ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ

ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຂາຍ ເສື້ອ ຜ້າ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ຫຼັກ ສອງ ຄົນ ໜຶ່ງ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ດຽວ ກັນ ນີ້ ມາ ສາມ ເທື່ອ ແລ້ວ: ເດືອນ ໜຶ່ງ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ຈະ ພໍ. ລາວ ຖາມ ໝູ່ ໃນ ກຸ່ມ ຄ້າ ຂາຍ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຫ້າ ຢ່າງ ຕ່າງ ກັນ ໝົດ — ຄົນ ໜຶ່ງ ບອກ ວ່າ ເດືອນ ລະ ຫ້າ ແສນ ກໍ ພໍ, ອີກ ຄົນ ບອກ ວ່າ ຕ່ຳ ກວ່າ ສອງ ລ້ານ ຢ່າ ເສຍ ເວລາ ເຮັດ, ອີກ ຄົນ ບອກ ວ່າ ລາວ ຈ່າຍ ມື້ ລະ ຫ້າ ສິບ ພັນ ມາ ປີ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄຸ້ມ ຫຼື ບໍ່. ຫ້າ ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ໃດ ຜິດ ແລະ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ໃດ ຖືກ, ເພາະ ທຸກ ຄົນ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຄົນ ລະ ຂໍ້ ກັນ.

ຄວາມ ຈິງ ທີ່ ຕ້ອງ ຮັບ ໃຫ້ ໄດ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຫົວ ບົດ ຄື: ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ໂລກ ນີ້ ບອກ ຕົວ ເລກ ດຽວ ໃຫ້ ທ່ານ ໄດ້ — ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຄົນ ຂີ້ ຖີ່ ຄວາມ ຮູ້, ແຕ່ ຍ້ອນ ເຟສບຸກ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ ໂຄສະນາ ເປັນ ບັນ ຊີ ລາຄາ. ມັນ ຂາຍ ດ້ວຍ ການ ປະ ມູນ. ລາຄາ ທີ່ ທ່ານ ຈ່າຍ ຈຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ຂຶ້ນ ກັບ ເຟສບຸກ ຢ່າງ ດຽວ, ແຕ່ ຂຶ້ນ ກັບ ວ່າ ຮ້ານ ອື່ນ ໃນ ເມືອງ ດຽວ ກັນ ກຳ ລັງ ປະ ມູນ ຫາ ຄົນ ກຸ່ມ ດຽວ ກັບ ທ່ານ ຢູ່ ຫຼາຍ ປານ ໃດ, ແລະ ຂຶ້ນ ກັບ ວ່າ ຮູບ ກັບ ຄຳ ຂອງ ທ່ານ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ຢຸດ ນິ້ວ ໄດ້ ຫຼື ບໍ່.

ແຕ່ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຕັ້ງ ງົບ ບໍ່ ໄດ້. ມັນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ຈາກ ອີກ ທາງ ໜຶ່ງ: ບໍ່ ແມ່ນ ຖາມ ວ່າ "ຄວນ ຈ່າຍ ເທົ່າ ໃດ" ແຕ່ ຖາມ ວ່າ "ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ ຂອງ ຂ້ອຍ ຄຸ້ມ ທີ່ ຈະ ຈ່າຍ ເທົ່າ ໃດ". ສອງ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຟັງ ຄື ກັນ ແຕ່ ຄຳ ຖາມ ທຳ ອິດ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ຈັກ ເທື່ອ ສ່ວນ ຄຳ ຖາມ ທີ ສອງ ຕອບ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ ດ້ວຍ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ຂາຍ ຂອງ ຜ່ານ ແຟນເພຈ ຢູ່ ລາວ ທີ່ ມີ ຄົນ ເຮັດ ວຽກ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ຄົນ ແລະ ຍັງ ຕ້ອງ ຢືນ ຂາຍ ຂອງ ເອງ ຢູ່ ໜ້າ ຮ້ານ ໄປ ພ້ອມ. ຈະ ຕອບ ໃຫ້ ຄົບ ເຈັດ ເລື່ອງ: ເປັນ ຫຍັງ ເຟສບຸກ ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ລາຄາ, ສາມ ກ້ອນ ເງິນ ທີ່ ຄົນ ມັກ ນັບ ຂາດ ໄປ ສອງ ກ້ອນ, ວິທີ ຄິດ ງົບ ຍ້ອນ ຫຼັງ ຫ້າ ຂັ້ນ ຈາກ ເປົ້າ ໝາຍ ອໍ ເດີ, ຂັ້ນ ຕ່ຳ ທີ່ ຕົວ ເລກ ເລີ່ມ ເຊື່ອ ຖື ໄດ້, ເປັນ ຫຍັງ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ໆ ແພງ ຂຶ້ນ, ຕາ ຕະ ລາງ ຫ້າ ຖັນ ທີ່ ຈົດ ດ້ວຍ ເຈ້ຍ ໄດ້, ແລະ ສາມ ວິທີ ໃຊ້ ເງິນ ໜ້ອຍ ແຕ່ ຍັງ ໄດ້ ອໍ ເດີ.

ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ

ຄຳ ຕອບ ຂ້າງ ເທິງ ນີ້ ຟັງ ຄື ຫຼີກ ຄຳ ຖາມ ແຕ່ ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ. ມັນ ຄື ສູດ ຈິງ ໆ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ອາ ທິດ ໜ້າ, ແລະ ພາກ ທີ່ ເຫຼືອ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຄື ການ ແຍກ ສູດ ນັ້ນ ອອກ ເປັນ ຂັ້ນ ຕອນ ຈົນ ທ່ານ ເປີດ Ads Manager ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ພິມ ຕົວ ເລກ ໃດ ລົງ ຊ່ອງ ງົບ ປະ ມານ.

ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ ຕົວ ເລກ ດຽວ ໃຫ້ ໄດ້

ລອງ ຄິດ ຕາມ ສາມ ຮ້ານ ນີ້. ຮ້ານ ທຳ ອິດ ຂາຍ ນ້ຳ ຫອມ ລາຄາ ຂວດ ລະ ສາມ ແສນ ກີບ, ກຳ ໄລ ຕໍ່ ຂວດ ປະ ມານ ໜຶ່ງ ແສນ. ຮ້ານ ທີ ສອງ ຂາຍ ຕູ້ ເຢັນ ລາຄາ ໜ່ວຍ ລະ ສິບ ຫ້າ ລ້ານ, ກຳ ໄລ ຕໍ່ ໜ່ວຍ ຫຼາຍ ລ້ານ. ຮ້ານ ທີ ສາມ ຂາຍ ເຂົ້າ ຜັດ ຈານ ລະ ສາມ ສິບ ພັນ. ຖາມ ວ່າ ສາມ ຮ້ານ ນີ້ ຄວນ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ກັນ ບໍ — ແນ່ ນອນ ວ່າ ບໍ່. ຮ້ານ ຕູ້ ເຢັນ ຈ່າຍ ຫ້າ ແສນ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຍັງ ຄຸ້ມ ຫຼາຍ, ສ່ວນ ຮ້ານ ເຂົ້າ ຜັດ ຈ່າຍ ຫ້າ ສິບ ພັນ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ກໍ ຂາດ ທຶນ ແລ້ວ.

ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ຄຳ ຕອບ ຈາກ ໝູ່ ໃນ ກຸ່ມ ຄ້າ ຂາຍ ຈຶ່ງ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້. ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ໝູ່ ຕົວະ — ຕົວ ເລກ ຂອງ ລາວ ຖືກ ຕ້ອງ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂອງ ລາວ ເອງ. ແຕ່ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ເກີດ ຈາກ ສີ່ ຢ່າງ ທີ່ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ຄື ກັນ ຈັກ ຢ່າງ: ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຕ່າງ ກັນ, ກຸ່ມ ຄົນ ຊື້ ຕ່າງ ກັນ, ຄູ່ ແຂ່ງ ທີ່ ປະ ມູນ ຊ້ອນ ກັນ ຕ່າງ ກັນ, ແລະ ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ຮູບ ກັບ ຄຳ ໂຄສະນາ ຕ່າງ ກັນ.

ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຢ່າງ ໄທ ຫຼື ຫວຽດ ນາມ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຍັງ ມີ ບໍ ລິ ສັດ ເກັບ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ວົງ ການ ໄວ້ ໃຫ້ ອ້າງ ພໍ ໄດ້. ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເກັບ — ແລະ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ແຕ່ງ ຕົວ ເລກ ຂຶ້ນ ມາ ໃຫ້ ທ່ານ ອ້າງ ຢ່າງ ເດັດ ຂາດ. ຖ້າ ທ່ານ ອ່ານ ບົດ ໃດ ຢູ່ ອິນ ເຕີ ເນັດ ທີ່ ບອກ ວ່າ "ຄ່າ ໂຄສະນາ ສະ ເລ່ຍ ຢູ່ ລາວ ຄື ເທົ່າ ນັ້ນ ເທົ່າ ນີ້" ໃຫ້ ຖາມ ຕໍ່ ວ່າ ໃຜ ເປັນ ຄົນ ວັດ ແລະ ວັດ ຈາກ ບັນ ຊີ ຈັກ ບັນ ຊີ. ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ທ່ານ ເຮັດ

ຂໍ ບອກ ຂອບ ເຂດ ໄວ້ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເສຍ ເວລາ ອ່ານ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ໄປ ຊື້ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ຫຼື ຍອດ ໄລ ຄ໌ ຈາກ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ. ເງິນ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ໂຄສະນາ, ມັນ ຄື ເງິນ ຖິ້ມ — ຄົນ ທີ່ ກົດ ຕິດ ຕາມ ໃຫ້ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຢາກ ຊື້ ຫຍັງ, ຮ້າຍ ກວ່າ ນັ້ນ ຄື ມັນ ເຮັດ ໃຫ້ ເຟສບຸກ ອ່ານ ກຸ່ມ ຄົນ ຂອງ ເພຈ ທ່ານ ຜິດ ໄປ ດົນ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ຊື້ ຄອດ ສ໌ ສອນ ຍິງ ໂຄສະນາ ລາຄາ ຫຼາຍ ລ້ານ ກ່ອນ ທີ່ ຈະ ໄດ້ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຈິງ ຈັກ ກີບ. ລຳ ດັບ ທີ່ ຖືກ ຄື ຈ່າຍ ເງິນ ນ້ອຍ ໃຫ້ ເຟສບຸກ ກ່ອນ ເພື່ອ ໃຫ້ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຕົນ ເອງ ມາ, ຮຽນ ຈາກ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຈະ ຈ້າງ ໃຜ ຫຼື ຮຽນ ກັບ ໃຜ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ແລະ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ຕົວ ເລກ ຄ່າ ຕໍ່ ຄລິກ ຫຼື ຄ່າ ຕໍ່ ພັນ ຄັ້ງ ທີ່ ເຫັນ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ໃຫ້ ຈື່ ໄປ ໃຊ້. ຕົວ ເລກ ກີບ ທຸກ ຕົວ ທີ່ ປາກົດ ໃນ ບົດ ນີ້ ແມ່ນ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ຄິດ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ, ແລະ ຈະ ຂຽນ ກຳ ກັບ ໄວ້ ທຸກ ບ່ອນ ທີ່ ໃຊ້.

ເຟສບຸກ ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ລາຄາ ມັນ ຄື ການ ປະ ມູນ

ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄິດ ວ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຄື ການ ຊື້ ພື້ນ ທີ່ ຄື ກັບ ຈ້າງ ຕິດ ປ້າຍ ຢູ່ ແຄມ ທາງ — ຈ່າຍ ເທົ່າ ນີ້ ໄດ້ ຂະ ໜາດ ເທົ່າ ນັ້ນ ໜຶ່ງ ເດືອນ. ຄວາມ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ແບບ ນັ້ນ ເລີຍ. ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ຄົນ ຄົນ ໜຶ່ງ ເປີດ ເຟສບຸກ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ມີ ບ່ອນ ວ່າງ ໜຶ່ງ ບ່ອນ ໃຫ້ ວາງ ໂຄສະນາ, ຈະ ມີ ການ ປະ ມູນ ຮອບ ໜຶ່ງ ເກີດ ຂຶ້ນ ໃນ ເສ້ຽວ ວິ ນາ ທີ ນັ້ນ ເລີຍ. ໂຄສະນາ ຂອງ ທຸກ ຮ້ານ ທີ່ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ກວມ ຄົນ ຄົນ ນັ້ນ ຈະ ຖືກ ເອົາ ມາ ທຽບ ກັນ, ແລ້ວ ອັນ ດຽວ ຊະ ນະ.

ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຄິດ ເອງ — ມັນ ຄື ສິ່ງ ທີ່ Meta ຂຽນ ໄວ້ ເອງ ໃນ ໜ້າ ເອ ກະ ສານ ສາ ທາ ລະ ນະ ຊື່ About ad auctions ຂອງ Meta Business Help ທີ່ ໃຜ ກໍ ເປີດ ອ່ານ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ. ໃນ ໜ້າ ນັ້ນ Meta ບອກ ວ່າ ຜູ້ ຊະ ນະ ຂອງ ແຕ່ ລະ ຮອບ ຄື ໂຄສະນາ ທີ່ ມີ "ມູນ ຄ່າ ລວມ" ສູງ ສຸດ, ແລະ ມູນ ຄ່າ ລວມ ນັ້ນ ປະ ກອບ ດ້ວຍ ສາມ ຢ່າງ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຕັດ ສິນ ຜູ້ ຊະ ນະ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ລາຄາ ທີ່ ທ່ານ ຍອມ ຈ່າຍ — Meta ເອີ້ນ ວ່າ bid. ຖ້າ ທ່ານ ປ່ອຍ ໃຫ້ ລະ ບົບ ຄຸມ ເອງ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຈະ ຖືກ ຄິດ ໃຫ້ ຈາກ ງົບ ປະ ຈຳ ວັນ ຂອງ ທ່ານ. ນີ້ ຄື ຢ່າງ ດຽວ ໃນ ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ຊື້ ໄດ້ ດ້ວຍ ເງິນ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ໂອ ກາດ ທີ່ ຄົນ ຄົນ ນັ້ນ ຈະ ເຮັດ ສິ່ງ ທີ່ ທ່ານ ຢາກ ໃຫ້ ເຮັດ — Meta ເອີ້ນ ວ່າ estimated action rates. ຖ້າ ທ່ານ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໝາຍ ວ່າ ຢາກ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ, ລະ ບົບ ຈະ ຄາດ ຄະ ເນ ວ່າ ຄົນ ຄົນ ນີ້ ມີ ນິ ໄສ ທັກ ຫາ ຮ້ານ ຫຼື ບໍ່. ຢ່າງ ທີ ສາມ ຄື ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ໂຄສະນາ ຊຶ່ງ Meta ວັດ ຈາກ ຫຼາຍ ທາງ ລວມ ທັງ ຄຳ ຕິ ຊົມ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ຫຼື ກົດ ເຊື່ອງ ໂຄສະນາ ນັ້ນ ໄປ.

ຈຸດ ທີ່ ຄົນ ຂາຍ ຂອງ ຢູ່ ລາວ ຕ້ອງ ຈື່ ໃຫ້ ໄດ້ ຢູ່ ບ່ອນ ນີ້: ສອງ ໃນ ສາມ ຢ່າງ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຊື້ ດ້ວຍ ເງິນ. Meta ຂຽນ ໄວ້ ຊັດ ໃນ ໜ້າ ດຽວ ກັນ ວ່າ ໂຄສະນາ ທີ່ ກົງ ກັບ ຄົນ ຫຼາຍ ກວ່າ ສາ ມາດ ຊະ ນະ ໂຄສະນາ ທີ່ ຕັ້ງ ລາຄາ ສູງ ກວ່າ ໄດ້. ແປ ເປັນ ພາ ສາ ຄ້າ ຂາຍ ຄື: ຮູບ ດີ ຄຳ ດີ ກຸ່ມ ຖືກ ຄົນ ເຮັດ ໃຫ້ ທ່ານ ຈ່າຍ ຖືກ ລົງ ໄດ້ ຈິງ ໆ. ນີ້ ຄື ຂ່າວ ດີ ທີ່ ສຸດ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ທີ່ ມີ ເງິນ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຄູ່ ແຂ່ງ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖືກ ຄື ຫຍັງ

ຍ້ອນ ລາຄາ ເກີດ ຈາກ ການ ປະ ມູນ, ຄຳ ຖາມ ວ່າ "ເດືອນ ໜຶ່ງ ຄວນ ຈ່າຍ ເທົ່າ ໃດ" ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ຕາຍ ຕົວ. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຕອບ ໄດ້ ແລະ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ມີ ສາມ ຂໍ້: ໜຶ່ງ — ຂໍ້ ຄວາມ ໜຶ່ງ ອັນ ຕົກ ຢູ່ ເທົ່າ ໃດ. ສອງ — ຂໍ້ ຄວາມ ຈັກ ອັນ ຈຶ່ງ ໄດ້ ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ. ສາມ — ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ ເຫຼືອ ກຳ ໄລ ເທົ່າ ໃດ. ສາມ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ມື ຂອງ ທ່ານ ໝົດ ແລ້ວ ຫຼື ຫາ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ.

ເອົາ ສາມ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ມາ ຕໍ່ ກັນ ຈະ ໄດ້ ປະ ໂຫຍກ ດຽວ ທີ່ ຕັດ ສິນ ໄດ້ ວ່າ ຄວນ ຈ່າຍ ຕໍ່ ຫຼື ຄວນ ຢຸດ: "ຂ້ອຍ ຈ່າຍ ເທົ່າ ນີ້ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ ແລະ ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ ເຫຼືອ ກຳ ໄລ ໃຫ້ ຂ້ອຍ ເທົ່າ ນັ້ນ". ຖ້າ ຕົວ ເລກ ທຳ ອິດ ນ້ອຍ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ທີ ສອງ ແປ ວ່າ ໄປ ຕໍ່ ໄດ້ ແລະ ຄວນ ຄ່ອຍ ໆ ເພີ່ມ ງົບ. ຖ້າ ໃຫຍ່ ກວ່າ ແປ ວ່າ ຢຸດ ແລ້ວ ກັບ ໄປ ແກ້ ຮູບ ກັບ ຄຳ ກ່ອນ ບໍ່ ແມ່ນ ເພີ່ມ ເງິນ.

ຖ້າ ທ່ານ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ເປີດ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເລີຍ ແລະ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ຕັ້ງ ຄ່າ ຢູ່ ໃສ, ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ວິທີ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໃຫ້ ໄດ້ ຜົນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ກ່ອນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ກັບ ມາ ບົດ ນີ້. ບົດ ນັ້ນ ພາ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ, ຕັ້ງ ວິທີ ຈ່າຍ ເງິນ ແລະ ຕັ້ງ ເຂດ ເວລາ ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ — ສາມ ຢ່າງ ນັ້ນ ຖ້າ ຕັ້ງ ຜິດ ແລ້ວ ຕົວ ເລກ ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ບົດ ນີ້ ຈະ ອ່ານ ບໍ່ ຖືກ.

ປຸ່ມ ບູສ ກັບ ຄຳ ຖາມ ເລື່ອງ ລາຄາ

ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຢູ່ ລາວ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຜ່ານ ປຸ່ມ ບູສ ຢູ່ ໃຕ້ ໂພສ ຢ່າງ ດຽວ ມາ ຫຼາຍ ປີ. ປຸ່ມ ນັ້ນ ໃຊ້ ໄດ້ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຫຍັງ, ແຕ່ ມັນ ເຮັດ ໃຫ້ ຄຳ ຖາມ ເລື່ອງ ລາຄາ ຕອບ ຍາກ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ເຫດ ຜົນ ຄື ບູສ ບໍ່ ໃຫ້ ທ່ານ ແຍກ ຊຸດ ອອກ ມາ ທຽບ ກັນ ໄດ້, ບໍ່ ໃຫ້ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໝາຍ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ ໂດຍ ກົງ, ແລະ ບໍ່ ໃຫ້ ອ່ານ ລາຍ ງານ ແຍກ ຕາມ ກຸ່ມ. ພໍ ບໍ່ ມີ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ທ່ານ ຈະ ຮູ້ ພຽງ ວ່າ "ເດືອນ ນີ້ ຈ່າຍ ໄປ ເທົ່າ ນີ້" ແຕ່ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ເງິນ ກ້ອນ ໃດ ໄດ້ ຜົນ.

ບົດ ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager — ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ ອະ ທິ ບາຍ ຄວາມ ຕ່າງ ນີ້ ຢ່າງ ລະ ອຽດ ພ້ອມ ວິທີ ຍ້າຍ ພາຍ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ. ໃນ ບົດ ນີ້ ຈະ ຖື ວ່າ ທ່ານ ໃຊ້ Ads Manager ແລ້ວ ຫຼື ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຍອມ ຍ້າຍ ໃນ ເດືອນ ໜ້າ, ເພາະ ຕາ ຕະ ລາງ ຫ້າ ຖັນ ຢູ່ ທ້າຍ ບົດ ຕ້ອງ ອາ ໄສ ຕົວ ເລກ ທີ່ ບູສ ບໍ່ ໄດ້ ໃຫ້.

ສາມ ກ້ອນ ເງິນ ທີ່ ຕ້ອງ ແຍກ ໃຫ້ ຂາດ

ພໍ ຖາມ ວ່າ "ເດືອນ ນີ້ ໃຊ້ ຄ່າ ໂຄສະນາ ໄປ ເທົ່າ ໃດ" ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ເປີດ Ads Manager ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ດຽວ ແລ້ວ ຕອບ. ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຖືກ ແຕ່ ບໍ່ ຄົບ, ແລະ ຄວາມ ບໍ່ ຄົບ ນີ້ ຄື ສາ ເຫດ ທີ່ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຄິດ ວ່າ ຕົນ ເອງ ກຳ ໄລ ດີ ຢູ່ ຈົນ ຮອດ ມື້ ນັບ ເງິນ ສົດ ໃນ ລິ້ນ ຊັກ ແລ້ວ ບໍ່ ພໍ. ເງິນ ທີ່ ຫາຍ ໄປ ບໍ່ ໄດ້ ຫາຍ ໃສ — ມັນ ຢູ່ ໃນ ສອງ ກ້ອນ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ນັບ.

ກ້ອນ ທີ ໜຶ່ງ ເງິນ ຄ່າ ໂຄສະນາ

ນີ້ ຄື ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໃຫ້ ເຟສບຸກ ໂດຍ ກົງ ແລະ ເປັນ ກ້ອນ ດຽວ ທີ່ ເຫັນ ຢູ່ ໃນ Ads Manager. ມັນ ນັບ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຄົນ ຈື່ ໄດ້ ດີ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຂອງ ກ້ອນ ນີ້ ມີ ຢູ່ ຂໍ້ ດຽວ ຄື ຢ່າ ຫຼົງ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ດຽວ ແລ້ວ ຕົກ ໃຈ. ງົບ ປະ ຈຳ ວັນ ທີ່ ທ່ານ ຕັ້ງ ໄວ້ ເປັນ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ບໍ່ ແມ່ນ ເພດານ ຕາຍ ຕົວ ຂອງ ແຕ່ ລະ ມື້ — ບາງ ມື້ ລະ ບົບ ຈະ ໃຊ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ທີ່ ຕັ້ງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ຖ້າ ມັນ ເຫັນ ໂອ ກາດ ດີ, ແລ້ວ ໄປ ໃຊ້ ໜ້ອຍ ລົງ ໃນ ມື້ ອື່ນ ໃຫ້ ດຸ່ນ ດ່ຽງ ກັນ ພາຍ ໃນ ອາ ທິດ.

ດ້ວຍ ເຫດ ນີ້ ຈຶ່ງ ຄວນ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ຂອງ ກ້ອນ ນີ້ ເປັນ ຊ່ວງ ເຈັດ ມື້ ສະ ເໝີ ບໍ່ ແມ່ນ ເປັນ ມື້. ຄົນ ທີ່ ເປີດ ເບິ່ງ ທຸກ ຊົ່ວ ໂມງ ແລ້ວ ຮ້ອນ ໃຈ ປິດ ໂຄສະນາ ຕອນ ບ່າຍ ຄື ຄົນ ທີ່ ຈ່າຍ ຄ່າ ຮຽນ ໃຫ້ ລະ ບົບ ແລ້ວ ບໍ່ ຮັບ ໃບ ຄະ ແນນ.

ກ້ອນ ທີ ສອງ ເງິນ ເຮັດ ເນື້ອ ຫາ

ຮູບ, ຄລິບ ສັ້ນ, ຄຳ ໂຄສະນາ ແລະ ຄົນ ຖ່າຍ ຮູບ ສິນ ຄ້າ — ທັງ ໝົດ ນີ້ ຄື ຕົ້ນ ທຶນ ຈິງ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ບໍ່ ໄດ້ ຈ່າຍ ໃຫ້ ເຟສບຸກ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຖ່າຍ ເອງ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ຈຶ່ງ ຄິດ ວ່າ ກ້ອນ ນີ້ ເປັນ ສູນ. ມັນ ບໍ່ ເປັນ ສູນ — ມັນ ຄື ເວລາ ຂອງ ທ່ານ, ແລະ ເວລາ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ຄື ຊັບ ພະ ຍາ ກອນ ທີ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຮ້ານ.

ຂ່າວ ດີ ຂອງ ກ້ອນ ນີ້ ຄື ມັນ ຈ່າຍ ເທື່ອ ດຽວ ແຕ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດົນ. ຮູບ ຊຸດ ໜຶ່ງ ທີ່ ຖ່າຍ ດີ ໃຊ້ ໄດ້ ຫຼາຍ ເດືອນ ແລະ ໃຊ້ ຊ້ຳ ໄດ້ ໃນ ຫຼາຍ ຊຸດ ໂຄສະນາ. ດ້ວຍ ເຫດ ນີ້ ເວລາ ຄິດ ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຄວນ ຫານ ຄ່າ ເນື້ອ ຫາ ອອກ ເປັນ ສາມ ຫຼື ຫົກ ເດືອນ ບໍ່ ແມ່ນ ໃສ່ ໝົດ ໃນ ເດືອນ ທີ່ ຖ່າຍ. ຖ້າ ໃສ່ ໝົດ ໃນ ເດືອນ ດຽວ ຕົວ ເລກ ຂອງ ເດືອນ ນັ້ນ ຈະ ເບິ່ງ ຄື ຂາດ ທຶນ ທັງ ທີ່ ຄວາມ ຈິງ ບໍ່ ຂາດ.

ກ້ອນ ທີ ສາມ ເງິນ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ

ນີ້ ຄື ກ້ອນ ທີ່ ຖືກ ລືມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ກ້ອນ ທີ່ ຕັດ ສິນ ວ່າ ໂຄສະນາ ຈະ ໄດ້ ຜົນ ຫຼື ບໍ່. ໂຄສະນາ ທີ່ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໝາຍ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ ຈະ ພາ ຄົນ ມາ ທັກ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ເພຈ. ຖ້າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ນັ່ງ ຕອບ ພາຍ ໃນ ຫ້າ ຫາ ສິບ ນາ ທີ ຄົນ ຄົນ ນັ້ນ ຈະ ໄປ ຖາມ ຮ້ານ ອື່ນ ຕໍ່ — ແລະ ເງິນ ຄ່າ ໂຄສະນາ ທີ່ ຈ່າຍ ໄປ ເພື່ອ ໃຫ້ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ອັນ ນັ້ນ ກໍ ຫາຍ ໄປ ພ້ອມ.

ວິທີ ຄິດ ກ້ອນ ນີ້ ໃຫ້ ງ່າຍ: ນັບ ວ່າ ໃນ ໜຶ່ງ ມື້ ມີ ຄົນ ນັ່ງ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ຢູ່ ຈັກ ຊົ່ວ ໂມງ ແລ້ວ ຄູນ ດ້ວຍ ຄ່າ ແຮງ ຕໍ່ ຊົ່ວ ໂມງ ຂອງ ຄົນ ນັ້ນ. ຖ້າ ເຈົ້າ ຂອງ ຕອບ ເອງ ກໍ ຍັງ ຕ້ອງ ຄິດ, ໃຫ້ ຄິດ ຕາມ ຄ່າ ແຮງ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຈະ ຈ້າງ ມາ ແທນ ໄດ້. ຫຼາຍ ຮ້ານ ພໍ ຄິດ ກ້ອນ ນີ້ ອອກ ມາ ຈຶ່ງ ຄົ້ນ ພົບ ວ່າ ຄວນ ຈ້າງ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ເຕັມ ເວລາ ດົນ ແລ້ວ, ເພາະ ຄ່າ ແຮງ ຄົນ ໜຶ່ງ ຖືກ ກວ່າ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຕົກ ຫຼົ່ນ ໄປ ໃນ ແຕ່ ລະ ເດືອນ.

ເອົາ ສາມ ກ້ອນ ມາ ຮ່ວມ ກັນ ແນວ ໃດ

ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ທີ່ ແທ້ ຈິງ ຄື ສາມ ກ້ອນ ບວກ ກັນ ແລ້ວ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ທີ່ ປິດ ໄດ້ ໃນ ເດືອນ ນັ້ນ. ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ຄິດ ເທົ່າ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ໃດ: ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ໜຶ່ງ ລ້ານ ຫ້າ ແສນ ກີບ, ຄ່າ ຖ່າຍ ຮູບ ຫານ ມາ ແລ້ວ ເດືອນ ລະ ສາມ ແສນ, ຄ່າ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ເດືອນ ລະ ແປດ ແສນ. ລວມ ສອງ ລ້ານ ຫົກ ແສນ. ເດືອນ ນັ້ນ ປິດ ອໍ ເດີ ໄດ້ ຊາວ ຫົກ ອັນ. ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຄື ໜຶ່ງ ແສນ ກີບ. ຖ້າ ນັບ ແຕ່ ກ້ອນ ທຳ ອິດ ຕົວ ເລກ ຈະ ອອກ ມາ ເປັນ ຫ້າ ສິບ ເຈັດ ພັນ ກວ່າ — ຖືກ ກວ່າ ຄວາມ ຈິງ ເກືອບ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ.

ຄວາມ ຕ່າງ ເກືອບ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ນີ້ ຄື ຈຸດ ທີ່ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຜິດ ໄດ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ. ຖ້າ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຂອງ ຮ້ານ ນັ້ນ ຢູ່ ທີ່ ແປດ ສິບ ພັນ, ການ ນັບ ແຕ່ ກ້ອນ ດຽວ ຈະ ບອກ ວ່າ "ຄຸ້ມ ຢູ່, ເພີ່ມ ງົບ ໄດ້" ສ່ວນ ການ ນັບ ຄົບ ສາມ ກ້ອນ ຈະ ບອກ ວ່າ "ຂາດ ທຶນ ຢູ່ ຊາວ ພັນ ຕໍ່ ອໍ ເດີ, ຢຸດ ແລ້ວ ໄປ ແກ້ ອັນ ອື່ນ ກ່ອນ". ສອງ ຄຳ ຕອບ ນີ້ ພາ ຮ້ານ ໄປ ຄົນ ລະ ທາງ ພາຍ ໃນ ສາມ ເດືອນ.

ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປຣ ແກຣມ ຫຍັງ ເລີຍ ໃນ ຂັ້ນ ນີ້. ຈົດ ສາມ ຖັນ ໃສ່ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ຕິດ ໄວ້ ຂ້າງ ຝາ ຮ້ານ ກໍ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ ສຳລັບ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ.

ຄິດ ງົບ ຍ້ອນ ຫຼັງ ຫ້າ ຂັ້ນ

ວິທີ ຕັ້ງ ງົບ ທີ່ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໃຊ້ ຄື ເບິ່ງ ວ່າ ເດືອນ ນີ້ ເຫຼືອ ເງິນ ເທົ່າ ໃດ ແລ້ວ ແບ່ງ ມາ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ. ວິທີ ນັ້ນ ຈະ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ໄວ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ຫຍັງ ເລີຍ ວ່າ ຈຳ ນວນ ນັ້ນ ພຽງ ພໍ ຫຼື ບໍ່. ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື ຄິດ ຈາກ ອີກ ຫົວ ໜຶ່ງ: ເລີ່ມ ຈາກ ອໍ ເດີ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ແລ້ວ ຍ້ອນ ຫຼັງ ມາ ຫາ ຕົວ ເລກ ງົບ.

ຂັ້ນ ທີ ໜຶ່ງ ເດືອນ ນີ້ ຢາກ ໄດ້ ຈັກ ອໍ ເດີ

ຕັ້ງ ເປັນ ຕົວ ເລກ ດຽວ ໃຫ້ ຊັດ. ບໍ່ ແມ່ນ "ຫຼາຍ ເທົ່າ ທີ່ ຈະ ຫຼາຍ ໄດ້" ເພາະ ຄຳ ນັ້ນ ຄິດ ງົບ ບໍ່ ໄດ້. ວິທີ ຕັ້ງ ທີ່ ປອດ ໄພ ສຳລັບ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຄື ເອົາ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ຂອງ ເດືອນ ກາຍ ບວກ ອີກ ຊາວ ຫາ ສາມ ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ. ຢ່າ ຕັ້ງ ວ່າ ຈະ ເພີ່ມ ສາມ ເທົ່າ ໃນ ເດືອນ ດຽວ — ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ເປັນ ໄປ ບໍ່ ໄດ້, ແຕ່ ວ່າ ຮ້ານ ຈະ ຮັບ ອໍ ເດີ ບໍ່ ທັນ ແລ້ວ ຈະ ເສຍ ຊື່ ແທນ.

ຂັ້ນ ທີ ສອງ ສິບ ຄົນ ທັກ ມາ ປິດ ໄດ້ ຈັກ ຄົນ

ຕົວ ເລກ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ເພຈ ທ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ. ນັ່ງ ນັບ ຍ້ອນ ຫຼັງ ໜຶ່ງ ເດືອນ: ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຈັກ ຄົນ ແລະ ໃນ ນັ້ນ ຊື້ ຈິງ ຈັກ ຄົນ. ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຊົ່ວ ໂມງ ກໍ ນັບ ໄດ້ ແລ້ວ ຖ້າ ບໍ່ ໄດ້ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ອັນ.

ຄ່າ ນີ້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ ເພາະ ມັນ ຄື ຕົວ ຄູນ ຂອງ ທຸກ ຢ່າງ ທີ່ ຕາມ ມາ. ຮ້ານ ທີ່ ປິດ ໄດ້ ສາມ ໃນ ສິບ ຕ້ອງ ການ ຂໍ້ ຄວາມ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ປິດ ໄດ້ ໜຶ່ງ ໃນ ສິບ ຢູ່ ສາມ ເທົ່າ ເພື່ອ ໃຫ້ ໄດ້ ອໍ ເດີ ຈຳ ນວນ ເທົ່າ ກັນ — ແປ ວ່າ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ໜ້ອຍ ກວ່າ ສາມ ເທົ່າ ເໝືອນ ກັນ. ດ້ວຍ ເຫດ ນີ້ ຖ້າ ຄ່າ ນີ້ ຕ່ຳ ຫຼາຍ ຄວນ ໄປ ແກ້ ວິທີ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ກ່ອນ ແກ້ ໂຄສະນາ.

ຂັ້ນ ທີ ສາມ ຕ້ອງ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ ຈັກ ອັນ

ເອົາ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ຂອງ ຂັ້ນ ໜຶ່ງ ຫານ ດ້ວຍ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ຂອງ ຂັ້ນ ສອງ. ຢາກ ໄດ້ ສາມ ສິບ ອໍ ເດີ ແລະ ປິດ ໄດ້ ສອງ ໃນ ສິບ ແປ ວ່າ ຕ້ອງ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ຫ້າ ສິບ ອັນ ໃນ ເດືອນ ນັ້ນ. ນີ້ ຄື ຈຸດ ທີ່ ຫຼາຍ ຄົນ ຕົກ ໃຈ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ເພາະ ຕົວ ເລກ ອອກ ມາ ໃຫຍ່ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ ໄວ້ ຫຼາຍ.

ຄວາມ ຕົກ ໃຈ ນັ້ນ ມີ ປະ ໂຫຍດ. ມັນ ບອກ ວ່າ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ຄົນ ດຽວ ອາດ ຮັບ ບໍ່ ໄຫວ, ຫຼື ບອກ ວ່າ ເປົ້າ ໝາຍ ອໍ ເດີ ຂອງ ຂັ້ນ ໜຶ່ງ ຕັ້ງ ສູງ ເກີນ ຄວາມ ພ້ອມ ຂອງ ຮ້ານ. ຮູ້ ໄວ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕອນ ນີ້ ດີ ກວ່າ ຮູ້ ຕອນ ຂໍ້ ຄວາມ ຄ້າງ ຢູ່ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ອັນ ໃນ ວັນ ເສົາ.

ຂັ້ນ ທີ ສີ່ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຕົນ ເອງ

ຂັ້ນ ນີ້ ຄື ຂັ້ນ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ ຈຶ່ງ ຈະ ຮູ້ ຄຳ ຕອບ, ແລະ ບໍ່ ມີ ທາງ ລັດ. ວິທີ ຄື ເປີດ ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ ທີ່ ຮ້ານ ຮັບ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ເຈັບ, ຕັ້ງ ເປົ້າ ໝາຍ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ, ໃຊ້ ຮູບ ດີ ທີ່ ສຸດ ທີ່ ມີ, ແລ້ວ ຢ່າ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ຈົນ ຄົບ ເຈັດ ມື້. ພໍ ຄົບ ແລ້ວ ເອົາ ເງິນ ທີ່ ໃຊ້ ໄປ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ໄດ້ — ນັ້ນ ຄື ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ.

ຢ່າ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ໃນ ເຈັດ ມື້ ນັ້ນ ຄື ຄຳ ສັ່ງ ທີ່ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ອົດ ບໍ່ ໄດ້ ແລ້ວ ໄປ ປ່ຽນ ຮູບ ໃນ ມື້ ທີ ສາມ ຫຼື ຂຶ້ນ ງົບ ໃນ ມື້ ທີ ສີ່. ພໍ ປ່ຽນ ແລ້ວ ລະ ບົບ ຈະ ເລີ່ມ ຮຽນ ໃໝ່ ແລະ ຕົວ ເລກ ເຈັດ ມື້ ນັ້ນ ຈະ ອ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ອີກ ຕໍ່ ໄປ — ເທົ່າ ກັບ ຈ່າຍ ຄ່າ ຮຽນ ແລ້ວ ຈີກ ໃບ ຄະ ແນນ ຖິ້ມ.

ຂັ້ນ ທີ ຫ້າ ຄູນ ສອງ ຕົວ ເລກ ເຂົ້າ ກັນ

ງົບ ເດືອນ ຄື ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຕ້ອງ ການ ຄູນ ດ້ວຍ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ. ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ຄິດ ເທົ່າ ນັ້ນ, ຕົວ ເລກ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ແລະ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຈະ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ຄົນ ລະ ຢ່າງ:

• ຢາກ ໄດ້ ສາມ ສິບ ອໍ ເດີ ໃນ ເດືອນ ກັນ ຍາ
• ປິດ ການ ຂາຍ ໄດ້ ສອງ ໃນ ສິບ ຄົນ ທີ່ ທັກ ມາ
• ຕ້ອງ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ໜຶ່ງ ຮ້ອຍ ຫ້າ ສິບ ອັນ
• ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ໃຊ້ ໄປ ສາມ ແສນ ຫ້າ ໝື່ນ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຊາວ ຫົກ ອັນ ຈຶ່ງ ໄດ້ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ປະ ມານ ສິບ ສາມ ພັນ ຫ້າ ຮ້ອຍ
• ງົບ ເດືອນ ຈຶ່ງ ຢູ່ ປະ ມານ ສອງ ລ້ານ ຫນຶ່ງ ແສນ ກີບ

ພໍ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ນີ້ ມາ ແລ້ວ ໃຫ້ ເອົາ ໄປ ທຽບ ກັບ ກຳ ໄລ ທັນ ທີ. ສາມ ສິບ ອໍ ເດີ ຄູນ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຕ້ອງ ໃຫຍ່ ກວ່າ ສອງ ລ້ານ ໜຶ່ງ ແສນ ບວກ ຄ່າ ເນື້ອ ຫາ ບວກ ຄ່າ ຄົນ ຕອບ. ຖ້າ ບໍ່ ໃຫຍ່ ກວ່າ ຢ່າ ຟ້າວ ຍອມ ແພ້ — ມີ ສາມ ທາງ ໃຫ້ ແກ້: ຂຶ້ນ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ, ຂຶ້ນ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ດ້ວຍ ການ ຂາຍ ພ່ວງ, ຫຼື ລົງ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ດ້ວຍ ເນື້ອ ຫາ ທີ່ ດີ ຂຶ້ນ. ສາມ ທາງ ນີ້ ຖືກ ກວ່າ ການ ຖອກ ເງິນ ເພີ່ມ ທຸກ ທາງ.

ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຕົນ ເອງ ເລີຍ

ບາງ ຮ້ານ ຫາ ກໍ ເປີດ ໄດ້ ສອງ ເດືອນ ແລະ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຫຍັງ ໃຫ້ ນັບ. ກໍ ບໍ່ ເປັນ ຫຍັງ — ໃຫ້ ຂ້າມ ໄປ ຂັ້ນ ທີ ສີ່ ກ່ອນ ເລີຍ. ເປີດ ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ໃຫ້ ໄດ້ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ມາ, ແລ້ວ ໃນ ເຈັດ ມື້ ນັ້ນ ຈົດ ໄວ້ ວ່າ ຄົນ ທັກ ມາ ຈັກ ຄົນ ຊື້ ຈັກ ຄົນ ເພື່ອ ໃຫ້ ໄດ້ ຂັ້ນ ທີ ສອງ. ພໍ ຄົບ ເຈັດ ມື້ ທ່ານ ຈະ ມີ ຄົບ ທຸກ ຕົວ ເລກ ໃນ ຫ້າ ຂັ້ນ ນີ້ ແລ້ວ ໂດຍ ໃຊ້ ເງິນ ບໍ່ ຫຼາຍ.

ຄົນ ທີ່ ຢາກ ອ່ານ ວິທີ ຄິດ ແບບ ດຽວ ກັນ ນີ້ ຈາກ ອີກ ມຸມ ໜຶ່ງ ສາ ມາດ ອ່ານ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຊື່ How to Set an Ads Budget That Matches Growth Goals ໄດ້ — ບົດ ນັ້ນ ຂຽນ ໃຫ້ ບໍ ລິ ສັດ ຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ ກວ່າ ແຕ່ ໂຄງ ຄິດ ຄື ກັນ ກັບ ຫ້າ ຂັ້ນ ຂ້າງ ເທິງ.

ຂັ້ນ ຕ່ຳ ທີ່ ຕົວ ເລກ ເລີ່ມ ເຊື່ອ ຖື ໄດ້

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຕາມ ມາ ທັນ ທີ ຫຼັງ ຫ້າ ຂັ້ນ ຂ້າງ ເທິງ ຄື: ຖ້າ ຂ້ອຍ ມີ ເງິນ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ ຈະ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ມື້ ລະ ສິບ ພັນ ໄດ້ ບໍ. ຄຳ ຕອບ ຄື ໄດ້ ໃນ ແງ່ ເຕັກ ນິກ — ລະ ບົບ ຈະ ຮັບ ເງິນ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ຈະ ມີ ຄົນ ເຫັນ ໂຄສະນາ ຈິງ. ແຕ່ ໃນ ແງ່ ການ ຮຽນ ຮູ້ ແລ້ວ ມັນ ອາດ ບໍ່ ພຽງ ພໍ, ແລະ ນີ້ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ທີ່ ຕ້ອງ ເຂົ້າ ໃຈ ໃຫ້ ຊັດ.

ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ຈ່າຍ ໄດ້ ກັບ ຮຽນ ໄດ້

ຈຸດ ປະ ສົງ ຂອງ ເດືອນ ທຳ ອິດ ບໍ່ ແມ່ນ ຂາຍ ໃຫ້ ໄດ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຈຸດ ປະ ສົງ ຄື ໄດ້ ຕົວ ເລກ ທີ່ ເຊື່ອ ຖື ໄດ້ ມາ ໜຶ່ງ ຊຸດ ເພື່ອ ໃຊ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໃນ ເດືອນ ຕໍ່ ໄປ. ຕົວ ເລກ ຈະ ເຊື່ອ ຖື ໄດ້ ຕໍ່ ເມື່ອ ມີ ຜົນ ເກີດ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ພໍ ສົມ ຄວນ. ຂໍ້ ຄວາມ ສາມ ອັນ ໃນ ເຈັດ ມື້ ບອກ ຫຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ — ອາດ ເປັນ ໂຊກ ດີ ຫຼື ໂຊກ ຮ້າຍ ກໍ ໄດ້. ຂໍ້ ຄວາມ ຊາວ ຫ້າ ອັນ ເລີ່ມ ບອກ ຫຍັງ ໄດ້ ແດ່.

ດ້ວຍ ເຫດ ນີ້ ວິທີ ຕັ້ງ ງົບ ຮອບ ທົດ ລອງ ຈຶ່ງ ຄວນ ຕັ້ງ ຍ້ອນ ຫຼັງ ຈາກ ຈຳ ນວນ ຜົນ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຈາກ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ. ຖ້າ ຢາກ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຊາວ ຫ້າ ອັນ ໃນ ເຈັດ ມື້ ແລະ ຄາດ ວ່າ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຈະ ຢູ່ ປະ ມານ ສິບ ພັນ ກໍ ຕັ້ງ ງົບ ຮອບ ນັ້ນ ໄວ້ ສອງ ແສນ ຫ້າ ໝື່ນ. ຖ້າ ຮ້ານ ຮັບ ບໍ່ ໄດ້ ໃຫ້ ຫຍໍ້ ຮອບ ລົງ ເປັນ ສີ່ ມື້ ແທນ ທີ່ ຈະ ຫຍໍ້ ງົບ ຕໍ່ ມື້ ລົງ ຈົນ ບໍ່ ເຫຼືອ ຫຍັງ.

ຢ່າ ແບ່ງ ງົບ ນ້ອຍ ອອກ ເປັນ ຫຼາຍ ຊຸດ

ນີ້ ຄື ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຮ້ານ ນ້ອຍ. ຄົນ ຄິດ ວ່າ ຍິ່ງ ແຍກ ຫຼາຍ ຊຸດ ຍິ່ງ ໄດ້ ຮຽນ ຫຼາຍ — ຄວາມ ຈິງ ກົງ ກັນ ຂ້າມ. ງົບ ມື້ ລະ ຫ້າ ສິບ ພັນ ແບ່ງ ອອກ ຫ້າ ຊຸດ ຈະ ເຫຼືອ ຊຸດ ລະ ສິບ ພັນ, ແລ້ວ ທຸກ ຊຸດ ຈະ ໄດ້ ຜົນ ໜ້ອຍ ເກີນ ກວ່າ ຈະ ອ່ານ ໄດ້ ຫຍັງ. ສຸດ ທ້າຍ ຈ່າຍ ຄົບ ຫ້າ ສິບ ພັນ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຈັກ ຂໍ້.

ກົດ ງ່າຍ ໆ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຄື: ຮອບ ທົດ ລອງ ທຳ ອິດ ໃຫ້ ມີ ຊຸດ ດຽວ ແລະ ໃນ ຊຸດ ນັ້ນ ມີ ຮູບ ສອງ ຫາ ສາມ ແບບ ໃຫ້ ລະ ບົບ ເລືອກ ເອງ. ພໍ ຮູ້ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຕົນ ເອງ ແລ້ວ ແລະ ງົບ ເດືອນ ຂຶ້ນ ຮອດ ລະ ດັບ ທີ່ ແຕ່ ລະ ຊຸດ ຍັງ ໄດ້ ຜົນ ຊາວ ອັນ ຂຶ້ນ ໄປ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ແຍກ ເປັນ ສອງ ຊຸດ.

ສາມ ລະ ດັບ ງົບ ແລະ ສິ່ງ ທີ່ ຄາດ ຫວັງ ໄດ້

ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ວ່າ ຄວນ ຈ່າຍ ເທົ່າ ໃດ. ມັນ ບອກ ວ່າ ແຕ່ ລະ ລະ ດັບ ງົບ ຄວນ ຄາດ ຫວັງ ຫຍັງ ແລະ ຄວນ ຕັ້ງ ຄຳ ຖາມ ຫຍັງ. ຕົວ ເລກ ກີບ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ເປັນ ພຽງ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ຂະ ໜາດ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ໃດ ໆ:

ລະ ດັບ ງົບ ຕໍ່ ມື້	ຈຸດ ປະ ສົງ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ	ຈຳ ນວນ ຊຸດ	ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຕອບ ໄດ້
ນ້ອຍ ຫຼາຍ ເຊັ່ນ ສິບ ຫາ ຊາວ ພັນ	ທົດ ລອງ ວ່າ ລະ ບົບ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຊ້ ໄດ້ ບໍ ແລະ ຮູບ ຜ່ານ ການ ກວດ ບໍ	ໜຶ່ງ ຊຸດ ເທົ່າ ນັ້ນ	ຕອບ ໄດ້ ພຽງ ວ່າ ລະ ບົບ ເຮັດ ວຽກ ບໍ່ ໄດ້ ຕອບ ເລື່ອງ ລາຄາ
ພໍ ຮຽນ ໄດ້ ເຊັ່ນ ຫ້າ ສິບ ພັນ	ຫາ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ	ໜຶ່ງ ຊຸດ ຮູບ ສອງ ຫາ ສາມ ແບບ	ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ແລະ ຮູບ ແບບ ໃດ ຄົນ ຢຸດ ເບິ່ງ
ຂຶ້ນ ຂັ້ນ ເຊັ່ນ ໜຶ່ງ ແສນ ຫ້າ ຂຶ້ນ ໄປ	ຂະ ຫຍາຍ ສິ່ງ ທີ່ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ໄດ້ ຜົນ	ສອງ ຊຸດ ແຍກ ກຸ່ມ ຄົນ	ກຸ່ມ ໃດ ຖືກ ກວ່າ ແລະ ຄວນ ຖອກ ເງິນ ໃສ່ ກຸ່ມ ໃດ

ຈຸດ ສຳ ຄັນ ຂອງ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຢູ່ ຖັນ ສຸດ ທ້າຍ. ຖ້າ ງົບ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ແຖວ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ທ່ານ ຄາດ ຫວັງ ຄຳ ຕອບ ຂອງ ແຖວ ທີ ສາມ ທ່ານ ຈະ ຜິດ ຫວັງ ທຸກ ເດືອນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຜິດ ຫວັງ ຍ້ອນ ຫຍັງ. ຮູ້ ຂໍ້ ຈຳ ກັດ ຂອງ ງົບ ຕົນ ເອງ ຄື ການ ປະ ຢັດ ຄວາມ ຜິດ ຫວັງ ໄປ ໄດ້ ຫຼາຍ ເດືອນ.

ຈ່າຍ ໜ້ອຍ ແຕ່ ຕໍ່ ເນື່ອງ ດີ ກວ່າ ຈ່າຍ ໜັກ ແຕ່ ຂາດ ໆ ຫາຍ ໆ

ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ໃຊ້ ວິທີ ຍິງ ໜັກ ສາມ ມື້ ຕອນ ຕົ້ນ ເດືອນ ແລ້ວ ປິດ ໄປ ຈົນ ໝົດ ເດືອນ. ວິທີ ນີ້ ເສຍ ປຽບ ຢູ່ ສອງ ທາງ. ທາງ ທຳ ອິດ ຄື ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ເປີດ ໃໝ່ ລະ ບົບ ຕ້ອງ ຮຽນ ໃໝ່ ວ່າ ຄວນ ເອົາ ໂຄສະນາ ໄປ ວາງ ໃສ່ ໃຜ, ແລະ ຊ່ວງ ຮຽນ ນັ້ນ ຄ່າ ຕໍ່ ຜົນ ມັກ ແພງ ກວ່າ ປົກ ກະ ຕິ. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ຄົນ ຊື້ ຂອງ ບໍ່ ໄດ້ ຢາກ ຊື້ ພ້ອມ ກັນ ໝົດ ໃນ ສາມ ມື້ ຕົ້ນ ເດືອນ.

ຖ້າ ງົບ ທັງ ເດືອນ ມີ ຢູ່ ໜຶ່ງ ລ້ານ ຫ້າ ແສນ, ການ ແບ່ງ ເປັນ ມື້ ລະ ຫ້າ ສິບ ພັນ ຕະ ຫຼອດ ສາມ ສິບ ມື້ ໃຫ້ ຜົນ ດີ ກວ່າ ການ ຍິງ ຫ້າ ແສນ ສາມ ມື້. ຂໍ້ ຍົກ ເວັ້ນ ມີ ຢູ່ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ຊ່ວງ ເທດ ສະ ການ ຫຼື ມື້ ຫຼຸດ ລາຄາ ທີ່ ຄົນ ຕັ້ງ ໃຈ ຊື້ ຢູ່ ແລ້ວ — ຊ່ວງ ນັ້ນ ຍິງ ໜັກ ໄດ້ ແຕ່ ຄວນ ເປີດ ຊຸດ ປົກ ກະ ຕິ ໄວ້ ນຳ ບໍ່ ໃຫ້ ຂາດ ຕອນ.

ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ແພງ ຂຶ້ນ ຍ້ອນ ຫຍັງ

ເລື່ອງ ນີ້ ເກີດ ກັບ ເກືອບ ທຸກ ຮ້ານ ແລະ ມັກ ເກີດ ໃນ ອາ ທິດ ທີ ສາມ ຫຼື ທີ ສີ່. ຊຸດ ໂຄສະນາ ທີ່ ເຄີຍ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ອັນ ລະ ສິບ ພັນ ຢູ່ ດີ ໆ ຂຶ້ນ ໄປ ເປັນ ສິບ ຫ້າ ພັນ ແລ້ວ ຊາວ ພັນ ໂດຍ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ເລີຍ. ປະ ຕິ ກິ ລິ ຍາ ທຳ ອິດ ຂອງ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຄື ຄິດ ວ່າ ເຟສບຸກ ຂຶ້ນ ລາຄາ ຫຼື ຄິດ ວ່າ ບັນ ຊີ ຖືກ ລົງ ໂທດ. ທັງ ສອງ ຢ່າງ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ສາ ເຫດ.

ສາ ເຫດ ທີ ໜຶ່ງ ກຸ່ມ ນ້ອຍ ເກີນ ໄປ

ຖ້າ ທ່ານ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ໄວ້ ແຄບ ຫຼາຍ — ຕົວ ຢ່າງ ຜູ້ ຍິງ ອາ ຍຸ ຊາວ ຫ້າ ຫາ ສາມ ສິບ ຢູ່ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ ທີ່ ສົນ ໃຈ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ເທົ່າ ນັ້ນ — ຈຳ ນວນ ຄົນ ໃນ ກຸ່ມ ຈະ ມີ ຈຳ ກັດ. ພໍ ຍິງ ໄປ ໄດ້ ສອງ ສາມ ອາ ທິດ ຄົນ ກຸ່ມ ນັ້ນ ຈະ ເຫັນ ໂຄສະນາ ອັນ ດຽວ ກັນ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ຮອບ ແລ້ວ. ຄົນ ທີ່ ຢາກ ທັກ ໄດ້ ທັກ ໄປ ໝົດ ແລ້ວ, ຄົນ ທີ່ ເຫຼືອ ຄື ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ຢາກ ທັກ — ແຕ່ ເຟສບຸກ ຍັງ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເງິນ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ສະ ແດງ ໃຫ້ ຄົນ ພວກ ນັ້ນ ຢູ່ ດີ.

ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ບັນ ຫາ ນີ້ ມາ ໄວ ກວ່າ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຫຼາຍ ເທົ່າ ເພາະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ໃຊ້ ເຟສບຸກ ໃນ ແຕ່ ລະ ເມືອງ ມີ ຈຳ ກັດ ຢູ່ ແລ້ວ. ວິທີ ແກ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຫຼຸດ ງົບ ແຕ່ ຄື ຂະ ຫຍາຍ ກຸ່ມ — ຕັດ ເງື່ອນ ໄຂ ຄວາມ ສົນ ໃຈ ອອກ ໃຫ້ ໝົດ ແລ້ວ ເຫຼືອ ພຽງ ເມືອງ ກັບ ຊ່ວງ ອາ ຍຸ ກວ້າງ ໆ, ປ່ອຍ ໃຫ້ ລະ ບົບ ຫາ ຄົນ ເອງ ຈາກ ຮູບ ແລະ ຄຳ ຂອງ ທ່ານ.

ສາ ເຫດ ທີ ສອງ ຮູບ ດຽວ ຄຳ ດຽວ ໃຊ້ ດົນ ເກີນ ໄປ

ຮູບ ໜຶ່ງ ຮູບ ມີ ອາ ຍຸ ຂອງ ມັນ. ຄົນ ທີ່ ເລື່ອນ ຜ່ານ ຮູບ ດຽວ ກັນ ຮອບ ທີ ຫ້າ ຈະ ບໍ່ ຢຸດ ອີກ ແລ້ວ ເຖິງ ວ່າ ຮູບ ນັ້ນ ຈະ ງາມ ປານ ໃດ. ອາ ການ ນີ້ ພາ ສາ ອັງກິດ ເອີ້ນ ວ່າ ad fatigue ແລະ ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງກິດ ຊື່ Facebook Ad Fatigue: How to Spot It Before Results Drop ອະ ທິ ບາຍ ວິທີ ຈັບ ສັນ ຍານ ໄວ້ ລະ ອຽດ ກວ່າ ບົດ ນີ້.

ວິທີ ແກ້ ຢູ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖ່າຍ ຮູບ ໃໝ່ ທຸກ ອາ ທິດ. ພຽງ ແຕ່ ຕຽມ ຮູບ ໄວ້ ສາມ ຫາ ຫ້າ ແບບ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ແລ້ວ ໝູນ ໃຊ້, ຫຼື ຖ່າຍ ຮູບ ດຽວ ກັນ ຈາກ ສາມ ມຸມ ແລ້ວ ຂຽນ ຄຳ ເປີດ ຄົນ ລະ ແບບ ກໍ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ. ຄຳ ເປີດ ຄື ຢ່າງ ທີ່ ປ່ຽນ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ໃຫ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ.

ສາ ເຫດ ທີ ສາມ ຄູ່ ແຂ່ງ ເຂົ້າ ມາ ປະ ມູນ ຊ້ອນ

ຈື່ ໄດ້ ບໍ ວ່າ ລາຄາ ເກີດ ຈາກ ການ ປະ ມູນ. ພໍ ຮ້ານ ອື່ນ ໃນ ເມືອງ ດຽວ ກັນ ເລີ່ມ ຍິງ ໂຄສະນາ ຫາ ຄົນ ກຸ່ມ ດຽວ ກັບ ທ່ານ, ຈຳ ນວນ ຜູ້ ປະ ມູນ ໃນ ແຕ່ ລະ ຮອບ ຈະ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແລະ ລາຄາ ຈະ ຂຶ້ນ ຕາມ. ເລື່ອງ ນີ້ ເຫັນ ຊັດ ໃນ ຊ່ວງ ກ່ອນ ບຸນ ໃຫຍ່ ຫຼື ຊ່ວງ ເປີດ ພາກ ຮຽນ ທີ່ ທຸກ ຮ້ານ ຍິງ ພ້ອມ ກັນ.

ຢ່າງ ດຽວ ທີ່ ເຮັດ ໄດ້ ຄື ຮູ້ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ແລ້ວ ວາງ ແຜນ ງົບ ຕາມ. ຖ້າ ຮູ້ ວ່າ ຊ່ວງ ນັ້ນ ຄ່າ ຈະ ແພງ ຂຶ້ນ ກໍ ຕັ້ງ ໃຈ ຈ່າຍ ແພງ ຂຶ້ນ ໃນ ຊ່ວງ ທີ່ ຄົນ ຕັ້ງ ໃຈ ຊື້ ຢູ່ ແລ້ວ, ແລ້ວ ຫຼຸດ ລົງ ໃນ ຊ່ວງ ທຳ ມະ ດາ. ວິທີ ເບິ່ງ ວ່າ ຄູ່ ແຂ່ງ ກຳ ລັງ ຍິງ ຫຍັງ ຢູ່ ມີ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ບົດ ເບິ່ງ ໂຄສະນາ ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ເຟສບຸກ ໄດ້ ຟຣີ ດ້ວຍ Ad Library ຊຶ່ງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຟຣີ ຂອງ Meta ເອງ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຫຍັງ ເພີ່ມ.

ສາມ ສັນ ຍານ ວ່າ ຮອດ ເວລາ ປ່ຽນ

ສັນ ຍານ ທຳ ອິດ ຄື ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ສູງ ຂຶ້ນ ຕິດ ກັນ ສາມ ມື້. ຕິດ ກັນ ສາມ ມື້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຂຶ້ນ ແຮງ ໃນ ມື້ ດຽວ, ເພາະ ມື້ ດຽວ ອາດ ເປັນ ເລື່ອງ ບັງ ເອີນ ແຕ່ ສາມ ມື້ ຄື ແນວ ໂນ້ມ.

ສັນ ຍານ ທີ ສອງ ຄື ຈຳ ນວນ ຄົນ ເຫັນ ຍັງ ຄື ເກົ່າ ແຕ່ ຄົນ ກົດ ຫຼຸດ ລົງ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ. ນີ້ ຄື ອາ ການ ຊັດ ເຈນ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ຄວາມ ເບື່ອ — ໂຄສະນາ ຍັງ ໄປ ຮອດ ຄົນ ຢູ່ ແຕ່ ຄົນ ບໍ່ ສົນ ໃຈ ອີກ ແລ້ວ.

ສັນ ຍານ ທີ ສາມ ຄື ຄວາມ ຖີ່ ຂຶ້ນ ຮອດ ສາມ ຂຶ້ນ ໄປ ພາຍ ໃນ ເຈັດ ມື້. ຄວາມ ຖີ່ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ສະ ເລ່ຍ ທີ່ ຄົນ ໜຶ່ງ ຄົນ ເຫັນ ໂຄສະນາ ອັນ ດຽວ ກັນ ແລະ ຫາ ເບິ່ງ ໄດ້ ໃນ ຄໍ ລຳ ຂອງ Ads Manager ໂດຍ ເລືອກ ຖັນ ເພີ່ມ ເອົາ. ຄ່າ ນີ້ ບໍ່ ມີ ເສັ້ນ ຕາຍ ຕົວ ວ່າ ເທົ່າ ໃດ ຄື ຫຼາຍ ເກີນ, ແຕ່ ຖ້າ ມັນ ຂຶ້ນ ໄວ ພ້ອມ ກັບ ສອງ ສັນ ຍານ ຂ້າງ ເທິງ ແປ ວ່າ ຮອດ ເວລາ ແລ້ວ.

ພໍ ເຫັນ ສັນ ຍານ ໃຫ້ ເຮັດ ຕາມ ລຳ ດັບ ນີ້: ປ່ຽນ ຮູບ ຫຼື ຄຳ ເປີດ ກ່ອນ, ຖ້າ ບໍ່ ດີ ຂຶ້ນ ຈຶ່ງ ຂະ ຫຍາຍ ກຸ່ມ, ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ດີ ຂຶ້ນ ອີກ ຈຶ່ງ ພັກ ຊຸດ ນັ້ນ ໄວ້ ສອງ ອາ ທິດ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ ໃໝ່. ສິ່ງ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ເຮັດ ຄື ຂຶ້ນ ງົບ ເພື່ອ ດັນ ໃຫ້ ໄດ້ ຜົນ ເທົ່າ ເກົ່າ — ນັ້ນ ຈະ ຍິ່ງ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ກຸ່ມ ເກົ່າ ເຫັນ ຖີ່ ຂຶ້ນ ອີກ ແລະ ຄ່າ ຈະ ຍິ່ງ ແພງ ໄວ ຂຶ້ນ.

ຕາ ຕະ ລາງ ຫ້າ ຖັນ ສາມ ສິບ ມື້

ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ບົດ ນີ້ ຈົບ ລົງ ທີ່ ນິ ໄສ ດຽວ: ຈົດ ຕົວ ເລກ ທຸກ ມື້. ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປຣ ແກຣມ, ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ຄອມ ພິວ ເຕີ ກໍ ໄດ້ — ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ຂີດ ຫ້າ ຖັນ ຕິດ ໄວ້ ຂ້າງ ຝາ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ. ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ເກີນ ສອງ ນາ ທີ ຕໍ່ ມື້ ແລະ ພໍ ຄົບ ສາມ ສິບ ມື້ ທ່ານ ຈະ ມີ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ບໍ ລິ ສັດ ໃດ ໃນ ໂລກ ຂາຍ ໃຫ້ ທ່ານ ໄດ້ — ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ.

ຫ້າ ຖັນ ມີ ຫຍັງ ແດ່

ຖັນ ທີ ໜຶ່ງ ວັນ ທີ. ຂຽນ ວັນ ທີ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຂຽນ ວ່າ ມື້ ທີ ໜຶ່ງ ມື້ ທີ ສອງ. ເຫດ ຜົນ ຄື ພໍ ຮອດ ເດືອນ ໜ້າ ທ່ານ ຈະ ຢາກ ທຽບ ວັນ ເສົາ ກັບ ວັນ ເສົາ ແລະ ຕົ້ນ ເດືອນ ກັບ ຕົ້ນ ເດືອນ. ຫຼາຍ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ພົບ ວ່າ ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ ຫຼາຍ ໃນ ຊ່ວງ ຕົ້ນ ເດືອນ ຫຼັງ ວັນ ຮັບ ເງິນ ເດືອນ — ຮູ້ ແບບ ນີ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ວາງ ງົບ ໜັກ ເບົາ ໄດ້ ຖືກ ຊ່ວງ.

ຖັນ ທີ ສອງ ໃຊ້ ໄປ ເປັນ ກີບ. ເອົາ ຈາກ Ads Manager ໂດຍ ກົງ. ຈົດ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ວານ ໃນ ຕອນ ເຊົ້າ ບໍ່ ແມ່ນ ຈົດ ຂອງ ມື້ ນີ້ ຕອນ ແລງ, ເພາະ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຈົບ ຍັງ ປ່ຽນ ໄດ້ ອີກ.

ຖັນ ທີ ສາມ ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ. ນັບ ຈາກ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ເພຈ ບໍ່ ແມ່ນ ຈາກ ຕົວ ເລກ ໃນ Ads Manager. ສອງ ບ່ອນ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ຄື ກັນ ແລະ ນັ້ນ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ — Ads Manager ນັບ ສະ ເພາະ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ມາ ຈາກ ໂຄສະນາ ສ່ວນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ນັບ ໝົດ ທຸກ ທາງ.

ຖັນ ທີ ສີ່ ອໍ ເດີ ປິດ ໄດ້. ນັບ ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ຈ່າຍ ເງິນ ຈິງ ຫຼື ໂອນ ມັດ ຈຳ ແລ້ວ. ຄົນ ທີ່ ບອກ ວ່າ "ຈະ ເອົາ" ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ໂອນ ຫຍັງ ຢ່າ ນັບ ເປັນ ອໍ ເດີ — ຖ້າ ນັບ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຖັນ ຫ້າ ຈະ ຫຼອກ ຕົນ ເອງ.

ຖັນ ທີ ຫ້າ ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ. ເອົາ ຖັນ ສອງ ຫານ ດ້ວຍ ຖັນ ສີ່. ມື້ ໃດ ບໍ່ ມີ ອໍ ເດີ ໃຫ້ ຂີດ ໄວ້ ຢ່າ ຂຽນ ສູນ. ອັນ ນີ້ ສຳ ຄັນ ເພາະ ພໍ ຮອດ ວັນ ສະ ຫຼຸບ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ຫານ ຕົວ ເລກ ຂອງ ແຕ່ ລະ ມື້ ແຕ່ ຈະ ຫານ ຍອດ ລວມ ຂອງ ທັງ ເດືອນ.

ອ່ານ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ແນວ ໃດ ໃນ ວັນ ທີ ສາມ ສິບ

ວັນ ສະ ຫຼຸບ ໃຫ້ ບວກ ຖັນ ສອງ ທັງ ເດືອນ, ບວກ ຖັນ ສີ່ ທັງ ເດືອນ, ແລ້ວ ຫານ ກັນ. ນັ້ນ ຄື ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຂອງ ເດືອນ ນັ້ນ ໃນ ສ່ວນ ຂອງ ເງິນ ຄ່າ ໂຄສະນາ. ຈາກ ນັ້ນ ບວກ ຄ່າ ເນື້ອ ຫາ ແລະ ຄ່າ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ເດືອນ ນັ້ນ ເຂົ້າ ໄປ ຕາມ ສາມ ກ້ອນ ຂ້າງ ເທິງ ຈຶ່ງ ຈະ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ຄົບ.

ຕົວ ເລກ ຄົບ ນັ້ນ ເອົາ ໄປ ທຽບ ກັບ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ. ມີ ສາມ ຄຳ ຕອບ ເທົ່າ ນັ້ນ:

ຜົນ ຂອງ ການ ທຽບ	ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ	ເດືອນ ໜ້າ ເຮັດ ຫຍັງ
ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຕ່ຳ ກວ່າ ກຳ ໄລ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ	ໄດ້ ກຳ ໄລ ຈິງ ຈາກ ໂຄສະນາ	ຂຶ້ນ ງົບ ເທື່ອ ລະ ຊາວ ຫາ ສາມ ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ບໍ່ ແມ່ນ ຂຶ້ນ ເທົ່າ ຕົວ
ໃກ້ ຄຽງ ກັນ	ເສ ໝີ ຕົວ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ກຳ ໄລ	ຢູ່ ງົບ ເກົ່າ ແລ້ວ ໄປ ແກ້ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ຫຼື ຮູບ
ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ສູງ ກວ່າ ກຳ ໄລ	ຈ່າຍ ເງິນ ຊື້ ອໍ ເດີ ຂາດ ທຶນ	ຢຸດ ຊຸດ ນັ້ນ ໄວ້ ກ່ອນ ຢ່າ ຂຶ້ນ ງົບ ເດັດ ຂາດ

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຂອງ ແຖວ ສຸດ ທ້າຍ: ຢຸດ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ເລີກ ຖາວອນ. ມັນ ແປ ວ່າ ຢຸດ ຖອກ ເງິນ ໃສ່ ຮູ ຮົ່ວ ໄວ້ ກ່ອນ ແລ້ວ ໄປ ອຸດ ຮູ ນັ້ນ. ຮູ ຮົ່ວ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ໂຄສະນາ ແຕ່ ຢູ່ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ — ຄົນ ທັກ ມາ ແລ້ວ ຕອບ ຊ້າ, ຫຼື ຕອບ ແລ້ວ ບໍ່ ບອກ ລາຄາ, ຫຼື ບໍ່ ບອກ ວິທີ ໂອນ ເງິນ ໃຫ້ ຊັດ.

ເມື່ອ ໃດ ຕາ ຕະ ລາງ ດ້ວຍ ມື ຈຶ່ງ ບໍ່ ພຽງ ພໍ

ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ຕອນ ມີ ຊຸດ ໂຄສະນາ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ຊຸດ ຢູ່ ນຳ ກັນ. ພໍ ຮ້ານ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ ຈົນ ມີ ຫ້າ ຫົກ ຊຸດ ແລະ ເລີ່ມ ຍິງ ຫຼາຍ ບ່ອນ ພ້ອມ ກັນ ມັນ ຈະ ເລີ່ມ ຈົດ ບໍ່ ທັນ ແລະ ຜິດ ພາດ ງ່າຍ. ຈຸດ ນັ້ນ ຄື ຈຸດ ທີ່ ຄວນ ຍ້າຍ ໄປ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ທີ່ ດຶງ ຕົວ ເລກ ມາ ໃຫ້ ເອງ ແທນ ການ ພິມ ດ້ວຍ ມື.

ຖ້າ ຍິງ ທັງ ເຟສບຸກ ແລະ Google ພ້ອມ ກັນ ຢູ່ ແລ້ວ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ແບ່ງ ງົບ ໂຄສະນາ ລະຫວ່າງ ເຟສບຸກ ກັບ Google ແນວ ໃດ ຕໍ່ — ບົດ ນັ້ນ ຕໍ່ ຍອດ ຈາກ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ໂດຍ ກົງ ແລະ ບອກ ວິທີ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຄວນ ໃສ່ ເງິນ ຝັ່ງ ໃດ ຫຼາຍ ກວ່າ ໃນ ແຕ່ ລະ ຊ່ວງ ຂອງ ປີ.

ສາມ ວິທີ ໃຊ້ ເງິນ ໜ້ອຍ ແຕ່ ຍັງ ໄດ້ ອໍ ເດີ

ພາກ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຮ້ານ ທີ່ ອ່ານ ມາ ຮອດ ນີ້ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ "ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄິດ ອອກ ມາ ໃຫຍ່ ເກີນ ກວ່າ ຮ້ານ ຂ້ອຍ ຈະ ຈ່າຍ ໄດ້". ບໍ່ ຕ້ອງ ຢຸດ ໂຄສະນາ — ມີ ສາມ ທາງ ທີ່ ຫຼຸດ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ເງິນ ລົງ ໄດ້ ຈິງ ໂດຍ ບໍ່ ຫຼຸດ ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ.

ວິທີ ທີ ໜຶ່ງ ຂຶ້ນ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ກ່ອນ ຂຶ້ນ ງົບ

ນີ້ ຄື ວິທີ ທີ່ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຄົນ ເຮັດ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ. ຄິດ ເລກ ງ່າຍ ໆ: ຮ້ານ ທີ່ ປິດ ໄດ້ ໜຶ່ງ ໃນ ສິບ ຖ້າ ຂຶ້ນ ເປັນ ສອງ ໃນ ສິບ ໄດ້ ເທົ່າ ກັບ ຫຼຸດ ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ລົງ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ທັນ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເພີ່ມ ຈັກ ກີບ. ຢູ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ການ ຂຶ້ນ ຈາກ ໜຶ່ງ ເປັນ ສອງ ມັກ ບໍ່ ຍາກ ເລີຍ ເພາະ ຈຸດ ຮົ່ວ ມັກ ຢູ່ ບ່ອນ ພື້ນ ຖານ.

ສາມ ຈຸດ ຮົ່ວ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ: ໜຶ່ງ — ຕອບ ຊ້າ ເກີນ ສາມ ສິບ ນາ ທີ ໃນ ຊ່ວງ ຄ່ຳ ທີ່ ຄົນ ທັກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ສອງ — ຕອບ ວ່າ "ທັກ ອິນ ບອກ ຊ໌ ໄດ້ ເລີຍ ຄ່ະ" ທັງ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຢູ່ ໃນ ອິນ ບອກ ຊ໌ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ຖາມ ລາຄາ ມາ ຊັດ ເຈນ. ສາມ — ບອກ ລາຄາ ແລ້ວ ຢຸດ ບໍ່ ບອກ ຂັ້ນ ຕອນ ຕໍ່ ໄປ ວ່າ ໂອນ ໃສ ສົ່ງ ແນວ ໃດ ຮອດ ເມື່ອ ໃດ.

ວິທີ ແກ້ ຄື ຂຽນ ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ໄວ້ ຫ້າ ຫາ ເຈັດ ອັນ ໃສ່ ບັນ ທຶກ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ແລ້ວ ສຳ ເນົາ ວາງ. ຫ້າ ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ຄື: ລາຄາ ພ້ອມ ຮູບ, ຂະ ໜາດ ຫຼື ສີ ທີ່ ມີ, ຄ່າ ສົ່ງ ໄປ ແຕ່ ລະ ເຂດ, ບັນ ຊີ ໂອນ ເງິນ ພ້ອມ ຊື່ ບັນ ຊີ, ແລະ ໄລ ຍະ ເວລາ ສົ່ງ. ພຽງ ເທົ່າ ນີ້ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເຫັນ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ຂຶ້ນ ພາຍ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ.

ວິທີ ທີ ສອງ ຂຶ້ນ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ດ້ວຍ ການ ຂາຍ ພ່ວງ

ຖ້າ ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຫຼຸດ ບໍ່ ໄດ້ ອີກ ແລ້ວ ໃຫ້ ຂຶ້ນ ອີກ ຝັ່ງ ໜຶ່ງ ແທນ. ອໍ ເດີ ອັນ ດຽວ ກັນ ຖ້າ ເຮັດ ໃຫ້ ກຳ ໄລ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ໄດ້ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເທົ່າ ເກົ່າ ກໍ ກາຍ ເປັນ ຄຸ້ມ ຂຶ້ນ ທັນ ທີ. ວິທີ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ໃນ ຮ້ານ ນ້ອຍ ມີ ສາມ ຢ່າງ: ຂາຍ ເປັນ ຊຸດ ແທນ ຂາຍ ອັນ ດຽວ, ເພີ່ມ ຂອງ ຕິດ ພັນ ລາຄາ ບໍ່ ແພງ ຕອນ ລູກ ຄ້າ ຕົກ ລົງ ຊື້ ແລ້ວ, ແລະ ຕັ້ງ ຍອດ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ສຳລັບ ສົ່ງ ຟຣີ.

ຂໍ້ ດີ ຂອງ ວິທີ ນີ້ ຄື ມັນ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຄົນ ທີ່ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຊື້ ແລ້ວ ຊຶ່ງ ເປັນ ຄົນ ກຸ່ມ ທີ່ ຍອມ ຮັບ ຂໍ້ ສະ ເໜີ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຄື ຢ່າ ຍັດ ເຍີຍ ຈົນ ຄົນ ອຶດ ອັດ — ສະ ເໜີ ເທື່ອ ດຽວ ພໍ ແລ້ວ ຖ້າ ບໍ່ ເອົາ ກໍ ປິດ ການ ຂາຍ ໄປ ຕາມ ເດີມ.

ວິທີ ທີ ສາມ ໃຊ້ ຄົນ ເກົ່າ ໃຫ້ ຄຸ້ມ ກ່ອນ ຫາ ຄົນ ໃໝ່

ຄົນ ທີ່ ເຄີຍ ຊື້ ຂອງ ທ່ານ ແລ້ວ ຄື ຄົນ ທີ່ ຖືກ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໂລກ ທີ່ ຈະ ຂາຍ ຊ້ຳ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເພື່ອ ຫາ ລາວ ອີກ ເພາະ ລາວ ຢູ່ ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຈ່າຍ ເງິນ ຫາ ຄົນ ໃໝ່ ທຸກ ເດືອນ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ຊື່ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ຄົນ ນອນ ຢູ່ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ໃຊ້ ຫຍັງ ເລີຍ.

ວິທີ ເຮັດ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ: ໜຶ່ງ — ຈົດ ວັນ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຊື້ ໄວ້, ສອງ — ຄິດ ວ່າ ສິນ ຄ້າ ນັ້ນ ໃຊ້ ໝົດ ຫຼື ຄວນ ຊື້ ໃໝ່ ເມື່ອ ໃດ, ສາມ — ທັກ ຫາ ກ່ອນ ວັນ ນັ້ນ ສອງ ສາມ ມື້ ດ້ວຍ ຂໍ້ ຄວາມ ສັ້ນ ໆ ທີ່ ບໍ່ ຄື ຂໍ້ ຄວາມ ຫວ່ານ. ອັນ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ກວ່າ ໃຊ້ ເງິນ, ແລະ ຮ້ານ ທີ່ ເງິນ ໜ້ອຍ ແຕ່ ເວລາ ພໍ ມີ ຄວນ ເລືອກ ທາງ ນີ້ ກ່ອນ ທາງ ອື່ນ.

ສິ່ງ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ເຮັດ ຕອນ ເງິນ ໜ້ອຍ

ຢ່າ ຫຼຸດ ງົບ ລົງ ຈົນ ຕ່ຳ ກວ່າ ຂັ້ນ ທີ່ ຮຽນ ຮູ້ ໄດ້ ແລ້ວ ຍັງ ເປີດ ໄວ້ ຕໍ່ ໄປ ທຸກ ມື້. ນັ້ນ ຄື ວິທີ ໃຊ້ ເງິນ ທີ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ຈ່າຍ ໄປ ເລື້ອຍ ໆ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຫຍັງ ກັບ ມາ. ຖ້າ ເງິນ ໜ້ອຍ ຈິງ ໃຫ້ ຍິງ ເປັນ ຮອບ ສັ້ນ ໆ ທີ່ ມີ ງົບ ຕໍ່ ມື້ ພຽງ ພໍ ແທນ — ຍິງ ຫ້າ ມື້ ແລ້ວ ພັກ ດີ ກວ່າ ຍິງ ສາມ ສິບ ມື້ ດ້ວຍ ງົບ ທີ່ ນ້ອຍ ເກີນ.

ຢ່າ ຈ້າງ ຄົນ ຮັບ ຍິງ ໂຄສະນາ ໂດຍ ຈ່າຍ ຄ່າ ບໍ ລິ ການ ແພງ ກວ່າ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເອງ. ຖ້າ ງົບ ໂຄສະນາ ຕໍ່ ເດືອນ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ໜຶ່ງ ລ້ານ ແຕ່ ຄ່າ ຈ້າງ ຄົນ ດູ ແລ ຢູ່ ສອງ ລ້ານ, ເງິນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຂອງ ທ່ານ ບໍ່ ໄດ້ ໄປ ຫາ ລູກ ຄ້າ ເລີຍ. ໃນ ຊ່ວງ ນີ້ ຄວນ ຮຽນ ເຮັດ ເອງ ຈາກ ຫ້າ ຂັ້ນ ຂ້າງ ເທິງ ກ່ອນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຈ້າງ ຕອນ ງົບ ໃຫຍ່ ພໍ.

ຫ້າ ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ເລື່ອງ ຄ່າ ໂຄສະນາ

ຫ້າ ຂໍ້ ນີ້ ໄດ້ ຍິນ ຊ້ຳ ຢູ່ ໃນ ກຸ່ມ ຄ້າ ຂາຍ ຢູ່ ລາວ ເກືອບ ທຸກ ອາ ທິດ. ທຸກ ຂໍ້ ຟັງ ຄື ມີ ເຫດ ຜົນ ແຕ່ ພາ ໃຫ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຜິດ ໄດ້ ດົນ.

ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຈ່າຍ ຫຼາຍ ແປ ວ່າ ໄດ້ ຫຼາຍ

ບໍ່ ຈິງ ສະ ເໝີ ໄປ. ການ ຂຶ້ນ ງົບ ໃນ ຊຸດ ທີ່ ກຸ່ມ ນ້ອຍ ຢູ່ ແລ້ວ ຈະ ໄປ ດັນ ໃຫ້ ຄົນ ກຸ່ມ ເກົ່າ ເຫັນ ຖີ່ ຂຶ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ໄປ ຫາ ຄົນ ໃໝ່. ຜົນ ຄື ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ບໍ່ ຂຶ້ນ ຕາມ ເງິນ ແລະ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ແພງ ຂຶ້ນ. ກົດ ທີ່ ປອດ ໄພ ຄື ຂຶ້ນ ງົບ ເທື່ອ ລະ ຊາວ ຫາ ສາມ ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ ແລ້ວ ລໍ ສາມ ມື້ ເບິ່ງ ຜົນ ກ່ອນ ຂຶ້ນ ອີກ.

ຂໍ້ ສອງ ຄົນ ຕິດ ຕາມ ຫຼາຍ ແປ ວ່າ ໂຄສະນາ ຖືກ ລົງ

ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ຄ່າ ປະ ມູນ ຂອງ ທ່ານ ຖືກ ລົງ ໂດຍ ກົງ. ສິ່ງ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ຖືກ ລົງ ຄື ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ໂຄສະນາ ແລະ ໂອ ກາດ ທີ່ ຄົນ ຈະ ເຮັດ ສິ່ງ ທີ່ ທ່ານ ຢາກ ໃຫ້ ເຮັດ ຕາມ ທີ່ Meta ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ໜ້າ About ad auctions. ເພຈ ທີ່ ມີ ຜູ້ ຕິດ ຕາມ ຫຼາຍ ຫມື່ນ ຄົນ ແຕ່ ຊື້ ມາ ຈາກ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ຈະ ຍິ່ງ ເສຍ ປຽບ ເພາະ ຄົນ ພວກ ນັ້ນ ບໍ່ ເຄີຍ ຕອບ ສະ ໜອງ ຫຍັງ ເລີຍ.

ຂໍ້ ສາມ ຢູ່ ລາວ ຄົນ ໜ້ອຍ ຈຶ່ງ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຖືກ

ຄົນ ໜ້ອຍ ມີ ສອງ ດ້ານ. ດ້ານ ໜຶ່ງ ຄູ່ ແຂ່ງ ທີ່ ປະ ມູນ ຊ້ອນ ກັນ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຈິງ. ອີກ ດ້ານ ໜຶ່ງ ຈຳ ນວນ ຄົນ ໃນ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ກໍ ໜ້ອຍ ຕາມ, ແປ ວ່າ ຄວາມ ຖີ່ ຂຶ້ນ ໄວ ກວ່າ ແລະ ຄວາມ ເບື່ອ ມາ ໄວ ກວ່າ. ຜົນ ສຸດ ທ້າຍ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ຄື ທີ່ ຄິດ, ແລະ ຮ້ານ ທີ່ ບໍ່ ຍອມ ປ່ຽນ ຮູບ ຈະ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຄ່າ ແພງ ຂຶ້ນ ໄວ ກວ່າ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ອື່ນ ອີກ.

ຂໍ້ ສີ່ ຍິງ ໂຄສະນາ ແລ້ວ ຕ້ອງ ໄດ້ ອໍ ເດີ ພາຍ ໃນ ມື້ ດຽວ

ສິນ ຄ້າ ລາຄາ ຕ່ຳ ອາດ ໄດ້ ອໍ ເດີ ໃນ ມື້ ດຽວ ຈິງ. ແຕ່ ສິນ ຄ້າ ລາຄາ ຫຼາຍ ລ້ານ ຄົນ ຈະ ທັກ ມາ ຖາມ ກ່ອນ ແລ້ວ ຫາຍ ໄປ ຫຼາຍ ມື້ ຈຶ່ງ ກັບ ມາ ຕັດ ສິນ ໃຈ. ຖ້າ ຕັດ ສິນ ໃຈ ປິດ ໂຄສະນາ ໃນ ມື້ ທີ ສອງ ຍ້ອນ ຍັງ ບໍ່ ມີ ອໍ ເດີ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ເຄີຍ ເຫັນ ອໍ ເດີ ທີ່ ຄວນ ຈະ ມາ ໃນ ມື້ ທີ ຫ້າ ຈັກ ເທື່ອ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຢືນ ຢັນ ວ່າ ໃຫ້ ອ່ານ ຜົນ ເປັນ ຊ່ວງ ເຈັດ ມື້.

ຂໍ້ ຫ້າ ຮູ້ ຄ່າ ຕໍ່ ຄລິກ ຂອງ ວົງ ການ ແລ້ວ ພຽງ ພໍ

ຄ່າ ຕໍ່ ຄລິກ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ວ່າ ຮ້ານ ກຳ ໄລ ຫຼື ຂາດ ທຶນ. ຄົນ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຮ້ອຍ ຄົນ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ທັກ ກໍ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ຫຍັງ. ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ຕັດ ສິນ ໄດ້ ຄື ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ທຽບ ກັບ ກຳ ໄລ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຕາມ ຕາ ຕະ ລາງ ຫ້າ ຖັນ ຂ້າງ ເທິງ. ຄ່າ ຕໍ່ ຄລິກ ເປັນ ພຽງ ຕົວ ຊ່ວຍ ວິນິດ ໄສ ວ່າ ຮູບ ດຶງ ຄົນ ໄດ້ ຫຼື ບໍ່ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຄວນ ເປັນ ແນວ ໃດ

ຄົນ ທີ່ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ ມັກ ຢາກ ໄດ້ ແຜນ ທີ່ ບອກ ວ່າ ເດືອນ ໃດ ຄວນ ເຮັດ ຫຍັງ. ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ລຳ ດັບ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຢູ່ ລາວ. ຈຸດ ສຳ ຄັນ ຄື ແຕ່ ລະ ເດືອນ ມີ ຄຳ ຖາມ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ຕອບ ໃຫ້ ໄດ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຫຼາຍ ຄຳ ຖາມ ພ້ອມ ກັນ:

ເດືອນ	ຄຳ ຖາມ ດຽວ ຂອງ ເດືອນ ນັ້ນ	ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ໄດ້ ຕອນ ຈົບ ເດືອນ
ເດືອນ ທີ ໜຶ່ງ	ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຮ້ານ ຂ້ອຍ ຄື ເທົ່າ ໃດ	ຕົວ ເລກ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ໜຶ່ງ ຕົວ ແລະ ຮູບ ທີ່ ຮູ້ ວ່າ ໃຊ້ ໄດ້
ເດືອນ ທີ ສອງ	ຂໍ້ ຄວາມ ຈັກ ອັນ ຈຶ່ງ ໄດ້ ອໍ ເດີ ໜຶ່ງ ອັນ	ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ແລະ ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ຫ້າ ອັນ
ເດືອນ ທີ ສາມ	ຄຸ້ມ ບໍ ແລະ ຄວນ ຂຶ້ນ ງົບ ບໍ	ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ຄົບ ສາມ ກ້ອນ ແລະ ການ ຕັດ ສິນ ໃຈ

ຢ່າ ຂ້າມ ເດືອນ ທີ ສອງ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ໄດ້ ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ມາ ແລ້ວ ກໍ ຟ້າວ ຂຶ້ນ ງົບ ທັນ ທີ ໂດຍ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ອັດ ຕາ ປິດ ການ ຂາຍ ຂອງ ຕົນ. ຜົນ ຄື ຈ່າຍ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ເພື່ອ ໃຫ້ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແລ້ວ ຂໍ້ ຄວາມ ພວກ ນັ້ນ ກໍ ຮົ່ວ ອອກ ໄປ ດ້ວຍ ອັດ ຕາ ເກົ່າ. ອຸດ ຮູ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ເປີດ ນ້ຳ ແຮງ ຂຶ້ນ.

ຫຼັງ ສາມ ເດືອນ ນີ້ ຄຳ ຖາມ ຈະ ປ່ຽນ ໄປ ເປັນ ຄຳ ຖາມ ຂອງ ຮ້ານ ທີ່ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ: ຄວນ ແຍກ ຊຸດ ຕາມ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ຕາມ ກຸ່ມ ຄົນ, ຄວນ ຍິງ ຄລິບ ຫຼື ຮູບ ນິ້ງ, ຄວນ ແບ່ງ ງົບ ໄປ ຝັ່ງ Google ແດ່ ບໍ. ຄຳ ຖາມ ພວກ ນັ້ນ ຕອບ ໄດ້ ຕໍ່ ເມື່ອ ມີ ຕົວ ເລກ ສາມ ເດືອນ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ

ເລີ່ມ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ມື້ ລະ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ

ຄຳ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຈຳ ນວນ ກີບ ແຕ່ ຢູ່ ທີ່ ຈຳ ນວນ ຜົນ. ຕັ້ງ ງົບ ໃຫ້ ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ໄດ້ ຜົນ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຊາວ ຫ້າ ອັນ ຂຶ້ນ ໄປ ຈຶ່ງ ຈະ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ໄດ້ ໝັ້ນ ໃຈ. ຖ້າ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄ່າ ຕໍ່ ຜົນ ຈະ ເປັນ ເທົ່າ ໃດ ໃຫ້ ເລີ່ມ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ທີ່ ຮ້ານ ຮັບ ໄດ້ ໂດຍ ບໍ່ ເຈັບ ໃນ ເຈັດ ມື້ ແລ້ວ ເບິ່ງ ຜົນ ຈິງ, ຮອບ ທີ ສອງ ຈຶ່ງ ປັບ ໃຫ້ ຖືກ.

ບູສ ໂພສ ຖືກ ກວ່າ ຍິງ ໃນ Ads Manager ບໍ

ຄ່າ ຕໍ່ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ອາດ ບໍ່ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ, ແຕ່ ຄ່າ ຕໍ່ ອໍ ເດີ ມັກ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ ເພາະ ບູສ ບໍ່ ໃຫ້ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໝາຍ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ ແລະ ບໍ່ ໃຫ້ ແຍກ ຊຸດ ທຽບ ກັນ. ອ່ານ ຄວາມ ຕ່າງ ຄົບ ທຸກ ຂໍ້ ໄດ້ ໃນ ບົດ ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager — ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ.

ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ແລ້ວ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ທັກ ເລີຍ ຜິດ ຢູ່ ໃສ

ໃຫ້ ໄລ່ ຕາມ ລຳ ດັບ ນີ້ ຢ່າ ຂ້າມ ຂັ້ນ. ໜຶ່ງ — ໂຄສະນາ ຖືກ ອະ ນຸ ມັດ ແລະ ກຳ ລັງ ແລ່ນ ຢູ່ ແທ້ ບໍ. ສອງ — ເປົ້າ ໝາຍ ຂອງ ຊຸດ ນັ້ນ ຕັ້ງ ເປັນ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼື ຕັ້ງ ເປັນ ຢ່າງ ອື່ນ ເຊັ່ນ ການ ຮັບ ຮູ້ ແບຣນ. ສາມ — ຮູບ ກັບ ຄຳ ບອກ ໃຫ້ ຄົນ ຮູ້ ບໍ ວ່າ ຂາຍ ຫຍັງ ລາຄາ ເທົ່າ ໃດ. ສີ່ — ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ແຄບ ເກີນ ໄປ ບໍ. ຫ້າ ຢ່າງ ນີ້ ສາມ ຂໍ້ ທຳ ອິດ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ.

ຄວນ ຈ້າງ ຄົນ ຍິງ ໂຄສະນາ ຫຼື ເຮັດ ເອງ

ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຄວນ ເຮັດ ເອງ ເພື່ອ ໃຫ້ ຮູ້ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ, ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ບໍ່ ດີ ແຕ່ ຍ້ອນ ວ່າ ຖ້າ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຕົນ ເອງ ທ່ານ ຈະ ວັດ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຈ້າງ ມາ ເຮັດ ໄດ້ ດີ ຫຼື ບໍ່. ພໍ ງົບ ຕໍ່ ເດືອນ ໃຫຍ່ ພໍ ຈົນ ຄ່າ ຈ້າງ ເປັນ ສ່ວນ ນ້ອຍ ຂອງ ງົບ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຈ້າງ.

ຢູ່ ລາວ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ສະ ເລ່ຍ ເທົ່າ ໃດ

ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ນີ້ ແລະ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ແຕ່ງ ຂຶ້ນ ມາ ໃຫ້. ບໍ່ ມີ ອົງ ກອນ ໃດ ເກັບ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ວົງ ການ ຢູ່ ລາວ ໄວ້ ຢ່າງ ເປັນ ລະ ບົບ, ແລະ ຕົວ ເລກ ຂອງ ໄທ ຫຼື ຫວຽດ ນາມ ໃຊ້ ແທນ ບໍ່ ໄດ້ ເພາະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ໃນ ກຸ່ມ ແລະ ຈຳ ນວນ ຄູ່ ແຂ່ງ ຕ່າງ ກັນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ໃຊ້ ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ຂອງ ຕົນ ເອງ ແທນ — ໃຊ້ ເງິນ ບໍ່ ຫຼາຍ ແລະ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ກັບ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ຈິງ ໆ.

ຢາກ ອ່ານ ບົດ ອື່ນ ຂອງ ຊຸດ ນີ້ ຫາ ຢູ່ ໃສ

ບົດ ພາ ສາ ລາວ ທັງ ໝົດ ຢູ່ ທີ່ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ. ບົດ ທີ່ ຕໍ່ ກັບ ບົດ ນີ້ ໂດຍ ກົງ ມີ ສາມ ບົດ: ວິທີ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໃຫ້ ໄດ້ ຜົນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ສຳລັບ ຄົນ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ, ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager — ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ ສຳລັບ ຄົນ ຍັງ ໃຊ້ ປຸ່ມ ບູສ, ແລະ ແບ່ງ ງົບ ໂຄສະນາ ລະຫວ່າງ ເຟສບຸກ ກັບ Google ແນວ ໃດ ສຳລັບ ຄົນ ຍິງ ສອງ ບ່ອນ ພ້ອມ ກັນ.

ສະ ຫຼຸບ ແລະ ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້

ຄຳ ຖາມ ວ່າ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ກາງ ເພາະ ເຟສບຸກ ຂາຍ ດ້ວຍ ການ ປະ ມູນ ບໍ່ ແມ່ນ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ ລາຄາ. ແຕ່ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ມີ ຄຳ ຕອບ ສະ ເພາະ ຂອງ ແຕ່ ລະ ຮ້ານ ສະ ເໝີ, ແລະ ຄຳ ຕອບ ນັ້ນ ຫາ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ເຈັດ ມື້ ດ້ວຍ ເງິນ ບໍ່ ຫຼາຍ.

ວຽກ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ສີ່ ຢ່າງ ເທົ່າ ນັ້ນ. ໜຶ່ງ — ນັ່ງ ນັບ ຍ້ອນ ຫຼັງ ໜຶ່ງ ເດືອນ ວ່າ ຄົນ ທັກ ມາ ຈັກ ຄົນ ແລະ ຊື້ ຈິງ ຈັກ ຄົນ. ສອງ — ຂຽນ ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ຫ້າ ອັນ ໃສ່ ບັນ ທຶກ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ. ສາມ — ຂີດ ຕາ ຕະ ລາງ ຫ້າ ຖັນ ໃສ່ ເຈ້ຍ ແລ້ວ ຕິດ ໄວ້ ຂ້າງ ຝາ. ສີ່ — ເປີດ ຮອບ ທົດ ລອງ ເຈັດ ມື້ ໜຶ່ງ ຊຸດ ດ້ວຍ ຮູບ ສາມ ແບບ ແລ້ວ ຢ່າ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ຈົນ ຄົບ ເຈັດ ມື້.

ພໍ ຄົບ ເຈັດ ມື້ ນັ້ນ ທ່ານ ຈະ ຢຸດ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ຂອງ ຫົວ ບົດ ນີ້ ຕະ ຫຼອດ ໄປ, ເພາະ ທ່ານ ຈະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຖາມ ໃຜ ອີກ ແລ້ວ — ຕົວ ເລກ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ຈະ ຕອບ ໃຫ້ ທຸກ ເດືອນ.