ໃຈ ກາງ ເມືອງ.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ — ຄຳ ຖາມ ປະ ສົບ ການ ທີ່ ຂໍ ຕົວ ຢ່າງ ຈິງ

ຢ່າ ຖາມ ວ່າ "ທ່ານ ມີ ປະ ສົບ ການ ຂາຍ ບໍ" ເພາະ ຄຳ ຕອບ ຈະ ເປັນ ຄຳ ວ່າ ມີ ໝົດ ທຸກ ຄົນ. ໃຫ້ ຖາມ ວ່າ "ເລົ່າ ໃຫ້ ຟັງ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ວ່າ ທ່ານ ຂາຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ ແລະ ໄດ້ ຫຍັງ ກັບ ມາ". ຄຳ ຕອບ ຈະ ບອກ ສາມ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ເຄີຍ ຂາຍ ຈິງ ຫຼື ບໍ່, ຈຳ ລາຍ ລະ ອຽດ ໄດ້ ບໍ, ແລະ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອື່ນ ເຂົ້າ ໃຈ ໄດ້ ບໍ. ຢ່າງ ສຸດ ທ້າຍ ນີ້ ສຳ ຄັນ ຫຼາຍ ສຳ ລັບ ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ລູກ ຄ້າ.

ຄຳ ຖາມ ທີ ສາມ — ຄຳ ຖາມ ທີ່ ວັດ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ວັດ ຄວາມ ສາ ມາດ ແຕ່ ວັດ ວ່າ ຄົນ ນັ້ນ ອ່ານ ປະກາດ ຈົບ ຈິງ ຫຼື ບໍ່. ຕົວ ຢ່າງ: "ໃນ ວຽກ ຫ້າ ຂໍ້ ທີ່ ຂຽນ ໄວ້ ຂ້າງ ເທິງ ຂໍ້ ໃດ ທີ່ ທ່ານ ຄິດ ວ່າ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຕົນ ເອງ ແລະ ຍ້ອນ ຫຍັງ". ຄົນ ທີ່ ຄັດ ລອກ ຄຳ ຕອບ ໄປ ວາງ ໃສ່ ທຸກ ປະກາດ ຈະ ຕອບ ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ.

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຍັງ ມີ ຜົນ ພິ ເສດ ອີກ ຢ່າງ ໜຶ່ງ: ຄຳ ຕອບ ຂອງ ຄົນ ຫຼາຍ ຄົນ ຈະ ຊີ້ ໃຫ້ ເຫັນ ວ່າ ຂໍ້ ໃດ ໃນ ປະກາດ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ບໍ່ ຊັດ. ຖ້າ ຫ້າ ຄົນ ຕອບ ວ່າ ຂໍ້ ດຽວ ກັນ ຍາກ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ຄື ກັນ ໝົດ ແປ ວ່າ ຂໍ້ ນັ້ນ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຢູ່.

ຂຽນ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ໃສ່ ປະກາດ ແນວ ໃດ

ວາງ ໄວ້ ຢູ່ ພາກ "ວິທີ ສະໝັກ" ໃນ ຮູບ ແບບ ຄຳ ສັ່ງ ສັ້ນ ໆ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ຂໍ ຮ້ອງ. ຕົວ ຢ່າງ: "ສົ່ງ ຂໍ້ ຄວາມ ມາ ທີ່ ເພຈ ພ້ອມ ຕອບ ສາມ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ ດຽວ — ບໍ່ ຕ້ອງ ແນບ ໄຟລ໌ ໃນ ຮອບ ນີ້". ຄຳ ວ່າ "ບໍ່ ຕ້ອງ ແນບ ໄຟລ໌ ໃນ ຮອບ ນີ້" ຫຼຸດ ອຸ ປະ ສັກ ໃຫ້ ຄົນ ດີ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃບ ສະໝັກ ພ້ອມ ຢູ່ ໃນ ມື ຕອບ ມາ ໄດ້ ທັນ ທີ.

ຢ່າ ໃສ່ ຮອດ ຫ້າ ຫົກ ຂໍ້. ສາມ ຂໍ້ ຄື ຈຳ ນວນ ທີ່ ຄົນ ຍັງ ຕອບ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ໂທ ລະ ສັບ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ນັ່ງ ໜ້າ ຄອມ ພິວ ເຕີ. ເກີນ ສາມ ຂໍ້ ແລ້ວ ຄົນ ດີ ຫຼາຍ ຄົນ ຈະ ຄິດ ວ່າ ໄວ້ ຄ່ອຍ ຕອບ ແລ້ວ ບໍ່ ກັບ ມາ ອີກ.

ຄັດ ດ້ວຍ ຄຳ ຕອບ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ແນວ ໃດ

ເປີດ ຕາ ຕະ ລາງ ເກນ ຂຶ້ນ ມາ ວາງ ຄຽງ ຂ້າງ. ອ່ານ ຄຳ ຕອບ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ກ່ອນ — ບໍ່ ຜ່ານ ຄື ຢຸດ ເລີຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ອ່ານ ຂໍ້ ອື່ນ. ຜ່ານ ຈຶ່ງ ອ່ານ ຂໍ້ ສອງ ແລ້ວ ໃຫ້ ຄະ ແນນ ວ່າ ຜ່ານ, ພິ ຈາ ລະ ນາ, ຫຼື ບໍ່ ຜ່ານ. ຂໍ້ ສາມ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ສະ ເພາະ ຕອນ ທີ່ ສອງ ຄົນ ຢູ່ ໃນ ຊັ້ນ ດຽວ ກັນ ແລ້ວ ຕ້ອງ ເລືອກ ຄົນ ດຽວ.

ວິ ທີ ນີ້ ເຮັດ ໃຫ້ ອ່ານ ຫ້າ ສິບ ໃບ ໝົດ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ເຄິ່ງ ແທນ ທີ່ ຈະ ໃຊ້ ທັງ ມື້. ແລະ ສິ່ງ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຄື ຜົນ ຂອງ ມັນ ຢືນ ຢັນ ຄືນ ໄດ້ — ອາ ທິດ ຕໍ່ ມາ ເປີດ ຂຶ້ນ ມາ ອ່ານ ໃໝ່ ຄຳ ຕັດ ສິນ ຍັງ ຄື ເກົ່າ.

ໂພສ ຢູ່ ໃສ ແລະ ຕ້ອງ ແກ້ ຂໍ້ ຄວາມ ແນວ ໃດ ໃນ ແຕ່ ລະ ບ່ອນ

ປະກາດ ດຽວ ກັນ ເອົາ ໄປ ວາງ ສາມ ບ່ອນ ໂດຍ ບໍ່ ແກ້ ຫຍັງ ເລີຍ ຄື ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ. ແຕ່ ລະ ບ່ອນ ມີ ວິທີ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຕ່າງ ກັນ ຈຶ່ງ ຕ້ອງ ຈັດ ຂໍ້ ຄວາມ ຄົນ ລະ ແບບ. ເນື້ອ ໃນ ຄື ອັນ ດຽວ ກັນ ໝົດ — ສິ່ງ ທີ່ ປ່ຽນ ຄື ລຳ ດັບ ກັບ ຄວາມ ຍາວ.

ບ່ອນ ທີ ໜຶ່ງ — ເວັບ ຫາ ວຽກ ຂອງ ລາວ

ເວັບ ຫາ ວຽກ ຂອງ ລາວ ເຊັ່ນ 108.jobs ຫຼື ເວັບ ອື່ນ ໃນ ລັກ ສະ ນະ ດຽວ ກັນ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ດ້ວຍ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ຫາ ວຽກ ຢູ່ ແລ້ວ. ຄົນ ອ່ານ ຢູ່ ນີ້ ອົດ ທົນ ກັບ ຂໍ້ ຄວາມ ຍາວ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ບ່ອນ ອື່ນ ຈຶ່ງ ໃສ່ ໄດ້ ຄົບ ທັງ ເຈັດ ພາກ ຕາມ ໂຄງ ຂ້າງ ເທິງ.

ສາມ ຂໍ້ ທີ່ ຄວນ ລະ ວັງ ໃນ ບ່ອນ ນີ້: ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄຳ ມາດ ຕະ ຖານ ເພາະ ຄົນ ໃຊ້ ຕົວ ກັ່ນ ຕອງ ຂອງ ເວັບ ຫາ; ໝວດ ໝູ່ ຕ້ອງ ເລືອກ ໃຫ້ ຖືກ ບໍ່ ແມ່ນ ເລືອກ ໝວດ ທີ່ ຄົນ ເຂົ້າ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ; ແລະ ວັນ ປິດ ຮັບ ຕ້ອງ ໃສ່ ໃນ ຊ່ອງ ຂອງ ລະ ບົບ ບໍ່ ແມ່ນ ພິມ ໄວ້ ໃນ ເນື້ອ ຂໍ້ ຄວາມ ຢ່າງ ດຽວ.

ບ່ອນ ທີ ສອງ — ແຟນເພຈ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ

ຢູ່ ແຟນເພຈ ຄົນ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ໃຈ ມາ ຫາ ວຽກ — ເຂົາ ກຳ ລັງ ເລື່ອນ ຜ່ານ ຢູ່. ຂໍ້ ຄວາມ ຈຶ່ງ ຕ້ອງ ຈັດ ໃໝ່ ຄື ນີ້: ສາມ ແຖວ ທຳ ອິດ ຕ້ອງ ມີ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ, ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ, ແລະ ຕົວ ເລກ ເງິນ ເດືອນ ຫຼື ຄຳ ວ່າ ຕົກ ລົງ ກັນ ໄດ້. ສາມ ແຖວ ນີ້ ຄື ສ່ວນ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ກ່ອນ ກົດ ຄຳ ວ່າ ອ່ານ ຕໍ່. ພາກ ບໍ ລິ ສັດ ເປັນ ໃຜ ຍ້າຍ ໄປ ໄວ້ ທ້າຍ ສຸດ ຫຼື ຕັດ ອອກ ໄປ ເລີຍ ກໍ ໄດ້ ເພາະ ຄົນ ເຫັນ ຊື່ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ.

ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຄື ຢ່າ ໃສ່ ຮູບ ທີ່ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ອັດ ແໜ້ນ ເປັນ ຮູບ ດຽວ ແລ້ວ ບໍ່ ພິມ ຫຍັງ ໃນ ໂພສ ເລີຍ. ຄົນ ຫຼາຍ ຄົນ ເປີດ ດ້ວຍ ເນັດ ຊ້າ ຈະ ບໍ່ ເຫັນ ຮູບ, ແລະ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ຮູບ ຄົ້ນຫາ ບໍ່ ໄດ້. ໃສ່ ຮູບ ໄດ້ ແຕ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຕ້ອງ ຢູ່ ໃນ ໂພສ ຄົບ.

ຖ້າ ຢາກ ໃຫ້ ໂພສ ນີ້ ຮອດ ຄົນ ນອກ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ເພຈ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ ໆ ໃຫ້ ອ່ານ ວິທີ ໃນ ບົດ ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager — ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ ກ່ອນ ຈະ ກົດ ປຸ່ມ ບູສ. ວຽກ ຮັບ ຄົນ ຄື ໜຶ່ງ ໃນ ບໍ່ ຫຼາຍ ກໍ ລະ ນີ ທີ່ ການ ບູສ ໂພສ ຄຸ້ມ ຄ່າ ຈິງ ເພາະ ບໍ່ ຕ້ອງ ວັດ ຍອດ ຂາຍ ແລະ ຕ້ອງ ການ ພຽງ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ນັ້ນ ເຫັນ ໃຫ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ພາຍ ໃນ ເວລາ ສັ້ນ ໆ.

ບ່ອນ ທີ ສາມ — ກຸ່ມ ອາ ຊີບ ແລະ ກຸ່ມ ຊຸມ ຊົນ

ໃນ ກຸ່ມ ຕ້ອງ ສັ້ນ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສາມ ບ່ອນ. ຫ້າ ຫາ ແປດ ແຖວ ພໍ ແລ້ວ ຈົບ ດ້ວຍ ລິງ ໄປ ອ່ານ ສະ ບັບ ເຕັມ. ຢ່າ ວາງ ຂໍ້ ຄວາມ ຍາວ ໃນ ກຸ່ມ ເພາະ ຜູ້ ດູ ແລ ກຸ່ມ ຫຼາຍ ກຸ່ມ ຖື ວ່າ ເປັນ ໂຄ ສະ ນາ ແລ້ວ ລຶບ ຖິ້ມ.

ຢ່າ ໂພສ ໃນ ຫຼາຍ ກຸ່ມ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ມື້ ດຽວ ດ້ວຍ ຂໍ້ ຄວາມ ດຽວ ກັນ ຄຳ ຕໍ່ ຄຳ. ນອກ ຈາກ ຈະ ຖືກ ລະ ບົບ ຖື ວ່າ ຊ້ຳ ແລ້ວ ຍັງ ເຮັດ ໃຫ້ ນັບ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ມາ ຈາກ ກຸ່ມ ໃດ. ໂພສ ຄາບ ລະ ໜຶ່ງ ຫາ ສອງ ກຸ່ມ ແລ້ວ ຫ່າງ ກັນ ຈັກ ມື້.

ບ່ອນ ທີ ສີ່ — ໜ້າ ໃນ ເວັບ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ

ຮ້ານ ທີ່ ມີ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຄວນ ມີ ໜ້າ ຮັບ ສະໝັກ ງານ ໄວ້ ໜ້າ ໜຶ່ງ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ຮັບ ຄົນ ປີ ລະ ສອງ ສາມ ເທື່ອ ກໍ ຕາມ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຢູ່ ແລ້ວ ຈະ ຫາ ໜ້າ ນີ້ ກ່ອນ ບ່ອນ ອື່ນ, ແລະ ໜ້າ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ດຽວ ທີ່ ທ່ານ ຄວບ ຄຸມ ໄດ້ ໝົດ ໂດຍ ບໍ່ ຂຶ້ນ ກັບ ນະ ໂຍ ບາຍ ຂອງ ໃຜ.

Google ມີ ເອ ກະ ສານ ສາ ທາ ລະ ນະ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ມັນ ອ່ານ ໜ້າ ປະກາດ ວຽກ ໃນ ເວັບ ແນວ ໃດ ແລະ ນາຍ ຈ້າງ ໄດ້ ຫຍັງ ກັບ ມາ. ໜ້າ ນັ້ນ ເປີດ ອ່ານ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຫຍັງ.

ສິ່ງ ທີ່ ໜ້າ ນີ້ ຢືນ ຢັນ ໃຫ້ ເຮົາ ມີ ສອງ ຂໍ້ ແລະ ທັງ ສອງ ຂໍ້ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ບອກ ຢູ່ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ. ຂໍ້ ທຳ ອິດ ຄື Google ບອກ ວ່າ ຄົນ ຫາ ວຽກ ກັ່ນ ຕອງ ດ້ວຍ ເງື່ອນ ໄຂ ຫຼາຍ ຢ່າງ ໂດຍ ຍົກ ຕົວ ຢ່າງ ວ່າ ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ກັບ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ — ນີ້ ຄື ພາກ ທີ ໜຶ່ງ ກັບ ພາກ ທີ ສອງ ຂອງ ໂຄງ ເຈັດ ພາກ. ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ຮູບ ແບບ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ Google ຮັບ ຈາກ ໜ້າ ປະກາດ ວຽກ ປະ ກອບ ດ້ວຍ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ, ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ, ວັນ ທີ່ ໂພສ, ວັນ ໝົດ ອາ ຍຸ, ປະ ເພດ ສັນ ຍາ, ຊື່ ນາຍ ຈ້າງ, ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ແລະ ຄ່າ ຕອບ ແທນ — ຄື ກັນ ກັບ ເຈັດ ພາກ ຂອງ ບົດ ນີ້ ເກືອບ ຂໍ້ ຕໍ່ ຂໍ້.

ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ໂຄງ ເຈັດ ພາກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຄິດ ຂຶ້ນ ມາ ເອງ. ມັນ ຄື ຊຸດ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ທັງ ຄົນ ອ່ານ ແລະ ເຄື່ອງ ຈັກ ຄົ້ນຫາ ຄາດ ຫວັງ ຢູ່ ແລ້ວ ວ່າ ຈະ ພົບ ໃນ ປະກາດ ວຽກ ໜຶ່ງ ໃບ.

ຂໍ້ ຄວນ ຮູ້ ສະ ເພາະ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ

ຂໍ້ ທຳ ອິດ: ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ໃນ ລາວ ຕັ້ງ ໂທ ລະ ສັບ ເປັນ ພາ ສາ ໄທ ຫຼື ອັງກິດ ແລະ ພິມ ຄົ້ນຫາ ດ້ວຍ ພາ ສາ ນັ້ນ. ໃນ ປະກາດ ຈຶ່ງ ຄວນ ໃສ່ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ໄວ້ ໃນ ວົງ ເລັບ ນຳ ເຊັ່ນ "ພະນັກງານ ຂາຍ (Sales Staff)". ອັນ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ຫຍັງ ແລະ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຄົນ ຫາ ພົບ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ.

ຂໍ້ ທີ ສອງ: ຢ່າ ອາ ໄສ ອີ ເມວ ເປັນ ຊ່ອງ ທາງ ດຽວ. ຄົນ ຫາ ວຽກ ຢູ່ ລາວ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໜ້ອຍ ບໍ່ ໄດ້ ໃຊ້ ອີ ເມວ ເປັນ ປະ ຈຳ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຕຳ ແໜ່ງ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼື ຕຳ ແໜ່ງ ແຮງ ງານ. ໃຫ້ ໃຊ້ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ເພຈ ຫຼື ແອັບ ສົ່ງ ຂໍ້ ຄວາມ ເປັນ ຊ່ອງ ຫຼັກ ແລ້ວ ໃສ່ ອີ ເມວ ໄວ້ ເປັນ ທາງ ເລືອກ.

ຂໍ້ ທີ ສາມ: ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຄຳ ບອກ ຕໍ່ ມີ ນ້ຳ ໜັກ ຫຼາຍ ກວ່າ ບ່ອນ ອື່ນ. ໃຫ້ ຂໍ ພະນັກງານ ໃນ ຮ້ານ ຊ່ວຍ ແບ່ງ ປັນ ໂພສ ນັ້ນ ພ້ອມ ຂຽນ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ ດ້ວຍ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ເອງ. ໂພສ ທີ່ ຄົນ ໃນ ຮ້ານ ແບ່ງ ປັນ ພ້ອມ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄດ້ ຄົນ ສະໝັກ ທີ່ ຄຸນ ນະ ພາບ ດີ ກວ່າ ໂພສ ທີ່ ແບ່ງ ປັນ ຊື່ ໆ ຢ່າງ ເຫັນ ໄດ້ ຊັດ.

ແບບ ປະກາດ ຄົບ ຊຸດ ໃຫ້ ຄັດ ລອກ ໄປ ໃຊ້

ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ປະກາດ ເຕັມ ໃບ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ພະນັກງານ ຂາຍ ໜ້າ ຮ້ານ ຂຽນ ຕາມ ໂຄງ ເຈັດ ພາກ. ຄັດ ລອກ ໄປ ແລ້ວ ປ່ຽນ ຄຳ ໃນ ວົງ ເລັບ ໃຫ້ ເປັນ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ໄດ້ ເລີຍ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຈະ ມີ ອີກ ໜຶ່ງ ໃບ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ບັນ ຊີ ໄວ້ ທຽບ.

ແບບ ທີ ໜຶ່ງ — ພະນັກງານ ຂາຍ ໜ້າ ຮ້ານ

ແບບ ທີ ສອງ — ພະນັກງານ ບັນ ຊີ

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຕ້ອງ ແກ້ ຫຼັງ ຄັດ ລອກ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ: ວຽກ ຫົກ ຂໍ້ ນັ້ນ ຕ້ອງ ເປັນ ວຽກ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຕົວ ຢ່າງ. ຖ້າ ຮ້ານ ບໍ່ ມີ ລາຍ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ໃຫ້ ໂທ ກໍ ຢ່າ ໃສ່ ຂໍ້ ນັ້ນ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ: ຄຳ ຖາມ ຄັດ ຂໍ້ ທີ ສາມ ຕ້ອງ ອ້າງ ອີງ ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ໃຫ້ ຖືກ. ຖ້າ ຂຽນ ວຽກ ໄວ້ ຫ້າ ຂໍ້ ແຕ່ ຄຳ ຖາມ ບອກ ວ່າ ຫົກ ຂໍ້ ຄົນ ອ່ານ ຈະ ສັບ ສົນ ທັນ ທີ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ: ຄຳ ສັນ ຍາ ວ່າ ຈະ ຕອບ ກັບ ທຸກ ຄົນ ພາຍ ໃນ ຫ້າ ມື້ ນັ້ນ ໃສ່ ໄດ້ ກໍ ຕໍ່ ເມື່ອ ຈະ ເຮັດ ຈິງ. ບໍ່ ຕອບ ຕາມ ທີ່ ສັນ ຍາ ໄວ້ ຄື ວິທີ ທຳ ລາຍ ຊື່ ສຽງ ຂອງ ຮ້ານ ໃນ ວົງ ຄົນ ຫາ ວຽກ ທີ່ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ແບບ ລາວ.

ສິບ ສີ່ ມື້ ຫຼັງ ໂພສ ວັດ ດ້ວຍ ຫຍັງ

ປະກາດ ບໍ່ ແມ່ນ ໂພສ ແລ້ວ ຈົບ. ມັນ ຄື ການ ທົດ ລອງ ທີ່ ມີ ວັນ ອ່ານ ຜົນ ຢູ່, ແລະ ຖ້າ ບໍ່ ຈົດ ຕົວ ເລກ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ຈະ ບໍ່ ຮູ້ ເລີຍ ວ່າ ຄວນ ແກ້ ຫຍັງ ໃນ ຮອບ ໜ້າ. ສາມ ຊ່ວງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ຈັງ ຫວະ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຈິງ ກັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ໃນ ລາວ.

ມື້ ທີ ໜຶ່ງ ຫາ ມື້ ທີ ສາມ — ກວດ ວ່າ ບໍ່ ພັງ

ສາມ ມື້ ທຳ ອິດ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ໃດ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ເລີຍ. ມີ ພຽງ ຕົວ ເລກ ໃຊ້ ກວດ ວ່າ ທຸກ ຢ່າງ ຍັງ ໃຊ້ ໄດ້. ກວດ ສາມ ຂໍ້: ລິງ ຫຼື ຊ່ອງ ທາງ ສະໝັກ ເປີດ ໄດ້ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຈິງ ບໍ, ມີ ໃບ ສະໝັກ ຫຼື ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ບໍ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ຕອບ ມາ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ຄົບ ສາມ ຂໍ້ ບໍ.

ຖ້າ ສາມ ມື້ ຜ່ານ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ ມາ ເລີຍ ຢ່າ ຟ້າວ ແກ້ ເນື້ອ ໃນ ປະກາດ. ໃຫ້ ກວດ ກ່ອນ ວ່າ ໂພສ ນັ້ນ ມີ ຄົນ ເຫັນ ຈັກ ຄົນ. ບໍ່ ມີ ຄົນ ເຫັນ ຄື ບັນ ຫາ ຢູ່ ບ່ອນ ໂພສ ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ຂໍ້ ຄວາມ. ມີ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ຄົນ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ ຈຶ່ງ ຄື ບັນ ຫາ ຂອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຈິງ.

ມື້ ທີ ສີ່ ຫາ ມື້ ທີ ສິບ — ອ່ານ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ປັບ

ຊ່ວງ ນີ້ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ຄົນ ໃຈ ຮ້ອນ ມັກ ແກ້ ປະກາດ ທຸກ ມື້ ຈົນ ວັດ ຜົນ ບໍ່ ໄດ້. ໃຫ້ ຕັ້ງ ກົດ ໄວ້ ວ່າ ຈະ ແກ້ ໄດ້ ເທື່ອ ດຽວ ໃນ ຊ່ວງ ນີ້ ແລະ ຕ້ອງ ແກ້ ຫຼັງ ຈາກ ອ່ານ ຄຳ ຕອບ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສິບ ຄົນ ແລ້ວ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ອ່ານ ຫາ ຄື ຮູບ ແບບ ທີ່ ຊ້ຳ ກັນ. ຖ້າ ຄົນ ຕົກ ດ້ວຍ ເຫດ ຜົນ ດຽວ ກັນ ຫຼາຍ ຄົນ ແປ ວ່າ ຂໍ້ ນັ້ນ ຂຽນ ບໍ່ ຊັດ ໃນ ປະກາດ. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ຄົນ ຕົກ ຍ້ອນ ຢູ່ ໄກ ເກີນ ໄປ ຫຼາຍ ຄົນ — ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຜິດ ຂອງ ຄົນ ສະໝັກ ແຕ່ ແປ ວ່າ ປະກາດ ບອກ ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ບໍ່ ຊັດ ພໍ.

ອາ ການ ທີ່ ພົບ	ຄວາມ ໝາຍ ທີ່ ແທ້ ຈິງ	ແກ້ ບ່ອນ ໃດ
ຄົນ ຕອບ ມາ ຫຼາຍ ແຕ່ ຜ່ານ ເກນ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ	ປະກາດ ດຶງ ຄົນ ກວ້າງ ເກີນ ໄປ	ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ແລະ ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ
ຄົນ ຕອບ ມາ ໜ້ອຍ ແຕ່ ຜ່ານ ເກນ ເກືອບ ໝົດ	ຄັດ ແຮງ ເກີນ ໄປ ຫຼື ຄົນ ເຫັນ ໜ້ອຍ	ຂະ ຫຍາຍ ບ່ອນ ໂພສ ກ່ອນ ແກ້ ຂໍ້ ຄວາມ
ຄົນ ຖາມ ເລື່ອງ ເງິນ ເດືອນ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ຄົນ	ພາກ ຄ່າ ຕອບ ແທນ ຍັງ ບໍ່ ຊັດ	ພາກ ເງິນ ເດືອນ ແລະ ສະ ຫວັດ ດີ ການ
ຄົນ ຖາມ ວ່າ ວຽກ ຄື ຫຍັງ ແທ້	ພາກ ວຽກ ຍັງ ເປັນ ຄຳ ຄຸນ ນາມ ຢູ່	ພາກ ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ
ຄົນ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ບໍ່ ຄົບ ສາມ ຂໍ້	ຄຳ ຖາມ ຍາວ ເກີນ ໄປ ຫຼື ວາງ ຜິດ ບ່ອນ	ພາກ ວິທີ ສະໝັກ
ຄົນ ຢູ່ ໄກ ຕອບ ມາ ຫຼາຍ	ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ບອກ ບໍ່ ຊັດ ຮອດ ເມືອງ	ຫົວ ຂໍ້ ແລະ ພາກ ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ

ມື້ ທີ ສິບ ເອັດ ຫາ ມື້ ທີ ສິບ ສີ່ — ຕັດ ສິນ ໃຈ

ຮອດ ຊ່ວງ ນີ້ ຕ້ອງ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ດຽວ ໃຫ້ ໄດ້: ມີ ຄົນ ພໍ ນັດ ສຳ ພາດ ແລ້ວ ຫຼື ຍັງ. ຈຳ ນວນ ທີ່ ພໍ ດີ ຄື ສາມ ຫາ ຫ້າ ຄົນ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຕຳ ແໜ່ງ ທີ່ ຈະ ຮັບ. ໜ້ອຍ ກວ່າ ສາມ ຄື ຍັງ ບໍ່ ພໍ ໃຫ້ ທຽບ, ຫຼາຍ ກວ່າ ແປດ ຄື ເສຍ ເວລາ ຂອງ ທັງ ສອງ ຝ່າຍ ໂດຍ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ.

ບໍ່ ພໍ ຄື ໃຫ້ ຂະ ຫຍາຍ ບ່ອນ ໂພສ ກ່ອນ ຢ່າ ຟ້າວ ຫຼຸດ ເກນ. ຫຼຸດ ເກນ ຄື ທາງ ເລືອກ ສຸດ ທ້າຍ ແລະ ຖ້າ ຈະ ຫຼຸດ ໃຫ້ ຫຼຸດ ຂໍ້ ດຽວ ພ້ອມ ຈົດ ໄວ້ ວ່າ ຫຼຸດ ຂໍ້ ໃດ ເພື່ອ ໃຫ້ ຮອບ ໜ້າ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ຕັ້ງ ເກນ ແນວ ໃດ.

ພໍ ແລ້ວ ຄື ໃຫ້ ປິດ ຮັບ ຕາມ ວັນ ທີ່ ບອກ ໄວ້ ຈິງ ໆ. ຢ່າ ປະ ໄວ້ ໃຫ້ ຄົນ ສົ່ງ ມາ ເລື້ອຍ ໆ ໂດຍ ບໍ່ ຕອບ — ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ຄຳ ຕອບ ຈື່ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ໄວ້ ໃນ ທາງ ບໍ່ ດີ ແລ້ວ ບອກ ຕໍ່ ກັນ.

ສາມ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຈົດ ໄວ້ ໃຊ້ ຮອບ ໜ້າ

ຫຼັງ ຈົບ ຮອບ ນີ້ ໃຫ້ ຈົດ ສາມ ຕົວ ເລກ ນີ້ ໄວ້ ໃນ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ກັນ ກັບ ຕາ ຕະ ລາງ ເກນ: ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຕອບ ມາ ທັງ ໝົດ, ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ຜ່ານ ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ, ແລະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ນັດ ແລ້ວ ມາ ຕາມ ນັດ ຈິງ. ສາມ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ຖານ ທຽບ ຂອງ ຮອບ ຕໍ່ ໄປ.

ອັດ ຕາ ສ່ວນ ທີ່ ຄວນ ເບິ່ງ ຄື ຈຳ ນວນ ຜ່ານ ເກນ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄົນ ຕອບ ມາ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ຕ່ຳ ກວ່າ ໜຶ່ງ ໃນ ສິບ ແປ ວ່າ ປະກາດ ຄັດ ຄົນ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ ແລະ ຄວນ ກັບ ໄປ ອ່ານ ພາກ ວຽກ ກັບ ພາກ ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ຄືນ ໃໝ່. ສູງ ກວ່າ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ແປ ວ່າ ເກນ ຂອງ ທ່ານ ອາດ ຕ່ຳ ເກີນ ໄປ ຫຼື ບໍ່ ກໍ ໂຊກ ດີ ຫຼາຍ ໃນ ຮອບ ນີ້.

ວິທີ ຄິດ ແບບ ນີ້ ຄື ວິທີ ດຽວ ກັນ ກັບ ທີ່ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ Hiring Process Steps for Small Teams With No Recruiter ວາງ ໄວ້ ສຳ ລັບ ທີມ ນ້ອຍ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຫາ ຄົນ ໂດຍ ສະ ເພາະ — ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ແລະ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ ນີ້.

ຫ້າ ຢ່າງ ທີ່ ຢ່າ ເຮັດ ໃນ ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ

ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຂໍ້ ຫ້າມ ທາງ ກົດ ໝາຍ ແຕ່ ຄື ຫ້າ ຢ່າງ ທີ່ ເຮັດ ແລ້ວ ເສຍ ຄົນ ດີ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຫາ ຂໍ້ ສາມ ພົບ ໃນ ປະກາດ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໃນ ລາວ ຕອນ ນີ້.

ຢ່າງ ທີ ໜຶ່ງ — ຂຽນ ວ່າ ຮັບ ດ່ວນ ຫຼາຍ ອັດ ຕາ ໂດຍ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ຕໍ່

ຄຳ ວ່າ "ດ່ວນ" ບອກ ຄວາມ ຮີບ ຮ້ອນ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ແມ່ນ ບອກ ປະ ໂຫຍດ ຂອງ ຄົນ ອ່ານ. ຄຳ ວ່າ "ຫຼາຍ ອັດ ຕາ" ຍິ່ງ ຮ້າຍ ກວ່າ ເພາະ ຄົນ ຫາ ວຽກ ທີ່ ມີ ປະ ສົບ ການ ອ່ານ ແລ້ວ ຈະ ຄິດ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຄົນ ເຂົ້າ ອອກ ຖີ່. ຖ້າ ຕ້ອງ ການ ຄົນ ໄວ ຈິງ ໃຫ້ ບອກ ວັນ ເລີ່ມ ວຽກ ແທນ ເຊັ່ນ "ຢາກ ໃຫ້ ເລີ່ມ ວຽກ ພາຍ ໃນ ວັນ ທີ ຊາວ ຫ້າ" — ອັນ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ບໍ່ ແມ່ນ ອາ ລົມ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ — ໃສ່ ຄຸນ ສົມ ບັດ ຮອດ ສິບ ຫ້າ ຂໍ້

ລາຍ ການ ຍາວ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ໄດ້ ຄົນ ດີ ຂຶ້ນ. ມັນ ເຮັດ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ຄົນ ດີ ທີ່ ຂາດ ສອງ ຂໍ້ ຈະ ບໍ່ ສະໝັກ, ແລະ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ອ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ ກໍ ຍັງ ສະໝັກ ຄື ເກົ່າ. ຜົນ ຄື ໄດ້ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ອ່ານ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ ຄົນ ທີ່ ອ່ານ ລະ ອຽດ ໜ້ອຍ ລົງ — ຜົນ ກັບ ດ້ານ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ພໍ ດີ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ — ບອກ ອາ ຍຸ ຫຼື ເພດ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ເຫດ ຜົນ ຂອງ ວຽກ

ຂໍ້ ຄວາມ ແບບ "ຮັບ ຍິງ ອາ ຍຸ ບໍ່ ເກີນ ຊາວ ຫ້າ" ພົບ ໃນ ປະກາດ ຫຼາຍ ໃບ. ນອກ ຈາກ ຈະ ຕັດ ຄົນ ດີ ອອກ ໄປ ຈຳ ນວນ ຫຼວງ ຫຼາຍ ແລ້ວ ມັນ ຍັງ ບອກ ຄົນ ອ່ານ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຄັດ ຄົນ ດ້ວຍ ສິ່ງ ທີ່ ບໍ່ ກ່ຽວ ກັບ ວຽກ. ຖ້າ ວຽກ ນັ້ນ ຕ້ອງ ຍົກ ຂອງ ໜັກ ຈິງ ໃຫ້ ຂຽນ ວ່າ ຕ້ອງ ຍົກ ຂອງ ໜັກ ຈັກ ກິ ໂລ — ນັ້ນ ຄື ເງື່ອນ ໄຂ ຂອງ ວຽກ ຈິງ ແລະ ຄັດ ໄດ້ ຖືກ ຕ້ອງ ກວ່າ.

ຢ່າງ ທີ ສີ່ — ໃຫ້ ສົ່ງ ໃບ ສະໝັກ ຫຼາຍ ບ່ອນ ພ້ອມ ກັນ

ອັນ ນີ້ ໄດ້ ບອກ ໄວ້ ແລ້ວ ໃນ ພາກ ໂຄງ ເຈັດ ພາກ ແຕ່ ຂໍ ຢ້ຳ ອີກ ເທື່ອ ເພາະ ມັນ ພັງ ຢູ່ ສອງ ບ່ອນ. ບ່ອນ ທຳ ອິດ ຄື ນັບ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໄດ້ ຈຶ່ງ ວັດ ຜົນ ບໍ່ ໄດ້. ບ່ອນ ທີ ສອງ ຄື ຄົນ ໃດ ຄົນ ໜຶ່ງ ຈະ ຕົກ ຫຼົ່ນ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້ ເພາະ ຄິດ ວ່າ ອີກ ຄົນ ຮັບ ໄປ ແລ້ວ.

ຢ່າງ ທີ ຫ້າ — ບໍ່ ຕອບ ກັບ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ

ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ແບບ ລາວ ຄົນ ໃນ ວົງ ການ ດຽວ ກັນ ຮູ້ ຈັກ ກັນ ໄວ ຫຼາຍ. ຄົນ ທີ່ ສົ່ງ ໃບ ມາ ແລ້ວ ບໍ່ ໄດ້ ຮັບ ຄຳ ຕອບ ຈະ ບອກ ຕໍ່ ໝູ່ ແລະ ຮອບ ໜ້າ ທ່ານ ຈະ ຫາ ຄົນ ຍາກ ຂຶ້ນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ສາ ເຫດ. ຂໍ້ ຄວາມ ສາມ ແຖວ ກໍ ພໍ ແລ້ວ ແລະ ສົ່ງ ພ້ອມ ກັນ ໄດ້ ໝົດ ໃນ ເທື່ອ ດຽວ.

ຫ້າ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄວນ ຖາມ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ ກົດ ໂພສ

ນີ້ ຄື ບັນ ຊີ ກວດ ສຸດ ທ້າຍ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ນາ ທີ. ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ຂໍ້ ໃດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຄື ຢ່າ ຟ້າວ ໂພສ.

ຄຳ ຖາມ	ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ
ຄົນ ໃໝ່ ຈະ ເຮັດ ຫຍັງ ໃນ ວັນ ຈັນ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ	ພາກ ວຽກ ຍັງ ບໍ່ ຊັດ ພໍ ຈະ ຂຽນ ອອກ ມາ
ຂໍ້ ໃດ ໃນ ເກນ ທີ່ ຖ້າ ຂາດ ແລ້ວ ບໍ່ ຮັບ ແທ້ ໆ	ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ຍັງ ປົນ ກັບ ຂໍ້ ມີ ແລ້ວ ດີ
ຄົນ ອ່ານ ຮູ້ ບໍ ວ່າ ຈະ ໄດ້ ເງິນ ປະ ມານ ໃດ	ພາກ ຄ່າ ຕອບ ແທນ ຍັງ ບໍ່ ຄົບ
ຄົນ ຢາກ ສະໝັກ ຕ້ອງ ກົດ ບ່ອນ ໃດ ແລະ ພາຍ ໃນ ວັນ ໃດ	ພາກ ວິທີ ສະໝັກ ຫຼື ວັນ ປິດ ຮັບ ຂາດ
ຖ້າ ໄດ້ ໃບ ສະໝັກ ຫ້າ ສິບ ໃບ ຈະ ຄັດ ດ້ວຍ ຫຍັງ	ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຕັ້ງ ເກນ ກ່ອນ ໂພສ

ອ່ານ ອອກ ສຽງ ຄັ້ງ ໜຶ່ງ ກ່ອນ ໂພສ

ວິ ທີ ກວດ ທີ່ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຄົນ ບໍ່ ຄ່ອຍ ເຮັດ ຄື ອ່ານ ປະກາດ ອອກ ສຽງ ໃຫ້ ຕົນ ເອງ ຟັງ ຄັ້ງ ໜຶ່ງ. ປະ ໂຫຍກ ໃດ ທີ່ ອ່ານ ອອກ ສຽງ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເວົ້າ ແບບ ນີ້ ຈິງ ຄື ປະ ໂຫຍກ ທີ່ ຄັດ ລອກ ມາ ຈາກ ປະກາດ ອື່ນ. ຕັດ ອອກ ຫຼື ຂຽນ ໃໝ່ ດ້ວຍ ຄຳ ຂອງ ຕົນ ເອງ.

ອີກ ວິ ທີ ໜຶ່ງ ຄື ໃຫ້ ພະນັກງານ ໃນ ຮ້ານ ທີ່ ເຮັດ ວຽກ ໃກ້ ຄຽງ ກັນ ອ່ານ ແລ້ວ ຖາມ ວ່າ "ອ່ານ ຈົບ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ວຽກ ນີ້ ຄື ຫຍັງ". ຖ້າ ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ທ່ານ ຄິດ ໄວ້ ແປ ວ່າ ຄົນ ນອກ ຈະ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຄື ກັນ.

ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ ໄດ້ ບ່ອນ ໃດ ແລະ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້ ບ່ອນ ໃດ

ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ບົດ ນີ້ ເຮັດ ດ້ວຍ ເຈ້ຍ ກັບ ໂທ ລະ ສັບ ໄດ້ ໝົດ ແລະ ຄວນ ເລີ່ມ ແບບ ນັ້ນ ກ່ອນ. ເຄື່ອງ ມື ຄວນ ເຂົ້າ ມາ ຕອນ ທີ່ ຈຳ ນວນ ໃບ ສະໝັກ ຕໍ່ ຮອບ ຫຼາຍ ຈົນ ອ່ານ ດ້ວຍ ຕາ ບໍ່ ໄຫວ ຫຼື ຕອນ ທີ່ ຮັບ ຄົນ ຫຼາຍ ຕຳ ແໜ່ງ ພ້ອມ ກັນ.

ບ່ອນ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ ໄດ້ ຈິງ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ການ ອ່ານ. ອ່ານ ໃບ ສະໝັກ ຫ້າ ຮ້ອຍ ໃບ ໃຫ້ ຄົບ ດ້ວຍ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ເທົ່າ ກັນ ໝົດ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ເຮັດ ບໍ່ ໄດ້ — ໃບ ທີ ສີ່ ຮ້ອຍ ຈະ ຖືກ ອ່ານ ບໍ່ ຄື ໃບ ທຳ ອິດ ແນ່ ນອນ. ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ການ ໃຫ້ ຄະ ແນນ ດ້ວຍ ໄມ້ ບັນ ທັດ ອັນ ດຽວ ກັນ ຕັ້ງ ແຕ່ ໃບ ທຳ ອິດ ຮອດ ໃບ ສຸດ ທ້າຍ. ຢ່າງ ທີ ສາມ ຄື ການ ຈື່ ວ່າ ຮອບ ກ່ອນ ໜ້າ ໃຊ້ ເກນ ຫຍັງ ແລ້ວ ໄດ້ ຜົນ ແນວ ໃດ.

ບ່ອນ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ຊ່ວຍ ບໍ່ ໄດ້

ການ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຈະ ຮັບ ໃຜ ຄື ວຽກ ຂອງ ຄົນ ແລະ ຄວນ ຢູ່ ກັບ ຄົນ ຕໍ່ ໄປ. ການ ຕັດ ສິນ ວ່າ ວຽກ ນີ້ ຕ້ອງ ການ ຄົນ ແບບ ໃດ ກໍ ຄື ກັນ — ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ດີ ກວ່າ ທ່ານ. ສິ່ງ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ເຮັດ ໄດ້ ຄື ເອົາ ເກນ ທີ່ ທ່ານ ຕັ້ງ ໄວ້ ໄປ ໃຊ້ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ໃບ ຢ່າງ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ.

Orova Recruit ເຮັດ ຫຍັງ ໄດ້ ແດ່

ຢູ່ ໃນ ໂມ ດູນ Recruit ຂອງ Orova ວຽກ ທີ່ ບົດ ນີ້ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ຢູ່ ໃນ ລຳ ດັບ ດຽວ ກັນ. ທ່ານ ຂຽນ ຫຼື ໃຫ້ ລະ ບົບ ຊ່ວຍ ຂຽນ ປະກາດ ວຽກ ແລ້ວ ວິ ເຄາະ ມັນ, ຕັ້ງ ເກນ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ນັ້ນ ໄວ້, ຈາກ ນັ້ນ ໃບ ສະໝັກ ທີ່ ນຳ ເຂົ້າ ມາ ຈະ ຖືກ ຈັດ ເປັນ ສາມ ຊັ້ນ ຄື ຜ່ານ, ພິ ຈາ ລະ ນາ, ແລະ ບໍ່ ຜ່ານ ດ້ວຍ ເກນ ອັນ ດຽວ ກັນ ນັ້ນ. ໃບ ທີ່ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ ຈະ ຖືກ ແຍກ ໄວ້ ຕ່າງ ຫາກ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ຖື ວ່າ ຕົກ. ຮັບ ໄດ້ ເຖິງ ຫ້າ ຮ້ອຍ ໃບ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຕຳ ແໜ່ງ.

ຫຼັງ ຄັດ ແລ້ວ ຍັງ ມີ ຕໍ່: ສ້າງ ຄຳ ຖາມ ສຳ ພາດ ຈາກ ເກນ ຂອງ ຕຳ ແໜ່ງ ນັ້ນ ໂດຍ ຕົງ, ອັດ ສຽງ ສຳ ພາດ ແລ້ວ ຖອດ ອອກ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ, ຈັດ ຕາ ຕະ ລາງ ນັດ ສຳ ພາດ, ໃຫ້ ຄະ ແນນ ແລ້ວ ອອກ ຄຳ ຕັດ ສິນ ເປັນ ຄົນ ດຽວ ຫຼື ເປັນ ຊຸດ, ແລ້ວ ສົ່ງ ອອກ ເປັນ ໄຟລ໌ PDF. ໜັງ ສື ເຊີນ ເຮັດ ວຽກ ກໍ ມີ ແບບ ໃຫ້ ໃຊ້ ພ້ອມ ກົດ ສົ່ງ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ Orova ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ: ມັນ ບໍ່ ໂພສ ປະກາດ ຂຶ້ນ ເວັບ ຫາ ວຽກ ໃຫ້ ທ່ານ. ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ 108.jobs, ແຟນເພຈ ຂອງ ຮ້ານ, ຫຼື ກຸ່ມ ອາ ຊີບ ໃດ ກໍ ຕາມ — ທ່ານ ຕ້ອງ ໄປ ໂພສ ເອງ ຢູ່ ດີ. Orova ຮັບ ວຽກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕອນ ໃບ ສະໝັກ ມາ ຮອດ ມື ແລ້ວ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ: ມັນ ບໍ່ ຕັດ ສິນ ແທນ ທ່ານ ວ່າ ຈະ ຮັບ ໃຜ. ມັນ ຈັດ ຊັ້ນ ໃຫ້ ຕາມ ເກນ ທີ່ ທ່ານ ຕັ້ງ ແລະ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ຍ້ອນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ຈັດ ແບບ ນັ້ນ — ຄຳ ຕັດ ສິນ ສຸດ ທ້າຍ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ມື ຂອງ ຄົນ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ: ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ລະ ບົບ ຍັງ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ. ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ທ່ານ ພິມ ເຂົ້າ ໄປ ເປັນ ພາ ສາ ໃດ ກໍ ໄດ້ ແຕ່ ປຸ່ມ ກັບ ຊື່ ເມ ນູ ຍັງ ເປັນ ພາ ສາ ອັງກິດ ຢູ່. ບອກ ໄວ້ ໃຫ້ ຮູ້ ກ່ອນ ຈະ ໄດ້ ບໍ່ ຜິດ ຫວັງ.

ເລີ່ມ ຈາກ ບ່ອນ ໃດ ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ຢາກ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ເລີຍ

ເອົາ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ມາ ຂຽນ ສາມ ຢ່າງ: ວຽກ ຫ້າ ຫາ ເຈັດ ຂໍ້ ດ້ວຍ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ, ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ສາມ ຫາ ສີ່ ຂໍ້ ພ້ອມ ວິທີ ຮູ້ ວ່າ ຜ່ານ ຫຼື ບໍ່, ແລະ ຄຳ ຖາມ ຄັດ ສາມ ຂໍ້. ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ແລະ ໃຫ້ ຜົນ ຫຼາຍ ກວ່າ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ໆ ທີ່ ເອົາ ມາ ໃສ່ ເທິງ ໂຄງ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຊັດ.

ຫຼັງ ຮັບ ຄົນ ໄດ້ ແລ້ວ ວຽກ ຕໍ່ ໄປ ຄື ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ໃໝ່ ເຮັດ ວຽກ ເປັນ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຫຼາຍ ຮ້ານ ໃນ ລາວ ເສຍ ຄົນ ດີ ໄປ ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ວ່າງ ພໍ ຈະ ສອນ. ວິທີ ແກ້ ດ້ວຍ ການ ເອົາ ເອ ກະ ສານ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ມາ ເຮັດ ເປັນ ບົດ ຮຽນ ໃຫ້ ຄົນ ໃໝ່ ເປີດ ອ່ານ ເອງ ໄດ້ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ບົດ E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ໃຊ້ ໄດ້ ບໍ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ພົບ ເລື້ອຍ ເລື່ອງ ຂຽນ ປະກາດ ຮັບ ສະໝັກ ພະນັກງານ

ປະກາດ ຄວນ ຍາວ ຈັກ ຄຳ

ສາມ ຮ້ອຍ ຫາ ຫ້າ ຮ້ອຍ ຄຳ ສຳ ລັບ ສະ ບັບ ທີ່ ໂພສ ໃນ ເວັບ ຫາ ວຽກ, ແລະ ສັ້ນ ກວ່າ ນັ້ນ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ສ່ວນ ສາມ ສຳ ລັບ ສະ ບັບ ໃນ ແຟນເພຈ. ຢ່າ ວັດ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄຳ ຢ່າງ ດຽວ — ໃຫ້ ວັດ ດ້ວຍ ວ່າ ເຈັດ ພາກ ຄົບ ບໍ. ຄົບ ເຈັດ ພາກ ແລ້ວ ຍາວ ຫົກ ຮ້ອຍ ຄຳ ດີ ກວ່າ ຂາດ ສາມ ພາກ ແລ້ວ ສັ້ນ ສອງ ຮ້ອຍ ຄຳ.

ຮັບ ຫຼາຍ ຕຳ ແໜ່ງ ພ້ອມ ກັນ ຄວນ ຂຽນ ໃບ ດຽວ ບໍ

ບໍ່ ຄວນ. ໜຶ່ງ ຕຳ ແໜ່ງ ໜຶ່ງ ໃບ ສະ ເໝີ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ໂພສ ໃນ ມື້ ດຽວ ກັນ ກໍ ຕາມ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຄົນ ອ່ານ ຫາ ຕຳ ແໜ່ງ ດຽວ, ເກນ ຄັດ ຂອງ ແຕ່ ລະ ຕຳ ແໜ່ງ ບໍ່ ຄື ກັນ, ແລະ ວັດ ຜົນ ແຍກ ກັນ ບໍ່ ໄດ້ ຖ້າ ຢູ່ ໃບ ດຽວ. ໃບ ດຽວ ຫຼາຍ ຕຳ ແໜ່ງ ຄື ວິທີ ທີ່ ໄວ ສຳ ລັບ ຄົນ ຂຽນ ແຕ່ ຊ້າ ສຳ ລັບ ຄົນ ຄັດ.

ຮ້ານ ນ້ອຍ ມີ ພະນັກງານ ຫ້າ ຄົນ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ຂຽນ ລະ ອຽດ ຂະ ໜາດ ນີ້ ບໍ

ຈຳ ເປັນ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ອີກ. ຮ້ານ ໃຫຍ່ ຮັບ ຄົນ ຜິດ ໜຶ່ງ ຄົນ ໃນ ຮ້ອຍ ຄົນ ຄື ໜຶ່ງ ສ່ວນ ຮ້ອຍ. ຮ້ານ ຫ້າ ຄົນ ຮັບ ຜິດ ໜຶ່ງ ຄົນ ຄື ຊາວ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ຂອງ ທີມ ທັງ ໝົດ. ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຂອງ ການ ຮັບ ຜິດ ໃນ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຈຶ່ງ ສູງ ກວ່າ ຫຼາຍ ເທົ່າ ເມື່ອ ທຽບ ເປັນ ອັດ ຕາ ສ່ວນ.

ຂຽນ ປະກາດ ດ້ວຍ ພາ ສາ ອັງກິດ ຫຼື ພາ ສາ ລາວ ດີ ກວ່າ

ຂຶ້ນ ກັບ ວຽກ. ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ພາ ສາ ອັງກິດ ທຸກ ມື້ ຈິງ ໃຫ້ ຂຽນ ພາ ສາ ອັງກິດ ໄດ້ ເພາະ ຕົວ ປະກາດ ເອງ ກາຍ ເປັນ ດ່ານ ຄັດ ໄປ ໃນ ຕົວ. ວຽກ ນອກ ນັ້ນ ໃຫ້ ຂຽນ ພາ ສາ ລາວ ແລ້ວ ໃສ່ ຊື່ ຕຳ ແໜ່ງ ພາ ສາ ອັງກິດ ໄວ້ ໃນ ວົງ ເລັບ. ຢ່າ ຂຽນ ພາ ສາ ອັງກິດ ພຽງ ເພື່ອ ໃຫ້ ຮ້ານ ເບິ່ງ ຄື ທັນ ສະ ໄໝ — ຜົນ ທີ່ ໄດ້ ຄື ຄົນ ດີ ຫຼາຍ ຄົນ ບໍ່ ສະໝັກ.

ຄວນ ຮັບ ໃບ ສະໝັກ ດົນ ປານ ໃດ

ສິບ ສີ່ ມື້ ຄື ໄລ ຍະ ທີ່ ພໍ ດີ ສຳ ລັບ ຕຳ ແໜ່ງ ທົ່ວ ໄປ. ສັ້ນ ກວ່າ ນັ້ນ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ເປີດ ໂທ ລະ ສັບ ທຸກ ມື້ ຈະ ບໍ່ ທັນ ເຫັນ. ຍາວ ກວ່າ ນັ້ນ ຄົນ ທີ່ ສະໝັກ ມື້ ທຳ ອິດ ຈະ ໄດ້ ວຽກ ບ່ອນ ອື່ນ ໄປ ແລ້ວ. ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເພາະ ທາງ ຫຼາຍ ຫຼື ຕຳ ແໜ່ງ ລະ ດັບ ສູງ ຂະ ຫຍາຍ ໄປ ຫາ ສາມ ອາ ທິດ ໄດ້.

ຖ້າ ໂພສ ໄປ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ສະໝັກ ເລີຍ ຄວນ ເຮັດ ແນວ ໃດ

ກວດ ຕາມ ລຳ ດັບ ນີ້ ຢ່າ ຂ້າມ ຂັ້ນ. ຂັ້ນ ໜຶ່ງ: ມີ ຄົນ ເຫັນ ໂພສ ຈັກ ຄົນ — ໜ້ອຍ ກວ່າ ຮ້ອຍ ຄົນ ຄື ບັນ ຫາ ຢູ່ ບ່ອນ ໂພສ. ຂັ້ນ ສອງ: ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ ອ່ານ ຕໍ່ — ບັນ ຫາ ຢູ່ ສາມ ແຖວ ທຳ ອິດ. ຂັ້ນ ສາມ: ຄົນ ອ່ານ ຕໍ່ ແຕ່ ບໍ່ ຕອບ — ບັນ ຫາ ຢູ່ ພາກ ຄ່າ ຕອບ ແທນ ຫຼື ພາກ ວິທີ ສະໝັກ. ແກ້ ຂັ້ນ ດຽວ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຄັ້ງ ຈຶ່ງ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ຂັ້ນ ໃດ ຄື ຕົວ ບັນ ຫາ.

ໃຊ້ AI ຂຽນ ປະກາດ ໃຫ້ ໄດ້ ບໍ

ໄດ້ ແຕ່ ຢ່າ ໃຫ້ ມັນ ຂຽນ ພາກ ວຽກ ກັບ ພາກ ເກນ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ຂຶ້ນ ມາ ເອງ ຈາກ ຄວາມ ຫວ່າງ ເປົ່າ. ສອງ ພາກ ນັ້ນ ຕ້ອງ ມາ ຈາກ ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ. ວິທີ ໃຊ້ ທີ່ ຖືກ ຄື ຈົດ ວຽກ ຈິງ ອອກ ມາ ເປັນ ຄຳ ຫຍາບ ໆ ກ່ອນ ແລ້ວ ໃຫ້ ມັນ ຊ່ວຍ ຈັດ ຮູບ ແບບ, ຊ່ວຍ ປ່ຽນ ຄຳ ຄຸນ ນາມ ເປັນ ຄຳ ກິ ລິ ຍາ, ແລະ ຊ່ວຍ ກວດ ວ່າ ຂາດ ພາກ ໃດ ໃນ ເຈັດ ພາກ. ປະກາດ ທີ່ AI ຂຽນ ໝົດ ໃບ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ຈະ ອອກ ມາ ຄື ປະກາດ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ພໍ ດີ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ ເລີຍ.

ຄຳ ຖາມ ຄັດ ສາມ ຂໍ້ ຈະ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ຂີ້ ຄ້ານ ສະໝັກ ບໍ

ຈະ ເຮັດ ຈິງ ແລະ ນັ້ນ ຄື ຈຸດ ປະ ສົງ. ແຕ່ ໃຫ້ ລະ ວັງ ຢ່າງ ໜຶ່ງ: ຄຳ ຖາມ ຕ້ອງ ຕອບ ໄດ້ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ພາຍ ໃນ ສອງ ສາມ ນາ ທີ. ຖ້າ ຄຳ ຖາມ ຕ້ອງ ໄປ ຄົ້ນ ເອ ກະ ສານ ເກົ່າ ຫຼື ຕ້ອງ ນັ່ງ ຄິດ ດົນ, ຄົນ ດີ ທີ່ ກຳ ລັງ ເຮັດ ວຽກ ຢູ່ ບ່ອນ ອື່ນ ຈະ ເລື່ອນ ຜ່ານ ໄປ ຄື ກັນ. ຄັດ ຄົນ ຂີ້ ຄ້ານ ອອກ ຄື ຜົນ ດີ, ຄັດ ຄົນ ຫຍຸ້ງ ອອກ ຄື ຜົນ ເສຍ.

ຕ້ອງ ບອກ ຊື່ ບໍ ລິ ສັດ ບໍ ຫຼື ໂພສ ແບບ ບໍ່ ບອກ ຊື່ ໄດ້

ບອກ ຊື່ ດີ ກວ່າ ເກືອບ ທຸກ ກໍ ລະ ນີ ໂດຍ ສະ ເພາະ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ. ປະກາດ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຊື່ ຮ້ານ ໄດ້ ຮັບ ໃບ ສະໝັກ ໜ້ອຍ ກວ່າ ແລະ ຄຸນ ນະ ພາບ ຕ່ຳ ກວ່າ ເພາະ ຄົນ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ໃຫ້ ໃຜ. ກໍ ລະ ນີ ດຽວ ທີ່ ບໍ່ ບອກ ຊື່ ພໍ ເຂົ້າ ໃຈ ໄດ້ ຄື ຕອນ ຮັບ ຄົນ ມາ ແທນ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ ວ່າ ຈະ ຖືກ ປ່ຽນ — ແຕ່ ນັ້ນ ຄື ບັນ ຫາ ອື່ນ ທີ່ ຄວນ ແກ້ ກ່ອນ.

ຄວນ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ສຳ ພາດ ແບບ ໃດ ຫຼັງ ຄັດ ໃບ ສະໝັກ ແລ້ວ

ຫຼັກ ດຽວ ຄື ຄຳ ຖາມ ສຳ ພາດ ຕ້ອງ ອອກ ມາ ຈາກ ເກນ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຈາກ ບັນ ຊີ ຄຳ ຖາມ ທົ່ວ ໄປ ໃນ ອິນ ເຕີ ເນັດ. ຖ້າ ເກນ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຄື ເຄີຍ ຂາຍ ຜ່ານ ໂທ ລະ ສັບ ຫົກ ເດືອນ, ຄຳ ຖາມ ສຳ ພາດ ຕ້ອງ ໃຫ້ ເຂົາ ເລົ່າ ສາຍ ໜຶ່ງ ທີ່ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ທີ່ ເຄີຍ ພົບ. ວິທີ ຄິດ ນີ້ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ລະ ອຽດ ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ Interview Questions to Ask Candidates, Built From Your Own Criteria ຢູ່ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ ນີ້.

ບົດ ພາ ສາ ລາວ ອື່ນ ຂອງ ຊຸດ ນີ້ ຢູ່ ໃສ

ຢູ່ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ ຂອງ Orova ທັງ ໝົດ. ບົດ ທີ່ ໃກ້ ກັບ ບົດ ນີ້ ທີ່ ສຸດ ມີ ສອງ ບົດ. ບົດ ທຳ ອິດ ຄື E-learning ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ບໍລິສັດ ນ້ອຍ ໃຊ້ ໄດ້ ບໍ ຊຶ່ງ ຮັບ ຊ່ວງ ຕໍ່ ຫຼັງ ຮັບ ຄົນ ໄດ້ ແລ້ວ. ບົດ ທີ ສອງ ຄື ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager — ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ ສຳ ລັບ ຕອນ ທີ່ ຢາກ ໃຫ້ ໂພສ ຮັບ ສະໝັກ ຮອດ ຄົນ ນອກ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ເພຈ.

ປະກາດ ດຽວ ໃຊ້ ຄືນ ໄດ້ ຫຼາຍ ຮອບ ບໍ

ໃຊ້ ຄືນ ໄດ້ ແຕ່ ຕ້ອງ ແກ້ ສາມ ຢ່າງ ທຸກ ຮອບ: ວັນ ປິດ ຮັບ, ຊ່ວງ ເງິນ ເດືອນ ຖ້າ ຕະ ຫຼາດ ຂ້າຍ ໄປ, ແລະ ວຽກ ຫ້າ ຫາ ເຈັດ ຂໍ້ ຖ້າ ໜ້າ ວຽກ ຈິງ ປ່ຽນ ໄປ. ນອກ ຈາກ ນັ້ນ ໃຫ້ ເອົາ ສິ່ງ ທີ່ ຮຽນ ຮູ້ ຈາກ ຮອບ ກ່ອນ ມາ ໃສ່ ນຳ — ຖ້າ ຮອບ ກ່ອນ ຄົນ ຖາມ ເລື່ອງ ໃດ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ຄົນ ໃຫ້ ຕອບ ເລື່ອງ ນັ້ນ ໄວ້ ໃນ ປະກາດ ຮອບ ນີ້ ເລີຍ.