Keyword ແມ່ນ ຫຍັງ ແລະ ເລືອກ ຄຳ ໃດ ຈຶ່ງ ມີ ຄົນ ຄົ້ນ ຫາ

ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໄຟ ຟ້າ ຢູ່ ວຽງ ຈັນ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຈ້າງ ຄົນ ຂຽນ ບົດ ລົງ ເວັບ ໃຫ້ ເດືອນ ລະ ສີ່ ບົດ. ບົດ ອອກ ມາ ຍາວ, ຮູບ ງາມ, ຂຽນ ຖືກ ຕາມ ຫຼັກ ພາ ສາ ທຸກ ຢ່າງ. ຫົກ ເດືອນ ຜ່ານ ໄປ ບໍ່ ມີ ໃຜ ອ່ານ ຈັກ ຄົນ. ເຈົ້າ ຂອງ ຮ້ານ ເປີດ ເບິ່ງ ຫົວ ຂໍ້ ບົດ ຄືນ ຈຶ່ງ ເຫັນ ວ່າ ບົດ ທຳ ອິດ ຊື່ ວ່າ "ນະ ວັດ ຕະ ກຳ ແຫ່ງ ຄວາມ ເຢັນ ສະ ບາຍ ໃນ ຍຸກ ໃໝ່" ແລະ ບົດ ທີ ສີ່ ຊື່ ວ່າ "ພັນ ທະ ກິດ ຂອງ ພວກ ເຮົາ ຕໍ່ ລູກ ຄ້າ ລາວ".

ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ໂລກ ນີ້ ພິມ ສອງ ປະ ໂຫຍກ ນັ້ນ ໃສ່ Google. ຄົນ ທີ່ ຢາກ ຊື້ ແອ ພິມ ວ່າ ແອ ຫ້ອງ ນອນ ລາ ຄາ ເທົ່າ ໃດ ຫຼື ແອ 9000 BTU ກິນ ໄຟ ບໍ. ຄຳ ສອງ ຄຳ ນັ້ນ ຄື ສິ່ງ ທີ່ ບົດ ນີ້ ເອີ້ນ ວ່າ keyword — ພາ ສາ ລາວ ເອີ້ນ ໄດ້ ວ່າ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຫຼື ຄຳ ຫຼັກ. ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ບົດ ທີ່ ມີ ຄົນ ອ່ານ ກັບ ບົດ ທີ່ ນອນ ຢູ່ ຊື່ ໆ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຝີ ມື ຂຽນ, ມັນ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ຄົນ ຂຽນ ໄດ້ ຖາມ ຕົນ ເອງ ບໍ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ ກ່ອນ ຈະ ລົງ ມື ຂຽນ.

ບົດ ນີ້ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ທີ່ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ. ອ່ານ ຈົບ ຈະ ຮູ້ ສາມ ຢ່າງ: ໜຶ່ງ, keyword ຄື ຫຍັງ ແລະ ຕ່າງ ຈາກ ຄຳ ທີ່ ເຮົາ ຢາກ ໃຫ້ ຄົນ ພິມ ແນວ ໃດ. ສອງ, ເປັນ ຫຍັງ ຢູ່ ລາວ ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ບອກ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ໄດ້ ຈັກ ອັນ ແລະ ຄວນ ເຮັດ ແນວ ໃດ ແທນ. ສາມ, ວິທີ ຕັດ ສິນ ວ່າ ຄຳ ໜຶ່ງ ຄຸ້ມ ຄ່າ ຂຽນ ບົດ ບໍ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈ່າຍ ຄ່າ ເຄື່ອງ ມື ຈັກ ກີບ. ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ SEO ໂດຍ ລວມ ແມ່ນ ຫຍັງ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ອະ ທິ ບາຍ SEO ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ກ່ອນ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ ບົດ ນີ້.

Keyword ແມ່ນ ຫຍັງ — ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ກ່ອນ

ຈຸດ ຕ່າງ ທີ່ ຄົນ ຫຼົງ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ຄົນ ເລີ່ມ ໃໝ່ ເກືອບ ທຸກ ຄົນ ຫຼົງ ຈຸດ ດຽວ ກັນ: ເອົາ ຄຳ ໃນ ຫົວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄປ ຄິດ ແທນ ຄຳ ໃນ ຫົວ ຂອງ ລູກ ຄ້າ. ຄົນ ໃນ ວົງ ການ ພິມ ວ່າ ລະ ບົບ ບໍ ລິ ຫານ ຈັດ ການ ຄວາມ ສຳ ພັນ ລູກ ຄ້າ ແຕ່ ລູກ ຄ້າ ຈິງ ພິມ ວ່າ ໂປ ຣ ແກ ຣມ ເກັບ ຂໍ້ ມູນ ລູກ ຄ້າ. ຮ້ານ ອາ ຫານ ຂຽນ ວ່າ ປະ ສົບ ການ ການ ຮັບ ປະ ທານ ອາ ຫານ ລະ ດັບ ພຣີ ມ້ຽມ ແຕ່ ຄົນ ພິມ ວ່າ ຮ້ານ ອາ ຫານ ເປີດ ດຶກ ວຽງ ຈັນ. ສອງ ຝ່າຍ ເວົ້າ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ ແຕ່ ໃຊ້ ຄຳ ຄົນ ລະ ຊຸດ, ແລ້ວ Google ຈັບ ຄູ່ ໃຫ້ ບໍ່ ໄດ້.

ຄຳ ທີ່ ຮ້ານ ຢາກ ຂຽນ	ຄຳ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ພິມ ແທ້	ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ຕ່າງ ກັນ
ນະ ວັດ ຕະ ກຳ ແຫ່ງ ຄວາມ ເຢັນ	ແອ ຫ້ອງ ນອນ ລາ ຄາ ເທົ່າ ໃດ	ລູກ ຄ້າ ຄິດ ເປັນ ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຄິດ ເປັນ ຄຳ ຂວັນ
ໂຊ ລູ ຊັນ ດ້ານ ການ ຂົນ ສົ່ງ	ສົ່ງ ເຄື່ອງ ໄປ ຫຼວງ ພະ ບາງ ຈັກ ວັນ	ລູກ ຄ້າ ຖາມ ເປັນ ຄຳ ຖາມ ບໍ່ ຖາມ ເປັນ ຊື່ ບໍ ລິ ການ
ບໍ ລິ ການ ໃຫ້ ຄຳ ປຶກ ສາ ດ້ານ ພາ ສີ	ນຳ ເຂົ້າ ເຄື່ອງ ຈາກ ຈີນ ເສຍ ພາ ສີ ເທົ່າ ໃດ	ຄຳ ທາງ ການ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ໃຊ້ ໃນ ຊີ ວິດ ຈິງ
ແພ ລດ ຟອມ ອີ ເລີນ ນິ້ງ ຂອງ ອົງ ກອນ	ໂປ ຣ ແກ ຣມ ຝຶກ ອົບ ຮົມ ພະ ນັກ ງານ	ຄຳ ຢືມ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ບາງ ຄຳ ຄົນ ທົ່ວ ໄປ ບໍ່ ພິມ
ຜະ ລິດ ຕະ ພັນ ດູ ແລ ຜິວ ພັນ ສ່ວນ ປະ ກອບ ທຳ ມະ ຊາດ	ຄີມ ທາ ໜ້າ ບໍ່ ແພ້ ງ່າຍ	ລູກ ຄ້າ ພິມ ຜົນ ທີ່ ຢາກ ໄດ້ ບໍ່ ພິມ ສ່ວນ ປະ ກອບ

ອ່ານ ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ຊ້າ ໆ ອີກ ເທື່ອ ໜຶ່ງ. ຄຳ ໃນ ຖັນ ຊ້າຍ ບໍ່ ໄດ້ ຂຽນ ຜິດ ຫຍັງ ເລີຍ — ມັນ ຖືກ ຕາມ ຫຼັກ ພາ ສາ ທຸກ ຄຳ ແລະ ຟັງ ແລ້ວ ໜ້າ ເຊື່ອ ຖື ກວ່າ ຖັນ ຂວາ ດ້ວຍ ຊ້ຳ. ບັນ ຫາ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ທີ່ ຄວາມ ຖືກ ຕ້ອງ, ມັນ ຢູ່ ທີ່ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ພິມ ມັນ. ໜ້າ ເວັບ ທີ່ ຂຽນ ດ້ວຍ ຄຳ ໃນ ຖັນ ຊ້າຍ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ໜ້າ ທີ່ ຖືກ ຕ້ອງ ທຸກ ຢ່າງ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ປະ ຕູ ໃຫ້ ຄົນ ຍ່າງ ເຂົ້າ.

ຄຳ ສັ້ນ ກັບ ຄຳ ຍາວ ຕ່າງ ກັນ ແນວ ໃດ

ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ແບ່ງ ຢາບ ໆ ໄດ້ ສອງ ກຸ່ມ ຕາມ ຄວາມ ຍາວ. ຄຳ ສັ້ນ ຄື ຄຳ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ຄຳ ຄື ວ່າ "ແອ" ຫຼື "ຄີມ ທາ ໜ້າ" — ຄົນ ພິມ ຫຼາຍ ແຕ່ ບອກ ບໍ່ ໄດ້ ວ່າ ເຂົາ ຢາກ ໄດ້ ຫຍັງ ແທ້, ຢາກ ຊື້ ຫຼື ຢາກ ຮູ້ ຫຼື ຢາກ ຫາ ຮູບ ກໍ ບໍ່ ຮູ້. ຄຳ ຍາວ ຄື ສາມ ຄຳ ຂຶ້ນ ໄປ ຄື ວ່າ "ແອ 9000 BTU ຫ້ອງ ນອນ ລາ ຄາ" — ຄົນ ພິມ ໜ້ອຍ ກວ່າ ຫຼາຍ ເທົ່າ ແຕ່ ບອກ ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ຊັດ ຈົນ ຕອບ ໄດ້ ຖືກ ຈຸດ.

ຮ້ານ ນ້ອຍ ຄວນ ເລີ່ມ ຈາກ ຄຳ ຍາວ ສະ ເໝີ. ເຫດ ຜົນ ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ຄຳ ຍາວ ດີ ກວ່າ ໃນ ຕົວ ມັນ ເອງ, ແຕ່ ຍ້ອນ ຄຳ ສັ້ນ ມີ ເວັບ ໃຫຍ່ ຈັບ ຈອງ ໄວ້ ໝົດ ແລ້ວ ແລະ ຄົນ ພິມ ຄຳ ສັ້ນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຍັງ ບໍ່ ພ້ອມ ຈ່າຍ ເງິນ. ຄົນ ພິມ "ແອ" ອາດ ພຽງ ແຕ່ ຢາກ ເບິ່ງ ຮູບ. ຄົນ ພິມ "ແອ 9000 BTU ຫ້ອງ ນອນ ລາ ຄາ" ກຳ ລັງ ຈະ ໄປ ຮ້ານ ໃນ ອາ ທິດ ນີ້ ແລ້ວ.

ຄຳ ຫຼັກ ໜຶ່ງ ຄຳ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ຂຽນ ຄຳ ນັ້ນ ຊ້ຳ ໆ

ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ເກົ່າ ແກ່ ທີ່ ສຸດ ຄື ຄິດ ວ່າ ເລືອກ ຄຳ ໄດ້ ແລ້ວ ຕ້ອງ ຢັດ ຄຳ ນັ້ນ ໃສ່ ບົດ ໃຫ້ ຫຼາຍ ເທື່ອ ທີ່ ສຸດ. ສິບ ປີ ກ່ອນ ວິທີ ນັ້ນ ຍັງ ພໍ ໄດ້ ຜົນ, ດຽວ ນີ້ ມັນ ພາ ໃຫ້ ບົດ ອ່ານ ບໍ່ ລື່ນ ແລະ ບໍ່ ໄດ້ ຊ່ວຍ ອັນ ດັບ ຫຍັງ ເລີຍ. ວິທີ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ດຽວ ນີ້ ຄື ຂຽນ ຄຳ ຫຼັກ ໃນ ບ່ອນ ທີ່ ຄວນ ຢູ່ — ຫົວ ຂໍ້, ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງ ອັນ, ຫຍໍ້ ໜ້າ ທຳ ອິດ — ແລ້ວ ຢູ່ ບ່ອນ ອື່ນ ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ເຂົ້າ ໃຈ ເປັນ ຫຼັກ. ບົດ ນີ້ ຈະ ກັບ ມາ ເລື່ອງ ບ່ອນ ວາງ ຄຳ ຢ່າງ ລະ ອຽດ ໃນ ພາກ ຫຼັງ.

ຢ່າ ລືມ ອີກ ຢ່າງ: ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ຂອງ ບົດ ຄວາມ ຢ່າງ ດຽວ. ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ກໍ ມີ ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ມັນ, ໜ້າ ບໍ ລິ ການ ກໍ ມີ, ແມ່ນ ແຕ່ ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່ ກໍ ມີ. ຖ້າ ກຳ ລັງ ເຮັດ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ອອນ ລາຍ ໃຫ້ ອ່ານ ຄູ່ ກັບ ບົດ ເລື່ອງ SEO ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ເພາະ ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຄິດ ຄົນ ລະ ແບບ ກັບ ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ບົດ ຄວາມ.

ສີ່ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ທີ່ ຢູ່ ຫຼັງ ຄຳ ດຽວ

ຄຳ ສອງ ຄຳ ອາດ ເບິ່ງ ຄື ກັນ ແຕ່ ຄົນ ພິມ ຢາກ ໄດ້ ຄົນ ລະ ຢ່າງ. "ໂປ ຣ ແກ ຣມ ບັນ ຊີ ແມ່ນ ຫຍັງ" ກັບ "ໂປ ຣ ແກ ຣມ ບັນ ຊີ ລາ ຄາ" ຕ່າງ ກັນ ພຽງ ຄຳ ດຽວ ແຕ່ ຄົນ ພິມ ຢູ່ ຄົນ ລະ ຂັ້ນ ຂອງ ການ ຕັດ ສິນ ໃຈ. ຄົນ ທຳ ອິດ ຫາ ກໍ ໄດ້ ຍິນ ຄຳ ນີ້ ມາ, ຄົນ ທີ ສອງ ກຳ ລັງ ຈະ ຄວັກ ເງິນ ອອກ. ຖ້າ ເອົາ ໜ້າ ດຽວ ກັນ ໄປ ຕອບ ທັງ ສອງ ຄົນ ຈະ ພາດ ທັງ ສອງ ຄົນ.

ຄຳ ທີ່ ວົງ ການ ໃຊ້ ເອີ້ນ ເລື່ອງ ນີ້ ຄື ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ໃນ ການ ຄົ້ນ ຫາ ຫຼື search intent. ມັນ ຄື ຄຳ ຖາມ ວ່າ "ຄົນ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຢາກ ໄດ້ ຫຍັງ ຢູ່" ແລະ ມັນ ຄື ຂັ້ນ ຕອນ ດຽວ ທີ່ ຄົນ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ພໍ ໄດ້ ຄຳ ມາ ກໍ ຟ້າວ ຂຽນ ເລີຍ ໂດຍ ບໍ່ ຢຸດ ຖາມ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ຢາກ ອ່ານ ບົດ, ຢາກ ເບິ່ງ ຕາ ຕະ ລາງ ລາ ຄາ, ຫຼື ຢາກ ໄດ້ ເບີ ໂທ.

ແບບ ທີ ໜຶ່ງ — ຢາກ ຮູ້

ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ພິມ ຄຳ ຄື ວ່າ "ແມ່ນ ຫຍັງ", "ວິທີ", "ຕ່າງ ກັນ ແນວ ໃດ", "ເປັນ ຫຍັງ". ເຂົາ ຍັງ ບໍ່ ຄິດ ຊື້ ຫຍັງ ເລີຍ, ພຽງ ແຕ່ ຢາກ ເຂົ້າ ໃຈ. ໜ້າ ທີ່ ຕອບ ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ໄດ້ ຄື ບົດ ອະ ທິ ບາຍ ຍາວ ພໍ ສົມ ຄວນ, ມີ ຕົວ ຢ່າງ, ມີ ຮູບ ຫຼື ຕາ ຕະ ລາງ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ເຫັນ ພາບ. ຢ່າ ຟ້າວ ຂາຍ ໃນ ໜ້າ ແບບ ນີ້ — ວາງ ປຸ່ມ ຂາຍ ໃຫຍ່ ໆ ໄວ້ ຫົວ ໜ້າ ຄື ໄລ່ ຄົນ ອອກ. ວາງ ຄຳ ຊວນ ໄວ້ ທ້າຍ ບົດ ໜຶ່ງ ບ່ອນ ກໍ ພໍ ແລ້ວ.

ບົດ ທີ່ ທ່ານ ກຳ ລັງ ອ່ານ ຢູ່ ນີ້ ກໍ ຄື ໜ້າ ແບບ ນີ້. ຄົນ ພິມ ຄຳ ວ່າ "keyword ແມ່ນ ຫຍັງ" ບໍ່ ໄດ້ ຢາກ ຊື້ ໂປ ຣ ແກ ຣມ ຈັກ ອັນ ໃນ ນາ ທີ ນັ້ນ. ເຂົາ ຢາກ ເຂົ້າ ໃຈ ກ່ອນ. ຖ້າ ຫົວ ໜ້າ ບົດ ນີ້ ເປັນ ໂຄ ສະ ນາ ຍາວ ສາມ ຫຍໍ້ ໜ້າ ທ່ານ ຄົງ ປິດ ໄປ ແລ້ວ.

ແບບ ທີ ສອງ — ຢາກ ປຽບ ທຽບ

ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ຢາກ ໄດ້ ຫຍັງ ແຕ່ ຍັງ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຈະ ເອົາ ຂອງ ໃຜ. ຄຳ ທີ່ ເຂົາ ພິມ ມີ ຄຳ ວ່າ "ອັນ ໃດ ດີ ກວ່າ", "ທຽບ", "ຍີ່ ຫໍ້ ໃດ ດີ", "ຮີ ວິວ", "ຂໍ້ ດີ ຂໍ້ ເສຍ". ໜ້າ ທີ່ ຕອບ ໄດ້ ຄື ບົດ ທຽບ ກັນ ຊື່ ໆ ທີ່ ມີ ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ຄຽງ ກັນ ແລະ ກ້າ ບອກ ວ່າ ຂອງ ຕົນ ບໍ່ ເໝາະ ກັບ ໃຜ ແດ່. ບົດ ທຽບ ທີ່ ຍ້ອງ ຕົນ ເອງ ຢ່າງ ດຽວ ຄົນ ອ່ານ ຮູ້ ທັນ ໃນ ສາມ ວິ ນາ ທີ ແລ້ວ ກົດ ອອກ.

ແບບ ທີ ສາມ — ຢາກ ຊື້

ຄຳ ຂອງ ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ມີ ຄຳ ວ່າ "ລາ ຄາ", "ຊື້", "ສັ່ງ", "ຮັບ ເຮັດ", "ຄ່າ ບໍ ລິ ການ", "ໃກ້ ຂ້ອຍ", "ສົ່ງ ຟຣີ ບໍ". ນີ້ ຄື ກຸ່ມ ທີ່ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ເພາະ ຈຳ ນວນ ຄົນ ອາດ ໜ້ອຍ ແຕ່ ອັດ ຕາ ປ່ຽນ ເປັນ ລູກ ຄ້າ ສູງ ກວ່າ ກຸ່ມ ອື່ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ໜ້າ ທີ່ ຕອບ ໄດ້ ຄື ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຫຼື ໜ້າ ບໍ ລິ ການ ທີ່ ບອກ ລາ ຄາ ຊັດ, ບອກ ເງື່ອນ ໄຂ ຊັດ, ແລະ ມີ ບ່ອນ ໃຫ້ ຕິດ ຕໍ່ ພາຍ ໃນ ໜ້າ ຈໍ ດຽວ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເລື່ອນ ຫາ.

ແບບ ທີ ສີ່ — ຢາກ ຫາ ບ່ອນ ຫຼື ຫາ ຊື່

ຄົນ ກຸ່ມ ນີ້ ພິມ ຊື່ ຮ້ານ ຊື່ ຍີ່ ຫໍ້ ຫຼື ຄຳ ວ່າ "ຢູ່ ໃສ", "ເບີ ໂທ", "ເປີດ ຈັກ ໂມງ". ເຂົາ ຮູ້ ຈັກ ຢູ່ ແລ້ວ ພຽງ ແຕ່ ຢາກ ໄປ ຮອດ. ຄຳ ກຸ່ມ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ອອກ ແຮງ ຫຍັງ ຫຼາຍ ນອກ ຈາກ ເຮັດ ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່ ໃຫ້ ຄົບ ແລະ ໃສ່ ຂໍ້ ມູນ ຮ້ານ ໃນ ແຜນ ທີ່ ໃຫ້ ຖືກ. ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ຄື ຮ້ານ ໄປ ທຸ້ມ ແຮງ ຂຽນ ບົດ ຍາວ ໃສ່ ຄຳ ກຸ່ມ ນີ້ ທັງ ທີ່ ພຽງ ແຕ່ ຕ້ອງ ໃສ່ ເບີ ໂທ ໃຫ້ ເຫັນ ຊັດ ກໍ ພຽງ ພໍ ແລ້ວ.

ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ	ຄຳ ທີ່ ມັກ ພົບ	ໜ້າ ທີ່ ຄວນ ເຮັດ	ວັດ ຜົນ ດ້ວຍ ຫຍັງ
ຢາກ ຮູ້	ແມ່ນ ຫຍັງ · ວິທີ · ເປັນ ຫຍັງ	ບົດ ອະ ທິ ບາຍ ພ້ອມ ຮູບ	ຄົນ ອ່ານ ແລະ ເວລາ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ
ຢາກ ປຽບ ທຽບ	ອັນ ໃດ ດີ ກວ່າ · ຮີ ວິວ · ທຽບ	ບົດ ທຽບ ພ້ອມ ຕາ ຕະ ລາງ	ຄົນ ກົດ ຕໍ່ ໄປ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ
ຢາກ ຊື້	ລາ ຄາ · ສັ່ງ · ຮັບ ເຮັດ · ໃກ້ ຂ້ອຍ	ໜ້າ ຂາຍ ບອກ ລາ ຄາ ຊັດ	ຂໍ້ ຄວາມ ແລະ ສາຍ ໂທ ເຂົ້າ
ຢາກ ຫາ ບ່ອນ	ຊື່ ຮ້ານ · ຢູ່ ໃສ · ເບີ ໂທ	ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່ ແລະ ແຜນ ທີ່	ຄົນ ກົດ ນຳ ທາງ ແລະ ກົດ ໂທ

ວິທີ ຫາ ຄຳ ຕອບ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ເດົາ

ບໍ່ ຕ້ອງ ນັ່ງ ຄິດ ເອງ ວ່າ ຄຳ ໜຶ່ງ ຢູ່ ກຸ່ມ ໃດ. ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ໃສ່ Google ແລ້ວ ເບິ່ງ ວ່າ ມັນ ຕອບ ມາ ດ້ວຍ ໜ້າ ແບບ ໃດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສິບ ຜົນ ທຳ ອິດ. ຖ້າ ອອກ ມາ ເປັນ ບົດ ຄວາມ ໝົດ ແປ ວ່າ Google ຄິດ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຢາກ ອ່ານ. ຖ້າ ອອກ ມາ ເປັນ ໜ້າ ຂາຍ ໝົດ ແປ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຢາກ ຊື້. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ການ ເດົາ, ມັນ ຄື ການ ອ່ານ ຄຳ ຕອບ ທີ່ Google ວາງ ໄວ້ ໃຫ້ ແລ້ວ ຈາກ ພຶດ ຕິ ກຳ ຄົນ ນັບ ລ້ານ.

ຂໍ້ ນີ້ ໃຊ້ ໄດ້ ດີ ໂດຍ ສະ ເພາະ ຢູ່ ລາວ ບ່ອນ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ເບິ່ງ. ພິມ ແລ້ວ ອ່ານ ຜົນ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ນາ ທີ ແລະ ບອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ໃດ ໆ. ຢາກ ອ່ານ ລະ ອຽດ ກວ່າ ນີ້ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ເລື່ອງ ສີ່ ແບບ ຂອງ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ໃນ ການ ຄົ້ນ ຫາ ຢູ່ ໃນ ບລ໋ອກ ຂອງ ພວກ ເຮົາ.

ຄວາມ ຈິງ ທີ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ບອກ ຄົນ ລາວ

ບົດ ສອນ ເລື່ອງ keyword ທີ່ ຫາ ອ່ານ ໄດ້ ໃນ ອິນ ເຕີ ເນັດ ເກືອບ ທັງ ໝົດ ຂຽນ ຢູ່ ຂັ້ນ ຕອນ ດຽວ ກັນ: ເປີດ ເຄື່ອງ ມື ຂຶ້ນ ມາ, ພິມ ຄຳ ລົງ ໄປ, ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ວ່າ ຄຳ ນີ້ ມີ ຄົນ ຫາ ເດືອນ ລະ ຈັກ ຄົນ, ແລ້ວ ເລືອກ ຄຳ ທີ່ ຕົວ ເລກ ສູງ ພໍ ດີ. ວິທີ ນັ້ນ ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ໄທ, ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ຫວຽດ ນາມ, ໃຊ້ ໄດ້ ຢູ່ ອາ ເມ ຣິ ກາ. ຢູ່ ລາວ ມັນ ໃຊ້ ບໍ່ ໄດ້ ແລະ ຄວນ ຮູ້ ຂໍ້ ນີ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຫຍໍ້ ໜ້າ ນີ້ ເລີຍ ຈະ ໄດ້ ບໍ່ ເສຍ ເວລາ.

ເຫດ ຜົນ ຢູ່ ທີ່ ຕົວ ເຄື່ອງ ມື ເອງ. ຕົວ ວາງ ແຜນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຂອງ Google ໃຫ້ ເລືອກ ພາ ສາ ໄດ້ ຫຼາຍ ສິບ ພາ ສາ — ໄທ ມີ, ຂະ ແມ ມີ, ຫວຽດ ນາມ ມີ, ພະ ມ້າ ມີ — ແຕ່ ບໍ່ ມີ ພາ ສາ ລາວ ໃນ ລາຍ ການ ນັ້ນ. ພິມ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ລົງ ໄປ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຟ້ອງ ຜິດ ພາດ ຫຍັງ, ມັນ ພຽງ ແຕ່ ຕອບ ວ່າ ຂໍ້ ມູນ ບໍ່ ພຽງ ພໍ ຫຼື ຕອບ ເປັນ ຂີດ ຫວ່າງ ເປົ່າ. ຄົນ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຫຼາຍ ຄົນ ເຫັນ ແບບ ນັ້ນ ແລ້ວ ຄິດ ວ່າ ຕົນ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ບໍ່ ເປັນ, ຄວາມ ຈິງ ຄື ເຄື່ອງ ບໍ່ ຮັບ ພາ ສາ ນີ້ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ.

ຕົວ ເລກ ທີ່ ວັດ ໄດ້ ໃນ ລາວ ເປັນ ຄຳ ພາ ສາ ອື່ນ

ຂໍ້ ນີ້ ຟັງ ແປກ ແຕ່ ຈິງ. ຖ້າ ຕັ້ງ ຂອບ ເຂດ ໃຫ້ ວັດ ສະ ເພາະ ໃນ ປະ ເທດ ລາວ ຈະ ໄດ້ ຕົວ ເລກ ອອກ ມາ ແທ້ — ແຕ່ ຄຳ ທີ່ ມີ ຕົວ ເລກ ເກືອບ ໝົດ ເປັນ ຄຳ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຫຼື ຄຳ ພາ ສາ ໄທ. ຄົນ ຢູ່ ລາວ ທີ່ ຢາກ ຮູ້ ເລື່ອງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ພິມ ວ່າ keyword research ຫຼື ພິມ ຄຳ ພາ ສາ ໄທ ວ່າ keyword คือ ເພາະ ພິມ ພາ ສາ ລາວ ແລ້ວ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ອ່ານ. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ຄົນ ລາວ ບໍ່ ສົນ ໃຈ, ມັນ ແມ່ນ ວ່າ ຄົນ ລາວ ຖືກ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ໄປ ອ່ານ ພາ ສາ ອື່ນ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ພາ ສາ ຕົນ ເອງ ໃຫ້ ອ່ານ.

ຄວາມ ໝາຍ ຕໍ່ ຮ້ານ ຄ້າ ຂອງ ທ່ານ ຄື: ຄວາມ ຕ້ອງ ການ ມີ ຢູ່ ຈິງ ແຕ່ ມັນ ບໍ່ ໄດ້ ຢູ່ ໃນ ຮູບ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ຫຼົງ ເບິ່ງ ໄດ້. ແລະ ຍ້ອນ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ໃຫ້ ໃຜ ເບິ່ງ, ຄູ່ ແຂ່ງ ຂອງ ທ່ານ ກໍ ບໍ່ ໄດ້ ເບິ່ງ ຄື ກັນ. ຄົນ ທຳ ອິດ ທີ່ ຍອມ ຂຽນ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ດີ ໆ ໃສ່ ຫົວ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ມັກ ໄດ້ ບ່ອນ ນັ້ນ ໄປ ດົນ ພໍ ສົມ ຄວນ ເພາະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ມາ ແຍ່ງ.

ຮູບ ຂ້າງ ເທິງ ຄື ໜ້າ ຊ່ວຍ ເຫຼືອ ຂອງ Google ເອງ ທີ່ ອະ ທິ ບາຍ ວ່າ ຕົວ ວາງ ແຜນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ເຮັດ ຫຍັງ ໄດ້ ແດ່. ຂໍ້ ທີ ສອງ ໃນ ນັ້ນ ຂຽນ ໄວ້ ຊັດ ວ່າ ມັນ ໃຫ້ ຄ່າ ປະ ມານ ຈຳ ນວນ ຄັ້ງ ທີ່ ຄຳ ໜຶ່ງ ຖືກ ຄົ້ນ ຫາ ໃນ ແຕ່ ລະ ເດືອນ. ຄວາມ ສາ ມາດ ນັ້ນ ມີ ຈິງ ແລະ ດີ ຫຼາຍ — ພຽງ ແຕ່ ຄວາມ ສາ ມາດ ນັ້ນ ບໍ່ ໄດ້ ຄອບ ຄຸມ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ. ບົດ ນີ້ ຈຶ່ງ ບໍ່ ໄດ້ ບອກ ວ່າ ເຄື່ອງ ມື ນີ້ ບໍ່ ດີ, ມັນ ບອກ ວ່າ ຄົນ ລາວ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ຂອບ ເຂດ ທີ່ ມັນ ວັດ ໄດ້.

ເສຍ ເງິນ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ອື່ນ ກໍ ບໍ່ ຕ່າງ

ຄຳ ຖາມ ຕໍ່ ໄປ ທີ່ ຄົນ ມັກ ຖາມ ຄື "ແລ້ວ ຖ້າ ຊື້ ເຄື່ອງ ມື ເສຍ ເງິນ ດີ ໆ ຈະ ໄດ້ ບໍ". ຄຳ ຕອບ ຊື່ ໆ ຄື ບໍ່ ໄດ້ ຄື ເກົ່າ ໃນ ກໍ ລະ ນີ ພາ ສາ ລາວ. ເຄື່ອງ ມື ຈ່າຍ ເງິນ ຫຼາຍ ເຈົ້າ ດຶງ ຕົວ ເລກ ຄາດ ຄະ ເນ ຈາກ ແຫຼ່ງ ພື້ນ ຖານ ດຽວ ກັນ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄິດ ໄລ່ ຕໍ່ ດ້ວຍ ສູດ ຂອງ ຕົນ. ພື້ນ ຖານ ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ມູນ ພາ ສາ ລາວ, ຄິດ ໄລ່ ຕໍ່ ຈາກ ບ່ອນ ຫວ່າງ ເປົ່າ ກໍ ໄດ້ ບ່ອນ ຫວ່າງ ເປົ່າ ຄື ເກົ່າ. ບາງ ເຄື່ອງ ມື ຈະ ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ອອກ ມາ ຢູ່ ດີ ແຕ່ ນັ້ນ ຄື ຕົວ ເລກ ທີ່ ຄາດ ຄະ ເນ ຈາກ ຄຳ ພາ ສາ ອື່ນ ທີ່ ຄ້າຍ ກັນ, ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ລາວ ພິມ ແທ້.

ດັ່ງ ນັ້ນ ຢ່າ ຫາ ກ່ອນ ຈ່າຍ. ຖ້າ ໃຜ ມາ ຂາຍ ບໍ ລິ ການ ໂດຍ ບອກ ວ່າ "ພວກ ເຮົາ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ລາວ ຄົ້ນ ຫາ ຄຳ ນີ້ ເດືອນ ລະ ຫ້າ ພັນ ຄັ້ງ" ໃຫ້ ຖາມ ຄືນ ວ່າ ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ມາ ຈາກ ໃສ ແລະ ວັດ ດ້ວຍ ພາ ສາ ໃດ. ຄຳ ຕອບ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຈະ ອຶກ ອັກ.

ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄົນ

ນີ້ ຄື ຂໍ້ ສຳ ຄັນ ທີ່ ສຸດ ຂອງ ພາກ ນີ້. ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ບໍ່ ໄດ້ ແປ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄົນ ຄົ້ນ ຫາ — ມັນ ພຽງ ແຕ່ ແປ ວ່າ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຮັບ ໜ້າ ທີ່ ນັບ ໃຫ້ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຄົນ ລາວ ໃຊ້ ອິນ ເຕີ ເນັດ ທຸກ ມື້, ຫາ ຮ້ານ, ຫາ ລາ ຄາ, ຫາ ວິທີ ເຮັດ ຂອງ, ຫາ ວຽກ. ພຽງ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ບໍ ລິ ສັດ ໃດ ໃນ ໂລກ ຄິດ ວ່າ ຄຸ້ມ ຄ່າ ພໍ ທີ່ ຈະ ລົງ ທຶນ ສ້າງ ຖານ ຂໍ້ ມູນ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ຂຶ້ນ ມາ.

ຄວາມ ວ່າງ ເປົ່າ ນັ້ນ ຄື ໂອ ກາດ ຖ້າ ເບິ່ງ ໃຫ້ ດີ. ຄູ່ ແຂ່ງ ຂອງ ທ່ານ ກໍ ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ ຄື ກັນ, ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໄດ້ ປຽບ ໃຜ ຢູ່ ຂັ້ນ ນີ້. ຄົນ ທີ່ ຊະ ນະ ຄື ຄົນ ທີ່ ຍອມ ໃຊ້ ຫຼັກ ຖານ ແບບ ອື່ນ ແທນ ຕົວ ເລກ ແລ້ວ ລົງ ມື ຂຽນ ກ່ອນ. ພາກ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ບອກ ວ່າ ຫຼັກ ຖານ ແບບ ອື່ນ ນັ້ນ ຄື ຫຍັງ ແດ່ ແລະ ຫາ ມາ ແນວ ໃດ.

ຫ້າ ວິທີ ຫາ ຄຳ ຈິງ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ມີ ຕົວ ເລກ

ພາກ ນີ້ ຄື ຫົວ ໃຈ ຂອງ ບົດ. ຫ້າ ວິທີ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ບໍ່ ໃຫ້ ຕົວ ເລກ ຈັກ ໜ່ວຍ ແຕ່ ໃຫ້ ຂອງ ທີ່ ມີ ຄ່າ ກວ່າ ຕົວ ເລກ — ມັນ ໃຫ້ ຄຳ ຈິງ ທີ່ ຄົນ ພິມ. ຕົວ ເລກ ເອົາ ໄປ ຂຽນ ບົດ ບໍ່ ໄດ້, ຄຳ ຈິງ ເອົາ ໄປ ຂຽນ ໄດ້ ເລີຍ. ທຸກ ວິທີ ໃນ ນີ້ ຟຣີ ໝົດ ແລະ ໃຊ້ ເວລາ ລວມ ກັນ ບໍ່ ຮອດ ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ.

ວິທີ ທີ ໜຶ່ງ — ຄຳ ທີ່ Google ຕື່ມ ໃຫ້ ຕອນ ພິມ

ເປີດ Google ໃນ ໂທ ລະ ສັບ ຫຼື ຄອມ, ພິມ ຄຳ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ຂອງ ທ່ານ ລົງ ໄປ ແຕ່ ຢ່າ ຟ້າວ ກົດ ຄົ້ນ ຫາ. ລາຍ ການ ທີ່ ຫຼົ່ນ ລົງ ມາ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນັ້ນ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ອື່ນ ພິມ ຈິງ ແລະ ພິມ ເລື້ອຍ ພໍ ຈົນ Google ຈື່ ໄດ້. ນີ້ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ທີ່ ເຄື່ອງ ຄິດ ຂຶ້ນ ເອງ, ມັນ ຄື ພຶດ ຕິ ກຳ ຄົນ ຈິງ ທີ່ ຖືກ ບີບ ອອກ ມາ ເປັນ ລາຍ ການ ໃຫ້ ອ່ານ ຟຣີ.

ເຄັດ ລັບ ສາມ ຂໍ້ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ວິທີ ນີ້ ໄດ້ ຜົນ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ຂໍ້ ໜຶ່ງ, ຕັ້ງ ພາ ສາ ຂອງ ໂປ ຣ ແກ ຣມ ທ່ອງ ເວັບ ເປັນ ພາ ສາ ລາວ ແລ້ວ ພິມ ດ້ວຍ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ — ຖ້າ ພິມ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຈະ ໄດ້ ຄຳ ຂອງ ຄົນ ຊາດ ອື່ນ ມາ. ຂໍ້ ສອງ, ຫຼັງ ຄຳ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ໃຫ້ ພິມ ຕົວ ອັກ ສອນ ດຽວ ຕໍ່ ທ້າຍ ແລ້ວ ໄລ່ ໄປ ເທື່ອ ລະ ຕົວ, ແຕ່ ລະ ຕົວ ຈະ ໄດ້ ຄຳ ຄົນ ລະ ຊຸດ. ຂໍ້ ສາມ, ພິມ ຄຳ ຖາມ ນຳ ໜ້າ ຄື "ວິທີ", "ເປັນ ຫຍັງ", "ຄື" ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຄຳ ຂອງ ທ່ານ.

ວິທີ ທີ ສອງ — ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ ແລະ ຄຳ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ

ພໍ ກົດ ຄົ້ນ ຫາ ແລ້ວ ຢ່າ ຟ້າວ ອອກ. ເລື່ອນ ລົງ ໄປ ກາງ ໜ້າ ຈະ ພົບ ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ນຳ ກັນ, ແລະ ເລື່ອນ ລົງ ຮອດ ທ້າຍ ໜ້າ ຈະ ພົບ ລາຍ ການ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ທີ່ ກ່ຽວ ຂ້ອງ. ສອງ ບ່ອນ ນີ້ ຄື ບ່ອນ ທີ່ Google ບອກ ຊື່ ໆ ວ່າ ຄົນ ທີ່ ພິມ ຄຳ ນີ້ ມັກ ພິມ ຄຳ ໃດ ຕໍ່ ໄປ ອີກ. ຈົດ ໄວ້ ໝົດ ທຸກ ຄຳ ທີ່ ອ່ານ ແລ້ວ ຮູ້ ສຶກ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ຕົນ ອາດ ຖາມ.

ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ ນີ້ ມີ ຄ່າ ພິ ເສດ ອີກ ຢ່າງ: ມັນ ໃຫ້ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ພ້ອມ ໃຊ້ ໃນ ບົດ ຂອງ ທ່ານ. ຄຳ ຖາມ ຫ້າ ຂໍ້ ໃນ ກ້ອນ ນັ້ນ ເອົາ ມາ ເປັນ ຫ້າ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ໄດ້ ເລີຍ, ແລ້ວ ຂຽນ ຄຳ ຕອບ ສັ້ນ ໆ ໃຫ້ ແຕ່ ລະ ຂໍ້ ໃນ ສາມ ຫາ ຫ້າ ປະ ໂຫຍກ. ບົດ ທີ່ ຂຽນ ແບບ ນີ້ ຕອບ ຄຳ ຖາມ ຈິງ ຂອງ ຄົນ ຈຶ່ງ ມີ ໂອ ກາດ ຖືກ ຍົກ ຂຶ້ນ ໄປ ໄວ້ ຫົວ ໜ້າ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ຫຼາຍ ກວ່າ ບົດ ທົ່ວ ໄປ.

ວິທີ ທີ ສາມ — ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ໃນ Search Console

ນີ້ ຄື ວິທີ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ໃນ ຫ້າ ວິທີ ແຕ່ ໃຊ້ ໄດ້ ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ມີ ເວັບ ຢູ່ ແລ້ວ. Google Search Console ບອກ ຄືນ ໃຫ້ ເຈົ້າ ຂອງ ເວັບ ຮູ້ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ໃດ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ເຫັນ ໜ້າ ຂອງ ທ່ານ. ຄຳ ໃນ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄາດ ຄະ ເນ, ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ຢ່າງ, ມັນ ຄື ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ຈິງ ທີ່ ຄົນ ຈິງ ພິມ ໃນ ເດືອນ ທີ່ ຜ່ານ ມາ. ນີ້ ຄື ຄັງ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ແຫ່ງ ດຽວ ໃນ ໂລກ ທີ່ ມີ ຢູ່ ຈິງ ແລະ ມັນ ຟຣີ.

ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ທັນ ຕັ້ງ ໃຫ້ ໄປ ຕັ້ງ ມື້ ນີ້ ເລີຍ ເພາະ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ສິບ ນາ ທີ, ຂັ້ນ ຕອນ ລະ ອຽດ ຢູ່ ໃນ ບົດ ສອນ ຕັ້ງ ຄ່າ Google Search Console. ຂໍ້ ຄວນ ຮູ້ ຄື ຂໍ້ ມູນ ຈະ ເລີ່ມ ສະ ສົມ ນັບ ຈາກ ມື້ ຕັ້ງ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ, ຕັ້ງ ຊ້າ ໜຶ່ງ ເດືອນ ຄື ເສຍ ຂໍ້ ມູນ ໜຶ່ງ ເດືອນ ໄປ ຕະ ຫຼອດ. ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ດຽວ ທີ່ ບົດ ນີ້ ຢືນ ຢັນ ໃຫ້ ຮີບ.

ວິທີ ທີ ສີ່ — ຢືມ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຄຳ ພາ ສາ ໄທ ມາ ເປັນ ບ່ອນ ອີງ

ພາ ສາ ລາວ ກັບ ພາ ສາ ໄທ ໃກ້ ກັນ ພໍ ສົມ ຄວນ ແລະ ຄົນ ລາວ ຈຳ ນວນ ບໍ່ ໜ້ອຍ ອ່ານ ພາ ສາ ໄທ ໄດ້. ດັ່ງ ນັ້ນ ຖ້າ ຢາກ ຮູ້ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ມີ ຄົນ ສົນ ໃຈ ຫຼາຍ ປານ ໃດ ໃຫ້ ຫາ ຄຳ ພາ ສາ ໄທ ທີ່ ຄວາມ ໝາຍ ຄື ກັນ ແລ້ວ ເບິ່ງ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຄຳ ນັ້ນ ແທນ. ຕົວ ເລກ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ລາວ ແລະ ຫ້າມ ເອົາ ໄປ ອ້າງ ວ່າ ເປັນ ຂອງ ລາວ ເດັດ ຂາດ. ມັນ ໃຊ້ ໄດ້ ພຽງ ຢ່າງ ດຽວ ຄື ໃຊ້ ຈັດ ລຳ ດັບ ວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ໃດ ຄົນ ສົນ ໃຈ ຫຼາຍ ກວ່າ ຫົວ ຂໍ້ ໃດ.

ຕົວ ຢ່າງ ໃຫ້ ເຫັນ ພາບ. ຖ້າ ຄຳ ພາ ສາ ໄທ ທີ່ ແປ ວ່າ "ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຄື ຫຍັງ" ມີ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຳ ທີ່ ແປ ວ່າ "ວິ ເຄາະ ລິ້ງ ຍ້ອນ ຫຼັງ" ຢູ່ ຫຼາຍ ເທົ່າ, ນັ້ນ ພໍ ບອກ ໄດ້ ວ່າ ຄົນ ໃນ ພາກ ພື້ນ ນີ້ ຢູ່ ຂັ້ນ ເລີ່ມ ຕົ້ນ ຫຼາຍ ກວ່າ ຂັ້ນ ສູງ. ຮ້ານ ຄວນ ຂຽນ ບົດ ພື້ນ ຖານ ກ່ອນ ບົດ ຂັ້ນ ສູງ. ນັ້ນ ຄື ປະ ໂຫຍດ ທັງ ໝົດ ຂອງ ວິທີ ນີ້ — ຈັດ ລຳ ດັບ, ບໍ່ ແມ່ນ ອ້າງ ຕົວ ເລກ.

ວິທີ ທີ ຫ້າ — ຄຳ ຖາມ ຈາກ ປາກ ລູກ ຄ້າ ຂອງ ຕົນ ເອງ

ວິທີ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ຫຍັງ ເລີຍ ແລະ ຫຼາຍ ຄົນ ລືມ ໄປ ວ່າ ຕົນ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ. ເປີດ ກ່ອງ ຂໍ້ ຄວາມ ຂອງ ເພ ຈ, ເປີດ ຫ້ອງ ສົນ ທະ ນາ ຂອງ ຮ້ານ, ເປີດ ກຸ່ມ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໃນ ເຟ ສ ບຸ ກ ທີ່ ລູກ ຄ້າ ຢູ່. ອ່ານ ຄຳ ຖາມ ຫ້າ ສິບ ຂໍ້ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຊ້ຳ ກັນ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ສິບ ຂໍ້. ນັ້ນ ຄື ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຂອງ ທ່ານ ແລະ ມັນ ຖືກ ຕ້ອງ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ໃດ ໆ ເພາະ ມັນ ມາ ຈາກ ຄົນ ທີ່ ພ້ອມ ຈ່າຍ ເງິນ ໃຫ້ ທ່ານ ແທ້.

ວິທີ	ໃຊ້ ເວລາ	ໄດ້ ຫຍັງ ມາ	ຂໍ້ ຈຳ ກັດ
ຄຳ ຕື່ມ ຕອນ ພິມ	ສິບ ນາ ທີ	ຄຳ ຈິງ ຊຸດ ໃຫຍ່ ພ້ອມ ຄຳ ຫຍໍ້	ບໍ່ ບອກ ວ່າ ຄຳ ໃດ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ກວ່າ
ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ ໃນ ໜ້າ ຜົນ	ສິບ ນາ ທີ	ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ ພ້ອມ ໃຊ້	ພາ ສາ ລາວ ຍັງ ອອກ ມາ ບໍ່ ຫຼາຍ
ບັດ ຄຳ ໃນ Search Console	ຫ້າ ນາ ທີ	ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ຈິງ ພ້ອມ ຕົວ ເລກ ຂອງ ຕົນ	ຕ້ອງ ມີ ເວັບ ແລະ ຕ້ອງ ຕັ້ງ ໄວ້ ກ່ອນ
ຢືມ ຕົວ ເລກ ຄຳ ພາ ສາ ໄທ	ຊາວ ນາ ທີ	ລຳ ດັບ ຄວາມ ສົນ ໃຈ ຂອງ ຫົວ ຂໍ້	ບໍ່ ແມ່ນ ຕົວ ເລກ ຂອງ ລາວ ຫ້າມ ອ້າງ
ຄຳ ຖາມ ຈາກ ລູກ ຄ້າ	ຊາວ ນາ ທີ	ຄຳ ຂອງ ຄົນ ພ້ອມ ຈ່າຍ ເງິນ	ໄດ້ ສະ ເພາະ ຄົນ ທີ່ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຢູ່ ແລ້ວ

ເຮັດ ຄົບ ຫ້າ ວິທີ ໃນ ຄາບ ດຽວ ຈະ ໄດ້ ລາຍ ຊື່ ຄຳ ປະ ມານ ສາມ ສິບ ຫາ ຫ້າ ສິບ ຄຳ. ຢ່າ ຟ້າວ ຕັດ ອອກ ຕອນ ນີ້, ຈົດ ໄວ້ ໃຫ້ ໝົດ ກ່ອນ. ພາກ ຕໍ່ ໄປ ຈະ ບອກ ວິທີ ຄັດ ວ່າ ຄຳ ໃດ ຄຸ້ມ ຂຽນ ແລະ ຄຳ ໃດ ຄວນ ປ່ອຍ ໄປ.

ກວດ ຄຳ ໜຶ່ງ ວ່າ ຄຸ້ມ ຂຽນ ບໍ ໃນ ຫ້າ ນາ ທີ

ດຽວ ນີ້ ໃນ ມື ມີ ລາຍ ຊື່ ຄຳ ຢູ່ ສາມ ສິບ ຫາ ຫ້າ ສິບ ຄຳ ແລ້ວ. ຄຳ ຖາມ ຕໍ່ ໄປ ຄື ຈະ ເລີ່ມ ຈາກ ຄຳ ໃດ. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຂຽນ ໄດ້ ເດືອນ ລະ ສອງ ຫາ ສີ່ ບົດ ເປັນ ຢ່າງ ຫຼາຍ, ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ທາງ ຂຽນ ຄົບ ຫ້າ ສິບ ຄຳ ໃນ ປີ ນີ້. ຫ້າ ຂັ້ນ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ວິທີ ຄັດ ທີ່ ໃຊ້ ເວລາ ຫ້າ ນາ ທີ ຕໍ່ ຄຳ ແລະ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ເຄື່ອງ ມື ເສຍ ເງິນ ຈັກ ອັນ.

ຂັ້ນ ໜຶ່ງ — ພິມ ແລ້ວ ອ່ານ ຜົນ ໜ້າ ທຳ ອິດ

ຢ່າ ຂ້າມ ຂັ້ນ ນີ້ ເດັດ ຂາດ. ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ໃສ່ Google ແລ້ວ ອ່ານ ຫົວ ຂໍ້ ສິບ ອັນ ທຳ ອິດ ໃຫ້ ຄົບ. ຫຼາຍ ເທື່ອ ຈະ ພົບ ວ່າ ຄຳ ທີ່ ຄິດ ວ່າ ດີ ນັ້ນ ຄວາມ ຈິງ ໝາຍ ເຖິງ ຄົນ ລະ ເລື່ອງ ກັບ ທີ່ ຄິດ ໄວ້. ຄຳ ວ່າ ໂຄ ສະ ນາ ຄຳ ດຽວ ໃນ ພາ ສາ ລາວ ຢ່າງ ເປັນ ທາງ ການ ໝາຍ ເຖິງ ການ ເຜີຍ ແຜ່ ຂ່າວ ສານ ຂອງ ລັດ, ພິມ ຄຳ ນີ້ ຄຳ ດຽວ ຈະ ໄດ້ ໜ້າ ຂອງ ອົງ ກອນ ລັດ ມາ ເຕັມ ໜ້າ ຈໍ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ກ່ຽວ ກັບ ຮ້ານ ຄ້າ ເລີຍ. ຢາກ ໄດ້ ຄວາມ ໝາຍ ທາງ ການ ຄ້າ ຕ້ອງ ຕໍ່ ຊື່ ແພ ລດ ຟອມ ເຂົ້າ ໄປ ນຳ ຄື "ໂຄ ສະ ນາ ເຟ ສ ບຸ ກ" ຫຼື "ໂຄ ສະ ນາ Google".

ນີ້ ຄື ບົດ ຮຽນ ໃຫຍ່ ຂອງ ພາ ສາ ລາວ ໂດຍ ສະ ເພາະ. ຄຳ ຫຼາຍ ຄຳ ໃນ ພາ ສາ ຂຽນ ທາງ ການ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ຄົນ ລະ ຢ່າງ ກັບ ຄຳ ດຽວ ກັນ ໃນ ພາ ສາ ເວົ້າ. ຄຳ ວ່າ ວິທີ ເຮັດ ຄຳ ດຽວ ມັກ ອອກ ມາ ເປັນ ສູດ ອາ ຫານ. ຄຳ ວ່າ ໃບ ຢັ້ງ ຢືນ ຄຳ ດຽວ ອອກ ມາ ເປັນ ເອ ກະ ສານ ທາງ ລັດ ຖະ ບານ. ພິມ ເບິ່ງ ກ່ອນ ຫ້າ ນາ ທີ ຊ່ວຍ ໃຫ້ ບໍ່ ເສຍ ເວລາ ຂຽນ ບົດ ຫ້າ ພັນ ຄຳ ໃສ່ ຄຳ ຜິດ ເລື່ອງ.

ຂັ້ນ ສອງ — ເບິ່ງ ວ່າ ຜົນ ນັ້ນ ເປັນ ໜ້າ ແບບ ໃດ

ນັບ ເບິ່ງ ວ່າ ໃນ ສິບ ຜົນ ນັ້ນ ເປັນ ບົດ ຄວາມ ຈັກ ອັນ, ເປັນ ໜ້າ ຂາຍ ຈັກ ອັນ, ເປັນ ວິ ດີ ໂອ ຈັກ ອັນ. ຝ່າຍ ໃດ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄື ຄຳ ຕອບ ວ່າ Google ຄິດ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຢາກ ໄດ້ ຫຍັງ. ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ຈະ ເອົາ ໜ້າ ຂາຍ ໄປ ແຍ່ງ ບ່ອນ ໃນ ຜົນ ທີ່ ເປັນ ບົດ ຄວາມ ໝົດ — ເຮັດ ໄດ້ ແຕ່ ຍາກ ຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ ຄຸ້ມ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ນ້ອຍ ທີ່ ຫາ ກໍ ເລີ່ມ.

ຂັ້ນ ສາມ — ນັບ ໜ້າ ພາ ສາ ລາວ ໃນ ຜົນ

ນີ້ ຄື ຂັ້ນ ທີ່ ໃຫ້ ຂ່າວ ດີ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ສຳ ລັບ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ. ນັບ ເບິ່ງ ວ່າ ໃນ ສິບ ຜົນ ນັ້ນ ມີ ໜ້າ ທີ່ ຂຽນ ດ້ວຍ ພາ ສາ ລາວ ຈັກ ໜ້າ. ຫຼາຍ ຫົວ ຂໍ້ ຈະ ພົບ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຈັກ ໜ້າ ເລີຍ — ຜົນ ທັງ ສິບ ເປັນ ພາ ສາ ໄທ ຫຼື ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໝົດ. ຖ້າ ເປັນ ແບບ ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມ ວ່າ ຄົນ ລາວ ທີ່ ພິມ ຄຳ ນີ້ ກຳ ລັງ ຖືກ ບັງ ຄັບ ໃຫ້ ອ່ານ ພາ ສາ ອື່ນ ຢູ່, ແລະ ບົດ ພາ ສາ ລາວ ບົດ ດຽວ ທີ່ ຂຽນ ດີ ພໍ ຈະ ໄດ້ ບ່ອນ ນັ້ນ ໄປ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ສູ້ ກັບ ໃຜ.

ກົງ ກັນ ຂ້າມ ຖ້າ ພົບ ວ່າ ມີ ໜ້າ ພາ ສາ ລາວ ຢູ່ ແລ້ວ ຫ້າ ຫົກ ໜ້າ ແລະ ໜ້າ ເຫຼົ່າ ນັ້ນ ຂຽນ ດີ ຄົບ ຖ້ວນ, ໃຫ້ ຂ້າມ ຄຳ ນັ້ນ ໄປ ກ່ອນ ແລ້ວ ເລືອກ ຄຳ ອື່ນ. ບໍ່ ແມ່ນ ວ່າ ສູ້ ບໍ່ ໄດ້, ແຕ່ ໃນ ປີ ທຳ ອິດ ຄວນ ເອົາ ແຮງ ໄປ ລົງ ບ່ອນ ທີ່ ວ່າງ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ກັບ ມາ ສູ້ ບ່ອນ ທີ່ ແອ ອັດ.

ຂັ້ນ ສີ່ — ຖາມ ວ່າ ຄົນ ພິມ ຄຳ ນີ້ ຊື້ ຂອງ ບໍ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ບໍ່ ມີ ຄຳ ຕອບ ຕາຍ ຕົວ ແຕ່ ຄິດ ຢາບ ໆ ໄດ້. ຄົນ ພິມ ວ່າ "SEO ແມ່ນ ຫຍັງ" ອາດ ເປັນ ນັກ ສຶກ ສາ ເຮັດ ວຽກ ບ້ານ ຢູ່ ກໍ ໄດ້. ຄົນ ພິມ ວ່າ "ຮັບ ເຮັດ SEO ວຽງ ຈັນ ລາ ຄາ" ຄື ຄົນ ມີ ງົບ ຢູ່ ໃນ ມື ແລ້ວ. ຢ່າ ຫຼົງ ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ເລືອກ ສະ ເພາະ ຄຳ ກຸ່ມ ຫຼັງ — ບົດ ຄວາມ ອະ ທິ ບາຍ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄົນ ຮູ້ ຈັກ ຮ້ານ ຄັ້ງ ທຳ ອິດ — ແຕ່ ໃນ ສາມ ບົດ ທຳ ອິດ ຂອງ ປີ ຄວນ ມີ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ບົດ ທີ່ ຈັບ ຄົນ ພ້ອມ ຈ່າຍ ໄວ້.

ຂັ້ນ ຫ້າ — ຈົດ ໃສ່ ຕາ ຕະ ລາງ ໜຶ່ງ ຄຳ ຕໍ່ ໜຶ່ງ ໜ້າ

ຂັ້ນ ນີ້ ຄົນ ຂ້າມ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ແລະ ເປັນ ຂັ້ນ ທີ່ ເຮັດ ໃຫ້ ເສຍ ຫາຍ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ ໃນ ໄລຍະ ຍາວ. ຫຼັງ ຄັດ ຄຳ ໄດ້ ແລ້ວ ໃຫ້ ຈົດ ໃສ່ ຕາ ຕະ ລາງ ວ່າ ຄຳ ໃດ ຈະ ໃຫ້ ໜ້າ ໃດ ຮັບ ຜິດ ຊອບ. ຫົກ ເດືອນ ຜ່ານ ໄປ ຄົນ ຈະ ລືມ ໝົດ ວ່າ ຂຽນ ຫຍັງ ໄປ ແລ້ວ ແດ່, ແລ້ວ ຈະ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ໃສ່ ຄຳ ເກົ່າ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ. ຜົນ ຄື ສອງ ໜ້າ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄປ ແຍ່ງ ບ່ອນ ກັນ ເອງ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ແລະ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ໃດ ຊະ ນະ. ພາກ ໜ້າ ຈະ ເວົ້າ ເລື່ອງ ນີ້ ຢ່າງ ລະ ອຽດ.

ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ຄວນ ຈົດ ໄວ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຄື ວັນ ທີ ທີ່ ຂຽນ. ບົດ ທີ່ ຂຽນ ໄວ້ ຫົກ ເດືອນ ແລ້ວ ຍັງ ບໍ່ ຂຶ້ນ ຈຳ ເປັນ ຕ້ອງ ໄດ້ ຮັບ ການ ປັບ ປຸງ ບໍ່ ແມ່ນ ຖືກ ປະ ຖິ້ມ. ວິທີ ປັບ ບົດ ເກົ່າ ໃຫ້ ກັບ ມາ ຕິດ ອັນ ດັບ ຢູ່ ໃນ ບົດ ເລື່ອງ ອັບ ເດດ ບົດ ຄວາມ ເກົ່າ.

ໜຶ່ງ ໜ້າ ໜຶ່ງ ຄຳ ຫຼັກ ແລະ ວິທີ ບໍ່ ໃຫ້ ສອງ ໜ້າ ແຍ່ງ ກັນ

ກົດ ນີ້ ຟັງ ງ່າຍ ແຕ່ ຄົນ ລະ ເມີດ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ: ໜ້າ ໜຶ່ງ ໜ້າ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຄຳ ຫຼັກ ໜຶ່ງ ຄຳ ເທົ່າ ນັ້ນ. ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ຫຼາຍ ຄຳ ຢູ່ ໃນ ໜ້າ ດຽວ ໄດ້ — ຕົວ ຢ່າງ ໜ້າ ທີ່ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຄຳ ວ່າ "ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ແມ່ນ ຫຍັງ" ຈະ ມີ ຄຳ ວ່າ "ຄຳ ຫຼັກ" ແລະ "keyword" ຢູ່ ນຳ ກໍ ດີ ແລ້ວ — ແຕ່ ຕ້ອງ ມີ ຄຳ ຕົ້ນ ຕໍ ຄຳ ດຽວ ທີ່ ໜ້າ ນັ້ນ ຕັ້ງ ໃຈ ຈະ ຊະ ນະ.

ເຫດ ຜົນ ບໍ່ ແມ່ນ ເລື່ອງ ກົດ ລະ ບຽບ ຫຍັງ ຂອງ Google. ມັນ ເປັນ ເລື່ອງ ງ່າຍ ກວ່າ ນັ້ນ: ຖ້າ ມີ ສອງ ໜ້າ ໃນ ເວັບ ດຽວ ກັນ ທີ່ ເວົ້າ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ, Google ຕ້ອງ ເລືອກ ໜຶ່ງ ໜ້າ ມາ ສະ ແດງ ແລະ ມັນ ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ຄວນ ເລືອກ ອັນ ໃດ. ຜົນ ຄື ມັນ ອາດ ເລືອກ ໜ້າ ທີ່ ອ່ອນ ກວ່າ, ຫຼື ສະ ຫຼັບ ໄປ ມາ, ຫຼື ບໍ່ ຍົກ ອັນ ໃດ ຂຶ້ນ ໄປ ສູງ ເລີຍ. ແທນ ທີ່ ຈະ ມີ ໜ້າ ແຂງ ໜຶ່ງ ໜ້າ ກັບ ໄດ້ ໜ້າ ອ່ອນ ສອງ ໜ້າ.

ວິທີ ກວດ ວ່າ ເວັບ ຂອງ ຕົນ ມີ ບັນ ຫາ ນີ້ ບໍ

ວິທີ ໄວ ທີ່ ສຸດ ຄື ພິມ ໃສ່ Google ວ່າ site: ຕິດ ດ້ວຍ ຊື່ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ແລ້ວ ເວັ້ນ ວັກ ຕໍ່ ດ້ວຍ ຄຳ ຫຼັກ ທີ່ ສົງ ໄສ. ຕົວ ຢ່າງ ພິມ ວ່າ site:ຮ້ານ ຂອງ ຂ້ອຍ.la ຄີມ ທາ ໜ້າ. Google ຈະ ສະ ແດງ ສະ ເພາະ ໜ້າ ໃນ ເວັບ ຂອງ ທ່ານ ທີ່ ກ່ຽວ ກັບ ຄຳ ນັ້ນ. ຖ້າ ອອກ ມາ ສາມ ສີ່ ໜ້າ ທີ່ ເນື້ອ ໃນ ຄ້າຍ ກັນ ຫຼາຍ ນັ້ນ ຄື ອາ ການ ຂອງ ບັນ ຫາ.

ວິທີ ທີ ສອງ ຄື ເປີດ Search Console ແລ້ວ ໄປ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ, ກົດ ເລືອກ ຄຳ ໜຶ່ງ ຄຳ, ແລ້ວ ສະ ຫຼັບ ໄປ ເບິ່ງ ບັດ ໜ້າ ເວັບ. ຖ້າ ຄຳ ດຽວ ນັ້ນ ພາ ຄົນ ໄປ ຫຼາຍ ໜ້າ ສະ ຫຼັບ ກັນ ໄປ ມາ ໃນ ແຕ່ ລະ ອາ ທິດ, ນັ້ນ ຄື ຫຼັກ ຖານ ຊັດ ວ່າ Google ກຳ ລັງ ລັງ ເລ ຢູ່.

ແກ້ ແນວ ໃດ ເມື່ອ ພົບ ແລ້ວ

ມີ ສາມ ທາງ ເລືອກ ແລະ ບໍ່ ມີ ທາງ ໃດ ຍາກ. ທາງ ທີ ໜຶ່ງ — ລວມ ສອງ ໜ້າ ເປັນ ໜ້າ ດຽວ. ເອົາ ເນື້ອ ຫາ ດີ ຂອງ ໜ້າ ອ່ອນ ໄປ ຕື່ມ ໃສ່ ໜ້າ ແຂງ ແລ້ວ ໃຫ້ ໜ້າ ອ່ອນ ຊີ້ ໄປ ຫາ ໜ້າ ແຂງ ຖາວອນ. ນີ້ ຄື ທາງ ທີ່ ດີ ທີ່ ສຸດ ໃນ ສ່ວນ ຫຼາຍ. ທາງ ທີ ສອງ — ຖ້າ ສອງ ໜ້າ ນັ້ນ ຄວນ ຢູ່ ແຍກ ກັນ ແທ້ ໃຫ້ ຂຽນ ຄືນ ໃຫ້ ມັນ ຕອບ ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ ຄົນ ລະ ແບບ, ໜ້າ ໜຶ່ງ ຕອບ ຄົນ ຢາກ ຮູ້ ອີກ ໜ້າ ຕອບ ຄົນ ຢາກ ຊື້. ທາງ ທີ ສາມ — ລຶບ ໜ້າ ທີ່ ບໍ່ ມີ ຄ່າ ຫຍັງ ອອກ ໄປ ເລີຍ ຖ້າ ມັນ ບາງ ແລະ ບໍ່ ມີ ໃຜ ອ່ານ.

ຄົນ ໃຊ້ WordPress ຄວນ ລະ ວັງ ຢ່າງ ໜຶ່ງ ເປັນ ພິ ເສດ: ໜ້າ ໝວດ ໝູ່ ແລະ ໜ້າ ປ້າຍ ກຳ ກັບ ຂອງ ລະ ບົບ ມັກ ຖືກ ສ້າງ ຂຶ້ນ ອັດ ຕະ ໂນ ມັດ ໂດຍ ບໍ່ ຮູ້ ຕົວ ແລ້ວ ໄປ ແຍ່ງ ຄຳ ກັບ ໜ້າ ຈິງ ຂອງ ທ່ານ. ວິທີ ຕັ້ງ ຄ່າ ໃຫ້ ຖືກ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຢູ່ ໃນ ບົດ ສອນ ຕັ້ງ ຄ່າ SEO ໃນ WordPress. ຖ້າ ຢາກ ອ່ານ ຕົວ ຢ່າງ ຈິງ ຢ່າງ ລະ ອຽດ ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ເລື່ອງ ໜ້າ ແຍ່ງ ຄຳ ກັນ ເອງ ຢູ່ ໃນ ບລ໋ອກ ພວກ ເຮົາ.

ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ໜ້າ ຫຼັກ ຄື ຫຍັງ

ຄຳ ຖາມ ນີ້ ຖືກ ຖາມ ເລື້ອຍ ແລະ ຄຳ ຕອບ ອາດ ບໍ່ ຄື ທີ່ ຄິດ. ໜ້າ ຫຼັກ ຂອງ ຮ້ານ ບໍ່ ຄວນ ໄປ ແຍ່ງ ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຫຍັງ ກັບ ໃຜ. ໜ້າ ຫຼັກ ຄວນ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຄຳ ທີ່ ເປັນ ຊື່ ຮ້ານ ບວກ ກັບ ສິ່ງ ທີ່ ຮ້ານ ຂາຍ ບວກ ກັບ ບ່ອນ ຢູ່ — ຄື ວ່າ "ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໄຟ ຟ້າ ວຽງ ຈັນ". ບົດ ອະ ທິ ບາຍ ໃຫ້ ໜ້າ ບົດ ຄວາມ ຮັບ ໄປ, ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໃຫ້ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຮັບ ໄປ. ຄົນ ທີ່ ພະ ຍາ ຍາມ ຢັດ ທຸກ ຄຳ ໃສ່ ໜ້າ ຫຼັກ ຈົບ ດ້ວຍ ໜ້າ ຫຼັກ ທີ່ ຍາວ ຫຼາຍ ແຕ່ ບໍ່ ຊະ ນະ ຄຳ ໃດ ເລີຍ.

ຖ້າ ຫາ ກໍ ຈະ ສ້າງ ເວັບ ໃໝ່ ໃຫ້ ວາງ ໂຄງ ຄຳ ພ້ອມ ກັບ ໂຄງ ໜ້າ ຕັ້ງ ແຕ່ ມື້ ທຳ ອິດ ຈະ ປະ ຢັດ ແຮງ ໄປ ຫຼາຍ, ອ່ານ ວິທີ ວາງ ໂຄງ ໄດ້ ໃນ ບົດ ສ້າງ ເວັບ ໄຊ ຮ້ານ ຄ້າ ໃຫ້ Google ຫາ ເຫັນ.

ຕາ ຕະ ລາງ ຄຳ ຂັ້ນ ຕ່ຳ ຂອງ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຮ້ານ

ພາກ ນີ້ ຄື ຜົນ ຜະ ລິດ ຈິງ ຂອງ ບົດ ທັງ ບົດ. ຫຼັງ ອ່ານ ຈົບ ພາກ ນີ້ ຄວນ ຈະ ນັ່ງ ລົງ ເຮັດ ຕາ ຕະ ລາງ ຂອງ ຕົນ ເອງ ໄດ້ ໃນ ຄາບ ດຽວ. ຕາ ຕະ ລາງ ນີ້ ບໍ່ ຕ້ອງ ໃຊ້ ໂປ ຣ ແກ ຣມ ພິ ເສດ ຫຍັງ — ໜ້າ ຕາ ຕະ ລາງ ໃນ Google Sheets ຫຼື Excel ໜຶ່ງ ແຜ່ນ ກໍ ພຽງ ພໍ. ຂໍ ໃຫ້ ມີ ຄົບ ຫົກ ຖັນ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້.

ຫົກ ຖັນ ທີ່ ຕ້ອງ ມີ

ຖັນ ໜຶ່ງ — ຄຳ ຫຼັກ. ຂຽນ ຄຳ ນັ້ນ ໃຫ້ ຄື ກັບ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຈິງ ບໍ່ ຕ້ອງ ຈັດ ໃຫ້ ສວຍ. ຖ້າ ຄົນ ພິມ ຕິດ ກັນ ບໍ່ ເວັ້ນ ວັກ ກໍ ຈົດ ແບບ ນັ້ນ. ຖ້າ ຄົນ ພິມ ປົນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ກໍ ຈົດ ປົນ ໄວ້.

ຖັນ ສອງ — ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ. ໃສ່ ໜຶ່ງ ໃນ ສີ່ ຄຳ: ຢາກ ຮູ້, ຢາກ ທຽບ, ຢາກ ຊື້, ຢາກ ຫາ ບ່ອນ. ຖັນ ນີ້ ບອກ ວ່າ ຕ້ອງ ຂຽນ ໜ້າ ແບບ ໃດ.

ຖັນ ສາມ — ໜ້າ ທີ່ ຮັບ ຜິດ ຊອບ. ໃສ່ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຖ້າ ມີ ຢູ່ ແລ້ວ, ໃສ່ ຄຳ ວ່າ "ຍັງ ບໍ່ ມີ" ຖ້າ ຍັງ ຕ້ອງ ຂຽນ ໃໝ່. ຖັນ ນີ້ ຄື ຖັນ ທີ່ ກັນ ບໍ່ ໃຫ້ ສອງ ໜ້າ ແຍ່ງ ກັນ.

ຖັນ ສີ່ — ຫຼັກ ຖານ. ຈົດ ວ່າ ຄຳ ນີ້ ໄດ້ ມາ ຈາກ ໃສ: ຄຳ ຕື່ມ ຂອງ Google, ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ, Search Console, ຄຳ ພາ ສາ ໄທ ທຽບ ຄຽງ, ຫຼື ຂໍ້ ຄວາມ ລູກ ຄ້າ. ຖັນ ນີ້ ສຳ ຄັນ ຫຼາຍ ເພາະ ຫົກ ເດືອນ ຜ່ານ ໄປ ຈະ ລືມ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຈຶ່ງ ເລືອກ ຄຳ ນີ້.

ຖັນ ຫ້າ — ຄູ່ ແຂ່ງ ພາ ສາ ລາວ. ໃສ່ ຈຳ ນວນ ໜ້າ ພາ ສາ ລາວ ທີ່ ນັບ ໄດ້ ໃນ ສິບ ຜົນ ທຳ ອິດ. ສູນ ຄື ໂອ ກາດ ດີ, ຫ້າ ຂຶ້ນ ໄປ ຄື ຕ້ອງ ອອກ ແຮງ ຫຼາຍ.

ຖັນ ຫົກ — ສະ ຖາ ນະ. ໃສ່ ໜຶ່ງ ໃນ ສີ່ ຄຳ: ຄິດ ໄວ້, ກຳ ລັງ ຂຽນ, ລົງ ແລ້ວ, ຕ້ອງ ປັບ. ອາ ທິດ ລະ ເທື່ອ ເປີດ ມາ ອັບ ເດດ ຖັນ ນີ້ ຄຳ ດຽວ ກໍ ພໍ.

ຄຳ ຫຼັກ	ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ	ໜ້າ ຮັບ ຜິດ ຊອບ	ຫຼັກ ຖານ	ຄູ່ ແຂ່ງ ລາວ	ສະ ຖາ ນະ
ຄີມ ທາ ໜ້າ ບໍ່ ແພ້ ງ່າຍ	ຢາກ ຮູ້	ຍັງ ບໍ່ ມີ	ຄຳ ຕື່ມ ຂອງ Google	ສູນ ໜ້າ	ຄິດ ໄວ້
ຄີມ ທາ ໜ້າ ຍີ່ ຫໍ້ ໃດ ດີ	ຢາກ ທຽບ	ຍັງ ບໍ່ ມີ	ກ້ອນ ຄຳ ຖາມ	ໜຶ່ງ ໜ້າ	ຄິດ ໄວ້
ຄີມ ທາ ໜ້າ ລາ ຄາ ສົ່ງ	ຢາກ ຊື້	ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຫຼັກ	ຂໍ້ ຄວາມ ລູກ ຄ້າ	ສາມ ໜ້າ	ລົງ ແລ້ວ
ຮ້ານ ຄີມ ວຽງ ຈັນ	ຢາກ ຫາ ບ່ອນ	ໜ້າ ຕິດ ຕໍ່	Search Console	ສີ່ ໜ້າ	ຕ້ອງ ປັບ
ວິທີ ທາ ຄີມ ໃຫ້ ຖືກ ຂັ້ນ ຕອນ	ຢາກ ຮູ້	ບົດ ຄວາມ ເດືອນ ໜ້າ	ຄຳ ຕື່ມ ຂອງ Google	ສູນ ໜ້າ	ກຳ ລັງ ຂຽນ

ຂະ ໜາດ ທີ່ ພໍ ດີ ສຳ ລັບ ປີ ທຳ ອິດ

ຢ່າ ເຮັດ ຕາ ຕະ ລາງ ສອງ ຮ້ອຍ ແຖວ ໃນ ອາ ທິດ ທຳ ອິດ. ຄົນ ທີ່ ເຮັດ ແບບ ນັ້ນ ບໍ່ ເຄີຍ ກັບ ມາ ເປີດ ມັນ ອີກ. ຂະ ໜາດ ທີ່ ໃຊ້ ຈິງ ໄດ້ ຄື ສິບ ຫ້າ ຫາ ຊາວ ຫ້າ ແຖວ ສຳ ລັບ ປີ ທຳ ອິດ ໂດຍ ແບ່ງ ຢາບ ໆ ວ່າ ຫ້າ ຫາ ແປດ ແຖວ ເປັນ ຄຳ ກຸ່ມ ຢາກ ຊື້, ສິບ ຫາ ສິບ ຫ້າ ແຖວ ເປັນ ຄຳ ກຸ່ມ ຢາກ ຮູ້, ທີ່ ເຫຼືອ ເປັນ ຄຳ ກຸ່ມ ຢາກ ທຽບ ກັບ ຢາກ ຫາ ບ່ອນ.

ຄິດ ຢາບ ໆ ວ່າ ຮ້ານ ໜຶ່ງ ຂຽນ ໄດ້ ເດືອນ ລະ ສອງ ບົດ ຄື ປີ ໜຶ່ງ ໄດ້ ຊາວ ສີ່ ບົດ. ຕາ ຕະ ລາງ ຊາວ ຫ້າ ແຖວ ຈຶ່ງ ພໍ ດີ ກັບ ແຮງ ຈິງ ພໍ ດີ. ພໍ ຂຽນ ໝົດ ແລ້ວ ຄ່ອຍ ຕໍ່ ຊຸດ ໃໝ່ ໂດຍ ໃຊ້ ຂໍ້ ມູນ ຈາກ Search Console ທີ່ ຮອດ ຕອນ ນັ້ນ ຈະ ໜາ ຂຶ້ນ ຫຼາຍ ແລ້ວ.

ຈັດ ລຳ ດັບ ວ່າ ຈະ ຂຽນ ອັນ ໃດ ກ່ອນ

ກົດ ງ່າຍ ໆ ສາມ ຂໍ້. ຂໍ້ ໜຶ່ງ, ຄຳ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ພາ ສາ ລາວ ເປັນ ສູນ ໃຫ້ ຂຽນ ກ່ອນ ສະ ເໝີ ເພາະ ໄດ້ ຜົນ ໄວ ທີ່ ສຸດ. ຂໍ້ ສອງ, ໃນ ບັນ ດາ ຄຳ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ເປັນ ສູນ ໃຫ້ ເລືອກ ຄຳ ກຸ່ມ ຢາກ ຊື້ ກ່ອນ ຄຳ ກຸ່ມ ຢາກ ຮູ້ ເພາະ ເຫັນ ຜົນ ເປັນ ເງິນ ໄວ ກວ່າ. ຂໍ້ ສາມ, ຖ້າ ມີ ໜ້າ ເກົ່າ ຢູ່ ແລ້ວ ທີ່ ໃກ້ ຄຽງ ໃຫ້ ປັບ ໜ້າ ເກົ່າ ກ່ອນ ຂຽນ ໜ້າ ໃໝ່ ເພາະ ໜ້າ ເກົ່າ ມີ ອາ ຍຸ ຢູ່ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຂຶ້ນ ໄວ ກວ່າ.

ວາງ ຄຳ ໄວ້ ບ່ອນ ໃດ ໃນ ໜ້າ

ໄດ້ ຄຳ ມາ ແລ້ວ, ຮູ້ ແລ້ວ ວ່າ ໜ້າ ໃດ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ຄຳ ໃດ. ຂັ້ນ ຕໍ່ ໄປ ຄື ວາງ ຄຳ ນັ້ນ ໃສ່ ບ່ອນ ທີ່ ຄວນ ຢູ່. ພາກ ນີ້ ສັ້ນ ແຕ່ ຢ່າ ຂ້າມ ເພາະ ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຫາ ຄຳ ມາ ໄດ້ ດີ ແລ້ວ ແຕ່ ວາງ ຜິດ ບ່ອນ ຈົນ Google ບໍ່ ຮູ້ ວ່າ ໜ້າ ນີ້ ເວົ້າ ເລື່ອງ ຫຍັງ.

ຫົກ ບ່ອນ ທີ່ ຄວນ ມີ ຄຳ ຫຼັກ

ບ່ອນ	ຄວນ ເຮັດ ແນວ ໃດ	ຄວາມ ຜິດ ພາດ ທີ່ ພົບ
ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ	ໃສ່ ຄຳ ຫຼັກ ໄວ້ ຕົ້ນ ຫົວ ຂໍ້ ຖ້າ ອ່ານ ແລ້ວ ຍັງ ລື່ນ	ຢັດ ຄຳ ຈົນ ຫົວ ຂໍ້ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ
ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ໃນ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ	ຂຽນ ໜຶ່ງ ຫາ ສອງ ປະ ໂຫຍກ ໃຫ້ ຄົນ ຢາກ ກົດ	ປ່ອຍ ຫວ່າງ ໃຫ້ Google ຕັດ ເອົາ ເອງ
ຫົວ ຂໍ້ ໃຫຍ່ ໃນ ໜ້າ	ມີ ອັນ ດຽວ ຕໍ່ ໜ້າ ແລະ ໃສ່ ຄຳ ຫຼັກ ໄວ້	ໃສ່ ຫົວ ຂໍ້ ໃຫຍ່ ສາມ ສີ່ ອັນ ໃນ ໜ້າ ດຽວ
ຫຍໍ້ ໜ້າ ທຳ ອິດ	ໃສ່ ຄຳ ຫຼັກ ພາຍ ໃນ ສອງ ປະ ໂຫຍກ ທຳ ອິດ	ເລີ່ມ ດ້ວຍ ຄຳ ນຳ ຍາວ ບໍ່ ເຂົ້າ ເລື່ອງ
ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ	ໃສ່ ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ໃນ ສອງ ຫາ ສາມ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ	ຢັດ ຄຳ ຫຼັກ ຄຳ ດຽວ ໃສ່ ທຸກ ຫົວ ຂໍ້ ຍ່ອຍ
ຄຳ ອະ ທິ ບາຍ ຮູບ	ຂຽນ ວ່າ ໃນ ຮູບ ມີ ຫຍັງ ຢ່າງ ຊື່ ໆ	ປ່ອຍ ຫວ່າງ ຫຼື ໃສ່ ຊື່ ໄຟລ໌ ຈາກ ກ້ອງ

ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຂຽນ ແນວ ໃດ ໃນ ພາ ສາ ລາວ

ຂໍ້ ນີ້ ເປັນ ບັນ ຫາ ສະ ເພາະ ຂອງ ພາ ສາ ທີ່ ບໍ່ ໃຊ້ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ. ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຄວນ ເປັນ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ສະ ເໝີ ບໍ່ ຄວນ ໃສ່ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ລົງ ໄປ ຊື່ ໆ. ເຫດ ຜົນ ຄື ບາງ ລະ ບົບ ຈະ ແປງ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາວ ເປັນ ລະ ຫັດ ຍາວ ໆ ທີ່ ອ່ານ ບໍ່ ອອກ ແລ້ວ ພໍ ເອົາ ໄປ ແປະ ໃນ ຂໍ້ ຄວາມ ຫາ ໝູ່ ມັນ ຈະ ອອກ ມາ ເປັນ ຕົວ ໜັງ ສື ຂີ້ ຮ້າຍ ຍາວ ຄື ແຖວ ຕົວ ເລກ.

ວິທີ ທີ່ ໃຊ້ ໄດ້ ຄື ຂຽນ ຄວາມ ໝາຍ ຂອງ ຄຳ ຫຼັກ ເປັນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ສັ້ນ ໆ ຫຼື ຂຽນ ຄຳ ລາວ ດ້ວຍ ຕົວ ອັກ ສອນ ລາ ຕິນ ຕາມ ສຽງ ອ່ານ. ຂໍ ພຽງ ໃຫ້ ສັ້ນ, ບໍ່ ມີ ຊ່ອງ ວ່າງ, ໃຊ້ ຂີດ ຂັ້ນ ລະ ຫວ່າງ ຄຳ, ແລະ ບໍ່ ປ່ຽນ ອີກ ຫຼັງ ຈາກ ລົງ ໄປ ແລ້ວ. ປ່ຽນ ທີ່ ຢູ່ ຂອງ ໜ້າ ຫຼັງ ຈາກ ມັນ ຕິດ ອັນ ດັບ ແລ້ວ ຄື ການ ເລີ່ມ ໃໝ່ ຈາກ ສູນ.

ຄຳ ໃກ້ ຄຽງ ຊ່ວຍ ຫຼາຍ ກວ່າ ຄຳ ຊ້ຳ

Google ດຽວ ນີ້ ເຂົ້າ ໃຈ ຄວາມ ໝາຍ ບໍ່ ໄດ້ ນັບ ຄຳ ຢ່າງ ດຽວ. ໜ້າ ທີ່ ເວົ້າ ເລື່ອງ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ຢ່າງ ຄົບ ຖ້ວນ ຈະ ມີ ຄຳ ອື່ນ ໃນ ວົງ ດຽວ ກັນ ຢູ່ ນຳ ເອງ — ຄວາມ ຕັ້ງ ໃຈ, ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ, ອັນ ດັບ, ຄຳ ຍາວ, ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ. ຖ້າ ບົດ ຂອງ ທ່ານ ຂຽນ ຄົບ ຖ້ວນ ແທ້ ຄຳ ເຫຼົ່າ ນີ້ ຈະ ໂຜ່ ອອກ ມາ ເອງ ໂດຍ ບໍ່ ຕ້ອງ ພະ ຍາ ຍາມ. ຖ້າ ຂຽນ ແລ້ວ ພົບ ວ່າ ບໍ່ ມີ ຄຳ ພວກ ນີ້ ຈັກ ຄຳ ນັ້ນ ຄື ສັນ ຍານ ວ່າ ບົດ ຍັງ ບາງ ເກີນ ໄປ.

ນີ້ ຄື ເຫດ ຜົນ ວ່າ ເປັນ ຫຍັງ ຄຳ ແນະ ນຳ ເກົ່າ ເລື່ອງ "ຄວາມ ໜາ ແໜ້ນ ຂອງ ຄຳ ຫຼັກ ຕ້ອງ ໄດ້ ສອງ ເປີ ເຊັນ" ຈຶ່ງ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ໝາຍ ອີກ ຕໍ່ ໄປ. ບໍ່ ຕ້ອງ ນັບ, ບໍ່ ຕ້ອງ ຄິດ ໄລ່. ຂຽນ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ເຂົ້າ ໃຈ ຄົບ ຖ້ວນ ແລ້ວ ກວດ ຄືນ ວ່າ ຫົກ ບ່ອນ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ເທິງ ມີ ຄຳ ຫຼັກ ຄົບ ບໍ ເທົ່າ ນັ້ນ.

ເຈັດ ຄວາມ ເຂົ້າ ໃຈ ຜິດ ທີ່ ພົບ ຫຼາຍ ທີ່ ສຸດ

ເຈັດ ຂໍ້ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ຂໍ້ ທີ່ ໄດ້ ຍິນ ຊ້ຳ ໆ ຈາກ ຄົນ ເຮັດ ຮ້ານ ຢູ່ ລາວ. ບໍ່ ມີ ຂໍ້ ໃດ ໜ້າ ອາຍ ເລີຍ — ຫຼາຍ ຂໍ້ ເຄີຍ ຖືກ ຕ້ອງ ໃນ ອະ ດີດ ແລະ ຫຼາຍ ຂໍ້ ມາ ຈາກ ບົດ ສອນ ທີ່ ຂຽນ ໄວ້ ຫຼາຍ ປີ ກ່ອນ. ຮູ້ ໄວ້ ຈະ ໄດ້ ບໍ່ ເສຍ ເວລາ.

ໜຶ່ງ — ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ຮູ້ ຕົວ ເລກ ກ່ອນ ຈຶ່ງ ເລີ່ມ ໄດ້

ຄົນ ຈຳ ນວນ ຫຼາຍ ຢຸດ ຢູ່ ຂັ້ນ ນີ້ ເປັນ ປີ. ເປີດ ເຄື່ອງ ມື, ພິມ ຄຳ ລາວ, ບໍ່ ມີ ຕົວ ເລກ, ປິດ ໄປ, ຄິດ ວ່າ ຍັງ ບໍ່ ພ້ອມ. ຄວາມ ຈິງ ຄື ບໍ່ ມີ ວັນ ພ້ອມ ຖ້າ ລໍ ຖ້າ ຕົວ ເລກ ທີ່ ບໍ່ ມີ ວັນ ມາ. ຫ້າ ວິທີ ໃນ ພາກ ກ່ອນ ໜ້າ ໃຫ້ ຫຼັກ ຖານ ພຽງ ພໍ ຕໍ່ ການ ຕັດ ສິນ ໃຈ ແລ້ວ. ຂຽນ ບົດ ທຳ ອິດ ອອກ ໄປ ຈະ ໄດ້ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ຈາກ Search Console ທີ່ ຕັ້ງ ໄວ້ ເອງ ພາຍ ໃນ ສອງ ສາມ ອາ ທິດ ຊຶ່ງ ດີ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ຄາດ ຄະ ເນ ໃດ ໆ.

ສອງ — ຄິດ ວ່າ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ຄື ຄຳ ທີ່ ດີ

ຄຳ ທີ່ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ແຍ່ງ ຫຼາຍ ແລະ ມັກ ເປັນ ຄຳ ຂອງ ຄົນ ທີ່ ຍັງ ບໍ່ ພ້ອມ ຊື້. ຮ້ານ ນ້ອຍ ຢູ່ ລາວ ບໍ່ ຄວນ ຕັ້ງ ເປົ້າ ໄປ ຊະ ນະ ຄຳ ໃຫຍ່ ໃນ ປີ ທຳ ອິດ. ຄຳ ຍາວ ທີ່ ມີ ຄົນ ຫາ ອາ ທິດ ລະ ສິບ ຄົນ ແຕ່ ຊື້ ຈິງ ສອງ ຄົນ ຄຸ້ມ ກວ່າ ຄຳ ໃຫຍ່ ທີ່ ມີ ຄົນ ຫາ ຫຼາຍ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ຊື້.

ສາມ — ຄິດ ວ່າ ຢັດ ຄຳ ຫຼາຍ ເທື່ອ ຊ່ວຍ ອັນ ດັບ

ວິທີ ນີ້ ຕາຍ ໄປ ຫຼາຍ ປີ ແລ້ວ ແຕ່ ຍັງ ມີ ຄົນ ສອນ ຢູ່. ດຽວ ນີ້ ຢັດ ຄຳ ຫຼາຍ ເກີນ ໄປ ພາ ໃຫ້ ຄົນ ອ່ານ ອອກ ໄວ ຂຶ້ນ ແລະ Google ວັດ ພຶດ ຕິ ກຳ ນັ້ນ ໄດ້. ຢັດ ຄຳ ຈຶ່ງ ບໍ່ ພຽງ ບໍ່ ຊ່ວຍ ແຕ່ ຍັງ ເປັນ ຜົນ ຮ້າຍ ດ້ວຍ ຊ້ຳ.

ສີ່ — ຄິດ ວ່າ ຂຽນ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ດີ ກວ່າ ເພາະ ມີ ຕົວ ເລກ

ຂໍ້ ນີ້ ພົບ ຫຼາຍ ຂຶ້ນ ໃນ ໄລ ຍະ ຫຼັງ. ຄິດ ວ່າ ຍ້ອນ ຄຳ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ວັດ ຕົວ ເລກ ໄດ້ ຈຶ່ງ ຄວນ ຂຽນ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໃສ່ ຄົນ ລາວ. ຄິດ ແບບ ນີ້ ພາດ ຈຸດ ໃຫຍ່: ຄົນ ທີ່ ພິມ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ຢູ່ ລາວ ຄື ຄົນ ກຸ່ມ ນ້ອຍ ທີ່ ອ່ານ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ໄດ້ ຢູ່ ແລ້ວ ແລະ ເຂົາ ມີ ບົດ ພາ ສາ ອັງ ກິດ ດີ ໆ ຫຼາຍ ພັນ ບົດ ໃຫ້ ເລືອກ ອ່ານ ຢູ່ ແລ້ວ. ຄົນ ສ່ວນ ຫຼາຍ ຂອງ ປະ ເທດ ອ່ານ ພາ ສາ ລາວ ແລະ ບໍ່ ມີ ຫຍັງ ໃຫ້ ອ່ານ. ບ່ອນ ນັ້ນ ຄື ບ່ອນ ທີ່ ຄວນ ລົງ ແຮງ.

ຫ້າ — ຄິດ ວ່າ ຂຽນ ໄປ ຫຼາຍ ບົດ ແລ້ວ ຈຶ່ງ ຄ່ອຍ ຈັດ ລະ ບຽບ

ຄົນ ທີ່ ຂຽນ ໄປ ສີ່ ສິບ ບົດ ໂດຍ ບໍ່ ມີ ຕາ ຕະ ລາງ ຈະ ພົບ ວ່າ ຕົນ ຂຽນ ຊ້ຳ ເລື່ອງ ດຽວ ກັນ ຫ້າ ຫົກ ເທື່ອ ດ້ວຍ ຄຳ ຕ່າງ ກັນ ໜ້ອຍ ດຽວ. ຈັດ ຄືນ ຕອນ ນັ້ນ ໃຊ້ ເວລາ ຫຼາຍ ກວ່າ ຈັດ ຕັ້ງ ແຕ່ ຕົ້ນ ຫຼາຍ ເທົ່າ. ຕາ ຕະ ລາງ ຊາວ ຫ້າ ແຖວ ໃຊ້ ເວລາ ເຮັດ ຄາບ ດຽວ, ຈັດ ບົດ ສີ່ ສິບ ບົດ ຄືນ ໃຊ້ ເວລາ ເປັນ ອາ ທິດ.

ຫົກ — ຄິດ ວ່າ ຄຳ ຫຼັກ ໃຊ້ ກັບ ບົດ ຄວາມ ຢ່າງ ດຽວ

ໜ້າ ສິນ ຄ້າ, ໜ້າ ບໍ ລິ ການ, ໜ້າ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຖືກ ຖາມ ເລື້ອຍ, ແມ່ນ ແຕ່ ຊື່ ຮູບ ໃນ ເວັບ ກໍ ມີ ຄຳ ຫຼັກ ຂອງ ມັນ. ຮ້ານ ຫຼາຍ ຮ້ານ ທຸ້ມ ແຮງ ໃສ່ ບົດ ຄວາມ ຢ່າງ ດຽວ ໂດຍ ປ່ອຍ ໃຫ້ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໃຊ້ ຊື່ ຫຍໍ້ ພາຍ ໃນ ຮ້ານ ຄື "ລຸ້ນ A200" ຊຶ່ງ ບໍ່ ມີ ໃຜ ໃນ ໂລກ ພິມ ຫາ. ໃສ່ ຊື່ ເຕັມ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຈິງ ໃນ ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ໄດ້ ຜົນ ໄວ ກວ່າ ຂຽນ ບົດ ໃໝ່ ອີກ ບົດ.

ເຈັດ — ຄິດ ວ່າ ເລືອກ ຄຳ ເທື່ອ ດຽວ ແລ້ວ ຈົບ

ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ປ່ຽນ ໄປ ຕາມ ເວລາ. ຊື່ ຜະ ລິດ ຕະ ພັນ ໃໝ່ ເກີດ ຂຶ້ນ, ຄຳ ຢືມ ໃໝ່ ເຂົ້າ ມາ, ວິທີ ເອີ້ນ ຂອງ ຄົນ ໜຸ່ມ ຕ່າງ ຈາກ ຄົນ ຮຸ່ນ ກ່ອນ. ເປີດ ຕາ ຕະ ລາງ ຄືນ ທຸກ ສາມ ເດືອນ ແລ້ວ ຕື່ມ ຄຳ ໃໝ່ ຈາກ Search Console ເຂົ້າ ໄປ ຄື ນິ ໄສ ທີ່ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບັນ ດາ ນິ ໄສ ທັງ ໝົດ ທີ່ ບົດ ນີ້ ແນະ ນຳ.

ແຜນ ສາມ ສິບ ວັນ ສຳ ລັບ ຄົນ ເລີ່ມ ຈາກ ສູນ

ບົດ ນີ້ ຍາວ ແລະ ອາດ ອ່ານ ແລ້ວ ບໍ່ ຮູ້ ຈະ ເລີ່ມ ຈາກ ໃສ. ຕາ ຕະ ລາງ ຂ້າງ ລຸ່ມ ນີ້ ຄື ແຜນ ສາມ ສິບ ວັນ ທີ່ ໃຊ້ ເວລາ ບໍ່ ຮອດ ຫ້າ ຊົ່ວ ໂມງ ລວມ ທັງ ເດືອນ. ເຮັດ ຄົບ ແລ້ວ ຈະ ມີ ຕາ ຕະ ລາງ ຄຳ, ມີ ບົດ ໜຶ່ງ ບົດ ລົງ ແລ້ວ, ແລະ ມີ ຂໍ້ ມູນ ຈິງ ໄຫຼ ເຂົ້າ ມາ ທຸກ ມື້.

ຊ່ວງ	ວຽກ	ໃຊ້ ເວລາ	ຮູ້ ວ່າ ຈົບ ເມື່ອ ໃດ
ວັນ ທີ ໜຶ່ງ	ຕັ້ງ Google Search Console ແລະ ນຳ ສົ່ງ ແຜນ ຜັງ ເວັບ	ສິບ ນາ ທີ	ເຫັນ ຄຳ ວ່າ ຢືນ ຢັນ ແລ້ວ ໃນ ໜ້າ ຈໍ
ວັນ ທີ ສອງ ຫາ ສາມ	ເກັບ ຄຳ ດ້ວຍ ຫ້າ ວິທີ ໃນ ພາກ ທີ ສີ່	ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ	ມີ ລາຍ ຊື່ ຄຳ ດິບ ສາມ ສິບ ຄຳ ຂຶ້ນ ໄປ
ວັນ ທີ ສີ່ ຫາ ຫ້າ	ກວດ ຄຳ ດ້ວຍ ຫ້າ ຂັ້ນ ແລ້ວ ຄັດ ເຫຼືອ ຊາວ ຫ້າ ຄຳ	ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ ເຄິ່ງ	ຕາ ຕະ ລາງ ຫົກ ຖັນ ເຕັມ ຄົບ ທຸກ ແຖວ
ອາ ທິດ ທີ ສອງ	ຂຽນ ບົດ ທຳ ອິດ ໃສ່ ຄຳ ທີ່ ຄູ່ ແຂ່ງ ລາວ ເປັນ ສູນ	ສອງ ຊົ່ວ ໂມງ	ບົດ ລົງ ເວັບ ແລ້ວ ແລະ ເປີດ ດ້ວຍ ມື ຖື ໄດ້
ອາ ທິດ ທີ ສາມ	ປັບ ຫົວ ຂໍ້ ໜ້າ ສິນ ຄ້າ ຫ້າ ໜ້າ ໃຫ້ ໃຊ້ ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ຈິງ	ໜຶ່ງ ຊົ່ວ ໂມງ	ຫ້າ ໜ້າ ນັ້ນ ມີ ຄຳ ຫຼັກ ຢູ່ ຕົ້ນ ຫົວ ຂໍ້
ອາ ທິດ ທີ ສີ່	ເປີດ ບັດ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ເບິ່ງ ຄຳ ຈິງ ຊຸດ ທຳ ອິດ	ຊາວ ນາ ທີ	ຕື່ມ ຄຳ ໃໝ່ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ຫ້າ ຄຳ ໃສ່ ຕາ ຕະ ລາງ

ຢ່າ ຂ້າມ ວັນ ທີ ໜຶ່ງ ໄປ ເລີ່ມ ວັນ ທີ ສອງ. ຂໍ້ ມູນ ໃນ Search Console ເລີ່ມ ນັບ ຈາກ ມື້ ຕັ້ງ ເປັນ ຕົ້ນ ໄປ ບໍ່ ຍ້ອນ ຫຼັງ, ຕັ້ງ ຊ້າ ໜຶ່ງ ເດືອນ ຄື ເສຍ ຄຳ ຈິງ ໜຶ່ງ ເດືອນ ໄປ ຕະ ຫຼອດ ຊາດ. ນີ້ ຄື ວຽກ ສິບ ນາ ທີ ທີ່ ຄຸ້ມ ທີ່ ສຸດ ໃນ ບົດ ນີ້.

ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຄົນ ຖາມ ຫຼາຍ

Keyword ກັບ ຄຳ ຫຼັກ ຕ່າງ ກັນ ບໍ

ບົດ ໜຶ່ງ ບົດ ໃສ່ ຄຳ ຫຼັກ ໄດ້ ຈັກ ຄຳ

ບົດ ຕ້ອງ ຍາວ ຈັກ ຄຳ ຈຶ່ງ ຕິດ ອັນ ດັບ

ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ຂຽນ ຕິດ ກັນ ບໍ່ ເວັ້ນ ວັກ ຈະ ມີ ບັນ ຫາ ບໍ

ຖ້າ ຮ້ານ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ຈະ ເລີ່ມ ຈາກ ໃສ

ບົດ ອື່ນ ໆ ໃນ ຊຸດ ນີ້ ອ່ານ ໄດ້ ຢູ່ ໃສ

ສະ ຫຼຸບ ແລະ ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້

ກັບ ໄປ ຫາ ຮ້ານ ຂາຍ ເຄື່ອງ ໄຟ ຟ້າ ໃນ ຫຍໍ້ ໜ້າ ທຳ ອິດ. ບັນ ຫາ ຂອງ ຮ້ານ ນັ້ນ ບໍ່ ແມ່ນ ຄົນ ຂຽນ ບົດ ຝີ ມື ບໍ່ ດີ ແລະ ບໍ່ ແມ່ນ ງົບ ບໍ່ ພຽງ ພໍ. ບັນ ຫາ ຄື ບໍ່ ມີ ໃຜ ຢຸດ ຖາມ ວ່າ ລູກ ຄ້າ ພິມ ຄຳ ຫຍັງ ກ່ອນ ຈະ ລົງ ມື ຂຽນ. ວຽກ ນັ້ນ ໃຊ້ ເວລາ ໜຶ່ງ ຄາບ ແລະ ຟຣີ ທັງ ໝົດ ແຕ່ ບໍ່ ມີ ໃຜ ເຮັດ ເພາະ ມັນ ບໍ່ ຄື ວຽກ.

ສິ່ງ ທີ່ ຄວນ ຈື່ ຈາກ ບົດ ນີ້ ມີ ສີ່ ຂໍ້. ໜຶ່ງ — keyword ຄື ຄຳ ທີ່ ຄົນ ພິມ ບໍ່ ແມ່ນ ຄຳ ທີ່ ເຮົາ ຢາກ ໃຫ້ ເຂົາ ພິມ, ແລະ ຄວາມ ຕ່າງ ນັ້ນ ຄື ຄວາມ ຕ່າງ ລະ ຫວ່າງ ບົດ ທີ່ ມີ ຄົນ ອ່ານ ກັບ ບົດ ທີ່ ນອນ ຢູ່ ຊື່ ໆ. ສອງ — ບໍ່ ມີ ເຄື່ອງ ມື ໃດ ໃນ ໂລກ ນັບ ຄຳ ພາ ສາ ລາວ ໃຫ້ ໄດ້ ແລະ ຢ່າ ລໍ ຖ້າ ມັນ, ຫ້າ ວິທີ ໃນ ພາກ ທີ ສີ່ ໃຫ້ ຫຼັກ ຖານ ພຽງ ພໍ ຢູ່ ແລ້ວ. ສາມ — ພິມ ຄຳ ນັ້ນ ໃສ່ Google ແລ້ວ ອ່ານ ຜົນ ໜ້າ ທຳ ອິດ ຄື ຂັ້ນ ຕອນ ຫ້າ ນາ ທີ ທີ່ ບອກ ໄດ້ ຫຼາຍ ກວ່າ ຕົວ ເລກ ໃດ ໆ. ສີ່ — ໜຶ່ງ ໜ້າ ຮັບ ຜິດ ຊອບ ໜຶ່ງ ຄຳ ແລະ ຈົດ ໄວ້ ໃນ ຕາ ຕະ ລາງ ຕັ້ງ ແຕ່ ບົດ ທຳ ອິດ.

ອີກ ຂໍ້ ໜຶ່ງ ທີ່ ບໍ່ ຢູ່ ໃນ ສີ່ ຂໍ້ ຂ້າງ ເທິງ ແຕ່ ສຳ ຄັນ ບໍ່ ແພ້ ກັນ: ຄວາມ ວ່າງ ເປົ່າ ຂອງ ຜົນ ຄົ້ນ ຫາ ພາ ສາ ລາວ ຈະ ບໍ່ ຢູ່ ຄື ເກົ່າ ຕະ ຫຼອດ ໄປ. ດຽວ ນີ້ ຄຳ ຫຼາຍ ຄຳ ຍັງ ບໍ່ ມີ ໜ້າ ພາ ສາ ລາວ ຈັກ ໜ້າ ໃນ ສິບ ຜົນ ທຳ ອິດ, ຫ້າ ປີ ຂ້າງ ໜ້າ ຄົງ ບໍ່ ເປັນ ແບບ ນັ້ນ ອີກ. ຄົນ ທີ່ ຂຽນ ໃນ ຕອນ ນີ້ ໄດ້ ຂໍ້ ໄດ້ ປຽບ ທີ່ ຄົນ ມາ ຊ້າ ຊື້ ຄືນ ບໍ່ ໄດ້ ດ້ວຍ ເງິນ. ຖ້າ ຢາກ ເຫັນ ພາບ ລວມ ວ່າ ຄຳ ຄົ້ນ ຫາ ໄປ ຢູ່ ຈຸດ ໃດ ຂອງ ວຽກ ທັງ ໝົດ ໃຫ້ ອ່ານ ບົດ ພື້ນ ຖານ ເລື່ອງ SEO ສຳລັບ ຮ້ານ ຄ້າ ໃນ ລາວ ຄູ່ ກັນ.

ວຽກ ອາ ທິດ ນີ້ ມີ ສາມ ຂໍ້

ຂໍ້ ໜຶ່ງ — ມື້ ນີ້. ຕັ້ງ Google Search Console ໃຫ້ ເວັບ ຂອງ ຮ້ານ ດ້ວຍ ອີ ເມວ ຂອງ ຕົນ ເອງ ບໍ່ ແມ່ນ ອີ ເມວ ຄົນ ຮັບ ຈ້າງ. ໃຊ້ ເວລາ ສິບ ນາ ທີ. ຖ້າ ຍັງ ບໍ່ ມີ ເວັບ ໃຫ້ ຂ້າມ ໄປ ຂໍ້ ສອງ.

ຂໍ້ ສອງ — ມື້ ຕໍ່ ມາ. ເປີດ Google ຂຶ້ນ ມາ ພິມ ຄຳ ຕັ້ງ ຕົ້ນ ຂອງ ຮ້ານ ຕົນ ເອງ ສາມ ຄຳ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ທີ່ ຫຼົ່ນ ລົງ ມາ ໃຫ້ ໝົດ. ຕໍ່ ດ້ວຍ ການ ອ່ານ ຂໍ້ ຄວາມ ໃນ ເພ ຈ ຫ້າ ສິບ ຂໍ້ ຫຼ້າ ສຸດ ແລ້ວ ຈົດ ຄຳ ຖາມ ທີ່ ຊ້ຳ ກັນ ສິບ ຂໍ້. ໃຊ້ ເວລາ ສີ່ ສິບ ນາ ທີ.

ຂໍ້ ສາມ — ວັນ ຈັນ ໜ້າ. ເປີດ ຕາ ຕະ ລາງ ໜຶ່ງ ແຜ່ນ ໃສ່ ຫົກ ຖັນ ຕາມ ພາກ ທີ ເຈັດ ແລ້ວ ຕື່ມ ຄຳ ທີ່ ຈົດ ໄວ້ ລົງ ໄປ ໃຫ້ ໄດ້ ຢ່າງ ໜ້ອຍ ສິບ ຫ້າ ແຖວ. ຢ່າ ຄິດ ວ່າ ຕ້ອງ ຄົບ ຊາວ ຫ້າ ແຖວ ໃນ ມື້ ດຽວ. ສິບ ຫ້າ ແຖວ ທີ່ ຈົດ ຈິງ ດີ ກວ່າ ຮ້ອຍ ແຖວ ໃນ ຫົວ.