Google Search Console ຕັ້ງ ຄ່າ ແລະ ອ່ານ ຂໍ້ ມູນ ໃຫ້ ເປັນ

ຄົນ ເຮັດ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໃນ ວຽງ ຈັນ ຄົນ ໜຶ່ງ ຈ້າງ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ໃຫ້ ເມື່ອ ຫົກ ເດືອນ ກ່ອນ. ເວັບ ອອກ ມາ ງາມ, ມີ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຄົບ, ມີ ເບີ ໂທ ຢູ່ ຫົວ ໜ້າ. ແຕ່ ຜ່ານ ໄປ ຫົກ ເດືອນ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໂທ ມາ ຈາກ ເວັບ ຈັກ ຄົນ. ລາວ ຖາມ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ, ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ວ່າ "ຕ້ອງ ເຮັດ SEO ຕື່ມ". ຖາມ ຕໍ່ ວ່າ ແລ້ວ ດຽວ ນີ້ Google ເຫັນ ເວັບ ນີ້ ຢູ່ ບໍ, ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ຕອບ ວ່າ "ໜ້າ ຈະ ເຫັນ". ໜ້າ ຈະ — ນັ້ນ ຄື ຄຳ ຕອບ ທີ່ ບອກ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ເລື່ອງ ນີ້ ໄດ້ ເປີດ ເບິ່ງ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ຈັກ ເທື່ອ.

ຄວາມ ຈິງ ຄື ຄຳ ຖາມ ນັ້ນ ມີ ຄຳ ຕອບ ທີ່ ແນ່ ນອນ ຢູ່ ແລ້ວ, ຟຣີ, ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ຕັ້ງ ຄ່າ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ນາ ທີ. ເຄື່ອງ ມື ນັ້ນ ຊື່ Google Search Console. ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ ເຄື່ອງ ມື ຂອງ ນັກ ເຕັກ ນິກ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ຂຽນ ໂຄດ, ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ ຈັກ ກີບ. ມັນ ຄື ບ່ອນ ດຽວ ໃນ ໂລກ ນີ້ ທີ່ Google ຍອມ ບອກ ຄືນ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ເວັບ ຮູ້ ວ່າ ມັນ ເຫັນ ຫຍັງ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ, ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ເຫັນ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ, ແລະ ໜ້າ ໃດ ມັນ ຍັງ ບໍ່ ຍອມ ເອົາ ເຂົ້າ ໄປ ເກັບ ໄວ້.

ຢູ່ ລາວ ເລື່ອງ ນີ້ ສຳ ຄັນ ກວ່າ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ອື່ນ ດ້ວຍ ຊ້ຳ. ເຄື່ອງ ມື ວາງ ແຜນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຂອງ Google ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ພາ ສາ ລາວ — ພິມ ຄຳ ລາວ ລົງ ໄປ ມັນ ຕອບ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພຽງ ພໍ. ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຄົນ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ໃດ ຮູ້ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ລາວ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ ໃສ່ Google ນອກ ຈາກ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ໃນ Search Console ຂອງ ຕົນ ເອງ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ບົດ ນີ້ ຈຶ່ງ ມີ ພາກ ໜຶ່ງ ທັງ ພາກ ອຸ ທິດ ໃຫ້ ວິທີ ດຶງ ຄຳ ພວກ ນັ້ນ ອອກ ມາ.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ມີ ເວັບ ຢູ່ ແລ້ວ ແຕ່ ບໍ່ ເຄີຍ ເປີດ Search Console ຈັກ ເທື່ອ, ຫຼື ເປີດ ແລ້ວ ເຫັນ ກຣາຟ ກັບ ຕົວ ເລກ ເຕັມ ໜ້າ ຈໍ ຈົນ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ເບິ່ງ ອັນ ໃດ ກ່ອນ. ຈະ ພາ ເຮັດ ຄົບ ເຈັດ ເລື່ອງ ຕາມ ລຳ ດັບ: ມັນ ແມ່ນ ຫຍັງ ໃນ ໜຶ່ງ ປະ ໂຫຍກ, ຕັ້ງ ຄ່າ ພາຍ ໃນ ສິບ ນາ ທີ, ນຳ ສົ່ງ sitemap ແລະ ກວດ ວ່າ Google ຮັບ ແລ້ວ ບໍ, ສີ່ ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ເບິ່ງ ທຸກ ອາ ທິດ, ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ ແລະ ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ຖືກ ເກັບ ກັບ ບໍ່ ຖືກ ເກັບ, ວິທີ ໃຊ້ ມັນ ເປັນ ຄັງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ, ແລະ ສາມ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ.

Google Search Console ແມ່ນ ຫຍັງ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ

ຄຳ ນິ ຍາມ ນີ້ ສັ້ນ ແຕ່ ມີ ຄຳ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ມັກ ຂ້າມ: ບອກ ຄືນ. Search Console ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຂຶ້ນ ອັນ ດັບ ດີ ຂຶ້ນ ຈັກ ໜ້ອຍ. ມັນ ບໍ່ ແມ່ນ ປຸ່ມ ກົດ ແລ້ວ ຕິດ ໜ້າ ໜຶ່ງ. ມັນ ຄື ກະ ຈົກ — ສ່ອງ ໃຫ້ ເຫັນ ວ່າ ຕອນ ນີ້ ເປັນ ແນວ ໃດ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຄົນ ທີ່ ຄາດ ຫວັງ ວ່າ ຕິດ ຕັ້ງ ແລ້ວ ຍອດ ຈະ ຂຶ້ນ ເອງ ຈະ ຜິດ ຫວັງ. ຄົນ ທີ່ ໃຊ້ ມັນ ເປັນ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ໄປ ແກ້ ຫຍັງ ກ່ອນ — ແລະ ນັ້ນ ຄື ຄຸນ ຄ່າ ທັງ ໝົດ ຂອງ ມັນ.

ຕ່າງ ຈາກ Google Analytics ແນວ ໃດ

ສອງ ເຄື່ອງ ມື ນີ້ ຄົນ ສັບ ສົນ ກັນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ວິທີ ຈື່ ງ່າຍ ທີ່ ສຸດ ຄື: Search Console ເບິ່ງ ຂ້າງ ນອກ ປະ ຕູ, Analytics ເບິ່ງ ຂ້າງ ໃນ ຮ້ານ.

Search Console ຕອບ ຄຳ ຖາມ ກ່ອນ ຄົນ ຈະ ເຂົ້າ ມາ: ຄົນ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ, ເຫັນ ຮ້ານ ຂອງ ເຮົາ ຢູ່ ອັນ ດັບ ໃດ, ເຫັນ ແລ້ວ ກົດ ຫຼື ບໍ່ ກົດ. ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ນີ້ ມີ ຢູ່ ບ່ອນ ດຽວ ເພາະ ມີ ແຕ່ Google ເທົ່າ ນັ້ນ ທີ່ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຫຍັງ ໃສ່ ຊ່ອງ ຄົ້ນ ຫາ ຂອງ ມັນ.

Analytics ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຫຼັງ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ແລ້ວ: ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ດົນ ປານ ໃດ, ກົດ ໄປ ໜ້າ ໃດ ຕໍ່, ກົດ ປຸ່ມ ໂທ ຫຼື ບໍ່. ຂໍ້ ມູນ ຊຸດ ນີ້ ເປັນ ຂອງ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ເອງ.

ຕ້ອງ ໃຊ້ ທັງ ສອງ ບໍ — ໃນ ໄລ ຍະ ຕົ້ນ ຕ້ອງ ໃຊ້ Search Console ກ່ອນ. ເຫດ ຜົນ ງ່າຍ ໆ: ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຂົ້າ ມາ ຈາກ Google ເລີຍ ແລ້ວ Analytics ຈະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ເບິ່ງ ນອກ ຈາກ ຕົວ ເລກ ສູນ. ສ່ວນ Search Console ຍັງ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ເຫັນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ບໍ ເຖິງ ຈະ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ ເຂົ້າ ມາ — ແລະ ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ "ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຫັນ" ກັບ "ເຫັນ ແຕ່ ບໍ່ ກົດ" ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ຂອງ ວຽກ ສອງ ຢ່າງ ທີ່ ບໍ່ ຄື ກັນ ເລີຍ.

ໃຜ ຄວນ ຕັ້ງ ຄ່າ ອັນ ນີ້ ແທ້

ຄຳ ຕອບ ຄື ເຈົ້າ ຂອງ ທຸ ລະ ກິດ ເອງ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ເຮັດ ເວັບ. ບໍ່ ແມ່ນ ຍ້ອນ ບໍ່ ໄວ້ ໃຈ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ, ແຕ່ ຍ້ອນ ບັນ ຊີ ນີ້ ຜູກ ຢູ່ ກັບ ອີ ເມວ ຂອງ ໃຜ ກໍ ຄົນ ນັ້ນ ຄຸມ. ວັນ ໃດ ປ່ຽນ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ແລ້ວ ບັນ ຊີ ຍັງ ຢູ່ ໃນ ອີ ເມວ ຂອງ ຄົນ ເກົ່າ, ຂໍ້ ມູນ ສາມ ປີ ທີ່ ສະ ສົມ ໄວ້ ຈະ ຫາຍ ໄປ ພ້ອມ ກັບ ລາວ. ຂໍ້ ມູນ ຍ້ອນ ຫຼັງ ນີ້ ຊື້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້ ດ້ວຍ ເງິນ ຈຳ ນວນ ໃດ.

ວິທີ ທີ່ ຖືກ ຄື: ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ສ້າງ ບັນ ຊີ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ, ຢືນ ຢັນ ຄວາມ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ, ແລ້ວ ຈຶ່ງ ເພີ່ມ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ເຂົ້າ ມາ ເປັນ ຜູ້ ໃຊ້ ຮ່ວມ. ຢາກ ຖອດ ອອກ ວັນ ໃດ ກໍ ກົດ ຖອດ ໄດ້ ໃນ ສາມ ວິ ນາ ທີ ໂດຍ ບໍ່ ກະ ທົບ ຂໍ້ ມູນ.

ສາມ ຢ່າງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ທ່ານ ເຮັດ

ບອກ ຂອບ ເຂດ ໄວ້ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພື່ອ ບໍ່ ໃຫ້ ເສຍ ເວລາ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ໄປ ຊື້ ບໍ ລິ ການ "ດັນ ອັນ ດັບ Google" ຈາກ ຄົນ ທີ່ ທັກ ມາ ໃນ ເຟສບຸກ. ຄົນ ພວກ ນັ້ນ ມັກ ອ້າງ ວ່າ ຮູ້ ຈັກ ຄົນ ໃນ Google — ບໍ່ ມີ ຢູ່ ຈິງ. Search Console ຄື ຫຼັກ ຖານ ຂອງ ທ່ານ ເອງ ວ່າ ໃຜ ເຮັດ ຫຍັງ ໃຫ້ ຫຼື ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ຫຍັງ ໃຫ້.

ຢ່າງ ທີ ສອງ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ໃຫ້ ກົດ ປຸ່ມ ຂໍ ໃຫ້ ກວດ ຄືນ ຊ້ຳ ໆ ທຸກ ມື້ ເພື່ອ ໃຫ້ Google ມາ ເກັບ ໄວ ຂຶ້ນ. ກົດ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ໄວ ຂຶ້ນ ຈັກ ໜ້ອຍ, ແລະ ເສຍ ເວລາ ຂອງ ທ່ານ ເປັນ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ອາ ທິດ ໂດຍ ບໍ່ ໄດ້ ຫຍັງ ຄືນ.

ຢ່າງ ທີ ສາມ ແລະ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ, ບົດ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ຕົວ ເລກ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ໃຫ້ ຈື່ ໄປ ໃຊ້ — ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ ອັດ ຕາ ການ ກົດ ທີ່ ຄວນ ໄດ້ ຫຼື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ ທີ່ ຄວນ ມີ. ບໍ່ ມີ ໃຜ ເກັບ ຕົວ ເລກ ພວກ ນັ້ນ ຢູ່ ລາວ, ແລະ ບົດ ນີ້ ຈະ ບໍ່ ແຕ່ງ ຂຶ້ນ ມາ ໃຫ້ ອ້າງ. ຕົວ ເລກ ທຸກ ຕົວ ທີ່ ປາກົດ ໃນ ຕົວ ຢ່າງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ແມ່ນ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ຄິດ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ, ແລະ ຈະ ຂຽນ ກຳ ກັບ ໄວ້ ທຸກ ບ່ອນ ທີ່ ໃຊ້. ຖ້າ ຢາກ ຮູ້ ພື້ນ ຖານ ວ່າ SEO ທັງ ໝົດ ເຮັດ ວຽກ ແນວ ໃດ ກ່ອນ ຈະ ອ່ານ ຕໍ່, ໃຫ້ ອ່ານ SEO ແມ່ນ ຫຍັງ — ຄູ່ມື ເລີ່ມ ຕົ້ນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ.

ຕັ້ງ ຄ່າ ໃຫ້ ແລ້ວ ພາຍ ໃນ ສິບ ນາ ທີ

ຂັ້ນ ຕອນ ທັງ ໝົດ ມີ ສາມ ຢ່າງ ເທົ່າ ນັ້ນ: ເຂົ້າ ໜ້າ ເວັບ ຂອງ Search Console ດ້ວຍ ບັນ ຊີ Google ໃດ ກໍ ໄດ້ ທີ່ ເປັນ ຂອງ ທ່ານ ເອງ, ພິມ ທີ່ ຢູ່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ລົງ ໄປ, ແລ້ວ ພິ ສູດ ໃຫ້ Google ເຫັນ ວ່າ ເວັບ ນັ້ນ ແມ່ນ ຂອງ ທ່ານ ຈິງ. ຂັ້ນ ທີ ສາມ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ຕິດ ຢູ່, ແລະ ຄວາມ ຈິງ ມັນ ບໍ່ ຍາກ ຄື ທີ່ ຄິດ — ມີ ສີ່ ທາງ ໃຫ້ ເລືອກ ແລະ ເລືອກ ທາງ ດຽວ ກໍ ພໍ ແລ້ວ.

ກ່ອນ ອື່ນ ຕ້ອງ ເລືອກ ລະ ຫວ່າງ ສອງ ແບບ

ພໍ ກົດ ເພີ່ມ ເວັບ ໃໝ່ ມັນ ຈະ ຖາມ ໃຫ້ ເລືອກ ສອງ ແບບ. ແບບ ຊ້າຍ ຊື່ Domain ຄື ຮັບ ໝົດ ທັງ ໂດ ເມນ — ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ ບັນ ຊີ ທີ່ ມີ www ຫຼື ບໍ່ ມີ www, ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ http ຫຼື https, ບໍ່ ວ່າ ຈະ ເປັນ ໂດ ເມນ ຍ່ອຍ ໃດ ກໍ ນັບ ລວມ ໝົດ. ແບບ ຂວາ ຊື່ URL prefix ຄື ຮັບ ສະ ເພາະ ທີ່ ຢູ່ ທີ່ ພິມ ລົງ ໄປ ຄຳ ຕໍ່ ຄຳ.

ຄຳ ແນະ ນຳ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຄື ເລືອກ ແບບ Domain ຖ້າ ເຮັດ ໄດ້. ເຫດ ຜົນ ຄື ບັນ ຫາ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້ ທັງ ບົດ — ຄົນ ຢືນ ຢັນ ບັນ ຊີ ໜຶ່ງ ແຕ່ ເວັບ ຈິງ ຢູ່ ອີກ ບັນ ຊີ ໜຶ່ງ ແລ້ວ ນັ່ງ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ສູນ ຢູ່ ຫົກ ເດືອນ. ແບບ Domain ຕັດ ບັນ ຫາ ນີ້ ອອກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພາະ ມັນ ນັບ ໝົດ ທຸກ ແບບ ພ້ອມ ກັນ.

ຂໍ້ ເສຍ ຂອງ ແບບ Domain ຄື ມັນ ຢືນ ຢັນ ໄດ້ ທາງ ດຽວ — ຕ້ອງ ຕື່ມ ຂໍ້ ຄວາມ ໜຶ່ງ ແຖວ ໃສ່ ບ່ອນ ຈັດ ການ ໂດ ເມນ. ຖ້າ ໂດ ເມນ ຊື້ ໄວ້ ກັບ ຄົນ ອື່ນ ແລ້ວ ຕິດ ຕໍ່ ບໍ່ ໄດ້, ໃຫ້ ໃຊ້ ແບບ URL prefix ໄປ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຍ້າຍ ພາຍ ຫຼັງ. ຂໍ້ ມູນ ບໍ່ ຫາຍ, ພຽງ ແຕ່ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ບັນ ຊີ ໃໝ່ ແລ້ວ ລໍ ໃຫ້ ຂໍ້ ມູນ ສະ ສົມ ຄືນ.

ວິທີ ທີ ໜຶ່ງ ຜ່ານ ຜູ້ ຂາຍ ໂດ ເມນ

ວິທີ ນີ້ ຄື ວິທີ ດຽວ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ກັບ ແບບ Domain. Google ຈະ ໃຫ້ ຂໍ້ ຄວາມ ໜຶ່ງ ແຖວ ມາ — ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ຄຳ ວ່າ google-site-verification ແລ້ວ ຕາມ ດ້ວຍ ຕົວ ອັກ ສອນ ຍາວ ໆ. ໜ້າ ທີ່ ຂອງ ທ່ານ ຄື ເອົາ ແຖວ ນັ້ນ ໄປ ວາງ ໃນ ບ່ອນ ຈັດ ການ ຊື່ ໂດ ເມນ, ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ທີ່ ຊື່ ວ່າ ລະ ບົບ ຊື່ ໂດ ເມນ ຫຼື DNS, ເປັນ ບັນ ທຶກ ຊະ ນິດ TXT.

ຖ້າ ຊື້ ໂດ ເມນ ຜ່ານ ບໍ ລິ ສັດ ໃນ ລາວ ຫຼື ໃນ ໄທ ແລ້ວ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ໜ້າ ນັ້ນ ຢູ່ ໃສ, ວິທີ ທີ່ ໄວ ທີ່ ສຸດ ຄື ສົ່ງ ຂໍ້ ຄວາມ ໄປ ຫາ ຝ່າຍ ດູ ແລ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ນັ້ນ ວ່າ "ຂໍ ຕື່ມ TXT record ໃຫ້ ແດ່" ພ້ອມ ວາງ ແຖວ ນັ້ນ ໄປ ໃຫ້ ນຳ. ສ່ວນ ຫຼາຍ ເຂົາ ເຮັດ ໃຫ້ ພາຍ ໃນ ມື້ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ຄິດ ຄ່າ. ຫຼັງ ຈາກ ນັ້ນ ກັບ ມາ ກົດ ປຸ່ມ ຢືນ ຢັນ ອີກ ເທື່ອ — ບາງ ເທື່ອ ຕ້ອງ ລໍ ຫຼາຍ ຊົ່ວ ໂມງ ຈົນ ຮອດ ໜຶ່ງ ມື້ ກ່ອນ ມັນ ຈຶ່ງ ເຫັນ.

ວິທີ ທີ ສອງ ອັບ ໂຫຼດ ໄຟລ໌ ໜຶ່ງ ອັນ

Google ໃຫ້ ໄຟລ໌ ນ້ອຍ ໆ ອັນ ໜຶ່ງ ມາ (ນາມ ສະ ກຸນ .html), ໜ້າ ທີ່ ຂອງ ທ່ານ ຄື ເອົາ ໄປ ວາງ ໄວ້ ໃນ ຫ້ອງ ຮາກ ຂອງ ເວັບ — ຄື ວາງ ໄວ້ ຊັ້ນ ນອກ ສຸດ ບ່ອນ ດຽວ ກັບ ໜ້າ ຫຼັກ. ວິທີ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ຖ້າ ທ່ານ ເຂົ້າ ໂຮ ສ ຕິ້ງ ໄດ້ ເອງ ຫຼື ມີ ຄົນ ທີ່ ເຂົ້າ ໄດ້ ພ້ອມ ຢູ່ ຂ້າງ.

ວິທີ ກວດ ວ່າ ວາງ ຖືກ ບ່ອນ ຫຼື ບໍ່: ພິມ ທີ່ ຢູ່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຊື່ ໄຟລ໌ ນັ້ນ ໃສ່ ຊ່ອງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ບຣາວ ເຊີ. ຖ້າ ຂຶ້ນ ໜ້າ ຂາວ ທີ່ ມີ ຕົວ ອັກ ສອນ ຍາວ ໆ ແປ ວ່າ ຖືກ ບ່ອນ ແລ້ວ. ຖ້າ ຂຶ້ນ ວ່າ ບໍ່ ພົບ ໜ້າ ນີ້ ແປ ວ່າ ວາງ ຜິດ ຊັ້ນ. ຢ່າ ລຶບ ໄຟລ໌ ນີ້ ອອກ ພາຍ ຫຼັງ ຄິດ ວ່າ ໃຊ້ ແລ້ວ ຖິ້ມ ໄດ້ — Google ຈະ ກັບ ມາ ກວດ ເປັນ ໄລ ຍະ, ບໍ່ ພົບ ເມື່ອ ໃດ ມັນ ຖອດ ສິດ ເມື່ອ ນັ້ນ.

ວິທີ ທີ ສາມ ວາງ ແທັກ ໃນ ໜ້າ ຫຼັກ

ວິທີ ນີ້ ຄື ວິທີ ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ WordPress ຄວນ ເລືອກ. Google ໃຫ້ ແທັກ ໜຶ່ງ ແຖວ ມາ, ເອົາ ໄປ ວາງ ໃນ ສ່ວນ ຫົວ ຂອງ ໜ້າ ຫຼັກ. ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ແກ້ ໄຟລ໌ ຂອງ ຮູບ ແບບ ເວັບ ດ້ວຍ ມື — ປລັກ ອິນ SEO ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ ກັນ ທົ່ວ ໄປ ລ້ວນ ມີ ຊ່ອງ ໃຫ້ ວາງ ແທັກ ນີ້ ໂດຍ ສະ ເພາະ, ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຕັ້ງ ຄ່າ ຫົວ ຂໍ້ ເຄື່ອງ ມື ຜູ້ ດູ ແລ ເວັບ.

ຂໍ້ ລະ ວັງ ຂໍ້ ດຽວ: ວາງ ແລ້ວ ຕ້ອງ ກົດ ບັນ ທຶກ, ແລ້ວ ເປີດ ໜ້າ ຫຼັກ ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ວ່າ ໜ້າ ຍັງ ປົກ ກະ ຕິ ຢູ່ ບໍ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ກັບ ໄປ ກົດ ຢືນ ຢັນ. ຖ້າ ວາງ ຜິດ ບ່ອນ ຈົນ ໜ້າ ຫຼັກ ພັງ, ຄົນ ທີ່ ເສຍ ຫາຍ ຄື ລູກ ຄ້າ ທີ່ ກຳ ລັງ ເປີດ ເວັບ ຢູ່ ຕອນ ນັ້ນ. ບົດ ຕັ້ງ ຄ່າ SEO ໃນ WordPress ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ມີ ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ຂອງ ຊ່ອງ ນີ້ ຄົບ ຂັ້ນ ຕອນ ຢູ່ ແລ້ວ.

ວິທີ ທີ ສີ່ ຜ່ານ ບັນ ຊີ Google ອື່ນ ທີ່ ຕໍ່ ໄວ້ ແລ້ວ

ຖ້າ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຕໍ່ Google Analytics ຫຼື Google Tag Manager ໄວ້ ຢູ່ ແລ້ວ ດ້ວຍ ບັນ ຊີ Google ດຽວ ກັນ, ວິທີ ນີ້ ໄວ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສີ່ ວິທີ — ກົດ ປຸ່ມ ດຽວ ແລ້ວ ແລ້ວ ເລີຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ໄປ ແຕະ ຫຍັງ ໃນ ເວັບ.

ຂໍ້ ຄວນ ລະ ວັງ ຄື ຄວາມ ຜູກ ພັນ ນີ້ ຍາວ ກວ່າ ທີ່ ຄິດ. ວັນ ໃດ ຄົນ ອື່ນ ໄປ ຖອດ Analytics ອອກ ຈາກ ເວັບ ຫຼື ປ່ຽນ ບັນ ຊີ, ສິດ ຂອງ ທ່ານ ໃນ Search Console ຫຼຸດ ຕາມ. ດັ່ງ ນັ້ນ ຖ້າ ໃຊ້ ວິທີ ນີ້ ໃນ ຕອນ ຕົ້ນ ເພື່ອ ຄວາມ ໄວ, ພໍ ມີ ເວລາ ວ່າງ ໃຫ້ ກັບ ມາ ຕື່ມ ວິທີ ທີ ໜຶ່ງ ຫຼື ວິທີ ທີ ສາມ ໄວ້ ເປັນ ຊັ້ນ ສຳ ຮອງ. Google ອະ ນຸ ຍາດ ໃຫ້ ຢືນ ຢັນ ຫຼາຍ ວິທີ ພ້ອມ ກັນ ໄດ້.

ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ຢ່າ ຟ້າວ ເປີດ ເບິ່ງ ມື້ ຕໍ່ ມາ

ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ຜິດ ຫວັງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ເປີດ ເບິ່ງ ມື້ ຕໍ່ ມາ ຈະ ເຫັນ ກຣາຟ ວ່າງ ເປົ່າ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຕັ້ງ ຜິດ. ຄວາມ ຈິງ ຄື Search Console ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຍ້ອນ ຫຼັງ — ມັນ ເລີ່ມ ນັບ ຈາກ ມື້ ທີ່ ຢືນ ຢັນ ໄປ ຂ້າງ ໜ້າ ເທົ່າ ນັ້ນ. ນອກ ຈາກ ນັ້ນ ຂໍ້ ມູນ ຍັງ ມາ ຊ້າ ປະ ມານ ສອງ ຫາ ສາມ ມື້ ຕາມ ປົກ ກະ ຕິ.

ດັ່ງ ນັ້ນ ຕາ ຕະ ລາງ ຄວາມ ຄາດ ຫວັງ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ຄື: ມື້ ທີ ໜຶ່ງ ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ນຳ ສົ່ງ sitemap, ອາ ທິດ ທຳ ອິດ ຍັງ ບໍ່ ຕ້ອງ ເປີດ ເບິ່ງ ເລີຍ, ອາ ທິດ ທີ ສອງ ຄ່ອຍ ເປີດ ເບິ່ງ ວ່າ ໜ້າ ຖືກ ເກັບ ໄປ ຈັກ ໜ້າ ແລ້ວ, ແລະ ຢ່າ ຫວັງ ຈະ ໄດ້ ຂໍ້ ມູນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ທີ່ ອ່ານ ອອກ ຄວາມ ໝາຍ ໄດ້ ກ່ອນ ຄົບ ໜຶ່ງ ເດືອນ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຂໍ້ ບົກ ພ່ອງ ຂອງ ເຄື່ອງ ມື, ມັນ ຄື ທຳ ມະ ຊາດ ຂອງ ວຽກ ນີ້.

ນຳ ສົ່ງ sitemap ແລະ ກວດ ວ່າ Google ຮັບ ແລ້ວ ບໍ

ຫຼັງ ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ວຽກ ຕໍ່ ໄປ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ ໃນ ມື້ ດຽວ ກັນ ຄື ນຳ ສົ່ງ sitemap. ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສອງ ນາ ທີ ແຕ່ ຄົນ ຂ້າມ ກັນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ, ແລະ ມັນ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ເວັບ ທີ່ Google ເກັບ ໜ້າ ຄົບ ພາຍ ໃນ ສອງ ອາ ທິດ ກັບ ເວັບ ທີ່ ຍັງ ເກັບ ບໍ່ ຄົບ ຫຼັງ ຜ່ານ ໄປ ຫົກ ເດືອນ.

sitemap ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ຫາ ຢູ່ ໃສ

sitemap ຄື ບັນ ຊີ ລາຍ ຊື່ ໜ້າ ທັງ ໝົດ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ໄວ້ ໃນ ໄຟລ໌ ດຽວ ໃນ ຮູບ ແບບ ທີ່ ເຄື່ອງ ອ່ານ ອອກ. ປຽບ ຄື ບັນ ຊີ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ຍື່ນ ໃຫ້ ຄົນ ມາ ກວດ ສາງ — ບໍ່ ມີ ບັນ ຊີ ຄົນ ກວດ ກໍ ຍັງ ເດີນ ຫາ ເອງ ໄດ້, ແຕ່ ຊ້າ ກວ່າ ແລະ ມີ ໂອ ກາດ ຕົກ ຫຼົ່ນ.

ຂ່າວ ດີ ຄື ສ່ວນ ຫຼາຍ ທ່ານ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ເວັບ ທີ່ ເຮັດ ດ້ວຍ WordPress ແລະ ຕິດ ປລັກ ອິນ SEO ໃດ ກໍ ຕາມ ຈະ ສ້າງ sitemap ໃຫ້ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ. ວິທີ ຫາ: ພິມ ທີ່ ຢູ່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຕໍ່ ດ້ວຍ /sitemap.xml ໃສ່ ບຣາວ ເຊີ. ຖ້າ ບໍ່ ຂຶ້ນ ໃຫ້ ລອງ /sitemap_index.xml ຕໍ່. ຖ້າ ຂຶ້ນ ໜ້າ ທີ່ ມີ ບັນ ຊີ ລິ້ງ ຍາວ ໆ ແປ ວ່າ ພົບ ແລ້ວ.

ຖ້າ ລອງ ທັງ ສອງ ແບບ ແລ້ວ ຍັງ ບໍ່ ຂຶ້ນ ຈັກ ອັນ, ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຍັງ ບໍ່ ມີ. ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ຕ້ອງ ໃຫ້ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ເປີດ ໃຫ້ — ເປັນ ວຽກ ຫ້າ ນາ ທີ ຂອງ ເຂົາ, ບໍ່ ຄວນ ຄິດ ຄ່າ ເພີ່ມ. ບົດ ສ້າງ ເວັບໄຊ ຮ້ານ ຄ້າ ໃຫ້ Google ຫາ ເຫັນ ຕັ້ງແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ຄວນ ຮຽກ ຮ້ອງ ຫຍັງ ຈາກ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕອນ ຕົກ ລົງ ວ່າ ຈ້າງ.

ນຳ ສົ່ງ ແນວ ໃດ

ໃນ ເມ ນູ ຊ້າຍ ມື ຂອງ Search Console ມີ ຫົວ ຂໍ້ ຊື່ Sitemaps. ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ຈະ ເຫັນ ຊ່ອງ ໃຫ້ ພິມ. ພິມ ສະ ເພາະ ສ່ວນ ທ້າຍ ເທົ່າ ນັ້ນ ຄື sitemap.xml ຫຼື sitemap_index.xml, ບໍ່ ຕ້ອງ ພິມ ຊື່ ເວັບ ຊ້ຳ ອີກ ເພາະ ມັນ ໃສ່ ໃຫ້ ແລ້ວ. ພິມ ຊ້ຳ ຈະ ກາຍ ເປັນ ທີ່ ຢູ່ ຜິດ ແລ້ວ ຂຶ້ນ ວ່າ ດຶງ ບໍ່ ໄດ້.

ກົດ ສົ່ງ ແລ້ວ ຈົບ. ບໍ່ ຕ້ອງ ສົ່ງ ຊ້ຳ ທຸກ ເທື່ອ ທີ່ ລົງ ບົດ ໃໝ່ — Google ຈະ ກັບ ມາ ອ່ານ ໄຟລ໌ ນີ້ ເອງ ເປັນ ໄລ ຍະ. ສົ່ງ ໃໝ່ ພຽງ ເມື່ອ ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໄຟລ໌ ຫຼື ຮື້ ໂຄງ ສ້າງ ເວັບ ໃໝ່ ທັງ ໝົດ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ອ່ານ ສະ ຖາ ນະ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ

ຫຼັງ ສົ່ງ ໄປ ບໍ່ ເທົ່າ ໃດ ນາ ທີ ຈະ ມີ ແຖວ ຂຶ້ນ ມາ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ພ້ອມ ສະ ຖາ ນະ. ນີ້ ຄື ຄວາມ ໝາຍ ຂອງ ແຕ່ ລະ ສະ ຖາ ນະ ແລະ ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຕໍ່:

ສະ ຖາ ນະ ທີ່ ເຫັນ	ຄວາມ ໝາຍ	ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ຕໍ່
ສຳ ເລັດ (Success)	Google ອ່ານ ໄຟລ໌ ໄດ້ ແລະ ຮັບ ບັນ ຊີ ໜ້າ ໄປ ແລ້ວ	ບໍ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຫຍັງ ຕໍ່ ລໍ ຖ້າ ຢ່າງ ດຽວ
ດຶງ ບໍ່ ໄດ້ (Couldn't fetch)	ພິມ ທີ່ ຢູ່ ຜິດ ຫຼື ໄຟລ໌ ບໍ່ ມີ ຢູ່ ຈິງ	ເປີດ ທີ່ ຢູ່ ນັ້ນ ໃນ ບຣາວ ເຊີ ກ່ອນ ຖ້າ ບໍ່ ຂຶ້ນ ແປ ວ່າ ພິມ ຜິດ
ມີ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ (Has errors)	ອ່ານ ໄດ້ ແຕ່ ບາງ ແຖວ ໃນ ໄຟລ໌ ຜິດ ຮູບ ແບບ	ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ເບິ່ງ ວ່າ ແຖວ ໃດ ຜິດ ແລ້ວ ບອກ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ
ຄົ້ນ ພົບ 0 ໜ້າ	ໄຟລ໌ ມີ ຢູ່ ແຕ່ ວ່າງ ເປົ່າ	ໄປ ເບິ່ງ ຕັ້ງ ຄ່າ ປລັກ ອິນ ວ່າ ປິດ ບໍ່ ໃຫ້ ໃສ່ ໜ້າ ໃດ ໄວ້ ບໍ

ຂໍ້ ທີ່ ຄົນ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ຢູ່ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຄື ຄຳ ວ່າ "ຄົ້ນ ພົບ ຈັກ ໜ້າ". ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ບອກ ວ່າ ໃນ ໄຟລ໌ ມີ ຊື່ ໜ້າ ຈັກ ອັນ — ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ວ່າ Google ເກັບ ໄປ ຈັກ ໜ້າ. ຈຳ ນວນ ທີ່ ເກັບ ຈິງ ຢູ່ ໃນ ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ ຄົນ ລະ ບ່ອນ ກັນ ແລະ ມັກ ໜ້ອຍ ກວ່າ ສະ ເໝີ. ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ສອງ ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ວຽກ ທີ່ ຍັງ ຄ້າງ ຢູ່.

ເຄື່ອງ ມື ກວດ ທີ ລະ ໜ້າ

ຢູ່ ດ້ານ ເທິງ ສຸດ ຂອງ Search Console ມີ ຊ່ອງ ຄົ້ນ ຫາ ຍາວ ໜຶ່ງ ຊ່ອງ. ວາງ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ໃດ ໜ້າ ໜຶ່ງ ລົງ ໄປ ແລ້ວ ກົດ ເອັນ ເຕີ, ມັນ ຈະ ໄປ ຖາມ Google ໃຫ້ ສົດ ໆ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຫຼື ບໍ່. ນີ້ ຄື ຄຳ ຕອບ ທີ່ ຊັດ ເຈນ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຄຳ ຖາມ ວ່າ "Google ເຫັນ ໜ້າ ນີ້ ບໍ" — ບໍ່ ຕ້ອງ ໜ້າ ຈະ ອີກ ຕໍ່ ໄປ.

ຖ້າ ຄຳ ຕອບ ຄື ຍັງ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ, ຈະ ມີ ປຸ່ມ ຂໍ ໃຫ້ ກວດ ຄືນ ໃຫ້ ກົດ. ກົດ ໄດ້ ເທື່ອ ດຽວ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ຮອບ — ກົດ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ເລັ່ງ ຫຍັງ. ໃຊ້ ປຸ່ມ ນີ້ ກັບ ໜ້າ ສຳ ຄັນ ເທົ່າ ນັ້ນ ຄື ໜ້າ ຫຼັກ, ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຂາຍ ດີ, ບົດ ໃໝ່ ທີ່ ຫາ ກໍ ລົງ. ຢ່າ ນັ່ງ ກົດ ໃຫ້ ຄົບ ທຸກ ໜ້າ ໃນ ເວັບ ເພາະ ນັ້ນ ຄື ວຽກ ຂອງ sitemap ຢູ່ ແລ້ວ.

ອີກ ຢ່າງ ທີ່ ເຄື່ອງ ມື ນີ້ ບອກ ໄດ້ ແລະ ມີ ຄ່າ ຫຼາຍ ຄື ວັນ ທີ ທີ່ Google ມາ ອ່ານ ໜ້າ ນີ້ ຄັ້ງ ສຸດ ທ້າຍ. ຖ້າ ວັນ ທີ ນັ້ນ ຫ່າງ ໄປ ຫຼາຍ ເດືອນ ແປ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ Google ບໍ່ ຄ່ອຍ ສົນ ໃຈ, ມັກ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ລິ້ງ ຈາກ ໜ້າ ອື່ນ ຊີ້ ມາ ຫາ ຫຼື ເນື້ອ ຫາ ບໍ່ ເຄີຍ ປ່ຽນ ເລີຍ ດົນ ແລ້ວ.

ສີ່ ຕົວ ເລກ ດຽວ ທີ່ ຕ້ອງ ເບິ່ງ ທຸກ ອາ ທິດ

ເປີດ ລາຍ ງານ ຜົນ ງານ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຕົກ ໃຈ ເພາະ ມີ ກຣາຟ, ມີ ບັດ ຫຼາຍ ບັດ, ມີ ຕົວ ກອງ ເຕັມ ໜ້າ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ຈິງ ໆ ມີ ພຽງ ສີ່ ຕົວ, ແລະ ສີ່ ຕົວ ນີ້ Google ນິ ຍາມ ໄວ້ ເອງ ຢ່າງ ຊັດ ເຈນ ໃນ ໜ້າ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ສາ ທາ ລະ ນະ ຂອງ ມັນ — ບໍ່ ຕ້ອງ ເຊື່ອ ຄຳ ຂອງ ໃຜ, ອ່ານ ຈາກ ຕົ້ນ ທາງ ໄດ້ ເລີຍ.

ຕົວ ທີ ໜຶ່ງ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ

ຄຳ ອັງ ກິດ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຄື Impressions. ນິ ຍາມ ຂອງ Google ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ປາກົດ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ. ອ່ານ ໃຫ້ ຖືກ ຄື: ຄົນ ເຫັນ ຊື່ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ໃນ ບັນ ຊີ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ເຂົ້າ ມາ ໃນ ເວັບ.

ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ຕົວ ວັດ ຄວາມ "ຮູ້ ຈັກ" ຂອງ ເວັບ ໃນ ສາຍ ຕາ Google. ຖ້າ ມັນ ຢູ່ ໃກ້ ສູນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ຫຼາຍ ອາ ທິດ ແປ ວ່າ Google ບໍ່ ເອົາ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ໃສ່ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ຈັກ ຄຳ ເລີຍ — ບັນ ຫາ ຢູ່ ຂັ້ນ ພື້ນ ຖານ ຄື ຍັງ ບໍ່ ຖືກ ເກັບ ເຂົ້າ ດັດ ຊະ ນີ ຫຼື ເນື້ອ ຫາ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ຄຳ ໃດ ເລີຍ. ຖ້າ ມັນ ຂຶ້ນ ເລື້ອຍ ໆ ແປ ວ່າ ວຽກ ຂັ້ນ ພື້ນ ຖານ ຜ່ານ ແລ້ວ ເຖິງ ຈະ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ກົດ ເຂົ້າ ມາ ກໍ ຕາມ.

ຕົວ ທີ ສອງ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ

ຄຳ ອັງ ກິດ ຄື Clicks. ນິ ຍາມ ຂອງ Google ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄົນ ກົດ ຈາກ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ເຂົ້າ ມາ ຫາ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ. ນີ້ ຄື ຄົນ ຈິງ ທີ່ ຍ່າງ ເຂົ້າ ມາ ໃນ ຮ້ານ.

ຢູ່ ຮ້ານ ນ້ອຍ ໃນ ລາວ ຕົວ ເລກ ນີ້ ໃນ ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ ມັກ ຢູ່ ຫຼັກ ໜ່ວຍ ຫຼື ຫຼັກ ສິບ ຕໍ່ ເດືອນ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຢ່າ ຖື ວ່າ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ລົ້ມ ເຫຼວ. ຄວາມ ຈິງ ທີ່ ຕ້ອງ ຮັບ ຄື ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ນ້ອຍ, ຄົນ ຫາ ຂອງ ຜ່ານ ເຟສບຸກ ຫຼາຍ ກວ່າ ຜ່ານ Google, ແລະ ວຽກ ນີ້ ຄື ວຽກ ສະ ສົມ ບໍ່ ແມ່ນ ວຽກ ຍິງ ໄດ້ ຜົນ ໃນ ມື້ ດຽວ. ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ເບິ່ງ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ອາ ທິດ ນີ້ ແຕ່ ແມ່ນ ທິດ ທາງ ຂອງ ສາມ ເດືອນ.

ຕົວ ທີ ສາມ ອັດ ຕາ ການ ກົດ

ຄຳ ອັງ ກິດ ຄື CTR. ນິ ຍາມ ຂອງ Google ຊັດ ເຈນ ຫຼາຍ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ກົດ ຫານ ດ້ວຍ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ. ບໍ່ ຕ້ອງ ຄິດ ເອງ ເພາະ ມັນ ຄິດ ໃຫ້ ແລ້ວ ໃນ ໜ້າ ຈໍ.

ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ຕົວ ວັດ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ໜ້າ ຈັບ ໃຈ ຄົນ ຫຼື ບໍ່ — ຍ້ອນ ສອງ ຢ່າງ ນີ້ ຄື ສິ່ງ ດຽວ ທີ່ ຄົນ ເຫັນ ກ່ອນ ຕັດ ສິນ ໃຈ ກົດ. ຕົວ ຢ່າງ ເພື່ອ ໃຫ້ ເຫັນ ພາບ (ຕົວ ເລກ ນີ້ ເປັນ ພຽງ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ຄິດ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ໃດ): ໜ້າ ໜຶ່ງ ສະ ແດງ 400 ເທື່ອ ແລ້ວ ມີ ຄົນ ກົດ 4 ເທື່ອ ຄື ອັດ ຕາ ໜຶ່ງ ສ່ວນ ຮ້ອຍ. ອີກ ໜ້າ ໜຶ່ງ ສະ ແດງ ພຽງ 80 ເທື່ອ ແຕ່ ຄົນ ກົດ 8 ເທື່ອ ຄື ສິບ ສ່ວນ ຮ້ອຍ. ໜ້າ ທີ ສອງ ນ້ອຍ ກວ່າ ໃນ ທຸກ ຕົວ ເລກ ດິບ ແຕ່ ເຮັດ ວຽກ ໄດ້ ດີ ກວ່າ ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ຕົວ ທີ ສີ່ ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເລ່ຍ

ຄຳ ອັງ ກິດ ຄື Average position. ນິ ຍາມ ຂອງ Google ຄື ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຜົນ ທີ່ ຢູ່ ສູງ ສຸດ ຈາກ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ. ຕົວ ເລກ ນ້ອຍ ຄື ດີ — ຕຳ ແໜ່ງ 3 ດີ ກວ່າ ຕຳ ແໜ່ງ 30.

ຂໍ້ ທີ່ ຕ້ອງ ລະ ວັງ ຄື ຄຳ ວ່າ ສະ ເລ່ຍ. ຕົວ ເລກ ລວມ ຂອງ ທັງ ເວັບ ບອກ ຫຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ຫຼາຍ ເພາະ ມັນ ເອົາ ຄຳ ທີ່ ຕິດ ອັນ ດັບ ສາມ ໄປ ສະ ເລ່ຍ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຢູ່ ອັນ ດັບ ແປດ ສິບ. ຕົວ ເລກ ນີ້ ມີ ຄ່າ ພຽງ ເມື່ອ ເບິ່ງ ຕໍ່ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຫຼື ຕໍ່ ໜ້າ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ກຣາຟ ເທົ່າ ນັ້ນ. ອີກ ຢ່າງ ຄື ຕຳ ແໜ່ງ ຕ່າງ ຄົນ ຕ່າງ ເຫັນ ບໍ່ ຄື ກັນ ຂຶ້ນ ກັບ ບ່ອນ ຢູ່ ແລະ ເຄື່ອງ ທີ່ ໃຊ້ — ຢ່າ ເອົາ ຜົນ ທີ່ ທ່ານ ພິມ ຫາ ເອງ ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ມາ ຖຽງ ກັບ ຕົວ ເລກ ໃນ ລາຍ ງານ.

ບັດ ສີ່ ບັດ ຢູ່ ເທິງ ກຣາຟ ຕ້ອງ ກົດ ເປີດ ໃຫ້ ຄົບ

ຄົນ ໃໝ່ ມັກ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຕອນ ເປີດ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ Google ເປີດ ໃຫ້ ພຽງ ສອງ ບັດ ຄື ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ກົດ ກັບ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ. ອີກ ສອງ ບັດ ຄື ອັດ ຕາ ການ ກົດ ກັບ ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເລ່ຍ ຕ້ອງ ກົດ ໃສ່ ບັດ ນັ້ນ ເອງ ຈຶ່ງ ຈະ ຂຶ້ນ ມາ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ. ກົດ ເປີດ ໃຫ້ ຄົບ ສີ່ ບັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ເທື່ອ ທຳ ອິດ ແລ້ວ ມັນ ຈື່ ໄວ້ ໃຫ້ ເທື່ອ ຕໍ່ ໄປ.

ອີກ ບ່ອນ ໜຶ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ປ່ຽນ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຄື ຊ່ວງ ວັນ ທີ. ຄ່າ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ຄື ສາມ ເດືອນ ຫຼັງ ສຸດ ເຊິ່ງ ພໍ ດີ ສຳ ລັບ ການ ເບິ່ງ ພາບ ລວມ, ແຕ່ ຕອນ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ອາ ທິດ ນີ້ ດີ ຂຶ້ນ ຫຼື ບໍ່ ໃຫ້ ປ່ຽນ ເປັນ ຊ່ວງ ວັນ ທີ ແລ້ວ ກົດ ປຽບ ທຽບ ກັບ ຊ່ວງ ກ່ອນ ໜ້າ. ຕົວ ເລກ ຈະ ຂຶ້ນ ເປັນ ຄູ່ ໃຫ້ ເຫັນ ວ່າ ຂຶ້ນ ຫຼື ລົງ ເທົ່າ ໃດ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈົດ ໄວ້ ເອງ.

ອ່ານ ສີ່ ຕົວ ເລກ ນີ້ ເປັນ ຄູ່ ຢ່າ ອ່ານ ດ່ຽວ

ນີ້ ຄື ພາກ ທີ່ ແຍກ ຄົນ ທີ່ ເປີດ Search Console ເປັນ ກັບ ຄົນ ທີ່ ພຽງ ແຕ່ ເປີດ ເບິ່ງ. ຕົວ ເລກ ດ່ຽວ ບອກ ຫຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ເລີຍ — ຮູ້ ວ່າ ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ຄົນ ກົດ 12 ເທື່ອ ແລ້ວ ຈັ່ງ ໃດ ຕໍ່. ແຕ່ ພໍ ເອົາ ສອງ ຕົວ ມາ ວາງ ຄູ່ ກັນ ມັນ ຈະ ຊີ້ ນິ້ວ ບອກ ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຕໍ່ ທັນ ທີ.

ຄູ່ ທີ ໜຶ່ງ ສະ ແດງ ຫຼາຍ ແຕ່ ກົດ ໜ້ອຍ

ອາ ການ: ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ ຂຶ້ນ ເລື້ອຍ ໆ ແຕ່ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ກົດ ນອນ ນິ້ງ ຢູ່ ກັບ ທີ່. ຄວາມ ໝາຍ: Google ເອົາ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ໄປ ວາງ ໃຫ້ ຄົນ ເຫັນ ຢູ່ ແລ້ວ — ວຽກ ຂັ້ນ ພື້ນ ຖານ ຜ່ານ ແລ້ວ — ແຕ່ ຄົນ ເຫັນ ແລ້ວ ບໍ່ ຢາກ ກົດ.

ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄື ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ໃໝ່ ກ່ອນ, ບໍ່ ແມ່ນ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່. ໄປ ຫາ ໜ້າ ນັ້ນ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ, ເບິ່ງ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ຈຶ່ງ ເຫັນ ມັນ, ແລ້ວ ຖາມ ຕົນ ເອງ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ປັດ ຈຸ ບັນ ຕອບ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ບໍ. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ຄົນ ພິມ ຫາ ລາຄາ ແຕ່ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ວ່າ "ບໍ ລິ ການ ຂອງ ພວກ ເຮົາ" — ຄົນ ອ່ານ ແລ້ວ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ຈະ ໄດ້ ຄຳ ຕອບ ຫຼື ບໍ່ ຈຶ່ງ ກົດ ໃສ່ ອັນ ອື່ນ ແທນ.

ຄູ່ ທີ ສອງ ຕຳ ແໜ່ງ ດີ ແຕ່ ຍັງ ກົດ ໜ້ອຍ

ອາ ການ: ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຄຳ ນັ້ນ ຢູ່ ໃນ ຊ່ວງ ໜຶ່ງ ຫາ ສິບ ແລ້ວ ແຕ່ ຄົນ ຍັງ ບໍ່ ກົດ. ຄວາມ ໝາຍ: ບັນ ຫາ ບໍ່ ແມ່ນ ອັນ ດັບ ອີກ ຕໍ່ ໄປ ແລ້ວ ແຕ່ ແມ່ນ ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ຄູ່ ແຂ່ງ ຈັບ ໃຈ ກວ່າ.

ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄື ເປີດ ຄຳ ນັ້ນ ໃນ Google ຂຶ້ນ ມາ ເບິ່ງ ດ້ວຍ ຕາ ຕົນ ເອງ ວ່າ ໃນ ໜ້າ ນັ້ນ ຄົນ ອື່ນ ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ແນວ ໃດ. ຢູ່ ລາວ ໜ້າ ຄົ້ນ ຫາ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຍັງ ເປັນ ຜົນ ພາ ສາ ໄທ ຫຼື ພາ ສາ ອັງ ກິດ — ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ພາ ສາ ລາວ ຂອງ ທ່ານ ມີ ໂອ ກາດ ຊະ ນະ ໄດ້ ງ່າຍ ຖ້າ ຂຽນ ໃຫ້ ຊັດ ວ່າ ບົດ ນີ້ ຕອບ ຫຍັງ ໃຫ້ ຄົນ ລາວ ໂດຍ ສະ ເພາະ.

ຄູ່ ທີ ສາມ ຕຳ ແໜ່ງ ຢູ່ ຊ່ວງ ສິບ ຫາ ຊາວ

ນີ້ ຄື ຄູ່ ທີ່ ຄຸ້ມ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສີ່ ຄູ່ ແລະ ຄົນ ມັກ ຂ້າມ. ຄຳ ທີ່ ຢູ່ ຊ່ວງ ນີ້ ຄື ຄຳ ທີ່ Google ຖື ວ່າ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ພໍ ສົມ ຄວນ ແລ້ວ ພຽງ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ດີ ພໍ ຈະ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ. ໄລ ຍະ ຫ່າງ ຈາກ ອັນ ດັບ 15 ໄປ ອັນ ດັບ 8 ສັ້ນ ກວ່າ ໄລ ຍະ ຈາກ ອັນ ດັບ 60 ໄປ ອັນ ດັບ 15 ຫຼາຍ ເທົ່າ.

ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄື ຕື່ມ ເນື້ອ ຫາ ໃນ ໜ້າ ເກົ່າ, ບໍ່ ແມ່ນ ຂຽນ ໜ້າ ໃໝ່. ເປີດ ໜ້າ ນັ້ນ ຂຶ້ນ ມາ ແລ້ວ ຖາມ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຢາກ ຮູ້ ຫຍັງ ຕໍ່ ອີກ ສາມ ຢ່າງ ແລ້ວ ຕື່ມ ສາມ ຢ່າງ ນັ້ນ ເຂົ້າ ໄປ. ວິທີ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ໜ້າ ແລະ ໄດ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ຫຼາຍ — ບົດ ອັບເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ ໃຫ້ ກັບ ມາ ຕິດ ອັນດັບ ໃນ Google ລົງ ລະ ອຽດ ວິທີ ນີ້ ໄວ້ ຄົບ ຂັ້ນ ຕອນ.

ຄູ່ ທີ ສີ່ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຈັກ ຢ່າງ

ອາ ການ: ຄົ້ນ ຫາ ໜ້າ ນັ້ນ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ແລ້ວ ບໍ່ ພົບ ເລີຍ, ຫຼື ພົບ ແຕ່ ທຸກ ຊ່ອງ ເປັນ ສູນ. ຄວາມ ໝາຍ: ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຫົວ ຂໍ້ ຫຼື ເນື້ອ ຫາ ເລີຍ — ໜ້າ ນັ້ນ ຍັງ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຂອງ Google ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄື ຂ້າມ ໄປ ພາກ ຕໍ່ ໄປ ຂອງ ບົດ ນີ້ ເລີຍ ຄື ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ. ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ຕອນ ນີ້ ບໍ່ ຊ່ວຍ ຫຍັງ ເພາະ ບົດ ໃໝ່ ຈະ ຕິດ ບັນ ຫາ ດຽວ ກັນ.

ຕາ ຕະ ລາງ ສະ ຫຼຸບ ສີ່ ຄູ່

ຕົວ ເລກ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ເປັນ ພຽງ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ວິທີ ອ່ານ ບໍ່ ແມ່ນ ຄ່າ ມາດ ຕະ ຖານ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ:

ສິ່ງ ທີ່ ເຫັນ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ	ບັນ ຫາ ຢູ່ ຂັ້ນ ໃດ	ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້
ສະ ແດງ 900 · ກົດ 3 · ຕຳ ແໜ່ງ 6	ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ	ຂຽນ ຫົວ ຂໍ້ ໃໝ່ ໃຫ້ ຕົງ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ
ສະ ແດງ 400 · ກົດ 2 · ຕຳ ແໜ່ງ 14	ອັນ ດັບ ໃກ້ ຂຶ້ນ ໜ້າ ໜຶ່ງ	ຕື່ມ ເນື້ອ ຫາ ໃນ ໜ້າ ເກົ່າ ໃຫ້ ຄົບ ຄຳ ຖາມ
ສະ ແດງ 60 · ກົດ 6 · ຕຳ ແໜ່ງ 9	ບໍ່ ມີ ບັນ ຫາ ຄົນ ຫາ ໜ້ອຍ	ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ໃກ້ ຄຽງ ຕື່ມ
ບໍ່ ພົບ ໜ້າ ນີ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ	ຍັງ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ	ໄປ ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ ແລ້ວ ຫາ ສາ ເຫດ

ຄຳ ແນະ ນຳ ສຸດ ທ້າຍ ຂອງ ພາກ ນີ້: ເບິ່ງ ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ ດຽວ ພໍ. ເປີດ ເບິ່ງ ທຸກ ມື້ ຈະ ເຫັນ ແຕ່ ຄື້ນ ຂຶ້ນ ລົງ ຂອງ ມື້ ຕໍ່ ມື້ ເຊິ່ງ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ຫຍັງ ແລະ ພາ ໃຫ້ ຕັດ ສິນ ໃຈ ຜິດ. ຕັ້ງ ວັນ ຈັນ ເຊົ້າ ເປັນ ວັນ ເປີດ ເບິ່ງ ປະ ຈຳ ອາ ທິດ ແລ້ວ ຢຶດ ໄວ້ ຄື ນັ້ນ.

ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ ຖືກ ເກັບ ກັບ ບໍ່ ຖືກ ເກັບ ຕ່າງ ກັນ ແນວ ໃດ

ໃນ ເມ ນູ ຊ້າຍ ມື ມີ ຫົວ ຂໍ້ ຊື່ ໜ້າ ເວັບ (Pages). ນີ້ ຄື ລາຍ ງານ ທີ່ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ພື້ນ ຖານ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ບົດ ນີ້ ທັງ ບົດ: Google ເກັບ ໜ້າ ໃດ ຂອງ ເວັບ ນີ້ ໄວ້ ແດ່. ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ຖືກ ເກັບ ຄື ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ມີ ວັນ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ຈັກ ຄຳ ບໍ່ ວ່າ ຈະ ຂຽນ ດີ ປານ ໃດ.

ກ້ອນ ຊ້າຍ ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ເກັບ ແລ້ວ

ຕົວ ເລກ ນີ້ ຄື ຈຳ ນວນ ໜ້າ ທີ່ ມີ ສິດ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ. ຄຳ ວ່າ ມີ ສິດ ສຳ ຄັນ — ຖືກ ເກັບ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ຈະ ຕິດ ອັນ ດັບ, ມັນ ພຽງ ແປ ວ່າ ຢູ່ ໃນ ການ ແຂ່ງ ຂັນ ແລ້ວ.

ສິ່ງ ທີ່ ຕ້ອງ ເບິ່ງ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ມື້ ນີ້ ແຕ່ ແມ່ນ ເສັ້ນ ກຣາຟ. ເສັ້ນ ຄວນ ຄ່ອຍ ໆ ຂຶ້ນ ຕາມ ຈຳ ນວນ ໜ້າ ທີ່ ທ່ານ ລົງ ໃໝ່. ຖ້າ ເສັ້ນ ຫຼຸດ ລົງ ຮວດ ດຽວ ນັ້ນ ຄື ສັນ ຍານ ອັນ ຕະ ລາຍ ທີ່ ຕ້ອງ ຫາ ສາ ເຫດ ໃນ ມື້ ນັ້ນ ເລີຍ — ມັກ ຍ້ອນ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ໄປ ຕັ້ງ ຄ່າ ຫ້າມ ໄວ້ ຕອນ ອັບ ເດດ ລະ ບົບ ແລ້ວ ລືມ ປົດ ອອກ.

ກ້ອນ ຂວາ ໜ້າ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ຖືກ ເກັບ

ຕົວ ເລກ ນີ້ ມັກ ໃຫຍ່ ກວ່າ ທີ່ ຄາດ ແລະ ຄົນ ເຫັນ ແລ້ວ ຕົກ ໃຈ. ຢ່າ ຟ້າວ ຕົກ ໃຈ — ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ຜິດ ພາດ ສະ ເໝີ ໄປ. ໜ້າ ຫຼາຍ ຢ່າງ ຄວນ ຢູ່ ໃນ ກ້ອນ ນີ້ ຢູ່ ແລ້ວ ຄື ໜ້າ ຄົ້ນ ຫາ ພາຍ ໃນ ເວັບ, ໜ້າ ຕະ ກ້າ ສິນ ຄ້າ, ໜ້າ ຂອບ ໃຈ ຫຼັງ ສັ່ງ ຊື້, ໜ້າ ແທັກ ທີ່ ລະ ບົບ ສ້າງ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ.

ວິທີ ອ່ານ ທີ່ ຖືກ ຄື ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ໃນ ກ້ອນ ນີ້ ແລ້ວ ຈະ ເຫັນ ບັນ ຊີ ສາ ເຫດ ພ້ອມ ຈຳ ນວນ ໜ້າ ຂອງ ແຕ່ ລະ ສາ ເຫດ. ກົດ ໃສ່ ສາ ເຫດ ໃດ ກໍ ຈະ ໄດ້ ບັນ ຊີ ຕົວ ຢ່າງ ຂອງ ໜ້າ ຈິງ. ດຶງ ຕົວ ຢ່າງ ອອກ ມາ ເປີດ ເບິ່ງ ຫ້າ ໜ້າ ກ່ອນ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຄວນ ແກ້ ຫຼື ບໍ່ — ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ຫ້າ ນາ ທີ ແລະ ຊ່ວຍ ບໍ່ ໃຫ້ ໄປ ນັ່ງ ແກ້ ສິ່ງ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ແກ້.

ຫ້າ ສາ ເຫດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ໜຶ່ງ — ຄົ້ນ ພົບ ແລ້ວ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ເກັບ. Google ຮູ້ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ມີ ຢູ່ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ໄປ ອ່ານ. ພົບ ຫຼາຍ ໃນ ເວັບ ໃໝ່ ຫຼື ເວັບ ທີ່ ຫາ ກໍ ລົງ ໜ້າ ໃໝ່ ຫຼາຍ ສິບ ໜ້າ ໃນ ມື້ ດຽວ. ວິທີ ແກ້ ຄື ລໍ ຖ້າ ອາ ທິດ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ອາ ທິດ. ຖ້າ ຄ້າງ ຢູ່ ນານ ກວ່າ ນັ້ນ ແປ ວ່າ Google ຍັງ ບໍ່ ຖື ວ່າ ເວັບ ນີ້ ສຳ ຄັນ ພໍ ຈຶ່ງ ມາ ບໍ່ ຖີ່ — ວິທີ ແກ້ ຄື ລົງ ເນື້ອ ຫາ ໃໝ່ ສະ ໝ່ຳ ສະ ເໝີ ຂຶ້ນ.

ສອງ — ໜ້າ ກຳ ພ້າ ບໍ່ ມີ ລິ້ງ ຊີ້ ມາ ຫາ. ໜ້າ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃດ ໃນ ເວັບ ລິ້ງ ໄປ ຫາ ເລີຍ ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ທາງ ໃຫ້ Google ຍ່າງ ເຂົ້າ ໄປ ຮອດ. ພົບ ຫຼາຍ ກັບ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ເກົ່າ ທີ່ ຖອດ ອອກ ຈາກ ເມ ນູ ແລ້ວ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ໄດ້ ລຶບ. ວິທີ ແກ້ ຄື ຕັດ ສິນ ໃຈ ວ່າ ຍັງ ຢາກ ໃຫ້ ໜ້າ ນີ້ ມີ ຢູ່ ບໍ — ຢາກ ໃຫ້ ມີ ກໍ ຕື່ມ ລິ້ງ ຈາກ ໜ້າ ອື່ນ ຊີ້ ມາ, ບໍ່ ຢາກ ໃຫ້ ມີ ກໍ ລຶບ ຖິ້ມ ໄປ ເລີຍ.

ສາມ — ເນື້ອ ຫາ ບາງ ຫຼື ຊ້ຳ ກັບ ໜ້າ ອື່ນ. Google ອ່ານ ແລ້ວ ຕັດ ສິນ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ໃຫ້ ຫຍັງ ໃໝ່ ຈຶ່ງ ບໍ່ ເກັບ. ພົບ ຫຼາຍ ໃນ ຮ້ານ ອອນ ລາຍ ທີ່ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ແຕ່ ລະ ໜ້າ ມີ ແຕ່ ຮູບ ກັບ ລາຄາ ບໍ່ ມີ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຫຍັງ ເລີຍ. ວິທີ ແກ້ ຄື ຂຽນ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ຕົນ ເອງ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສາມ ຫາ ສີ່ ຫຍໍ້ ໜ້າ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ, ຢ່າ ກັອບ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຂອງ ໂຮງ ງານ ມາ ວາງ ຊື່ ໆ ເພາະ ຮ້ານ ອື່ນ ກໍ ວາງ ຄຳ ດຽວ ກັນ. ບົດ SEO ໜ້າ ສິນຄ້າ ສຳລັບ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນລາຍ ໃນ ລາວ ມີ ໂຄງ ຮ່າງ ຂອງ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ທີ່ ຄົບ ໃຫ້ ບືກ ຕາມ ໄດ້.

ສີ່ — ຖືກ ຫ້າມ ໄວ້ ເອງ. ໃນ ໄຟລ໌ robots ຫຼື ໃນ ແທັກ ຂອງ ໜ້າ ມີ ຄຳ ສັ່ງ ບອກ Google ວ່າ ຢ່າ ເກັບ ໜ້າ ນີ້. ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ເວັບ ທີ່ ຫາ ກໍ ເປີດ ໃຊ້ ຈິງ ຫຼັງ ຈາກ ເຮັດ ຢູ່ ໃນ ຮ່າງ ທົດ ລອງ — ຕອນ ທົດ ລອງ ເຂົາ ຕັ້ງ ຫ້າມ ໄວ້ ບໍ່ ໃຫ້ Google ເຫັນ ແລ້ວ ລືມ ປົດ ອອກ ຕອນ ເປີດ ຈິງ. ນີ້ ຄື ສາ ເຫດ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ ຂອງ ເລື່ອງ "ເຮັດ ເວັບ ມາ ຫົກ ເດືອນ ແລ້ວ Google ຍັງ ບໍ່ ເຫັນ".

ຫ້າ — ໜ້າ ຊ້ຳ ທີ່ Google ເລືອກ ຕົວ ຈິງ ໄວ້ ບ່ອນ ອື່ນ ແລ້ວ. ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ແກ້ ຫຍັງ. ຕົວ ຢ່າງ ຄື ໜ້າ ດຽວ ກັນ ເຂົ້າ ໄດ້ ສອງ ທີ່ ຢູ່ ຄື ມີ www ກັບ ບໍ່ ມີ www — Google ເລືອກ ເອົາ ອັນ ດຽວ ໄວ້ ແລ້ວ ອີກ ອັນ ຈຶ່ງ ຂຶ້ນ ຢູ່ ກ້ອນ ນີ້.

ແກ້ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ກົດ ຂໍ ໃຫ້ ກວດ ຄືນ

ຫຼັງ ແກ້ ສາ ເຫດ ແລ້ວ ໃຫ້ ກັບ ມາ ທີ່ ໜ້າ ນັ້ນ ໃນ ລາຍ ງານ ແລ້ວ ກົດ ປຸ່ມ ຢືນ ຢັນ ການ ແກ້ ໄຂ. Google ຈະ ຈັດ ຄິວ ໄປ ກວດ ຄືນ ແລະ ຈະ ສົ່ງ ອີ ເມວ ບອກ ຜົນ. ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ມື້ ຈົນ ຮອດ ສອງ ອາ ທິດ ຂຶ້ນ ກັບ ຈຳ ນວນ ໜ້າ — ກົດ ຊ້ຳ ບໍ່ ໄດ້ ເຮັດ ໃຫ້ ໄວ ຂຶ້ນ, ມີ ແຕ່ ຈະ ຕັດ ຄິວ ເກົ່າ ຖິ້ມ ແລ້ວ ເລີ່ມ ນັບ ໃໝ່.

ຖ້າ ຢາກ ອ່ານ ກໍ ລະ ນີ ຈິງ ທີ່ ມີ ຄົນ ໄລ່ ຫາ ສາ ເຫດ ຈົນ ພົບ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ໜ້າ ຈຶ່ງ ຄ້າງ ຢູ່ ກ້ອນ ຂວາ ດົນ, ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ Crawled currently not indexed: a real case, diagnosed ໃນ ບລ໋ອກ ດຽວ ກັນ ນີ້ ໄລ່ ໃຫ້ ເບິ່ງ ຄົບ ຂັ້ນ ຕອນ (ບົດ ນັ້ນ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ).

ໃຊ້ Search Console ເປັນ ຄັງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ຟຣີ

ພາກ ນີ້ ຄື ພາກ ທີ່ ມີ ຄ່າ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ບົດ ນີ້ ສຳ ລັບ ຄົນ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ຢູ່ ລາວ, ແລະ ເປັນ ພາກ ທີ່ ບົດ ພາ ສາ ອື່ນ ບໍ່ ຄ່ອຍ ເວົ້າ ເຖິງ ເພາະ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ໃຫຍ່ ເຂົາ ບໍ່ ມີ ບັນ ຫາ ນີ້.

ເປັນ ຫຍັງ ເຄື່ອງ ມື ວາງ ແຜນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຈຶ່ງ ບໍ່ ຊ່ວຍ ຢູ່ ລາວ

ເຄື່ອງ ມື ວາງ ແຜນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຂອງ Google ບອກ ໄດ້ ວ່າ ຄຳ ໃດ ມີ ຄົນ ພິມ ຫາ ຫຼາຍ ປານ ໃດ ຕໍ່ ເດືອນ. ມັນ ເຮັດ ວຽກ ໄດ້ ດີ ກັບ ພາ ສາ ໄທ, ພາ ສາ ຫວຽດ, ພາ ສາ ອັງ ກິດ. ແຕ່ ພິມ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ລົງ ໄປ ມັນ ຈະ ຕອບ ວ່າ ຂໍ້ ມູນ ບໍ່ ພຽງ ພໍ ຫຼື ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ສູນ ຄືນ ມາ.

ນີ້ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄົນ ພິມ ຄຳ ລາວ ໃສ່ Google. ມັນ ແປ ວ່າ ຈຳ ນວນ ຍັງ ບໍ່ ຮອດ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ທີ່ Google ຍອມ ສະ ແດງ ເປັນ ຕົວ ເລກ. ຜົນ ຕາມ ມາ ຄື ຄົນ ເຮັດ ຕະ ຫຼາດ ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ໃດ ໄປ ຮູ້ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ລາວ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ — ນອກ ຈາກ ຂໍ້ ມູນ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໃນ Search Console. ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຄື ແຫຼ່ງ ດຽວ ໃນ ໂລກ ນີ້ ທີ່ ບອກ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ຈິງ ໃຫ້ ທ່ານ ໄດ້ ແລະ ມັນ ຟຣີ ຢູ່ ໃນ ມື ຂອງ ທ່ານ ແລ້ວ.

ຂັ້ນ ທີ ໜຶ່ງ ເປີດ ລາຍ ງານ ຜົນ ງານ ເລືອກ ສາມ ເດືອນ ຫຼັງ

ຢ່າ ໃຊ້ ຊ່ວງ ເຈັດ ມື້ ຫຼື ຊາວ ແປດ ມື້ ສຳ ລັບ ວຽກ ນີ້. ເວັບ ນ້ອຍ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຄື ລາວ ຕົວ ເລກ ຕໍ່ ອາ ທິດ ໜ້ອຍ ເກີນ ກວ່າ ຈະ ເຫັນ ຮູບ ແບບ ຫຍັງ. ສາມ ເດືອນ ຄື ຊ່ວງ ທີ່ ພໍ ດີ ລະ ຫວ່າງ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພຽງ ພໍ ກັບ ຍັງ ໃໝ່ ພໍ ທີ່ ຈະ ສະ ທ້ອນ ຄວາມ ຈິງ ຂອງ ຕອນ ນີ້.

ຂັ້ນ ທີ ສອງ ກົດ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ແລ້ວ ໂຫຼດ ຕາ ຕະ ລາງ ອອກ ມາ

ຢູ່ ໃຕ້ ກຣາຟ ມີ ບັດ ຫຼາຍ ບັດ ຄື ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ, ໜ້າ, ປະ ເທດ, ອຸ ປະ ກອນ. ກົດ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ແລ້ວ ຈະ ໄດ້ ບັນ ຊີ ຄຳ ພ້ອມ ສີ່ ຕົວ ເລກ ຂອງ ແຕ່ ລະ ຄຳ. ມຸມ ຂວາ ເທິງ ມີ ປຸ່ມ ໂຫຼດ ອອກ — ເລືອກ ໂຫຼດ ເປັນ ໄຟລ໌ ຕາ ຕະ ລາງ ແລ້ວ ເປີດ ໃນ Excel ຫຼື Google Sheets.

ຂໍ້ ຈຳ ກັດ ທີ່ ຕ້ອງ ຮູ້: ໜ້າ ຈໍ ສະ ແດງ ໄດ້ ຫຼາຍ ສຸດ ໜຶ່ງ ພັນ ແຖວ ຕໍ່ ຄັ້ງ. ເວັບ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ມັກ ມີ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ພັນ ຄຳ ຢູ່ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ກະ ທົບ. ຖ້າ ມີ ຫຼາຍ ກວ່າ ນັ້ນ ໃຫ້ ແບ່ງ ດຶງ ເປັນ ຊ່ວງ ວັນ ທີ ສັ້ນ ລົງ ແທນ.

ຂັ້ນ ທີ ສາມ ຂີດ ອອກ ຄຳ ຊື່ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ

ໃນ ບັນ ຊີ ທີ່ ໄດ້ ມາ ຈະ ມີ ຄຳ ກຸ່ມ ໜຶ່ງ ຄື ຊື່ ຮ້ານ, ຊື່ ເຈົ້າ ຂອງ, ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ຂອງ ຕົນ ເອງ ບວກ ຄຳ ອື່ນ. ຄຳ ພວກ ນີ້ ອັດ ຕາ ການ ກົດ ສູງ ຫຼາຍ ແລະ ຕຳ ແໜ່ງ ດີ ຫຼາຍ ຈົນ ພາ ໃຫ້ ຄິດ ວ່າ ເຮັດ ໄດ້ ດີ.

ຄວາມ ຈິງ ຄື ຄົນ ພວກ ນັ້ນ ຮູ້ ຈັກ ທ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ພິມ ຊື່ ຮ້ານ ຫາ — ເຂົາ ບໍ່ ໄດ້ ຄົ້ນ ພົບ ທ່ານ ຜ່ານ Google. ຄຳ ພວກ ນີ້ ບໍ່ ບອກ ຫຍັງ ກ່ຽວ ກັບ ວ່າ ຄວນ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ເລື່ອງ ໃດ. ຂີດ ອອກ ໃຫ້ ໝົດ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ເບິ່ງ ສ່ວນ ທີ່ ເຫຼືອ — ສ່ວນ ທີ່ ເຫຼືອ ນັ້ນ ຄື ຄົນ ແປກ ໜ້າ ທີ່ ຫາ ພົບ ທ່ານ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຈັກ ມາ ກ່ອນ, ແລະ ນັ້ນ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ວຽກ ນີ້ ຢາກ ໄດ້ ເພີ່ມ.

ຂັ້ນ ທີ ສີ່ ຈັດ ຄຳ ທີ່ ເຫຼືອ ອອກ ເປັນ ສາມ ກອງ

ຄຳ ແຕ່ ລະ ຄຳ ບອກ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ຂອງ ຄົນ ພິມ ບໍ່ ຄື ກັນ, ແລະ ຄຳ ຕ່າງ ກອງ ຕ້ອງ ຂຽນ ຄົນ ລະ ແບບ:

ກອງ	ລັກ ສະ ນະ ຂອງ ຄຳ	ຂຽນ ຫຍັງ ຕອບ
ຢາກ ຮູ້	ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ ແມ່ນ ຫຍັງ · ວິທີ · ຂັ້ນ ຕອນ	ບົດ ສອນ ຍາວ ທີ່ ຕອບ ຄົບ ບໍ່ ຕ້ອງ ຂາຍ ຫຍັງ
ຢາກ ປຽບ ທຽບ	ມີ ຄຳ ວ່າ ດີ ກວ່າ · ຕ່າງ ກັນ · ອັນ ໃດ ດີ	ຕາ ຕະ ລາງ ປຽບ ທຽບ ພ້ອມ ຂໍ້ ດີ ຂໍ້ ເສຍ ຂອງ ທັງ ສອງ
ຢາກ ຊື້	ມີ ຄຳ ວ່າ ລາຄາ · ຮ້ານ · ຢູ່ ໃສ · ເບີ ໂທ	ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ໜ້າ ບໍ ລິ ການ ທີ່ ມີ ລາຄາ ແລະ ວິທີ ຕິດ ຕໍ່

ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ຄື ເອົາ ຄຳ ກອງ "ຢາກ ຮູ້" ໄປ ຕອບ ດ້ວຍ ໜ້າ ຂາຍ ຂອງ. ຄົນ ພິມ ຄຳ ຖາມ ແລ້ວ ກົດ ເຂົ້າ ໄປ ພົບ ໜ້າ ຂາຍ ຂອງ ຈະ ກົດ ຖອຍ ອອກ ພາຍ ໃນ ສາມ ວິ ນາ ທີ — ແລ້ວ ອັນ ດັບ ຂອງ ໜ້າ ນັ້ນ ຈະ ຄ່ອຍ ໆ ຕົກ ລົງ ເອງ.

ຂັ້ນ ທີ ຫ້າ ເລືອກ ຄຳ ທີ່ ຢູ່ ອັນ ດັບ ສິບ ຫາ ຊາວ ມາ ກ່ອນ

ຫຼັງ ຈັດ ກອງ ແລ້ວ ໃຫ້ ຮຽງ ຕາ ຕະ ລາງ ຕາມ ຕຳ ແໜ່ງ ສະ ເລ່ຍ ແລ້ວ ຂີດ ໝາຍ ຄຳ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ຊ່ວງ ສິບ ຫາ ຊາວ. ຄຳ ກຸ່ມ ນີ້ ຄື ຄຳ ທີ່ Google ຖື ວ່າ ທ່ານ ກ່ຽວ ຂ້ອງ ຢູ່ ແລ້ວ ພຽງ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ດີ ພໍ. ເລືອກ ມາ ຫ້າ ຄຳ ຕໍ່ ເດືອນ ແລ້ວ ໄປ ແກ້ ໜ້າ ທີ່ ຮັບ ຄຳ ນັ້ນ ໃຫ້ ດີ ຂຶ້ນ.

ວິທີ ນີ້ ໄດ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ຫຼາຍ ເທົ່າ ເພາະ ໜ້າ ນັ້ນ ຜ່ານ ດ່ານ ຍາກ ທີ່ ສຸດ ມາ ແລ້ວ ຄື ດ່ານ ຖືກ ເກັບ ເຂົ້າ ດັດ ຊະ ນີ ແລະ ດ່ານ ຖືກ ຖື ວ່າ ກ່ຽວ ຂ້ອງ. ບົດ ໃໝ່ ຕ້ອງ ເລີ່ມ ຈາກ ສູນ ໃໝ່ ໝົດ ທຸກ ດ່ານ.

ອີກ ບັດ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄົນ ລືມ ຄື ບັດ ປະ ເທດ

ຢູ່ ຂ້າງ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ມີ ບັດ ປະ ເທດ. ກົດ ເບິ່ງ ແລ້ວ ຈະ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ເຫັນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ຢູ່ ປະ ເທດ ໃດ ແດ່. ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ ຫຼາຍ ຮ້ານ ເປີດ ບັດ ນີ້ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ຄົນ ເຫັນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຢູ່ ໄທ ຫຼື ຢູ່ ປະ ເທດ ອື່ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຢູ່ ລາວ.

ຄວາມ ຮູ້ ນີ້ ປ່ຽນ ການ ຕັດ ສິນ ໃຈ ໄດ້ ຫຼາຍ. ຖ້າ ຄົນ ເຫັນ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຢູ່ ນອກ ປະ ເທດ ແລ້ວ ຮ້ານ ຂອງ ທ່ານ ສົ່ງ ຂອງ ໄດ້ ແຕ່ ໃນ ວຽງ ຈັນ, ຕົວ ເລກ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ ທີ່ ເບິ່ງ ຄື ງາມ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ຫຍັງ ເລີຍ ໃນ ທາງ ທຸ ລະ ກິດ. ວຽກ ທີ່ ຕ້ອງ ເຮັດ ຄື ຕື່ມ ຊື່ ເມືອງ ແລະ ຊື່ ແຂວງ ເຂົ້າ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ກັບ ເນື້ອ ຫາ ໃຫ້ ຊັດ ຂຶ້ນ ເພື່ອ ດຶງ ຄົນ ໃນ ພື້ນ ທີ່ ໃຫ້ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ.

ສາມ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ສາມ ຂໍ້ ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ຂອງ ຄົນ ບໍ່ ເກັ່ງ — ມັນ ຄື ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ທີ່ ເກີດ ຈາກ ການ ຕັ້ງ ຄ່າ ຄັ້ງ ດຽວ ແລ້ວ ບໍ່ ເຄີຍ ກັບ ມາ ເບິ່ງ ອີກ ເລີຍ. ຜົນ ຂອງ ມັນ ຄື ຂໍ້ ມູນ ຫຼາຍ ເດືອນ ຫຼື ຫຼາຍ ປີ ຫາຍ ໄປ ຢ່າງ ງຽບ ໆ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮູ້.

ຂໍ້ ໜຶ່ງ ຢືນ ຢັນ ຜິດ ບັນ ຊີ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ຜິດ ພາດ ອັນ ດັບ ໜຶ່ງ ແລະ ອາ ການ ຂອງ ມັນ ຄື ຕົວ ເລກ ສູນ ຄ້າງ ຢູ່ ດົນ ຈົນ ຄົນ ຄິດ ວ່າ SEO ບໍ່ ໄດ້ ຜົນ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ຢືນ ຢັນ ໄວ້ ບັນ ຊີ ໜຶ່ງ ແຕ່ ຄົນ ເຂົ້າ ຈິງ ຢູ່ ອີກ ບັນ ຊີ ໜຶ່ງ.

ສີ່ ຮູບ ແບບ ຂອງ ທີ່ ຢູ່ ດຽວ ກັນ ທີ່ Google ຖື ວ່າ ຄົນ ລະ ອັນ ຄື: ມີ www ກັບ ບໍ່ ມີ www, ແລະ ຂຶ້ນ ຕົ້ນ ດ້ວຍ http ກັບ https. ເວັບ ສ່ວນ ໃຫຍ່ ຕັ້ງ ໃຫ້ ສາມ ແບບ ໂດດ ໄປ ຫາ ແບບ ດຽວ ຢູ່ ແລ້ວ — ແຕ່ ຖ້າ ຢືນ ຢັນ ໄວ້ ແບບ ທີ່ ຖືກ ໂດດ ອອກ, ຕົວ ເລກ ຈະ ບໍ່ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ນັ້ນ.

ວິທີ ກວດ ພາຍ ໃນ ໜຶ່ງ ນາ ທີ: ເປີດ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ໃນ ບຣາວ ເຊີ ແລ້ວ ເບິ່ງ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ຊ່ອງ ດ້ານ ເທິງ ວ່າ ສຸດ ທ້າຍ ມັນ ຢູ່ ຮູບ ແບບ ໃດ. ຮູບ ແບບ ນັ້ນ ຄື ຮູບ ແບບ ທີ່ ຕ້ອງ ຢືນ ຢັນ. ວິທີ ປ້ອງ ກັນ ຖາ ວອນ ຄື ໃຊ້ ແບບ Domain ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ເພາະ ມັນ ນັບ ໝົດ ທຸກ ຮູບ ແບບ ພ້ອມ ກັນ.

ຂໍ້ ສອງ ບໍ່ ເຄີຍ ນຳ ສົ່ງ sitemap

ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຈົບ. ບໍ່ ໄດ້ ຜິດ ຮ້າຍ ແຮງ ເພາະ Google ຍັງ ຫາ ໜ້າ ເອງ ໄດ້ ຢູ່ — ແຕ່ ຊ້າ ກວ່າ ຫຼາຍ ແລະ ມີ ໜ້າ ຕົກ ຫຼົ່ນ.

ຄວາມ ຕ່າງ ເຫັນ ຊັດ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສອງ ກໍ ລະ ນີ: ເວັບ ໃໝ່ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ລິ້ງ ມາ ຫາ ຈັກ ຄົນ, ແລະ ເວັບ ຮ້ານ ຄ້າ ທີ່ ມີ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຫຼາຍ ຮ້ອຍ ໜ້າ ຝັງ ຢູ່ ເລິກ ຫຼາຍ ຊັ້ນ. ສອງ ກໍ ລະ ນີ ນີ້ ຖ້າ ບໍ່ ມີ sitemap ອາດ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ເດືອນ ກວ່າ Google ຈະ ຫາ ພົບ ຄົບ.

ວິທີ ກວດ: ເປີດ ຫົວ ຂໍ້ Sitemaps ໃນ ເມ ນູ ຊ້າຍ. ຖ້າ ຕາ ຕະ ລາງ ວ່າງ ເປົ່າ ແປ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ເຄີຍ ສົ່ງ. ໃຊ້ ເວລາ ສອງ ນາ ທີ ແກ້ ໄດ້ ຕາມ ຂັ້ນ ຕອນ ໃນ ພາກ ກ່ອນ ໜ້າ ຂອງ ບົດ ນີ້.

ຂໍ້ ສາມ ລຶບ ສິດ ຕອນ ປ່ຽນ ຄົນ ເຮັດ ເວັບ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ເຈັບ ທີ່ ສຸດ ເພາະ ແກ້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້. ເລື່ອງ ມັກ ເປັນ ແບບ ນີ້: ຄົນ ເຮັດ ເວັບ ຄົນ ເກົ່າ ຕັ້ງ Search Console ໃຫ້ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ເຂົາ ເອງ, ຜ່ານ ໄປ ສອງ ປີ ປ່ຽນ ຄົນ ໃໝ່, ຄົນ ເກົ່າ ລຶບ ບັນ ຊີ ຫຼື ຕັດ ການ ຕິດ ຕໍ່ — ຂໍ້ ມູນ ສອງ ປີ ຫາຍ ໄປ ໝົດ.

ຂໍ້ ມູນ ຍ້ອນ ຫຼັງ ນີ້ ຊື້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້. Search Console ເກັບ ຂໍ້ ມູນ ໄວ້ ຫຼາຍ ສຸດ ປະ ມານ ສິບ ຫົກ ເດືອນ ຫຼັງ ສຸດ ແລະ ບໍ່ ມີ ຊ່ອງ ທາງ ໃດ ຂໍ ຄືນ ໄດ້ ຫຼັງ ເສຍ ສິດ. ຄວາມ ເສຍ ຫາຍ ຈິງ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ແຕ່ ແມ່ນ ຄັງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ທີ່ ສະ ສົມ ມາ ສອງ ປີ — ຂອງ ນັ້ນ ບໍ່ ມີ ບ່ອນ ຊື້.

ວິທີ ປ້ອງ ກັນ ມີ ສາມ ຂໍ້ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ນາ ທີ:

ເຮັດ ຫຍັງ	ເມື່ອ ໃດ	ເປັນ ຫຍັງ
ໃຊ້ ອີ ເມວ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ຫຼັກ	ຕອນ ຕັ້ງ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ	ອີ ເມວ ບໍ ລິ ສັດ ຢູ່ ກັບ ບໍ ລິ ສັດ ບໍ່ ຍ້າຍ ຕາມ ຄົນ
ເພີ່ມ ອີ ເມວ ຂອງ ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເປັນ ຜູ້ ໃຊ້ ເຕັມ ສິດ ອີກ ຄົນ	ພາຍ ໃນ ມື້ ດຽວ ກັນ	ມີ ສອງ ຄົນ ຖື ກະ ແຈ ບໍ່ ຕິດ ຢູ່ ຄົນ ດຽວ
ຖອດ ສິດ ຄົນ ເກົ່າ ອອກ ທັນ ທີ	ມື້ ທີ່ ຢຸດ ຮ່ວມ ງານ	ບໍ່ ໃຫ້ ຄົນ ນອກ ເບິ່ງ ຂໍ້ ມູນ ຫຼື ປ່ຽນ ຄ່າ ໄດ້ ຕໍ່

ຂໍ້ ຄວນ ຮູ້ ຕື່ມ: ຄົນ ທີ່ ຢືນ ຢັນ ຄວາມ ເປັນ ເຈົ້າ ຂອງ ດ້ວຍ ວິທີ ໃດ ວິທີ ໜຶ່ງ ຈະ ຖອດ ອອກ ບໍ່ ໄດ້ ດ້ວຍ ການ ກົດ ຖອດ ຢ່າງ ດຽວ — ຕ້ອງ ໄປ ລຶບ ຫຼັກ ຖານ ຂອງ ເຂົາ ອອກ ນຳ ຄື ລຶບ TXT record ຫຼື ລຶບ ໄຟລ໌ ຫຼື ລຶບ ແທັກ ນັ້ນ ອອກ ຈາກ ໜ້າ ຫຼັກ. ຢ່າ ລືມ ຂັ້ນ ຕອນ ນີ້ ຕອນ ປ່ຽນ ຄົນ.

ວຽກ ປະ ຈຳ ອາ ທິດ ແລະ ວຽກ ປະ ຈຳ ເດືອນ

ພາກ ນີ້ ຄື ພາກ ທີ່ ຫຼາຍ ບົດ ບໍ່ ມີ ແລ້ວ ພາ ໃຫ້ ຄົນ ຕັ້ງ ຄ່າ ຄົບ ແຕ່ ບໍ່ ເຄີຍ ໄດ້ ໃຊ້ ຈິງ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ວຽກ ນີ້ ໃຊ້ ເວລາ ໜ້ອຍ ຫຼາຍ ຖ້າ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ເບິ່ງ ຫຍັງ — ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ ຕໍ່ ອາ ທິດ ບວກ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ຕໍ່ ເດືອນ ພຽງ ພໍ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ.

ວັນ ຈັນ ເຊົ້າ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ

ເປີດ ລາຍ ງານ ຜົນ ງານ, ຕັ້ງ ຊ່ວງ ເປັນ ຊາວ ແປດ ມື້ ຫຼັງ ສຸດ, ກົດ ປຽບ ທຽບ ກັບ ຊ່ວງ ກ່ອນ ໜ້າ. ແລ້ວ ຈົດ ສີ່ ຕົວ ເລກ ລົງ ໃນ ເຈ້ຍ ຫຼື ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ດຽວ ກັນ ທຸກ ອາ ທິດ. ຈົດ ດ້ວຍ ມື ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ລ້າ ສະ ໄໝ — ມັນ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ຕາ ໄດ້ ຢຸດ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ຈິງ ແທນ ທີ່ ຈະ ເລື່ອນ ຜ່ານ ໄປ ຊື່ ໆ.

ຫຼັງ ຈົດ ແລ້ວ ຖາມ ຕົນ ເອງ ຄຳ ຖາມ ດຽວ: ອາ ທິດ ນີ້ ຄູ່ ໃດ ໃນ ສີ່ ຄູ່ ຂອງ ພາກ ກ່ອນ ໜ້າ ດັງ ຂຶ້ນ. ຄູ່ ໃດ ດັງ ຂຶ້ນ ກໍ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ຂອງ ຄູ່ ນັ້ນ. ບໍ່ ມີ ຄູ່ ໃດ ດັງ ຂຶ້ນ ກໍ ປິດ ໜ້າ ຈໍ ໄປ ເຮັດ ວຽກ ອື່ນ ໄດ້ ເລີຍ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຮູ້ ສຶກ ຜິດ.

ວັນ ສຸດ ທ້າຍ ຂອງ ເດືອນ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ

ເດືອນ ລະ ເທື່ອ ໃຫ້ ເຮັດ ສາມ ຢ່າງ ນີ້ ຕາມ ລຳ ດັບ. ຢ່າງ ທຳ ອິດ ດຶງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ອອກ ມາ ຕາມ ຫ້າ ຂັ້ນ ໃນ ພາກ ຄັງ ຄຳ, ເລືອກ ຫ້າ ຄຳ ໃນ ຊ່ວງ ອັນ ດັບ ສິບ ຫາ ຊາວ ໄວ້ ເປັນ ວຽກ ຂອງ ເດືອນ ໜ້າ. ຢ່າງ ທີ ສອງ ເປີດ ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ ເບິ່ງ ວ່າ ຈຳ ນວນ ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ເກັບ ຂຶ້ນ ຫຼື ລົງ ຈາກ ເດືອນ ກ່ອນ. ຢ່າງ ທີ ສາມ ເປີດ ບັດ ປະ ເທດ ເບິ່ງ ວ່າ ສັດ ສ່ວນ ຄົນ ໃນ ລາວ ຂຶ້ນ ຫຼື ລົງ.

ສາມ ເດືອນ ທຳ ອິດ ຄວນ ຄາດ ຫວັງ ຫຍັງ

ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຄື ຄວາມ ຄາດ ຫວັງ ທີ່ ສົມ ເຫດ ສົມ ຜົນ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ທີ່ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ. ຕົວ ເລກ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ບໍ່ ມີ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເກັບ ຄ່າ ສະ ເລ່ຍ ຂອງ ຕະ ຫຼາດ ລາວ ໄວ້ — ສິ່ງ ທີ່ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ໃຫ້ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ເຫັນ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄວນ ໄດ້:

ຊ່ວງ ເວລາ	ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ເຫັນ	ຖ້າ ບໍ່ ເຫັນ ໃຫ້ ໄປ ເບິ່ງ ຫຍັງ
ອາ ທິດ ທີ 1–2	sitemap ຂຶ້ນ ສະ ຖາ ນະ ສຳ ເລັດ ແລະ ໜ້າ ຫຼັກ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ	ຕາ ຕະ ລາງ ສະ ຖາ ນະ sitemap ໃນ ພາກ ທີ ສາມ
ເດືອນ ທີ 1	ຈຳ ນວນ ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ເກັບ ເລີ່ມ ຂຶ້ນ ແລະ ມີ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຂຶ້ນ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ແດ່ ແລ້ວ	ຫ້າ ສາ ເຫດ ໃນ ລາຍ ງານ ໜ້າ ເວັບ
ເດືອນ ທີ 2	ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ສະ ແດງ ຂຶ້ນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ເຖິງ ຈະ ຍັງ ບໍ່ ມີ ຄົນ ກົດ ຫຼາຍ	ເນື້ອ ຫາ ບາງ ເກີນ ໄປ ຫຼື ບໍ່ ຕົງ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ
ເດືອນ ທີ 3	ມີ ຄຳ ຢູ່ ໃນ ຊ່ວງ ອັນ ດັບ ສິບ ຫາ ຊາວ ໃຫ້ ເລືອກ ມາ ແກ້ ໄດ້	ຫົວ ຂໍ້ ຂອງ ໜ້າ ບໍ່ ຕົງ ກັບ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຫາ

ຂໍ້ ຄວນ ຈື່ ທີ່ ຄົນ ຢູ່ ຕະ ຫຼາດ ນ້ອຍ ຕ້ອງ ຮັບ ໃຫ້ ໄດ້: ໃນ ຕະ ຫຼາດ ຄື ລາວ ຕົວ ເລກ ຈະ ນ້ອຍ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ທີ່ ເຫັນ ໃນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄວາມ ລົ້ມ ເຫຼວ — ຄົນ ຊາວ ຄົນ ຕໍ່ ເດືອນ ທີ່ ພິມ ຫາ ຂອງ ທີ່ ທ່ານ ຂາຍ ພໍ ດີ ອາດ ມີ ຄ່າ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄົນ ພັນ ຄົນ ທີ່ ຜ່ານ ມາ ເບິ່ງ ຊື່ ໆ ຈາກ ໂຄສະນາ. ວັດ ດ້ວຍ ອໍ ເດີ ທີ່ ປິດ ໄດ້ ບໍ່ ແມ່ນ ວັດ ດ້ວຍ ຄວາມ ໃຫຍ່ ຂອງ ຕົວ ເລກ.

ເມື່ອ ໃດ ຈົດ ດ້ວຍ ມື ຈຶ່ງ ບໍ່ ພຽງ ພໍ

ຈົດ ດ້ວຍ ມື ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ຕອນ ມີ ເວັບ ດຽວ ແລະ ໜ້າ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ສິບ ໜ້າ. ມັນ ເລີ່ມ ບໍ່ ພຽງ ພໍ ເມື່ອ ຮອດ ສາມ ຈຸດ ນີ້: ມີ ຫຼາຍ ເວັບ ຫຼື ຫຼາຍ ພາ ສາ ຕ້ອງ ເບິ່ງ ພ້ອມ ກັນ, ຢາກ ເບິ່ງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຍ້ອນ ຫຼັງ ໄກ ກວ່າ ສິບ ຫົກ ເດືອນ ທີ່ Search Console ເກັບ ໄວ້, ຫຼື ຢາກ ໃຫ້ ຄົນ ໃນ ທີມ ຫຼາຍ ຄົນ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ຊຸດ ດຽວ ກັນ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ແຈກ ສິດ ເຂົ້າ Search Console ໃຫ້ ທຸກ ຄົນ.

ຮອດ ຈຸດ ນັ້ນ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຄິດ ເລື່ອງ ເຄື່ອງ ມື. ກ່ອນ ຮອດ ຈຸດ ນັ້ນ ເຈ້ຍ ແຜ່ນ ດຽວ ກັບ ສິບ ຫ້າ ນາ ທີ ວັນ ຈັນ ເຊົ້າ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ — ແລະ ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ຄົບ ສາມ ເດືອນ ຕິດ ຕໍ່ ກັນ ຢູ່ ໃນ ຕະ ຫຼາດ ນີ້ ນັບ ໄດ້ ດ້ວຍ ນິ້ວ ມື ຢູ່ ແລ້ວ.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ

Google Search Console ເສຍ ຄ່າ ບໍ

ບໍ່ ເສຍ ຈັກ ກີບ ແລະ ບໍ່ ມີ ລຸ້ນ ເສຍ ເງິນ. ບໍ່ ຕ້ອງ ໃສ່ ບັດ ເຄຣ ດິດ ຕອນ ສະ ໝັກ ນຳ. ຖ້າ ໃຜ ບອກ ວ່າ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ເງິນ ຈຶ່ງ ຈະ ໃຊ້ ໄດ້ ຫຼື ຕ້ອງ ຈ່າຍ ໃຫ້ ເຂົາ ເປັນ ຄົນ ຕັ້ງ ໃຫ້ ໃນ ລາຄາ ຫຼາຍ ລ້ານ ກີບ, ໃຫ້ ກັບ ມາ ອ່ານ ພາກ ຕັ້ງ ຄ່າ ຂອງ ບົດ ນີ້ ອີກ ເທື່ອ ແລ້ວ ເຮັດ ເອງ.

ຕ້ອງ ຮູ້ ຂຽນ ໂຄດ ບໍ ຈຶ່ງ ຈະ ຕັ້ງ ໄດ້

ບໍ່ ຕ້ອງ. ໃນ ສີ່ ວິທີ ຢືນ ຢັນ ມີ ສາມ ວິທີ ທີ່ ບໍ່ ຕ້ອງ ແຕະ ໂຄດ ເລີຍ — ຜ່ານ ຜູ້ ຂາຍ ໂດ ເມນ, ຜ່ານ ບັນ ຊີ Google ອື່ນ ທີ່ ຕໍ່ ໄວ້ ແລ້ວ, ແລະ ຜ່ານ ຊ່ອງ ຂອງ ປລັກ ອິນ SEO ໃນ WordPress. ວິທີ ທີ່ ຕ້ອງ ແຕະ ໄຟລ໌ ມີ ພຽງ ວິທີ ດຽວ ແລະ ບໍ່ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ໃຊ້ ມັນ.

ຕັ້ງ ແລ້ວ ອັນ ດັບ ຈະ ດີ ຂຶ້ນ ບໍ

ບໍ່ ດີ ຂຶ້ນ ເອງ. Search Console ບໍ່ ໄດ້ ປ່ຽນ ຫຍັງ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ Google ໃຫ້ ຍົກ ອັນ ດັບ ໃຫ້. ມັນ ບອກ ວ່າ ຕອນ ນີ້ ເປັນ ແນວ ໃດ ເທົ່າ ນັ້ນ. ສິ່ງ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ອັນ ດັບ ດີ ຂຶ້ນ ຄື ວຽກ ທີ່ ທ່ານ ໄປ ເຮັດ ຫຼັງ ຈາກ ອ່ານ ຕົວ ເລກ ແລ້ວ.

ຢືນ ຢັນ ໄປ ແລ້ວ ຫຼາຍ ມື້ ຍັງ ບໍ່ ຜ່ານ ຜິດ ຢູ່ ໃສ

ສາມ ສາ ເຫດ ຕາມ ລຳ ດັບ ຄວາມ ຖີ່: ໜຶ່ງ, ຕື່ມ TXT record ໃສ່ ບ່ອນ ຈັດ ການ ໂດ ເມນ ຜິດ ບ່ອນ ຫຼື ຍັງ ບໍ່ ທັນ ກະ ຈາຍ ໄປ ທົ່ວ (ລໍ ຮອດ ຊາວ ສີ່ ຊົ່ວ ໂມງ). ສອງ, ວາງ ໄຟລ໌ ຜິດ ຊັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຊັ້ນ ນອກ ສຸດ. ສາມ, ວາງ ແທັກ ໄວ້ ໃນ ໜ້າ ອື່ນ ບໍ່ ແມ່ນ ໜ້າ ຫຼັກ. ວິທີ ກວດ ຂໍ້ ສອງ ກັບ ຂໍ້ ສາມ ຄື ເປີດ ທີ່ ຢູ່ ນັ້ນ ໃນ ບຣາວ ເຊີ ດ້ວຍ ຕາ ຕົນ ເອງ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ກັບ ໄປ ກົດ ຢືນ ຢັນ.

ຂໍ້ ມູນ ຍ້ອນ ຫຼັງ ກ່ອນ ວັນ ຕັ້ງ ຈະ ມີ ບໍ

ບໍ່ ມີ. ມັນ ເລີ່ມ ນັບ ຈາກ ວັນ ຢືນ ຢັນ ໄປ ຂ້າງ ໜ້າ ເທົ່າ ນັ້ນ ແລະ ເກັບ ໄວ້ ຫຼາຍ ສຸດ ປະ ມານ ສິບ ຫົກ ເດືອນ ຫຼັງ ສຸດ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຄຳ ແນະ ນຳ ຂອງ ບົດ ນີ້ ຈຶ່ງ ຄື ຕັ້ງ ມັນ ໃນ ມື້ ນີ້ ເລີຍ ເຖິງ ຈະ ຍັງ ບໍ່ ພ້ອມ ເຮັດ SEO ຈິງ ຈັງ ກໍ ຕາມ — ຕັ້ງ ໄວ້ ກ່ອນ ຄື ການ ເລີ່ມ ນັບ ໄວ ຂຶ້ນ ໜຶ່ງ ປີ.

ໃຊ້ ຮ່ວມ ກັບ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ເຮັດ SEO ແນວ ໃດ ໃຫ້ ປອດ ໄພ

ໃຫ້ ບັນ ຊີ ຫຼັກ ຢູ່ ກັບ ອີ ເມວ ຂອງ ບໍ ລິ ສັດ ທ່ານ, ແລ້ວ ເພີ່ມ ອີ ເມວ ຂອງ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ ເປັນ ຜູ້ ໃຊ້ ຮ່ວມ. ວັນ ໃດ ຈົບ ສັນ ຍາ ກໍ ຖອດ ອອກ ໃນ ສາມ ວິ ນາ ທີ ໂດຍ ຂໍ້ ມູນ ຍັງ ຢູ່ ຄົບ. ຢ່າ ຍອມ ໃຫ້ ເຂົາ ຕັ້ງ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ເຂົາ ເອງ ແລ້ວ ສົ່ງ ພຽງ ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ມາ ໃຫ້ ເບິ່ງ ເປັນ ລາຍ ງານ — ຮູບ ໜ້າ ຈໍ ຕັດ ຕໍ່ ໄດ້, ສິດ ເຂົ້າ ບັນ ຊີ ຕັດ ຕໍ່ ບໍ່ ໄດ້.

SEO ກັບ Search Console ຕ່າງ ກັນ ບໍ

ຕ່າງ ກັນ ຄື ແຜນ ກັບ ເຄື່ອງ ວັດ. SEO ຄື ວຽກ ທັງ ໝົດ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ເວັບ ຂຶ້ນ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ໄດ້ ດີ ຂຶ້ນ, ສ່ວນ Search Console ຄື ເຄື່ອງ ວັດ ວ່າ ວຽກ ນັ້ນ ໄດ້ ຜົນ ຫຼື ບໍ່. ຄົນ ທີ່ ຢາກ ເຂົ້າ ໃຈ ພາບ ລວມ ກ່ອນ ໃຫ້ ອ່ານ SEO ແມ່ນ ຫຍັງ — ຄູ່ມື ເລີ່ມ ຕົ້ນ ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ, ສ່ວນ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ເລີຍ ໃຫ້ ເລີ່ມ ຈາກ ສ້າງ ເວັບໄຊ ຮ້ານ ຄ້າ ໃຫ້ Google ຫາ ເຫັນ ຕັ້ງແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ກ່ອນ.

ຢາກ ອ່ານ ບົດ ອື່ນ ຂອງ ຊຸດ ນີ້ ຫາ ຢູ່ ໃສ

ບົດ ພາ ສາ ລາວ ທັງ ໝົດ ຢູ່ ທີ່ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ ພາ ສາ ລາວ. ຄົນ ໃຊ້ WordPress ຄວນ ອ່ານ ຕັ້ງ ຄ່າ SEO ໃນ WordPress ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ຕໍ່ ເພາະ ຊ່ອງ ວາງ ແທັກ ຢືນ ຢັນ ຢູ່ ໃນ ນັ້ນ. ຖ້າ ອ່ານ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໄດ້ ແລະ ຢາກ ລົງ ເລິກ ຕື່ມ ໃນ ລາຍ ງານ ຜົນ ງານ, ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ How to Use Google Search Console for SEO Success ໃນ ບລ໋ອກ ດຽວ ກັນ ນີ້ ລົງ ລະ ອຽດ ຕໍ່ ຈາກ ບົດ ນີ້ ໄດ້ ດີ.

ສະ ຫຼຸບ ແລະ ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ເປີດ ບົດ ນີ້ ຄື "Google ເຫັນ ເວັບ ຂອງ ຂ້ອຍ ຢູ່ ບໍ" ແລະ ຄຳ ຕອບ ຄື ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ ອີກ ຕໍ່ ໄປ. ຕັ້ງ Google Search Console ພາຍ ໃນ ສິບ ນາ ທີ ແລ້ວ ຄຳ ຕອບ ຈະ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ຕັ້ງ ແຕ່ ອາ ທິດ ໜ້າ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ ຕະ ຫຼອດ ໄປ.

ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ຈື່ ຈາກ ບົດ ນີ້ ມີ ສີ່ ຂໍ້. ໜຶ່ງ — ຢືນ ຢັນ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ແມ່ນ ອີ ເມວ ຂອງ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ, ແລະ ເລືອກ ແບບ Domain ຖ້າ ເຮັດ ໄດ້. ສອງ — ນຳ ສົ່ງ sitemap ໃນ ມື້ ດຽວ ກັນ ເລີຍ ເພາະ ໃຊ້ ເວລາ ສອງ ນາ ທີ. ສາມ — ອ່ານ ສີ່ ຕົວ ເລກ ເປັນ ຄູ່ ບໍ່ ແມ່ນ ອ່ານ ດ່ຽວ, ແລະ ເບິ່ງ ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ ດຽວ. ສີ່ — ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຄື ຄັງ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ແຫ່ງ ດຽວ ທີ່ ມີ ຢູ່ ຈິງ, ຢ່າ ປ່ອຍ ໃຫ້ ມັນ ນອນ ຢູ່ ຊື່ ໆ.

ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ສາມ ຂໍ້ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ບໍ່ ຮອດ ເຄິ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ: ມື້ ນີ້ ຕັ້ງ Search Console ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ແລ້ວ ນຳ ສົ່ງ sitemap. ມື້ ຕໍ່ ມາ ເອົາ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຫຼັກ ກັບ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຂາຍ ດີ ສາມ ໜ້າ ໄປ ວາງ ໃນ ຊ່ອງ ກວດ ທີ ລະ ໜ້າ ເບິ່ງ ວ່າ ຢູ່ ໃນ ດັດ ຊະ ນີ ຄົບ ບໍ. ວັນ ຈັນ ໜ້າ ຈົດ ສີ່ ຕົວ ເລກ ລົງ ເຈ້ຍ ເປັນ ແຖວ ທຳ ອິດ ຂອງ ຕາ ຕະ ລາງ ທີ່ ຈະ ຈົດ ຕໍ່ ໄປ ທຸກ ອາ ທິດ.