ແຟນເພຈ ໃໝ່ ບໍ່ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ — ເລີ່ມ ຕົ້ນ ແນວ ໃດ ໃຫ້ ຖືກ

ຮ້ານ ຂາຍ ເສື້ອ ຜ້າ ຢູ່ ວຽງ ຈັນ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ເປີດ ແຟນເພຈ ໃໝ່ ໃນ ວັນ ຈັນ. ພໍ ຮອດ ວັນ ສຸກ ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຍັງ ຄ້າງ ຢູ່ ທີ່ ສິບ ເຈັດ ຄົນ, ໃນ ນັ້ນ ສິບ ສີ່ ຄົນ ແມ່ນ ຍາດ ພີ່ ນ້ອງ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເອງ. ຄືນ ວັນ ເສົາ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ພິມ ຄຳ ວ່າ "ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດຕາມ ແຟນເພຈ" ໃສ່ Google, ໜ້າ ທຳ ອິດ ຂຶ້ນ ມາ ເປັນ ຮ້ານ ຮັບ ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຕິດ ກັນ ສອງ ສາມ ອັນ, ລາ ຄາ ບໍ່ ແພງ, ສົ່ງ ຂອງ ພາຍ ໃນ ມື້ ດຽວ. ວັນ ອາ ທິດ ຕົວ ເລກ ຂຶ້ນ ເປັນ ສາມ ພັນ ຄົນ. ເດືອນ ຕໍ່ ມາ ຮ້ານ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ໄປ ສອງ ລ້ານ ກີບ ແລ້ວ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ກັບ ມາ ສາມ ຂໍ້ ຄວາມ.

ເລື່ອງ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ແປກ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ໂງ່ ຂອງ ໃຜ. ມັນ ເປັນ ຜົນ ຕາມ ທຳ ມະ ຊາດ ຂອງ ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ຢູ່ ໜ້າ ຈໍ: ຄົນ ອື່ນ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຫຼາຍ, ຂອງ ຕົນ ມີ ໜ້ອຍ, ແລ້ວ ມີ ຄົນ ຢືນ ຢູ່ ນັ້ນ ບອກ ວ່າ ຈ່າຍ ເງິນ ແລ້ວ ຕົວ ເລກ ຈະ ຂຶ້ນ ໃນ ຄືນ ດຽວ. ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ຢາກ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຫຼາຍ — ຄວາມ ຢາກ ນັ້ນ ຖືກ ຕ້ອງ ດີ ແລ້ວ. ບັນ ຫາ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ບໍ່ ໄດ້ ຜູກ ກັບ ເງິນ ໃນ ລິ້ນ ຊັກ ຂອງ ຮ້ານ ໂດຍ ກົງ, ແລະ ວິ ທີ ທີ່ ຮ້ານ ໃຊ້ ໄປ ຫາ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຕັດ ສິນ ວ່າ ເດືອນ ໜ້າ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຂອງ ຮ້ານ ຈະ ຖືກ ຫຼື ແພງ.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ຫາ ກໍ ເປີດ ແຟນເພຈ ໄດ້ ບໍ່ ດົນ ແລະ ກຳ ລັງ ຫຼຽວ ຫາ ວິ ທີ ໃຫ້ ມີ ຄົນ ຕິດຕາມ. ອ່ານ ຈົບ ຈະ ໄດ້ ສີ່ ຢ່າງ: ໜຶ່ງ, ຮູ້ ວ່າ ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ເສຍ ເງິນ ບ່ອນ ໃດ ແດ່ ນອກ ຈາກ ຄ່າ ຊື້. ສອງ, ຮູ້ ວິ ທີ ເບິ່ງ ອອກ ພາຍ ໃນ ສາມ ສິບ ວິ ນາ ທີ ວ່າ ເພຈ ໃດ ຊື້ ຍອດ ມາ. ສາມ, ໄດ້ ແຜນ ສີ່ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ ທີ່ ເຮັດ ຕາມ ໄດ້ ຈິງ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ໜ່ວຍ ດຽວ. ສີ່, ໄດ້ ບັນ ຊີ ວຽກ ກວດ ສັ້ນ ໆ ທີ່ ເຮັດ ທຸກ ວັນ ຈັນ ບໍ່ ເກີນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ.

ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດຕາມ ແຟນເພຈ ເຟສບຸກ ແນວ ໃດ — ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ກ່ອນ

ເປັນ ຫຍັງ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ຈຶ່ງ ມີ ແຕ່ ຮ້ານ ຂາຍ ຍອດ

ລອງ ພິມ ຄຳ ວ່າ ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດຕາມ ໃສ່ Google ເປັນ ພາ ສາ ລາວ ເບິ່ງ. ສິ່ງ ທີ່ ຂຶ້ນ ມາ ເກືອບ ໝົດ ໜ້າ ບໍ່ ແມ່ນ ບົດ ສອນ, ມັນ ແມ່ນ ບໍ ລິ ການ ຮັບ ເພີ່ມ ຜູ້ ຕິດຕາມ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ບັງ ເອີນ. ຄົນ ຂາຍ ຍອດ ມີ ເຫດ ຜົນ ທາງ ທຸ ລະ ກິດ ຊັດ ເຈນ ທີ່ ຈະ ລົງ ທຶນ ເຮັດ ໜ້າ ເວັບ ພາ ສາ ລາວ ໄວ້ ດັກ ຄຳ ນີ້ — ຂາຍ ໄດ້ ຄັ້ງ ໜຶ່ງ ໄດ້ ເງິນ ທັນ ທີ. ສ່ວນ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ວິ ທີ ເຮັດ ຈິງ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ໄວ້ ໃຫ້ ອ່ານ. ຜົນ ຄື ຄົນ ລາວ ທີ່ ຄົ້ນ ຫາ ຄຳ ນີ້ ຖືກ ພາ ໄປ ຫາ ທາງ ອອກ ທີ່ ຜິດ ຕັ້ງ ແຕ່ ບາດ ກ້າວ ທຳ ອິດ.

ໃຫ້ ຄິດ ແບບ ນີ້: ຖ້າ ການ ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ເຮັດ ໃຫ້ ຮ້ານ ຂາຍ ດີ ຂຶ້ນ ແທ້, ຮ້ານ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ ໃນ ປະ ເທດ ຈະ ຊື້ ກັນ ໝົດ ແລະ ຈະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຈ້າງ ຄົນ ເຮັດ ຄອນ ເທັນ ອີກ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ກົງ ກັນ ຂ້າມ. ຮ້ານ ທີ່ ຂາຍ ດີ ຢູ່ ລາວ ເກືອບ ທຸກ ຮ້ານ ມີ ຄົນ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ໄວ, ມີ ຮູບ ສິນ ຄ້າ ຈິງ, ມີ ລາ ຄາ ບອກ ຊັດ. ບໍ່ ມີ ຮ້ານ ໃດ ຂາຍ ດີ ຍ້ອນ ຕົວ ເລກ ໃຕ້ ຊື່ ເພຈ ໃຫຍ່.

ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຄິດ ວ່າ ຈະ ໄດ້	ສິ່ງ ທີ່ ໄດ້ ຈິງ ຫຼັງ ຊື້ ຍອດ	ຜົນ ຕໍ່ ເດືອນ ຖັດ ໄປ
ເພຈ ເບິ່ງ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ຂຶ້ນ	ຕົວ ເລກ ຂຶ້ນ ແຕ່ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ໂພສ ຍັງ ເທົ່າ ເກົ່າ	ຄົນ ເຫັນ ຄວາມ ຕ່າງ ແລ້ວ ບໍ່ ໄວ້ ໃຈ
ໂພສ ຈະ ມີ ຄົນ ເຫັນ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ	ຄົນ ເຫັນ ໜ້ອຍ ລົງ ຍ້ອນ ບັນ ຊີ ປອມ ບໍ່ ກົດ ຫຍັງ	ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ແພງ ຂຶ້ນ ເພື່ອ ໃຫ້ ຄົນ ເຫັນ ເທົ່າ ເກົ່າ
ຈະ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ	ບໍ່ ມີ ໃຜ ທັກ ເພາະ ບັນ ຊີ ປອມ ບໍ່ ຊື້ ຂອງ	ຄິດ ວ່າ ສິນ ຄ້າ ບໍ່ ດີ ທັງ ທີ່ ບັນ ຫາ ຢູ່ ບ່ອນ ອື່ນ
ໂຄສະນາ ຈະ ຖືກ ລົງ	ລະ ບົບ ຈຳ ວ່າ ຄົນ ແບບ ນີ້ ຄື ຄົນ ຂອງ ເພຈ ນີ້	ໂຄສະນາ ໄປ ຫາ ຄົນ ຄື ກັນ ນັ້ນ ຄື ຈ່າຍ ຖິ້ມ
ຄູ່ ແຂ່ງ ຈະ ຢ້ານ	ຄູ່ ແຂ່ງ ເປີດ ເບິ່ງ ສາມ ວິ ນາ ທີ ກໍ ຮູ້	ເສຍ ຊື່ ໃນ ວົງ ການ ດຽວ ກັນ

ຖັນ ກາງ ຂອງ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ບົດ ທັງ ບົດ. ຄວາມ ຄາດ ຫວັງ ໃນ ຖັນ ຊ້າຍ ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຫຍັງ — ຮ້ານ ໃດ ກໍ ຢາກ ໄດ້ ຄື ນັ້ນ. ສິ່ງ ທີ່ ຜິດ ຄື ວິ ທີ ໄປ ຫາ ມັນ. ພາກ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ແຍກ ໃຫ້ ເຫັນ ວ່າ ເງິນ ຫາຍ ໄປ ບ່ອນ ໃດ ແດ່ ຢ່າງ ລະ ອຽດ.

ບົດ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ໃຫ້ ເຊົາ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ

ຂໍ ແຍກ ໃຫ້ ຊັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ. ການ ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຄື ການ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ລະ ບົບ ເອົາ ບັນ ຊີ ມາ ກົດ ຕິດຕາມ ເພຈ ຂອງ ທ່ານ. ສ່ວນ ການ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ຜ່ານ ລະ ບົບ ຂອງ ເຟສບຸກ ຄື ການ ຈ່າຍ ໃຫ້ ເຟສບຸກ ເອົາ ໂພສ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ວາງ ຕໍ່ ໜ້າ ຄົນ ຈິງ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ແລະ ອາ ຍຸ ທີ່ ທ່ານ ເລືອກ. ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ຄົນ ລະ ເລື່ອງ ກັນ ຢ່າງ ສິ້ນ ເຊີງ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ ບົດ ນີ້ ບອກ ວ່າ ຢ່າ ເຮັດ. ຢ່າງ ທີ ສອງ ບົດ ນີ້ ບອກ ວ່າ ຄວນ ເຮັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ອາ ທິດ ທີ ສາມ ໄປ, ແລະ ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ຍິງ ໂຄສະນາ ຈັກ ເທື່ອ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ວິ ທີ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ຄູ່ ກັນ ໄປ.

ຄວາມ ຕ່າງ ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ສຳ ຄັນ: ຄ່າ ໂຄສະນາ ທີ່ ຈ່າຍ ຜ່ານ ລະ ບົບ ມີ ໃບ ບິນ, ມີ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ກວດ ຄືນ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ເຫັນ ຈັກ ຄົນ ແລະ ກົດ ຈັກ ເທື່ອ. ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໃຫ້ ຮ້ານ ຂາຍ ຍອດ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ກວດ ເລີຍ ນອກ ຈາກ ຕົວ ເລກ ໜ້າ ເພຈ ທີ່ ຂຶ້ນ ມາ. ເມື່ອ ວັນ ໜຶ່ງ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຫຼຸດ ລົງ ຍ້ອນ ເຟສບຸກ ລຶບ ບັນ ຊີ ປອມ ອອກ, ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃຫ້ ໄປ ທວງ ຄືນ ໄດ້.

ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຄື ເສຍ ເງິນ ສອງ ເທື່ອ

ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ນັບ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ຂອງ ການ ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ພຽງ ຄັ້ງ ດຽວ ຄື ຄ່າ ຊື້. ນັ້ນ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄິດ ຜິດ. ເງິນ ກ້ອນ ທີ ສອງ ໃຫຍ່ ກວ່າ ກ້ອນ ທຳ ອິດ ຫຼາຍ ເທົ່າ ແລະ ຈ່າຍ ຍາວ ໄປ ອີກ ຫຼາຍ ເດືອນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ເຫດ ຜົນ ຢູ່ ທີ່ ວິ ທີ ເຮັດ ວຽກ ຂອງ ລະ ບົບ ເຟສບຸກ ເອງ.

ລະ ບົບ ຂອງ ເຟສບຸກ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຈະ ເອົາ ໂພສ ໃໝ່ ຂອງ ເພຈ ໄປ ວາງ ໃຫ້ ໃຜ ເຫັນ ໂດຍ ເບິ່ງ ຈາກ ພຶດ ຕິ ກຳ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຕິດຕາມ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ. ຖ້າ ໂພສ ອອກ ໄປ ຫາ ຄົນ ຮ້ອຍ ຄົນ ແລ້ວ ມີ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ສິບ ຄົນ, ລະ ບົບ ຖື ວ່າ ໂພສ ນີ້ ດີ ແລ້ວ ເອົາ ໄປ ວາງ ໃຫ້ ຄົນ ອື່ນ ອີກ. ຖ້າ ອອກ ໄປ ຫາ ຄົນ ຮ້ອຍ ຄົນ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ ຫຍັງ ເລີຍ, ລະ ບົບ ຖື ວ່າ ໂພສ ນີ້ ບໍ່ ໜ້າ ສົນ ໃຈ ແລ້ວ ຢຸດ ແຈກ. ບັນ ຊີ ທີ່ ຊື້ ມາ ບໍ່ ກົດ ຫຍັງ ຈັກ ຢ່າງ ເພາະ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຈິງ ນັ່ງ ຢູ່ ຫຼັງ ບັນ ຊີ ນັ້ນ.

ກ້ອນ ທີ ໜຶ່ງ — ຄ່າ ຊື້ ຕົງ ໆ

ກ້ອນ ນີ້ ເຫັນ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ໂດຍ ປົກ ກະ ຕິ ນ້ອຍ ທີ່ ສຸດ. ຮ້ານ ຮັບ ເພີ່ມ ຍອດ ຢູ່ ລາວ ຂາຍ ເປັນ ຊຸດ, ຊຸດ ໜຶ່ງ ພັນ ຄົນ ລາ ຄາ ບໍ່ ສູງ ຈົນ ຕ້ອງ ຄິດ ດົນ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ມັນ ຂາຍ ດີ — ມັນ ຖືກ ຈົນ ຄົນ ບໍ່ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຕົນ ກຳ ລັງ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໃຫຍ່ ຢູ່. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຕັດ ສິນ ໃຈ ໃຫຍ່ ຫຼາຍ ເພາະ ຜົນ ຂອງ ມັນ ຕິດ ຢູ່ ກັບ ເພຈ ໄປ ອີກ ດົນ.

ກ້ອນ ທີ ສອງ — ຄ່າ ໂຄສະນາ ທີ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ແພງ ຂຶ້ນ

ນີ້ ຄື ກ້ອນ ທີ່ ໃຫຍ່ ທີ່ ສຸດ ແລະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ ໄວ້ ກ່ອນ ຊື້. ເມື່ອ ເພຈ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ປອມ ປົນ ຢູ່ ຫຼາຍ, ອັດ ຕາ ຄົນ ກົດ ຕໍ່ ຈຳ ນວນ ຄົນ ເຫັນ ຈະ ຕົກ ລົງ ຢ່າງ ແຮງ. ລະ ບົບ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ບັນ ຊີ ໃດ ປອມ, ມັນ ຮູ້ ພຽງ ວ່າ ໂພສ ຂອງ ເພຈ ນີ້ ຄົນ ບໍ່ ສົນ. ເມື່ອ ທ່ານ ຍິງ ໂຄສະນາ, ລະ ບົບ ຈະ ຄິດ ຄ່າ ໃຫ້ ທ່ານ ແພງ ຂຶ້ນ ຕໍ່ ຄົນ ໜຶ່ງ ຄົນ ເພາະ ມັນ ຖື ວ່າ ເນື້ອ ຫາ ຂອງ ທ່ານ ຄຸນ ນະ ພາບ ຕ່ຳ ກວ່າ ຄົນ ອື່ນ ທີ່ ແຂ່ງ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ກັນ.

ຄິດ ເປັນ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ເຫັນ ພາບ. ສົມ ມຸດ ວ່າ ກ່ອນ ຊື້ ຍອດ ທ່ານ ຈ່າຍ ຫ້າ ສິບ ພັນ ກີບ ແລ້ວ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຫ້າ ຂໍ້ ຄວາມ. ຫຼັງ ຊື້ ຍອດ ຄຸນ ນະ ພາບ ຕົກ ລົງ, ຈ່າຍ ຫ້າ ສິບ ພັນ ກີບ ເທົ່າ ເກົ່າ ແຕ່ ໄດ້ ສອງ ຂໍ້ ຄວາມ. ນັ້ນ ຄື ຄ່າ ຕໍ່ ຂໍ້ ຄວາມ ຂຶ້ນ ສອງ ເທົ່າ ເຄິ່ງ. ຖ້າ ຮ້ານ ຍິງ ໂຄສະນາ ທຸກ ເດືອນ, ສ່ວນ ຕ່າງ ນີ້ ຄູນ ດ້ວຍ ສິບ ສອງ ເດືອນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຈະ ເຫັນ ວ່າ ຄ່າ ຊື້ ຍອດ ຄັ້ງ ດຽວ ນັ້ນ ແພງ ປານ ໃດ. ຕົວ ເລກ ຂ້າງ ເທິງ ເປັນ ຕົວ ຢ່າງ ໃຫ້ ເຫັນ ວິ ທີ ຄິດ ເທົ່າ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ — ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຜີຍ ແຜ່ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ນີ້ ໄວ້ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ, ຕ້ອງ ວັດ ຈາກ ບັນ ຊີ ຂອງ ຕົນ ເອງ.

ກ້ອນ ທີ ສາມ — ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ທີ່ ຖືກ ສອນ ໃຫ້ ຜິດ

ອັນ ນີ້ ເປັນ ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ທີ່ ຄົນ ນຶກ ບໍ່ ເຖິງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ເຄື່ອງ ມື ຢ່າງ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ ຫຼາຍ ຕອນ ຍິງ ໂຄສະນາ ຄື ການ ບອກ ໃຫ້ ລະ ບົບ ຫາ ຄົນ ທີ່ ຄ້າຍ ກັບ ຄົນ ທີ່ ຕິດຕາມ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ. ຖ້າ ຄົນ ທີ່ ຕິດຕາມ ເພຈ ຢູ່ ແລ້ວ ເປັນ ບັນ ຊີ ປອມ ຈາກ ຕ່າງ ປະ ເທດ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ, ລະ ບົບ ຈະ ພາ ໂຄສະນາ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ຫາ ຄົນ ຄື ກັນ ນັ້ນ ອີກ. ທ່ານ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ລະ ບົບ ໄປ ຫາ ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ວັນ ຊື້ ຂອງ ຂອງ ທ່ານ.

ຮ້າຍ ກວ່າ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ນີ້ ລຶບ ອອກ ບໍ່ ໄດ້ ງ່າຍ. ຜູ້ ຕິດຕາມ ປອມ ຕ້ອງ ລຶບ ເທື່ອ ລະ ຄົນ ດ້ວຍ ມື ຫຼື ລໍ ຖ້າ ໃຫ້ ເຟສບຸກ ກວາດ ອອກ ເອງ ເຊິ່ງ ໃຊ້ ເວ ລາ ເປັນ ເດືອນ. ໃນ ລະ ຫວ່າງ ນັ້ນ ທຸກ ບາດ ທີ່ ຍິງ ໂຄສະນາ ດ້ວຍ ກຸ່ມ ຄ້າຍ ຄື ກັນ ຄື ການ ຂຸດ ຮູ ໃຫ້ ເລິກ ລົງ ອີກ. ຮາຍ ລະ ອຽດ ວິ ທີ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ໃຫ້ ຖືກ ຢູ່ ໃນ ບົດ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ໃນ ລາວ.

ກ້ອນ ທີ ສີ່ — ຄວາມ ໄວ້ ໃຈ ທີ່ ຊື້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້

ກ້ອນ ນີ້ ບໍ່ ມີ ຫົວ ໜ່ວຍ ເປັນ ກີບ ແຕ່ ແພງ ທີ່ ສຸດ. ຕະ ຫຼາດ ຢູ່ ລາວ ນ້ອຍ ແລະ ຄົນ ໃນ ວົງ ການ ດຽວ ກັນ ຮູ້ ຈັກ ກັນ ເກືອບ ໝົດ. ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ອອນ ລາຍ ເປັນ ເປີດ ເພຈ ໃດ ກໍ ເບິ່ງ ອອກ ພາຍ ໃນ ບໍ່ ຮອດ ນາ ທີ. ຄູ່ ຄ້າ ທີ່ ຈະ ມາ ຝາກ ຂາຍ, ຜູ້ ຜະ ລິດ ທີ່ ຈະ ໃຫ້ ເປັນ ຕົວ ແທນ, ຫຼື ລູກ ຄ້າ ອົງ ກອນ ທີ່ ຈະ ສັ່ງ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ — ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ຄົນ ທີ່ ເບິ່ງ ລະ ອຽດ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຄົນ ທີ່ ຈ່າຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ.

ກ້ອນ ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ	ຈ່າຍ ຕອນ ໃດ	ເຫັນ ໃນ ໃບ ບິນ ບໍ	ແກ້ ຄືນ ໄດ້ ບໍ
ຄ່າ ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ	ຄັ້ງ ດຽວ ຕອນ ຊື້	ບໍ່ ມີ ໃບ ບິນ ໃຫ້	ບໍ່ ໄດ້ ຄືນ
ຄ່າ ໂຄສະນາ ທີ່ ແພງ ຂຶ້ນ	ທຸກ ເດືອນ ຕໍ່ ໄປ	ເຫັນ ແຕ່ ບໍ່ ຮູ້ ສາ ເຫດ	ຄ່ອຍ ດີ ຂຶ້ນ ເມື່ອ ຍອດ ປອມ ຫຼຸດ
ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ທີ່ ຜິດ	ທຸກ ຄັ້ງ ທີ່ ຍິງ ໂຄສະນາ	ບໍ່ ເຫັນ ເລີຍ	ຕ້ອງ ສ້າງ ກຸ່ມ ໃໝ່ ຈາກ ຂໍ້ ມູນ ໃໝ່
ຄວາມ ໄວ້ ໃຈ ຂອງ ຄູ່ ຄ້າ	ຕອນ ຈະ ເຊັນ ສັນ ຍາ	ບໍ່ ມີ ທາງ ວັດ	ໃຊ້ ເວ ລາ ເປັນ ປີ
ເວ ລາ ຂອງ ຕົນ ເອງ	ຕອນ ນັ່ງ ລຶບ ບັນ ຊີ ປອມ	ບໍ່ ມີ	ບໍ່ ໄດ້ ຄືນ

ອ່ານ ຖັນ ທີ ສາມ ຄືນ ອີກ ເທື່ອ ໜຶ່ງ. ຄ່າ ໃຊ້ ຈ່າຍ ສີ່ ໃນ ຫ້າ ກ້ອນ ບໍ່ ປາ ກົດ ໃນ ໃບ ບິນ ຈັກ ບ່ອນ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຊື້ ຍອດ ແລ້ວ ບໍ່ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຕົນ ເສຍ ຫາຍ — ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ບໍ່ ເສຍ, ແຕ່ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃບ ບິນ ມາ ບອກ. ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ Facebook Ads Getting Clicks but No Sales ມີ ລຳ ດັບ ການ ໄລ່ ຫາ ສາ ເຫດ ເມື່ອ ໂຄສະນາ ມີ ຄົນ ກົດ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຊື້ — ຂໍ້ ທຳ ອິດ ທີ່ ບົດ ນັ້ນ ໃຫ້ ກວດ ຄື ຄຸນ ນະ ພາບ ຂອງ ກຸ່ມ ຄົນ ທີ່ ໂຄສະນາ ໄປ ຮອດ.

ແລ້ວ ຖ້າ ຊື້ ໄປ ແລ້ວ ຈະ ເຮັດ ແນວ ໃດ

ຖ້າ ອ່ານ ມາ ຮອດ ນີ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຮູ້ ວ່າ ຕົນ ເຄີຍ ຊື້ ໄປ ແລ້ວ ກໍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຕົກ ໃຈ. ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ລຶບ ເພຈ ຖິ້ມ ແລະ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຈາກ ສູນ. ເຮັດ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຕາມ ລຳ ດັບ. ໜຶ່ງ, ຢຸດ ຊື້ ເພີ່ມ ທັນ ທີ — ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ຊື້ ໃຫ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ແລ້ວ ຈະ ກົບ ບັນ ຫາ ໄວ້ ໄດ້. ສອງ, ຢຸດ ໃຊ້ ກຸ່ມ ຄ້າຍ ຄື ກັນ ທີ່ ສ້າງ ຈາກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຂອງ ເພຈ, ໃຫ້ ຫັນ ໄປ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ຕາມ ພື້ນ ທີ່ ແລະ ອາ ຍຸ ແທນ. ສາມ, ເລີ່ມ ໂພສ ຕາມ ແຜນ ໃນ ພາກ ຕໍ່ ໄປ ຂອງ ບົດ ນີ້ ໃຫ້ ຄົນ ຈິງ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ເລື້ອຍ ໆ ຈົນ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ຂອງ ບັນ ຊີ ປອມ ຫຼຸດ ລົງ ໄປ ເອງ.

ເວ ລາ ທີ່ ໃຊ້ ຈົນ ຕົວ ເລກ ກັບ ມາ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ໂດຍ ປົກ ກະ ຕິ ນັບ ເປັນ ເດືອນ ບໍ່ ແມ່ນ ນັບ ເປັນ ອາ ທິດ. ນີ້ ຄື ອີກ ເຫດ ຜົນ ໜຶ່ງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຢ້ຳ ວ່າ ຢ່າ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ທາງ ນັ້ນ. ການ ບໍ່ ຊື້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຖືກ ກວ່າ ການ ຊື້ ແລ້ວ ມາ ແກ້ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ວິ ທີ ຮູ້ ໃນ ສາມ ສິບ ວິ ນາ ທີ ວ່າ ເພຈ ໃດ ຊື້ ຍອດ

ຄວາມ ຮູ້ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ສອງ ທາງ. ທາງ ທຳ ອິດ ຄື ໃຊ້ ກວດ ຄູ່ ແຂ່ງ — ຫຼາຍ ຄັ້ງ ຮ້ານ ນ້ອຍ ທໍ້ ໃຈ ຍ້ອນ ເຫັນ ຄູ່ ແຂ່ງ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຫຼາຍ ໝື່ນ ຄົນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ຊື້ ມາ. ທາງ ທີ ສອງ ຄື ໃຊ້ ກວດ ຄົນ ທີ່ ມາ ສະ ເໜີ ຮັບ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ໃຫ້ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ — ຖ້າ ເພຈ ຕົວ ຢ່າງ ທີ່ ເຂົາ ເອົາ ມາ ອວດ ເປັນ ເພຈ ຊື້ ຍອດ, ທ່ານ ຮູ້ ທັນ ທີ ວ່າ ຄວນ ຈ້າງ ຫຼື ບໍ່.

ຂໍ້ ໜຶ່ງ — ອັດ ຕາ ຄົນ ກົດ ຕໍ່ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ບອກ ໄດ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ເປີດ ເພຈ ນັ້ນ, ເບິ່ງ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ ໃຕ້ ຊື່, ແລ້ວ ເລື່ອນ ລົງ ໄປ ເບິ່ງ ໂພສ ຫ້າ ອັນ ຫຼ້າ ສຸດ ວ່າ ແຕ່ ລະ ອັນ ມີ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ຈັກ ຄົນ. ເພຈ ຈິງ ທີ່ ຄົນ ຕິດຕາມ ດ້ວຍ ໃຈ ໂດຍ ປົກ ກະ ຕິ ຈະ ມີ ຄົນ ກົດ ພໍ ສົມ ຄວນ ຕໍ່ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ. ເພຈ ທີ່ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຫ້າ ໝື່ນ ຄົນ ແຕ່ ໂພສ ໃໝ່ ມີ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ສາມ ຫຼື ສີ່ ຄົນ ຄື ຕົວ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ຂອງ ຕົວ ເລກ ທີ່ ບໍ່ ຈິງ.

ຢ່າ ຈື່ ຕົວ ເລກ ຕາຍ ຕົວ ວ່າ ຕ້ອງ ເປັນ ຈັກ ເປີ ເຊັນ ຈຶ່ງ ຖື ວ່າ ປົກ ກະ ຕິ. ວິ ທີ ທີ່ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ກວ່າ ຄື ປຽບ ທຽບ ໃນ ວົງ ການ ດຽວ ກັນ ຢູ່ ບ້ານ ເຮົາ ເອງ: ເປີດ ເພຈ ຮ້ານ ຄ້າ ປະ ເພດ ດຽວ ກັນ ຫ້າ ຫົກ ຮ້ານ ໃນ ວຽງ ຈັນ ແລ້ວ ດູ ວ່າ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ຂອງ ພວກ ເຂົາ ຢູ່ ລະ ດັບ ໃດ. ຮ້ານ ໃດ ຫຼຸດ ອອກ ຈາກ ກຸ່ມ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ຄື ຮ້ານ ທີ່ ໜ້າ ສົງ ໄສ.

ຂໍ້ ສອງ — ຄົນ ທີ່ ຕິດຕາມ ມາ ຈາກ ປະ ເທດ ໃດ

ເຟສບຸກ ມີ ໜ້າ ໜຶ່ງ ທີ່ ບອກ ໄວ້ ວ່າ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຂອງ ເພຈ ມາ ຈາກ ປະ ເທດ ໃດ ແດ່ ແລະ ອັນ ນີ້ ເປັນ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຄົນ ນອກ ເບິ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ໝົດ, ແຕ່ ເຈົ້າ ຂອງ ເພຈ ເອງ ເບິ່ງ ໄດ້ ຄົບ. ຖ້າ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຂາຍ ຢູ່ ວຽງ ຈັນ ແລ້ວ ຜູ້ ຕິດຕາມ ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ມາ ຈາກ ປະ ເທດ ທີ່ ທ່ານ ບໍ່ ເຄີຍ ສົ່ງ ຂອງ ໄປ ຮອດ, ຄຳ ຕອບ ຊັດ ຢູ່ ແລ້ວ. ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທຳ ອິດ ທີ່ ຄວນ ເປີດ ເບິ່ງ ຫຼັງ ຈາກ ຮັບ ເພຈ ຕໍ່ ມາ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ຫຼື ຫຼັງ ຈາກ ຈ້າງ ຄົນ ນອກ ມາ ດູ ແລ ໃຫ້ ໄລ ຍະ ໜຶ່ງ.

ຢູ່ ລາວ ມີ ຂໍ້ ຍົກ ເວັ້ນ ທີ່ ຕ້ອງ ລະ ວັງ: ຄົນ ລາວ ທີ່ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ຢູ່ ໄທ ມີ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ແລະ ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ຕິດຕາມ ເພຈ ຮ້ານ ຢູ່ ບ້ານ ເກີດ ຂອງ ຕົນ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ. ດັ່ງ ນັ້ນ ຖ້າ ເຫັນ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈາກ ໄທ ປົນ ຢູ່ ບໍ່ ຫຼາຍ ຈົນ ຜິດ ສັງ ເກດ ນັ້ນ ຍັງ ອະ ທິ ບາຍ ໄດ້. ສິ່ງ ທີ່ ອະ ທິ ບາຍ ບໍ່ ໄດ້ ຄື ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈຳ ນວນ ຫຼວງ ຫຼາຍ ຈາກ ປະ ເທດ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄົນ ລາວ ໄປ ຢູ່ ແລະ ບໍ່ ມີ ເຫດ ຜົນ ໃດ ຈະ ສົນ ໃຈ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ.

ຂໍ້ ສາມ — ໜ້າ ຕາ ຂອງ ຄຳ ເຫັນ

ອັນ ນີ້ ເບິ່ງ ດ້ວຍ ຕາ ເປົ່າ ໄດ້ ເລີຍ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ເພຈ. ເປີດ ໂພສ ທີ່ ມີ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລ້ວ ອ່ານ ຄຳ ເຫັນ. ຖ້າ ຄຳ ເຫັນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ເປັນ ຄຳ ສັ້ນ ຄື ດີ ຫຼາຍ, ສວຍ, ຫຼື ເປັນ ຮູບ ອີ ໂມ ຈິ ຢ່າງ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຖາມ ລາ ຄາ, ບໍ່ ມີ ໃຜ ຖາມ ວ່າ ມີ ສີ ອື່ນ ບໍ, ບໍ່ ມີ ໃຜ ຖາມ ວ່າ ສົ່ງ ໄປ ຫຼວງ ພະ ບາງ ໄດ້ ບໍ — ນັ້ນ ຄື ສັນ ຍານ. ຄົນ ຈິງ ທີ່ ສົນ ໃຈ ຊື້ ຂອງ ຖາມ ຄຳ ຖາມ ສະ ເໝີ ເພາະ ເຂົາ ຢາກ ຮູ້ ຂໍ້ ມູນ ກ່ອນ ຈ່າຍ ເງິນ.

ອີກ ຈຸດ ໜຶ່ງ ທີ່ ບອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ຈຳ ນວນ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ກັບ ຈຳ ນວນ ຄຳ ເຫັນ. ໂພສ ຂອງ ຮ້ານ ຈິງ ຢູ່ ລາວ ໂດຍ ປົກ ກະ ຕິ ມີ ຄຳ ເຫັນ ຖາມ ລາ ຄາ ຢູ່ ສະ ເໝີ ເພາະ ຄົນ ລາວ ນິ ຍົມ ຖາມ ລາ ຄາ ໃນ ຄຳ ເຫັນ ຫຼາຍ ກວ່າ ທັກ ຫຼັງ ບ້ານ. ໂພສ ທີ່ ມີ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ເປັນ ພັນ ແຕ່ ຄຳ ເຫັນ ສູນ ອັນ ຄື ໂພສ ທີ່ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ຈິງ.

ຂໍ້ ສີ່ — ຮູບ ແບບ ການ ຂຶ້ນ ຂອງ ຕົວ ເລກ

ຂໍ້ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ຖ້າ ທ່ານ ຕິດຕາມ ເພຈ ນັ້ນ ມາ ໄລ ຍະ ໜຶ່ງ ແລ້ວ. ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈິງ ຂຶ້ນ ເປັນ ເສັ້ນ ຄ່ອຍ ໆ ຊັນ ຂຶ້ນ ພ້ອມ ກັບ ມີ ຄື້ນ ນ້ອຍ ໆ ຕອນ ໂພສ ໃດ ໂພສ ໜຶ່ງ ຄົນ ສົ່ງ ຕໍ່ ຫຼາຍ. ຜູ້ ຕິດຕາມ ທີ່ ຊື້ ມາ ຂຶ້ນ ເປັນ ຂັ້ນ ໄດ ຕັ້ງ ຊັນ — ມື້ ນີ້ ສາມ ຮ້ອຍ, ມື້ ອື່ນ ສາມ ພັນ, ແລ້ວ ຄ້າງ ນິ້ງ ຢູ່ ຫຼາຍ ອາ ທິດ. ຖ້າ ເປັນ ເພຈ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໜ້າ ສະ ຖິ ຕິ ຂອງ ເຟສບຸກ ມີ ກຣາບ ນີ້ ໃຫ້ ເບິ່ງ ຢູ່ ແລ້ວ.

ຈຸດ ກວດ	ເພຈ ຈິງ ເປັນ ແນວ ໃດ	ເພຈ ຊື້ ຍອດ ເປັນ ແນວ ໃດ	ໃຊ້ ເວ ລາ
ຄົນ ກົດ ຕໍ່ ຜູ້ ຕິດຕາມ	ຢູ່ ໃນ ລະ ດັບ ໃກ້ ຄຽງ ຮ້ານ ອື່ນ ໃນ ວົງ ການ	ຕ່ຳ ກວ່າ ຮ້ານ ອື່ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ	ສິບ ວິ ນາ ທີ
ປະ ເທດ ຂອງ ຜູ້ ຕິດຕາມ	ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຢູ່ ລາວ ບວກ ຄົນ ລາວ ຢູ່ ໄທ	ປົນ ປະ ເທດ ທີ່ ບໍ່ ກ່ຽວ ຫຍັງ ເລີຍ	ຫ້າ ວິ ນາ ທີ ຖ້າ ເປັນ ເພຈ ຕົນ
ເນື້ອ ໃນ ຄຳ ເຫັນ	ມີ ຄົນ ຖາມ ລາ ຄາ ຖາມ ຂະ ໜາດ ຖາມ ການ ສົ່ງ	ມີ ແຕ່ ຄຳ ຊົມ ສັ້ນ ກັບ ອີ ໂມ ຈິ	ສິບ ວິ ນາ ທີ
ຮູບ ແບບ ຕົວ ເລກ ຂຶ້ນ	ຄ່ອຍ ຊັນ ຂຶ້ນ ມີ ຄື້ນ ຕາມ ໂພສ ດີ	ຂຶ້ນ ເປັນ ຂັ້ນ ໄດ ແລ້ວ ຄ້າງ ນິ້ງ	ຫ້າ ວິ ນາ ທີ

ສີ່ ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ຄົບ ທຸກ ຂໍ້ ຈຶ່ງ ຈະ ສະ ຫຼຸບ ໄດ້. ຖ້າ ຕິດ ສອງ ຂໍ້ ຂຶ້ນ ໄປ ຄວນ ຖື ວ່າ ຕົວ ເລກ ຂອງ ເພຈ ນັ້ນ ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື. ແລະ ຖ້າ ຢາກ ເບິ່ງ ຕໍ່ ວ່າ ຄູ່ ແຂ່ງ ຮ້ານ ນັ້ນ ກຳ ລັງ ຍິງ ໂຄສະນາ ຫຍັງ ຢູ່ ແດ່, ເຟສບຸກ ມີ ຫ້ອງ ສະ ໝຸດ ໂຄສະນາ ເປີດ ໃຫ້ ເບິ່ງ ຟຣີ — ວິ ທີ ໃຊ້ ຢູ່ ໃນ ບົດ ເບິ່ງ ໂຄສະນາ ຄູ່ ແຂ່ງ ໃນ ເຟສບຸກ ດ້ວຍ Ad Library.

ໃຊ້ ຄວາມ ຮູ້ ນີ້ ແນວ ໃດ ໃຫ້ ເປັນ ປະ ໂຫຍດ

ຢ່າ ໃຊ້ ມັນ ໄປ ວິ ຈານ ຄົນ ອື່ນ ໃນ ທີ່ ສາ ທາ ລະ ນະ. ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ຂາຍ ດີ ຂຶ້ນ ຈັກ ກີບ ແລະ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຢ່າງ ລາວ ມີ ແຕ່ ຈະ ພາ ໃຫ້ ເສຍ ມິດ. ໃຊ້ ມັນ ສາມ ບ່ອນ ນີ້ ພໍ. ບ່ອນ ທຳ ອິດ ຄື ໃຊ້ ໃຫ້ ຕົນ ເອງ ເຊົາ ທໍ້ ໃຈ ເມື່ອ ເຫັນ ຄູ່ ແຂ່ງ ຕົວ ເລກ ໃຫຍ່ ກວ່າ. ບ່ອນ ທີ ສອງ ຄື ໃຊ້ ຄັດ ຄົນ ທີ່ ຈະ ຈ້າງ ມາ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ໃຫ້. ບ່ອນ ທີ ສາມ ຄື ໃຊ້ ຄັດ ຄົນ ທີ່ ຈະ ຈ້າງ ໃຫ້ ຊ່ວຍ ໂປຣ ໂມດ ສິນ ຄ້າ — ຖ້າ ເພຈ ຂອງ ເຂົາ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ຈິງ, ເງິນ ທີ່ ຈ່າຍ ໃຫ້ ເຂົາ ກໍ ບໍ່ ໄດ້ ຫຍັງ ຄືນ.

ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄວນ ເບິ່ງ ແທນ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ

ຖ້າ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄວນ ໄລ່ ຕາມ, ແລ້ວ ຄວນ ໄລ່ ຕາມ ຕົວ ໃດ. ຄຳ ຕອບ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ຕົວ ເລກ ໃດ ຜູກ ກັບ ເງິນ ໃນ ລິ້ນ ຊັກ ໂດຍ ກົງ ທີ່ ສຸດ. ຜູ້ ຕິດຕາມ ຫ່າງ ຈາກ ເງິນ ຫຼາຍ ບາດ ກ້າວ — ຄົນ ຕິດຕາມ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ເຫັນ ໂພສ, ເຫັນ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ສົນ ໃຈ, ສົນ ໃຈ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ທັກ ມາ, ທັກ ມາ ແລ້ວ ຍັງ ຕ້ອງ ຕົກ ລົງ ຊື້. ຕົວ ເລກ ທີ່ ດີ ກວ່າ ຄື ຕົວ ທີ່ ຢູ່ ໃກ້ ປາຍ ທາງ ນັ້ນ ຫຼາຍ ກວ່າ.

ຕົວ ທີ ໜຶ່ງ — ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຕໍ່ ອາ ທິດ

ນີ້ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ຄວນ ຖື ເປັນ ຕົວ ຫຼັກ. ມັນ ນັບ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ — ເປີດ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ແລ້ວ ນັບ ດ້ວຍ ມື ໃນ ວັນ ຈັນ ຂອງ ທຸກ ອາ ທິດ ກໍ ພຽງ ພໍ. ຂໍ້ ດີ ຂອງ ມັນ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ປອມ ໄດ້: ບັນ ຊີ ທີ່ ຊື້ ມາ ບໍ່ ທັກ ຫາ ໃຜ.

ວິ ທີ ນັບ ໃຫ້ ມີ ປະ ໂຫຍດ ຄື ຢ່າ ນັບ ລວມ ຂໍ້ ຄວາມ ທັງ ໝົດ. ແຍກ ອອກ ເປັນ ສາມ ກອງ: ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ລາ ຄາ ຫຼື ຖາມ ຂອງ, ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ເລື່ອງ ອື່ນ ຄື ຖາມ ເວ ລາ ເປີດ ຮ້ານ, ແລະ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ຄົນ ມາ ຂາຍ ຂອງ ໃຫ້ ເຮົາ. ກອງ ທຳ ອິດ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ຕ້ອງ ຈົດ ໄວ້ ທຸກ ອາ ທິດ. ຈົດ ໄວ້ ໃນ ປຶ້ມ ຫຼື ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ກໍ ໄດ້ ຂໍ ໃຫ້ ຈົດ ບ່ອນ ດຽວ ກັນ ທຸກ ອາ ທິດ.

ຕົວ ທີ ສອງ — ອັດ ຕາ ຕອບ ແລະ ຄວາມ ໄວ ໃນ ການ ຕອບ

ຕົວ ນີ້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ທີ່ ຄົນ ຄິດ ຫຼາຍ ເພາະ ມັນ ມີ ຜົນ ສອງ ຊັ້ນ. ຊັ້ນ ທຳ ອິດ ຄື ຜົນ ຕໍ່ ລູກ ຄ້າ ໂດຍ ກົງ — ຄົນ ທີ່ ທັກ ມາ ຖາມ ລາ ຄາ ຕອນ ສາມ ໂມງ ແລງ ແລ້ວ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຕອນ ສິບ ໂມງ ຄືນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຊື້ ຮ້ານ ອື່ນ ໄປ ແລ້ວ. ຊັ້ນ ທີ ສອງ ຄື ຜົນ ຕໍ່ ຕົວ ເພຈ ເອງ — ເຟສບຸກ ຕິດ ປ້າຍ ໃຫ້ ເພຈ ທີ່ ຕອບ ໄວ ແລະ ຕອບ ຄົບ, ປ້າຍ ນັ້ນ ຄົນ ນອກ ເຫັນ ໄດ້ ແລະ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ຄົນ ກ້າ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ.

ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ລົງ ທຶນ ຫຍັງ ເລີຍ ນອກ ຈາກ ວິ ໄນ. ຕັ້ງ ກົດ ໄວ້ ໃນ ຮ້ານ ວ່າ ຂໍ້ ຄວາມ ທຸກ ອັນ ຕ້ອງ ໄດ້ ຮັບ ຄຳ ຕອບ ພາຍ ໃນ ຊົ່ວ ໂມງ ໃນ ເວ ລາ ເປີດ ຮ້ານ. ຖ້າ ຄົນ ດຽວ ຕອບ ບໍ່ ທັນ ໃຫ້ ຕັ້ງ ຄຳ ຕອບ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ໄວ້ ບອກ ວ່າ ຮ້ານ ເປີດ ຮອດ ຈັກ ໂມງ ແລະ ຈະ ຕອບ ພາຍ ໃນ ເວ ລາ ໃດ — ອັນ ນີ້ ດີ ກວ່າ ປະ ໃຫ້ ຄົນ ລໍ ຖ້າ ຢ່າງ ບໍ່ ຮູ້ ອະ ນາ ຄົດ.

ຕົວ ທີ ສາມ — ຈຳ ນວນ ຄົນ ທີ່ ບັນ ທຶກ ຫຼື ສົ່ງ ຕໍ່ ໂພສ

ຕົວ ນີ້ ຄົນ ເບິ່ງ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແຕ່ ບອກ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ຊື້ ໄດ້ ດີ ກວ່າ ໄລ້. ຄົນ ກົດ ໄລ້ ໃຊ້ ເວ ລາ ໜຶ່ງ ວິ ນາ ທີ ແລ້ວ ລືມ. ຄົນ ບັນ ທຶກ ໂພສ ໄວ້ ຄື ຄົນ ທີ່ ຄິດ ວ່າ ຈະ ກັບ ມາ ເບິ່ງ ອີກ. ຄົນ ສົ່ງ ຕໍ່ ໃຫ້ ໝູ່ ຄື ຄົນ ທີ່ ກຳ ລັງ ປຶກ ສາ ກັນ ຢູ່ ວ່າ ຈະ ຊື້ ບໍ. ໂພສ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ຫຼາຍ ຄື ໂພສ ທີ່ ຄວນ ເອົາ ໄປ ຍິງ ໂຄສະນາ ຕໍ່ ເພາະ ມີ ຫຼັກ ຖານ ແລ້ວ ວ່າ ຄົນ ສົນ.

ວິ ທີ ໃຊ້ ຕົວ ນີ້ ໃຫ້ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ຄື ໃຊ້ ມັນ ຄັດ ໂພສ ກ່ອນ ຈ່າຍ ເງິນ. ແທນ ທີ່ ຈະ ຄິດ ເອງ ວ່າ ໂພສ ໃດ ດີ ແລ້ວ ຈ່າຍ ເງິນ ດັນ ອັນ ນັ້ນ, ໃຫ້ ໂພສ ຕາມ ປົກ ກະ ຕິ ໄປ ກ່ອນ ສາມ ສີ່ ອັນ, ລໍ ຖ້າ ຫ້າ ຫົກ ວັນ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ເອົາ ອັນ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ແລະ ສົ່ງ ຕໍ່ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໄປ ດັນ. ວິ ທີ ນີ້ ໃຊ້ ເງິນ ໜ້ອຍ ກວ່າ ແລະ ຜິດ ພາດ ໜ້ອຍ ກວ່າ. ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ການ ກົດ ດັນ ໂພສ ກັບ ການ ໃຊ້ ຕົວ ຈັດ ການ ໂຄສະນາ ເຕັມ ຮູບ ແບບ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ໃນ ບົດ ບູສ ໂພສ ຫຼື ໃຊ້ Ads Manager ແບບ ໃດ ຄຸ້ມ ກວ່າ.

ຕົວ ທີ ສີ່ — ຈຳ ນວນ ອໍ ເດີ ທີ່ ຮູ້ ຕົ້ນ ທາງ

ນີ້ ຄື ຕົວ ສຸດ ທ້າຍ ແລະ ເປັນ ຕົວ ທີ່ ຮ້ານ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ໄດ້ ເກັບ. ເວ ລາ ມີ ຄົນ ສັ່ງ ຂອງ, ຖາມ ໜຶ່ງ ຄຳ ວ່າ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຈາກ ບ່ອນ ໃດ ແລ້ວ ຈົດ ໄວ້. ຄຳ ຖາມ ດຽວ ນີ້ ໃຊ້ ເວ ລາ ຫ້າ ວິ ນາ ທີ ແຕ່ ຫຼັງ ຈາກ ສາມ ເດືອນ ມັນ ຈະ ບອກ ທ່ານ ວ່າ ຄວນ ເອົາ ເງິນ ໄປ ລົງ ບ່ອນ ໃດ. ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ຄົ້ນ ພົບ ວ່າ ອໍ ເດີ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ມາ ຈາກ ການ ບອກ ຕໍ່ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ບໍ່ ແມ່ນ ຈາກ ໂຄສະນາ — ຮູ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຫັນ ໄປ ລົງ ທຶນ ກັບ ການ ດູ ແລ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ແທນ.

ຕົວ ເລກ	ວັດ ແນວ ໃດ	ຄວນ ເບິ່ງ ຖີ່ ປານ ໃດ	ປອມ ໄດ້ ບໍ
ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້	ນັບ ດ້ວຍ ມື ໃນ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ	ທຸກ ວັນ ຈັນ	ບໍ່ ໄດ້
ຄວາມ ໄວ ໃນ ການ ຕອບ	ເບິ່ງ ປ້າຍ ທີ່ ເຟສບຸກ ຕິດ ໃຫ້ ເພຈ	ທຸກ ວັນ ຈັນ	ບໍ່ ໄດ້
ຄົນ ບັນ ທຶກ ແລະ ສົ່ງ ຕໍ່	ໜ້າ ສະ ຖິ ຕິ ຂອງ ແຕ່ ລະ ໂພສ	ຫຼັງ ໂພສ ຫ້າ ຫົກ ວັນ	ຍາກ ຫຼາຍ
ອໍ ເດີ ທີ່ ຮູ້ ຕົ້ນ ທາງ	ຖາມ ລູກ ຄ້າ ຕອນ ສັ່ງ ແລ້ວ ຈົດ	ທຸກ ອໍ ເດີ	ບໍ່ ໄດ້
ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ	ຕົວ ເລກ ໃຕ້ ຊື່ ເພຈ	ເດືອນ ລະ ເທື່ອ ພໍ	ໄດ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ

ສັງ ເກດ ແຖວ ສຸດ ທ້າຍ ຂອງ ຕາ ຕະ ລາງ. ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ ບໍ່ ໄດ້ ຖືກ ຕັດ ອອກ ຈາກ ບັນ ຊີ ຕົວ ເລກ ທັງ ໝົດ — ມັນ ຍັງ ມີ ປະ ໂຫຍດ ຢູ່ ໃນ ຖາ ນະ ຕົວ ບອກ ທິດ ທາງ ໄລ ຍະ ຍາວ. ສິ່ງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຄັດ ຄ້ານ ຄື ການ ເອົາ ມັນ ຂຶ້ນ ມາ ເປັນ ຕົວ ຫຼັກ ແລ້ວ ຕັດ ສິນ ໃຈ ທຸກ ຢ່າງ ຕາມ ມັນ. ໃຫ້ ມັນ ຢູ່ ບ່ອນ ຂອງ ມັນ ຄື ເບິ່ງ ເດືອນ ລະ ເທື່ອ, ແລ້ວ ເອົາ ສີ່ ຕົວ ຂ້າງ ເທິງ ຂຶ້ນ ມາ ເປັນ ຕົວ ຕັດ ສິນ ໃຈ ປະ ຈຳ ອາ ທິດ ແທນ.

ຢ່າ ວັດ ທຸກ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ

ຄຳ ເຕືອນ ສຸດ ທ້າຍ ຂອງ ພາກ ນີ້. ຄົນ ທີ່ ຫາ ກໍ ອ່ານ ເລື່ອງ ການ ວັດ ຜົນ ຈົບ ມັກ ຈະ ຢາກ ເລີ່ມ ວັດ ໝົດ ທຸກ ຢ່າງ ໃນ ມື້ ດຽວ ແລ້ວ ເລີກ ພາຍ ໃນ ສອງ ອາ ທິດ ເພາະ ໜັກ ເກີນ ໄປ. ວິ ທີ ທີ່ ຢູ່ ໄດ້ ດົນ ກວ່າ ຄື ເລີ່ມ ຈາກ ຕົວ ດຽວ: ນັບ ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຕໍ່ ອາ ທິດ. ພຽງ ຕົວ ດຽວ ນີ້ ຖ້າ ຈົດ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ສາມ ເດືອນ ກໍ ບອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ການ ວັດ ຫ້າ ຕົວ ແລ້ວ ເຊົາ ພາຍ ໃນ ສິບ ວັນ.

ສີ່ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ ຂອງ ເພຈ ທີ່ ເຮັດ ຢ່າງ ຈິງ ຈັງ

ພາກ ນີ້ ຄື ພາກ ທີ່ ເອົາ ໄປ ໃຊ້ ໄດ້ ໃນ ມື້ ນີ້ ເລີຍ. ແຜນ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ອອກ ແບບ ໃຫ້ ຄົນ ດຽວ ເຮັດ ໄດ້ ດ້ວຍ ໂທ ລະ ສັບ ໜ່ວຍ ດຽວ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ້າງ ຊ່າງ ພາບ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຊື້ ໂປຣ ແກຣມ ຫຍັງ. ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ ຄື ເວ ລາ ປະ ມານ ສາມ ສິບ ນາ ທີ ຕໍ່ ມື້ ແລະ ຄວາມ ອົດ ທົນ ສີ່ ອາ ທິດ.

ອາ ທິດ ທີ ໜຶ່ງ — ຕັ້ງ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ຄົບ ກ່ອນ ໂພສ ຫຍັງ

ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຂ້າມ ອາ ທິດ ນີ້ ໄປ ເລີຍ ເພາະ ຢາກ ໂພສ ໄວ. ຜົນ ຄື ຄົນ ທຳ ອິດ ທີ່ ເຫັນ ໂພສ ແລ້ວ ສົນ ໃຈ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ເບິ່ງ ເພຈ ພົບ ໜ້າ ເປົ່າ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຫຍັງ ແລ້ວ ອອກ ໄປ. ໂອ ກາດ ນັ້ນ ບໍ່ ກັບ ມາ ອີກ. ອາ ທິດ ນີ້ ຈຶ່ງ ເປັນ ອາ ທິດ ທີ່ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ທັງ ທີ່ ບໍ່ ໄດ້ ໂພສ ຈັກ ອັນ.

ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ໃຫ້ ຄົບ ໃນ ອາ ທິດ ນີ້: ຮູບ ໂປຣ ໄຟ ທີ່ ເປັນ ໂລ ໂກ ຫຼື ໜ້າ ຮ້ານ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຮູບ ດອກ ໄມ້, ຮູບ ໜ້າ ປົກ ທີ່ ບອກ ໄດ້ ພາຍ ໃນ ສອງ ວິ ນາ ທີ ວ່າ ຮ້ານ ຂາຍ ຫຍັງ, ຊື່ ເພຈ ທີ່ ມີ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ຄົ້ນ ຫາ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ, ປຸ່ມ ຕິດ ຕໍ່ ທີ່ ກົດ ແລ້ວ ໄປ ຫາ ຂໍ້ ຄວາມ ຫຼື ໂທ ໄດ້ ຈິງ, ທີ່ ຢູ່ ພ້ອມ ໝຸດ ແຜນ ທີ່, ເວ ລາ ເປີດ ປິດ, ແລະ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ສັ້ນ ໆ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຂາຍ ຫຍັງ ໃຫ້ ໃຜ.

ຢູ່ ລາວ ມີ ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄວນ ເພີ່ມ ຕັ້ງ ແຕ່ ອາ ທິດ ນີ້ ຄື ບອກ ໃຫ້ ຊັດ ວ່າ ຮັບ ເງິນ ແນວ ໃດ ແລະ ສົ່ງ ຂອງ ແນວ ໃດ. ຄຳ ຖາມ ສອງ ຂໍ້ ນີ້ ຄື ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ. ຕອບ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ຢູ່ ໃນ ຂໍ້ ມູນ ເພຈ ຫຼື ໃນ ໂພສ ປັກ ໝຸດ ໄວ້ ອັນ ໜຶ່ງ ຈະ ປະ ຢັດ ເວ ລາ ຕອບ ໄປ ໄດ້ ຫຼວງ ຫຼາຍ.

ອາ ທິດ ນີ້ ຍັງ ເປັນ ເວ ລາ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ໃນ ການ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ໃຫ້ ຖືກ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ເຖິງ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຈະ ຍິງ ໂຄສະນາ ໃນ ອາ ທິດ ນີ້. ວິ ທີ ຕັ້ງ ໃຫ້ ປອດ ໄພ ແລະ ບໍ່ ຖືກ ລ໋ອກ ພາຍ ຫຼັງ ຢູ່ ໃນ ບົດ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ແລະ Business Manager ໃຫ້ ປອດ ໄພ. ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຄວນ ຕັ້ງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕອນ ນີ້ ຄື ບາງ ຂັ້ນ ຕອນ ຕ້ອງ ລໍ ຖ້າ ການ ຢືນ ຢັນ ຫຼາຍ ວັນ, ຖ້າ ລໍ ຮອດ ອາ ທິດ ທີ ສາມ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ຈະ ຊັກ ຊ້າ ໄປ.

ອາ ທິດ ທີ ສອງ — ໂພສ ໃຫ້ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ ບໍ່ ແມ່ນ ໃຫ້ ຫຼາຍ

ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ໜ້າ ວຽກ ດຽວ ຄື ໂພສ ໃຫ້ ໄດ້ ຕາມ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ໂດຍ ບໍ່ ຂາດ. ຈຳ ນວນ ທີ່ ແນະ ນຳ ສຳລັບ ຄົນ ດຽວ ຄື ສາມ ຫາ ສີ່ ໂພສ ຕໍ່ ອາ ທິດ. ຢ່າ ຕັ້ງ ເປົ້າ ວັນ ລະ ໂພສ ໃນ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ ທີ່ ເລີ່ມ ໂພສ ເພາະ ເກືອບ ທຸກ ຄົນ ເຮັດ ໄດ້ ຫ້າ ຫົກ ວັນ ແລ້ວ ຢຸດ. ຈັງ ຫວະ ທີ່ ຮັກ ສາ ໄດ້ ດົນ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຈັງ ຫວະ ທີ່ ໜາ ແໜ້ນ ແຕ່ ສັ້ນ.

ເນື້ອ ຫາ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ຄິດ ຫຼາຍ. ເອົາ ສິ່ງ ທີ່ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໃນ ຮ້ານ ມາ ຖ່າຍ ຮູບ ແລ້ວ ບອກ ລາ ຄາ. ສາມ ໂພສ ທຳ ອິດ ຂອງ ເພຈ ໃໝ່ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ສະ ເໝີ ຄື: ໜຶ່ງ, ຮູບ ໜ້າ ຮ້ານ ຫຼື ບ່ອນ ເຮັດ ວຽກ ພ້ອມ ບອກ ວ່າ ຢູ່ ໃສ ແລະ ເປີດ ຈັກ ໂມງ. ສອງ, ຮູບ ສິນ ຄ້າ ຂາຍ ດີ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ ລາ ຄາ ຕົງ ໆ. ສາມ, ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ພ້ອມ ຄຳ ຕອບ.

ອາ ທິດ ທີ ສາມ — ງົບ ນ້ອຍ ຫາ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ຕົນ

ອາ ທິດ ນີ້ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ຈ່າຍ ເງິນ ແລະ ຈ່າຍ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ເທົ່າ ທີ່ ຈະ ໜ້ອຍ ໄດ້. ເປົ້າ ໝາຍ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຂາຍ ຂອງ, ມັນ ຄື ການ ຫາ ຄຳ ຕອບ ວ່າ ໂພສ ແບບ ໃດ ຂອງ ຮ້ານ ເຮົາ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ນີ້ ສົນ. ເລືອກ ໂພສ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ຫຼື ສົ່ງ ຕໍ່ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຈາກ ອາ ທິດ ທີ ສອງ ມາ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ອັນ ແລ້ວ ດັນ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ ໃນ ຫຼາຍ ວັນ ຕິດ ກັນ ແທນ ທີ່ ຈະ ຖອກ ໝົດ ໃນ ມື້ ດຽວ.

ການ ຕັ້ງ ພື້ນ ທີ່ ໃນ ອາ ທິດ ນີ້ ໃຫ້ ຕັ້ງ ແຄບ ໄວ້ ກ່ອນ ຄື ເມືອງ ຂອງ ຕົນ ບວກ ລັດ ສະ ໝີ ບໍ່ ໄກ. ເຫດ ຜົນ ຄື ຮ້ານ ໃໝ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ແບບ ໃດ ຊື້ ຂອງ ຕົນ, ຖ້າ ຕັ້ງ ກວ້າງ ທັງ ປະ ເທດ ຕັ້ງ ແຕ່ ວັນ ທຳ ອິດ ຈະ ໄດ້ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ຂຸ່ນ ຈົນ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ ແລະ ໃຊ້ ເງິນ ໝົດ ໄວ. ວິ ທີ ຄິດ ງົບ ຕໍ່ ເດືອນ ໃຫ້ ພໍ ດີ ກັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ໃນ ບົດ ຄ່າ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ.

ອາ ທິດ ທີ ສີ່ — ຫັນ ທຸກ ຢ່າງ ໄປ ຫາ ຂໍ້ ຄວາມ

ອາ ທິດ ນີ້ ຄື ອາ ທິດ ທີ່ ປ່ຽນ ຄວາມ ສົນ ໃຈ ໃຫ້ ເປັນ ການ ສົນ ທະ ນາ. ທຸກ ໂພສ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ຄວນ ຈົບ ດ້ວຍ ຄຳ ຊວນ ໃຫ້ ທັກ ມາ ຖາມ, ບໍ່ ແມ່ນ ຈົບ ດ້ວຍ ຄຳ ຊວນ ໃຫ້ ກົດ ໄລ້. ໂຄສະນາ ທີ່ ຍິງ ໃນ ອາ ທິດ ນີ້ ກໍ ຄວນ ປ່ຽນ ເປົ້າ ໝາຍ ຈາກ ການ ຫາ ຄົນ ເຫັນ ໄປ ເປັນ ການ ຫາ ຄົນ ທັກ ຂໍ້ ຄວາມ.

ອີກ ວຽກ ໜຶ່ງ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ຄື ຕັ້ງ ຄຳ ຕອບ ໄວ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ. ຂຽນ ຄຳ ຕອບ ສຳ ເລັດ ຮູບ ໄວ້ ຫ້າ ຫົກ ອັນ ສຳລັບ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖາມ ຊ້ຳ ທີ່ ສຸດ — ລາ ຄາ, ການ ສົ່ງ, ການ ຈ່າຍ ເງິນ, ຂະ ໜາດ, ຮັບ ປະ ກັນ. ຮ້ານ ທີ່ ຕອບ ພາຍ ໃນ ຫ້າ ນາ ທີ ດ້ວຍ ຄຳ ຕອບ ຄົບ ຖ້ວນ ຂາຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ຕອບ ພາຍ ໃນ ຫ້າ ຊົ່ວ ໂມງ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ ສົນ ໃຈ ອັນ ໃດ ຄະ.

ອາ ທິດ	ໜ້າ ວຽກ ດຽວ ຂອງ ອາ ທິດ	ຈ່າຍ ເງິນ ບໍ	ຮູ້ ວ່າ ຜ່ານ ເມື່ອ ໃດ
ທີ ໜຶ່ງ	ຕັ້ງ ຂໍ້ ມູນ ເພຈ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຊ່ອງ	ບໍ່ ຈ່າຍ	ຄົນ ນອກ ເປີດ ເພຈ ແລ້ວ ຮູ້ ທັນ ທີ ວ່າ ຂາຍ ຫຍັງ ຢູ່ ໃສ
ທີ ສອງ	ໂພສ ສາມ ຫາ ສີ່ ອັນ ບໍ່ ຂາດ	ບໍ່ ຈ່າຍ	ຄົບ ຈຳ ນວນ ໂພສ ໂດຍ ບໍ່ ຂາດ ວັນ ໃດ
ທີ ສາມ	ດັນ ໂພສ ດີ ທີ່ ສຸດ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ	ຈ່າຍ ນ້ອຍ ທີ່ ສຸດ	ຮູ້ ວ່າ ໂພສ ແບບ ໃດ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ສົນ
ທີ ສີ່	ຫັນ ໂພສ ແລະ ໂຄສະນາ ໄປ ຫາ ຂໍ້ ຄວາມ	ຈ່າຍ ເທົ່າ ເກົ່າ	ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ເຂົ້າ ມາ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ອັນ

ຖັນ ສຸດ ທ້າຍ ຄື ຖັນ ທີ່ ຄວນ ອ່ານ ຊ້ຳ. ແຕ່ ລະ ອາ ທິດ ມີ ເສັ້ນ ຊັດ ວ່າ ຜ່ານ ຫຼື ບໍ່ ຜ່ານ ແລະ ບໍ່ ມີ ອາ ທິດ ໃດ ວັດ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈັກ ອາ ທິດ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ບັງ ເອີນ — ຖ້າ ສີ່ ອາ ທິດ ນີ້ ຜ່ານ ຄົບ, ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈະ ຂຶ້ນ ຕາມ ມາ ເອງ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄລ່ ຕາມ ມັນ.

ວັນ ໃດ ໂພສ ຈັກ ໂມງ ໂພສ ແລະ ໂພສ ດົນ ປານ ໃດ ຈຶ່ງ ພໍ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຖືກ ຖາມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຫຼັງ ຈາກ ຄົນ ຕົກ ລົງ ວ່າ ຈະ ບໍ່ ຊື້ ຍອດ ແລ້ວ. ຄຳ ຕອບ ທີ່ ຊື່ ສັດ ທີ່ ສຸດ ຄື ບໍ່ ມີ ໂມງ ວິ ເສດ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ທຸກ ຮ້ານ, ແຕ່ ມີ ວິ ທີ ຫາ ໂມງ ທີ່ ຖືກ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂອງ ຕົນ ເອງ ພາຍ ໃນ ສອງ ອາ ທິດ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ.

ວິ ທີ ຫາ ໂມງ ຂອງ ຕົນ ເອງ

ໜ້າ ສະ ຖິ ຕິ ຂອງ ເພຈ ມີ ຂໍ້ ມູນ ບອກ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ຕິດຕາມ ເພຈ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ອອນ ລາຍ ໜາ ແໜ້ນ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຊົ່ວ ໂມງ ໃດ. ຂໍ້ ມູນ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ ເບິ່ງ ແລະ ມັນ ເປັນ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ເອງ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ໂລກ. ເປີດ ເບິ່ງ ຫຼັງ ຈາກ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈິງ ພໍ ສົມ ຄວນ ແລ້ວ ຈົດ ໄວ້ ສອງ ຊ່ວງ ເວ ລາ ທີ່ ສູງ ທີ່ ສຸດ, ແລ້ວ ໂພສ ໃນ ສອງ ຊ່ວງ ນັ້ນ ໄປ ສອງ ອາ ທິດ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ປຽບ ທຽບ.

ໃນ ໄລ ຍະ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພໍ ໃຫ້ ອ່ານ ໄດ້, ໃຊ້ ຫຼັກ ຄິດ ງ່າຍ ໆ ຈາກ ຊີ ວິດ ຈິງ ຂອງ ຄົນ ລາວ ໄປ ກ່ອນ: ຕອນ ເຊົ້າ ກ່ອນ ເຂົ້າ ວຽກ, ຕອນ ພັກ ທ່ຽງ, ແລະ ຕອນ ຫຼັງ ຄ່ຳ ຫຼັງ ກິນ ເຂົ້າ ແລ້ວ. ສາມ ຊ່ວງ ນີ້ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ຄົນ ຈັບ ໂທ ລະ ສັບ ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ຈິງ. ຢ່າ ໂພສ ຕອນ ບ່າຍ ສອງ ໂມງ ຂອງ ວັນ ເຮັດ ວຽກ ຖ້າ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ເປັນ ພະ ນັກ ງານ ຫ້ອງ ການ.

ຈຳ ນວນ ໂພສ ຕໍ່ ອາ ທິດ ຄວນ ເປັນ ເທົ່າ ໃດ

ຫຼັກ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ສຳລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ຄື ເລືອກ ຈຳ ນວນ ທີ່ ຕົນ ຮັກ ສາ ໄດ້ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ສາມ ເດືອນ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ສຶກ ທໍ້. ສຳລັບ ຄົນ ດຽວ ທີ່ ຍັງ ຕ້ອງ ຂາຍ ຂອງ ໜ້າ ຮ້ານ ໄປ ນຳ, ນັ້ນ ມັກ ຈະ ເປັນ ສາມ ໂພສ ຕໍ່ ອາ ທິດ. ສຳລັບ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຄົນ ຊ່ວຍ ອາດ ເປັນ ຫ້າ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ສັກ ສິດ ຫຍັງ — ສິ່ງ ທີ່ ສັກ ສິດ ຄື ຄວາມ ບໍ່ ຂາດ ຕອນ.

ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຄວາມ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຈຳ ນວນ ຢູ່ ທີ່ ວິ ທີ ຄິດ ຂອງ ລະ ບົບ ອີກ ນັ້ນ ລະ. ເພຈ ທີ່ ໂພສ ສິບ ອັນ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ ແລ້ວ ງຽບ ໄປ ສາມ ອາ ທິດ ໄດ້ ຜົນ ຮ້າຍ ກວ່າ ເພຈ ທີ່ ໂພສ ສາມ ອັນ ຕໍ່ ອາ ທິດ ຢ່າງ ຕໍ່ ເນື່ອງ, ເພາະ ຊ່ວງ ທີ່ ງຽບ ນັ້ນ ຄົນ ຕິດຕາມ ໄດ້ ຄຸ້ນ ກັບ ການ ບໍ່ ເຫັນ ເພຈ ຂອງ ທ່ານ ໃນ ໜ້າ ຂ່າວ ຂອງ ເຂົາ ແລ້ວ.

ໂພສ ຫຍັງ ໃນ ວັນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃໝ່

ນີ້ ຄື ບັນ ຫາ ຈິງ ຂອງ ອາ ທິດ ທີ ຫົກ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ. ຮູບ ສິນ ຄ້າ ຖ່າຍ ໝົດ ແລ້ວ, ໂປຣ ໂມ ຊັນ ກໍ ບໍ່ ມີ, ຈະ ໂພສ ຫຍັງ. ວິ ທີ ແກ້ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດົນ ຄື ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ໂພສ ຕ້ອງ ເປັນ ຂ່າວ. ໂພສ ທີ່ ຄົນ ອ່ານ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຫຼາຍ ຄັ້ງ ບໍ່ ແມ່ນ ຂ່າວ ຫຍັງ ເລີຍ ແຕ່ ເປັນ ຄຳ ຕອບ ຂອງ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ຢູ່ ແລ້ວ.

ບັນ ຊີ ຫົກ ຢ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ໝູນ ວຽນ ໄປ ບໍ່ ຮູ້ ຈົບ: ໜຶ່ງ, ຕອບ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຫາ ກໍ ຖາມ ມາ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ ມື້ ວານ. ສອງ, ບອກ ວ່າ ຂອງ ຊິ້ນ ໃດ ຍັງ ມີ ຢູ່ ໃນ ສາງ ແລະ ຊິ້ນ ໃດ ໝົດ. ສາມ, ຮູບ ຫຼັງ ຮ້ານ ຄື ຕອນ ຫໍ່ ຂອງ ຫຼື ຕອນ ຮັບ ຂອງ ເຂົ້າ ໃໝ່. ສີ່, ວິ ທີ ໃຊ້ ຫຼື ວິ ທີ ດູ ແລ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ຂາຍ. ຫ້າ, ຮູບ ຂອງ ລູກ ຄ້າ ຈິງ ທີ່ ຂໍ ອະ ນຸ ຍາດ ແລ້ວ. ຫົກ, ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ຮ້ານ ເຄີຍ ເຮັດ ແລະ ວິ ທີ ແກ້ ໃຫ້ ລູກ ຄ້າ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຂອງ ການ ໂພສ ຊ້ຳ ຂອງ ເກົ່າ

ການ ເອົາ ໂພສ ເກົ່າ ທີ່ ດີ ມາ ລົງ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຫຍັງ ແລະ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເຮັດ ຢູ່. ແຕ່ ມີ ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຢູ່ ຂໍ້ ໜຶ່ງ: ຢ່າ ລົງ ໄຟ ຮູບ ອັນ ດຽວ ກັນ ຊ້ຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ຕິດ ກັນ. ໃຫ້ ຖ່າຍ ໃໝ່ ຫຼື ຢ່າງ ໜ້ອຍ ປ່ຽນ ມູມ ແລະ ປ່ຽນ ຄຳ ບັນ ຍາຍ. ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ Facebook Ad Fatigue: How to Spot It Before Results Drop ມີ ວິ ທີ ສັງ ເກດ ວ່າ ຮູບ ໂຄສະນາ ຊຸດ ໃດ ຄົນ ເບື່ອ ແລ້ວ ກ່ອນ ທີ່ ຜົນ ຈະ ຕົກ — ຫຼັກ ຄິດ ດຽວ ກັນ ນີ້ ໃຊ້ ກັບ ໂພສ ທຳ ມະ ດາ ໄດ້ ຄື ກັນ.

ຄຳ ຖາມ	ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ	ເຫດ ຜົນ
ໂພສ ຈັກ ອັນ ຕໍ່ ອາ ທິດ	ຈຳ ນວນ ທີ່ ຮັກ ສາ ໄດ້ ສາມ ເດືອນ	ຄວາມ ບໍ່ ຂາດ ຕອນ ມີ ຜົນ ຫຼາຍ ກວ່າ ຈຳ ນວນ
ໂພສ ຈັກ ໂມງ	ເບິ່ງ ໜ້າ ສະ ຖິ ຕິ ຂອງ ເພຈ ຕົນ ເອງ	ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຄົນ ອື່ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຂອງ ຮ້ານ ເຮົາ
ວັນ ໃດ ດີ ທີ່ ສຸດ	ລອງ ສອງ ວັນ ຄູ່ ກັນ ສອງ ອາ ທິດ	ຮ້ານ ຕ່າງ ປະ ເພດ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຕ່າງ ກັນ
ໂພສ ຊ້ຳ ຂອງ ເກົ່າ ໄດ້ ບໍ	ໄດ້ ແຕ່ ຕ້ອງ ປ່ຽນ ຮູບ ຫຼື ຄຳ	ຮູບ ຊ້ຳ ຕິດ ກັນ ເຮັດ ໃຫ້ ຄົນ ເລື່ອນ ຜ່ານ
ຢຸດ ໄປ ໜຶ່ງ ອາ ທິດ ເປັນ ຫຍັງ ບໍ	ບໍ່ ເປັນ ຫຍັງ ຖ້າ ກັບ ມາ ຕໍ່	ຢຸດ ດົນ ຈຶ່ງ ເສຍ ຫາຍ ບໍ່ ແມ່ນ ຢຸດ ສັ້ນ

ຂໍ້ ສຸດ ທ້າຍ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຂຽນ ໄວ້ ໂດຍ ຕັ້ງ ໃຈ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ເລີກ ເຮັດ ເພຈ ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ຢຸດ ໂພສ ໜຶ່ງ ອາ ທິດ, ແຕ່ ຍ້ອນ ຮູ້ ສຶກ ຜິດ ທີ່ ຢຸດ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ກ້າ ກັບ ມາ. ຖ້າ ຂາດ ໄປ ອາ ທິດ ໜຶ່ງ ໃຫ້ ກັບ ມາ ໂພສ ຕໍ່ ຢ່າງ ປົກ ກະ ຕິ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂໍ ໂທດ ໃຜ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ອະ ທິ ບາຍ ຫຍັງ.

ເນື້ອ ຫາ ແບບ ໃດ ຄົນ ລາວ ຕອບ ສະ ໜອງ ຈິງ

ພາກ ນີ້ ອອກ ມາ ຈາກ ການ ສັງ ເກດ ໜ້າ ຂ່າວ ຂອງ ຄົນ ໃນ ປະ ເທດ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຈາກ ຕຳ ລາ ຕ່າງ ປະ ເທດ. ຮູບ ແບບ ເນື້ອ ຫາ ທີ່ ຝຣັ່ງ ສອນ ກັນ ຫຼາຍ ຢ່າງ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ນີ້ ເພາະ ຄວາມ ຄຸ້ນ ເຄີຍ ຂອງ ຄົນ ຕ່າງ ກັນ. ສີ່ ຢ່າງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ຢ່າງ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ລາວ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ.

ຢ່າງ ທີ ໜຶ່ງ — ບອກ ລາ ຄາ ຕົງ ໆ

ນີ້ ຄື ຢ່າງ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ທີ່ ສຸດ ແລະ ຄົນ ຢ້ານ ເຮັດ ທີ່ ສຸດ. ຄວາມ ຢ້ານ ມີ ສອງ ຂໍ້: ຢ້ານ ຄູ່ ແຂ່ງ ເຫັນ ລາ ຄາ, ແລະ ຢ້ານ ວ່າ ຖ້າ ບອກ ລາ ຄາ ແລ້ວ ຄົນ ຈະ ບໍ່ ທັກ ມາ. ຂໍ້ ທຳ ອິດ ບໍ່ ແມ່ນ ບັນ ຫາ ຈິງ ເພາະ ຄູ່ ແຂ່ງ ຮູ້ ລາ ຄາ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ ຈາກ ການ ຖາມ ໃນ ນາມ ລູກ ຄ້າ. ຂໍ້ ທີ ສອງ ຄື ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ: ຄົນ ທີ່ ບໍ່ ທັກ ມາ ຫຼັງ ຈາກ ເຫັນ ລາ ຄາ ຄື ຄົນ ທີ່ ຈະ ບໍ່ ຊື້ ຢູ່ ແລ້ວ — ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ໃຜ ໄປ ເລີຍ, ພຽງ ແຕ່ ປະ ຢັດ ເວ ລາ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ທັງ ສອງ ຝ່າຍ.

ຢູ່ ລາວ ຄຳ ວ່າ ທັກ ມາ ຖາມ ລາ ຄາ ໃນ ໂພສ ຂາຍ ຂອງ ກາຍ ເປັນ ເລື່ອງ ປົກ ກະ ຕິ ຈົນ ຄົນ ຄິດ ວ່າ ມັນ ຄື ວິ ທີ ທີ່ ຖືກ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ມັນ ຄື ອຸ ປະ ສັກ ອັນ ໜຶ່ງ ທີ່ ວາງ ໄວ້ ຂວາງ ທາງ ລູກ ຄ້າ. ຮ້ານ ທີ່ ບອກ ລາ ຄາ ຊັດ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ໜ້ອຍ ລົງ ແຕ່ ໄດ້ ອໍ ເດີ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ, ແລະ ອັດ ຕາ ສ່ວນ ຂອງ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ກາຍ ເປັນ ອໍ ເດີ ສູງ ຂຶ້ນ ຢ່າງ ເຫັນ ໄດ້.

ຢ່າງ ທີ ສອງ — ບອກ ວ່າ ຍັງ ມີ ຂອງ ຫຼື ໝົດ ແລ້ວ

ໂພສ ປະ ເພດ ນີ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ການ ເຮັດ ແລະ ຄົນ ຕອບ ສະ ໜອງ ດີ ຫຼາຍ ຢ່າງ ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ. ຮູບ ຂອງ ໃນ ສາງ ພ້ອມ ຄຳ ບອກ ວ່າ ສີ ໃດ ຍັງ ເຫຼືອ ຈັກ ໂຕ ເຮັດ ໜ້າ ທີ່ ສອງ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ: ບອກ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ມີ ຂອງ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຮັບ ຝາກ ຂາຍ ຮູບ, ແລະ ສ້າງ ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ຕ້ອງ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂຽນ ຄຳ ວ່າ ດ່ວນ ຈັກ ຄຳ.

ຂໍ້ ລະ ວັງ ດຽວ ຂອງ ໂພສ ປະ ເພດ ນີ້ ຄື ຢ່າ ບອກ ວ່າ ໝົດ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ຍັງ ມີ. ຄົນ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຈື່ ໄດ້ ດີ ແລະ ບອກ ຕໍ່ ກັນ. ຄວາມ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ຂອງ ຮ້ານ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ຢ່າງ ລາວ ຄື ຊັບ ສິນ ທີ່ ໃຫຍ່ ກວ່າ ອໍ ເດີ ອັນ ໃດ ອັນ ໜຶ່ງ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ — ລູກ ຄ້າ ຈິງ ໃນ ຮູບ ຈິງ

ຮູບ ລູກ ຄ້າ ຖື ຂອງ ທີ່ ຊື້ ໄປ ຫຼື ຮູບ ຫໍ່ ຂອງ ທີ່ ຈະ ສົ່ງ ອອກ ໃນ ວັນ ນັ້ນ ມີ ນ້ຳ ໜັກ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຳ ຄຸຍ ຫຍັງ ກໍ ຕາມ ທີ່ ຮ້ານ ຂຽນ ເອງ. ເຫດ ຜົນ ງ່າຍ ໆ ຄື ຄົນ ເຊື່ອ ຄົນ ອື່ນ ຫຼາຍ ກວ່າ ເຊື່ອ ຄົນ ຂາຍ. ຢູ່ ລາວ ຂໍ້ ນີ້ ຍິ່ງ ແຮງ ເພາະ ການ ຊື້ ຂາຍ ອອນ ລາຍ ຍັງ ໃໝ່ ແລະ ຄົນ ຍັງ ລະ ວັງ ເລື່ອງ ຖືກ ຫຼອກ.

ວິ ທີ ເຮັດ ໃຫ້ ຖືກ ຕ້ອງ: ຂໍ ອະ ນຸ ຍາດ ລູກ ຄ້າ ກ່ອນ ສະ ເໝີ ແລະ ຢ່າ ລົງ ໜ້າ ຄົນ ຖ້າ ເຂົາ ບໍ່ ໄດ້ ຕົກ ລົງ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ. ຖ້າ ບໍ່ ສະ ດວກ ຂໍ ໜ້າ, ຮູບ ມື ຖື ຂອງ, ຮູບ ຫໍ່ ພັດ ສະ ດຸ ວາງ ຮຽງ ກັນ ພ້ອມ ຊື່ ເມືອງ ປາຍ ທາງ, ຫຼື ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ຂໍ້ ຄວາມ ຊົມ ທີ່ ປິດ ຊື່ ໄວ້ ກໍ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ຄື ກັນ.

ຢ່າງ ທີ ສີ່ — ຫຼັງ ຮ້ານ ແລະ ຄົນ ເຮັດ ວຽກ

ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ຢູ່ ຫຼັງ ເພຈ ນັ້ນ ມີ ຄົນ ຈິງ ບໍ. ຮູບ ຕອນ ຮັບ ຂອງ ເຂົ້າ, ຕອນ ນັບ ສະ ຕັອກ, ຕອນ ຫໍ່ ຂອງ ໃນ ຄ່ຳ ຄືນ ກ່ອນ ວັນ ບຸນ — ຮູບ ພວກ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຂາຍ ຫຍັງ ໂດຍ ກົງ ແຕ່ ມັນ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ໃນ ໃຈ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ກ້າ ໂອນ ເງິນ ໃຫ້ ຄົນ ແປກ ໜ້າ. ໜຶ່ງ ໃນ ສີ່ ໂພສ ຕໍ່ ອາ ທິດ ເປັນ ໂພສ ປະ ເພດ ນີ້ ຄື ອັດ ຕາ ສ່ວນ ທີ່ ພໍ ດີ.

ປະ ເພດ ໂພສ	ໃຊ້ ເວ ລາ ເຮັດ	ຄົນ ຕອບ ສະ ໜອງ ແນວ ໃດ	ຄວນ ລົງ ຖີ່ ປານ ໃດ
ບອກ ລາ ຄາ ຕົງ ໆ	ຫ້າ ນາ ທີ	ຂໍ້ ຄວາມ ໜ້ອຍ ລົງ ແຕ່ ຄຸນ ນະ ພາບ ສູງ ຂຶ້ນ	ທຸກ ອາ ທິດ
ຍັງ ມີ ຂອງ ຫຼື ໝົດ	ສາມ ນາ ທີ	ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ	ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ ສອງ ເທື່ອ
ລູກ ຄ້າ ຈິງ	ສິບ ນາ ທີ ລວມ ຂໍ ອະ ນຸ ຍາດ	ຄົນ ໃໝ່ ກ້າ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ	ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ
ຫຼັງ ຮ້ານ	ຫ້າ ນາ ທີ	ຄົນ ຈື່ ຮ້ານ ໄດ້ ດີ ຂຶ້ນ	ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ
ຄຳ ຄຸຍ ວ່າ ຮ້ານ ດີ ທີ່ ສຸດ	ສອງ ນາ ທີ	ເກືອບ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕອບ ສະ ໜອງ	ບໍ່ ຕ້ອງ ລົງ

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບໍ່ ຄວນ ເສຍ ເວ ລາ ເຮັດ

ຢ່າງ ທຳ ອິດ ຄື ໂພສ ອວຍ ພອນ ວັນ ບຸນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ນອກ ຈາກ ຮູບ ດອກ ໄມ້ ກັບ ຄຳ ອວຍ ພອນ. ໂພສ ແບບ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເສຍ ຫາຍ ຫຍັງ ແຕ່ ກໍ ບໍ່ ໄດ້ ຫຍັງ ຄືນ ມາ ເລີຍ. ຖ້າ ຢາກ ອວຍ ພອນ ໃຫ້ ຜູກ ກັບ ຮ້ານ ໄປ ນຳ ຄື ບອກ ວ່າ ວັນ ບຸນ ນີ້ ຮ້ານ ເປີດ ຫຼື ປິດ ວັນ ໃດ ແລະ ຮັບ ອໍ ເດີ ຮອດ ວັນ ໃດ.

ຢ່າງ ທີ ສອງ ຄື ການ ຂໍ ໃຫ້ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ແລະ ແທັກ ໝູ່ ເພື່ອ ຮັບ ລາງ ວັນ. ວິ ທີ ນີ້ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ຂຶ້ນ ໄວ ແຕ່ ຄົນ ທີ່ ໄດ້ ມາ ຄື ຄົນ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ຂອງ ຟຣີ ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຊື້ ຂອງ. ໜຶ່ງ ເດືອນ ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ກົດ ຫຍັງ ອີກ ແລ້ວ ພາ ໃຫ້ ອັດ ຕາ ການ ຕອບ ສະ ໜອງ ຂອງ ເພຈ ຕົກ ລົງ ຄື ກັນ ກັບ ຕອນ ຊື້ ຍອດ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ຄື ການ ຄັດ ລອກ ຂໍ້ ຄວາມ ຈາກ ເພຈ ອື່ນ ມາ ລົງ ຊື່ ໆ. ນອກ ຈາກ ຈະ ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ ແລ້ວ ຍັງ ເສຍ ຊື່ ຖ້າ ຄົນ ຈຳ ໄດ້. ຖ້າ ຢາກ ໄດ້ ແນວ ຄິດ ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ໃຫ້ ເບິ່ງ ວ່າ ເຂົາ ຈັດ ວາງ ຂໍ້ ມູນ ແນວ ໃດ ແລ້ວ ເອົາ ຮູບ ແບບ ນັ້ນ ມາ ໃສ່ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ.

ເປັນ ຫຍັງ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຂຶ້ນ ຊ້ຳ ແຕ່ ອໍ ເດີ ກັບ ຂຶ້ນ

ນີ້ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ຄົນ ເລີກ ກາງ ທາງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ເຮັດ ຕາມ ແຜນ ມາ ຫົກ ອາ ທິດ, ຂໍ້ ຄວາມ ເຂົ້າ ມາ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ຈິງ, ຂາຍ ໄດ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ຈິງ, ແຕ່ ຕົວ ເລກ ໃຕ້ ຊື່ ເພຈ ຍັງ ຂຶ້ນ ຊ້າ ຈົນ ໜ້າ ອາຍ ເມື່ອ ທຽບ ກັບ ຮ້ານ ຂ້າງ ຄຽງ. ຄວາມ ຮູ້ ສຶກ ນັ້ນ ເປັນ ເລື່ອງ ທຳ ມະ ດາ ແຕ່ ມັນ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ຜິດ.

ຄົນ ຊື້ ຂອງ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ກົດ ຕິດຕາມ ກ່ອນ

ນີ້ ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ເລື່ອງ ທັງ ໝົດ. ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ໂພສ ຂອງ ຮ້ານ ໃນ ໜ້າ ຂ່າວ ຫຼື ເຫັນ ໂຄສະນາ ແລ້ວ ສົນ ໃຈ ສາ ມາດ ທັກ ເຂົ້າ ມາ ຖາມ ແລະ ຊື້ ໄດ້ ເລີຍ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ກົດ ປຸ່ມ ຕິດຕາມ ຈັກ ເທື່ອ. ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼວງ ຫຼາຍ ເຮັດ ແບບ ນີ້ ເພາະ ເຂົາ ບໍ່ ຢາກ ໃຫ້ ໜ້າ ຂ່າວ ຂອງ ຕົນ ເຕັມ ໄປ ດ້ວຍ ເພຈ ຮ້ານ ຄ້າ. ຜົນ ຄື ຮ້ານ ອາດ ມີ ລູກ ຄ້າ ຫ້າ ສິບ ຄົນ ຕໍ່ ເດືອນ ໃນ ຂະ ນະ ທີ່ ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຂຶ້ນ ພຽງ ສິບ ຫ້າ ຄົນ.

ຖ້າ ຄິດ ໃນ ມູມ ນີ້, ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ບໍ່ ໄດ້ ນັບ ລູກ ຄ້າ — ມັນ ນັບ ພຽງ ຄົນ ທີ່ ຕົກ ລົງ ຈະ ຮັບ ຂ່າວ ຈາກ ຮ້ານ ໄປ ຍາວ ໆ. ສອງ ກຸ່ມ ນີ້ ຊ້ອນ ກັນ ບາງ ສ່ວນ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຮ້ານ ຂາຍ ຂອງ ທີ່ ຄົນ ຊື້ ຄັ້ງ ດຽວ ໃນ ຫຼາຍ ປີ ຄື ຕູ້ ເຢັນ ຫຼື ຈັກ ຊັກ ຜ້າ ຈະ ເຫັນ ຊ່ອງ ຫວ່າງ ນີ້ ກວ້າງ ທີ່ ສຸດ.

ຄົນ ຈິງ ໃຊ້ ເວ ລາ ຕັດ ສິນ ໃຈ

ບັນ ຊີ ທີ່ ຊື້ ມາ ກົດ ຕິດຕາມ ພາຍ ໃນ ຄືນ ດຽວ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຕ້ອງ ຄິດ. ຄົນ ຈິງ ເຫັນ ໂພສ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ເລື່ອນ ຜ່ານ, ເຫັນ ຄັ້ງ ທີ ສາມ ຈຶ່ງ ຢຸດ ອ່ານ, ເຫັນ ຄັ້ງ ທີ ຫ້າ ຈຶ່ງ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ ເພຈ, ແລ້ວ ອາດ ຈະ ກົດ ຕິດຕາມ ຫຼື ບໍ່ ກໍ ໄດ້. ຄວາມ ຊ້າ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ລົ້ມ ເຫຼວ ຂອງ ແຜນ, ມັນ ຄື ຮູບ ຮ່າງ ປົກ ກະ ຕິ ຂອງ ຄວາມ ໄວ້ ໃຈ ທີ່ ກຳ ລັງ ກໍ່ ຕົວ.

ຜົນ ພ່ວງ ຂອງ ຄວາມ ຊ້າ ນີ້ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ບໍ່ ຄ່ອຍ ເວົ້າ ເຖິງ: ຜູ້ ຕິດຕາມ ທີ່ ໄດ້ ມາ ຊ້າ ຄື ຜູ້ ຕິດຕາມ ທີ່ ຢູ່ ດົນ. ເຂົາ ຜ່ານ ການ ພິ ຈາ ລະ ນາ ມາ ແລ້ວ ຫຼາຍ ຮອບ ຈຶ່ງ ຕົກ ລົງ ກົດ. ຕົວ ເລກ ທີ່ ຂຶ້ນ ຊ້າ ແຕ່ ບໍ່ ຕົກ ລົງ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ໜ້າ ພໍ ໃຈ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຂຶ້ນ ໄວ ແລ້ວ ຫຼົ່ນ.

ວິ ທີ ອ່ານ ຄວາມ ຄືບ ໜ້າ ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ

ແທນ ທີ່ ຈະ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ທຸກ ວັນ, ໃຫ້ ວາງ ຄຳ ຖາມ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ໄວ້ ຖາມ ຕົນ ເອງ ໃນ ທ້າຍ ເດືອນ. ຂໍ້ ໜຶ່ງ: ເດືອນ ນີ້ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ຊື້ ຫຼາຍ ກວ່າ ເດືອນ ກ່ອນ ບໍ. ຂໍ້ ສອງ: ໃນ ບັນ ດາ ຄົນ ທີ່ ທັກ ມາ, ອັດ ຕາ ສ່ວນ ທີ່ ຊື້ ຈິງ ດີ ຂຶ້ນ ບໍ. ຂໍ້ ສາມ: ມີ ຄົນ ບອກ ບໍ ວ່າ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຈາກ ໝູ່ ຫຼື ຈາກ ຄົນ ອື່ນ ບອກ ຕໍ່.

ຖ້າ ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ຕອບ ວ່າ ແມ່ນ ໄດ້ ສອງ ຂໍ້ ຂຶ້ນ ໄປ, ເພຈ ກຳ ລັງ ໄປ ຖືກ ທາງ ເຖິງ ວ່າ ຕົວ ເລກ ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈະ ຍັງ ນ້ອຍ ຢູ່. ຂໍ້ ທີ ສາມ ເປັນ ຂໍ້ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບໍ ລິ ບົດ ຂອງ ລາວ ເພາະ ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ຂັບ ເຄື່ອນ ດ້ວຍ ການ ບອກ ຕໍ່ ຫຼາຍ ກວ່າ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ຫຼາຍ ແຫ່ງ.

ເມື່ອ ໃດ ຈຶ່ງ ຄວນ ຍອມ ຮັບ ວ່າ ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຍຸ ຕິ ທຳ ແລະ ຄວນ ມີ ຄຳ ຕອບ ໄວ້ ລ່ວງ ໜ້າ ບໍ່ ແມ່ນ ຕັດ ສິນ ໃນ ວັນ ທີ່ ອາ ລົມ ບໍ່ ດີ. ເສັ້ນ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື: ຖ້າ ເຮັດ ຄົບ ຕາມ ແຜນ ຢ່າງ ບໍ່ ຂາດ ຕອນ ເປັນ ເວ ລາ ສາມ ເດືອນ ເຕັມ ແລ້ວ ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຕໍ່ ອາ ທິດ ຍັງ ບໍ່ ຂຶ້ນ ເລີຍ ຈັກ ຄັ້ງ, ນັ້ນ ຈຶ່ງ ຄວນ ກັບ ໄປ ທົບ ທວນ. ແຕ່ ໃຫ້ ທົບ ທວນ ຢ່າງ ຖືກ ບ່ອນ: ບັນ ຫາ ອາດ ຢູ່ ທີ່ ສິນ ຄ້າ, ຢູ່ ທີ່ ລາ ຄາ, ຫຼື ຢູ່ ທີ່ ກຸ່ມ ຄົນ ທີ່ ເລືອກ — ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ທີ່ ຈຳ ນວນ ຜູ້ ຕິດຕາມ.

ສາມ ເດືອນ ຄື ເສັ້ນ ທີ່ ສົມ ເຫດ ສົມ ຜົນ ເພາະ ມັນ ຍາວ ພໍ ໃຫ້ ຜ່ານ ຊ່ວງ ຂາຍ ດີ ແລະ ຊ່ວງ ຂາຍ ຊາ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຢ່າງ ລະ ເທື່ອ. ຕັດ ສິນ ພາຍ ໃນ ສາມ ອາ ທິດ ຄື ການ ຕັດ ສິນ ດ້ວຍ ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ບໍ່ ພຽງ ພໍ ແລະ ເປັນ ເຫດ ຜົນ ທີ່ ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ກັບ ໄປ ຊື້ ຍອດ ອີກ ຮອບ.

ວຽກ ກວດ ທຸກ ວັນ ຈັນ ບໍ່ ເກີນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ

ແຜນ ໃດ ກໍ ຕາຍ ຖ້າ ບໍ່ ມີ ຈັງ ຫວະ ກວດ ປະ ຈຳ. ພາກ ນີ້ ຄື ບັນ ຊີ ວຽກ ສັ້ນ ທີ່ ເຮັດ ໃນ ເຊົ້າ ວັນ ຈັນ ກ່ອນ ເປີດ ຮ້ານ. ຫ້າ ຂັ້ນ ນີ້ ອອກ ແບບ ໃຫ້ ຈົບ ພາຍ ໃນ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ ແລະ ໃຊ້ ໂທ ລະ ສັບ ໜ່ວຍ ດຽວ ໄດ້ ໝົດ.

ຂັ້ນ ໜຶ່ງ — ນັບ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຂອງ ອາ ທິດ ຜ່ານ ມາ

ເປີດ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ, ໄລ່ ຍ້ອນ ຫຼັງ ເຈັດ ວັນ, ນັບ ສະ ເພາະ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຖາມ ເລື່ອງ ຊື້ ຂອງ ຫຼື ຖາມ ລາ ຄາ ແລ້ວ ຈົດ ຕົວ ເລກ ດຽວ ໄວ້. ບໍ່ ຕ້ອງ ວິ ເຄາະ ຫຍັງ ໃນ ຂັ້ນ ນີ້ — ພຽງ ຈົດ. ຄຸນ ຄ່າ ຂອງ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຢູ່ ທີ່ ການ ໄດ້ ເບິ່ງ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ຫຼາຍ ອາ ທິດ ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ທີ່ ຕົວ ເລກ ຂອງ ອາ ທິດ ໃດ ອາ ທິດ ໜຶ່ງ.

ຂັ້ນ ສອງ — ຫາ ໂພສ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ເປີດ ໜ້າ ສະ ຖິ ຕິ ຂອງ ໂພສ ໃນ ອາ ທິດ ຜ່ານ ມາ ແລ້ວ ຈັດ ຮຽງ ຕາມ ຈຳ ນວນ ຄົນ ບັນ ທຶກ ຫຼື ສົ່ງ ຕໍ່. ຈົດ ໄວ້ ວ່າ ໂພສ ໃດ ຊະ ນະ ແລະ ມັນ ເປັນ ໂພສ ປະ ເພດ ໃດ ໃນ ສີ່ ປະ ເພດ ຂອງ ພາກ ກ່ອນ. ຫຼັງ ຈາກ ຈົດ ໄດ້ ຫົກ ເຈັດ ອາ ທິດ ຮູບ ແບບ ຈະ ໂຜ່ ອອກ ມາ ເອງ ວ່າ ຄົນ ຂອງ ຮ້ານ ນີ້ ມັກ ອັນ ໃດ.

ຂັ້ນ ສາມ — ກວດ ຄວາມ ໄວ ໃນ ການ ຕອບ

ເບິ່ງ ວ່າ ອາ ທິດ ຜ່ານ ມາ ມີ ຂໍ້ ຄວາມ ໃດ ຄ້າງ ບໍ່ ໄດ້ ຕອບ ບໍ ແລະ ຂໍ້ ຄວາມ ທີ່ ຕອບ ຊ້າ ທີ່ ສຸດ ຊ້າ ຈັກ ຊົ່ວ ໂມງ. ຖ້າ ພົບ ຂໍ້ ຄວາມ ຄ້າງ ໃຫ້ ຕອບ ຄືນ ທັນ ທີ ເຖິງ ວ່າ ຈະ ຊ້າ ໄປ ຫຼາຍ ວັນ ແລ້ວ — ຫຼາຍ ຄັ້ງ ຄົນ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຊື້ ຈາກ ບ່ອນ ອື່ນ. ຈາກ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ຄິດ ວ່າ ຈະ ປ້ອງ ກັນ ບໍ່ ໃຫ້ ຄ້າງ ອີກ ແນວ ໃດ.

ຂັ້ນ ສີ່ — ຕັດ ສິນ ວ່າ ຈະ ດັນ ໂພສ ໃດ

ເອົາ ໂພສ ທີ່ ຊະ ນະ ຈາກ ຂັ້ນ ສອງ ມາ ດັນ ດ້ວຍ ງົບ ເທົ່າ ເກົ່າ ຂອງ ອາ ທິດ ກ່ອນ. ຂໍ້ ສຳ ຄັນ ຄື ຢ່າ ປ່ຽນ ງົບ ແລະ ຢ່າ ປ່ຽນ ກຸ່ມ ຄົນ ພ້ອມ ກັນ ໃນ ອາ ທິດ ດຽວ — ປ່ຽນ ເທື່ອ ລະ ຢ່າງ ຈຶ່ງ ຮູ້ ວ່າ ຜົນ ທີ່ ຕ່າງ ໄປ ມາ ຈາກ ອັນ ໃດ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເສຍ ເງິນ ຍ້ອນ ປ່ຽນ ສາມ ສີ່ ຢ່າງ ພ້ອມ ກັນ ແລ້ວ ອ່ານ ຜົນ ບໍ່ ອອກ.

ຂັ້ນ ຫ້າ — ຖາມ ຕົ້ນ ທາງ ຂອງ ອໍ ເດີ ແລ້ວ ຈົດ

ຂັ້ນ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃນ ວັນ ຈັນ ຢ່າງ ດຽວ ແຕ່ ຕ້ອງ ສະ ຫຼຸບ ໃນ ວັນ ຈັນ. ຕະ ຫຼອດ ອາ ທິດ ຖາມ ລູກ ຄ້າ ທຸກ ຄົນ ວ່າ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຈາກ ບ່ອນ ໃດ ແລ້ວ ຈົດ ໄວ້ ເປັນ ຂີດ. ວັນ ຈັນ ຈຶ່ງ ນັບ ຂີດ ແລ້ວ ຈົດ ລົງ ຕາ ຕະ ລາງ ດຽວ ກັນ ກັບ ຂັ້ນ ໜຶ່ງ. ນີ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ໃນ ໂລກ ຫາ ໃຫ້ ໄດ້ ຖ້າ ຮ້ານ ບໍ່ ຖາມ ເອງ.

ຂັ້ນ	ວຽກ	ໃຊ້ ເວ ລາ	ຈົດ ຫຍັງ ໄວ້
ໜຶ່ງ	ນັບ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ເຈັດ ວັນ	ສາມ ນາ ທີ	ຕົວ ເລກ ດຽວ
ສອງ	ຫາ ໂພສ ທີ່ ຄົນ ບັນ ທຶກ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ	ສາມ ນາ ທີ	ຊື່ ໂພສ ບວກ ປະ ເພດ
ສາມ	ກວດ ຂໍ້ ຄວາມ ຄ້າງ ແລະ ຄວາມ ໄວ	ສາມ ນາ ທີ	ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ຄ້າງ
ສີ່	ດັນ ໂພສ ຊະ ນະ ດ້ວຍ ງົບ ເທົ່າ ເກົ່າ	ສາມ ນາ ທີ	ງົບ ບວກ ສິ່ງ ທີ່ ປ່ຽນ
ຫ້າ	ນັບ ຂີດ ຕົ້ນ ທາງ ຂອງ ອໍ ເດີ	ສາມ ນາ ທີ	ຈຳ ນວນ ຕໍ່ ຕົ້ນ ທາງ

ຫຼັງ ຈາກ ເຮັດ ຫ້າ ຂັ້ນ ນີ້ ໄປ ໄດ້ ສາມ ເດືອນ, ຕາ ຕະ ລາງ ດຽວ ນັ້ນ ຈະ ກາຍ ເປັນ ສິ່ງ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ຮ້ານ ໃນ ດ້ານ ຕະ ຫຼາດ. ມັນ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ໂພສ ປະ ເພດ ໃດ ຄຸ້ມ, ງົບ ເທົ່າ ໃດ ພໍ, ແລະ ອໍ ເດີ ມາ ຈາກ ບ່ອນ ໃດ ແທ້ — ສາມ ຄຳ ຕອບ ນີ້ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຂາຍ ໃຫ້ ໄດ້ ເພາະ ມັນ ເປັນ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຮ້ານ ທ່ານ ຄົນ ດຽວ.

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ເພຈ ໃໝ່

ບັນ ຊີ ນີ້ ລວມ ມາ ຈາກ ຮູບ ແບບ ທີ່ ເຫັນ ຊ້ຳ ໆ ໃນ ເພຈ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ. ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ໃດ ຮ້າຍ ແຮງ ຈົນ ແກ້ ບໍ່ ໄດ້, ແຕ່ ທຸກ ຂໍ້ ພາ ໃຫ້ ເສຍ ເວ ລາ ຫຼາຍ ເດືອນ ຖ້າ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ.

ຜິດ ຂໍ້ ໜຶ່ງ — ຕັ້ງ ຊື່ ເພຈ ດ້ວຍ ຄຳ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຄົ້ນ ຫາ

ຊື່ ເພຈ ຄື ຄຳ ທຳ ອິດ ທີ່ ລະ ບົບ ໃຊ້ ຈັບ ຄູ່ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ. ຊື່ ທີ່ ສວຍ ແຕ່ ບໍ່ ບອກ ວ່າ ຂາຍ ຫຍັງ ຄື ຊື່ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຫາ ເຫັນ. ວິ ທີ ແກ້ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ຄື ຕໍ່ ຄຳ ບອກ ປະ ເພດ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ຄຳ ບອກ ເມືອງ ໄວ້ ຫຼັງ ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້. ຢ່າ ຢ້ານ ວ່າ ຊື່ ຈະ ຍາວ — ຄົນ ບໍ່ ໄດ້ ພິມ ຊື່ ເພຈ ຕາມ ຕົວ ອັກ ສອນ, ເຂົາ ພິມ ຄຳ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ຫົວ ຂອງ ເຂົາ.

ຜິດ ຂໍ້ ສອງ — ໃຊ້ ບັນ ຊີ ສ່ວນ ຕົວ ຂາຍ ຂອງ ແທນ ເພຈ

ຫຼາຍ ຄົນ ຢູ່ ລາວ ຂາຍ ຂອງ ຜ່ານ ໜ້າ ສ່ວນ ຕົວ ເພາະ ມັນ ໄດ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ໃນ ຕອນ ເລີ່ມ. ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຫຍັງ ໃນ ໄລ ຍະ ທຳ ອິດ, ແຕ່ ມັນ ຕັນ ຢູ່ ສາມ ບ່ອນ: ໝູ່ ຮັບ ໄດ້ ຈຳ ກັດ, ຍິງ ໂຄສະນາ ບໍ່ ໄດ້, ແລະ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ສະ ຖິ ຕິ ໃຫ້ ອ່ານ. ວິ ທີ ທີ່ ດີ ຄື ໃຊ້ ທັງ ສອງ ຄວບ ຄູ່ ກັນ ໄປ ໄລ ຍະ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຍ້າຍ ນ້ຳ ໜັກ ມາ ຫາ ເພຈ.

ຜິດ ຂໍ້ ສາມ — ປ່ຽນ ຮູບ ໜ້າ ປົກ ແລະ ຮູບ ໂປຣ ໄຟ ຖີ່ ເກີນ ໄປ

ຮູບ ໂປຣ ໄຟ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ ຈື່ ຮ້ານ ໃນ ໜ້າ ຂ່າວ ທີ່ ເລື່ອນ ຜ່ານ ໄວ. ປ່ຽນ ທຸກ ເດືອນ ຄື ການ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ຄົນ ຈື່ ໃໝ່ ທຸກ ເດືອນ. ຕັ້ງ ໃຫ້ ດີ ຄັ້ງ ດຽວ ແລ້ວ ປະ ໄວ້ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ປີ. ຮູບ ໜ້າ ປົກ ປ່ຽນ ໄດ້ ຕາມ ລະ ດູ ຫຼື ຕາມ ໂປຣ ໂມ ຊັນ ແຕ່ ຮູບ ໂປຣ ໄຟ ຄວນ ຢູ່ ນິ້ງ.

ຜິດ ຂໍ້ ສີ່ — ລຶບ ຄຳ ເຫັນ ທີ່ ຕິ ຮ້ານ

ຄຳ ເຫັນ ຕິ ທີ່ ຖືກ ລຶບ ບໍ່ ໄດ້ ຫາຍ ໄປ, ມັນ ຍ້າຍ ໄປ ຢູ່ ໃນ ກຸ່ມ ຊື້ ຂາຍ ແທນ ແລ້ວ ຂະ ຫຍາຍ ໃຫຍ່ ຂຶ້ນ. ວິ ທີ ທີ່ ໄດ້ ຜົນ ດີ ກວ່າ ຄື ຕອບ ຢ່າງ ສຸ ພາບ ໃນ ທີ່ ແຈ້ງ ແລ້ວ ຊວນ ໄປ ຄຸຍ ຕໍ່ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ. ຄົນ ອື່ນ ທີ່ ອ່ານ ຢູ່ ຈະ ເຫັນ ວ່າ ຮ້ານ ນີ້ ຮັບ ຜິດ ຊອບ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ວິ ທີ ຈັດ ການ ຄຳ ຕິ ຄື ໂຄສະນາ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ຢ່າງ ໜຶ່ງ.

ຜິດ ຂໍ້ ຫ້າ — ຍິງ ໂຄສະນາ ໂດຍ ບໍ່ ຕັ້ງ ການ ວັດ ຜົນ ໄວ້ ກ່ອນ

ຮ້ານ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ໄປ ຫຼາຍ ເດືອນ ແລ້ວ ຕອບ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ອໍ ເດີ ໃດ ມາ ຈາກ ໂຄສະນາ ອັນ ໃດ. ຢ່າງ ໜ້ອຍ ທີ່ ສຸດ ຄວນ ມີ ຂັ້ນ ຫ້າ ຂອງ ພາກ ກ່ອນ ຄື ຖາມ ລູກ ຄ້າ ແລ້ວ ຈົດ. ຮ້ານ ທີ່ ມີ ເວັບ ໄຊ ຫຼື ລະ ບົບ ຮັບ ອໍ ເດີ ອອນ ລາຍ ສາ ມາດ ໄປ ໄກ ກວ່າ ນັ້ນ ໄດ້ ດ້ວຍ ການ ສົ່ງ ຂໍ້ ມູນ ການ ຊື້ ກັບ ຄືນ ໄປ ໃຫ້ ລະ ບົບ ໂຄສະນາ ຮູ້ — ແນວ ຄິດ ນີ້ ອະ ທິ ບາຍ ໄວ້ ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ Enhanced conversions: sending qualified leads back to ads.

ຄວາມ ຜິດ ພາດ	ຜົນ ທີ່ ຕາມ ມາ	ວິ ທີ ແກ້ ໃນ ມື້ ດຽວ
ຊື່ ເພຈ ບໍ່ ບອກ ວ່າ ຂາຍ ຫຍັງ	ຄົນ ຄົ້ນ ຫາ ບໍ່ ພົບ	ຕໍ່ ຄຳ ປະ ເພດ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ຊື່ ເມືອງ
ຂາຍ ຜ່ານ ໜ້າ ສ່ວນ ຕົວ ຢ່າງ ດຽວ	ຍິງ ໂຄສະນາ ບໍ່ ໄດ້ ບໍ່ ມີ ສະ ຖິ ຕິ	ເປີດ ເພຈ ຄູ່ ກັນ ໄປ
ປ່ຽນ ຮູບ ໂປຣ ໄຟ ຖີ່	ຄົນ ຈື່ ຮ້ານ ບໍ່ ໄດ້	ຕັ້ງ ໃຫ້ ດີ ແລ້ວ ປະ ໄວ້ ໜຶ່ງ ປີ
ລຶບ ຄຳ ເຫັນ ຕິ	ເລື່ອງ ຍ້າຍ ໄປ ຢູ່ ກຸ່ມ ຊື້ ຂາຍ	ຕອບ ໃນ ທີ່ ແຈ້ງ ຊວນ ຄຸຍ ຕໍ່ ຫຼັງ ບ້ານ
ບໍ່ ວັດ ຜົນ ໂຄສະນາ	ຈ່າຍ ຕໍ່ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຜົນ	ຖາມ ຕົ້ນ ທາງ ທຸກ ອໍ ເດີ ແລ້ວ ຈົດ
ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ	ຄ່າ ໂຄສະນາ ແພງ ຂຶ້ນ ຍາວ	ຢຸດ ຊື້ ແລ້ວ ເລີ່ມ ແຜນ ສີ່ ອາ ທິດ

ຖ້າ ອ່ານ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ຕົນ ຕິດ ຫຼາຍ ຂໍ້, ຢ່າ ພະ ຍາ ຍາມ ແກ້ ໝົດ ໃນ ມື້ ດຽວ. ເລືອກ ຂໍ້ ທີ່ ແກ້ ໄດ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ ກ່ອນ ຄື ຊື່ ເພຈ ແລະ ຂໍ້ ມູນ ຕິດ ຕໍ່, ຈາກ ນັ້ນ ຄ່ອຍ ໄລ່ ລົງ ໄປ ເທື່ອ ລະ ຂໍ້ ໃນ ແຕ່ ລະ ອາ ທິດ ພ້ອມ ກັບ ວຽກ ກວດ ວັນ ຈັນ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ

ຊື້ ຜູ້ ຕິດຕາມ ແລ້ວ ເພຈ ຈະ ຖືກ ປິດ ບໍ

ຈັດ ໃຫ້ ຄົນ ກົດ ໄລ້ ແລ້ວ ແຈກ ຂອງ ຟຣີ ໄດ້ ຜົນ ບໍ

ໄດ້ ຕົວ ເລກ ແຕ່ ບໍ່ ໄດ້ ລູກ ຄ້າ. ຄົນ ທີ່ ມາ ຍ້ອນ ຂອງ ຟຣີ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ເມືອງ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຕ້ອງ ການ ສິນ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ. ຖ້າ ຢາກ ແຈກ ຈິງ ໃຫ້ ຕັ້ງ ເງື່ອນ ໄຂ ໃຫ້ ຄົນ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ເຂົ້າ ຮ່ວມ ໄດ້ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ຕ້ອງ ມາ ຮັບ ຂອງ ທີ່ ຮ້ານ. ວິ ທີ ນີ້ ໄດ້ ຄົນ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຫຼາຍ ເທົ່າ ແຕ່ ເປັນ ຄົນ ທີ່ ຊື້ ໄດ້.

ເພຈ ໃໝ່ ຄວນ ຍິງ ໂຄສະນາ ຕັ້ງ ແຕ່ ວັນ ທຳ ອິດ ບໍ

ບໍ່ ຄວນ. ຖ້າ ຍິງ ຕັ້ງ ແຕ່ ວັນ ທຳ ອິດ, ຄົນ ທີ່ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ຈະ ພົບ ເພຈ ວ່າງ ເປົ່າ ແລ້ວ ອອກ ໄປ — ນັ້ນ ຄື ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ຄົນ ມາ ເບິ່ງ ຫ້ອງ ຫວ່າງ. ຕັ້ງ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ຄົບ ໜຶ່ງ ອາ ທິດ, ໂພສ ອີກ ໜຶ່ງ ອາ ທິດ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ຈ່າຍ ໃນ ອາ ທິດ ທີ ສາມ ຕາມ ແຜນ ໃນ ບົດ ນີ້.

ຜູ້ ຕິດຕາມ ຈັກ ຄົນ ຈຶ່ງ ເອີ້ນ ວ່າ ພໍ

ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຕາຍ ຕົວ ແລະ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຖາມ ຜິດ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ. ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖືກ ກວ່າ ຄື ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ຄົນ ທັກ ມາ ຖາມ ຊື້ ຈັກ ຄົນ. ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຜູ້ ຕິດຕາມ ແປດ ຮ້ອຍ ຄົນ ໃນ ເມືອງ ດຽວ ກັນ ແລ້ວ ໄດ້ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ສິບ ຫ້າ ອັນ ຕໍ່ ອາ ທິດ ຢູ່ ໃນ ຖາ ນະ ທີ່ ດີ ກວ່າ ຮ້ານ ທີ່ ມີ ຫ້າ ໝື່ນ ຄົນ ແລ້ວ ໄດ້ ສອງ ອັນ.

ຄວນ ເປີດ ເພຈ ໃໝ່ ຫຼື ແກ້ ເພຈ ເກົ່າ ທີ່ ຊື້ ຍອດ ໄປ ແລ້ວ

ໂດຍ ປົກ ກະ ຕິ ໃຫ້ ແກ້ ຂອງ ເກົ່າ. ເພຈ ເກົ່າ ມີ ຂໍ້ ມູນ, ມີ ຄຳ ເຫັນ, ມີ ປະ ຫວັດ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່. ເປີດ ໃໝ່ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ເລີ່ມ ຈາກ ສູນ ອີກ ຮອບ ແລະ ຕ້ອງ ບອກ ລູກ ຄ້າ ເກົ່າ ໃຫ້ ຍ້າຍ ຕາມ ເຊິ່ງ ສ່ວນ ຫຼາຍ ບໍ່ ຍ້າຍ. ຂໍ້ ຍົກ ເວັ້ນ ດຽວ ຄື ເພຈ ເກົ່າ ຊື່ ຜິດ ຈົນ ໃຊ້ ຕໍ່ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼື ຖືກ ຈຳ ກັດ ຈາກ ລະ ບົບ ຢູ່.

ສະ ຫຼຸບ — ເລີ່ມ ຈາກ ຂໍ້ ໃດ ໃນ ມື້ ນີ້

ຖ້າ ອ່ານ ມາ ຮອດ ນີ້ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ມີ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຕ້ອງ ເຮັດ, ໃຫ້ ຕັດ ອອກ ໃຫ້ ເຫຼືອ ສາມ ຢ່າງ ສຳລັບ ອາ ທິດ ນີ້. ໜຶ່ງ, ເປີດ ເພຈ ຂອງ ຕົນ ແລ້ວ ຕັ້ງ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ຊ່ອງ ພ້ອມ ບອກ ວິ ທີ ຈ່າຍ ເງິນ ແລະ ວິ ທີ ສົ່ງ ຂອງ. ສອງ, ຈົດ ຈຳ ນວນ ຂໍ້ ຄວາມ ຖາມ ຊື້ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ໄວ້ ເປັນ ຕົວ ເລກ ຕັ້ງ ຕົ້ນ. ສາມ, ໂພສ ສາມ ອັນ ຕາມ ບັນ ຊີ ໃນ ພາກ ອາ ທິດ ທີ ສອງ.

ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ໃຊ້ ເວ ລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ຊົ່ວ ໂມງ ແລະ ບໍ່ ໃຊ້ ເງິນ ຈັກ ກີບ. ອາ ທິດ ໜ້າ ຈຶ່ງ ເພີ່ມ ວຽກ ກວດ ວັນ ຈັນ ເຂົ້າ ມາ, ອາ ທິດ ຖັດ ໄປ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ຈ່າຍ ຄ່າ ໂຄສະນາ ດ້ວຍ ງົບ ນ້ອຍ. ຄວາມ ໄດ້ ປຽບ ຂອງ ວິ ທີ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ໄວ, ມັນ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ທຸກ ບາດ ກ້າວ ສ້າງ ຢູ່ ເທິງ ຄົນ ຈິງ — ແລະ ຄົນ ຈິງ ບໍ່ ຫາຍ ໄປ ຕອນ ລະ ບົບ ກວາດ ບັນ ຊີ ປອມ.

ອີກ ຄຳ ໜຶ່ງ ກ່ອນ ຈົບ. ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ມີ ໃຜ ເຮັດ ຢ່າງ ເປັນ ລະ ບົບ ຫຼາຍ ຢ່າງ ລາວ, ຮ້ານ ທີ່ ໂພສ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ ແລະ ຕອບ ຂໍ້ ຄວາມ ໄວ ພຽງ ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ກໍ ອອກ ໜ້າ ຄົນ ອື່ນ ໄປ ໄກ ແລ້ວ. ບໍ່ ຕ້ອງ ລໍ ຖ້າ ໃຫ້ ພ້ອມ ທຸກ ຢ່າງ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ. ຢາກ ອ່ານ ບົດ ອື່ນ ໃນ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ນີ້ ເປີດ ໄດ້ ທີ່ ໜ້າ ລວມ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ, ແລະ ຖ້າ ຢາກ ໄປ ຕໍ່ ດ້ານ ໂຄສະນາ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ວິ ທີ ລົງ ໂຄສະນາ ເຟສບຸກ ຄູ່ ກັບ ບົດ ຕັ້ງ ກຸ່ມ ເປົ້າ ໝາຍ ໃນ ລາວ ແລະ ບົດ ບູສ ໂພສ ຫຼື Ads Manager.